تیوال سینما
S2 : 07:50:02
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال

 

از نظر من فیلم خوب فیلمی هست که خالی از سکانس ها و پلان های زائد باشد، نحوه ی روایت فیلم و محتوا همخوانی داشته باشد، بازی ها خوب باشد، توانایی همراه کردن تماشاچی تا پایان را داشته باشد، شخصیت پردازی قابل لمس باشد، فضاسازی و فیلمبرداری و تدوین تمیز باشد و موسیقی به موقع و همراه باشد، ولی مهمترین ویژگی یک فیلم خوب از نظرم اینست که بعد از خروج از سالن یا تا یک مدت رهایت نکند. من یک بار بعد از خروج از تالار وحدت و تماشای نمایش آقای می سی سی پی ... آقای غنی زاده این حس رو تجربه کردم، هیجان زده و راضی بودم و خب طبیعی هست که لحظه شماری می کردم برای اکران عمومی مسخره باز و بعد از خروج از سالن سینما هم هیجان زده و راضی بودم،
اقرار می کنم با اینکه در ابتدای فیلم تحت تاثیر ساخت و بی زمانی و نکات ریز و قوانین حرکتی بازیگران و صحنه و فیلمبرداری قرار گرفته بودم، ... دیدن ادامه » در میانه ی فیلم فکر کردم همان نمایش آقای می سی سی پی را در مدیوم سینما می بینم و فکر می کردم تمام آقای غنی زاده همان می سی سی پی بود و چه حیف شد و تکرار و ارجاع، ولی بعد از اینکه موزیک کِرِیزی (crazy) پخش شد و فیلم به همان نقطه ی پایانی نمایش می سی سی پی رسید، یک یا چند پله بالاتر از می سی سی پی رفتیم، من پایان می سی سی پی را فراموش نمی کنم که آقای غنی زاده در پایان نمایش با لیزر روی تماشاگران راضی می انداختند و آهنگ کریزی را زمزمه می کردند و حالا دارند در پایان مسخره انگار دارند دنبال دیوانگان دیگر می گردند یا شاید به رویمان می آورند که now youre looking for me or anyone like me، شاید نمی شد این حرف ها را در ئاتر زد، به نظرم قرار نیست همیشه همه چیز در قاعده های مرسوم اتفاق بیفتند که افتاده بودند، قرار نیست همیشه پیامی داده بشود که داده شده بود، می شود فیلمی با مخاطب خاص را به شیوه ای عامه پسند ساخت، می شود با کمی شیطنت طنازانه، ادای دین و خاطره بازی کرد، می شود پایان فیلم را در میانه وعده داد و به وعده عمل کرد.
فیلم مسخره باز فیلم خوبی است، فیلمی که در جهان کوچک پر هرج و مرجش پوچ است، فیلمی که به قصد عجیب و غریب و مضحک است و این عین تعریف ابزورد و عین زندگی است
امیر مسعود این را خواند
فصیح و نورا احمدی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نقد فیلم طناب ساخته آلفرد هیچکاک در سال ۱۹۴۸ | عکس
گزارش جلسه اول سینما_مولف
» نقد فیلم طناب ساخته آلفرد هیچکاک در سال ۱۹۴۸
... دیدن متن »

آغاز و پیش زمینه بحث و اختلاف دوستان از جمله بنده و استاد باقری بر سرِ کیفیت و ارزیابی فیلم بود؛ بنده و چندی از دوستان معتقد بودیم که طناب فیلم خوبی است و جناب باقری (https://t.me/mohsen_baghery_critic) و دوستان دیگر مخالف بودند. این نقطه آغاز دیالوگ ما بود. بررسی فیلم باید در سبک ساخت پلان_سکانس انجام می شد. اما گاهی توقع و تصور دوستان از این فیلم یک فیلم معمولی و پر از کات بود آنچه که هدف هیچکاک از این فیلم نبود!
به هر جهت نتایج خوبی از بحث برداشت ‌شد، شخصیت هایی گاها شبیه به تیپ، تکنیک در اوج قرار گرفته و مرز بودن طناب میان سرگرمی و قدرت نمایی کارگردان بخشی از نتایجی بود که در بحث به آن رسیدیم. یکی از بحث های ما محدود شدن هیچکاک از انتخاب شبوه روایت پلان سکانس بود. چیزی که به زعم آقای باقری کلید تمامی ضعف های فیلم از آن ناشی شده و به نظرشان برداشت بلند بودن فیلم به در راستای پرسوناژ و قصه بلکه صرفا برای خاص نمایی و تجربه گرایی جوانانه بوده و حتی متحرک بودن اکسسوار فیلم هم نتوانسته بود این خلاء را پر کند. از نظر بنده این سخن صحیح استT اما گاهاً نقدها بیش از حد سلبی می‌شد. از جمله نتایج بحث می توان به این اشاره کرد که ساخت فیلم طناب کاری بود که هیچکاک برای رسیدن به پنجره پشتی و سرگیجه الزاما بایذ آن را تجربه می کرد و هرگز نباید ساخت فیلم طناب را اشتباهی از سوی هیچکاک قلمداد کنیم. طناب فیلمی است که در برخی از مولفه‌ها ضعیف است؛ اما به بهترین شکل آن را اجرا می‌کند.
یکی از اشکالات که در دوستان بسیاری به آن مبتلا بودند؛ ندیدن فیلم قبل از جلسه بود. ماهیت جلسه‌های نقدزی، نقد بصورت دیالوگ است و با دقت بالا و به نوعی رویکرد فرمالیستی در نگاه برایشان اهمیت دارد. که این امر مستلزم به دیدن فیلم قبل از جلسه دارد. فضای گرم جلسه و خلق و خوی جناب باقری (https://t.me/mohsen_baghery_critic) باعث شد، بحث ها همیشه داغ بماند و  فکر و دقت دوستان تا حدی روان شود که یکی از دوستان رابطه میان نام فیلم "Rope" و شخصیت قصه "Ropert" را بیابد! این نشان از دقت در نقد و سطح بالای جلسه داشت. به همین جهت هر چه به انتهای فیلم نزدیک می‌شدیم مشارکت در بحث ها بیشتر می شد که این نشان از افق روشن این جلسات برای تاثیر و تربیت اجتماعی در امور فرهنگ نقد و بحث برای شرکت کنندگان و در مدیوم بزرگتر جامعه داشت.
طناب فیلمی بود که یک تکنسین در آن آزمون و خطاهایی انجام می دهد که آینده سینمای خود و سینمای جهان را دستخوش تغییرات فراوانی قرار داد. هر چه بیشتر بحث کردیم به این نتیجه رسیدیم که هیچکاک استادی خود را می‌کند، حتی در فیلمی که به نظر برخی ضعیف و به نظر بنده متفاوت است.
در انتهای جلسه به روال همیشگی جناب زندی عکس های دسته جمعی گرفتند که صمیمیت و دوستی میان اعضا را به خوبی نشان میدهد. راه نقدزی راه نقد، بحث و پیشرفت است. در بحث می آموزیم و هر چه را که آموخته ایم باز هم در دیالوگ و بحث به چالش میکشیم.
گزارشی از : محمد دیبا
naghdzee@

 

لیلى شجاعى این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تورج اصلانی جایزه‌اش را به مقاومت قهرمانانه مردم کردستان سوریه و کودکان روژئاوا تقدیم کرد | عکس
تورج اصلانی جایزه بهترین فیلمبرداری جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «آزادی» آمریکا را گرفت
» تورج اصلانی جایزه‌اش را به مقاومت قهرمانانه مردم کردستان سوریه و کودکان روژئاوا تقدیم کرد
... دیدن متن »

منصور جهانی ـ تورج اصلانی با مدیرفیلمبرداری فیلم سینمایی «۱۴ جولای»؛ جایزه بهترین فیلمبرداری جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «آزادی» آمریکا را از آن خود کرد و آن را به مقاومت قهرمانانه مردم کردستان سوریه و کودکان روژئاوا تقدیم کرد.
فیلم سینمایی «۱۴ جولای» (۱۴ تیرمه Tîrmeh) به کارگردانی هاشم آیدمیر Hashim Aydemir، به تهیه‌کنندگی ممد حسام‌الدین یورک Mehmet Husamettin Yurek از کمپانی سینمایی «یاپم ۱۳» Yapim ۱۳ و با مدیرفیلمبرداری تورج اصلانی فیلمبردار بین‌‌المللی سینمای ایران، محصول کشورهای آلمان و ترکیه؛ در جدیدترین حضور بین‌المللی خود در بخش رقابتی جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «آزادی» Freedom در ایالت کارولینای جنوبی در کشور آمریکا روی پرده رفت و جایزه بهترین فیلمبرداری برای تورج اصلانی و جایزه بهترین فیلم این رویداد سینمایی را تصاحب کرد.
تورج اصلانی جایزه بهترین فیلمبرداری جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «آزادی» آمریکا را به ملت صلح طلب کردستان و بخصوص مقاومت قهرمانانه مردم کردستان سوریه و کودکان روژئاوا تقدیم کرد.
فیلم سینمایی «۱۴ جولای» در نخستین حضور بین‌المللی خود در بخش رقابتی فیلم‌های بلند «سینمای کُردی» در پنجمین جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «دهوک» Duhok در اقلیم کردستان روی پرده رفت و جایزه ویژه هیئت داوران این جشنواره به خاطر فیلمبرداری بسیار چشمگیر و استایل تصویری برجسته؛ به تورج اصلانی مدیر فیلمبرداری این اثر سینمایی اهدا شد و همچنین مجموعه بازیگران این فیلم نیز به طور مشترک جایزه بهترین بازیگری این دوره از جشنواره را به‌دست آوردند.
«۱۴ جولای» تاکنون در ۱۷ جشنواره بین‌المللی روی پرده رفته است، از جمله؛ اکران ویژه در بخش «سینما جهان» در بیست و پنجمین دوره جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «کمرایمیج» CAMERIMAGE جشنواره تخصصی فیلمبرداران سینمای جهان در کشور لهستان، جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «لا پاز» La Paz در کشور بولیوی، جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «آلترناتیو» Alternative در شهر تورنتو در کشور کانادا، جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «اسکاندیناوی» SCANDINAVIAN در کشور فنلاند، جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «ریودوژانیرو» در کشور برزیل، جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «دنیای اجتماعی» Social World در کشور ایتالیا، جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «میلان» در کشور ایتالیا، جشنواره فیلم کُردی «تگن» Tagen هامبورگ، جشنواره فیلم کُردی برلین، جشنواره فرهنگ کُردی نورمبرگ در کشور آلمان، جشنواره فیلم کُردی لندن در کشور انگلستان، جشنواره فیلم کُردی استانبول در ترکیه و ... .
این فیلم با حضور در این رویدادهای سینمایی چندین جایزه را نیز از آن خود کرد است، از جمله؛ جایزه بهترین فیلمبرداری برای تورج اصلانی و بهترین بازیگری مرد از جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «کرالا» در کشور هندوستان، جایزه ویژه خلاقیت در سومین جشنواره بین‌المللی فیلم «سلیمانیه» در اقلیم کردستان عراق، جایزه بهترین کارگردانی اول در جوایز فیلمبرداران در کشور کانادا، جوایز بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگری مرد، بهترین زن، بهترین طراحی صدا برای بهمن اردلان، بهترین مدیر فیلمبرداری برای تورج اصلانی، نقش مکمل، طراحی لباس و ... از جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «پنج قاره» در کشور ونزوئلا و ...
فیلم سینمایی «۱۴ جولای» به مدت سه ماه، در ۱۴۵ سالن سینمایی در کشورهای مختلف اروپایی روی پرده رفت و مورد استقبال علاقمندان به سینما قرار گرفت. 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پس از پایان مراحل فنی
"بیگاه" آماده اکران می‌شود
» پس از پایان مراحل فنی "بیگاه" آماده اکران می‌شود
... دیدن متن »

به گزارش مشاور رسانه‌ای، مراحل فنی فیلم سینمایی "بیگاه" به کارگردانی پویا اشتهاردی و تهیه‌کنندگی محمد سجادیان، طی چند روز گذشته به پایان رسید تا آماده حضور در اکران گروه هنر و تجربه شود. "بیگاه" که زمستان ۱۳۹۶ مقابل دوربین رضا حماسی رفته، نخستین فیلم بلند پویا اشتهاردی بعد از فیلم‌های کوتاه "قهوه و درخت"، "آسمان"، "پنجره" و "درخت آبی" است.
بیگاه داستان سربازی بلوچ است که شیفت نگهبانی و عروسی خواهرش همزمان شده و برای گرفتن مرخصی دچار چالش می‌شود...
ایمان افشار، شایان فشار، ایوب افشار، مهسا نارویی، آوا آذرپیرا، ملابخش رئیسی و جمعی از بازیگران محلی چابهار در فیلم سینمایی "بیگاه" نقش‌آفرینی می‌کنند و از دیگر عوامل فیلم می‌توان به: مدیر فیلمبرداری: رضا حماسی، موسیقی: نوید جابری، مدیر صدابرداری: علی عبدالحسینی، میکس و ترکیب صدا: انسیه ملکی، طراحی صدا: رافائل برنابئو گارسیا، اصلاح رنگ و جلوه‌های بصری: محراب مشهدبان، مدیر تولید: محمدرضا تهرانی، مجری طرح: حسین شیخی، تهیه‌کننده اجرایی: مهدی بهروز، عکاس: شهرزاد نجفی و سمانه وجدان و مشاور رسانه‌ای: مهدی سلیمانی برچلویی اشاره کرد.

 

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کارگاه فیلمسازی با موضوع «فیلم هنری از تولید تا اکران»/ جزییات برنامه اعلام شد | عکس
موسسه هنر و تجربه برگزار می کند
» کارگاه فیلمسازی با موضوع «فیلم هنری از تولید تا اکران»/ جزییات برنامه اعلام شد
... دیدن متن »

کارگاه فیلمسازی با موضوع «فیلم هنری از تولید تا اکران» با حضور مدیرعامل کنفدراسیون بین‌المللی سینمای هنری و محسن امیریوسفی برگزار می شود.
به گزارش روابط عمومی موسسه هنر و تجربه، کارگاه فیلمسازی با موضوع «فیلم هنری از تولید تا اکران» ساعت ۱۸ روز یکشنبه ۲۱ مهر ماه با حضور کریستین برویر مدیرعامل کنفدراسیون بین‌المللی سینمای هنری و محسن امیریوسفی رییس کانون کارگردانان سینمای ایران در خانه هنرمندان ایران برگزار می شود.
این کارگاه به مناسبت روز سینماهای خانه هنر اروپا که با همکاری موسسه هنروتجربه سینمای ایرانیان و سفارت آلمان برگزار می‎شود، تدارک دیده شده است.
پیش از این کارگاه، در ساعت ۱۶ فیلم «محوشدگی» به کارگردانی فاتح آکین به نمایش درمی‎آید.
حضور در این برنامه ها برای عموم آزاد و رایگان است.
روز سینماهای خانه هنر اروپا ۲۱ مهر همزمان در خانه هنرمندان ایران، پردیس سیتی سنتر اصفهان، پردیس گلستان شیراز، پردیس ستاره باران تبریز، پردیس هویزه مشهد، سینما لبخند کیش، تماشاخانه پارس کرمان و پردیس اکومال کرج برگزار می‎شود. 
گروه هنروتجربه سال گذشته نیز روز سینمای هنری اروپا را با نمایش فیلم «آن‌سوی امید» به کارگردانی آکی کوریسماکی و برپایی کارگاه فیلمسازی با حضور علیرضا شجاع نوری تهیه‎ کننده سینما و کاتارینا ووپپرمن طراح تولید فیلم برگزار کرده بود.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کورش تهامی در نقش سرسجود در «سلفی با دموکراسی» | عکس
» کورش تهامی در نقش سرسجود در «سلفی با دموکراسی»
... دیدن متن »

کورش تهامی به جمع بازیگران فیلم سینمایی «سلفی با دموکراسی» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی علی عطشانی پیوست.
به گزارش روابط عمومی بیتا فیلم، در حالی که ۱۰ روز از آغاز فیلمبرداری «سفی با دموکراسی» سپری شده است، کورش تهامی برای ایفای نقش سرسجود به مجموعه بازیگران این فیلم اضافه شد.
تاکنون پولاد کیمیایی، پژمان بازغی، آتیلا پسیانی، امیرعباس گلاب و سیما تیرانداز از جمله بازیگرانی هستند که قرار است در فیلم سینمایی «سلفی با دموکراسی» ایفای نقش کنند.
«سلفی با دموکراسی» فیلمی درباره جانبازان و شهدای هشت سال دفاع مقدس است و داستان آن تقریبا در ادامه داستان فیلم «دموکراسی تو روز روشن» اتفاق می‌افتد.
فیلمبرداری دهمین فیلم علی عطشانی که با حجم زیادی از جلوه‌های ویژه ساخته می‌شود، صبح چهارشنبه ۱۰ مهر ماه آغاز شده است.
عوامل فنی این پروژه عبارتند از: تهیه‌کننده و کارگردان: علی عطشانی، نویسنده: مسعود و امیرعلی احمدیان، تهیه‌کننده اجرایی: سید محمد احمدی، مدیر فیلمبرداری: محمود عطشانی، دستیار یک و برنامه‌ریز: امیر رونقی، مدیرتولید: سعید دلاوری، مشاور تهیه‌کننده: سید محمدتقی هاشمیان، صدابردار: محمد شاهوردی، طراح چهره‌پردازی: امید گلزاده، طراح صحنه و لباس: آبتین برقی، سرپرست جلوه‌های ویژه رایانه‌ای: فرید ناظر فصیحی، صداگذار: سید محمود موسوی‌نژاد، چهره‌پرداز: فرزانه زردشت، دکوراتور: سید هانی زکی‌زاده، مدیر امور بین‌الملل: امیدعلی چوگانی، تهیه لباس: گروه صنعتی تولیدی پوشاک پی اچ، پیام حمزه‌زاده، منشی صحنه: مهتاب شهرابی، مدیر تدارکات: علیرضا یارمحمدی، جانشین تهیه کننده: پوریا ناصربخت، دستیار تهیه‌کننده: عرفان حسینی، هماهنگی تولید: سامان صادقی‌مهر، مجری طرح: بیتا فیلم تهران، عکاس: مجید محبوبی‌راد، مشاور رسانه‌ای و مدیر روابط عمومی بیتا فیلم: مریم قربانی‌نیا، پخش جهانی: امریکن برایتلایت فیلم پروداکشنز American Brightlight Film Productions 

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تبریک کانون کارگردانان سینمای ایران به محمد مهدی عسگرپور‎ | عکس
» تبریک کانون کارگردانان سینمای ایران به محمد مهدی عسگرپور‎
... دیدن متن »

کانون کارگردانان سینمای ایران دبیری جشنواره جهانی فیلم فجر را به محمد مهدی عسگرپور تبریک گفت. متن پیام به شرح زیر است:
انتخاب شایسته محمدمهدی عسگرپور از اعضای باسابقه و فعال کانون کارگردانان سینمای ایران به دبیری جشنواره جهانی فیلم فجر را تبریک می گوئیم.
با عنایت به سوابق اجرایی و مدیریتی آقای عسگرپور در حوزه‌های فرهنگی و سینمایی انتظار می‌رود برگزاری این دوره از جشنواره جهانی فجر متفاوت تر از دوره‌های پیشین باشد تا تاثیر بیشتری در ارتقای بین المللی سینمای ایران باشد.
شورای مرکزی کانون کارگردانان همچنین از سیدرضا میرکریمی کارگردان فرهیخته سینما و دبیر دوره های پیشین این جشنواره نیز قدردانی می نماید.

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
منصور ضابطیان در رادیو سوینا برنامه اجرا می کند | عکس
» منصور ضابطیان در رادیو سوینا برنامه اجرا می کند
... دیدن متن »

مجری و برنامه ساز محبوب رادیو و تلویزیون اجرای یکی از برنامه های رادیو سوینا را بر عهده گرفت.
منصور ضابطیان که مردم او را با ساخت و اجرای برنامه های ماندگاری چون «رادیو هفت» به یاد می آورند، مجری برنامه خیال عکس رادیو سوینا شد.
او در این برنامه رادیویی که مختص نابینایان تولید می شود، هر بار به بررسی یک کتاب عکس می پردازد و ویژگی های آن را برای مخاطبان توضیح می دهد‌.
رادیو سوینا یکی از اقدامات گروه سوینا با مدیریت گلاره عباسی است که اکران ویژه فیلمهای سینمایی برای نابینایان، برگزاری جلسه نقد و بررسی کتابهای صوتی و دیگر فعالیتهای فرهنگی ویژه نابینایان را در دستور کار قرار داده.
برنامه «خیال عکس» جمعه ها در سایت سوینا بارگذاری می شود.

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سیما تیرانداز به «سلفی با دموکراسی» پیوست | عکس
» سیما تیرانداز به «سلفی با دموکراسی» پیوست
... دیدن متن »

سیما تیرانداز به گروه بازیگران فیلم سینمایی «سلفی با دموکراسی» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی علی عطشانی پیوست.
به گزارش روابط عمومی بیتا فیلم، پس از پولاد کیمیایی، پژمان بازغی، آتیلا پسیانی و امیرعباس گلاب در فیلم سینمایی «سلفی با دموکراسی»، سیما تیرانداز نیز به جمع بازیگران دهمین فیلم سینمایی علی عطشانی اضافه شد.
«سلفی با دموکراسی» فیلمی درباره جانبازان و شهدای هشت سال دفاع مقدس و داستان آن تقریبا در ادامه داستان فیلم «دموکراسی تو روز روشن» است.
این فیلم که با حجم زیادی از جلوه‌های ویژه ساخته خواهد شد صبح چهارشنبه ۱۰ مهر ماه کلید زده شد.
عوامل فنی این پروژه عبارتند از: تهیه‌کننده و کارگردان: علی عطشانی، نویسنده: مسعود و امیرعلی احمدیان، تهیه‌کننده اجرایی: سید محمد احمدی، مدیر فیلمبرداری: محمود عطشانی، دستیار یک و برنامه‌ریز: امیر رونقی، مدیرتولید: سعید دلاوری، مشاور تهیه‌کننده: سید محمدتقی هاشمیان، صدابردار: محمد شاهوردی، طراح چهره‌پردازی: امید گلزاده، طراح صحنه و لباس: آبتین برقی، سرپرست جلوه‌های ویژه رایانه‌ای: فرید ناظر فصیحی، صداگذار: سید محمود موسوی‌نژاد، چهره‌پرداز: فرزانه زردشت، دکوراتور: سید هانی زکی‌زاده، مدیر امور بین‌الملل: امیدعلی چوگانی، تهیه لباس: گروه صنعتی تولیدی پوشاک پی اچ، پیام حمزه‌زاده، منشی صحنه: مهتاب شهرابی، مدیر تدارکات: علیرضا یارمحمدی، جانشین تهیه کننده: پوریا ناصربخت، دستیار تهیه‌کننده: عرفان حسینی، هماهنگی تولید: سامان صادقی‌مهر، مجری طرح: بیتا فیلم تهران، عکاس: مجید محبوبی‌راد، مشاور رسانه‌ای و مدیر روابط عمومی بیتا فیلم: مریم قربانی‌نیا، پخش جهانی: امریکن برایتلایت فیلم پروداکشنز American Brightlight Film Productions  

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
۲۰ ساعت پیش
محمد عسگری، فاطمه دُرامامی، امیر مسعود و رویا کاظمی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
واقعا در عجبم که چی میشه که پرویز شهبازی چنین فیلم نامه ی ضعیفی نسبت به کارهای قبلی خودش می نویسه و رسول صدرعاملی با اون سابقه ی فیلمسازی , اینقدر دم و دستی و بی حال و تلویزیونی کارگردانی می کنه ... دو تا ربات شدن نقش های اول فیلم , فیلمی کند و ملال آور و بی سر و ته ...
نیلوفر ثانی و امیر مسعود این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ماری ج
درباره فیلم سورنجان i
کاش "سورنجان" بودیم
هزار بار می‌مردیم و دوباره گل می‌دادیم.

هر گیاهی که نمی‌تونه تو پاییز گل بده...
لیلا مظاهری و آقامیلاد طیبی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
۲ روز پیش، شنبه
سید حامد حسینیان این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آلبوم
از فیلم کروکودیل i
۲ روز پیش، شنبه
محمد عسگری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مسخره باز رو در جشنواره با دخترم دیدیم و از همون موقع تا حالا منتظر اکران عمومی بودیم . حالا که اکران عمومی شده خیلی از دوستان برای اینکه فیلم رو ببینند یا نه دچار تردید هستند . این یادداشت رو مینویسم شاید برای تصمیم گیری کمکی باشه .
مسخره‌باز اولین کار سینمایی همایون غنی‌زاده ست که با پیش زمینه ی خوب تئاتر آمده . این موضوع در چیدمان صحنه های مسخره باز قابل تشخیص و مشهوده . همه ی داستانِ فیلم در اتاق آرایشگاه مردونه روایت میشه و بجز یه کمد تاریک و تصورات ذهنی دانش (صابر ابر)هیچ جا نمیره . دانش راوی داستان فیلمه و شخصیت اصلی فیلم رو بازی میکنه . مسخره باز در واقع یک فانتزیه که دانش سعی میکنه تماشاگران رو به دنیای خودش وارد کنه . روایت طنازانه ی موجود در فیلم ، مخاطب رو وارد دنیای ذهنی دانش میکنه . دانش عااشق بازیگریه و یه شغل موقت داره که پونزده سالی ... دیدن ادامه » میشه درگیرشه . نسبت به مو و کثیفی وسواس داره و یه عشق کلاسیک داره و همه ی اینها رو خیلی قشنگ به بیننده انتقال میده . این فیلم تو نیم ساعت اول مخاطب رو میخکوب میکنه .بازی ها فوق العاده ن ، تدوین بجا و عاالیه ، اما فکر میکنم چون فیلم ایده ی داستانی نداره نهایتا" تعداد مخاطبین ناراضی کم نیستند . شاید غنی زاده به دلیل اینکه می خواد نشون بده که در سینما هم به اندازه ی تئاتر حرفه اییه در مسخره باز سری هم به فیلم های مهم تاریخ سینما میزنه . بصورت کلی اگر از موضوع داستان صرف نظر کنیم ، فیلم دوربین عالی داره و جلوه های ویژه ش خیلی خیلی دلنشینه و بیشتر از همه بازی هایی که تو ذهن مخاطب بیادموندنی میشن.

بازی علی نصیریان و بابک حمیدیان مثل شخصیت پردازیشون پر از فعالیت و اَکته و بازی هدیه تهرانی و صابر ابر سینمایی و کنترل شده ست . به استاد نصیریان هر قدر برای بازی در این فیلم جایزه و لوح تقدیر بدن کمه . هرچند که باید اعتراف کنیم که همه ی این بازی های فوق العاده در فیلم مرهون شخصیت پردازی درست اونهاست .

مسخره باز فیلم جذابیه که در قسمت روایت ضعف بزرگی داره اما نکات پررنگ مثبش آنقدر زیاده و تخیل و حس سمعی و بصری مخاطب رو انقدر راضی میکنه که مطمئنا" تبدیل به یکی از شاخص های سینمای این دوران میشه .
*سلمونی ))))
۲۱ ساعت پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به نظر من هم فیلم خوبی نبود چند تا مساله که به ذهنم اومد رو میگم:
اولین صحنه فیلمی رو دیدیم که علی مصفا تحت عنوان مستند ساخته بود که با توجه به اون فیلم برداری که دیدیدم اصلا به مستند شبیه نبود به فیلم داستانی میخورد تا مستند. از نظر شخصیت پردازی هم که هیچی علی مصفا یه آدم آروم یهو سر یه عطر قاطی میکنه و عکس العمل اونشکلی نشون میده از خودش ما نفهمیدیم که چطوری این شخصیت یهو اینطوری تغییر کرد. فرهاد اصلانی هم که ما نفهمیدیم کاراگاه بود پلیس بود یا .... که تو یه صحنه ای زنگ میزنه به علی مصفا میگه میام دنبالت ... انگار دو تا رفیق هستن کدوم کاراگاه یا پلیسی این مدلی میشه آخه؟ آخر فیلم هم یک مساله ای باز شد اون هم بحث فساد مالی شرکت امیر آقایی بود که نمیدونم آخر فیلم این مساله عنوان شد که چی؟ بعدم که اصلا معلوم نشد تکلیفش چی شد اگر قراره که مساله سوظن یا بحث ... دیدن ادامه » پارانویید نشون داده بشه احتیاج به پرداخت بهتر و اصولی تری هست که مخاطب رو درست با خودش درگیر کنه
امیدوارم که بازیگر هامون هم به جایی برسن که هر فیلمی رو قبول نکنند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بالاخره دیشب دیدمش ولی نمی دونم دوسش داشتم یا نه...
فضا سازی..فیلمبرداری و انتخاب قاب ها عالی بود...همین طور بازی ها
درست انگار داری تیاتر غنی زاده رو روی پرده نقره ای می دیدی
ولی میتونست کوتاه تر باشه...وجود یه صحنه هایی رو نفهمیدم و گاها اغراق آمیز میشد

قطعا برای اونایی که خیلی فیلم بازن تجربه شیرینی بود دیدنش بخاطر ارجاع هایی که به فیلم ها داشت

و در آخر باید بگم که
بسیار سلیقه غنی زاده رو در انتخاب موزیک می پسندم

*مدت ها بود سینما به این شلوغی نرفته بودم...کل سالن پر بود و برام جالب بود که اکثر چهره ها راضی بود
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خیلی دوست داشتم این فیلم رو، به شدت منو یاد نمایش آقای می سی سی پی نشسته می میرد از همین کارگران انداخت. بازی ها بی نظیر بود جناب نصیریان و صابر ابر عالی بودند. جلوه های ویژه جلوتر از فیلم های ایرانی حال حاظر بود. قاب های بی نظیر. بسیار فیلم فوق العاده ای بود.
و یاد کالیگولا
۲۱ ساعت پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فضای جالبی داره فیلم، بازی ها، طراحی صحنه و جلوه‌های ویژه به شدت خوبه . ولی متاسفانه داستان یه کپی دستکاری شده از سویینی تاده و یک سری ارجاع حوصله سر بر بی دلیل به فیلم‌های دیگه. اگر قسمتی که دانش رفت داخل کمد و قایم شد تا زمانی که کیانی در کمد رو باز کرد رو به طور کامل از فیلم حذف کنن هیچ اتفاقی نمی‌افته، فقط حداقل حوصله مخاطب کمتر سر میره. آش شله قلمکاریه؛ انگار کارگردان دلش میخواسته سکانس فیلمهای مورد علاقه‌ش رو بازسازی کنه حالا اگه ربطیم نداشت و حوصله سر بر شد مهم نیست. منم با کارگردان موافقم که فیلم نگاه نوعی نداشته و حداقل خوبه که به این موضوع واقفن.
چه وجه اشتراکی بین داستان مسخره باز و سویینی تاد می بینید؟ به جز سلمانی البته
۲ روز پیش، شنبه
خیلی ممنونم
قبل از خوندن توضیحات شما، دیدن فیلم برای من تداعی کننده سویینی تاد نبود کما اینکه با خوندن توضیحاتتون شباهت هایی که مثال زدید رو میپذیرم
۲ روز پیش، شنبه
سلامت باشید، ممنونم که وقت گذاشتید و خوندید
۲ روز پیش، شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بعد از قسمت اول فیلم که اوج اقدامات خرابکارانه منافقین رو به تصویر کشید،در ماجرای نیمروز:رد خون،هم آمادگی مجاهدین برای عملیات مرصاد و هم اختلافات اعضای تیم عملیاتی رو می بینیم.با توجه به تلاش مهدویان برای پیگیری هر دو روایت،فیلم لااقل به اندازه قسمت اول جذاب نشده و گره های داستان به ساده ترین شکل ممکن باز میشن،مثل مرگ عباس زریباف که صادق اصرار داشت که جنازه رو بررسی میکنه و خب قطعا بعد از بررسی،قطعا متوجه ساختگی بودن داستان افشین و و موسی میشه اما در فیلم بهش اشاره ای نمیشه یا بعد از اینکه صادق،متوجه پنهان کاری افشین و موسی در مورد لیلا(سیما) میشه،بدون هیچ بازخواستی اونا رو به حال خودشون رها میکنه و اینکه یا حتی کاری با خود لیلا نداره.البته اینو هم باید در نظر گرفت که به خاطر حساسیت های زیاد موضوع فیلم،شاید امکان بسط بیشتر بخش هایی از داستان ... دیدن ادامه » وجود نداشته.
البته به این نکته هم باید اشاره مهدویان با ذکاوت خودش،سرنوشت افراد فیلم قبل رو هم با نشون دادن چندتا عکس نشون میده.
ماجرای نیمروز:رد خون فیلمیه که به لحاظ بصری جذابه و می تونست با پرداخت پرکشش تر موضوعش،جذابتر از نسخه حال حاضر باشه
امیر مسعود و فاطمه ایزدپناه این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بازی های فیلم اکثرا خوبه و دیدنی،اما داستان کم جونه و تقریبا از همون اوایل فیلم،آخر فیلم مشخصه.
نکته دیگه پیشکش کردن فیلم به مسعود کیمیاییه،محور اصلی فیلم های کیمیایی رفاقته ،اما تو این فیلم بیشتر نارو زدن بوده تا رفاقت.تنها رفیق کاراکتر اول فیلم،دختریه که نقش کمی تو داستان فیلم داره.
کاش سیاوش اسعدی که علاقه شدیدی به سینمای کیمیایی داره و به سبک کیمیایی،دیالوگ می نویسه و حتی به جای فیلمنامه از کلمه فیلمنوشت استفاده می کنه،وقت بیشتری هم برای غنی تر کردن داستان فیلم بذاره.
از حوالی اتوبان تا درخونگاه،هر چند کم اما سیاوش اسعدی سیر نزولی رو طی کرده.امیدوارم که فیلم بعدی سیاوش اسعدی،باعث صعودی شدن این روند بشه.
امیر مسعود این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یکی از فیلم هایی که به شدت عاشقشون هستم، هر چند که شاید جز بی نقص ترین فیلم ها نباشه. دیدن این فیلم برام به شدت "لذت بخش" بود...
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به نظر من “مسخره باز” یکی از معدود ساخته های ۱۵ سال اخیره که میشه اسمش رو “فیلم” گذاشت.
وسط این همه گداگرافی، مشاجره گرافی، سینمای بلاهت و... این فیلم خوبیه و بی نظیر که دوباره پا به سینما گذاشتن رو توجیه میکنه
موافقم
۴ روز پیش، پنجشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ووشن
درباره فیلم مردی بدون سایه i
واقعا نظری ندارم... خیلی بد، خیلی خیلی خیلی بد، از هر نظر. بازی ها، جلوه ها، دیالوگ ها، داستان بی مفهوم. انگیزه ی کارگردان از ساختن فیلم و بازیگران برای پذیرفتن این فیلمنامه رو درک نمیکنم. بعد این همه نوشتن باز هم میگم نظری ندارم!!!
امیر مسعود، زهره مقدم و Mahsa Alizade این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من عاشق این فیلم شدم. اما لزومآ دیدنش رو به هرکسی توصیه نمیکنم چونکه معتقدم برای لذت بردن از این فیلم باید یک مرد، در آستانۀ میانسالی، از قشر متوسط رو به بالا و ساکن شمال شهر تهران باشید. جماعتی که بیشترشون مهاجرت کردند. اما بسیاری از اونهایی که موندن دارای این خصوصیات هستند: فراری از تعهد، خوشگذران، کمی غربگرا، دارای ادعای روشنفکری، شکست خورده در روابط عاطفی و در انتظار آینده ای مبهم.
به سه نمونه از این افراد در این فیلم پرداخته شده. بابک با بازی سیامک انصاری، هنرمندی که دامنۀ شهرتش از پنجاه نفر از اطرافیانش فراتر نمیره. بهنود با بازی جواد عزتی، مشغول بکار واردات حیوانات خانگی، کاری نه چندان ضروری برای جامعه. آرش با بازی بینظیر و بیاد ماندنی بابک حمیدیان، کسی که علیرغم تاهل و داشتن تحصیلات همچنان به پدر وا بسته است تا جایی که حتی زحمت بچه دار ... دیدن ادامه » شدن رو هم او به عهده میگیره.
اما اون چیزی که بیش از هرچیز در این فیلم مشخصه، عقیم یا ابتر بودن ویا به عبارتی پدر نبودن این افراد است. این حس پدر نبودن تا حدی پیش رفته که در فیلم میبینیم این سه دوست در مواجهه با دختربچۀ همسایه خود را همشان و همبازی او میبینند و هیچگونه احساس پدرانه و حتی چیزی شبیه عموی کوچک هم به او ندارند. نکته ای که با گم شدن خرگوش که مظهر زادو ولد و تابلوی کودکی که در انتظار تلفنی از این دنیا خوابش برده به خوبی نمایان شده است.

برای لذت بردن از این فیلم باید یک" مرد"، در آستانۀ "میانسالی" و...
:))))
۵ روز پیش، چهارشنبه
وای من که خیلی با این فیلم حال کردم .التن که فک میکنم میبینم درسته تمام مشخصات که پیش نیاز لذت بردن بود رو دارم
۵ روز پیش، چهارشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
.......مکان نیز به اندازۀ زمان برای سینه‌فیل مسئله‌ای حیاتی است. هر سینمادوستی، یک کشور، قلمرو و یا خانه دارد. برای او این قلمرو، هم زمین ایستادن است و هم چشم‌اندازی برای رسیدن. او شیفتۀ سفر است اما برای سفر ابتدا باید قلمرو خود را بشناسد. او همیشه می‌خواهد پرواز کند اما فقط به یک شرط: پاهایش روی زمین باشد. چنان شخصیتی که انگار از جهان فیلم‌های ژان ویگو بیرون آمده باشد: با کلاهی درون ابرها و کفش‌هایی درون گِل. او با چشم‌هایش هرچیزی را می‌بیند، با دست‌هایش هرچیزی را می‌گیرد، با صدایش هرچیزی را می‌خواند اما اطمینان دارد که پاهایش همچنان روی زمین است. سینه‌فیل به مثابه طاووس. بزرگ‌ترین سینه‌فیل‌ها چنین کسانی بودند: بازن، ریوت، دنه، ساریس، هوبرمن، هاسومی، برونز، دوبک، مارتین و دیگران. آنها حتی اگر هم بهترین فیلم‌های خود را از میان نمونه‌های ... دیدن ادامه » خارجی انتخاب کنند، باز هم طوفان ضرورت، آنها را درون قلمرو و کشورشان بر زمین می‌اندازد. جهان، جهان اطلاعات است و نقدها و نظریه‌ها بی‌وقفه درون فضای سینه‌فیلی رد و بدل می‌شوند، اما برای فرستادن، گرفتن و البته به‌کارانداختن آنها باید روی سفت‌ترین و نزدیک‌ترین زمین ایستاد. آدرین مارتین می‌نویسد که سینه‌فیل‌ها، به آن دسته از فیلم‌های کشورشان که مورد علاقۀ سینه‌فیل‌های جهان است، علاقۀ چندانی ندارند. این بدین خاطر است که آنها بیشتر شبیه قاچاقچی‌ها عمل می‌کنند تا توریست‌ها. شناختی کامل از زمان و مکان برای مبارزه. سینه‌فیل همچون ماشین‌جنگ. واقعاً دیگر کسی حوصله شنیدن موعظۀ کشیش‌های بازگشته از قرن هفدهم را، که می‌گویند هنر امری است بدون زمان و مکان، ندارد. سینه‌فیل نه‌تنها چنین چیزی را می‌داند بلکه تلاش می‌کند تا شکاف هستی‌شناسی بین زمان‌ـ‌مکان تصویر و زمان-مکانی که در آن حضور دارد را بپذیرد، جلا دهد و در نهایت به کار بگیرد. «می‌توانم بگویم سینه‌فیلی به ما کمک می‌کند تا بازی قدرت را به هم بریزیم. سهم سینه‌فیل از مناسبات اجتماعی، چیزی نیست جز سینما، حتی اگر واقعاً خیالی باشد و البته واقعی است زیرا سینه‌فیل به‌واسطۀ آن می‌تواند، واقعیت را دستکاری کند» این سودای مداخله در جهان واقعی، بدین‌خاطر است که سینه‌فیل، برخلاف آکادمیسن، بدن دارد. او به لطف سینما، توانایی بیشتری در کشف نیروها، لرزه‌ها و شدت‌های بدن خود دارد و این ارتعاشات او را به‌ناچار به محیط اطراف پیوند می‌زند، زیرا تنها راه اتصال انضمامی با جهان پیرامون، بدن و تجربۀ تنانه است. این وابستگی سینه‌فیل به محرک‌های محیط، دنه را مجبور کرد تا در اواخر عمر از واژۀ «بیوفیلم» [biofilm] برای نامیدن آثار سینمایی استفاده کند. نوعی نسبت پیچیده بین تصویر با مکان و زمان از خلال بدن. یک شور عصبی که باعث می‌شود سینه‌فیل بعد از دیدن فیلم‌ها، به طرز از کوره دررفته‌ای، با دیگران حرف بزند، نقد کند و بنویسد. او فیلم می‌بیند و دربارۀ آن می‌نویسد تا هم این مناسبات را آشکار کرده و هم شاید آنها را تغییر دهد. برای تبیین بهتر این موضوع به سراغ ژرژ پوله می‌رویم. از نظر او منتقد، نه آن کسی است که اثر هنری را شخصی کرده و از احساساتش نسبت به آن می‌گوید و نه آن کسی‌ است که به اثر هنری همچون امر والای دسترسی‌ناپذیر نگاه می‌کند. از نظر او، منتقد واقعی از زاویه‌ا‌ی به هنر نگاه می‌کند که ارتعاشات اثر درون بدنش به طنین بیافتند. او با دقت و وسواس طوری فاصلۀ خود را با اثر تنظیم می‌کند که فرکانس آن باعث به لرزه درآمدن محیط اطراف در درون بدنش شود. مهم‌ترین شرط برای کار منتقد سینه‌فیل، همین تنظیم و طراحی فاصلۀ تصویر با مکانی است که در آن قرار دارد. فاصله‌ای جادویی. همان فاصله‌ای که سارتر از آن به عنوان شرط لازم برای نگاه کردن به مجسمه‌های جاکومتی نام می‌برد. سینه‌فیل برای رسیدن به این فاصله، هم باید مختصات تصویر و هم مختصات جایی را که در آن قرار گرفته است را بشناسد و طراحی کند. اگر او تنها به تصویر فکر کند، بدون اینکه جهانی که در آن قرار دارد را بشناسد، ناخواسته به درون سیاه‌چالۀ منریسمِ نقد سقوط خواهد کرد. جایی که در آن، همه‌چیز در فرم رخ می‌دهد، بدون آنکه محتوا کوچک‌ترین تغییری کند. چنین انسانی، دست‌های تمیزی دارد، اما افسوس، که دست ندارد......
.
حسام امیری
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آیین رونمایی فیلم «زغال» با حضور رخشان بنی‌اعتماد برگزار شد | عکس
» آیین رونمایی فیلم «زغال» با حضور رخشان بنی‌اعتماد برگزار شد
... دیدن متن »

آیین دیدار فیلم «زغال» به کارگردانی اسماعیل منصف با حضور عوامل این فیلم و چهره‌های فرهنگی و هنری همچون رخشان بنی‌اعتماد، امیر اثباتی، محمدرضا دلپاک، بهزاد خداویسی، شیرین برق‌نورد، لقمان خالدی، معین کریم‌الدینی، محمدرضا مالکی، سحر عصرآزاد، جعفر صانعی‌مقدم  و… شب گذشته (دوشنبه ۱۵ مهرماه) در موزه سینما برگزار شد.
به گزارش مشاور رسانه‌ای فیلم «زغال»، در ابتدای این مراسم اسماعیل منصف ضمن تشکر از حاضران درباره فیلم «زغال» با اشاره به اینکه «زغال» فیلمی به زبان ترکی است، گفت: این فیلم با تمام نقاط ضعفی که دارد، شاید بتواند یک ویژگی تازه داشته باشد و آن هم دیدن چهره‌ها و فضاهای تازه در سینماست. به‌هرحال این فیلم در یک اتمسفر و لوکیشن متفاوت ساخته شده است. از همه کسانی که کمک کردند این پروژه تولید شود، سپاسگذارم.
وی در ادامه ضمن تشکر از عوامل فیلم از دو تن از دست‌اندرکاران فیلم «زغال» که در قید حیات نیستند، یاد کرد و گفت: دلم می‌خواهد از دو نفر از عوامل فیلم که در کنار ما نیستند، یاد کنم. زنده‌یاد احد پاسبان‌طوس که روز سوم فیلم‌بردای او را از دست دادیم و یوسف جاوید یکی از بازیگران فیلم که به تازگی به دلیل بیماری از پیش ما رفت. این اکران را به روح این دو عزیز تقدیم می‌کنم.
منصف سپس به حمایت رخشان بنی‌اعتماد، کارگردان شناخته شده سینما از این فیلم اشاره کرد و گفت: از خانم بنی‌اعتماد که طی تدوین این پروژه بسیار کمک حال من بود و از مشورت‌هایش دریغ نکرد، سپاسگزارم و می‌خواهم به عنوان بزرگ این جمع چند دقیقه‌ای برای ما صحبت کنند.
در ادامه رخشان بنی‌اعتماد با حضور روی صحنه بیان کرد: خیلی خوشحالم که یکی از فیلم‌های مورد علاقه‌ام را بالاخره امشب بر پرده سینما می‌بینیم. امیدوارم خداوند پنجره هنروتجربه را همین‎طور گشوده حفظ کند که فرصت اکران به فیلم‌های متفاوت و دوست‌داشتنی می‌دهد. آثاری که در اکران عمومی به دلایل بسیار امکان دیده شدن را پیدا نمی‌کنند.
این کارگردان درباره خصوصیات فیلم «زغال» بیان کرد: اسماعیل منصف شکسته‌نفسی کرد. به‌نظرم امتیاز این فیلم اصلا محدود به فضا، زبان و لوکیشن متفاوت نیست. وقتی اولین‌بار فیلم را دیدم به او گفتم این فیلم یک هوای تازه در سینماست و به شخصه بسیار لذت بردم. بر خلاف بسیاری از فیلم‌ها که مختص به تهران و خانه‌های بالای شهرش شده، در این فیلم چهره‌ها و فضاها طراوت و تازگی دارند، این فیلم جدا از این ویژگی‌ها، خیلی خوب است.
وی افزود: خوشحالم که اسماعیل منصف به عنوان یک سینماگر بسیار خوب، فیلمش را ساخت. ساختن فیلم حق کسانی مانند منصف است که جدی و مسئولانه در سینما، تجربه‌های خوبی داشتند. صمیمانه آرزو می‌کنم، این فیلم آن‌طور که شایسته‌اش است در اکران عمومی هنروتجربه دیده شود. هرچند در نمایش‌هایی که قبلا در جشنواره‌ها داشت، به دلایلی دیده نشد، اما به‌نظرم این مساله چیزی از ارزش فیلم کم نکرده است. چشم انتظار دیدن فیلم‌های او در آینده هستیم.
عکس: یاسمن ظهورطلب

 

۶ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نشست شورای عالی داوری خانه سینما برگزار شد | عکس
» نشست شورای عالی داوری خانه سینما برگزار شد
... دیدن متن »

با دعوت هیئت مدیره خانه سینما، نشست شورای عالی داوری با حضور نمایندگان تمامی صنوف با دستور گزارش هیئت داوری، انتخاب اعضای جدید هیأت رئیسه شورای عالی و هیأت داوری عصر روز دوشنبه ۱۵ مهرماه ۱۳۹۸ در تالار سیف اله داد خانه سینما برگزار شد.
در این نشست که با حضور نمایندگان تشکل‌های جامعه اصناف سینمای ایران و نماینده سازمان سینمایی آقای ابراهیم حاج علیرضا برگزار گردید، پس از صحبت‌های آقای روانبخش صادقی نماینده هیأت مدیره خانه سینما و آقای جمال خندان مشاور حقوقی خانه سینما، گزارشی از عملکرد نهاد داوری دوره پیشین توسط آقای قاسم قلی‌پور رئیس هیأت داوری ارائه گردید .
سپس مرحله انتخابات با اعلام نامزدهای مربوطه صورت گرفت و پس از اخذ و شمارش آرا دکتر محمد سریر، جواد طوسی و علی لقمانی به ترتیب آرا به عنوان اعضای هیأت رئیسه شورای عالی داوری خانه سینما انتخاب شدند. در این نشست همچنین پس از اخذ و شمارش آرای نامزدهای هیأت داوری، به ترتیب آرا سید مهدی خادم، پدرام اکبری، حسن آقا کریمی و رویا تیموریان به عنوان اعضای اصلی هیات داوری خانه سینما و دکتر حمید دهقانپور و مریم اورنگ به عنوان اعضای علی البدل اول و دوم هیأت داوری برگزیده شدند .

 

۶ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آغاز پیش‌تولید «خانواده شریف» (The Nobel Family) در استانبول | عکس
» آغاز پیش‌تولید «خانواده شریف» (The Nobel Family) در استانبول
... دیدن متن »

پیش‌تولید «خانواده شریف» (The Nobel Family) به کارگردانی شهرام اسدزاده در استانبول آغاز شد.
به گزارش مشاور رسانه ای پروژه، فیلم سینمایی «خانواده شریف» (The Nobel Family) به نویسندگی و کارگردانی شهرام اسدزاده در سه کشور ترکیه، افغانستان و بلغارستان ساخته می‌شود.
اسدزاده پیش از این فیلم سینمایی سکانس پلان «طاقباز» را ساخته و به تازگى فیلم سینمایی «گواهى امضاء» را به پایان رسانده، اکنون پا در عرصه جهانى فیلم‌سازى گذاشته است.
فیلم سینمایی «خانواده شریف» (The Nobel Family) این روزها در مرحله بازنویسی فیلمنامه است و به زودی وارد مذاکره با بازیگرانی از ایران، ترکیه و کشورهای دیگر خواهد شد.
موضوع این فیلم اجتماعی و در مورد یک خانواده افغان است که از دست طالبان و نظامیان مهاجم غربى در افغانستان به ترکیه و بعد به اروپا مى‌گریزند.
این فیلم که پیش تولیدی نزدیک به ۴ ماه خواهد داشت، با مشارکت سه شرکت اروپایی، آمریکایی و ترکیه اى ساخته می‌شود و اسدزاده قصد اکران همزمان آن در ایران و دیگر کشورهای جهان را دارد.

 

۶ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کانون کارگردانان سینمای ایران با همکاری بنیاد سینمایی فارابی و فیلمخانه ملی ایران برگزار می کند. | عکس
» کانون کارگردانان سینمای ایران با همکاری بنیاد سینمایی فارابی و فیلمخانه ملی ایران برگزار می کند.
... دیدن متن »

شب مجید جوانمرد همراه با نمایش فیلم دستمزد شنبه ۲۰ مهرماه ۹۸ ساعت ۱۷ در سالن عباس کیارستمی بنیاد سینمایی فارابی برگزار می شود.
مجید جوانمرد کارگردان سینما و تلویزیون ایران است و متولد سال ۱۳۳۳ می باشد و از مهمترین آثارش می‌توان به فیلم‌های آدم‌باش، شکار روباه و مار اشاره کرد.
این سومین شب کار گردان است که برگزار می شود شبهای قبلی به سیامک شایقی و مجید قاری زاده اختصاص داشته است.

۶ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
روایتی از اولین تجربه حضور یک پسربچه در استادیوم آزادی | عکس
«سکوهای آزادی؛ سمفونی هواداری» ساخته شد
» روایتی از اولین تجربه حضور یک پسربچه در استادیوم آزادی
... دیدن متن »

امیر تاجیک، مستندساز و مدیر سابق شبکه‌ مستند سیما دومین مستند موبایلی خود را با نام «سکوهای آزادی، سمفونی هواداری» درباره حال و هوای استادیوم آزادی ساخت.
به گزارش...، تاجیک در این مستند با ساده‌ترین ابزار ضبط فیلم یعنی موبایل شخصی‌اش اولین حضور فرزند کوچکش را در ورزشگاه آزادی و دربی بزرگ تهران را ثبت کرده است.
وی که اخیرا «سکوهای امن افغانستان» را نیز به همین شیوه تولید کرده، این روایت را با قدم‌های کوچک فرزندش به سوی استادیوم آزادی شروع می‌کند و در ادامه همراه با خیل عظیم هواداران حاضر در استادیوم بخشی از داستان هر کدام را به تصویر می‌کشد.
«سکوهای آزادی، سمفونی هواداری» کوشیده قاب کوچکی برای نمایش حس و حال هوادارانی باشد که سال‌ها است استادیوم آزادی خانه‌ رویاها و امیدهایشان است.
هوادارانی که در آزادی گریسته‌اند، خندیده‌اند، برده‌اند، باخته‌اند، جشن گرفته‌اند و یا در سوگ کسی سکوت کرده‌اند. آدم‌هایی معمولی که با وجود تعصبات تیمی‌ گاهی عشق به فوتبال مجبورشان می‌کند از حریف تمجید کنند.
«سکوهای آزادی؛ سمفونی هواداری» روایت عاشقان فوتبال است که از هر صنف و مسلک و مذهب و در هر لباسی، ساعتی را روی سکوهای استادیوم آزادی، شانه به شانه‌ هم نشسته و با فراموش کردن تفاوت‌ها، قلبشان با هم می‌تپد.
این مستند در خصوص نحوه ورود و خروج از استادیوم آزادی با راه اندازی گیت های جدید هم اطلاعاتی به مخاطب ارائه می کند که می تواند مفید باشد.
دومین ساخته موبایلی امیر تاجیک به تهیه کنندگی ورزش سه به مدت ۲۷ دقیقه، پنجشنبه هجدهم مهرماه در وبسایت ورزش سه و فضای مجازی منتشر می شود.

 

 

۶ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گزارش نمایش «دندان مار» در کانون فیلم خانه سینما | عکس
سندی تصویری از یک دوران سپری شده
» گزارش نمایش «دندان مار» در کانون فیلم خانه سینما
... دیدن متن »

در تازه‌ترین برنامه از کانون فیلم خانه سینما که یک‌شنبه چهاردهم مهر برگزار شد ابتدا نسخه‌ی ترمیم‌شده‌ی «دندان مار» ساخته‌ی مسعود کیمیایی به نمایش درآمد و سپس نشست نقد و بررسی این فیلم با حضور خسرو دهقان و احمد طالبی‌نژاد برگزار شد.
در ابتدای این نشست، ناصر صفاریان، دبیر کانون فیلم خانه سینما با اشاره به این که فیلم مورد بحث، حدود سی سال پیش و در چنین روزهایی به نمایش درآمده گفت: «بسیاری از منتقدان معتقدند «دندان مار» بهترین فیلمی است که مسعود کیمیایی در سال‌های پس از انقلاب ساخته؛ و برخی دیگر این فیلم را بین دو سه فیلم خوب این فیلم‌ساز در این سال‌ها قرار می‌دهند.»
وی گفت: «حسی که تماشای دوباره‌ی این فیلم در تماشاگر ایجاد می‌کند، حسرت به‌خاطر غیبت و نبودن زنده‌یاد جلال مقدم، در سایه قرار گرفتن فرامرز صدیقی و مهم‌تر از همه سرگذشتی است که کارنامه‌ی برخی بازیگران این فیلم (نظیر فریبا کوثری و شاهد احمدلو) را تحت تاثیر قرار داد.»
صفاریان سپس موسیقی فریبرز لاچینی برای «دندان مار» را «باشکوه و تاثیرگذار» توصیف کرد و افزود: «در نهایت نیز به مسعود کیمیایی می‌رسیم که در سال‌های پس از ساخت این فیلم، متاسفانه به سختی به کیفیت فیلم‌هایی از نوع «دندان مار» نزدیک شد.» 
در ادامه‌ی جلسه، احمد طالبی‌نژاد که نام او در تیتراژ این فیلم به عنوان طراح داستان آمده، در پاسخ به پرسش دبیر کانون فیلم درباره‌ی نحوه‌ی همکاری خود با مسعود کیمیایی در این فیلم گفت: «در کپی این فیلم‌نامه که چند سال پیش، خودم از کیمیایی گرفتم،‌ یکی از دستیاران سابق او توضیحاتی نوشته که شامل اشاره به جزییات انطباق این داستان با فیلم‌نامه‌ای است که کارگردان فیلم، خود بر اساس آن نوشت.»
وی سپس با نمایش نسخه‌‌ای از فیلم‌نامه‌ی اولیه‌ی «دندان مار» که به گفته‌ی او «سکانس‌بندی شده اما بدون دیالوگ» بوده گفت: «در فیلمی که بر اساس این فیلم‌نامه ساخته شد، سهم من خیلی کم‌تر از چیزی بود که صحبت اولیه‌اش بود؛ و این مشابه وضعیتی بود که اغلب کسانی که مسعود کیمیایی بر اساس داستان آن‌ها فیلم‌نامه نوشته، دچار آن بوده‌اند.»
طالبی‌نژاد گفت: «زمانی که فیلم‌نامه‌ی اولیه‌ی «دندان مار» را به مسعود کیمیایی ارائه دادم، دورانی بود که او فیلم‌های «خط قرمز» و «تیغ و ابریشم» را ساخته بود؛ و من که ویرم گرفته بود نقش پرویز دوایی را برای کیمیایی بازی کنم، به او گفتم: «این فیلم‌ها دور از فضای ذهنی خاصی است که شما به عنوان یک فیلم‌ساز علاقه‌مند به موضوع‌های اجتماعی ساخته‌اید.» و کیمیایی از من خواست داستانی در اختیار او قرار دهم که به تعبیر من چنین خصیصه‌ای داشته باشد.»
وی هم‌چنین گفت: «وقتی فیلم‌نامه‌ی فاقد دیالوگ را نوشتم، برای آن که شاهد داشته باشم، یک روز به همراه هوشنگ گلمکانی به دفتر او رفتیم و متن که احساس می‌کردم شاید به فضای کارهای قبلی این فیلم‌ساز نزدیک باشد را در اختیارش قرار دادم.»
وی با اشاره به نگاه آرمان‌گرایانه‌ی مسعود کیمیایی در «دندان مار» افزود: «در فیلم‌نامه‌ای که مسعود کیمیایی بر اساس فیلم‌نامه‌ی اولیه نوشت، شخصیت‌های ماجرا به آدم‌هایی حماسی تبدیل شده بودند؛ در حالی که آن‌چه من نوشته بودم شامل آدم‌هایی ساده و معمولی بود که در حاشیه‌ و زیر سایه‌ی جنگ روزگار می‌گذراندند.»
طالبی‌نژاد سپس مسعود کیمیایی را «یک شخصیت قابل توجه با حرمت و جایگاه تاریخی» توصیف کرد که به گفته‌ی او سینمای ایران را به قبل و بعد از فیلم «قیصر» تبدیل کرده است. وی گفت: «کیمیایی از جمله فیلم‌سازانی است که وقتی تصمیم می‌گیرد فیلم بسازد، داستان‌های ارائه شده را به خود نزدیک می‌کند و به تعبیری می‌توان گفت آن‌ها را از کارگاه ذهنی خودش عبور می‌دهد. «دندان مار» هم چنین وضعیتی داشت. وضعیتی که البته به طرز تلقی من و کیمیایی از سینما برمی‌گشت. چنان که کیمیایی درست مثل امروز دل‌بسته‌ی سینمای کلاسیک و ژانرهای وسترن و فیلم‌نوآر بود؛ و من به عنوان یک روستازاده دل‌بسته‌ی نئورئالیسم.»
وی افزود: «سال‌ها بود که دوستان و همکاران مطبوعاتی، از این فیلم به عنوان بهترین اثر مسعود کیمیایی در سال‌های پس از انقلاب یاد می‌کردند؛ و خوش‌حال بودم که در این اتفاق، سهم کوچکی دارم. اما با خودم فکر می‌کردم این، فقط یک تصور ساده است. تا این که امشب پس از سال‌ها نسخه‌ی ترمیم شده‌ی «دندان مار» را دیدم و احساس کردم دیدگاهی که در این‌باره وجود دارد درست است.»
طالبی‌نژاد گفت: «البته احتمالاً بخشی از این احساس به کیفیت نسخه‌ی دیجیتال و ترمیم شده‌ی فیلم برمی‌گردد که تولید آن شایسته‌ی قدردانی است؛ و خوش‌بختانه به تعبیری می‌توان گفت از اصل آن هم بهتر شده است!»
این منتقد هم‌چنین «دندان مار» را «یک سند تصویری از ایران در انتهای دهه‌ی شصت» توصیف کرد و در توضیح آن گفت: «این فیلم سند قابل توجهی از سایه‌ی دوران جنگ به حساب می‌آید. دوران به‌ظاهر سپری شده‌ای که همواره در اطراف زندگی همه‌ی ما هست و متاسفانه بر زندگی گذشته، حال و حتی آینده‌ی ما نیز سایه انداخته است.»
وی سپس با اشاره به ارجاعات «دندان مار» به برخی فیلم‌های قبلی همین فیلم‌ساز گفت: «به عنوان مثال وقتی رضا (فرامرز صدیقی) تصمیم می‌گیرد به گورستان ماشین‌ها رفته و با شوهر خواهر خود (رضا خندان) برخورد فیزیکی کند، کیمیایی این کُنش او را با انجام اعمالی نظیر سفت کردن کمربند، در آوردن عینک و باز کردن ساعت مچی همراه می‌کند که بیش از هر چیز یادآور پاشنه ور کشیدن‌های «قیصر» پیش از به قتل رساندن برادران آب‌منگل است.»
بخش بعدی جلسه به صحبت‌های دیگر منتقد مهمان برنامه اختصاص داشت. خسرو دهقان در این بخش با اشاره به «اهمیت» و «خاص» بودن «دندان مار» در میان فیلم‌های مسعود کیمیایی گفت: «یکی از نکته‌های جذاب در تحلیل این فیلم، نزدیکی و دوری دنیاها و ذهنیتی است که در فضای ذهنی احمد طالبی‌نژاد و مسعود کیمیایی جریان داشته است. نکته‌هایی که می‌توان آن‌ها را حاصل تداخل‌ها، شدن‌ها، غرابت‌ها و هم‌چنین قرابت‌های این دو دیدگاه متفاوت دانست.»
وی گفت: «همواره از مسعود کیمیایی به عنوان فیلم‌سازی با دیدگاه چپ سیاسی یاد شده؛ در حالی که او اصلاً چنین خصوصیتی ندارد و بیش از آن که چپ باشد، یک آنارشیست به تمام معناست. فردی که طبق این تعریف، به صورت بنیانی با اِعمال قدرت از سوی فرد یا نهادی دیگر مشکل دارد.»
دهقان افزود: «در همین «دندان مار» شخصیت اصلی فیلم (رضا) با شوهرخواهر خود مشکل دارد. اما مشکل او بیش‌تر به‌خاطر اِعمال زور و ضرب و شتمی است که نسبت به خواهرش روا می‌شود؛ نه چیزی دیگر.»
وی گفت: «یک آدم آنارشیست که ضد سیستم عمل می‌کند، خودش راساً وارد عمل می‌شود و تصمیم می‌گیرد؛ نه این که برای دادخواهی به نهادی در دل خود سیستم مراجعه کند.»
این منتقد سینما سپس «دندان مار» را «یک نمونه‌ی کامل از دیدگاه خاص مسعود کیمیایی در این زمینه» دانست و افزود: «به همین دلیل مخالفت او با عنصر قدرت را می‌توان همان چیزی دانست که همواره از آن به تمایلات این فیلم‌ساز نسبت به دیدگاه‌های چپ یاد شده است.»
وی هم‌چنین در پاسخ به نکته‌ی مطرح شده از سوی ناصر صفاریان درباره‌ی ویژگی لمپن بودن شخصیت محوری این فیلم گفت: «برخلاف تصوری که در میان منتقدان و روشنفکران جامعه وجود دارد، لمپنیسم در فضای ذهنی مسعود کیمیایی کاملاً موجه است؛ و لمپن‌ها لزوماً آدم‌های بدی نیستند.»
دهقان افزود: «نقطه مشترک فیلم «دندان مار» و دیدگاه‌ مسعود کیمیایی و احمد طالبی‌نژاد، تنها در یک کلمه خلاصه می‌شود؛ و آن‌، عدالت‌خواهی است. عدالت‌خواهی و حرف زور نشنیدن که کیمیایی در فیلم‌های خود آن را به طور بدوی و با روش‌های خاص خود انجام می‌دهد.»
وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود در پاسخ به پرسش یکی از تماشاگران درباره‌ی مؤلفه‌های تکرارشدنی فیلم‌های کیمیایی گفت: «در آثار او رفاقت و مخالفت با عنصر قدرت بارها و بارها تکرار شده؛ و این نشان‌دهنده‌ی وجه بارز مؤلف‌ بودن اوست.»
دهقان هم‌چنین گفت: «هر زمان که این رفاقت، از پشت به جلوی دوربین منتقل شده، حاصل کار او نیز درخشان از کار درآمده است. اما متاسفانه مشکل بزرگ او این است که در اغلب ساخته‌های اخیر خود به صورت مبهم و با استفاده از کُدهایی صحبت می‌کند که برای مخاطب چندان روشن نیست؛ و تماشاگر برای اطلاع از عمق آن‌ها باید تمام فیلم‌های او را دیده و با شخصیت‌های آثارش زندگی کرده باشد.»
در ادامه‌ی جلسه، احمد طالبی‌نژاد درباره‌ی پایان فیلم «دندان مار» که ناصر صفاریان آن را «بی‌سابقه» و «برخوردار از ویژگی‌های پایان باز» توصیف کرده بود گفت: «من در سکانس آخر فیلم‌نامه نوشته بودم که احمد مثل یک مار زخمی در ازدحام میدان انقلاب گم می‌شود؛ و به تعبیری می‌توان گفت در بین فیلم‌های مسعود کیمیایی، این نخستین‌بار بود که او به سراغ چنین پایانی می‌رفت. پایانی که البته بیش از هر چیز ادای دینی به الگوهای ذهنی اوست.»
وی سپس «دندان مار» را «یکی از نخستین تولیدات سینمای ایران درباره‌ی تبعات جنگ هشت ساله‌ی ایران و عراق» دانست و افزود: «این فیلم که در جشنواره‌ی فیلم برلین مورد قدردانی قرار گرفت، در کنار «آبادانی‌ها» (کیانوش عیاری) که تم مشترکی (درباره‌ی تبعات جنگ) داشت، از این قابلیت برخوردار بود که در نمایش‌های فرامرزی با مخاطبان غیر ایرانی ارتباط برقرار کند اما متاسفانه دیدگاه محافظه‌کارانه‌ی برخی مدیران وقت، مانع انجام چنین کاری شد و متاسفانه به همین دلیل این فیلم‌ها تا سال‌ها بعد در محاق و محدودیت قرار گرفته بودند.»
طالبی‌نژاد هم‌چنین گفت: «در این فیلم، پیش‌گویی غریبی درباره‌ی تاثیر معضلات حاشیه‌نشینی و عواقب سیاه‌کاری و فساد اقتصادی وجود دارد که تجسم عینی آن امروز در جامعه‌ی ما دیده می‌شود. وضعیت نابه‌سامانی که به شهادت «دندان مار» با کوپن‌فروشی و احتکار مواد مورد نیاز زندگی مردم از اواخر دهه‌ی شصت آغاز شده بود.»
بخش پایانی این برنامه‌ی نقد و بررسی به جمع‌بندی صحبت‌ منتقدان حاضر در جلسه اختصاص داشت. خسرو دهقان در این بخش، مسعود کیمیایی را «تنها فیلم‌ساز مرتبط با موج نو» دانست که به تعبیر او «از دل سینمای ایران بیرون آمده است.» وی گفت: «او در سینما و با سینما بزرگ شده؛ و به همین دلیل از آن‌جا که ما (تماشاگران) را از خود می‌داند، نیازی به توضیح درباره‌ی ارجاع‌های خاص خود به فیلم‌های مهم تاریخ سینما نمی‌بیند.»
دهقان هم‌چنین گفت: «در همین فیلم، شباهت بسیاری از حرکت‌های فرامرز صدیقی به فیگورهای گریگوری پک، در همین نکته و کشف کردن سینما توسط کیمیایی در دوران نوجوانی ریشه دارد.»
احمد طالبی‌نژاد نیز با اشاره به «اهمیت و نقش غریزه» در برخی فیلم‌سازان، از جمله کیمیایی گفت: «غریزه را می‌توان یک حساب بانکی دانست که گاهی موجودی آن کافی نیست. به همین خاطر بعضی فیلم‌سازان ما در دوران پس از میان‌سالی، پیش از آن که به پختگی برسند تمام می‌شوند. در حالی که برای برون‌رفت از این وضعیت به در هم آمیختن غریزه و آگاهی نیاز است. آگاهی و غریزه‌ای که لازمه‌ی هر هنرمندی است.»
وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود گفت: «واقعیت این است که مسعود کیمیایی آدم بسیار ساده‌ای است که گاهی وقت‌ها وارد موقعیت‌های پیچیده‌ای می‌شود. در حالی که اگر سیاستمدار می‌شد حتماً سیاستمدار موفقی از کار در می‌آمد.»
طالبی‌نژاد گفت: «در سال‌های اخیر کیمیایی بیش‌تر دوست دارد گناه ضعف‌های کار خود را به گردن موانعی بیندازد که همواره در مقابل او و فیلم‌هایش وجود داشته است. اما واقعیت این است که خود او هم در ایجاد این وضعیت بی‌تاثیر نبوده است.»
خسرو دهقان نیز در این بخش «علاقه‌مندی کیمیایی به طبقات فرودست جامعه» را «محصول فرهنگ عیاری» و «تلاش برای گرفتن از پول‌دارها و دادن آن به بی‌پول‌ها» دانست و افزود: «این تفکر به روشنی در پس ذهن این فیلم‌ساز وجود دارد و نمود بارز آن نیز در «دندان مار» دیده می‌شود.»
وی سپس «اغلب فیلم‌های این فیلم‌ساز» را «در ادامه‌ی همدیگر» دانست و افزود: «اما باید پذیرفت در بعضی از آن‌ها ارتباط میان پشت و جلوی صحنه به خوبی برقرار نشده و طبعاً آن فیلم‌ها مطابق خواست و مطلوب کیمیایی از کار درنیامده‌اند.»
احمد طالبی‌نژاد در پایان این نشست نقد و بررسی به ذکر خاطره‌ای از دریافت دستمزد خود به‌خاطر نگارش فیلم‌نامه‌ی اولیه‌ی «دندان مار» پرداخت و گفت: «زمانی که این فیلم ساخته شد، استفاده از ویدئو هنوز غیرمجاز بود و من برخلاف بسیاری از همکاران مطبوعاتی هنوز ویدئو نداشتم. به همین دلیل وقتی قرار شد دستمزدی پرداخت شود خواهش کردم به اندازه‌ای پرداخت کنند که با آن بتوانم یک دستگاه ویدئو بخرم.»
وی گفت: «آن وقت‌ها قیمت یک دستگاه ویدئوی تی‌سِوِن سونی پنجاه هزار تومان بود که امروز شاید خنده‌دار به نظر برسد اما به‌هرحال با دستمزدی که به‌خاطر فیلم‌نامه‌ی «دندان مار» گرفتم، موفق شدم ویدئو بخرم و از آن پس فیلم‌ها را با این دستگاه جادویی ببینم.»

۶ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
«قصر شیرین» مورد استقبال تماشاگران جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه قرار گرفت | عکس
» «قصر شیرین» مورد استقبال تماشاگران جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه قرار گرفت
... دیدن متن »

منصور جهانی ـ فیلم سینمایی «قصر شیرین» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی رضا میرکریمی در بخش رقابتی بین‌الملل چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه روی پرده رفت و مورد استقبال تماشاگران قرار گرفت. 
به گزارش ستاد خبری چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه، فیلم سینمایی «قصر شیرین» Castle of Dreams به کارگردانی و تهیه‌کنندگی رضا میرکریمی در جدیدترین اکران بین‌المللی خود به نمایندگی از سینمای ایران و با حضور این کارگردان سرشناس سینمای ایران، علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی ایران، فؤاد جلال دبیر جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه، مهدی شوشتری سرکنسول ایران در سلیمانیه، سوسن فیروزه همسر رضا میرکریمی، محمد صادقی موسوی مدیرعامل انجمن سینما جوانان ایران و دبیر جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، سید مالک هاشمی رایزن فرهنگی ایران در سلیمانیه، کیوان کثیریان نماینده جشنواره جهانی فیلم فجر، «دانر عمر فارس» مدیر هنری جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه و تهیه کننده سینما، سینماگران اقلیم کردستان، میهمانان خارجی جشنواره، داوران بخش رقابتی بین‌الملل و مردم هنردوست سلیمانیه؛ در ساعت ۲۲ شنبه شب ۱۳ مهر ماه جاری (۵ اکتبر ۲۰۱۹) در سینما «سالم» در شهر سلیمانیه پایتخت فرهنگ و هنر اقلیم کردستان عراق در بخش رقابتی اصلی «سینمای جهان» (بین‌الملل) در چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه به نمایش درآمد و مورد استقبال تماشاگران حاضر در این رویداد سینمایی قرار گرفت، به طوری که در تعدادی از آنان، روز زمین به تماشای این اثر نشستند.  
بعد از اکران فیلم سینمایی «قصر شیرین» در چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه، جلسه پرسش و پاسخ این اثر سینمایی با حضور رضا میرکریمی برگزار شد و این کارگردان سینمای ایران، با دقت سوالات زیاد حاضران در سالن پاسخ داد.  
«قصر شیرین» برای تصاحب جایزه این بخش از جشنواره، با ۱۰ فیلم‌ شاخص امسال سینمای جهان از کشورهای فرانسه، کره جنوبی، چین، اسپانیا، لوگزامبورگ، ترکیه، آلمان، هلند، یونان، سوریه، آلبانی، لهستان، بلژیک و فلسطین به رقابت می‌پردازد؛ که در جشنواره‌های معتبر بین‌المللی از جمله؛ کن، برلین و ... جوایزی را کسب کرده‌اند. 
فیلم سینمایی «قصر شیرین» که پخش بین‌المللی آن در سطح جهان، بر عهده شرکت «ایرایماژ» IRIMAGE است، در نخستین حضور بین‌المللی خود در بخش مسابقه اصلی بیست و پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم شانگهای در کشور چین روی پرده ر‌فت و توانست سه جایزه بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر مرد برای حامد بهداد را از این رویداد معتبر سینمایی به‌دست آورد.   
«قصر شیرین» در ادامه حضورهای جهانی خود، در دوازدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های هنری «باتومی» در کشور گرجستان به نمایش درآمد و توانست دو جایزه اصلی بهترین کارگردان و بهترین فیلم از نگاه منتقدان و همچنین جایزه بهترین فیلم را از جشنواره بین‌المللی شرق و غرب اورنبورگ کسب کند. 
آخرین ساخته رضا میرکریمی در ادامه حضور بین‌المللی خود، این روزها در بخش «سینمای معاصر جهان» در سی ‌و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم «ونکوور» در کشور کانادا حضور دارد.
چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه توسط کمپانی سینمایی «مستی فیلم» با مدیریت «فؤاد جلال»، با ریاست «ملا بختیار» مسئول بخش حمایتی این جشنواره و از شخصیتهای برجسته سیاسی اقلیم کُردستان عراق، با مدیریت هنری «دانر عمر فارس»، با مدیر برنامه‌ریزی خانم «لینا رضا» و با نمایش ۱۳۴ فیلم‌ از کارگردانان ۷۹ کشور جهان؛ در دو بخش رقابتی «سینمای جهان» (بین‌الملل) و بخش رقابتی «سینمای کُردی» (ملی) شامل؛ آثار بلند سینمایی و کوتاه؛ مستند، انیمیشن و تجربی و همچنین برپایی کارگاه‌های تخصصی سینمایی و نشست تولید مشترک؛ با شعار «سرطان زمین» در روزهای ۹ تا ۱۵ مهر ماه جاری (۱ تا ۷ اکتبر ۲۰۱۹) در ۵ سالن سیتی سینما، سینما سالم، سالن «ئه‌من سوور» و همچنین تالار هنر در شهر سلیمانیه پایتخت فرهنگ و هنر اقلیم کردستان عراق برگزار می‌شود.
از طرف اعضای هیئت داوران جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه، ۱۴ جایزه تندیس طلایی «کاج زرین» و جایزه نقدی که شامل بخش رقابتی فیلم‌های بلند «سینمای جهان» و «سینمای کُردی» است؛ به بهترین فیلم بین‌الملل، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین فیلمبرداری، بهترین فیلم کوتاه بین‌الملل و جایزه ویژه هیئت داوران به برگزیدگان اهدا خواهد شد و در بخش رقابتی فیلم‌های کوتاه «سینمای جهان» و «سینمای کُردی» نیز جوایز بهترین فیلم ملی، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین فیلم مستند، بهترین فیلم کوتاه ملی و جایزه ویژه هیئت داوران به برندگان اهدا خواهد شد.  
عکس‌ها: منصور جهانی
مدیریت روابط عمومی جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه. 

۶ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
«هزارتو» از ۲۴ مهرماه اکران می شود/ رونمایی از پوستر فیلم | عکس
» «هزارتو» از ۲۴ مهرماه اکران می شود/ رونمایی از پوستر فیلم
... دیدن متن »

 اکران فیلم سینمایی «هزارتو» ساخته امیرحسین ترابی از ۲۴ مهرماه در گروه سینمایی زندگی آغاز خواهد شد .
به گزارش مشاور رسانه ای فیلم، در آستانه اکران «هزارتو»( لابیرنت) پوستر رسمی فیلم با طرحی از امیر صداقتی رونمایی شد.
در خلاصه داستان فیلم آمده؛ زندگی یه هزارتووی پیچیده اس، همه آدما دنبال راهی برای فرار هستند اما فقط یه مسیر خروج وجود داره و تا موقعی که به مرکزش نَرسی متوجهش نمیشى!
شهاب حسینی، ساره بیات، غزال نظر، فریبا جدیکار، علیرضا ثانی فر، شیرین یزدان بخش، مریم معصومی و پژمان جمشیدی بازیگران این فیلم هستند.
«هزارتو»از تولیدات ایران نوین فیلم است و سپهر سیفى تهیه کنندگى آن را بر عهده دارد.
همچنین پخش «هزارتو» بر عهده خانه فیلم است . 

 

۶ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گزارش نمایش مستندهای هوشنگ میرزایی در کانون فیلم خانه سینما | عکس
نظاره‌گری، بدون قضاوت
» گزارش نمایش مستندهای هوشنگ میرزایی در کانون فیلم خانه سینما
... دیدن متن »

تازه‌ترین برنامه‌ی کانون فیلم خانه سینما که با مشارکت انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند در سالن سیف‌الله داد برگزار شد، به نمایش دو فیلم از ساخته‌های هوشنگ میرزایی و برگزاری نشستی با حضور این فیلم‌ساز اختصاص داشت.
در ابتدای این برنامه که در غیاب مصطفی شیری، مهدی اسدی اجرای آن را برعهده داشت، هوشنگ میرزایی با اشاره به گذشت یک دهه از ساخت این آثار گفت: «فیلم‌های «با خدا می‌رقصم» و «دل‌تنگی‌های‌ یک شهر» پیش از این، نمایش‌های متعددی داشت و شاید خانه سینما تنها جایی بود که این فیلم‌ها تا کنون در آن نمایش نداشت.»
وی افزود: «فیلم «دل‌تنگی‌های یک شهر» به صورت تک‌نفره ساخته شد؛ و این با حجم شلوغی محیطی که این فیلم در آن‌جا ساخته شد خیلی دشوار و سخت بود.»
میرزایی هم‌چنین گفت: «برای این فیلم صدهزار تومان هزینه شد که از این نظر شاید بتوان گفت کم‌هزینه‌ترین فیلمی است که در سینمای مستند ایران ساخته شده است.»
وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود گفت: «البته من خودم این فیلم‌های مستقل، کم‌بودجه و تک‌نفره را بیش‌تر دوست دارم چون با این روش بهتر می‌توان به سوژه نزدیک شد.»
میرزایی سپس با اشاره به این که «به تعبیری می‌توان گفت با ملاحظه» به معضلات اجتماعی نگاه کرده گفت: «متاسفانه در طول ده سالی که از ساخت این فیلم می‌گذرد، نه تنها وضعیت اقتصادی شهری که این فیلم در آن فیلم‌برداری شده تغییر نکرده بلکه حتی خیلی بدتر هم شده است. خصوصاً در وضعیت اقتصادی بغرنجی که تمام کشور با آن روبه‌رو است.»
وی افزود: «فیلم «دل‌تنگی‌های یک شهر» درباره‌ی جوانان شهر محرومی است که به دلیل کمبود امکانات مجبورند در یک طویله‌ی بازسازی‌شده ورزش کنند و مردمی که متاسفانه بعضی از آن‌ها هنوز در چند دهه قبل زندگی می‌کنند و هیچ تصوری از گذر زمان ندارند.»
میرزایی هم‌چنین گفت: «در زمان ساخت «دل‌تنگی‌های یک شهر» دردناک‌ترین لحظه‌ها برای من زمانی بود که با مرگ گوسفندها به دلیل کم‌آبی مواجه شدم. گوسفندهایی که شاید تنها سرمایه‌ی روستاییان به حساب می‌آمد.»
میرزایی سپس با اشاره به رویکرد و ساختار متفاوت فیلم‌های به نمایش درآمده گفت: «در ساخت «دل‌تنگی‌های یک شهر» من فقط نظاره‌گر بودم و قضاوتی نداشتم. در حالی که «با خدا می‌رقصم» یک مستند پرتره و موضوع آن، یک خیاط نابینای اهل کردستان بود.»
وی هم‌چنین با اشاره به این که هیچ‌کدام از تصویرهای این دو فیلم ساختگی نیست گفت: «متاسفانه مستندسازی در شرایط امروز کشور با دشواری‌های بسیاری روبه‌رو است که یکی از آن‌ها تربیت نشدن مخاطبان و خصوصاً مسئولان برای تماشای این‌گونه فیلم‌هاست.»
میرزایی گفت: «متاسفانه در سال‌های اخیر، تلویزیون با ساخت و نمایش مستندهای شعاری و سفارشی، نقش عمده‌ای در پایین آوردن سطح سلیقه‌ی مخاطبان داشته؛ و به همین دلیل نمی‌توان گناه عدم تمایل به تماشای فیلم‌های مستند را تنها به گردن مردم انداخت.»
وی سپس در پاسخ به پرسش یکی از تماشاگران حاضر در سالن درباره‌ی نحوه‌ی آشنایی با سوژه‌ی فیلم‌های خود گفت: «بخش عمده‌ای از این آشنایی‌ها حاصل فعالیت‌هایی است که در سال‌های دور در تلویزیون داشتم. با اغلب این افراد زمانی که برای ساخت فیلم‌های گزارشی و خبری به شهرستان‌های مختلف سفر کردم آشنا شدم. دوستی‌هایی که به ساخت فیلم منجر شد.»
میرزایی در بخش دیگری از صحبت‌های خود گفت: «زمانی که برای شرکت در یکی از جشنواره‌ها به فرانسه سفر کرده بودم متوجه شدم برای حضور مردم و تماشای فیلم بلیت فروخته می‌شود؛‌ و این در حالی است که در کشور ما حتی وقتی نمایش فیلم‌ها به صورت رایگان انجام می‌شود، خیلی‌ها تمایلی به دیدن فیلم‌های مستند ندارند!»
وی گفت: «خوش‌بختانه نمایش‌های محدود و پراکنده‌ای که «دل‌تنگی‌های یک شهر» داشت باعث تغییراتی شد و رفع مشکل آب آشامیدنی این شهر، تنها یکی از آن‌ها بود.»
میرزایی در بخش دیگری از این نشست پرسش و پاسخ، با اشاره به غیبت تهیه‌کننده‌های مستقل در ساخت، تولید و نمایش فیلم‌های مستند گفت: «متاسفانه اغلب مستندسازها برای جذب سرمایه و تولید فیلم خود با دشواری‌های فراوانی روبه‌رو هستند و به همین دلیل به غیر از همکاری با تلویزیون و مرکز گسترش [سینمای مستند و تجربی] به عنوان معتبرترین مراکز تولید فیلم مستند، راه دیگری ندارند.»

 

۶ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
علیرضا تابش: تشکیل بازار فیلم منطقه‌ای، مهم‌ترین راهبرد سینمای ایران در دوران جدید است | عکس
علیرضا تابش در پنل تولید مشترک جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه سخنرانی کرد
» علیرضا تابش: تشکیل بازار فیلم منطقه‌ای، مهم‌ترین راهبرد سینمای ایران در دوران جدید است
... دیدن متن »

منصور جهانی ـ علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی ایران در پنل تولید مشترک چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه گفت: تشکیل بازار فیلم منطقه‌ای، مهم‌ترین راهبرد سینمای ایران در دوران جدید است.
به گزارش ستاد خبری چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه، با حضور علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی ایران و دبیر سی و دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان، پنل تولید مشترک در چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم «سلیمانیه» با مشارکت «پافلینا زیپکوا» Pavlina Zipkova رئیس سازمان فیلم چک اسلوواکی و معاون EUFCN، «کارلوتاگیریو پرناوس» Carlota Guerrero رئیس سازمان فیلم کاتالونیا از کشور اسپانیا، «اینگ لیم» Ing Lim رئیس سازمان فیلم The Hague از کشور هلند، «دانر عمر فارس» مدیر هنری جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه و تهیه کننده سینما و شوکت امین کورکی کارگردان سینما و مدیر هنری جشنواره بین‌المللی فیلم دهوک، روز جمعه ۱۲ مهر ماه (4 اکتبر 2019) در سالن اصلی هتل گراند میلینیوم در شهر سلیمانیه پایتخت فرهنگ و هنر اقلیم کردستان عراق برگزار شد. 

حضور میهمانان ایرانی و خارجی در پنل تولید مشترک
در این نشست تخصصی؛ مهدی شوشتری سرکنسول ایران در سلیمانیه، فؤاد جلال دبیر جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه، محمد مهدی عسگرپور نایب رئیس فیاپف (فدراسیون جهانی انجمن‌های تهیه کنندگان فیلم) در قاره آسیا، پوران درخشنده داور بخش رقابتی اصلی «سینمای جهان» (بین‌الملل) چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه، ممد اکتاش تهیه‌کننده باسابقه بین‌المللی، شعله شریعتی فیلمنامه‌نویس ایرانی، مهرداد اسکویی بخش رقابتی مستند «سینمای جهان» و «سینمای کُردی» جشنواره فیلم سلیمانیه، سید مالک هاشمی رایزن فرهنگی ایران در سلیمانیه، سینماگران اقلیم کردستان، میهمانان خارجی جشنواره، تهیه کنندگان سینمایی و ... جشنواره حضور داشتند. 

سینما در جایگاه فرهنگ، اهمیت خطیری یافته است
علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی ایران در ابتدای سخنانش در پنل تولید مشترک چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه گفت: توسعه یافتگی سینما در جهان امروز، ناگزیر از گسترش ارتباطات بین فرهنگ‌های جهان و تعاملات و تبادلات با سایر مناطق و کشورها است. در این راستا، سینما در جایگاه فرهنگ، اهمیت خطیری یافته و در دهه‌های اخیر، روابط بین‌الملل در حوزه فرهنگ از جملـه؛ مسائـل مهم دولتها و سازمانهای فرهنگی منطقه‌ای و جهانی شده است. 

فیلم ابزاری مهم برای انتقال پیام‌های فرهنگی
وی همپنین گفت: تحولات فن‌آورانه، سپهر جدیدی در زندگی مردم جهان گشوده است و فیلم ابزاری مهم برای انتقال پیام‌های فرهنگی و روایتها در نظر گرفته شده و نقش اجتماعی مهمی در حوزه‌های هنری ایفا می‌کند.

یکی از مهم‌ترین مباحث با اقلیم کردستان، تولید مشترک فیلم است
دبیر سی و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان، در ادامه سخنانش اظهار داشت: امسال و در پی بازدید جناب آقای «فوئاد جلال» دبیر محترم جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه اقلیم کردستان عراق، از سی و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان ایران، بحث‌های کاربردی و مفیدی راجع به توسعه همکاری‌های آینده بین سینمای ایران و اقلیم کردستان عراق در تمام زمینه‌ها مطرح گردید که یکی از مهم‌ترین مباحث، تولید مشترک فیلم بود.

توجه به دغدغه‌های بومی، ملی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و مذهبی
وی افزود: مهم‌ترین مسئله برای حصول توافق در این زمینه، توجه به دغدغه‌های بومی، ملی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و مذهبی طرفین است. این دو سرزمین، برخاسته از تمدن‌های کهن، دارای ریشه‌ها و وجوهات مشترک زیادی هستند که می‌توان با اتکای به آن‌ها، ممیزه‌های اصیلی را به عنوان ایده‌های زیربنایی برای خلق محصولات تصویری و سینمایی شناسایی کرد و برای این منظور مورد استفاده قرار داد. چنین ایده‌هایی زمینه استواری را برای تولیدات و همکاری‌های مشترک فراهم کرده و امکان نزدیکی هرچه بیشتر ایران و اقلیم کردستان عراق را هموار می‌کند.

نوروز جشن باستانی ایرانیان، جشن اصلی اقلیم کردستان است
مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی ایران در ادامه تصریح کرد: برای این منظور می‌باید به چند نکته توجه کرد؛ ما می‌دانیم که جشن باستانی ایرانیان یعنی نوروز، جشن اصلی اقلیم کردستان عراق است و عاشورا، آئین محترمی برای پاسداشت ارزش‌های انسانی در تقویم شماست. ما می‌دانیم ریشه زبانی مشترک داریم و بخش مهمی از مردمان این منطقه با ادبیات ایرانی مأنوس بوده و درباره ادیبان و شاعران ما پژوهش‌های بسیاری انجام داده‌اند و شاعران کُرد به زبان فارسی شعر می‌سرایند. 

کردهای ایران از باسابقه‌ترین و کهن‌ترین اقوام سرزمین ما به شمار می‌آیند
وی همچنین گفت: از آن سو، همان‌طور که می‌دانید کردهای ایران از باسابقه‌ترین و کهن‌ترین اقوام سرزمین ما به شمار می‌آیند. قومی فرهنگی که در تاریخ پر فراز و نشیب کشور ما همواره نقش مهمی را ایفا کرده است. هموطنان کُرد نه‌تنها در استان‌های کردستان، کرمانشاه، آذربایجان غربی و ایلام؛ بلکه در سایر استان‌های کشور حضور دارند: از استان خراسان گرفته تا آذربایجان و از مازندران تا بندرعباس. با نگاهی تاریخی می‌توان گفت، مردمان این منطقه از دیرباز در پاسداشت آداب و رسوم خود، خط مشی مشترکی داشته و امروز بیش از گذشته به یکدیگر نزدیک شده و مرز میان خود را بسیار کمرنگ کرده‌اند. 

انسان‌دوستی، مهمان‌نوازی و وفای به عهد، از ویژگی‌های همیشگی کردهاست
تابش در ادامه سخنانش تأکید کرد: انسان‌دوستی، مهمان‌نوازی و وفای به عهد، فارغ از هر مرز جغرافیایی، از ویژگی‌های همیشگی کردهاست. اگر قبول کنیم که سینما، زبانی وابسته به مردم‌شناسی و یکی از وظایف آن آشنا کردن مردم نقاط مختلف دنیا با ظرفیت‌های پیدا و پنهان منطقه‌های گوناگون است، چه بهتر که ما از این رسانه قدرتمند استفاده کنیم و با تکیه بر اشتراکات فرهنگی خود با زبان دیپلماسی سینمایی در قالب فیلم‌های کوتاه، داستانی، مستند، انیمیشن، وب سری و ... به خلق گفتمان جدید سینمایی بپردازیم. 

گسترش همکاری‌های ایران و اقلیم کردستان عراق
وی افزود: گسترش همکاری‌های ایران و اقلیم کردستان عراق، زمینه ارائه تصویر دقیق‌تری از فرهنگ و میراث و فکر آن‌ها را به مردم دنیا فراهم کرده و استفاده از ظرفیت‌های خلاقانه آن‌ها در کنار هم، موجب هم‌افزایی خواهد شد. بنیاد سینمایی فارابی از بدو تأسیس، مسئولیت معرفی سینمای ایران در عرصه بین‌الملل را برعهده داشت. به این دلیل است که نام سینمای ایران در عرصه بین‌الملل با نام و نشان و برند فارابی (fcf) پیوند خورده است. امروز نیز در جشنواره‌ها و بازارهای مهم جهان در زیر چتر سینمای ایران که توسط این بنیاد برپا می‌شود فعالان بین‌المللی به معرفی آثار و محصولات خود و تبادلات سینمایی می‌پردازند. 

تولید مشترک، کلید اصلی ورود به بازارهای منطقه‌ای و بین‌المللی
علیرضا تابش با اشاره به اینکه بنیاد فارابی در سال‌های اخیر، تلاش کرده است که زمینه‌ساز و هموار کننده حضور بخش خصوصی سینمای ایران در عرصه بین‌الملل باشد، اظهار داشت: در حوزه تولید مشترک فیلم، در دوره جدید، تمرکز بر روی این امر مهم به شکل راهبردی نهاده شد. چرا که تولید مشترک را شاه بیت و کلید اصلی ورود به بازارهای منطقه‌ای و بین‌المللی می‌دانیم. سینمای ایران به دلیل وجه بین‌المللی کسب شده، مسئولیت همراهی و همکاری بیشتری با همسایگان خود دارد. چه از لحاظ محتوایی به دلیل اشتراکات فرهنگی و تاریخی و مذهبی، و چه از لحاظ تجهیزات فنی و دانش سینمایی به دلیل گسترش صنعت تصویر در ایران، امکان گسترش همکاریهای مشترک با همسایگان بیش از پیش فراهم است.

همکاری‌ بنیاد سینمایی فارابی با کشورهای همسایه 
وی همچنین گفت: بنیاد سینمایی فارابی با اتکا بر این نظر، همکاری‌های خود را با کشورهای همسایه در خصوص تولید مشترک با شتابی بیشتر پیش گرفته است که به چند نمونه آن اشاره می‌کنم:
ـ ترکیه: مشارکت در تولید فیلم «درخت گردو» ساخته «فیصل سویسال» (با همکاری کشورهای آلمان، بلغارستان). (تمامی بخش پساتولید در  ایران محقق شد). (همکاری گسترده سینمای ایران با ترکیه، با ساخت سه فیلم سینمایی که این روند ادامه دارد.
ـ ارمنستان: امضای تفاهم‌نامه همکاری‌های سینمایی. همکاری در بخش پنل تولید مشترک جشنواره زردآلوی طلایی، تولید مشترک فیلم «یوا» ساخته آناهید آباد.
ـ آذربایجان: تفاهم‌نامه سینمایی در دست اقدام، تولید مشترک در فیلم «قلعه عشق» با تهیه کنندگی امیر شهاب رضویان در سال گذشته. 
ـ عراق: امضای تفاهم‌نامه همکاری‌های سینمایی، اکران فیلم‌های ایرانی در عراق، همکاری‌های بین جشنواره‌ای، حمایت از تولید مشترک
ـ اقلیم کردستان: تفاهم‌نامه با جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه، پخش و توزیع فیلم و گفتگو و بحث در باب تولید مشترک دو فیلم سینمایی.
ـ پاکستان: تفاهم‌نامه فرهنگی و‌سینمایی در دست اقدام، مذاکرات برای تولید مشترک، پیگیری اکران فیلم‌های سینمای ایران در پاکستان.
ـ هند: قرارداد فروش فیلم‌های ایرانی در پلتفورم‌های اینترنتی، تولید مشترک دو پروژه «دختر شیطان» و «سلام بمبئی» توسط بخش خصوصی ایران و هند طی سه سال گذشته.
ـ در مورد همکاری‌های سینمایی ایران با کشورهای؛ عمان، قطر، قزاقستان، افغانستان، روسیه، کره جنوبی، چین‌، صربستان، فنلاند،‌ فرانسه ، چک، آلمان، آمریکا و ... یا تفاهم‌نامه امضا شده (مثل صربستان و روسیه و کره...) و یا در دست اقدام است (نظیر: چین و فنلاند و عمان و ...)

جشنواره‌های منطقه‌ای و بین‌المللی محملی برای رونمایی از دستاوردهای مشترک
مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی ایران در بخش دیگری از سخنانش تأکید کرد: اکنون وقت آن است تا جامه عمل بر گفته‌های پیشین بپوشانیم و با اجرایی کردن تفاهم‌های صورت گرفته، زمینه تولید مشترک فیلم را برای فیلمسازان این منطقه در همکاری با شرکت‌های سینمایی و سینماگران صاحب سبک و نوگرای ایرانی و سایر کشورهای علاقمند، بیش از گذشته مهیا سازیم. اگر میزان تولید فیلم‌های مشترک گسترش یابد و برای آن ساز و کاری دائمی تعریف کنیم، آن‌وقت جشنواره‌های منطقه‌ای و بین‌المللی فیلم، می‌توانند محملی برای رونمایی از دستاوردهای مشترک باشند و نیز، مقدمه‌ای برای تشکیل بازار مشترک منطقه‌ای که علاوه بر بهره‌وری فرهنگی، بازده تجاری ـ اقتصادی را نیز به دنبال خواهد داشت.

سینمای ایران امروزه در جهان به عنوان «سینمای انسانی» شناخته می‌شود 
وی افزود: تشکیل بازار فیلم منطقه‌ای، بزرگترین و مهم‌ترین راهبرد سینمای ایران در دوران جدید است و تاکنون توانسته‌ایم گام‌های بسیار مهمی در تحقق این امر برداریم. ما باید امروز با استفاده از فناوری‌های نوین و تکیه بر استاندارد جهانی، سطح  تولیدات مشترک در صنعت تصویر را افزایش داده و برای عرضه منطقه‌ای و جهانی آن تلاش کنیم. سینمای ایران با سابقه‌ای ۱۲۰ ساله، قدیمی‌ترین سینمای منطقه بوده و امروزه در جهان به عنوان «سینمای انسانی» شناخته می‌شود، و می‌تواند نمایانگر و شاخص کرامت فرهنگ و هنر ایرانی ـ اسلامی باشد.

کمک سینمای ایران به زمینه تسریع پیشرفت سینمای عراق و اقلیم کردستان
علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی ایران و دبیر سی و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان، در پایان سخنانش تأکید کرد: سینمای ایران به لحاظ نرم افزاری (افکار، ایده ها و سرمایه انسانی) بسیار توانا بوده و پتانسیل همکاری‌های بین‌المللی در حوزه آموزش و تربیت حرفه‌ای نیروهای تخصصی مورد نیاز در حوزه فیلم و سینما را علاوه بر تولید مشترک داراست. همچنین، سینمای ایران با ارائه کاربردی تجربه‌های خود می‌تواند زمینه تسریع بازسازی و پیشرفت سینمای عراق و اقلیم کردستان را فراهم آورد تا بتواند تصویری منحصربفرد از خود را به عنوان سینمایی صاحب سبک به مخاطب جهانی عرضه کند؛ نه این‌که با دنباله‌روی از سینمای مسلط، در جریان جهانیِ موجود محو شود. امید این است با همیاری مدیریت فرهنگی و سینمائی اقلیم کردستان عراق و مدیران جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه تا دو سال آینده بتوانیم شاهد تولید و عرضه محصولات تصویری در قالب‌های مختلف و به شکل مشترک باشیم.
عکس‌ها: منصور جهانی 
مدیریت روابط عمومی جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه

 

۶ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تو این دوره زمونه که کار سینمایی برای بچه های خیلی کمه ، باید قدر دونست !! وقتی رو پرده سینما بود وسط کلی بچه با دوستم رفتیم و کلی انرژی گرفتیم هم از فیلم هم از بچه ها ، خلاصه اینکه فکر کنم اون روز کودک درونم میخندید :))
زهره مقدم و امیر مسعود این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
قرار گروهی برای تماشای فیلم سورنجان

روز شنبه 20مهر، به همراه دوستان، این فیلم رو در خانه هنرمندان تماشا میکنیم و بعد از اجرا با عوامل گفتگو خواهیم کرد.
دوستانی که تشریف میارن، لطفا اعلام کنند که تعداد رو برای هماهنگی کافه داشته باشیم
با تشکر
https://t.me/manyektamashaagaram
باز سعادت همراهی با شما رو ندارم. بلیط نمایش اسلو رو دارم برای اونشب.
۶ روز پیش، سه‌شنبه
زمان نمایش اسلو دو ساعته. تلاشم رو میکنم بیام و ببینمتون مریم عزیز. باعث خوشحالی من خواهد بود. شما کدوم کافه میرید؟
۶ روز پیش، سه‌شنبه
همون بالای خانه هنرمندان میریم
۶ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امیر عسگرزاده
درباره فیلم سفر i
به صداقت اعتراف می کنم: خاطره هشت سال جنگ و بمباران های شبانه، مانع از این می شود که همچنان که به هنرمندان خوب کشورم سلام و درود می فرستم، به هنرمندان خوب عراقی هم سلام کنم.
بر خلاف تبلیغات رسانه ملی، ما هیچ گاه نه با عراقی ها و نه با هیچ ملت عرب دیگری، برادر، دوست و همسایه نبوده ایم و نیستیم! در تاریخ، یا ما به خاک آنان نظر داشته ایم و آنها را پست و بی تمدن دانسته ایم، یا آنان به ما تاخته اند و ما را عجم و برده و مشمول جزیه دانسته اند. هرچند می دانم هنر و هنرمند را نباید بنا به ملیت و تاریخ ملتش قضاوت کرد و محمد الدراجی، کارگردان خوب عراقی، خود قربانی جنگ عراق و امریکاست، باز هم نمی توانم موضعی منصفانه راجع به هنرش بگیرم؛ حتی حضور یک فیلم عراقی در سینمای هنر و تجربه ایرانی، به ناحق، مایه ی دل آزردگی من است!
اگر بتوانم لحظه ای خودم را از چنگال نگاه تاریخی ... دیدن ادامه » خودم آزاد کنم، باید بگویم فیلم «سفر» فیلم خوبی است، اما درجه یک نیست. بازی زهرا قندور (سارا) ستودنی است. داستان های فرعی فیلم نظیر عشق مرد نوازنده و معشوقش، مبارزه و تلاش کودکان کار برای زنده ماندن، زن فراری با نوزادش، عروس غمگین و ترانه خوانی افسر امریکایی برای فرزندش پای تلفن، قشنگ از کار درآمده اند و به شدت، مرا یاد فیلم های محسن مخملباف در نکوهش جنگ، مذمت روحیه ی استبدادگرا و ستایش روحیه ی صلح و دوستی می اندازند؛ مقایسه کنید صحنه ای که در فیلم سفر، علی کودک کار، وقتی به کودک سلطه گر و ظالم ایستگاه مسلط می شود و به او سنگ نمی زند با فیلم نون و گلدون، صحنه ای که بازیگر جایگزین مخملباف به روی بازیگر جایگزین پاسبان چاقو نمی کشد.
با این حال، دگردیسی شخصیت قهرمان زن (سارا) با شنیدن آیات قرآن و در آمیختن وی با حلقه ی صوفیان چندان قابل باور نمی آید، چراکه پیش از این، بی شک، هم آیه های قرآن را شنیده و هم با تصوف و عرفان عراق آشنایی داشته است. شاید اگر روی رابطه دراماتیک وی با کودکان ایستگاه یا مرد گروگان گرفته (سلام) بیشتر کار می شد، دگردیسی وی قابل پذیرش می شد؛ مثلا به جای این که شاهد تحول سلام از شخص منفعل، ترسو و هوس باز به مرد مثبت، خیر اندیش و حامی باشیم، تحولی عاشقانه تر و رندانه تر از سلام می دیدیم که با پس زمینه ی شخصیتیش سازگارتر باشد و همین تحول سلام به تحول سارا در رابطه ای تنگاتنگ از نوع وابستگی و دلبستگی زنانه-مردانه منجر شود.
فلاش بک نهایی فیلم به ابتدای واقعه چندان با منطق واقع گرای فیلم جور در نمی آید. یعنی ذکر تمام این اتفاقات با جزییات، تنها در ذهن قهرمان بوده؟ و اگر چنین بوده، آیا نیازی به این همه واقع گرایی داشتیم؟ اگر قرار است تمام اتفاقات فیلم پیش از صحنه انفجار، بازنمایی افکار سارا باشد، بهتر نبود عناصر خیالی و شاعرانه فیلم مثل تشییع جنازه پسر قربانی خشونت و یا عروسی رویایی مرد نوازنده و معشوقش به عناصر واقعی و خشن فیلم مثل خشونت نظامیان غربی هنگام دستگیری زن نوزاد به دست غلبه می کرد؟!
محمد الدراجی، بی شک در آینده هنرمند بزرگی خواهد شد و فیلم های بهتری خواهد ساخت تا مایه ی مباهات مردم کشورش باشد.
امیر مسعود و محمد کارآمد این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فصل هفتم یکشنبه های سوررئال: رویا در قاب
با پخش و تحلیل جمعی فیلمهایی از اینگمار برگمان
دبیر جلسات: پویا عاقلی زاده
محل جدید برگزاری جلسات یکشنبه های سوررئال: خانه هنر دیوار
لینک ثبت نام دوره با 20% تخفیف تا 17 مهر:
https://www.tiwall.com/p/surrealsundays-7
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام و درود بر هنرمندان ایران زمین
با کمال احترام نسبت به آقای بهروز افخمی، از دید من که با فیلم های ایشان بزرگ شدم، بهروز افخمی هیچ وقت در سینما کارگردان خوبی نبود، در مجلس هم نماینده خوبی از کار درنیامد؛ و از همه ی اینها بدتر و فاجعه بارتر، اظهار نظرهای بی محتوا و افاضات و اشراقات متوهمانه ایشان است در باب ... ای کاش همان سال ۶۹ پس از کارگردانی فیلم عروس، در اوج با سینما خداحافظی می کرد تا سال ۹۲ تهیه کنندگی زنده باد مرگ را به عهده نگیرد! البته هرچقدر بهروز افخمی در سینما خوب نباشد، حداقل این قدر سواد سینمایی دارد که در مقام تهیه کننده بتواند مانع فیلم برداری فاجعه بار و لغزش های دوربین فیلم اخیر بشود، حتما می توانست کمی از فن کارگردانی به کارگردان تازه کار بیاموزد، دستی در قصه ی بی رمق فیلم ببرد و ... و ... البته ارادت آقای افخمی به همسر و خانواده ... دیدن ادامه » محترم همسر قابل فهم است، اما ای کاش کمی مسایل حرفه ای را هم در نظر می گرفتند!!!
محمدرضا دانش، امیر مسعود و سپهر این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید