کمدی کودک و نوجوان رویداد آنلاین
چیدمان
تیوال فیلم اِو (خانه)
S3 : 02:45:36 | com/org
خـریــــد
۵,۱۰۰ تا ۷,۰۰۰ تومان
 بها: ۵,۱۰۰ تا ۷,۰۰۰ تومان

 این فیلم به زبان آذری ساخته شده است.
ماجرای فیلم حول یک وصیت نامه می چرخد، که به شکل هوشمندانه ای کارگردان توانسته، آن را تا انتها، با ظرافت پیش ببرد. درآغاز فیلم زنی سیاه پوش به سوی دوربین نزدیک می شود، از شیون و زاری هایش معلوم است عزیزی را که از دست داده، کسی نیست جز پدرش. دوربین با التهاب این ماجرا را دنبال می کند و در محدوده خانه، حیاط، اتاق ها، و کمی هم  بیرون خانه، شخصیت های درگیر ماجرا را دنبال می کند، جسد آن مرحوم که همه وهمواره درباره آن صحبت می کنند و جلوی چشم افراد است، با هوشیاری از چشم تماشاگر دور نگهداشته می شود، دوربین فیلمساز همچون دوربین فیلم  «پسر شایول» (فیلم مجارستانی – ۲۰۱۵) اثر لانسلو نمس که جایزه بزرگ جشنواره کن و همچنین اسکار را گرفت، با شخصیت اصلی داستان، شانه به شانه حرکت می کند.  دوربین در گفت و گوی فامیل این مرحوم و افراد محله و کسانی که از راه دور برای بردن جسد به دانشگاه آمده اند، در حرکت است. کمتر پیش می آید که دوربین آرام بگیرد وهمچون احساسات این زن که پدر خود را از دست داده، آرام ندارد. سناریو نویس بسیار با ظرافت، اطلاعات را اندک اندک به تماشاگر منتقل می کند و هر چه ماجرا جلو می رود، سورپرایزها بیشتر می شود. متوفی وصیت کرده که بعد از مرگ، جسد او را دراختیار دانشکده پزشکی برای استفاده علمی قرار دهند اما، دخترش شدیدا مخالف است و علت را تماشاگر اندک اندک کشف می کند.

مردی از دنیا رفته و همه دور جسد او جمع شده‌اند اما این جسد از چشم تماشاگر دور نگه داشته می‌شود. متوفی وصیت کرده که بعد از مرگ، جسد او را در اختیار دانشکده پزشکی برای استفاده علمی قرار دهند اما دخترش شدیدا مخالف است.

گزارش تصویری تیوال از نشست فیلم اِو (خانه) / عکاس: رضا جاویدی

... دیدن همه عکس‌ها ››

اخبار

›› نشست «اِو» در برج میلاد / زبان آذری به فیلم اصالت داد

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
خلاقیت ، موفقیت
نگاهی به فیلم ائو(خانه)
《شاید در نگاه اول ، فیلم مخاطب را پس بزند. زبان ترکی و فضای ساده تصور ما را ساده می کند. و فکر می کنیم که با فیلمی ساده روبرو هستیم و قرار است دوربین روی دست تا آخر فیلم روی اعصابمان باشد. اما اینگونه نیست. اول از همه ایده ای خلاقانه در ساخت جذابیت فیلم را بالا می برد. ایده ای که شاید بسیار ساده باشد و ما مشابه آن را در بسیاری موقعیت ها شنیده باشیم. اما استفاده درست از یک ایده آن را خلاقانه می کند. ائو با روایت منسجم و کاملش تمام مدت مخاطب را روی صندلی خودش میخکوب می کند. و نمی گذارد ذهن مخاطب جایی غیر از فیلم برود. کارگردان از بازیگران چهره استفاده نکرده است و به جای فکر به میزان فروش فیلم به تاثیر گذار بودن آن فکر کرده است. بازیگران با چهره های مناسبشان کاملا با نقش خود هماهنگی دارند. با عواملی شناخته شده طرف نیستیم اما گروهی کاملا حرفه ای را روی پرده می بینیم. گروهی که دنبال شعار نیستند. و با تحمیل نکردن دیدگاهشان برای مخاطب قصه گویی کرده اند. در فیلم چیزی اغراق شده و یا کنترل نشده وجود ندارد. همه چیز به جا و درست استفاده شده است. تعلیق ها کاملا به جا و مناسب با موقعیت است. گره افکنی و سوال هایی که در ذهن مخاطب ایجاد می شود ، منطقی است و ذهن بیننده به چیزی حاشیه‌ای پرت نمی شود. فیلمساز توانسته با روایتی منسجم قصه خود را به دل مخاطب بنشاند ، به دل مخاطبی که با او آشنا نیست و نسبت به فیلم گارد دارد. فیلم به نکات اضافی و بی معنی نمی پردازد تا فیلم پر از نکات زائد نباشد. ائو فقط به دیالوگ بسنده نکرده است و چیزی که در تاثیر گذاری به فیلم کمک کرده است بازیگران هستند که با درک موقعیت توانسته اند به هدف نهایی برسند. یکی دیگر از نکات مهم فیلم ، فیلمبرداری آن است. دوربینی که آرام ندارد و برای ضبط رویداد ها بالا و پایین می رود تا بتواند موقعیت را به بهترین شکل ممکن تصویر کند. دوربین روی دست شاید در ابتدا دل را بزند ولی با کمی جلو رفتن در می یابیم که کارگردان در استفاده دوربین روی دست هوشمندانه عمل کرده است. لرزش های دوربین به شکلی نیست که ذهن مخاطب را مشوش کند و این کار برای ایجاد ... دیدن ادامه ›› تنش بیشتر به دل می نشیند. فیلم بر خلاف بستر تجربی ای که دارد می تواند برای همه مخاطبان سینما جذاب باشد. اما سینمای هنر و تجربه انتخاب بهتری بود زیرا فیلم در نگاه اول مخاطب را پس می زند و مخاطب انتخاب های چشم گیر تری روی گیشه خواهد داشت. قطعا یکی از موفقیت های جشنواره امسال این فیلم بود که متاسفانه در جشنواره فجر (داخلی) مورد حمایت قرار نگرفت ولی توانست با کسب جایزه بهترین فیلم در جشنواره بین المللی فجر حق خود را بگیرد. فیلم ائو یکی از بهترین های امسال سینمای ایران بود که مورد توجه منتقدان نیز قرار گرفت. و من اولین فیلمی که در جشنواره سی و پنجم دیدم ، همین فیلم بود که انتظار من را از جشنواره سی و پنجم به شدت بالا برد. اما متاسفانه این انتظار براروده نشد.
فیلم ائو (خانه) شاید در نگاه اول جذاب نباشد. اما اگر به تماشای این فیلم بنشینیم قطعا پشیمان نخواهیم شد. بعد از قطار شدن فیلم هایی با ایده ها و ساختار های تکراری این فیلم در سینمای ایران یک نعمت محسوب می شود.》
این فیلم رو ساعت ۲۲.۳۰ برای اولین بار در جشنواره سال گذشته دیدم..با وجود خستگی پس از گرفتن مرخصی از پادگان منتظر شروع فیلم بودم..در ۵ دقیقه اول فیلم آدم به فکر یک طرز فکر غلط و سنتی می افتد و پیش خود به بیسوادی و عقب افتادگی خود می اندیشد،آدم اینقدر درگیر این ماجرای سنتی میشود که در آخر فیلم میبیند توسط نویسنده بازی خورده و ماجرای دیگری بوده،شیرینی فهمیدن اصل ماجرا ، دیدن این فیلم با زیرنویس و تحمل اصوات بلند و فریادهای مکرر بازیگرانش را برای بار چندم مهیا میکند❤
امیرمسعود فدائی و امیر مسعود این را خواندند
parisanov21 و فرزاد جعفریان این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
دوستانی که بنده را از نزدیک می‌شناسند آگاهند که به ندرت از فیلم‌ها تعریف می‌کنم یا بهتر این‌ که علاقه‌ای به تعریف از فیلم‌ها یا طرفداری از آن‌ها ندارم اما در مورد “خانه” (اِو یا Ev) با جرأت و افتخار معترفم که با یکی از جسورانه‌ترین، جنون‌آمیزترین، منحصربه‌فردترین و سینماترین آثار سینمای ایران طرفیم؛ داستان پدری که وصیت کرده جسدش با هدف کمک به امور آموزشی به دانشگاه اهدا شود، داستان دختری که بعد از مدت‌ها و با شنیدن خبر مرگ پدر بازگشته، داستان پسردایی محجوبی که در واپسین روزهای زندگیِ پدر پرستاری او را کرده و روزی عاشق دختر بوده و چندین و چند خرده‌پیرنگ دیگر. داستان اصلی اما داستان دختر است و پدر، دختری که در سرتاسر فیلم روبه‌روی عالم و آدم می‌ایستد تا مانع از اجرای وصیت پدر شود.
فیلم با پلان‌سکانسی طولانی از درون کابین نعش‌کش شروع می‌شود و با ریتمی تند و کوبنده پس از حدود سیزده دقیقه ما را دقیقاً میان درامِ اصلیِ داستان قرار می‌دهد. از این لحظه به بعد تا چند دقیقه مانده به انتهای فیلم کاراکترهایی را می‌بینیم که در کنار پیرنگِ اصلیِ درام، وصیت پدر و ممانعت دختر، کوتاه و بلند در بطن خرده‌پیرنگ‌های گوناگون و جذاب در هم می‌تنند. پس از هر سکانس و هر پلان و هر دیالوگ بر کنجکاوی‌های ما افزوده می‌شود و در نهایت از ورای تعلیقی به بلندای یک فیلم می‌رسیم به جمع خصوصی دو نفره‌ای بالا سر جنازه پدر؛ سکانسی که هر چند آرام‌ترین بخش فیلم از نظر ریتم و حرکات دوربین است، اما رازی را افشا می‌کند که برساخت ذهنی تماشاگر را متلاشی کرده و او را آگاه می‌کند که کاملاً در مورد چرایی وقوع اتفاقات اشتباه می‌کرده است. این غافل‌گیری به قدری غیرقابل‌انتظار اما باورپذیر است که تماشاچی را ترغیب می‌کند به تماشای دوباره فیلم این بار از زاویه‌ای جدید و در حالی که از نتیجه مطلع است.
اگر به هیچکاک و آثارش علاقه‌مندید حتما این فیلم را ببینید، چون یکی از موفق‌ترین آثار سینمای ایران در ژانر تعلیق است. اگر اصغر فرهادی و آثارش را دوست دارید حتماً این فیلم را ببینید، چون هدفِ فیلم چیزی جز گردگیری شخصیت‌ها و کشف خود واقعی آن‌ها نیست. اگر ترک‌زبان هستید حتماً این فیلم را ببینید، چون این فیلم سراسر به زبان ... دیدن ادامه ›› ترکی است، آن هم نه ترکیِ تلویزیونیِ حال‌به‌هم‌زن، بلکه ترکی سلیس و روانی که در زندگی‌تان ساری و جاری است. اگر فارس‌زبان هستید حتماً این فیلم را ببینید، چون مواجه می‌شوید با جمعی خانوادگی که اتفاقاً به خاطر استفاده از زبان محلی به شدت شخصیت یافته و باورپذیر شده است. در هر صورت حتماً این فیلم را ببینید.
فیلم بسیار خوبی بود. فرم پلان سکانس و دوربین روی دستش خودنمایانه نیست و در خدمت فراز و فرود های روایت داستانی اش است و در اجرای تکنیک از نمونه های سینمایی پرمدعای وطنی جلوتر است و جریان روایت و فرم به خوبی در هم تنیده می شوند. چقدر فضاها رو خوب درآورده، فضای تنش و طنز جاری در روایت مرگ !
و چقدر بازی ها خوب است و چه پایان خوب و غافلگیر کننده ای دارد . بازی نقش آقای احمدی و نقش پسر دایی بسیار قابل توجه است !
۰۸ دی ۱۳۹۶
آقای شکرنژاد لطفا از گزینه "احتمال لو دادن یا کاهش جذابیت!" استفاده کنید. ممنون.
۰۸ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
.
■■ نگاهی به فیلم «ائو» (خانه) در گفت‌و‌گو با کارگردان اثر
■ «اصغر یوسفی‌نژاد»

■در کانال ابدیت و یک روز پادکست شماره شصت و یک را بشنوید :
https://t.me/EternityAndADay/347

■ناملیک: https://goo.gl/qtzJsc
■میکس کلاود:https://goo.gl/H4aWbX
■بیپ تونز: https://beeptunes.com/track/493803964
.
.
■فیلم «ائو» (خانه) از همان ... دیدن ادامه ›› اولین نمایشش در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر مورد توجه برخی از منتقدین و تماشاگران قرار گرفت و تحسین ایشان را برانگیخت. «ائو» این روزها در سینماهای گروه هنر و تجربه در حال نمایش است. به‌همین مناسبت تصمیم گرفتیم در شصت و یکمین برنامه از مجموعه پادکست‌های «ابدیت و یک روز» با آقای «اصغر یوسفی‌نژاد» درباره چگونگی و چرایی ساخت آن گفت‌و‌گو کنیم. همچنین در ادامه آقای «عقیل قیومی» (از مترجمین و نویسندگان مجلات «فیلم»، «دنیای تصویر» و «هنر و تجربه») نظرشان را درباره این فیلم با مخاطبان پادکست ما در میان گذاشته‌اند.
.
■مجموعه پادکست هایی درباره هنر سینما
https://telegram.me/EternityAndADay
.
.
سروناز یکتا این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
فکر میکنم تو کارگردانی و همینطور تو بازی ها این فیلم تو بهترین حالت میشه گفت فقط قابل قبوله، ولی قطعا اگر این فیلمو نبینید یک فرصتو از دست دادید چون صد در صد تو سینمای ما کمتر این فرصت پیش میاد که فیلمی رو ببینید که تو داستان پردازی به این اندازه خوب باشه.

امیرمسعود فدائی، شادی بهرامی و نیلوفر این را خواندند
نرگس صیدی و شکیبا این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
به نظر می رسه هنر وتجربه با نمایش تمارض. خانه وبالاخره هجوم(شهرام مکری)قراره نفس دوباره ای بکشه.