تیوال فیلم یک شب (سینمای هنر و تجربه)
S3 : 20:59:02
  ۱۶ مهر تا ۳۰ آذر ۱۳۹۳


: نیکی کریمی
: جهانگیر کوثری و حسن رجبعلی بنا
: هانیه توسلی، سعید ابراهیمی فر،عبدالرضا فخار، نادر ترکمن

: نیکی کریمی
: کامبوزیا پرتویی
: حسین جعفریان
: سهند صمدیان
: مستانه مهاجر
: ایرج رامین فر
: پیمان یزدانیان
: کریم کاشانی
: محمدرضا دلپاک
: سودابه خسروی
خلاصه داستان: این فیلم قصه ی یک زن را با مسایل و مشکلات خاص خودش روایت می کند...


گزارش تصویری تیوال از مراسم گفت‌وگو و دیدار با عوامل فیلم یک شب / عکاس: نیوشا فرساد

... دیدن همه عکس ها »

عکس‌های پایه

فیلم یک شب (سینمای هنر و تجربه) | عکس

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
"یک شب" فیلمی تصنعی است. فیلمساز قصد داشته یک سری واقعیت ها و حرفها که مانند بسته هایی از پیش آماده کرده ، سوار روایتی کند که موقعیتهایش چندان باورپذیر و درست پرداخته شده، به نظر نمی رسد.
کریمی ، احتمالا برای از دست ندادن توجه بخشی از مخاطبین اش (با تفکر مردمحور)، در جمله آغازین یادداشتی برای فیلمش ،تحت عنوان " زوایای تاریک" ، نوشته : " به هیچ عنوان نمی خواستم ،<<یک شب>> اثری فمنیستی باشد، بنابر این فیلم درباره آدم ها و مسایل اجتماعی آنها است. "
تو گویی اگر فیلمی درباره نقد مناسبات مردسالارانه ساخته شود ، در آن نمی شود درباره آدم ها و مسایل اجتماعی حرف زد!!!! این اظهارنظر(تدافعی) از عجیبترین جملاتی است که یک فیلمساز با دغدغه های اجتماعی میتوانست اظهار کند و شاید فضای ارعاب ناشی از انگ خوردن هم او را در اعلام موضع اش برای همرنگی ... دیدن ادامه » و همراهی با جماعت بیشتری تشویق کرده ...
به هر حال فیلمی که به شدت ادعای نگاه موشکافانه به مسایل اجتماعی (دست کم بخشی از مسایل) جامعه ایرانی را دارد، در برخی موارد از جمله شخصیت پردازی و بستر مناسبات و روابط درون قصه ای ، میل چندانی در پایبندی به واقعیات اصیل ندارد. حرف ها و مسایل و روابط خصوصی طرح شده در این فیلم بسیار واقعی ومهم است .اما همه اینها در فضای انتزاعی و بستر باورناپذیر و یا ناقص طرح شده است.
نوع رابطه، نگار، شخصیت اصلی فیلم با بازی هانیه توسلی با مادرش و دلیل آمدن دختر به خیابان و شروع ماجرا، بسیار ضعیف و فاقد ظرافت های دراماتیکی است. مادر منتظر معشوقی در خانه است، مردی که ظاهرا متاهل است.مادر ، دختر را به همین دلیل با پرداخت بسیار ضعیف از خانه بیرون می کند.نگار، نامزدی دارد که هر موقع لازم اش دارد در دسترس نیست...بدین ترتیب او تصمیم میگرد به جای رفتن دوباره به خانه دوست و یا عمه اش ، در تهران شبگردی کند.ماشین ها آماده سوار کردنش هستند و در هر سوار شدن قرار است اوبه عنوان یک زن، با نمایندگان فکری و اجتماعی از طبقات مختلف مردان مواجه شود.اول یک شهرستانی پولدار زن و بچه دار هوسران و وابسته به سیستم ،بعد یک دکتر از فرنگ برگشته که شکست عشقی خورده و نظرپاک و روشنفکر است وسرانجام هم یک گرافیست داغون که زنش را به دلیل خیانت کشته و به واسطه ی این آدم ها، کریمی دردها و حرفها و انتقاداتش را با مخاطب(البته غیر ایرانی) مطرح می کند! از مسایل اجتماعی مانند تعدد زوجات و تنوع طلبی مردان ،کودک آزاری و خیانت و قتل و نبود مراکز تفریحی و سرگرمی برای جوانان گرفته تا مسایل دماغی و روحی مثل تجربه عشق بزرگ و تعبیر جالب استفاده ماکسیمومی از قلب و بی اعتنایی به مینیموم های قلبی و بی عشقی جوانان در این مملکت ، و اینکه عشق را باید در لحظه پذیرفت و از کسی انتظار ماندن نداشت و .......
شخصیت پردازی ،نگار ، هم با چنین خانواده ای گنگ و ناقص مانده است. او سوار ماشین ها می شود اما از درخواست بیشرمانه مردان هوس ران تعجب می کند و یا ناراحت میشود !!
فیلم محصول سال ،1383 حالا یک دهه بعد اکران عمومی شده است . انعکاس سینمای کیارستمی( به خصوص فیلم ده ، طعم گیلاس ) در این فیلم قابل ردیابی است. الیته الهام از یک فیلمساز بزرگ و مولف نکته ای منفی شمرده نمی شود به شرطی که رونویسی مستقیم بصری و تکنیکی نعل به نعل از این آثار انجام نشده باشد!
بازی هانیه توسلی به شدت تکرار همان کلیشه ی خودش در بیشتر فیلم های مهم اش است. فیلم کلیشه ای حاد در گونه خودش(هنری) محسوب می شود حتی موسیقی زیبای پیمان یزدانیان هم تازه به گوش نمی رسد.. تابو شکنی های این فیلم در پس پرداخت ضعیف و غیرخلاقانه ( برای کسانی که در این جامعه زیست کرده اند و نه مخاطبین فرنگی)رنگ می بازد و از لحاظ ارزش هنری راه به جایی نمی برد.
البته فیلمبرداری در شب و اکثرا خارجی ، جاه طلبی کریمی را در شروع عرصه فیلمسازی اش نشان می دهد.
**
همیشه می گویند شهر در شب با شهر در روز تفاوت بسیار دارد.حالا در دهه 90در نیمه شب ها ، تهرای به سیاره ی دیگری بدل می شود،سرزمین عجایب و پرمخاطره که گاهی در آن امنیت کسانی که حتی در خودروی شخصی خود در حال حرکت هستند به خطر می افتد. انواع زورگیری و دزدی و رانندگان اکستازی ،زامبی ها و....
شبهای یک دهه قبل چه فرقی با نیمه شبهای حالا داشتند؟ میل سرخوشانه قهرمان زن این فیلم در پرسه زنی شبانه ی خودخواسته و آسیب ندیدنش بیشتر به جک و یا فانتزی می ماند تا چیز دیگری!
این اولین فیلمی بود که به کارگردانی کریمی می دیدم امید که فیلم های بعدی ایشان ،کارهای بهتری باشد...آمین
همیاری گرامی ،
به نظر در سیستم ثبت نظرات برای فیلم های سینما هنر و تجربه مشکلی وجود دارد چون مانند فیلم ماهی و گربه نظرم در پایین تیوال فیلم دیده نمیشد و من مجبور شدم مجددنوشته ام را بگذارم.
ضمنادر پروفایل فیلم های تماشاشده، فیلم ها ثبت نمیشود!!
۱۰ آبان ۱۳۹۳
ممنونم.کاملا باهاتون موافقم..ممنونم از همراهی و همفکری همیشه مفید و مهرآمیزتان.....
۱۳ آبان ۱۳۹۳
خواهش می کنم جناب ابرشیر عزیز وبزرگوار
و با سپاس از شما که نوشته هایتان همیشه بسیار ارزشمند و مفید بوده و لذتبخش .
و با تشکر ازاینکه می نویسید و دانشتان را در اختیارمان قرار می دهید .
و من بسیار می آموزم .
سپاس
پایدار باشید و برقرار
۱۵ آبان ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
"یک شب" فیلمی تصنعی است. فیلمساز قصد داشته یک سری واقعیت ها و حرفها که مانند بسته هایی از پیش آماده کرده ، سوار روایتی کند که موقعیتهایش چندان باورپذیر و درست پرداخته شده، به نظر نمی رسد.
کریمی ، احتمالا برای از دست ندادن توجه بخشی از مخاطبین اش (با تفکر مردمحور)، در جمله آغازین یادداشتی برای فیلمش ،تحت عنوان " زوایای تاریک" ، نوشته : " به هیچ عنوان نمی خواستم ،<<یک شب>> اثری فمنیستی باشد، بنابر این فیلم درباره آدم ها و مسایل اجتماعی آنها است. "
تو گویی اگر فیلمی درباره نقد مناسبات مردسالارانه ساخته شود ، در آن نمی شود درباره آدم ها و مسایل اجتماعی حرف زد!!!! این اظهارنظر(تدافعی) از عجیبترین جملاتی است که یک فیلمساز با دغدغه های اجتماعی میتوانست اظهار کند و شاید فضای ارعاب ناشی از انگ خوردن هم او را در اعلام موضع اش برای ... دیدن ادامه » همرنگی و همراهی با جماعت بیشتری تشویق کرده ...
به هر حال فیلمی که به شدت ادعای نگاه موشکافانه به مسایل اجتماعی (دست کم بخشی از مسایل) جامعه ایرانی را دارد، در برخی موارد از جمله شخصیت پردازی و بستر مناسبات و روابط درون قصه ای ، میل چندانی در پایبندی به واقعیات اصیل ندارد. حرف ها و مسایل و روابط خصوصی طرح شده در این فیلم بسیار واقعی ومهم است .اما همه اینها در فضای انتزاعی و بستر باورناپذیر و یا ناقص طرح شده است.
نوع رابطه، نگار، شخصیت اصلی فیلم با بازی هانیه توسلی با مادرش و دلیل آمدن دختر به خیابان و شروع ماجرا، بسیار ضعیف و فاقد ظرافت های دراماتیکی است. مادر منتظر معشوقی در خانه است، مردی که ظاهرا متاهل است.مادر ، دختر را به همین دلیل با پرداخت بسیار ضعیف از خانه بیرون می کند.نگار، نامزدی دارد که هر موقع لازم اش دارد در دسترس نیست...بدین ترتیب او تصمیم میگرد به جای رفتن دوباره به خانه دوست و یا عمه اش ، در تهران شبگردی کند.ماشین ها آماده سوار کردنش هستند و در هر سوار شدن قرار است اوبه عنوان یک زن، با نمایندگان فکری و اجتماعی از طبقات مختلف مردان مواجه شود.اول یک شهرستانی پولدار زن و بچه دار هوسران و وابسته به سیستم ،بعد یک دکتر از فرنگ برگشته که شکست عشقی خورده و نظرپاک و روشنفکر است وسرانجام هم یک گرافیست داغون که زنش را به دلیل خیانت کشته و به واسطه ی این آدم ها، کریمی دردها و حرفها و انتقاداتش را با مخاطب(البته غیر ایرانی) مطرح می کند! از مسایل اجتماعی مانند تعدد زوجات و تنوع طلبی مردان ،کودک آزاری و خیانت و قتل و نبود مراکز تفریحی و سرگرمی برای جوانان گرفته تا مسایل دماغی و روحی مثل تجربه عشق بزرگ و تعبیر جالب استفاده ماکسیمومی از قلب و بی اعتنایی به مینیموم های قلبی و بی عشقی جوانان در این مملکت ، و اینکه عشق را باید در لحظه پذیرفت و از کسی انتظار ماندن نداشت و .......
شخصیت پردازی ،نگار ، هم با چنین خانواده ای گنگ و ناقص مانده است. او سوار ماشین ها می شود اما از درخواست بیشرمانه مردان هوس ران تعجب می کند و یا ناراحت میشود !!
فیلم محصول سال ،1383 حالا یک دهه بعد اکران عمومی شده است . انعکاس سینمای کیارستمی( به خصوص فیلم ده ، طعم گیلاس ) در این فیلم قابل ردیابی است. الیته الهام از یک فیلمساز بزرگ و مولف نکته ای منفی شمرده نمی شود به شرطی که رونویسی مستقیم بصری و تکنیکی نعل به نعل از این آثار انجام نشده باشد!
بازی هانیه توسلی به شدت تکرار همان کلیشه ی خودش در بیشتر فیلم های مهم اش است. فیلم کلیشه ای حاد در گونه خودش(هنری) محسوب می شود حتی موسیقی زیبای پیمان یزدانیان هم تازه به گوش نمی رسد.. تابو شکنی های این فیلم در پس پرداخت ضعیف و غیرخلاقانه ( برای کسانی که در این جامعه زیست کرده اند و نه مخاطبین فرنگی)رنگ می بازد و از لحاظ ارزش هنری راه به جایی نمی برد.
البته فیلمبرداری در شب و اکثرا خارجی ، جاه طلبی کریمی را در شروع عرصه فیلمسازی اش نشان می دهد.
**
همیشه می گویند شهر در شب با شهر در روز تفاوت بسیار دارد.حالا در دهه 90در نیمه شب ها ، تهرای به سیاره ی دیگری بدل می شود،سرزمین عجایب و پرمخاطره که گاهی در آن امنیت کسانی که حتی در خودروی شخصی خود در حال حرکت هستند به خطر می افتد. انواع زورگیری و دزدی و رانندگان اکستازی ،زامبی ها و....
شبهای یک دهه قبل چه فرقی با نیمه شبهای حالا داشتند؟ میل سرخوشانه قهرمان زن این فیلم در پرسه زنی شبانه ی خودخواسته و آسیب ندیدنش بیشتر به جک و یا فانتزی می ماند تا چیز دیگری!
این اولین فیلمی بود که به کارگردانی کریمی می دیدم امید که فیلم های بعدی ایشان ،کارهای بهتری باشد...آمین.
حرف ها و مسایل و روابط خصوصی طرح شده در این فیلم بسیار واقعی ومهم است .اما همه اینها در فضای انتزاعی و بستر باورناپذیر و یا ناقص طرح شده است.
۲۶ مهر ۱۳۹۳
دقیقا حرفهای مهم و خوب داشت ...ویژه مکالمات دکتر و دختر
ولی منطق کلی فیلم مشکل داشت بنظرم
باور کردن اینکه ی دختر تو تهران راه بیوفته و اینطور آدمها رو ببینه و به راحتی همراهشون بشه و...
کارکتر آخری رو که اینقدر راحت همراه شد که بعضی تماشاچیها تقریبا مطمئن ... دیدن ادامه » شدن همون داود هست (دوست پسرش)
۲۶ مهر ۱۳۹۳
آره حرفای با دکتر مانیفست کریمی تو مسایلی مثل عشق و رابطه و ....بود.
فکر میکنم حرفهای فیلم که به شدت مبتنی بر یک بستر اجتماعی و فرهنگی واقع گرایانه و اجتماع گرا بود هیچ ارتباط منطقی در چهارچوب فضای خلق شده نداشتند.....
۲۶ مهر ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سینمای هنر و تجربه، اسمش محتوایش را یدک میکشد
اگر اشتباه نکنم این فیلم در سال 83 ساخته شده و میتوان گفت حال و هوایش دور از آن سالها نیست، اما چه شده که باید شبگردی دختری را روایت کرد ؟ اصلا باید اتفاقی بی افتد در آن شب ؟
من فکر میکنم فقط شبگردی یک دختر در شرایط اجتماعی سال 83 خودش موضوع و اتفاقی بزرگ بوده، اما اکنون که 11 سال از آن زمان میگذرد مطمئنا روایت یک شب برای دختری که در خیابان پرسه میزند پر تنش تر است پس تاریخ فیلم نباید نادیده گرفته شود.
کوچکترین چیزی که میشود با دیدن این فیلم به آن رسید تغییرات خود ماست، ما مردم، اینکه چگونه با واکنش های خود شرایط اجتماعی را رقم میزنیم.
شاید بتوان با کمی به چالش کشیدن شخصیت هایی که رو به روی خانم توسلی بازی میکنند درجه ی کیفی کارگردانی و فیلمنامه را زیر سوال برد، اما گمان میکنم این کار کم لطفیست در حق یادآوری ... دیدن ادامه » ای که فیلم از شرایط گذشته میکند.
مطمئنا انتخاب زمان اکران فیلمی با این ساختار و محتوا یکی از نکاتی بوده که خانم کریمی به آن توجه کرده.
قبل از هر چیز باید دید فیلم چه چیزهایی به ما میدهد و در مقابل اش ما از فیلم چه انتظاراتی داریم.
فیلمیست که نمونه ی آن را فقط در سینمای هنر و تجربه، میتوان تجربه کرد.