تیوال فیلم باشو غریبه کوچک (هنر و تجربه)
S3 : 14:22:51
  ۱۶ خرداد تا ۳۰ آبان ۱۳۹۴

: بهرام بیضایی
: سوسن تسلیمی، عدنان عفراویان، پرویز پورحسینی، اعظم رهبر، محمد فراخواه، معزز بنی دخت، نعمت یمینی، خدیجه نجات، اکبر دودکار، فرخ لقا هوشمند، رضا هوشمند، ذبی حالله سلمانی، گلشن انوشه، لیلا سبحانی، محترم خوشرو، گلشن کلانتری
: علیرضا زرین

: بهرام بیضایی
: فیروز ملک زاده
: جهانگیر میرشکاری، اصغر شاهوردی، بهروز معاونیان
خلاصه داستان: در یکی از بمباران‌های جنوب کشور در جریان جنگ ایران و عراق، پسرکی به نام «باشو» خود را به کامیونی در حالِ کوچ می‌اندازد و در آن خوابش می‌برد و زمانی که چشم می‌گشاید، کامیون به شمال کشور رسیده است. او می‌گریزد و در آن سوی جنگل، به مزرعه زنی به نام «نایی جان» میرسد که با دو فرزندش و در غیاب شوهری که برای کسب درآمد به سفر رفته، زندگی و کار می‌کنند. نایی جان به باشو نان و آب می‌دهد و می‌کوشد بداند کیست و زبان او را بفهمد. اما زبان پسرک جنوبی برای او قابل فهم نیست؛ همچنان که باشو هم نمی‌تواند زبان محلی او را دریابد. باشو در عوضِ محبتهای نایی‌جان می‌کوشد به او در کارها کمک کند و تصور می‌کند این خواستِ شویِ در سفرِ نایی‌جان هم هست؛ غاقل از آن که شوهر نایی‌جان با حضور او که غریبه‌ای بیش نیست، در خانه‌شان مخالف است. باشو با کشف این موضوع، از خانه می‌رود ولی نایی‌جان او را زیر باران می‌یابد و با کتک باز می‌آورد. کمی بعد، نایی‌جان بیمار می‌شود و باشو به جای او، خانه را می‌گرداند و چون از بهبود نایی‌جان نگران است، برای او به شیوه جنوبی خودش، تشت می‌زند. نایی‌جان در نامه‌ای به شوهرش می‌گوید باشو را به جای پسر پذیرفته و نان او را از غذای خود خواهد داد. روزی سرانجام شوهر باز می‌گردد و باشو با او روبرو می‌شود. پدر که دست راستش را در سفر از دست داده، می‌پذیرد که باشو به جای دست او باشد و همه خانواده یک صدا می‌روند که جانورانِ مزاحم محصول را برانند.

_________________

_________________

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
موئلف دارای نگاه و جهان بینی خود است.ادبیات خاصه خود را داراست و گونه ی واژگانش مختص به خود اوست در حقیقت باید گفت موئلف در سینما به دو گونه است موئلف در فکر همچون سینما گران بزرگ اروپایی که ساختار کلاسیک سینما را حفظ می کنند و جهان خود را تصویر میکنند،فلینی پازولینی روسولینی از جمله ی این موئلفین هستند.گونه ی دیگر موئلفین در فرم می باشند مثل تارانتینو که سینمایش حتی با داستان های عامه پسند شکل خاص خود را دارد.بیضایی بزرگ اما هر دو ویژگی را داراست هم موئلف در فکر و هم موئلف در فرم با دنیای واژگان خودش حتی در ضعیف ترین کارش هم این ویژگی به چشم می خورد. حتی در وقتی همه خوابیم.
۲۴ شهریور ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید