تیوال سینما | اخبار
S2 : 14:32:43
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
اکران فیلم افشین هاشمی | عکس
» اکران فیلم افشین هاشمی
... دیدن متن »

اکرانِ «صدای آهسته» در مرداد
دومین فیلمِ افشین هاشمی با نامِ «صدای آهسته» پس از سه سال، در گروهِ هنر و تجربه به نمایش درمی‌آید. افشین هاشمی این فیلم را سال ۹۴ پس از «خسته نباشید!» بار دیگر با نوشته‌ای از محمد رضایی‌راد در نیویورک ساخت و تاکنون در نمایش‌های بین‌المللیِ خود جوایز بهترین فیلمِ تجربی، بهترین فیلمِ آوانگارد، بهترین فیلمبرداری و... را از جشنواره‌های مختلف دریافت کرده است.
منوروا سلزا، جورجیا وارنر، جو پلیستر، کیت موئت به همراهِ دو بازیگرِ ایرانی - اشکان خطیبی و مارتین شمعون‌پور - در این فیلم حضور دارند. برنا جعفری به عنوانِ مدیر فیلمبرداری و عاطفه نوری با عنوانِ مشاورِ امورِ بازیگران و طرّاحِ لباس همراهِ کارگردان بوده‌اند. تدوینِ صدای فیلم با سعید بجنوردی و طرّاحی و هم‌آمیزیِ صداها بر عهده‌ی بهمن اردلان بوده و موسیقیِ فیلم را اسکایلار دی‌کلِهِر ساخته است.
«صدای آهسته» که نگاهی فلسفی به تغییر جنسیت دارد، مردادماه در گروه سینماهای هنروتجربه به نمایش در می‌آید.

رضا بهکام این را خواند
محمد لهاک (آقای سوبژه) و pegah sh این را دوست دارند
هستیم بر آن عهد که بستیم
۲۴ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فرصتی برای تماشای مستند دیدنی «باد صبا» در باشگاه «هنر و تجربه» | عکس
» فرصتی برای تماشای مستند دیدنی «باد صبا» در باشگاه «هنر و تجربه»
... دیدن متن »

دومین برنامه نمایش «تابستانه» باشگاه «هنروتجربه» به نمایش مستند دیدنی «باد صبا» اختصاص یافت. 
به گزارش روابط عمومی موسسه سینمایی «هنر و تجربه»، برنامه«تابستانه» باشگاه فیلم هنروتجربه از چهارشنبه هفته گذشته (۱۹ تیر) با نمایش فیلم پشت صحنه «گاو» آغاز به کار کرد و حال در دومین برنامه خود نسخه‌ ترمیم‌شده‌ مستند «باد صبا» را روز چهارشنبه ۲۶ تیرماه ساعت ۲۰ در سالن شماره‌ پنج پردیس سینمایی چارسو به نمایش درمی‌آورد. این مستند همین روز ساعت ۲۰ در مجموعه سینمایی شهر آفتاب شیراز و ساعت ۱۹ در سیتی‌سنتر اصفهان نمایش داده می‌شود.
نکته قابل توجه برای علاقمندان به سینما این است که امکان تماشای این فیلم در قالب اکران عمومی فراهم نیست و برنامه های سینماتک، جشنواره ها و باشگاه «هنر و تجربه» تنها فرصت دیدن اینگونه آثار است.
مستند ۷۰ دقیقه‌ای «باد صبا» در سال ۱۹۶۹ به سفارش وزارت فرهنگ و هنر، توسط آلبر لاموریس فیلمساز شهیر فرانسوی درباره‌ ایران و مردم ایران ساخته شده است. منوچهر انور روایت فیلم را بعهده دارد و در آن از موسیقی حسین دهلوی و ابوالحسن صبا استفاده شده‎است. 
این مستند که بیشترین صحنه‌هایش با بالگرد تصویربرداری شده، در سال ۱۹۷۸ نامزد جایزه اسکار بهترین مستند شد. دولت وقت ایران که متوقع بود فیلمساز فرانسوی به ایرانِ صنعتی بیش از ایران سنتی بپردازد، پس از پایان فیلمبرداری از لاموریس خواست نشانه‌های توسعه‌یافتگی ایران را نیز با برداشتن فیلم از سد کرج، در «باد صبا» بگنجاند اما بالگرد گروه هنگام فیلمبرداری در سد کرج سقوط کرد و این حادثه به مرگ آلبرت لاموریس منجر شد.
در دومین برنامه «تابستانه» باشگاه «هنروتجربه»، مهرداد فراهانی مدرس، پژوهشگر و منتقد سینمای مستند به نقد و بررسی مستند «باد صبا» که به همت فیلمخانه‌ ملی بازسازی شده است، می‌پردازد. همچنین فیلمخانه ملی در برپایی این برنامه مشارکت دارد.
ورود برای علاقه‌مندان به این برنامه آزاد و رایگان است اما با توجه به محدودیت سالن نمایش متقاضیان می‎توانند یک ساعت زودتر از محل گیشه، بلیت دریافت کنند.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
 دومین جایزه آکادمی سینماسینما برگزار می‌شود | عکس
» دومین جایزه آکادمی سینماسینما برگزار می‌شود
... دیدن متن »

 

زمان و مکان برگزاری آئین پایانی دومین جایزه آکادمی سینماسینما اعلام شد.
به گزارش روابط عمومی جایزه آکادمی سینماسینما، آئین پایانی دومین دوره جایزه این آکادمی روز شنبه 19 مرداد در هتل اسپیناس خلیج فارس(بلوار کشاورز) برگزار می‌شود.
در این مراسم، نامزدهای جایزه، اعضای آکادمی، جمعی از سینماگران و اهالی رسانه حضور خواهند داشت.
امسال نیز کیانوش عیاری رئیس آکادمی است و کیوان کثیریان دبیری جایزه را بر عهده دارد.
نخستین دوره جایزه آکادمی سینماسینما شهریورماه سال گذشته در هتل انقلاب تهران برگزار شد.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اعضای هیات مدیره انجمن صنفی منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی انتخاب شدند | عکس
» اعضای هیات مدیره انجمن صنفی منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی انتخاب شدند
... دیدن متن »

 

مجمع عمومی انجمن صنفی منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی روز شنبه ٢٢ تیرماه ساعت ١٤ با حضور محمدرضا مویینی نماینده خانه سینما و محمود کلاته نماینده وزارت تعاون،کار و رفاه اجتماعی در محل سالن سیف الله داد خانه سینما و با دستور جلسه زیر برگزار شد:
١-تصویب اساسنامه
٢-برگزاری انتخاب اعضای هیات مدیره و بازرس
در این مجمع پس از تصویب کلیات  اساسنامه و اعمال تغییرات پیشنهادی برخی موارد و بندهای آن انتخابات هیات مدیره وبازرس با نتایج زیر برگزار شد و از مجموع ٧٢ رای ریخته شده به صندوق ،  جعفر گودرزی بیشترین آراء را کسب کرد و اعضای هیات مدیره  انجمن به شرح زیر انتخاب و معرفی شدند:
١-جعفر گودرزی   ٥٠ رای
٢-جواد طوسی ٤٥ رای
٣-خسرو دهقان  ٣٣ رای
٤-علی علایی ٢٩ رای
٥-سپیده ابرآویز ٢٧ رای
اعضای علی البدل هیات مدیره:
١-رضا درستکار ۲۴ رای
٢-الهام حسامی۲۴ رای
بازرس اصلی:
کامران ملکی با ٤٦ رای
علی البدل بازرس:
لاله عالم با  ٥ رای
هیات رییسه مجمع عمومی عبارت بودند از:
رییس: علیرضا غفاری
نایب رییس :مازیار فکری ارشاد
منشی:سید رضا تقوی
ناظران:مازیار شیخ محبوبی و فریبا اشویی
جلسه مجمع عمومی پس از چهار ساعت در ساعت ١٨به پایان رسید.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آثار منتخب سومین دوره‌ی جشنواره‌ی فیلم کوتاه موج معرفی شدند | عکس
» آثار منتخب سومین دوره‌ی جشنواره‌ی فیلم کوتاه موج معرفی شدند
... دیدن متن »

به گزارش روابط عمومی سومین جشنواره‌ی فیلم کوتاه موج، «ابراهیم حصاری» دبیر جشنواره آثار منتخب تمام بخش‌های این رویداد سینمایی را معرفی کرد.
«ابراهیم حصاری» دبیر سومین جشنواره‌ی فیلم کوتاه موج اعلام کرد که دبیرخانه‌ی این جشنواره در مجموع 1500 اثر در حوزه‌ی فیلم کوتاه و فیلمنامه دریافت داشته است که در نهایت پس از بررسی هیات‌های محترم انتخاب، 5۹ اثر در "بخش فیلم" (با موضوعات سفر و گردشگری، نگاه ویژه دریا و فیلمسازان جزیره‌ی کیش) و 10 اثر در "بخش فیلمنامه" منتخب شده‌اند که نام تمامی آثار به شرح زیر می‌باشد:
• بخش فیلم 
الف: سفر و گردشگری
1. بازگشت (شهریار پورسیدیان)
2. سایه فیل (آرمان خوانساریان)
3. جذر بیست سالگی (رقیه توکلی)
4. آر یو والیبال؟ (محمد بخشى)
5. گوشه‌ها و زاویه‌ها (مجتبی حیدری - جبار اجاقلو)
6. بایرن مونیخ (نگین امین زاده)
7. لکه (شورش وکیلی)
8. لووپ (امید صفایی)
9. دریای تلخ (فاطمه احمدی)
10. خوابگردها (پویا نبی)
11.  اس (حامداصلانی)
12. کاور (وحید الوندی فر)
13. من زالم (هومن نادری)
14. حیوان (بهرام ارک و بهمن ارک)
15. سالمون (افشین اخلاقی)
16. تو هنوز اینجایی (کتایون پرمر، محمد روحبخش)
17. تاسیان (آلاله ایزدی)
18. مانیکور (آرمان فیاض)
19. جل (اصغربشارتی - مسعود میرزایی)
20. من‌ باید پرواز کنم (غزاله رضوی)
21. رویای آهنی (یاسر طالبی)
22. خاطرات یک بالکن (مجتبی محمودی)
23. عاشقانه‌ای برای یک دوست (حسین نارمنجی)
24. 330 سی سی خاطره (الهام معروفی)
25. بی بی ام و (اکبر کشتکار)
26. الموت (پژمان مظاهری پور)
27. آنسوی حصار (آرمان قلی پور دشتکی)
28. آشنگ (محمد صادق اسماعیلی)
29. بی‌سرزمین تر از باد (غلامرضا جعفری)
30. بهای خون (مرجان خسروی)
31. دشت بهار (محمد کریمی)
32. آب سوخته (مرتضی مطوری)
33. جوکر (سجاد ایمانی)
34. داستان عروسک‌ها (سیدمصطفی فخاری نیری)
35. گامی برای رفتن (ریبوار محمودپور)
36. کا برات (برهان احمدی)
ب: نگاه ویژه دریا
1. تراگودیا (مهدی تنگستانی)
2. پلاستیک (اصغربشارتی)
3. اهل آب (آزاده بیزارگیتی)
4. بخت سپید (رضا محمدپور)
5. هینی مینی (دلاور دوستانیان)
6. من می‌مانم (فاطمه مرزبانی)
7. داستان ناخداخورشید (محمد عارفی نیا)
8. لوتوس (محمدرضا وطن دوست)
9. زیستن (پیام شادنیا)
10. شکار (مسعود کازرونی)
11. هیولای بادگیر (حسن توکلی)
12. آنسوی دریاچه (عماد خدابخش)
13. پسر دریا (عباس جلالی یکتا)
14. عروس دریایی (مهدی بوستانی شهربابکی)
15.لِیدی (نفیسه زارع)
16.هیچ چیز مهم نیست (شقایق جهانداری)
17. زونا (طوفان نهان قدرتی)
18. دریا موج موج می‌لرزد (امیر غلامی)
19. دریای ما (مریم رحیمی)
ج) فیلمسازان جزیره کیش
1. دولتخانه (مجید سلیمی- مهساطبیب)
2. هول (حمید صادقپور)
3. درخت (سید مجید احمدی طارمی)
4. گورستان خیس (مریم یاوری)
• بخش فیلمنامه:
1. کیمیا (نازنین مصطفوی)، 
2. شنای بانوان (مریم منصوری)
3. ویلا پنجاه (محسن نجفی مهری)
4. سیب‌های وحشی (محمد اسماعیلی)
5. چشم (سامان صباغ پور)
6. بی‌وطن (مازیار تهرانی)
7. فُگرات (ضیاء حاتمی)
8. پیله‌ی حباب (مریم یاوری- سعید محسنی)
9. سالمون (اشکان چاوشی)
10. کوسه‌ها (حمید صادقپور)
شایان ذکر است که در بخش فیلمنامه «محمدرضا گوهری»، «احسان عبدی پور» و «فرنوش صمدی» و در بخش فیلم «ناصر ضمیری»، «سالم صلواتی»، «بهتاش صناعی‌ها»، «هادی آفریده» و «محمد حمزه‌ای» به عنوان اعضای هیات انتخاب وظیفه‌ی انتخاب آثار را بر عهده داشته‌اند. 
همچنین لازم به ذکر است که دعوت از پذیرفته‌شدگان بخش‌های مختلف متعاقبا از طریق دبیرخانه‌‌ی جشنواره اعلام خواهد شد. سومین دوره‌ی جشنواره‌ی فیلم موج از تاریخ 5 تا 7 شهریورماه 1398 در جزیره‌ی زیبای کیش برگزار می‌گردد.

محمد لهاک (آقای سوبژه) این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کارگردان «بی وزنی»، تهیه کننده شد | عکس
» کارگردان «بی وزنی»، تهیه کننده شد
... دیدن متن »

پروانه ساخت فیلم بلند ویدویی «پسر» به نویسندگى و کارگردانى نوشین معراجى و تهیه کنندگى مهدى فرد قادرى صادر شد.
به گزارش مشاور رسانه اى پروژه، پروانه ساخت فیلم بلند ویدئویى «پسر» که کارگردانى و نویسندگى آن به عهده نوشین معراجى است و مهدى فرد قادرى تهیه کنندگى آن را بر عهده دارد، صادر شده و پیش تولید و انتخاب عوامل پشت دوربین و بازیگران «پسر»، در روزهاى آینده آغاز خواهد شد.
«پسر» یک درام اجتماعى با نگاه متفاوت است که داستان آن در لوکیشن هاى تهران روایت خواهد شد.
«پسر» اولین فیلم بلند نوشین معراجی خواهد بود که پیش از این در عرصه فیلم کوتاه فعالیت داشته است ، همچنین مهدی فرد قادری این روزها در انتظار دریافت پروانه نمایش جدیدترین فیلم خود «بی وزنی» است.

محمد لهاک (آقای سوبژه) این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ساخت فیلم جدید سید هادی محقق به زودی آغاز می‌شود | عکس
» ساخت فیلم جدید سید هادی محقق به زودی آغاز می‌شود
... دیدن متن »

فیلم جدید سید هادی محقق با نام موقت «نسیمی که از هر طرف می‌وزد» به تهیه‌کنندگی سید رضا محقق و برنامه‌ریزی و دستیار کارگردانی سید امیر مهدی نوری سوق جلوی دوربین خواهد رفت.
به گزارش مشاور رسانه‌ای پروژه «نسیمی که از هر طرف می‌وزد»، این فیلم که مضمونی عرفانی دارد، هم اکنون در مرحله پیش تولید و انتخاب بازیگر است و قرار است از چهره‌های شناخته شده برای نقش‌های اصلی آن استفاده شود.
سید هادی محقق در سال ۱۳۵۷ در دهدشت ایران متولد شد و در رشتهٔ مکانیک خودرو تحصیل کرد.
او فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۹۰ به عنوان بازیگر و کارگردان تئاتر و در سال ۲۰۰۰ به عنوان بازیگر، طراح و دستیار کارگردان تلویزیون آغاز کرد.
محقق در سال ۲۰۱۰ شروع به ساخت فیلم‌هایی برای تلویزیون کرد، در سال ۲۰۱۳ اولین فیلم بلند خود با عنوان «او خوب سنگ می‌زند» را ساخت که برنده جایزه بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه غیراقتباسی از جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان شد.
دومین فیلم بلند او با نام «ممیرو» جوایز بسیاری را در جشنواره‌های فیلم داخلی و خارجی به دست آورد.
سیدرضا محقق تهیه‌کننده سینما نیز پیش از این تهیه‌کنندگی آثاری همچون «او خوب سنگ می‌زند»(بردو)، «ممیرو»، «ایرو»، «برادران سرزمین من» و «نگاهی به آسمان» را بر عهده داشته و موفق به کسب جوایزی از جشنواره‌های بین‌المللی سراسر جهان شده است که از آن جمله می‌توان به جایزهٔ فیپرشی و جریان‌های نو در بیستمین جشنواره فیلم پوسان، زردآلوی نقره‌ای بهترین فیلم بلند و جایزه هیئت داوران کلیسای جهانی در  سیزدهمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم زردآلوی طلایی ایروان و همچنین جایزهٔ نتپک در چهارمین جشنواره فیلم کشورهای آسیا پاسفیک برای فیلم «ممیرو» اشاره کرد.

 

محمد لهاک (آقای سوبژه) این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دومین دوره ی کارگاه‌های یک روزه ی سینما و تئاتر توسط مؤسسه ی افرامانا برگزار می شود | عکس
با حضور علی رضا غفاری، دکتر بهروز محمودی بختیاری، حسین مهکام، منیره ملکی، دکتر مهناز اسماعیلی و سالوادور پاسارو:
» دومین دوره ی کارگاه‌های یک روزه ی سینما و تئاتر توسط مؤسسه ی افرامانا برگزار می شود
... دیدن متن »

دومین دوره ی کارگاه های یک روزه ی مؤسسه ی افرامانا در شش رشته ی سینما و تئاتر در مرداد ماه ۱۳۹۸برگزار می -شود.
به گزارش روابط عمومی مؤسسه ی فرهنگی هنری افرامانا، در کارگاه‌های تخصصی یک روزه ی سینما و تئاتر این دوره که از ۸ تا ۱۹ مردادماه ۱۳۹۸ در شش رشته ی سینما و تئاتر برگزار می‌شود، شش مدرس تئاتر و سینما، شش عنوان کارگاه تخصصی را با عناوین فن بیان: درست حرف بزنیم، ترجمه ی نمایشنامه، آشنایی با طراحی صحنه ی مجازی، آشنایی با آشنایی با تکنیک های پارچه سازی در طراحی لباس، فیلم نامه نویسی: چالش هایش یک فیلم نامه نویس در مواجهه با صفحه ی سفید، کارگردانی: چالش های یک کارگردان سینما چند ساعت پیش از کلید زدن فیلم تدریس می کنند.
بر اساس این گزارش‌، در این کارگاه های تخصصی، دکتر مهناز اسماعیلی و سالوادور پاسارو، آشنایی با طراحی صحنه ی مجازی، علی رضا غفاری، فن بیان: درست حرف بزنیم، دکتر بهروز محمودی بختیاری، ترجمه ی نمایش نامه، منیره ملکی، آشنایی با تکنیک های پارچه سازی در طراحی لباس، حسین مهکام دو کارگاه فیلم نامه نویسی: چالش هایش یک فیلم نامه نویس در مواجهه با صفحه ی سفید و کارگردانی: چالش های یک کارگردان سینما چند ساعت پیش از کلید زدن فیلم را به هنرجویان آموزش می ‌دهند.
دومین دوره‌ی کارگاه های کوتاه مدت سینما و تئاتر موسسه ی افرامانا در هفته های دوم و‌ سوم مردادماه ۱۳۹۸ توسط مؤسسه ی فرهنگی هنری افرامانا برگزار ‌می ‌شود.
علاقه ‌مندان برای شرکت و ثبت نام در نخستین دوره‌ ی کارگاه‌های تخصصی و آموزشی این مؤسسه می ‌توانند با شماره تلفن های ۶۶۴۸۲۷۳۴ و ۰۹۱۲۵۶۳۲۶۵۹ تماس بگیرند.

 


روابط عمومی مؤسسه ی فرهنگی هنری افرامانا
۹۸/۴/۲4
@aframanaa

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گزارش نمایش فیلم‌های کوتاه بیژن میرباقری در کانون فیلم خانه سینما | عکس
» گزارش نمایش فیلم‌های کوتاه بیژن میرباقری در کانون فیلم خانه سینما
... دیدن متن »

تازه‌ترین برنامه‌ی کانون فیلم خانه سینما که بعدازظهر یک‌شنبه شانزدهم تیرماه برگزار شد، به نمایش و نقد و بررسی سه فیلم کوتاه از ساخته‌های بیژن میرباقری اختصاص داشت.
در ابتدای این جلسه که با مشارکت انجمن صنفی فیلم کوتاه برگزار شد، نیما عباس‌پور، کارشناس و مجری جلسه، بیژن میرباقری را متعلق به نسلی از فیلم‌سازان دانست که به گفته‌ی او در دوران طلایی تولید فیلم کوتاه به ساخت آثار قابل توجهی رو آورده بودند.
وی گفت: «در این دوران که البته با تولید انبوهی از آثار کوتاه و حمایت از سازندگان آن‌ها همراه بود، فیلم‌سازان جوان و با استعدادی به سینمای ایران معرفی شدند که به طور حتم یکی از آن‌ها بیژن میرباقری است.»
این منتقد سینما در ادامه‌ی صحبت‌های خود فیلم‌های کوتاه میرباقری را آثاری توصیف کرد که در آن‌ها برخی عناصر، نظیر میزانسن‌های متفاوت از اهمیت بیش‌تری برخوردار است. وی گفت: «نسل فیلم‌سازانی که با بیژن میرباقری هم‌دوره بودند به فیلم‌سازانی نظیر آندره‌ی تارکوفسکی و بهرام بیضایی علاقه‌ی وافری داشتند و به همین خاطر می‌توان گفت حرکت‌های دوربین و میزانسن‌هایی که در ساخته‌های اغلب این فیلم‌سازان دیده می‌شود، ریشه در تاثیرپذیری آن‌ها از کارگردان‌های مورد علاقه‌شان داشت.»
در ادامه‌ی جلسه، بیژن میرباقری در پاسخ به پرسش عباس‌پور درباره‌ی ایده و انگیزه‌ی ساخت فیلم «دو خواهر» گفت: «زمانی که می‌خواستم این فیلم را بسازم، به این فکر می‌کردم که چنین مضمون‌هایی چه‌گونه باید در قالب فیلم بیان شود و اصولاً فیلم‌ها چه رابطه‌ای باید با جامعه داشته باشند؟»
وی گفت: «نگاهی اجمالی به فیلم‌های کوتاهی که در سال‌های اخیر ساخته شده‌اند نشان می‌دهد اغلب این آثار طراوتی دارند که از ارتباط‌شان با مسائل اجتماعی ناشی شده است.»
میرباقری افزود: «سوژه‌ی این فیلم (انتظار دو خواهر برای بازگشت برادرشان از جنگ) یکی از واقعیت‌هایی بود که آن سال‌ها در جامعه‌ی ایران وجود داشت و در حال حاضر از آن‌ها فاصله گرفته‌ایم. یکی از داستان‌های مرتبط با بخش‌های ناگفته‌مانده‌ی تاثیرات جنگ که هنوز و پس از گذشت سه دهه از پایان جنگ به آن‌ها پرداخته نشده است.» 
وی سپس در پاسخ به پرسش دیگری درباره‌ی «شاخصه‌های دوران طلایی تولید فیلم کوتاه» که به گفته‌ی نیما عباس‌پور «متاسفانه امروز با نگاهی حسرت‌آلود از آن یاد می‌شود» گفت: «این اتفاق به رضایت عمومی فیلم‌سازان برمی‌گشت؛ و البته جامعه‌ای که سازندگان فیلم‌ها با آن در ارتباط بودند. در چنین دورانی که درست مثل امروز با تلاش سینمای جریان اصلی برای دستیابی به فروش بیش‌تر هم‌زمان بود، گروهی از فیلم‌سازان از راه رسیدند که در سراسر دنیا بیش‌ترین جوایز جشنواره‌های فیلم کوتاه را به خود اختصاص دادند. فیلم‌سازان و فیلم‌هایی که ویترین و معرفی جامعه را برعهده گرفتند.»
میرباقری هم‌چنین گفت: «متاسفانه در سال‌های اخیر تلاش شده تا فیلم‌های کوتاه دیده نشوند و این فیلم‌ها در ویترین جشنواره‌ها نباشند. این نکته به اضافه‌ی درون‌گرایی برخی فیلم‌سازها باعث تولید آثاری شخصی شده که از کم‌ترین میزان ارتباط آن‌ها با جامعه خبر می‌دهد.»
وی در ادامه‌ی جلسه، در پاسخ به پرسش بعدی کارشناس برنامه درباره‌ی دلیل شتاب فیلم‌سازان فعال در عرصه‌ی فیلم کوتاه برای ساخت آثار بلند و سینمایی گفت: «من شخصاً از شتاب این افراد برای ساخت فیلم سینمایی استقبال می‌کنم و معتقدم فیلم‌ساز، هر چه جوان‌تر باشد، شاید بهتر بتواند مضمون‌های مهم و تاثیرگذار را انتخاب کند؛ و در این زمینه شاید ساز و کار بهتری به جامعه‌ی خود ارائه دهد.»
میرباقری گفت: «واقعیت این است که اگر تولید فیلم کوتاه می‌توانست درآمدزا و به عنوان یک شغل، قابل قبول باشد هیچ‌وقت دلم نمی‌خواست وارد عرصه‌ی تولید در جریان اصلی سینما شوم و بیش‌تر دلم می‌خواست با ساخت فیلم کوتاه، کار فرهنگی را ادامه دهم.»
وی هم‌چنین گفت: «حیف که اغلب این فیلم‌ها در سال‌های اخیر امکان تولید ندارند و به همین دلیل کسانی مثل من مجبورند گاهی این فعالیت فرهنگی را تعطیل کرده و به آن پشت کنند.»
میرباقری در بخش دیگری از این جلسه‌ی نقد و بررسی در پاسخ به پرسش دیگری از نیما عباس‌پور درباره‌ی موانع اقتباس ادبی در سینما گفت: «این مشکلات ریشه در ساز و کار غلطی دارد که از طرف برخی نویسنده‌ها و ناشران ایجاد شده است. در حقیقت، تعریف غلط آن‌ها از اقتباس از آثارشان برای سینما باعث ایجاد موانعی شده که به این آسانی‌ها قابل رفع شدن نیست.»
میرباقری که پیش از این، تجربه‌ی تلاش برای اقتباس سینمایی از برخی آثار ادبی را داشته، درباره‌ی برخی تجربه‌های خود در این زمینه گفت: «سال 83 تلاش کردم تا اقتباس از رُمان «روی ماه خداوند را ببوس» (نوشته‌ی مصطفی مستور) را به جریان بیندازم. نویسنده‌ی کتاب معتقد بود متن رُمان، در صورت تقسیم‌بندی‌های سینمایی، به راحتی قابل اجراست. در حالی که این‌گونه نبود و کتاب نیاز به تغییراتی داشت تا به فیلم‌نامه تبدیل شود.»
وی افزود: «این تصور غلط به اضافه‌ی ایجاد محدودیت زمانی در تولید و اقتباس از این رُمان که البته از سوی ناشر کتاب به وجود آمده بود باعث شد آن فیلم هیچ‌وقت ساخته نشود.»
میرباقری هم‌چنین با اشاره به تلاش ناکام خود برای اقتباس از رُمان «دکتر نون، زنش را بیش‌تر از مصدق دوست داشت» (نوشته‌ی شهرام رحیمیان) گفت: «ساخت فیلم بر اساس این رمان نیز تا پای قرارداد پیش رفت اما نویسنده‌ی کتاب به دلیل تاکید بر ساخت صحنه‌هایی که به دلایل ممیزی قابل اجرا نبود، با ساخت فیلم بر اساس آن مخالفت کرد. در حقیقت او مثل سایر نویسنده‌ها در جست‌وجوی تصویری بود که از مدت‌ها قبل در ذهن خود پرورانده‌ بود.» 
میرباقری سپس با اشاره به «برخی رمان‌ها» که به گفته‌ی او «به دلیل مشکلاتی در نمایش جغرافیای داستان‌‌ها و عدم پرداختن به انسان معاصر از کارکرد چندان بالایی برخوردار نیستند» گفت: «فیلم‌سازی که بخواهد به چنین متن‌هایی مراجعه کند متوجه می‌شود طرح‌ داستان و شخصیت‌ها اغلب کهنه و قدیمی‌اند و به همین دلیل فیلم‌هایی که بر اساس این رُمان‌ها ساخته شوند نیز نمی‌توانند با تماشاگر و مخاطب امروزی ارتباط برقرار کنند.»
وی در ادامه‌ی جلسه، در پاسخ به پرسشی درباره‌ی «مشترک بودن تم وابستگی انسان‌ها» در فیلم‌های خود گفت: «اغلب فیلم‌سازان برای خود تئوری‌هایی دارند و تئوری من برای انجام کار، پرداختن به انسان و موضوع‌های انسانی است. انسان‌هایی که چه‌بسا از سوی جامعه طرد و به همین دلیل منزوی شده باشند.»
میرباقری که پیش از این و در ساخت فیلم سینمایی «روز برمی‌آید» از نمایش‌نامه‌ی «مرگ و دوشیزه» (نوشته‌ی آریل دورفمان) استفاده کرده، در ادامه و درباره‌ی واکنش این نویسنده‌ی اهل شیلی نسبت به اقتباس ادبی از اثر خود گفت: «زمانی که این فیلم ساخته شد، از طریق یکی از دوستان که مترجم آثار او در ایران بود، نسخه‌ای از فیلم را به دست او رساندیم. نخستین واکنش او خوش‌حالی نسبت به این نکته بود که نوشته‌های او در ایران خواننده دارد و سپس نظر داده بود که: «بله. این‌گونه هم می‌توان به چنین داستانی نگاه کرد.» در حقیقت، این تنها واکنش او به توضیح ما درباره‌ی دلیل اقتباس از نمایش‌نامه‌ی او و تغییر جغرافیای آن به ایران بود.» 
وی سپس گفت: «البته در واکنش دورفمان، نوعی تحقیر هم وجود داشت که از تلقی اشتباه او نسبت به نحوه و میزان مطالعه‌ی کتاب در داخل ایران برآمده بود اما به‌هرحال برای من برخورنده و آزاردهنده بود.»
میرباقری گفت: «من از این تحقیرها خوشم نمی‌آید و به همین دلیل به هیچ غیر ایرانی اجازه نمی‌دهم با این نگاه به کشورم نگاه کند.»
وی افزود: «خدا را شکر مسئولیتی در زمینه‌ی مدیریت سینما ندارم وگرنه به هیچ عنوان اجازه نمی‌دادم فیلمی که جامعه‌ی ایران را تحقیر می‌کند در جشنواره‌های خارجی به نمایش گذاشته شود.»
میرباقری هم‌چنین گفت: «بر اساس وظیفه‌ای که برای خودم در نظر گرفته‌ام، بیش‌تر به مسائل جامعه‌ی خودم گرایش دارم و به همین دلیل بیش‌تر سریال تلویزیونی می‌سازم و موضوع‌های مورد علاقه‌ی خودم را به نمایش می‌گذارم. موضوع‌هایی که شاید حتی در قالب فیلم مستند، جذاب‌تر هم باشند اما به نظرم برای نمایش در تلویزیون و ارتباط با مخاطب عام مناسب‌ترند.»

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
 ادامه حضور بین المللی فیلم «پنج تا پنج» به کارگردانی تارا اوتادی  | عکس
» ادامه حضور بین المللی فیلم «پنج تا پنج» به کارگردانی تارا اوتادی
... دیدن متن »

 

فیلم «پنج تا پنج» ساخته تارا اوتادی به فستیوال بین المللی فیلم زنان در سوئد «ساگا» راه یافت.
به گزارش سایت کمپانی امریکن برایت لایت فیلم که پخش جهانی فیلم «پنج تا پنج» را بر عهده دارد این فیلم به کارگردانی تارا اوتادی در چهارمین حضور بین‌المللی خود به بخش مسابقه پنجمین دوره فستیوال بین المللی فیلم زنان سوئد «ساگا» راه یافت.
«پنج تا پنج» پیش از این نیز در بخش داوری اصلیِ هشتمین دوره جشنواره فیلم «لیفت آف» انگلستان و «دادا صاحب» هند به نمایش در آمده است. 
پنجمین دوره فستیوال فیلم زنان سوئد از ۲۳ آگوست ۲۰۱٩ برابر با اول شهریور ماه ۱۳۹۸ در استکهلم سوئد برگزار خواهد شد.
رضا کیانیان، شمس لنگرودی، تورج نصر، محمدعلی دیباج و علی‌اصغر شهبازی در فیلم «پنج تا پنج» ایفای نقش کرده اند و کمپانی American Brightlight Film Productions پخش جهانی این فیلم را بر عهده دارد.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گزارش نمایش «روزی روزگاری در مراکش» در کانون فیلم خانه سینما | عکس
» گزارش نمایش «روزی روزگاری در مراکش» در کانون فیلم خانه سینما
... دیدن متن »

 

بعدازظهر شنبه پانزدهم تیرماه، سالن سیف‌الله داد خانه سینما، شاهد نمایش «روزی روزگاری در مراکش» و نشست پرسش و پاسخ با حضور سازندگان این فیلم مستند بود.
در ابتدای این برنامه که با مشارکت انجمن کارگردانان سینمای مستند برگزار شد،‌ سیف‌الله صمدیان، کارگردان فیلم مورد بحث، در پاسخ به پرسشی درباره‌ی نحوه‌ی تولید این فیلم گفت: «سال 2005 مدیران بنیاد فیلم ترایبیکا از من خواستند تا درباره‌ی کارگاه فیلم‌سازی مشترک میان عباس کیارستمی و مارتین اسکورسیزی که در مراکش برگزار می‌شد یک فیلم بسازم. برای انجام این کار هشت فیلم‌ساز جوان انتخاب شده بودند و قرار بود فیلم نهایی، گزارشی از این رویداد مهم سینمایی باشد.»
وی گفت: «زمانی که می‌خواستم این فیلم را بسازم به این فکر می‌کردم که متاسفانه در عالَم سیاست، کم‌تر سیاستمداری را می‌توان پیدا کرد که بتواند با حرف‌های سیاسی روابط انسانی میان افراد کشورهای مختلف را تقویت کند و به همین دلیل در همان ابتدای فیلم از حرف‌های تهییج‌کننده‌ی جرج بوش علیه ایران و سوریه استفاده کردم. حرف‌های به‌ظاهر تعیین‌کننده‌ای که در حال حاضر حدود سیزده سال از ابراز آن‌ها می‌گذرد؛ اما تا کنون هیچ نتیجه‌ای نداشته است.»
صمدیان که در پاسخ به مجری برنامه، مصطفی شیری سخن می‌گفت افزود: «در حقیقت این فیلم درباره‌ی ایجاد دوستی ماندگار میان دو فیلم‌ساز کاملاً متفاوت از کشورهای ایران و آمریکا توسط مدیوم رشک‌بر‌انگیزی به‌نام سینماست. رسانه‌ی شگفت‌انگیزی که باعث شد این دو فیلم‌ساز در سرزمین مراکش با هم دیدار کرده و به اظهار نظر درباره‌ی کارهای یکدیگر بپردازند.»
وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود گفت: «از نگاه من نه اسکورسیزی آمریکایی است و نه کیارستمی، ایرانی. هر دو آن‌ها شهروندانی هستند که در جهانی بدون مرز با هویت‌های خود زندگی می‌کنند؛ و مهم‌ترین امتیازشان این است که با نام کشور خود شناخته می‌شوند: یکی ایرانی و دیگری آمریکایی.»
صمدیان هم‌چنین درباره‌ی ویژگی‌های تولید «روزی روزگاری در مراکش» گفت: «واقعیت این است که با محدودیت زمانی خاصی که برای آماده‌سازی این فیلم داشتیم، اگر خانم مستانه مهاجر، تدوین آن را برعهده نگرفته و به طور کامل بر آن متمرکز نشده بود، شاید امکان نداشت بتوانیم این فیلم را به دست سفارش‌دهنده‌اش برسانیم.»
مستانه مهاجر، تدوین‌گر فیلم مورد بحث که در جلسه حاضر بود نیز در این‌باره توضیح داد و گفت: «تدوین این فیلم، حاصل انتخاب تصویرهایی از میان حجم بسیار زیاد راش‌های درجه یکی بود که سیف‌الله صمدیان در طول ده روز کارگاه فیلم‌سازی زنده‌یاد کیارستمی آن‌ها را ضبط کرده بود. به صورتی که از میان راش‌های باقی‌مانده‌ی این فیلم، دو یا سه فیلم دیگر نیز می‌توان تدوین کرد که حاصل آموزه‌های این دو فیلم‌ساز سرشناس جهانی باشد.»
مهاجر گفت: «از آن‌جا که این فیلم باید برای نمایش در جشنواره‌ی فیلم ترایبیکا آماده می‌شد، می‌توان گفت تدوین آن در شرایطی دشوار و فشرده‌ای انجام شد. به گونه‌ای که من در تمام فروردین سال 84 بی‌وقفه مشغول تدوین این فیلم بودم.»
وی افزود: «به همین دلیل می‌توان گفت تماشای «روزی روزگاری در مراکش» آن‌هم بعد از این همه سال خیلی جالب بود و خاطرات بسیار زیادی را برایم زنده کرد.»
مهاجر هم‌چنین گفت: «آن‌چه که دشواری انجام این کار را برایم دل‌پذیر کرد دیدار با خانم ژولیت بینوش در پایان تعطیلات آن سال بود که باعث شد خستگی این کار دشوار و طولانی از تن‌ام بیرون برود.»
در ادامه‌ی جلسه، سیف‌الله صمدیان در پاسخ به پرسشی درباره‌ی نقش و دیدگاه زنده‌یاد کیارستمی در تولید «روزی روزگاری در مراکش» گفت: «بدون تعارف‌های رایج باید بگویم آقای کیارستمی اصلاً در انجام این کار دخالت نمی‌کرد اما آن‌چه که در حال حاضر در فیلم وجود دارد حاصل جو حضور و البته دیدگاه‌های خاص اوست.»
وی سپس با اشاره به هم‌زمانی تدوین این فیلم با سفر ژولیت بینوش به ایران گفت: «یک روز در ملاقات با این بازیگر سرشناس فرانسوی به او گفتم: «در فیلمی که این روزها در مرحله‌ی تدوین به سر می‌بَرَد، سکانسی وجود دارد که کیارستمی در آن، انتقادهای گزنده‌ای را نسبت به سکانس معروف حمام در فیلم «روانی» مطرح کرده و استفاده از آن در نسخه‌ی نهایی فیلم، جدا از آن‌ که جسارت‌آمیز است، می‌تواند چالش‌برانگیز هم باشد.» وقتی جزییات آن سکانس را برای [ژولیت] بینوش گفتم او مرا تشویق کرد که حتماً این کار را انجام دهم و حرف‌اش این بود که: «اگر این کار را نکنی، بخش عمده‌ای از جذابیت این فیلم از دست خواهد رفت.» بنابراین به حرف او گوش دادم و در فیلم، از تحلیل بی‌سابقه‌ی کیارستمی درباره‌ی یکی از مهم‌ترین سکانس‌های تاریخ سینمای جهان استفاده کردم.»
وی افزود: «همین نکته باعث شد تماشاگران این فیلم با تحلیل تازه و بی‌سابقه‌ای درباره‌ی نحوه‌ی کارگردانیِ آلفرد هیچکاک در ساخت سکانس حمام مواجه شوند. تحلیلی که تا آن زمان و به دلیل جایگاه مرتفع و دست‌نیافتنیِ هیچکاک بی‌سابقه بود.»
مستانه مهاجر نیز درباره‌ی تدوین سکانس مورد بحث و هم‌چنین نحوه‌ی کلی تدوین این فیلم گفت: «من در خدمت تفکر کارگردان بودم و در حقیقت، این سیف‌الله صمدیان بود که تصمیم گرفته بود فیلم «روزی روزگاری در مراکش» به این شکل و با این شیوه تدوین شود.»
وی افزود: «صمدیان تقریباً در همه‌ی بخش‌های تدوین حضور پررنگ داشت و به دلیل همفکری و هماهنگی خاصی که بین ما وجود داشت، تدوین «روزی روزگاری در مراکش» کم‌تر از یک ماه طول کشید.»
در ادامه‌ی جلسه، سیف‌الله صمدیان در پاسخ به پرسشی درباره‌ی نحوه‌ی تدوین سریع فیلم‌های خود و به سرانجام رسیدن آن‌ها در زمانی محدود و کوتاه گفت: «تدوین فیلم در زمانی کوتاه افتخار نیست؛ و در مورد فیلم‌هایی نظیر «روزی روزگاری در مراکش» و «هفتاد و شش دقیقه و پانزده ثانیه» اگر اجبار برای ارائه‌ی فیلم در یک زمان مشخص وجود نداشت، می‌شد با خیال راحت و در زمانی مناسب‌تر این کار را انجام داد.»
وی گفت: «به عنوان مثال ما برای تدوین فیلم «اِی‌بی‌سی آفریقا» حدود شش ماه وقت گذاشتیم و قصدمان این بود که کیارستمی بر اساس فیلم‌های گرفته شده فیلم‌نامه بنویسد اما او وقتی تصویرها و قدرت سینمای مستند برای مشاهده‌گری رودررو را دید به این نتیجه رسید که حتی در صورت برگشتن به آفریقا نیز امکان بازسازی آن تصویرها وجود ندارد؛ و در نهایت به نسخه‌ی نهایی «اِی‌بی‌سی آفریقا» رسیدیم که در سال تولید این فیلم به شکلی باورنکردنی به فهرست انتخاب‌های مارتین اسکورسیزی راه یافت و در «روزی روزگاری در مراکش» هم می‌بینیم که او با چه اشتیاقی درباره‌ی این فیلم صحبت می‌کند.»
صمدیان افزود: «به همین دلیل می‌توان گفت کم‌ترین تاثیر این فیلم‌ها می‌تواند این باشد که در دیدگاه برخی مخاطبان ایرانی تغییر ایجاد کند. منتقدان و تماشاگرانی که در زمان نمایش «اِی‌بی‌سی آفریقا» با شدیدترین لحن این فیلم را نواختند و همان زمان در ذهن خود برای فیلم‌سازانی نظیر مارتین اسکورسیزی، جایگاهی مرتفع و دست‌نیافتنی در نظر داشتند.»
وی گفت: «مستند «روزی روزگاری در مراکش» ثابت می‌کند که قائل شدن جایگاه استادی برای هیچ فردی در سینما به صلاح نیست. هنری که اگر واقعیت تاریخی را هم در نظر بگیریم و آن را مثلاً با نقاشی مقایسه کنیم، باید پذیرفت که هنوز به صورت کامل متولد نشده است!»
صمدیان هم‌چنین گفت: «هیچ‌کس استاد بزرگ سینما نیست و همه‌ی ما– کسانی که در این رسانه فعالیت می‌کنیم– فقط برخوردهایمان را با آن تجربه می‌کنیم؛ بی آن‌که چیزی به این هنر اضافه کرده باشیم.»
بخش پایانی نشست «روزی روزگاری در مراکش» با دعوت سیف‌الله صمدیان از دکتر حبیب احمدزاده (نویسنده و پژوهش‌گر) برای همراهی سازندگان این مستند همراه بود. در این بخش از برنامه، احمدزاده ضمن روایت خاطره‌هایی از دیدارهای پراکنده‌ی خود با عباس کیارستمی گفت: «کیارستمی انسان بزرگی بود که برخلاف تصور و دیدگاه موجود، اصلاً فرصتی برای دیده شدن سایر وجوه شخصیتی‌اش پیدا نکرد؛ و در این زمینه، مقصر اصلی، همه‌ی ما کسانی هستیم که به دلیل مرزبندی‌های مرسوم، این فرصت را از او گرفتیم.»
وی افزود: «او می‌گفت از نظر سنّی به جایی رسیده‌ام که هر روز باید به مرگ فکر کنم و به همین دلیل هر روز که از خواب بیدار می‌شوم خودم را با کارهای مختلفی سرگرم می‌کنم تا به مرگ فکر نکنم.»
احمدزاده گفت: «کیارستمی تعریف می‌کرد در زمان جنگ به آبادان سفر کرده تا از نزدیک با وضعیت جنگی برخی شهرهای جنوبی آشنا شود. ظاهراً وقتی صدای سوت یک خمپاره را شنیده، خود را محکم به زمین انداخته و همین باعث شده بود صورت‌اش زخمی شود.»
وی گفت: «او به قدری برای احساسات مردم احترام قائل بود که به مادران شهدایی که در نزدیکی منزل ایشان زندگی می‌کردند سر می‌زد و حال آن‌ها را می‌پرسید. در حقیقت باید گفت این نکته‌های ظریف، بخش‌هایی است که در مورد شخصیت فردی او ناگفته و طبعاً نادیده مانده است.»
احمدزاده هم‌چنین گفت: «کیارستمی همیشه خود را خاک پای رزمندگانی می‌دانست که وقتی در این مملکت جنگ شد،‌ داوطلبانه خود را به خط مقدم رساندند تا از مرزهای کشور دفاع کنند.»
احمدزاده که جدا از فعالیت در عرصه‌ی سینمای مستند به عنوان عضو هیات مدیره‌ی موزه‌ی صلح فعالیت دارد افزود: «کیارستمی در سال‌های پایانی عمر خود دیداری هم از این موزه داشت و این بازدید در روحیه‌ی او که انسانی بسیار عاطفی بود تاثیر چشم‌گیری داشت. به صورتی که چند روز بعد از بازدید از موزه‌ی صلح با من تماس گرفت و گفت در چند روز گذشته به قدری درگیر موضوع‌ها شده که نتوانسته هیچ کار دیگری انجام دهد.»
وی گفت: «کیارستمی معتقد بود جانبازهایی که در موزه حضور دارند به او یاد داده‌اند که تا زنده است باید زندگی را تجربه کند و پیشنهاد داد با هم به شلمچه برویم اما این تصمیم با عمل جراحی او مصادف شد و متاسفانه هیچ‌وقت عملی نشد.»
بخش پایانی جلسه‌ی نمایش «روزی روزگاری در مراکش» به صحبت‌های سیف‌الله صمدیان، تصویربردار و کارگردان این فیلم اختصاص داشت. صمدیان «نگاه بکر و تازه‌ی کیارستمی به جهان اطراف خود» را مهم‌ترین دستاورد زندگی این فیلم‌ساز دانست و افزود: «او جزو کسانی بود که در بیست و چهار ساعت بیش از بیست ساعت کار و تلاش می‌کرد. به همین دلیل زمان بسیار محدودی برای خواب و استراحت داشت.»
صمدیان به عنوان دوست و همکار قدیمی کیارستمی افزود: «یادم هست یک‌بار تعریف می‌کرد که خیلی وقت‌ها قبل از طلوع آفتاب سوار ماشین معروف خود شده و به دامنه‌های البرز پناه می‌برده است. کیارستمی می‌گفت هر وقت این لحظه را تجربه می‌کنم، دوربین به دست می‌ایستم و منتظر اولین تاش نوری می‌شوم که از پشت کوه سر می‌زند. سپس به احترام تولد دوباره‌ی نور کلیک می‌زنم، عکس می‌گیرم و خودم را با خلقتی که هر روز برایم آغاز می‌شود یک‌سان می‌کنم. نگاه عمیق و عاشقانه‌ای که ثابت می‌کند او اصلاً انسان معمولی و ساده‌ای نبوده است.»

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
برنامه «تابستانه» باشگاه «هنر و تجربه» 19 تیر آغاز می شود/ نمایش پشت‌صحنه «گاو» | عکس
در سه شهر کشور
» برنامه «تابستانه» باشگاه «هنر و تجربه» 19 تیر آغاز می شود/ نمایش پشت‌صحنه «گاو»
... دیدن متن »

اولین برنامه نمایش «تابستانه» باشگاه «هنروتجربه» با نمایش فیلم منحصر به فردی از پشت صحنه فیلم «گاو» کلید می خورد.
به گزارش روابط عمومی موسسه سینمایی «هنر و تجربه»، اولین برنامه نمایش «تابستانه» باشگاه فیلم «هنروتجربه» به اکران پشت صحنه فیلم «گاو» اختصاص یافت که که چهارشنبه ۱۹ تیر همزمان در شهرهای تهران، شیراز و اصفهان برگزار می‎شود. در برپایی این برنامه فیلمخانه ملی ایران به مدیریت لادن طاهری همراهی و مشارکت داشته است.
سالن شماره یک پردیس چارسو چهارشنبه ۱۹ تیر ساعت ۲۰ میزبان نمایش پشت صحنه فیلم «گاو» است و در این برنامه که به مناسبت پنجاهمین سال ساخت فیلم «گاو» به کارگردانی داریوش مهرجویی برگزار می‎شود، هوشنگ گلمکانی و علیرضا محمودی به سخنرانی می پردازند.
نمایش این فیلم در مجموعه هنر شهر آفتاب شیراز ساعت ۲۰ و در پردیس سیتی سنتر اصفهان ساعت ۱۹ چهارشنبه 19 تیر است.
داریوش مهرجویی فیلم «گاو» را درسال ۱۳۴۸ براساس داستان عزاداران بیل به نویسندگی غلامحسین ساعدی کارگردانی کرد. در این فیلم که از آثار موج نوی سینمای ایران محسوب می‎شود گروهی از بازیگران شاخص تئاتر آن سال‌ها مقابل دوربین قرار گرفتند؛ بازیگرانی چون عزت‌الله انتظامی، علی نصیریان، جعفر والی، جمشید مشایخی، پرویز فنی‎زاده، محمود دولت آبادی و…
پشت‌صحنه فیلم «گاو» صحنه‌هایی مربوط به پشت صحنه این فیلم و هم‎چنین تست‌های بازیگری بازیگران را شامل می‎شود.
طراح پوستر این برنامه حمیدرضا بیدقی است.
ورود عموم علاقه‌مندان به برنامه باشگاه «هنروتجربه» رایگان و آزاد است. دیگر فیلم های اولین برنامه نمایش «تابستانه» باشگاه فیلم «هنروتجربه» متعاقبا اعلام می شود.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فیلمبرداری «سرزمین آبی» به نیمه رسید | عکس
» فیلمبرداری «سرزمین آبی» به نیمه رسید
... دیدن متن »

فیلمبرداری فیلم سینمایی «سرزمین آبی» به کارگردانی علی فخر موسوی و تهیه‌کنندگی سید رضا محقق که چندی پیش آغاز شده بود، به نمیه راه رسید.
به گزارش مشاور رسانه‌ای پروژه، نیمی از فیلمبرداری فیلم سینمایی «سرزمین آبی» به کارگردانی علی فخر موسوی و تهیه‌کنندگی سید رضا محقق انجام شده و روند تولید این محصول مشترک ایرن و اروپا در شهر سوادکوه استان مازندران ادامه دارد.
فیلمبرداری «سرزمین آبی» به طور کامل داخل ایران انجام می‌شود و مراحل پس از تولید آن از جمله صداگذاری، تصحیح رنگ، ساخت موسیقی و... در کشورهای مختلف اروپایی از جمله ایتالیا، جمهوری چک، اوکراین و... خواهد بود.
در خلاصه داستان این فیلم آمده است: دکتر آرش پیرو، پس از مشکلاتی، تهران را به مقصد روستایی مرزی ترک می‌کند. دکتر در روستا به کشف پازل‌هایی از گذشته می‌پردازد.
محمدرضا رهبری، منوچهر آذر، بهزاد دورانی، سحر عبدالهی، محمد جهان‌شاهی، فریبرز علی‌اکبرپور، آرزو ابی‌زاده، مریم جنگروی و محمد اعلایی بازیگران «سرزمین آبی» هستند.
عوامل این فیلم سینمایی نیز عبارتند از: نویسنده و کارگردان: علی فخرموسوی، مدیر برنامه‌ریزی و دستیار اول کارگردان: محمد بدرلو، دستیار دوم کارگردان: فریبرز علی‌اکبرپور، منشی صحنه: لیلا مربی، عکاس: حسام خلوصی، فیلمبردار: امیر معقولی، دستیاران فیلمبردار: حسین قلی‌پور، میلاد ملکوتی، احسان کاظم‌خانی و ارسلان حسین‌آبادی، صدابردار: علیرضا کریم‌نژاد، دستیار صدا: اسفندیار سلطانزاده، طراح گریم: پدرام زرگر، مجری گریم: عماد صمدی و مهران حمزه‌لو، طراح صحنه و لباس: رامین غفوری، مجری صحنه و لباس: صادق صدری و حسین نجفی، دستیار لباس: بهنوش نادری، مدیر تولید: محمدرضا عزت‌خانی، مشاور رسانه‌ای: مریم قربانی‌نیا، مدیر تدارکات: روح‌ا... خلجی، دستیار تدارکات: مسعود ریحانی، همیار تدارکات: امیرحسین قاضی، مجری طرح: هادی دیباجی، سرمایه‌گذاران: سید صابر تقی‌زاده و کمپانی الکسیداoleksida) ) و تهیه‌کننده: سیدرضا محقق.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
 «کارت پرواز» فیلم بسیار مهمی است | عکس
محمود دولت‌آبادی:
» «کارت پرواز» فیلم بسیار مهمی است
... دیدن متن »

محمود دولت‌آبادی پس از تماشای فیلم سینمایی «کارت پرواز» به کارگردانی مهدی رحمانی این فیلم را اثری مهم و حضور جوانان دغدغه‌مند در سینمای ایران را باعث امیدواری دانست.
محمود دولت‌آبادی نویسنده آثار مهمی در ادبیات ایران درباره فیلم «کارت پرواز» ساخته مهدی رحمانی با تاکید بر اینکه «کارت پرواز» فیلم بسیار مهمی است، گفت: بازی بازیگران «کارت پرواز» بی‌نظیر بود با اینکه هر دو بازیگر فیلم جزو بازیگران جوان و تازه‌کار سینما هستند اما بازی بسیار خوبی ارائه داده‌اند.
وی ادامه داد: فیلم دارای صحنه‌های بسیار زیبا و همچنین تصویربردای و بازی‌های بسیار خوب است و این نکات نشان می‌دهد کارگردان هم فضا می‌شناسد، هم روابط و هم بازی.
نویسنده کتاب «کلیدر» در انتقاد از وضعیت فعلی سینمای ایران عنوان کرد: چیزی که فقدانش در سینمای ما به شدت حس می‌شود، فیلمنامه است.
وی ادامه داد: کارگردان و نویسنده «کارت پرواز» در ارائه این فضا که عوامل بیرونی در قصه نباشند و روایت فیلم صرفا بیانگر آن چیزی باشد که بر دو کاراکتر اصلی فیلم می‌گذرد، کاملا موفق عمل کرده‌اند البته که لازم است عواملی قصه را به جلو حرکت دهند حتی بدون اینکه حضور داشته باشند. این افراد به عنوان عامل محرک باید وارد قصه شوند و زندگی را پیش برانند تا در نهایت به نابودی آن دختر منجر شود که در غیر اینصورت قصه دچار وارد شدن به فضای ملودرام و کند شدن می‌شود.
دولت‌آبادی بیان کرد: استفاده از عناصر و شخصیت‌هایی همچون همسرِ دختر و گروه مافیای مواد می‌توانست روند قصه را در یک سوم پایانی قوت بیشتری ببخشد.
در پایان محمود دولت‌آبادی از  «کارت پرواز» به عنوان فیلمی سالم یاد کرد و گفت: حضور جوانان دغدغه‌مند در سینمای ایران باعث امیدواری است.

رضا بهکام این را خواند
سارا_ز و امیر مسعود این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آخرین جایزه‌ جهانی کیارستمی را در موزه سینما ببینید | عکس
» آخرین جایزه‌ جهانی کیارستمی را در موزه سینما ببینید
... دیدن متن »

جدیدترین جایزه بین‌المللی اعطا شده به زنده‌یاد عباس کیارستمی، به گنجینه موزه سینمای ایران افزوده شد.
به گزارش روابط عمومی موزه سینمای ایران، در سومین سالروز درگذشت عباس کیارستمی (14 تیرماه 98)، جدیدترین جایزه جهانی این کارگردان سرشناس سینمای ایران که از سوی برگزارکنندگان جشنواره‌ فیلم «اوراسیا» اعطا شده‌است، در ویترین جوایز و یادگارهای این هنرمند در موزه سینما، قرار گرفت.
این جشنواره در چهاردهمین دوره برگزاری خود و در بزرگداشت عباس کیارستمی، جایزه ویژه‌ای را به این کارگردان اهدا کرد که در سالروز تولد خالق «خانه دوست کجاست؟»، با نظر بهمن کیارستمی به موزه سینمای ایران اهدا شد.
جایزه جشنواره «اوراسیا»، جدیدترین جایزه‌ بین‌المللی عباس کیارستمی از جشنواره‌ها و مجامع جهانی است. این جایزه در کنار نخستین نخل طلای کن سینمای ایران، جوایز و یادگارهای این کارگردان در سالن بین‌المللی موزه سینمای ایران در معرض دید عموم قرار گرفته‌است.

امیر مسعود این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تولید مستند «کارتلوس» در مازندران | عکس
» تولید مستند «کارتلوس» در مازندران
... دیدن متن »

مستند«کارتلوس» به تهیه کنندگی و کارگردانی آرش رمضانی فوکلایی کار مشترک ایران و گرجستان در مازندران به مرحله پایانی تولید رسید.
آرش رمضانی فوکلایی تهیه کننده و کارگردان مستند«کارتلوس» گفت: «کارتلوس» عنوان مستندی درباره قوم گرجی ساکن شمال ایران است که در شهرستان بهشهر در محله ای بنام گرجی محله  سکنی گزیده اند.
وی  با  ارایه این مطلب که قوم گرجی که در فرهنگ و تاریخ اروپا توسط یونانی های قدیم به آن ها اطلاق می شد،  معنی کشاورز  را در بر می گیرد  افزود: این مستند  کار مشترکی بین تلویزیون گرجستان و ایران است و پژوهش و تصویر برداری آن به مدت  چندماه زمان برده است .
وی ادامه داد:   طبق همکاری های فرهنگی  انجام شده به زبان های فارسی،گرجی، روسی وانگلیسی مرحله تولید نهایی خود را پشت سر خواهد گذاشت.  
رمضانی ادامه داد: این مستند  پژوهشی مصور به فرهنگ قوم ها ، علاقمندان به قومیت ها و اداب و رسوم و سنن ، چگونگی شکل گیری و مهاجرت قوم گرجی می پردازد.
تهیه کننده و کارگردان مستند «کارتلوس» ضمن تشکر از همکاری  دهیار،  شورای اسلامی و اهالی گرجی محله بهشهر خاطر نشان کرد: تصویربرداری و نور این مستند را علی غنی پور بر عهده دارد،  علی روشن به عنوان صدا بردار، شهرام حق شناس به عنوان ادیتور صدا،  سید احمد طاهر پور به عنوان عکاس و راوی،  محمد رضا موحدی به عنوان تدوینگر و گرافیک موشن، حسن صیامی حیدری به عنوان هماهنگی تولید در تهیه این مستند همکاری دارند. 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
 آغاز فیلمبرداری «سرزمین آبی» در شمال کشور | عکس
» آغاز فیلمبرداری «سرزمین آبی» در شمال کشور
... دیدن متن »

 فیلمبرداری فیلم سینمایی «سرزمین آبی» به کارگردانی علی فخر موسوی و تهیه‌کنندگی سید رضا محقق در سوادکوه استان مازندران آغاز شد.
به گزارش مشاور رسانه‌ای پروژه، فیلمبرداری فیلم سینمایی «سرزمین آبی» به کارگردانی علی فخر موسوی و تهیه‌کنندگی سید رضا محقق که از چندی پیش وارد مرحله پیش تولید شده بود، در شهر سوادکوه استان مازندران آغاز شد.
فیلمبرداری «سرزمین آبی» که به صورت یک‌پروژه مشترک میان ایران و اروپا ساخته می‌شود به طور کامل داخل ایران خواهد بود و مراحل پس از تولید آن از جمله صداگذاری، تصحیح رنگ، ساخت موسیقی و... در کشورهای مختلف اروپایی از جمله ایتالیا، جمهوری چک، اوکراین و... انجام می‌شود.
در خلاصه داستان این فیلم آمده است: دکتر آرش پیرو، پس از مشکلاتی، تهران را به مقصد روستایی مرزی ترک می‌کند. دکتر در روستا به کشف پازل‌هایی از گذشته می‌پردازد.
محمدرضا رهبری، منوچهر آذر، بهزاد دورانی، سحر عبدالهی، محمد جهان‌شاهی، فریبرز علی‌اکبرپور، آرزو ابی‌زاده، مریم جنگروی و محمد اعلایی بازیگران «سرزمین آبی» هستند.
عوامل این فیلم سینمایی نیز عبارتند از: نویسنده و کارگردان: علی فخرموسوی، مدیر برنامه‌ریزی و دستیار اول کارگردان: محمد بدرلو، دستیار دوم کارگردان: فریبرز علی‌اکبرپور، منشی صحنه: لیلا مربی، عکاس: حسام خلوصی، فیلمبردار: امیر معقولی، دستیاران فیلمبردار: حسین قلی‌پور، میلاد ملکوتی، احسان کاظم‌خانی و ارسلان حسین‌آبادی، صدابردار: علیرضا کریم‌نژاد و اسفندیار سلطانزاده، طراح گریم: پدرام زرگر، مجری گریم: عماد صمدی و مهران حمزه‌لو، طراح صحنه و لباس: رامین غفوری، صادق صدری و حسین نجفی، دستیار لباس: بهنوش نادری، مدیر تولید: محمدرضا عزت‌خانی، مشاور رسانه‌ای: مریم قربانی‌نیا، مدیر تدارکات: روح‌ا... خلجی، دستیار تدارکات: مسعود ریحانی، همیار تدارکات: امیرحسین قاضی، مجری طرح: هادی دیباجی، تهیه‌کننده: سیدرضا محقق، سرمایه‌گذاران: سید صابر تقی‌زاده و کمپانی الکسیدا  (oleksida).

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مروری بر آثار پوران درخشنده در دهمین جشنواره بین‌المللی فیلم «جگران» هندوستان  | عکس
در بخش سینمای جهان به بررسی آثار این کارگردان سرشناس ایرانی در شرق دور می‌پردازد
» مروری بر آثار پوران درخشنده در دهمین جشنواره بین‌المللی فیلم «جگران» هندوستان
... دیدن متن »

بررسی و مروری بر آثار پوران درخشنده کارگردان سرشناس سینمای ایران در بخش سینمای جهان در دهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم «جگران» در کشور هندوستان برگزار می‌شود. 
دهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم «جگران» Jagran در بخش سینمای جهان به بررسی و مرور آثار پوران درخشنده کارگردان سرشناس ایرانی در شرق دور می‌پردازد؛ این بزرگ‌ترین جشنواره‌ای است که فیلم‌ها را به ۸۵ کشور جهان به جهت آشنا کردن مخاطبین جهانی با فیلمسازان مطرح میدل ایست، معرفی و در ۱۸ شهر هندوستان همزمان اکران می‌کند.
مروری بر آثار پوران درخشنده کارگردان، فیلمنامه‌نویس، تهیه‌کننده و پژوهشگر ایرانی؛ با حضور منتقد سرشناس هندی «راجیو مسند» Rajeev Masand روز 28 تیر ماه مسال (19 جولای 2019) در بخش بزرگداشت یک فیلمساز جهانی World Retrospective در دهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم «جگران» در سالن «سیریفورت» Sirifort در شهر دهلی نو در کشور هندوستان برگزار می‌شود و تعدادی از فیلم‌های این کارگردان سرشناس سینما از جمله؛ «زیر سقف دودی»، «هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند»، «کودکان ابدی» و «رؤیای خیس» به نمایش در می‌آیند، آثاری که به مسائل اجتماعی همچون سوءاستفاده از کودکان و حقوق زنان می‌پردازند. 
آثار پوران درخشنده بارها در جشنواره‌های مختلف هندوستان حضور داشته و از طرف علاقمندان به سینما در این کشور مورد استقبال قرار گرفته است و برای مخاطبان هندی فیلمساز آشنایی به شمار می‌رود.
پوران درخشنده در مورد مروری بر آثارش در جشنواره بین‌المللی فیلم «جگران» JFF گفت: بسیار خوشحالم که دهمین جشنواره بین‌المللی فیلم «جگران» برگزار می‌شود و افتخار می‌کنم که این جشنواره من را در بخش Retrospective در سینمای جهان انتخاب کرده است. من به عنوان یک فیلمساز، همیشه هند و صنعت فیلم آن را تحسین کرده‌ام، که در حال حاضر در سراسر جهان در جریان است. من معتقدم که حتی در فرهنگ‌های مختلف، شباهت‌های زیادی وجود دارد. به عنوان یک فیلمساز، هند یک کشور الهام‌بخش برای من است که فیلم‌های مربوط به مسائل زنان و با محوریت آنان را می‌سازم. فیلم «هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند» براساس سوءاستفاده از کودکان بود و هنگام تحقیق در مورد این پروژه، متوجه شدم که در هند هم مواردی از این دست وجود دارد. در واقع این فیلم، واکنش قاطعانه‌ای به این‌گونه سوءاستفاده‌ها از کودکان و نوجوانان است. بنابراین، چه خوب است که در هند هم، دیده بشود. 
جشنواره بین‌المللی فیلم «جگران» به ابتکار گروه رسانه‌ای «جگران پرکشان» Jagran Prakashan برای ایجاد فرهنگ سینمایی و تلاشی صادقانه برای ایجاد یک پلتفرم هنری تأسیس شده است که موضوعات زیادی را با مخاطبان سراسر کشور هندوستان به اشتراک می‌گذارد.
این رویداد سینمایی هر ساله در بیش از ۱۸ شهر، ۴۰۰ اکران سینمایی در ۱۸ سینمای کشور هندوستان برگزار می‌شود و به طور مستقیم بیش از ۵۵ هزار مخاطب به تماشای آن می‌نشینند و پوشش رسانه‌ای «جگران» از این جشنواره، بیش از ۵۰ میلیون نفر در سراسر کشور هندوستان را پوشش می‌دهد.
در نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم «جگران» ۴۵۰۰ فیلم به دبیرخانه این رویداد سینمایی ارسال شده بود و با برگزاری آن در بیش از ۱۸ شهر، از نظر جغرافیایی شاید بزرگترین جشنواره فیلم در دنیا باشد که فیلم‌هایی از کارگردانان سراسر جهان را پخش می‌کند. یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد این جشنواره این است که عوامل فیلم‌هایی که انتخاب شده‌اند به شهرهایی که جشنواره می‌رود، حضور پیدا می‌کنند و با همدیگر و همچنین با مخاطبان خود به بحث و گفت‌وگو می‌پردازند. یکی از جنبه‌های مهم جشنواره، این است که بحث در مورد بخش‌های مختلف سینما بر جامعه و فرهنگ عموم مردم تأثیر می‌گذارد. 
دهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم «جگران» در بخش‌های مختلف رقابتی و غیرقابتی روز ۲۷ تیر ماه مسال (۱۸ جولای ۲۰۱۹) در شهر دهلی نو در هندوستان آغاز می‌شود و در ادامه در ۱۸ شهر این کشور از جمله؛ کانپور، لاکنو، الله آباد، وارناسی، آگرا، میروت، دهرادون، هیسار، لدیهانا، پاتنا، رنچی، جمشدپور، گورهپور، راپور، اندور و بهوپال برگزار می‌شود و در نهایت در روز ۷ مهر ماه امسال (۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹) در شهر بمبئی به پایان می‌رسد و جوایزی در رشته‌های بهترین فیلم خارجی، بهترین فیلم، بازیگری مرد، بازیگر زن، بهترین فیلم کوتاه، بهترین فیلمنامه، بهترین فیلمبرداری، بهترین تدوین، بهترین آهنگسازی، بهترین فیلم دانشجویی، بهترین فیلم مستند، جایزه ویژه به هنر سینما، جایزه طلا، نقره و برنز به بهترین سینماها و ... به برندگان اهدا خواهد شد. 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
 فیلمبرداری «گواهی امضاء» به پایان رسید | عکس
» فیلمبرداری «گواهی امضاء» به پایان رسید
... دیدن متن »

 با حضور علیرضا استادی در برابر دوربین فیلمبرداری فیلم سینمایى «گواهى امضاء» به کارگردانی شهرام اسدزاده به پایان رسید.
به گزارش مشاور رسانه‌اى پروژه، علیرضا استادی همراه با علیرضا مهران، سیامک اطلسى، حامد جوادى، پویا صفدرپور، حامد طوسى، پوریا اصلان و پریا گوران آخرین بازیگرانی بودند که در فیلم سینمایى «گواهى امضاء» به نویسندگى و کارگردانى شهرام اسدزاده مقابل دوربین رفتند. تدوین این فیلم که از چندی پیش شروع شده بود، در روزهای آتی ادامه دارد.
امیر آقایى، نسیم ادبى، نادر فلاح، هامون سیدى، علیرضا استادى، نازنین صلح جو، سیامک اطلسى، آسیه اسدزاده، داریوش آهنچیان، علیرضا مهران، حامد جوادى،پویا صفدر پور، پوریا اصلان، حامد طوسى، پریا گوران، ایمان ده یادگارى، شهروز شهبازى، سپیده صادقى، دنا شهبازى، على طایفه و بازیگر خردسال مهنا پیراسته بازیگران فیلم تازه اسدزاده هستند.
«گواهى امضاء» روایت متقاطع و پیچیده یک شبانه روز از زندگى فریبرز و محبوبه است که تصادف دختر بچه ٥ ساله‌شان (تینا) با اتومبیل گروه فاسدان، آنها را سر راه زوج دیگری به نام‌های اشکان و ندا قرار مى‌دهد. در میان این هیاهو و درگیری‌ها هر کس به فکر نجات زندگى خودش از یک چند ضلعى تعقیب و گریز است تا گواهى براى تار و پود افکارش بدست آورد.
عوامل این فیلم عبارتند از: نویسنده و کارگردان: شهرام اسدزاده، تهیه‌کننده: سید محمد قاضى، مشاور پروژه: سیروس الوند، مجرى طرح: موسسه نقطه عطف سینما و تئاتر، مدیر تولید: رحمت عبدالله‌زاده، مدیر فیلمبردارى: مهدى ایل‌بیگى، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: على آشتیانى، صدابردار: محمد صالحى، طراح گریم: دانیال شعاعى، طراح صحنه: حسین مجد، جانشین تولید: فروزان جنیران، دستیار اول فیلمبردار و نورپرداز: مصطفى بافرونى، طراح لباس: سمیرا کشورنژاد، منشى صحنه: شهرزاد مطلق، مدیر تدارکات: مراد خانه‌زاد، فیلم پشت صحنه: پریسا آزمایش، مشاور رسانه اى و مدیر روابط عمومى: مریم قربانى نیا، عکس: حسین خدارتى.

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گزارشی از تحلیل آثار و نکوداشت منوچهر فرید در خانه سینما | عکس
از دل تاریخ سینما و تئاتر
» گزارشی از تحلیل آثار و نکوداشت منوچهر فرید در خانه سینما
... دیدن متن »

 تازه‌ترین برنامه‌ی کانون فیلم خانه سینما که بعدازظهر روز یک‌شنبه بیست و ششم خرداد در سالن سیف‌الله داد برگزار شد به تحلیل آثار و نکوداشت منوچهر فرید، بازیگر قدیمی تئاتر و سینمای ایران اختصاص داشت.»
در ابتدای این برنامه که با استقبال چشم‌گیر مخاطبان همراه بود، ناصر صفاریان، دبیر کانون فیلم با اشاره به برنامه‌ی قدردانی از هنرمندان شاخص در زمینه‌ی سینما که از این پس تحت عنوان «گوشه‌های کم‌پیدای سینمای ایران» برگزار خواهد شد گفت: «از چندماه پیش قصد داشتیم این برنامه را برگزار کنیم اما متاسفانه فرصتی برای انجام این کار فراهم نمی‌شد. با این حال خوش‌حالیم که نخستین جلسه از این سری برنامه‌ها که از این پس در خانه سینما برگزار خواهد شد به هنرمند ارزنده‌ی کشورمان، منوچهر فرید اختصاص دارد.»
وی افزود: «امیدواریم سایر عناوین این سری برنامه‌ها که با هدف قدردانی از چهره‌های شاخص سینما انجام خواهد شد، در دوره‌ی آینده‌ی کانون فیلم برگزار شود.» 
در ادامه‌ی برنامه، امیر پوریا که برنامه‌های «گوشه‌های کم‌پیدای سینمای ایران» به همت او انجام می‌شود، با اشاره به مراسم نکوداشت علی مزینانی (مدیر فیلم‌برداری و تهیه‌کننده‌ی باسابقه‌ی سینمای ایران) که زمستان سال گذشته در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد گفت: «این برنامه با یک عنوان نامتعارف آغاز شد اما امیدوارم روزی برسد که از نظر تعداد بتوان عنوان یک مجموعه را به آن اطلاق کرد.»
وی گفت: «به نظر می‌رسد اهداف این برنامه در عنوان آن مشخص و پیدا باشد. در این مجموعه برنامه‌ به آدم‌ها و بخش‌هایی از سینمای ایران خواهیم پرداخت که زمانی نه چندان دور، بسیار مهم و بخشی از حافظه‌ی تاریخی و خاطرات تثبیت‌شده‌ی همه‌ی ما از این سینما به حساب می‌آمده‌اند.»
پوریا سپس با اشاره به این که احتمالاً در این برنامه به برخی افراد که در قید حیات یا در میان ما نیستند نیز پرداخته خواهد شد گفت: «ممکن است در مورد برخی از این افراد به میزانی که انتظار داریم یا نام‌شان شایسته‌ی این قدردانی است یادی به میان نیاید. در نتیجه همین‌جا امیدوارم برگزاری برنامه‌ی «گوشه‌های کم‌پیدای سینمای ایران» باعث دل‌خوری کس یا کسانی که اسم‌شان تشکیل‌دهنده‌ی برنامه‌هاست نشود. معنی‌ چنین اتفاقی کم‌فروغی آن‌ها نیست؛ معنی‌اش غفلت ماست.»
وی هم‌چنین با تاکید بر لزوم «برگزاری نکوداشت افراد، در دوران حیات و اوج زندگی آن‌ها» گفت: «متاسفانه در اغلب موارد، برنامه‌های نکوداشت، قدردانی و مرور آثار، در مورد کسانی برگزار می‌شود که کم‌وبیش می‌توان گفت نیازی به این‌گونه مراسم ندارند؛ نه به لحاظ شناخته شدن فردی و نه سطح و ارزشِ کاری که از خود به جا گذاشته‌اند.»
پوریا افزود: «در عوض کسانی به این‌گونه نکوداشت‌ها نیاز دارند و این برنامه‌ها برای آن‌ها خجستگی و شادمانی حسیِ ناشی از به بار نشستن زحمات عمر خواهد داشت که در برخی موارد فراموش یا نادیده گرفته شده باشند. بخش هولناک ماجرا آن‌جاست که ممکن است برخی مخاطبان یا شاید بتوان گفت حجم قابل توجهی از آن‌ها (به‌ویژه جوان‌ها) با شنیدن اسم آن‌ها از خود بپرسند که اصلاً او کی هست؟!»
وی گفت: «منوچهر فرید در این مجموعه که ذکرش رفت نیاز چندانی به توصیف و شناساندن ندارد و با وجود این که تعداد فیلم‌های ایشان به زحمت به دو رقم می‌رسد، اما خوش‌بختانه در بخشی از سینمای ایران حضور داشته‌اند که فیلم‌های بسیار مهم‌، مطرح و مشهوری در آن ساخته شده است.»
این منتقد سینما هم‌چنین گفت: «کارنامه‌ی فعالیت منوچهر فرید در سینمای ایران یادآور حضور جان کازال در پنج فیلم از سینمای آمریکاست که چهارتا از آن‌ها نامزد اسکار بهترین فیلم بود.»
وی سپس با اشاره به مهاجرت منوچهر فرید به خارج از کشور که به گفته‌ی او سرانجام به اقامت در شهر ملبورن استرالیا منجر شده گفت: «در حال حاضر تنها روزنه‌ای که رو به نحوه‌ی زیست و نوع صحبت کردن این بازیگر ارزنده وجود دارد، گفت‌وگوی تصویری با خود اوست. به همین دلیل تا حد امکان، در روند واقعی و ریتم مبتنی بر زندگی گفت‌وگو شونده تغییری ایجاد نشده و این گفت‌وگو بدون هیچ دستکاری، اضافات یا پیرایه‌های تدوینی به نمایش در خواهد آمد.»
بخش بعدی جلسه به پخش بخش‌هایی از گفت‌وگوی تصویری منوچهر فرید با مخاطبان خود اختصاص داشت. این بازیگر ارزنده‌ی سینمای ایران که از سال‌ها پیش در استرالیا اقامت دارد، در پاسخ به پرسش پوریا درباره‌ی نحوه‌ی حضور خود در تعدادی از فیلم‌های موسوم به «موج نو» سینمای ایران گفت: «من فکر می‌کنم یک حالت خوش‌شانسی در این نکته وجود داشته است. ضمن این که انتخاب خودم هم بود.»
وی گفت: «در آن دوران وقتی کسی پیشنهاد حضور در فیلمی را می‌داد و تو قبول نمی‌کردی، دیگر هیچ‌وقت به سراغت نمی‌آمد. در چنین وضعیتی من خوش‌شانس بودم و کسانی که من دوست نداشتم در فیلم‌هایشان بازی کنم، دیگر سراغ من نیامدند. در نتیجه توسط کسانی که دید خوبی به سینما داشتند انتخاب شدم. از همه‌شان بهتر هم بهرام بیضایی بود که تا زمانی که در ایران بودم در اغلب فیلم‌هایش حضور داشتم.» 
منوچهر فرید در پرسش بعدی، درباره‌ی آشنایی خود با ابراهیم گلستان که به حضور در فیلم «خشت و آینه» منجر شد گفت: «وقتی کار تئاتر را شروع کردم، نخستین نمایشنامه‌ای که در آن حضور داشتم، «مرده‌های بی‌کفن و دفن» به کارگردانی حمید سمندریان، بود و خوش‌بختانه بازی‌ام در آن نمایش خیلی مورد توجه قرار گرفت. از میان تماشاگرانی که یک‌شب به پشت صحنه‌ی نمایش آمدند می‌توانم به ابراهیم گلستان و فروغ فرخ‌زاد اشاره کنم. در پایان این دیدار معلوم شد گلستان ما سه نفر (من، جمشید مشایخی و  محمدعلی کشاورز) که در آن نمایش حضور داشتیم را برای بازی در فیلم «خشت و آینه» انتخاب کرده است.»
وی افزود: «دیالوگ‌های این فیلم را ابراهیم گلستان نوشته بود و برای این که بیان آن‌ها حالت شعرگونه و مطابق سلیقه‌ی گلستان باشد، حدود یک‌ماه تقریباً هر روز در منزل او تمرین می‌کردیم. گلستان به ما یاد می‌داد که چه‌گونه کلمه به کلمه‌ی دیالوگ‌ها را ادا کنیم. به همین خاطر در برخی موارد ادای خود او را درآوردیم و در مواردی دیگر سعی کردیم آن‌چه که قابل فهم هست را ارائه دهیم اما در مجموع، نوعِ گفتنِ دیالوگ‌ها متعلق به خود ابراهیم گلستان است.»
فرید هم‌چنین در پاسخ به پرسش بعدی پوریا درباره‌ی دلیل پررنگ بودن حضور و نام تله‌تئاترها در کارنامه‌ی فعالیت هنرپیشه‌های عرصه‌ی نمایش گفت: «کسانی که به عنوان کارگردان تصویری، فعالیت تلویزیونی انجام می‌دادند، شاهکار خود را روی نوار ضبط کرده و نگه‌ می‌داشتند. بعضی از این تصویرها شاید به بیرون ارسال شده و احتمالاً کسانی که ویدئو داشتند یا مثلاً خودِ بازیگرها آن فیلم‌ها را ضبط کرده و نگه می‌داشتند. در غیر این صورت، از نمایش‌های صحنه‌ای، به غیر از اجرا در مدتی محدود، چیز دیگری باقی نمی‌ماند.»
وی گفت: «منتقدان‌مان هم که قربان‌شان بروم، کافی بود بهشان چلوکباب می‌دادی، از تو تعریف می‌کردند و حتا امکان داشت بر علیه رقیب‌ات مطلب بنویسند! خیلی معذرت می‌خواهم که این حرف را زدم ولی به‌هرحال این‌گونه افراد هم بودند.»
این بازیگر ارزنده‌ی تئاتر و سینما هم‌چنین در پاسخ به پرسش دیگری درباره‌ی تولید چشم‌گیر تله‌تئاتر در دهه‌های چهل و پنجاه خورشیدی و تاثیر آن بر هنرهای دراماتیک در ایران گفت: «آن‌وقت‌ها از آن‌جا که خیلی وقت‌ها گرفتار کار بازیگری و خیلی وقت‌ها بیرون از تهران بودم، چندان نمی‌توانستم تماشاگر تلویزیون باشم. قصد دنبال کردن موفقیت و کار دیگران را هم نداشتم. به‌هرحال در میان ما (بازیگران) حتماً عده‌ای بوده‌اند که در این تله‌تئاترها حضور داشته‌اند. خصوصاً آن‌ها که جنبه‌ی کمدی داشتند و بیش‌تر مورد توجه مردم بودند.»
وی گفت: «من خودم زیاد مورد توجه نبودم اما در ساخت بعضی تئاترهای تلویزیونی دخالت می‌کردم و برای آن که مطلوبم باشد، با کارگردان‌هایشان همفکری و همکاری می‌کردم. از جمله در نمایش‌هایی نظیر «ارثیه‌ی ایرانی» یا «روزنه‌ی آبی» که این دومی از نوشته‌های اکبر رادی بود و کارگردان‌اش که می‌خواست تز یا پایان‌نامه‌ی کار خود را ارائه دهد، آن را به صورت تلویزیونی ضبط کرده بود.»
فرید افزود: «اکبر رادی جزو کسانی بود که سر تمرین «روزنه‌ی آبی» دعوت شده بود. البته این نمایش قبل از به وجود آمدن هنرهای دراماتیک هم اجرا شده بود اما مورد پسندِ رادی نبود. او وقتی تمرین ما را دید گفت: «این اولین اجرایی است که دقیقاً همان طوری که باید اجرا می‌شود.» و حرف او برای ما خیلی خوش‌حال‌کننده بود. حالا این عمق فهم من که نقش اصلی را بازی می‌کردم بوده یا کسی دیگر اما به‌هرحال همیشه سعی می‌کردم نمایش‌نامه‌هایم عمیق و واقعی باشد.»
فرید سپس در پاسخ به پرسش دیگری درباره‌ی یکی از گفت‌وگوهای خود که سال 93 توسط مهدی طاهباز انجام شده و او در آن به «آغاز فعالیت‌های تئاتری خود در هنرهای دراماتیک» اشاره کرده بود گفت: «اشتباه آقای طاهباز در آن گفت‌وگو این بود که وقتی به شروع کارم در هنرهای دراماتیک اشاره کردم، فکر کرد من به دانشکده‌ی هنرهای دراماتیک اشاره می‌کنم. در حالی که این دانشکده آن‌زمان هنوز وجود نداشت و نام اداره‌ی تئاتر هنرهای زیبای کشور، هنرهای دراماتیک بود.»
وی گفت: «[اداره‌ی] هنرهای دراماتیک تا زمانی که به وزارت فرهنگ و هنر تبدیل شد ادامه پیدا کرد. در نتیجه، اداره‌ی هنرهای دراماتیک هم به‌خاطر دکتر فروغ تغییر نام داد و به دانشکده‌ی هنرهای دراماتیک تبدیل شد. این دو ربطی به هم نداشت.»
در ادامه‌ی جلسه، امیر پوریا با اشاره به «مشکلات گفت‌وگوی تصویری و باوقفه از راه دور» که به گفته‌ی او «از حس و حال گفت‌وگوی نفس به نفس و رو در رو بی‌بهره است» گفت: «به همین دلیل در بخش‌هایی از این گفت‌وگو موفق نشدم جنبه‌های عاطفی و حسی میراث تئاتر ایران را تحریک کرده و اصطلاحاً او را به حرف بیاورم.»
وی گفت: «یکی از دوستانم به‌ نام میثاق زارع که برای شرکت در یک جشنواره‌ی تئاتری به آدلاید استرالیا سفر کرده بود، در حاشیه‌ی این جشنواره موفق به دیدار با منوچهر فرید شده بود. فرید در این دیدار، خاطره‌ی جالبی از   
تعریف کرده بود که نقل آن خاطره در این جا خالی از لطف نیست.»
در این بخش از برنامه، میثاق زارع که فقط صدای او پخش می‌شد با اشاره به فیلم «غریبه و مه» گفت: «آقای منوچهر فرید تعریف می‌کرد که بهرام بیضایی، بازی در نقش اصلی این فیلم– که بعدها خسرو شجاع‌زاده بازی کرد– را ابتدا به بهروز وثوقی پیشنهاد داده بود اما وثوقی گفته بود من از این فیلم‌ها بازی نمی‌کنم.» 
وی گفت: «ظاهراً این دو بازیگر (منوچهر فرید و بهروز وثوقی) مدت‌ها بعد و هنگامی که دوبله‌ی دو فیلم به صورت هم‌زمان انجام می‌شده، در یکی از استودیوهای ضبط صدا با هم دیدار داشته‌اند؛ و فرید که حدس می‌زد احتمالاً وثوقی برای دوبله‌ی فیلم «گوزن‌ها» آن‌جا حضور داشته می‌گفت بچه‌های استودیو در این‌باره از او پرسیده بودند و او هم این موضوع را تایید کرده بود.» 
زارع افزود: «منوچهر فرید تعریف می‌کرد که بیضایی بعد از «غریبه و مه» قصد داشته «عیّار تنها» را بسازد و ظاهراً برای بازی در نقش اصلی این فیلم، او را در نظر داشته است. نقشی که فرید برای بازی در آن، حدود دو ماه بدن‌سازی کرده تا بدن‌اش وزن کم کرده و کاملاً روی فرم باشد.»
وی هم‌چنین به نقل از منوچهر فرید گفت: «یک روز آمدم پیش بیضایی و دیدم او از شدت خشم مثل کوه آتشفشان است. وقتی از بیضایی دلیل‌ این حال او را پرسیدم گفت تهیه‌کننده‌ی فیلم گفته: «اشرف پهلوی در تماسی از او خواسته که حتماً بهروز وثوقی باید این نقش را بازی کند.» و او به همین خاطر از ساخت «عیّار تنها» انصراف داد و ساخت «چریکه‌ی تارا» را به جریان انداخت.»
بخش بعدی جلسه به پخش ادامه‌ی صحبت‌های منوچهر فرید اختصاص داشت. وی در پاسخ به پرسشی درباره‌ی نقش و تاثیر زنده‌یاد حمید سمندریان در تئاتر ایران گفت: «در حقیقت می‌توان گفت او نخستین کارگردان تحصیل‌کرده‌ای بود که در آلمان درس کارگردانی تئاتر خوانده بود و به همین خاطر زبان آلمانی‌اش خوب بود.»
وی سپس با اشاره به ترجمه‌ی برخی کتاب‌ها توسط سمندریان گفت: «او یکی از کسانی است که در تئاتر ایران موثر بود. البته‌ در اداره‌ی تئاتر کسانی بودند که با محبت و صمیمیت علیه او کار می‌کردند! به همین خاطر وقتی دانشکده‌ی تئاتر راه‌اندازی شد، سمندریان به طرف استادی دانشگاه کشیده شد اما همکاری‌اش با هنرپیشه‌ها را قطع نکرد.»
فرید با اشاره به «مقام خوب سمندریان در تئاتر ایران» افزود: «او آن‌زمان دیگر در اداره‌ی تئاتر نبود اما خیلی وقت‌ها پیغام می‌داد که می‌خواهم نمایش‌نامه‌ای اجرا کنم و تو حتماً باید در آن بازی کنی. او حتی تا آخرین شبی که من داشتم از ایران بیرون می‌آمدم در کنار من بود و همراه همسرش زنده‌یاد هما روستا به خانه‌ی ما آمده بود.»  
وی هم‌چنین درباره‌ی تقلید صدای سمندریان که به گفته‌ی امیر پوریا «در برخی گفت‌وگوهای مکتوب و در توضیحات داخل برخی پرانتزها به آن اشاره شده» گفت: «نمی‌دانم از کجا می‌گویید که ادای سمندریان را درآورده‌ام! من هیچ‌وقت ادای او را در نیاوردم؛ و این کار را بیش‌تر پرویز فنی‌زاده انجام می‌داد و البته اسماعیل محرابی که از نوجوانی در تئاترها بازی می‌کرد و راه رفتن و نگاه کردن‌اش شبیه سمندریان بود.»
فرید در حالی که می‌خندید گفت: «یادم نیست چنین کاری انجام داده باشم. ممکن است اتفاقی چیزی را تعریف کرده باشم اما هیچ‌وقت یادم نمی‌آید ادای او را درآورده باشم. خیلی معذرت می‌خواهم اما خلاف به عرض‌تان رسانده‌اند.»
وی در بخش دیگری از این گفت‌وگوی تصویری درباره‌ی حضور در نخستین بخش از سری فیلم‌های صمد گفت: «وقتی پرویز صیاد تصمیم گرفت از طریق صمد‌ش فیلم بسازد بازی در یکی از نقش‌های این فیلم را به من پیشنهاد داد. نقش من در این فیلم، یک پروفسور آلمانی بود که قالی‌های ایرانی را می‌شناخت و در ایران دنبال جفتِ یک قالی می‌گشت.»
فرید افزود: «این فیلم تقریباً با نظر تهیه‌کننده روی صمد متمرکز و طبعاً داستان آن عوض شد. در نتیجه من از این فیلم خوشم نیامد. حتی وقتی تماشاگران در خیابان با من روبه‌رو می‌شدند می‌پرسیدند: «با فرشی که دزدی چه کار کردی؟!» در نتیجه در هیچ فیلم دیگری با پرویز صیاد همکاری نکردم چون تکیه‌ی او روی صمدش بود و من نظرم این بود که مردم را با تصاویر کمدی یا چیزهای دروغ نباید زیاد گول زد.»
وی هم‌چنین گفت: «به‌همین خاطر سیستم‌ من و صیاد از هم جدا شد اما خوش‌بختانه دوستی‌مان هنوز پابرجاست.»
فرید سپس در پاسخ به پرسشی درباره‌ی دوبله‌ی فیلم‌های خود توسط زنده‌یاد حسین عرفانی گفت: «انتخابی بود که صدایش به صدای من خیلی خوب می‌خورد و من هیچ‌وقت حاضر نشدم به عنوان دوبلور جای خودم دوبله کنم. چون من از نظر فن بیان کاملاً وارد بودم اما آن‌ها (دوبلورها) از طریق گوش، حرف زدن هنری را یاد گرفته بودند و اگر من بین ده پانزده نفر صداپیشه حرف می‌زدم تماشاگر متوجه تفاوت صدای من می‌شد. به همین دلیل هر وقت چیزی مربوط به من بود با صدای خودم صحبت می‌کنم تا این که در فیلم «چریکه‌ی تارا» من و سوسن تسلیمی جای خودمان صحبت کردیم.»
منوچهر فرید در بخش دیگری از این گفت‌وگو درباره‌ی حضور خود در فیلم «شیرخفته» گفت: «من جزو نخستین کسانی بودم که اسماعیل کوشان (کارگردان آن فیلم) مرا برای بازی انتخاب کرده بود و به شرطی حاضر به بازی در این فیلم شدم که هیچ‌کس در دیالوگ‌ها و طبعاً شخصیتم در این فیلم تغییری ایجاد نکند. اما متاسفانه کسی که برای بازی در نقش مقابل من انتخاب شد عزت‌الله انتظامی بود؛ و او شخصیتی بود که هر کار دلش می‌خواست انجام می‌داد. جالب این که نخستین نصیحت او به من و سایر کسانی که تازه وارد کار نمایش شده بودیم این بود که: «یک بازی کن و مورد توجه مردم قرار بگیر. بعد هر غلطی می‌خواهی، بکن!» اما از نظر من این حرف، توهین به تماشاگر بود و من می‌گفتم از نفهمیدن تماشاگر نباید سوء استفاده کرد.»
وی سپس با اشاره به تغییر برخی دیالوگ‌ها توسط عزت‌الله انتظامی در این فیلم گفت: «وقتی دیدم او برخی دیالوگ‌ها را تغییر می‌دهد، فیلم‌برداری را متوقف کردم، گریم‌ام را پاک کردم و سوار ماشین‌ام شدم که بروم. دیدم کوشان دوان‌دوان به سوی من می‌آید. وقتی ماجرا را برایش تعریف کردم دستور داد دیالوگ‌ها به حالت اول برگردد.»
فرید افزود: «این فیلم تولید مشترک ایران و آلمان بود و یک شب که کارگردان آلمانی «شیر خفته» من را به هتل محل اقامت‌اش دعوت کرده بود گفت تو در این فیلم بهترین بازی را ارائه داده‌ای. اما متاسفانه در ایران، تماشاگر بیش‌تر به ظاهر اهمیت می‌داد و نه چیزی دیگر.»
منوچهر فرید هم‌چنین درباره‌ی دلیل مهاجرت خود از ایران گفت: «به‌هرحال این تصمیمی بود که گرفته شده بود. حالا هر طور می‌خواهید برداشت کنید. نمی‌دانم قبلاً چه گفته‌ام اما این تصمیم دست خودم نبود. باید می‌رفتم؛ و رفتم.»
وی سپس خطاب به امیر پوریا گفت: «خوش‌حالم که بعد از چهل سال هنوز کسانی مثل شما به یادم هستید و با من تماس می‌گیرید. ولی تقدیر و سرنوشت‌ام این بود که از ایران خارج شوم و منتظر بمانم تا در چنین روزهایی با افرادی نظیر شما که نسل امروز هستید آشنا شوم و نتیجه‌ی خوب بگیرم.»
فرید هم‌چنین گفت: «رفتنم از ایران دست خودم نبود. وضعیت به گونه‌ای شده بود که هرکس به اعتقادات خودش می‌توانست حدس بزند که چه اتفاقی می‌افتد. من هم با وجود این که هیچ‌وقت فعالیت سیاسی نداشتم همراه همسر‌ و فرزندم ایران را ترک کردم. به‌هرحال احساس می‌کردم باید از ایران بروم؛ به‌خصوص این که دل‌شکسته بودم.»
وی گفت: «من الآن هشتاد و یک سالم است و دیگر آخر عمرم هستم. به فراموشی هم دچار شده‌ام و گاهی بعضی وقت‌ها جمله‌ها را فراموش می‌کنم اما کاری‌اش نمی‌شود کرد و همین است که هست.»
در پایان این مراسم نکوداشت، امیر پوریا ضمن اشاره به بازنشستگی منوچهر فرید در یک شرکت برق، دوران زندگی او در استرالیا را که به تعبیر خود فرید «نوعی بازی در یک نقش جدید و تجربه‌نشده» بوده را مشابه «پایان نگاه عاشقانه‌ی مرگ به زندگی» توصیف کرد و از تماشاگران حاضر در مراسم خواست تا به صورت ایستاده به تشویق این بازیگر ارزنده‌ی تاریخ تئاتر و سینمای ایران بپردازند.
گفتنی است مراسم نکوداشت و تحلیل آثار منوچهر فرید که با تشویق طولانی و شدید علاقه‌مندان این بازیگر فراموش شده همراه بود، ساعتی پیش از شامگاه یک‌شنبه (بیست و ششم خردادماه ۹۸) به پایان رسید. 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید