تیوال فیلم روایت ناپدید شدن مریم
S3 : 16:31:13
  ۲۰ آبان تا ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۴

: محمدرضا لطفی
: محمد رضا لطفی، امیر نوروزخانی
: رضا بهبودی، افشین یداللهی، مجید شکری، یاسر جعفری، صدف بهشتی، افسانه ناصری، ملیسا ذاکری، آمنه سرابیان، مهدی حسینی‌نیا، میثم شاهدی و فوژان قبادیان
: مرتضی شایسه

: حسین کندری
: امیر نوروزخانی، بابک قایم
: نادر علیمردانی

این فیلم ابتدا «ساروخ» نام داشت که اثری در ژانر وحشت است و سعی دارد نگاهی متفاوت به مقوله ماورای طبیعت داشته باشد. داستان این فیلم در مورد مرتضی حسینی مستند‌ساز است که در سال ۱۳۸۷ در پی حادثه‌ای در جاده‌ای دورافتاده به کما می‌رود و همسرش مریم شریفی ناپدید می‌شود. او به همراه دوستش مجید شکری و یاسر جعفری در حال ساخت فیلمی مستند پیرامون نیروهای ماورایی بودند. به کما رفتن مرتضی سر آغازی است برای ….

جدول اکران فیلم  >>> کلیک کنید

گزارش تصویری تیوال از مراسم گفت‌وگو و دیدار با عوامل فیلم روایت ناپدید شدن مریم / عکاس: یاسمن ظهور طلب

... دیدن همه عکس ها »

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
در وهله ی اول ساخت فیلمی در ژانر وحشت را باید در سینمای کم ژانر ایران به فال نیک گرفت . سینمایی که هنوز که هنوزه یکی از بهترین ساخته هاش در این ژانر( شب بیست و نهم ) مربوط به دهه هفتاداست و تلاشهای کمی که پس از اون انجام شده یا به کمدی های نا خواسته انجامیده (پارک وی) یا آنچنانکه باید دیده نشده (پستچی سه بار در نمی زند) و اما روایت ناپدید شدن مریم...

فیلم تلاش در به تصویر کشیدن و بازسازی کلاژ گونه اتفاقی به گفته فیلمساز بر اساس داستانی واقعی را دارد که هنوز هم نا گفته هایی از آن باقی مانده . داستان یک مستند ساز که در پی سفارش یک تهیه کننده مرموز سعی در ساخت فیلمی درباره قدرتهای ماورا طبیعی دارد و در این مسیر زندگی وبه خصوص همسرش را به شدت به خطر می اندازد.
فیلم در قدم اول یعنی طرح موضوع و ارائه یک داستان ابتدایی جذاب موفق عمل می کند.ولی چند قدم اشتباه ... دیدن ادامه » نمی گذارد فیلم به همان خوبی به سر منزل مقصود برسد و آنطور که باید تماشاچی را تحت تاثیر قرار دهد (شما بخوانید بترساند!!!)
قدم اشتباه اول : فیلم در ابتدا به شدت بر روی مستند بودن وقایع و واقعی بودن افراد داستان تاکید می کند ولی در طول فیلم و به خصوص در صحنه های باز سازی شده حتی انگار خود خواسته تصنعی است و حتی بازیها هم بسیار غلو شده به نظر می آید .
قدم اشتباه دوم : فیلم در چند جا سعی می کند با ارائه اطلاعات ناقص و رمزگشایی نشده قواعد ژانر را رعایت کند ولی به علت نحوه بیان , چندان تاثیر گذار نیست . به عنوان نمونه به قسمت های روانشناس یا کتاب قدیمی یا شخصیت یاسر اشاره می کنم البته در مواردی هم میخ خود را درست می کوبد : فیلبردار ناشناس و...
قدم اشتباه سوم : در بسیاری از مواقع استفاده درستی از تصاویر آرشیوی که از دوربین مستند ساز اصلی استخراج شده نمی شود و در میان تصاویر بازسازی شده به چشم نمی آیند .

شاید با سختگیری بتوان ایرادات دیگری نیز به فیلم وارد دانست ولی در کل ساخت فیلم آنهم با این رویکرد به عنوان قدم های اول چندان هم خالی از لطف نیست اگر چه هنوز هم اگر بخواهید یک ترس ایرانی تجربه کنید ,(شب و بیست و نهم ) انتخاب بهتری است.