تیوال فیلم تنگه ابوقریب
S3 : 07:42:19
 بها: ۳,۵۰۰، ۴,۰۰۰، ۴,۵۰۰ و ۵,۰۰۰ تومان
: بهرام توکلی
: جواد عزتی، امیر جدیدی، حمیدرضا آذرنگ، علی سلیمانی، قربان نجفی و مهدی قربانی
: سعید ملکان
: محمدرضا شجاعی
: رشید دانشمند
: امیرحسین قاسمی
: محمدرضا منصوری
: علی مردانه
: محسن روزبهانی
: محمد عسگری
: کیورث عباسی
: علی مرادخانی
: محمد بدرلو
محصول مرکز فیلم و سریال سازمان هنری رسانه ای اوج

خرید:
» کیفیت 480 (بها: ۳.۵۰۰ تومان)
» کیفیت 720 (بها: ۴.۰۰۰ تومان)
» کیفیت 1080 (بهای ۴.۵۰۰ تومان)
» کیفیت 4K (بها: ۵.۰۰۰ تومان)

فیلم داستان مقاومت گردان عمار در تنگه‌ای به همین نام است . در این حمله که در سال ۶۷ اتفاق افتاد دشمن حمله وسیعی در سراسر جبهه جنوب انجام داد و قصد داشت با گرفتن این تنگه به اکثر شهرها و جاده‌های کشور دسترسی پیدا کند.

کیفیت ۴۸۰: ۳.۵۰۰ تومان
کیفیت ۷۲۰: ۴.۰۰۰ تومان
کیفیت ۱۰۸۰: ۴.۵۰۰ تومان
کیفیت ۱۰۸۰ (HQ کیفیت بالا): ۵.۰۰۰ تومان

گزارش تصویری تیوال از اکران مردمی فیلم تنگه ابوقریب / عکاس: آرمین احمری

... دیدن همه عکس ها »

گزارش تصویری تیوال از نشست پرسش و پاسخ فیلم تنگه ابوقریب / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس ها »

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
جدا از ضعف های فیلم نامه ای و ایراداتی که میشد به فیلم "مخصوصا فیلم نامه ش" وارد دونست، میخواستم راجع به دوربین روی دست و زاویه دید فیلم صحبت کنم

مهم ترین بهانه توجیه ای که برای دوربین روی دست، از سوی سازندگان فیلم و دوستاران این نوع تصویربرداری ذکر میشه، واقع انگاری و رئالیسم مد نظر فیلم ساز هست که دوربین روی دست حس هرچه واقعی تر به اثر میده. (در حالیکه تکون های تعمدی دوربین بیشتر به حضور عوامل و ساختگی بودنن کار صحه میذاره)
اما توی این فیلم پخش شدن خون روی دوربین بیشتر و بیشتر ماجرا رو لوث و همچنین لوس میکرد. بدتر از همه پاک شدن دوربین تو سکانس بعدی !!!

بارها دوربین به همراه یک شخصیت حرکت میکرد و بعد از رد و بدل شدن دیالوگ اون شخصیت با شخصیت دیگه، (ماهی و گربه وار) کاراکتر اول رو رها و با کاراکتر دوم به حرکتش ادامه میداد و بعد به یک باره کات ... دیدن ادامه » میخورد به یه موقعیت دیگه !!
اگه کات خوردن توی فیلم مجاز هست، خب چرا مثل بچه آدم دوربین رو نمیذارین روی سه پایه و سکانس رو کارگردانی نمیکنید ؟
اگر تاکید روی واقع انگاری قضیه هست، چرا خون به جای پخش شدن به اطراف، صاف میپاشه روی دوربین و حضور دوربین رو میکوبه به سر تماشاگر ؟
اگر فیلم دانای کل داره پس این دوربینی که دوره افتاده دنبال کراکترها و باهاشون میدوه چی میگه ؟
اگه راوی اون دوربین هست به مثابه یک نفر ناظر توی میدون جنگ، پس تو خلوت 4 تا کاراکتر اصلی توی ابتدای فیلم چی کار میکنه ؟ و چرا یهو وسط تنگه طی الارض میکنه به پشت خط و اون دوست ارتشی رو با مسئول تدارکات نشون میده که دارن آب تدارک میبینن ؟

بله، برای طراحی صحنه زحمت کشیده شده بود. ولی فیلم غیر از طراحی صحنه دیگه چی داشت ؟
فیلم قطعا چیزهای زیادی داشت.
اون قسمتی که به قول شما ماهی و گربه وار سکانس های خلاصه شده متعددی رو در یگ برداشت می بینیم بسیار هنرمندانه و با تمرین زیاد گرفته شده و به فراز صحنه های جلوتر خودش بسیار کمک میکنه..
پاشیده شدن خون توی دوربین هیچوقت برای من ... دیدن ادامه » جالب نبوده و کاملا توی ذوق میزنه همیشه. با شما موافقم در این فیلم هم نمود خوبی نداره.
و به نظرم ایرادی در عوض شدن راوی در طول یک قصه وجود نداره. و دوربین هم ناظر نیست.
اون سکانس تدارک آب وسط بحبوهه رو اگر درست یادم مونده باشه برا من هم عجیب بود و فیلم رو یکباره از تکاپو انداخت.. اما خوب ایده ای ندارم که چه جایگزینی می تونست داشته باشه.
تدارک آب اگر مهمتر از جنگیدن در خط مقدم نیست کم اهمیت تر هم نیست و اشاره کارگردان به این موضوع در این بخش و این شکل نمود پیدا کرده..
۱۷ شهریور ۱۳۹۷
جناب بولو ممنون. ولی در هر صورت سردردش رو بنده و امثال بنده میکشیم

خانم مقدم :
در هر صورت نشستن رو صندلی سالن سینما و چشم دوختن به پرده جادویی تحت هر شرایطی و به هر بهانه ای امر مقدسی هست.
اینی که میفرمایید دوباره قصد دیدن فیلم رو دارید، صرفا حسادت من ... دیدن ادامه » رو نسبت به فیلم دیدن کس دیگه ای برمی انگیزه که فقط با تماشای یک فیلم تو سالن سینما میتونه خاموش بشه

(صرفا برای اینکه بیشتر از این با شما مخالفت نکنم از ذکر نظرم نسبت به دوربین فیلم های آقای فرهادی صرفنظر میکنم)

ممنون
۱۸ شهریور ۱۳۹۷
مرسی
در هر صورت پذیرای نظرات شما هستم و استفاده خواهم کرد.
۱۸ شهریور ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
عالیه ، بازی ها عالی ، صحنه پردازی خارق العاده ، گریم استثنائی ، داستانش ... داستانش ، اصلاً میخکوب میشین ، حتماً بببینین
در خصوص صحنه پردازی و بازی ها با شما هم نظر هستم.
ولی داستان !!! مگه داستان هم داشت ؟
۱۵ شهریور ۱۳۹۷
بیست دقیقه اول فیلم که قرار بود داستانکی شکل بده و ما رو با شخصیت ها آشنا کنه، عملا گنگ و غیر قابل استفاده ست
در واقع میشه پیشنهاد داد که تماشاگر بیست دقیقه اول رو رد کنه و بعد وارد سالن سینما بشه
۱۵ شهریور ۱۳۹۷
به نظرِ من داستان داشت ، داستانِ غیرتی که آدمها نسبت به حفظِ جونِ هم و حفظِ کشورشون داشتن ، خاکشون براشون مهمه ، خیلی بی ادعا ، داستانِ شجاعتِ واقعی
۱۵ شهریور ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تنگه ابوقریب
کاری ندارم چه فیلمی دیدین و چه فیلمی ندیدین ولی ازتون میخوام حتما این فیلمو به نظاره بشینین
نه به مسائل فنی فیلم کار دارم نه به حواشی که داره و نه به انتقاد ها و یا تعاریفی که ازش شده
این فیلم به نظرم حق مطلبو ادا کرد
فیلم سرتاسر عشق بود و زندگی
امکان نداره این فیلم رو ببینین و ته قصه گریه نکنین . وقتی میفهمین که این دسته گلا ، این مردای مرد اینطوری با دست خالی رفتن و نذاشتن دشمن وارد خاکشون بشه و شهید شدن ، اونوقت میبینین که چقد به شهدای عزیزمون بدهکاریم ، خیلی زیاد .
فقط به این شهدا نه به هر مسئول و رئیس و سیاستمداری ، ادمایی که از شهدا نردبون ساختن و رفتن اون بالا بالاها نشستن و فقط مزخرف و یاوه میگن
تنگه ابوقریب ، غریبی شهدای ما رو تو خیلی از عملیات ها نشون داد که این فقط یکی از اون عملیات ها بود . شهدایی که خونوادشونو رها کردن ... دیدن ادامه » تا از مملکتشون از خونواده هاشون دفاع کنن . دمشون گرم
ممنونم از بهرام توکلی از سعید ملکان از امیر جدیدی از جواد عزتی و از حمید رضا اذرنگ و همه بانیان و دست اندرکاران این فیلم ارزشمند
در مورد فیلم تعریف ها و نکته ها زیاد گفته شده نکته اصلی من اینکه چرا برای فیلم رده سنی در نطر گرفته نشده؟؟ چرا نزده دارای صحنه های نا خوشایند که برای همه مناسب نیست.
تو سینما پر بچه بود و من تمام مدت به فکر این بچه ها بودم حتی مادر بغل دستیم میگفت اگه می دونستم بچه ام رو نمی آوردم تا کی میخوایم از استاندارها دور باشیم؟؟
کلیت صحبتتون رو کاملا قبول دارم و موافقم باهاتون که بایستی رده سنی مخاطب آثار مشخص بشه. اما آیا مردم ما دفعه اولی هست که با سینمای دفاع مقدس روبرو میشن؟ به نظرم کم دقتی و بی توجهی وعدم عادت مردم ما به تحقیق درباره اثری که به دیدنش میرن هم هست.
هزارپا صحنه ... دیدن ادامه » دلخراشی نداشت اما اصلا مناسب بچه ها نبود. کارتون فهرست مقدس هم مناسب کودک نبود. نمایش الیور توئیست هم همینطور، یا ریچارد که پسر بچه ای که پشت سر من نشسته بود رو اعصاب و روان من حرکت کرد تا آخر نمایش.
به نظرم کمی هم تقصیر رو به مخاطب بدیم در این موارد.
۱۳ شهریور ۱۳۹۷
نظر شما صحیح هست. اما رده بنده سنی در ایران از طرف معاونت سینمایی وزارت ارشاد اعمال نمیشه بلکه اقدامی داوطلبانه از سوی تهیه کننده و صاحبان فیلم هاست. و هیچ ضمانت اجرایی هم نداره. هیچ سینمایی رده بندی سنی رو اجرا نمی کنه و از ورود کودکان جلوگیری نمی کنه. ... دیدن ادامه » متاسفانه رده بندی در کشور ما به اقدامی تبلیغی تبدیل شده و هر فیلمی که بخواد تماشاگر بیشتری جلب کنه روی تبلیغاتش رده بندی درج می کنه.
بنابراین تنها راه فعلا این هست که خانواده ها خودشون مراقب باشن! از پوستر فیلم عکس ها پرس و جو ااز دوستان و... تا حدودی میشه حال و هوای فیلم رو به دست آورد.
اما در مورد این فیلم این حجم از خشونت رو من هم نپسندیدم.
۱۵ شهریور ۱۳۹۷
حرفتون رو قبول دارم.
حالا این فیلم که دفاع مقدسی بود و ممکن بود خود تماشاگر موضوع رو لحاظ کنه. ولی سر فیلم "دراکولا - رضا عطاران" ما به اسم یه فیلم کمدی بلند شدیم رفتیم سینما، جوری بود که خواهر زاده هفت ساله من خودش دستش رو میذاشت جلو چشماش و میگفت ... دیدن ادامه » هرموقع صحنه تموم شد به من بگید که دستم رو بکشم

۱۷ شهریور ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فیلم واقعا خوبی بود . اما یه نقد جدی دارم باید روی پوستر و تبلیغات فیلم برچسب گروه بندی سنی بخوره این فیلم واقعا برای بچه های کوچیک و بیماران قلبی مناسب نیست .
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فیلم با این دیالوگ به اتمام می رسد :" بهشون بگو دیگه رو تنگه فشار نیست. عراقی ها دارند عقب نشینی می کنند" بعد پرده سیاه می شود و نام شهدای گردان عمار روی صفحه نمایش داده می شود. شهدای که با لب تشنه در آخرین روزهای جنگ، تنگه ای را حفظ کردند که به عقیده بسیاری، از دست دادنش می توانست سرنوشت جنگ را عوض کند.
به عقیده من تنگه ابو قریب یکی از بهترین فیلم های سینمای جنگ ایران می باشد. سینمایی که در آن با تکیه بر قهرمان سازی، همواره تلاش داشته است که از جنگ و هشت سال به طول انجامیدش، دفاعی مقدس سازد با قهرمانانی که یا خیلی جنگجو هستند،یا خیلی فیلسوف و یا خیلی مظلوم و این دقیقا نقطه مقابل کار آقای توکلی است با دیگر دوستان و همکارانش که قبل از وی دوربین را برداشته اند و به سراغ روایتگری جنگ رفته اند. در چند یاداشت دوستان هم این امر به عنوان پاشنه آشیل فیلم ... دیدن ادامه » و نقطه ضعف آن آورده شده است و بسیاری از نقد ها در این باره است که فیلم فاقد داستان قوی است و اصولا ساختار منسجمی ندارد. برخی هم معتقدند شخصی پردازی کارکتر ها چندان خوب از آب در نیامده و اصولا شما در فیلم با آدم هایی مواجه هستید که فقط این سو و آن سو می دوند و داد می زنند و مخاطب هیچ عقبه ای از آنها نمی داند. به عقیده من تمام این ها با فکر و درایت کارگردان جلو برده شده است. قهرمانان تنگه ابو قریب یک مشت انسانهایی هستند شبیه من و شما که در بره های از تاریخ بنا به جبر زمان و شرایط حاکم بر جامعه تصمیم می گیرند تفنگ بر دارند و از ناموس و خاکشان دفاع کنند. هیچ کدامشان حرف های فلسفی بلد نیستند. هیچکدام شان خیلی مهارت در تیر اندازی و تکنیک های جنگ ندارند. هیچ کدام شان دنبال این نیستند که پیامی را منتقل کنند. آنها فقط در تنگه ابو قریب، تشنه و بدون پشتیبان گیر کرده اند آن هم زمانی که قرار بود به مرخصی برگردند. در یکی از نقد ها،دوستی نوشته بود که کودک درون ماجرا چه درسی از جنگ در انتها گرفته بود؟ و جواد عزتی همان شوخ طبعی های همیشگی خویش را داشت! ضمن همه ی احترامی که برای این نوع نگاه قائل هستم ،دوست دارم بگویم که چرا واقعا همه ما در فیلم دنبال پیام دادن و پیام گرفتن هستیم. به راستی در همه برهه های زندگی مان و در همه ی دوران زندگی ما در حال پیام دادن و پیام گرفتنیم؟ خیلی از بخش های زندگی می تواند فقط برشی از زمان باشد. جواد عزتی پزشکی است که آمده است در جنگ کمک کند. او تفنگ نمی شناسد. او اسلحه نمی داند چیست! او انسانها را فقط به صورت زخمی و مجروح و شهید می بیند. او راه می رود و در میان باروت و خون به مجروحان کمک می کند و آنگاه که دستی جدا یافته از بدن را پیدا می کند، برمیداردش و رو سینه جنازه می گذارد و چشمان جنازه را می بندد. او یک دانشجوی پزشکی است بدون قهرمان بازی. او با جنگ مخالف است و می گوید ما جنگ نمی کنیم ما از کشور مون دفاع می کنیم. " هیچ جنگی برنده ندارد و تنها فروشندگان اسلحه هستند که برنده جنگ ها می شوند" واقعا پیامی زیبا تر از این می شود داد.آیا حتما باید پیام فیلم فلسفی و جامعه شناختی باشد؟ کودک گیر کرده در ابو قریب هم چیزی نمی داند. این سو و آن سو می دود . مات می شود. لال می شود. می ترسد. داد میزند. اون نه نارنجک به خود می بندد که زیر تانک برود نه بی مهابا به دل دشمن می زند. او به اندازه نوجوانی های من و شما از بی رحمی های جنگ ترسیده است. در اول فیلم شعار می دهد اما وقتی با واقعیت جنگ روبرو میشود ، همان کودکی معصوم من و شما می شود که فارغ از کلیشه های رایج تبلیغاتی ،چون بید به خودش می لرزد و گوشش تا انتهای فیلم سوت می کشد!
تنگه ابوقریب هیچ داستان خطی ای ندارد و به عقیده من این خودش نقطه قوت فیلم است. شما هیچ چیز از عقبه کارکتر ها نمی دانید و نمی خواهد که بدانید. اینها یک مشت جوان شبیه من و شما هستند که در روزهای اخر جنگ برمی گردند تا آخرین ماموریت جنگ را به ناگزیر انجام دهند. یک هدف وجود دارد آن هم اجازه عبور ندادن عراقی ها از تنگه و پیامد آن فتح دزفول و خوزستان! هدفی که حتی فرمانده جوان گردان عمار ( مهدی پاکدل که به نظر من بازی اش بسیار دور تر و ضعیف تر از تیم بازیگری بود ) هم نقشه چندانی برایش نداشت و مستاصل شده بود. مستاصل میان خون و جنازه و خمپاره وتانک و بی آبی و نا امیدی!
تنگه ابو قریب فیلمی است که به زعم دوستان، کارگردان آن هیچ تجربه ملموسی از جنگ نداشته و همین بی تجربگی اش باعث می شود از کلیشه های رایج سینمای دفاع مقدس دور نگه داشته شود. توکلی دوربین را بر می دارد و به کمک تکنیک های در خور تحسین تیمش، برشی یک روزه از جنگ را در تنگه ابو قریب نشان می دهد و به نحوی این برش را زیبا به تصویر میکشد که انگار کارگردان با همه ی عواملش و مخاطب با همه ی تاریخش در ابو قریب، "تشنه" گیر افتاده است. البته فیلم از ضعف هایی هم برخوردار است که می شود از کنار آن ها رد شد و از کلیت فیلم لذت برد. ضعف هایی نظیر بازی مهدی پاکدل که تلاش می کرد کارکترش بیشتر به چشم بیاید و دقیقا برخلاف جریان بقیه بازیگران بود یا لحظه های از بازی حمید رضا آذرنگ که داد هایش خیلی به رنگ فیلم نمی خورد.
نکته دیگر اینکه، به نظر اینجانب بازی امیر جدیدی آنچنان که در جشنواره فیلم فجر، جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را به خود اختصاص دهد در خور توجه نبود. گمان می کنم جواد عزتی بازی درخشانی را از خود نشان داد و اگر قرار بود که جایزه ای به بازیگران این فیلم داده شود،جواد عزتی لایق تر از امیر جدیدی بود چرا که هم نقشش پر رنگ تر و هم باز اش با توجه به کارکتری که اصولا شخصیت طنازی را مخاطب ازش انتظار دارد، سخت تر و دلنشین تر بود. بعد از دیدن این فیلم واقعا معتقد هستم که جایزه بهترین بازیگر مرد امسال شایسته امین حیایی بود برای فیلم شعله ور. ناراحتی اش از دریافت دیپلم افتخار که روی سن کاملا دیده شد ،کاملا به حق و قابل درک بود. امیر جدیدی در عرق سرد بازی درخشان تری داشت اما باز هم به حق حیایی بیشتر بود.
در پایان آرزو می کنم مسئولان امروز کشور همه شان یک بار هم شده تنگه ابو قریب را به تماشا بنشینند . آن هم از پرده سینما. بیایند و ببیند که چگونه تنگ های ابو قریب حفظ شدند! با چه خون هایی فشار از روی تنگه بر داشته شد و چه جوانانی جانشان را دادند تا یک وجب از خاک این کشور سهم پوتین های کشور دوست و همسایه" عراق " نشود! چه عزیزانی با چه نیت هایی تنگ هایی ابو قریب کشور را حفظ کردند .این میراثی که این روزها به آن تکیه زده اند ثمره جانفشانی های چه کسانی است. شایدمقداری به فکر فرو روند. شاید اندکی عرق بر پیشانی شان بنشیند حالا که فشار از روی تنگه برداشته شده است. حالا که خوزستان سقوط نکرده است........
" توکلی دوربین را بر می دارد و به کمک تکنیک های در خور تحسین تیمش، برشی یک روزه از جنگ را در تنگه ابو قریب نشان می دهد و به نحوی این برش را زیبا به تصویر میکشد که انگار کارگردان با همه ی عواملش و مخاطب با همه ی تاریخش در ابو قریب، "تشنه" گیر افتاده ... دیدن ادامه » است. "
دقیقا"همینطوره
درود بر شما
بسیار نوشته ی زیبایی بود . سپاس
۱۳ شهریور ۱۳۹۷
جناب موسوی عزیز
ممنون که وقت گذاشتید. با شما موافقم.می تونست خیلی بهتر باشه .ممنون که وقت گذاشتید. فکر می کنم کلا اینک اخر الزمان را نمیشه با هیچ فیلیمی مقایسه اش کرد. یه چیزایی یه وقتایی میشن نمونه آرمانی(ideal type) که وبر ازش حرف میزنه.خلاصه مثل همیشه تو ... دیدن ادامه » ایران هرچی هم همه چیز با هم چفت و بست باشه یه مشکل وجود خاهد داشت اون هم فیلمنامه یا روایت!در بهترین حالتش نصف ونیمه است.
موفق باشید
۴ روز پیش، پنجشنبه
کاوه جان..
کاملا..
اسمش هم هیچوقت قدیمی نمی شود اینک آخرالزمان.
چیزی در حدود ۴۰ سال پیش..
هنوز هم دیده نشده..
فیلمی بی ادعا و جالب..
به جز چند ایراد فیلمنامه ای و
کاهش بعضی از فضاها اثری به این کاملی ندیدم
در ادبیات هفت شهر عشق و در ادبیات یونان اودیسه
و ... دیدن ادامه » در ادبیات کهن هفت خان رستم ..
و در اینجا یک سفر اودیسه وار داریم...
یک شاهکاری نه برای جنگ بلکه برای دنیاست..
۴ روز پیش، پنجشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بهرام توکلی با توانایی و علاقه مندیهای تکنیکال ویژه خودش هر چه بسازد دیدنی خواهد بود.
اگر پیشتر با برداشتهای طولانی و حرکت بی پروای دوربین در میان بازیگران و بازیها در آثار قبلی بهرام توکلی لذت برده اید در این فیلم به غایت دیدنی تر است.
اگر از چالش های فلسفی بهرام توکلی لذت میبرده اید یا دوست نداشته اید، به هر حال، در این فیلم خبری از آن نیست . فیلم روایت یک اتفاق است ، بی شعار اما با حرفهایی معمولی و پیشتر شنیده شده و بعضا نه چندان سنجیده چه درباره کلیت موضوع جنگ و چه این نبرد به خصوص . ولی این فقط وضعیت کلامی فیلم است و خارج از گفتار ، پالس هایی مفهومی در چیدمان و شخصیت پردازی و سایر اجزا به چشم میخورد. مانند پایان تاثیر گذار فیلم که کاراکتر نماد غیرت و دلی فیلم با گلوله ای در قلب ، کاراکتر معقول جمع با گلوله ای در سر ، کاراکتر انرژیک و هیجانی با ... دیدن ادامه » دست و پا و کتف های محکم بسته شده با فانوسقه و جوانترین ماجرا ، حیران و مسخ شده با خراش نباید دیدنیهایی در روحش ، نباید دیدنیهایی که حتی دوربینش قادر به ثبتشان نبود.
اشکالاتی به فیلم میتوان گرفت بیشتر مضمونی تا تکنیکال ولی نه در مقایسه با سایر اثار ایرانی چرا که با اختلاف قوی تر است. میتوان لذت از سینما را با این فیلم هم تجربه کرد.
پ.ن.1 : در قسمتهای زیادی از فیلم کیفیت تصویر به شدت تار بود که متاسفانه بهترین صحنه های فیلم هم هستند . امیدوارم اشکال از پخش بوده باشد چون اگر اشکال ضبظ است واقعا این فیلم از دست رفته.
پ.ن.2 : ممنون از دوست عزیزی که سانسهای ظهر پردیس کورش رو پیشنهاد داد . با حتی کمتر از ده نفر هم اکران میشه . و چه آرامشی !! فارغ از هجوم چیپس و پفک و پاپ کورن میشه لذت برد از تک تک لحظه های فیلم . یه جورایی میشه آشتی کرد با سینما.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فیلم تلخی بود البته شاهکار به هیچ عنوان امسال بهترین فیلم همان مغز های کوچک زنگ زده هومن سیدی بود
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تنگه ...



تا پیش از فیلم" من دیه گو مارادونا هستم" سینمای بهرام توکلی در نزد مخاطبان، سینمایی با فضا سازی های عبوس شناخته میشد. سینمایی که گاها در آن رویکرد اقتباسی بر آثار تنسی ویلیامز حاکم بوده است و میتوان به فیلم های اینجا بدون من که با نگاهی به نمایشنامه " باغ وحش شیشه ای" و بیگانه که بر اساس نمایشنامه "اتوبوسی به نام هوس" شکل گرفته است، اشاره کرد. بهرام توکلی با فیلم "من دیه گو مارادونا هستم" خلاف جهت همیشگی خود حرکت میکند و برای بیان انگاره های فلسفی خود، تغییر لحن میدهد. او هر چقدر پوچی را در آثار قبلی اش جدی گرفته بود، با "من دیه گو مارادونا هستم" با آمیختن چاشنی هذیان، رنگ کمدی و شوخی به آن داده بود. . فیلمی که به طرز مبهمی مهجور و مظلوم ماند. بنابراین بهرام توکلی با "من دیه گو مارادونا هستم" نشان داد که میتواند ... دیدن ادامه » به راحتی به جدال تمام ذهنیت های بر جا مانده از سینما خود برود

اینبار بهرام توکلی با فیلم "تنگه ابوقریب" نشان داد که بلد است چگونه دغدغه های دیگری را با زبان سینما عنوان کند. زبانی که دیگر نه به آن می توان برچسب روشنفکری را زد و نه سینمای مستهجن را. فیلم "تنگه ابوقریب" تلاشی است مستقل برای نمود وجوه ناشناخته جنگ که پیشتر در سینمای دفاع مقدس به نام عده ی قلیلی زده شده بود و تنها در همان مسیر همیشگی و به تکرار افتاده اش به راه خود پیش میرفت. سینمای دفاع مقدس که غالبا با پرداخت به دوران بعد از جنگ قصد داشت مخاطب را با قهرمان اصلی داستانش همراه کند و یا غالبا تلاش میکرد فاصله خود را از خط مقدم جبهه به دلیل ضعف در نمایاندن جلوه‌های ویژه میدانی صحیح حفظ کند، همیشه در نشان دادن چهره واقعی جنگ با اما و اگر مواجه بود. اما و اگری که درک ایثارگری های انسان های جنگ را محدود به ترسیم صحنه های جنگ به شکل تلطیف شده و دراماتیک و قهرمان پردازانه می کرد.

بهرام توکلی با "تنگه ابوقریب" کارزار جنگ را نمیخواهد به روایت گری سلحشورانه و حماسی سازی های شعار گونه بسپارد. او میخواهد زبان سینمای خود را اینبار نه به دیالوگ، که به تصاویر بسپارد. تصاویری که به بهترین شکل ممکن توانسته است راوی گری کنند البته با بازی گوشی های دوربین در چندگانگی زاویه دید. بهرام توکلی تمام هم و غم خود را روی کارگردانی اثرش متمرکز کرده و نوشتن فیلمنامه ای مدون را که همیشه برای او اولویت اول بوده است را، به دست فراموشی سپرده است. می توان گفت که او نگرش ساختاری به متن داشته است و علیه عرف رایج در فیلمنامه نویسی اش شوریده است. او در "تنگه ابوقریب" زبان صحنه سازی را به عنوان زبانی بی تعارف و بی پرده و فاقد نرمش انتخاب کرده است.

"تنگه ابوقریب" فیلمی است که نمیخواهد آرمان خود را آمیخته به ایدیولوژی کند. از اینکه نشان دهد در بحبوبه نبرد اهریمنی سربازانی بوده اند که ترس جان کرده اند، ابایی ندارد که طبیعتا این طبیعت جنگ است. همچنین نمیخواهد در وادی نگاه اسطوره سازانه همیشگی سینمای دفاع مقدس در قهرمان سازی های غیر واقعی بیفتد. به همین دلیل است که تشنگی قهرمانان تنگه ابوقریب، را میشود باور کرد، تیرخوردنشان را و شهید شدنشان را. "تنگه ابوقریب" نمیخواهد مثل اکثر فیلم های هم ژانر خودش ادبیات سازی کند و یا حتی الگوسازی از شخصیت‌هایش را به یادگار بگذارد. بازی ماندگار جواد عزتی بقدری بی بدیل میماند که میتوان کلیه کنش و واکنش های او را در سکانس های حضورش برای بازیگران این ژانر تدریس کرد.

فیلم "تنگه ابوقریب" به قدری در ژانر خودش اثری بی رقیب و استاندارد جلوه میکند که میتوان آن را به لحاظ ساختاری با فیلم های جنگی هالیودی مقایسه کرد. از این منظر فیلم "تنگه ابوقریب" را میتوان با دانکرک آخرین ساخته کریستوفر نولان مقایسه کرد. در هر دو فیلم شخصیت پردازی به حداقل می رسد و فیلمسازان بیشترین توجه خود را به متاثر شدن انسان هایی از یک مکان خفقان آور دارند. در هر دو فیلم داستانگویی تصویری رویه هر دو کارگردان میشود و دلهره آوری از جنگ در قلع و قمع شدن نیروهای وطنی در دفاع و یا در اسیر نشدن به حد اعلای خود می رسد. بازخوانی جنگ در ابوقریب برای کسانی که حافظه تاریخی و راستینی ندارند، میتواند تلنگری باشد بر وضعیت امروزی جامعه. به قول مهدی پاکدل ( بازیگر فیلم ) که در صفحه مجازی اش با کنایه نوشت بود:" یشنهاد می‌کنم مسئولان فیلم تنگه ابوقریب را ببینید شاید کمی خجالت بکشند!".

http://www.armandaily.ir/fa/news/main/229635/%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%C2%AB%D8%AA%D9%86%DA%AF%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%82%D8%B1%DB%8C%D8%A8%C2%BB
یکی از معدود خوب های جشنواره فجر بود و با نقد شما به راحتی میشه دوباره دیدش.
کاملا باهاتون موافقم تمرکز کارگردان روی صحنه آرایی بود و انصافا خوب از پسش براومد و حتی رقیب خودش (اگه رقیب بشه بهش گقت) فیلم به وقت شام رو به راحتی پشت سر گذاشت و دقیقا نبود تمرکز ... دیدن ادامه » و جهت گیری ایدئولوژیک در این فیلم جنبه انسان دوستانه این ژانر رو بالاتر از دیگر خصیصه ها نشون میده و یک خاطره خوب رو در ذهن مخاطب جا میگذاره.
ممنون آقای کیانی
۲۲ مرداد ۱۳۹۷
بسیار ممنون از مطلب زیباتون

تا بحال در نظرات، این همه تفاهم با هیچکس نداشتم :) کاملا نظر بنده بود هر چی که زحمت کشیدید و نوشتید
۰۱ شهریور ۱۳۹۷
@علی عبداللهی

خواهش میکنم جناب عبداللهی عزیز
چه جالب که هم نظر بودیم :) ممنون که وقت گذاشتید و خواندید
۰۳ شهریور ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این فیلم انقدر فوق‌العاده‌ست که من تو فرصت ۱۱ روزه‌ی جشنواره دو بار دیدمش... تنها فیلم دفاع مقدسی که واقعا مخاطبو با تمام وجود میبره وسط جنگ و تک تک لحظات حس میکنی تو هم توی میدون جنگی و با هر خمپاره و شلیک تمام بدنت منقبض میشه از ترس اینکه نکنه یکی از شخصیتای فیلمو که همشون دوست داشتنی ترینن از دست داده "باشیم". ما واقعا همراه میشیم با این مردهای واقعی! همه چیز فیلم درست و حساب شده‌س چون بهرام توکلی اصلا بلد نیست فیلمی کمتر از عالی بسازه .دیدن این فیلم توی سینما واقعا تجربه‌ی بینظیریه . جدا از کلیشه های "فیلم دفاع مقدس بسه" و "جنگ خیلی وقته تموم شده" این فیلمو ببینین. واقعا شاهکاره. واقعا متفاوته. از موسیقی و تصویربرداری و کارگردانی تا بازی بی نقص تک تک بازیگرا بخصوص امیرجدیدی و جواد عزتی. برای هممون تو این روزای سخت لازمه این فیلمو ... دیدن ادامه » ببینیم تا بدونیم چه ها گذشت به جوونای اون دوره تا ما الان اینجا باشیم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نوش جونشون .. بالاخره تو این چند سال یه انتخاب درست دیدیم ..
امیرمسعود فدائی، امیر، نیلوفر، مریم زارعی و اوا.ت این را خواندند
farhad riazi این را دوست دارد
بالاخره چن میلیارد پول خرجش کردن جایزه ام ندن ...به بقیه ام میدادن تا مام بگیم هرکی برد نوش جونش
۲۲ بهمن ۱۳۹۶
بدترین فیلم های دهه ی اخیر سینمای ایران از نظر من فیلم هایی بودند که جوایز بیشتری تو این مثلن جشنواره گرفتند و خواهند گرفت.
۲۳ بهمن ۱۳۹۶
کدوم شعار جناب فدایی؟ ماجرای تنگه ی ابوقریب واقعیت داشته. این فیلم هم شاید یک درصد از جریان اتفاقاتی بود که بر سر گردان عمار آمده بود.و اینکه ما داریم در رابطه با سینما حرف میزنیم نه کشور. شما اگر با جیب شخصی این فیلم رو تهیه میکردید مشکل حل بود؟ مورد دیگه ... دیدن ادامه » اینکه فیلم خوش ساخت بود.
۲۳ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ساعت ۶ عصر به وقت شام رو دیدم
ساعت ۸:۳۰ نامزدها اعلام شدند
به این نتیجه رسیدم که ترکیب داوری هر چی که باشه باید یه نگاه ایدئولوژیک حکومت پسند تو انتخابهاش باشه
دلیلش هم فیلم مزخرف حاتمی کیا با اون همه کاندید تو بخش اصلی
چرا ؟
چون حاتمی کیا ساخته و موضوع استراتژیک داره
قرار بود ساعت ۸:۳۰ تنگه ابو قریب رو ببینم که با نیم ساعت تاخیر شروع شد
ناخودآگاه به این نتیجه رسیدم که یازده کاندید این فیلم هم فرمایشی و سفارشیه ولی بعد از پایان فیلم از قضاوت خودم پشیمون شدم
و اتفاقا خوشحال بودم چون یه فیلم استاندارد و خوب دیدم
تنگه ابوقریب بهترین فیلم جنگی ایرانیه بدون شک
و جالبه دلیلش هم اینه که عوامل نگاه ایدئولوژیک نداشتن و شعار ندادن
نکته همینه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فیلم عالی بود.
خسته نباشید به همه گروه.
فقط کاش اسم فیلم ، دفاع آخر بود. یا مثلاً آخرین نجات یا چیزی شبیه این.
Samira، امیرمسعود فدائی، مریم زارعی، امیر و عاطفه گندم آبادی این را خواندند
نیلوفر و navidjahan این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مثل کارهای قبلی توکلی فضاسازی درخشانی داره (این بار در حوزه جنگ)
فیلمبرداری و مجموعا بخش های فنی ش خیلی خوبن
و کارگردانی دقیق و پرجزئیاتی داره.
برخلاف خیلی از فیلم های جنگی که میخوان جنگ رو با دیالوگ و خارج از جنگ نشون بدن ، فیلم متمرکز روی صحنه های جنگی هست و ادعایی در زمینه تئوریزه کردن جنگ نداره(البته بقول مجید:دفاع!)

و از نظرم همین خویشتن داری در فیلمنامه نویسی هم از نکات مثبت فیلم و حتی فیلمنامه س(ینی میتونن حداقل با همون دلیلی که پارسال موسیقی بدون تاریخ رو کاندید کردن ، فیلمنامه تنگه رو هم کاندید کنن!!)
روایت یک روز جنگ در تنگه رو خیلی ملموس به تصویر میکشه و کاراکترها و مناسباتشون رو در اندک زمانی خوب معرفی میکنه و هم حسی ایجاد میکنه.
مجموعا فیلم جنگی خوبیه و باز هم من توکلی رو دوست دارم چرا که شاخصه ی بسیار مثبتی داره و اون هم اینکه شناخت ... دیدن ادامه » و اشراف خوبی به تم کارهاش داره و این در تمام فیلم مشهود است.

پ.ن: مدت زمان مناسب فیلم با توجه به موضوعش و تو این سینما غنیمته....خاصه در جشنواره که کارگردان بخش هایی از فیلم های خانوادگیش رو هم میذاره تو فیلم به هوای تدوین مجدد تو اکران!!
فیلم جنگی و مقدس اما تکراری ...
داستان خاصی نداشت و فقط بازی بازیگران به خصوص امیرجدیدی دوست داشتنی , عالی بود و البته جلوه های ویژه و فیلمبرداری هم قوی بود .
تکراری نبود...از معدود فیلمهای جنگ بود که قهرمانانش تا حدی باور پذیر بودن...هرچند کماکان و باجبار سیستمی کماکان کاملا سفید بودن اما فرشته نبودند و هیبت انسانی داشتند.....اما اگر منظورتون از تکرار دفاع از یه نقطه استراتژیک و....هست با چنین نگاهی بسیاری از ... دیدن ادامه » فیلمهای جنگی تاریخ سینما هم تکراری محسوب میشن...چون خود جنگ مملو از همین تکرار‌هاست
۱۸ بهمن ۱۳۹۶
با این نگرش حتی فیلمی مثل دانکرک یا ستیغ اره ای هم تکراری محسوب میشه
مهم نحوه اجرا و شخصیت پردازی فیلمهاست
۱۸ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
شاید ده سال هم بیشتر گذشته باشد از آن شبی که فیلم اول بهرام توکلی پابرهنه در بهشت را دیدم. فیلم را زیاد یادم نیست. اما آن شب و احوالم از خاطرم نرفته است و آن کلام که فراری بود از به کلام درآمدن و پنهان شده بود پشت تصاویر شب فیلم. تنگه ابوقریب نه به آن شدت و قوت و نه با آن رمزآلودگی و جادو اما نگاهی از همان جنس دارد که تقریبا با ذائقه من سازگار است. موسیقی به خوبی به ساختن احوال فیلم کمک کرده است. جنگ از یک جایی به بعد شبیه خواب می‌شود و این صحنه‌های خواب‌گون برای من کار می‌کنند. بازی‌ها تقریبا خوب است به جز مهدی پاکدل که هر جا هست فضای فیلم را تصنعی می‌کند با بازی‌های ضعیفش. بازی جواد عزتی، نوجوان فیلم و امیر جدیدی (به استثنای موج گرفتن) خیلی خوب است. فیلم در همراه ساختن مخاطب موفق است. سالن اصلی آزادی و کف سالن پر است و نفس از دل کسی تا آخر تیتراژ درنمی‌آید. ... دیدن ادامه » اسم شهیدان که روی پرده می‌آید همه سالن برای بار دوم دست می‌زنند و بهرام توکلی نشان می‌دهد که می‌شود بی‌شعارزدگی و بهره‌برداری سیاسی‌ و سوء استفاده، فیلمی از جنگ پس از قریب به سی سال ساخت که بتواند به دل مخاطبش راه پیدا کند.
اتقاقا من می گفتم امیر جدیدی چقدر ناجوره با فیلم (به استثنای از موج گرفتن تا آخرش) :)))
۱۶ بهمن ۱۳۹۶
مهدی پاکدل فکر کنم به خاطر صداشه، اصلا انگار فضای فیلم رو بهم میریزه
۱۶ بهمن ۱۳۹۶
انگار فقط اومده که دیالوگ‌هایی که حفظ‌کرده رو بگه
۱۷ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یک اثر در سینمای دفاع مقدس که به نظر من اگر بهترین فیلم این ژانر نباشه یکی از ۳ فیلم برترش محسوب میشه
کارگردانی و روایت قصه درجه یک با بازی های بی نظیر از بازیگران مخصوصا امیر جدیدی
حدس هم میزنم فیلم در بین اثار منتخب مردمی جایگاه خوبی داشته باشه
لذت دیدن این فیلم روی پرده رو از دست ندین
فیلم شاید ایرادهایی داشته باشه ولی قطعا در اومده ، اینو میشه تو سالن سینما هم حس کرد
زمانی که من داشتم فیلم ستیغ اره ای رو میدیدم با سطح توقعم از هالیوود کیفیت ساخت واقعا جذبم کرده بود
حالا با سطح توقعم از سینمای ایران کیفیت این فیلم هم برام جذاب بود ... دیدن ادامه »
۱۴ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تنگه ابوقریب با تهیه‌کننده ای که در سال قبل هم فیلمی برای دفاع مقدی کار کرد و بازیگرانی نام آشنا بهرحال بیننده را برای دیدن وسوسه می کند و موضوع دفاع مقدس از نگاه کسی که تا بحال در این ژانر اثری نساخته، وسوسه را بیشتر می کند.
داستانی که از چهار رفیق گردان عمار شروع می شود و خرید یک گل سر برای دختر عزیز و هدف هایی که برای هدفی والاتر ناتمام می ماند و در اخر قصه باز به آن ها اشاره می شود و این دوگانگی نمایش عالی جنگ و فضای زندگی مردمان ان دوران است، روزی با خیال راحت کنار آب و روز دیگر میان آتش.
شروع متفاوت این فیلم از شوخی های چهار دوست با یکدیگر و در ادامه نمایش کودکان درد کشیده جنگ در میانه جاده منتهی به تنگه ابوقریب امید را در دل زنده می کند اما شاید در این صحنه های پردرد و رنج، گریم هایی نه چندان جالب برای افراد شیمیایی توی ذوق بزند.
تک پلان هایی ... دیدن ادامه » که در نمایش برخی صحنه ها به کار گرفته شده واقعا جایگاه مناسبی داشت و واقعا برای من لذت بخش بود.
بازی جواد عزتی(مجید)، امیر جدیدی (حسن) و حمیدرضا آذرنگ (خلیل) قسمت مهم این فیلم است و اگر چه جدیدی در ابتدا در همان شمایل قبلی خود ظاهر می شود در ادامه به خوبی نماد جوان های پرشور و نشاط و شوخ جنگ می شود.
مهدی قربانی در نقش علی که ب نوعی نماد نسل آینده است و باتجربه ترها برای حفظ این نسل و زندگی آن ها در حال تلاشند حتی اگر ب بهای از دست دادن جانشان باشد، نسلی که امروز مقدار کمی از جنگ می داند.
نکته ی منفی فیلم استفاده از تصویربرداری و تدوین بد در زمانیست که نیروها در دشت آزادانه در حال عملیات هستند و اهسته شدن تصاویر واقعا ب نوعی ازاردهنده بود.
پایان بندی و موسیقی انتهایی بسیار عالی فیلم چیزی جز تحسین عاید بهرام توکلی و سعید ملکان نمی کند.
مریم راد، الهه الف، Samira و آیدا طاهرزاده این را خواندند
farhad riazi این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به تماشای یکی دیگر از فیلم های ژانر دفاع مقدس می نشینی،حافظه سینمایی مخاطبی که جنگ را ندیده و آن را لمس نکرده میگوید این فیلم هم باید همان نشانه های همیشگی را داشته باشد،همان قهرمان هایی با نیروهای فرازمینی، همان پیروزی های همیشگی، همان دشمن پرشمارِ احمق،همان...همان...همان همیشگی...اما بهرام توکلی ما را به دنیای دیگری می برد، دنیای ابوقریب. فیلمساز در این فیلم ما را با پسرک نوجوانی به نام علی(مهدی قربانی) آشنا می کند که شباهت زیادی به ما(مخاطبی که جنگ را ندیده و لمس نکرده) دارد، بعد از این آشنایی مختصر بین ما و "علی" فیلمساز با جادوی خود ذهن سیال ما را در کالبد علی وارد کارزار جنگ و تنگه ابوقریب می کند،انگار برای اولین بار هم که شده باید جنگ را با پوست و استخوانمان لمس کنیم.چرا که ما همانند علی جنگ را بسان لحظه هیجان انگیزی که نیاز به ثبت و ضبط(عکاسی ... دیدن ادامه » علی) دارد، می دیدیم. اما قرار است به همراه علی وارد دنیای غبارآلود جنگی شویم، ابتدا وارد منطقه ای قبل از تنگه ابوقریب می شویم. به همراه علی مردمانی را می بینیم که سلاح های شیمیایی آنها را به انسان های ترسناکی تبدیل کرده، رفتاری که نه ما ونه علی حتی قادر به ثبت آن نیستیم،اما جنگ است،دشمن است و فارغ از هرگونه نشانه های انسانی. با علی و دوستانش(همرزمانش) به تنگه ابوقریب می رویم، پایمان که به آنجا می رسد نفس هایمان در سینه حبس می شود،واقعا جنگ است. دشمن با بی رحمی هرچه تمام تر در حال تارومار نیروهایمان است، به همراه علی به یاری نیروهایمان می شتابیم، رزمنده هایی را می بینیم که می دانند محکوم اند به مرگ، اما فضا به گونه ای است که انگار به ظرف مکان و زمان تعلق ندارند،آمده اند که خاکشان را به دشمن ندهند،هیچ نشانی از قهرمان های اسطوره ای ندارند، اما متر و معیارشان هم درباره کشورشان عجیب است و دوست داشتنی. وارد فضای سیاه جنگ می شویم، دست های بریده، پاهای بریده، فریادهای ناشی از درد،ناله های قبل از مرگ، این همه درد، این همه رنج، این همه مرگ...
به همراه علی تمام تن و بدنمان می لرزد و به دنبال رهایی از این تنگه لعنتی، اما در چشم بهم زدنی جنگ مهم ترین قهرمانانان را از ما می گیرد، این است حقایق جنگ،جایی که در آن جز فروشنده سلاح های جنگی پیروز دیگری نمی توان یافت(یگی از دیالوگ های فیلم) ، ما و علی می مانیم و حسی که باید مدت ها قبل لمس می کردیم اما..
به هر حال این فیلم تمام مولفه های یک فیلم زیبا را دارد. کارگردانی فوق العاده، فیلمنامه حرفه ای،طراحی صحنه،لباس و گریم هم بسیار باورپذیر، موسیقی فوق العاده حامد ثابت، بازی یکدست بازیگران و البته بازی بسیار خوب جواد عزتی که مسیر ستاره شدن(با مفاهیم هنری و سینمایی) را به درستی در حال طی کردن است. به هر حال اگر قصد سفر به ابوقریب و لمس آن رابا تمام وجودتان دارید، این فیلم را از دست ندهید. از آن تجربه های نابی که باید روی پرده دید.