تیوال فیلم نیم رخ ها (هنر و تجربه)
S3 : 11:15:25
: ایرج کریمی
: بابک حمیدیان، سحر دولتشاهی، رویا نونهالی، هومن سیدی، امیرحسین رستمی، بهاران بنی احمدی، شیرین اسماعیلی، سید ابراهیم عمادی، شورا کریمی، پویان جوان و با حضور سام قریبیان
: علی حضرتی
: مجید گرجیان
: سیامک کاری نژاد
: رعنا امینی
: میشا جودت
: ایرج شهزادی
: میثم مولایی، موسیقی: شورا کریمی
: عادل معصومیان
: مریم تخت کشیان
: سعید سیری
: آزاده جهانبخش
: آرش ساسانی
: ساسان صلواتی
عباس عطایی، علی محمدی، محسن هادوی
: امید نجومی، تورج الوند
: فروغ شاهسوند
سبا موسوی غروی
: علی نعمتی
: علی مصطفی، مهرناز عباسی فشمی
: نیما شهریاری
: رضا حسین زاده
: مسعود شهریاری
: محمود شعاع، محسن نودهی
: محسن سرافراز
: میثم کاید
خلاصه داستان: «نیمرخ ها» ملودرامی مدرن و عاشقانه و روایتگر زندگی زوج جوانی است که مرد به دلیل بیماری سرطان روزهای آخر عمر خود را سپری می کند و در ادامه آن رقابتی بین مادر و همسر این مرد جوان رخ می دهد.

__________________________________
__________________________________

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
فیلم با ارفاق متوسط بود. دو موتیف اصلی رقابت مادر و عروس و مرگ تدریجی مرد جوان نا هماهنگ و نامربوط بودن و فیلم رو دچار سردرگمی و گیجی میکردن. شخصیت پردازی های نصفه و نیمه، نقطه ضعف بزرگ دیگه فیلم بود، شاعر بودن مرد، بازیپری مادر و دکتر بودن همسر، همه و همه در فیلم به شکل تعاریفی ناقص و اضافی در اومده بودن. کاراکتر های زائد مثل نوازنده ها یا مرد لوله کش فقط فیلم رو شلوغ میکردن بدون اینکه به غنای روایت چیزی اضافه کنن. همه این زوائد منجر به این شده بودن که فیلم از زمان لازم برای همچین داستانی حداقل بیست دقیقه طولانیتر باشه!
اما شاید اشکال عمده فیلم این بود که در کنار ساختار روایتگراش، تمایل داشت که لحظات معناگرایانه هم به فیلم اضافه کنه که منجر به چیزی بسیار نزدیک به فاجعه شده بود! مثلا گوشواره به زمین افتاده و خواب همایون و ... به جای اینکه بتونن ایده ... دیدن ادامه » و معنایی به تماشاگر منتقل کنن به شکل لحظات زائد و نامربوط به ساحتار فیلم در میومدن.
فیلم از جذابیت های بصری هم تقریبا بی بهره بود، اما با توجه به نوع لوکیشن انتخابی برای فیلم، نمیشه این رو به حساب نقطه ضعفی برای فیلم گذاشت. بهترین سکانس فیلم از لحاظ بصری پنهان شدن زن در پشت پرده بود که هوشمندانه برای پوستر فیلم هم انتخاب شده بود و دیگری زدن رنگ آبی بر سقف در لحظات پایانی.
لعیا میری و احسان توکلی این را خواندند
تایماز موسی زاده این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید