تیوال فیلم اِو (خانه)
S3 : 00:06:37
: اصغر یوسفی نژاد
: رامین ریاضی، محدثه حیرت، غلامرضا باقری، صدیقه دریانی
: اصغر یوسفی نژاد
: بهمن ارک
: امیر اطمینان
: حمید سلیمانی نیا
: حسین گرجیان
: علیرضا علیزاده
: آموزشگاه هنرهای معاصر

 این فیلم به زبان آذری ساخته شده است.
ماجرای فیلم حول یک وصیت نامه می چرخد، که به شکل هوشمندانه ای کارگردان توانسته، آن را تا انتها، با ظرافت پیش ببرد. درآغاز فیلم زنی سیاه پوش به سوی دوربین نزدیک می شود، از شیون و زاری هایش معلوم است عزیزی را که از دست داده، کسی نیست جز پدرش. دوربین با التهاب این ماجرا را دنبال می کند و در محدوده خانه، حیات، اتاق ها، و کمی هم  بیرون خانه، شخصیت های درگیر ماجرا را دنبال می کند، جسد آن مرحوم که همه وهمواره درباره آن صحبت می کنند و جلوی چشم افراد است، با هوشیاری از چشم تماشاگر دور نگهداشته می شود، دوربین فیلمساز همچون دوربین فیلم  «پسر شایول» (فیلم مجارستانی – ۲۰۱۵) اثر لانسلو نمس که جایزه بزرگ جشنواره کن و همچنین اسکار را گرفت، با شخصیت اصلی داستان، شانه به شانه حرکت می کند.  دوربین در گفت و گوی فامیل این مرحوم و افراد محله و کسانی که از راه دور برای بردن جسد به دانشگاه آمده اند، در حرکت است. کمتر پیش می آید که دوربین آرام بگیرد وهمچون احساسات این زن که پدر خود را از دست داده، آرام ندارد. سناریو نویس بسیار با ظرافت، اطلاعات را اندک اندک به تماشاگر منتقل می کند و هر چه ماجرا جلو می رود، سورپرایزها بیشتر می شود. متوفی وصیت کرده که بعد از مرگ، جسد او را دراختیار دانشکده پزشکی برای استفاده علمی قرار دهند اما، دخترش شدیدا مخالف است و علت را تماشاگر اندک اندک کشف می کند.

مردی از دنیا رفته و همه دور جسد او جمع شده‌اند اما این جسد از چشم تماشاگر دور نگه داشته‌ می‌شود. متوفی وصیت کرده که بعد از مرگ، جسد او را در اختیار دانشکده پزشکی برای استفاده علمی قرار دهند اما دخترش شدیدا مخالف است.
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نشست فیلم اِو (خانه) / عکاس: رضا جاویدی

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» نشست «اِو» در برج میلاد / زبان آذری به فیلم اصالت داد


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
خلاقیت ، موفقیت
نگاهی به فیلم ائو(خانه)
《شاید در نگاه اول ، فیلم مخاطب را پس بزند. زبان ترکی و فضای ساده تصور ما را ساده می کند. و فکر می کنیم که با فیلمی ساده روبرو هستیم و قرار است دوربین روی دست تا آخر فیلم روی اعصابمان باشد. اما اینگونه نیست. اول از همه ایده ای خلاقانه در ساخت جذابیت فیلم را بالا می برد. ایده ای که شاید بسیار ساده باشد و ما مشابه آن را در بسیاری موقعیت ها شنیده باشیم. اما استفاده درست از یک ایده آن را خلاقانه می کند. ائو با روایت منسجم و کاملش تمام مدت مخاطب را روی صندلی خودش میخکوب می کند. و نمی گذارد ذهن مخاطب جایی غیر از فیلم برود. کارگردان از بازیگران چهره استفاده نکرده است و به جای فکر به میزان فروش فیلم به تاثیر گذار بودن آن فکر کرده است. بازیگران با چهره های مناسبشان کاملا با نقش خود هماهنگی دارند. با عواملی شناخته شده طرف ... دیدن ادامه » نیستیم اما گروهی کاملا حرفه ای را روی پرده می بینیم. گروهی که دنبال شعار نیستند. و با تحمیل نکردن دیدگاهشان برای مخاطب قصه گویی کرده اند. در فیلم چیزی اغراق شده و یا کنترل نشده وجود ندارد. همه چیز به جا و درست استفاده شده است. تعلیق ها کاملا به جا و مناسب با موقعیت است. گره افکنی و سوال هایی که در ذهن مخاطب ایجاد می شود ، منطقی است و ذهن بیننده به چیزی حاشیه‌ای پرت نمی شود. فیلمساز توانسته با روایتی منسجم قصه خود را به دل مخاطب بنشاند ، به دل مخاطبی که با او آشنا نیست و نسبت به فیلم گارد دارد. فیلم به نکات اضافی و بی معنی نمی پردازد تا فیلم پر از نکات زائد نباشد. ائو فقط به دیالوگ بسنده نکرده است و چیزی که در تاثیر گذاری به فیلم کمک کرده است بازیگران هستند که با درک موقعیت توانسته اند به هدف نهایی برسند. یکی دیگر از نکات مهم فیلم ، فیلمبرداری آن است. دوربینی که آرام ندارد و برای ضبط رویداد ها بالا و پایین می رود تا بتواند موقعیت را به بهترین شکل ممکن تصویر کند. دوربین روی دست شاید در ابتدا دل را بزند ولی با کمی جلو رفتن در می یابیم که کارگردان در استفاده دوربین روی دست هوشمندانه عمل کرده است. لرزش های دوربین به شکلی نیست که ذهن مخاطب را مشوش کند و این کار برای ایجاد تنش بیشتر به دل می نشیند. فیلم بر خلاف بستر تجربی ای که دارد می تواند برای همه مخاطبان سینما جذاب باشد. اما سینمای هنر و تجربه انتخاب بهتری بود زیرا فیلم در نگاه اول مخاطب را پس می زند و مخاطب انتخاب های چشم گیر تری روی گیشه خواهد داشت. قطعا یکی از موفقیت های جشنواره امسال این فیلم بود که متاسفانه در جشنواره فجر (داخلی) مورد حمایت قرار نگرفت ولی توانست با کسب جایزه بهترین فیلم در جشنواره بین المللی فجر حق خود را بگیرد. فیلم ائو یکی از بهترین های امسال سینمای ایران بود که مورد توجه منتقدان نیز قرار گرفت. و من اولین فیلمی که در جشنواره سی و پنجم دیدم ، همین فیلم بود که انتظار من را از جشنواره سی و پنجم به شدت بالا برد. اما متاسفانه این انتظار براروده نشد.
فیلم ائو (خانه) شاید در نگاه اول جذاب نباشد. اما اگر به تماشای این فیلم بنشینیم قطعا پشیمان نخواهیم شد. بعد از قطار شدن فیلم هایی با ایده ها و ساختار های تکراری این فیلم در سینمای ایران یک نعمت محسوب می شود.》
امیرمسعود فدائی و هـ . محمدی این را خواندند
محمد مهدی فتحیان و Mahsa Farzadfar این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
جشنوارۀ فیلم فجر امسال شاهد ظهور بازیگری جوان است به نام محدثه حیرت که در فیلم «اِو» نشان می دهد که مستعد گرفتن نقش های بزرگ تر نیز می باشد. به احتمال بسیار زیاد به زودی از او بیشتر خواهید شنید و پس از این جشنواره و اکران این فیلم آذری زبان پیشنهادهای بسیاری برای بازی خواهد داشت. این دختر تبریزی از بازیگران تئاتر تبریز است که تا به حال تجربه های کمی را در وادی تصویر داشته اما با نقش آفرینی خود در نقش اول فیلم «اِو» استعداد خود را به منصۀ ظهور گذاشته و پیش بینی می کنم که به زودی از بازیگران بنام زن در سینمای ایران خواهد شد.
https://www.salamcinama.ir/public/images/usrUploader/movImg/khane2.JPG
ساناز پاپروسچی و وحید مقدم این را خواندند
رضا تهوری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید