تیوال | اخبار
S3 : 14:50:10
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
نگاه نوگرایانه فرانسه به ایران؛ به «کشور کباب‌ها» سفر کنید | عکس
» نگاه نوگرایانه فرانسه به ایران؛ به «کشور کباب‌ها» سفر کنید
... دیدن متن »

یک روزنامه فرانسوی با نگاهی نوگرایانه به معرفی کافه‌ها، هاستل‌ها و آثار مدرن تهران پرداخته و چهره‌ای روزآمد و پویا از ایران و مردم آن را به تصویر کشیده و با اشاره‌ای به قیمت‌ها، سفری به نسبت ارزان را برای فرانسوی‌ها برآورد کرده است. به گزارش ایسنا، شمار سفر گردشگران فرانسوی پس از خروج آمریکا از برجام و به دنبال آن سیاست‌های محتاطانه فرانسه و توقف پروازهای مستقیم ایرفرانس به تهران کاهش یافته است. این را آمارهای در اختیار سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و بررسی‌های میدانی از آژانس‌های توریستی که از فرانسه به ایران تور می‌آورند، تأیید می‌کند. با وجود چنین شرایطی روزنامه چپ‌گرای «لیبراسیون» چاپ پاریس در گزارشی به جنبه‌های کمتر شناخته شده تهران، شهری که با رشد مکان‌هایی با معماری آوانگارد روبرو شده پرداخته است و با توصیف فضایی که در نظر فرانسوی‌ها کمتر شناخته شده، آن‌ها را برای کسب تجربه‌ای متفاوت در ایران تشویق کرده است.

«لیبراسیون» که تیراژ روزانه آن میانگین به ۹۷ هزار و ۲۳۸ نسخه چاپی و ۹۹۰۰ نسخه دیجیتالی می‌رسد، به سراغ پاتوق کافه‌ها در مرکز شهر تهران رفته است، گذر دانشجوها و محل برپایی محافل ادبی و هنری و با توصیف فضای داخلی کافه‌ها و اشخاصی که به آنجا آمد و شد دارند، آن‌ها را با مکان‌های مشابهی که در کشورهای پیشرفته غربی وجود دارد هم‌ردیف و یا نزدیک دانسته، فضاهایی که کمی از شکل مرسوم غذاخوری‌های ایرانی و تزئینات شرقی آن‌ها، فاصله گرفته‌اند و در کشور کباب‌ها، خوراک‌هایی برای «گیاهخواران» یا غذاهای غیر کبابی اما سنتی مثل «زرشک پلو» و انواع خورشت‌ها را سرو می‌کنند.

چند کافه نام‌دار در قلب پایتخت با شرح دکوراسیون آن‌ها، غالب انسان‌هایی که به آنجا رفت‌وآمد دارند و خوراک‌های زبانزدشان به همراه قیمت‌ها پیشنهاد شده‌اند تا انتخاب را برای فرانسوی‌های دوستدار کافه، راحت‌تر کند. نویسنده فرانسوی لیبراسیون اشاره کرده که ده‌ها یا حتی صدها مکان شبیه این کافه‌ها در تهران وجود دارد. این گزارش حتی برای معرفی محل خواب، سراغ هتل‌های لوکس و حتی ارزان تهران نرفته و «هاستل‌ها» (مهان‌پذیرها) را که پدیده‌ای نو در این شهر اما شناخته شده برای اروپایی‌ها است، معرفی کرده. قیمت یک تخت در یکی از این هاستل‌های واقع در مرکز تهران برای افرادی که می‌خواهند با بودجه کم سفر کنند، ۱۰ یورو و هزینه اتاق اختصاصی ۳۵ یورو است.

برای شهرگردی هم آنچه معرفی شده مثل همیشه کاخ گلستان، موزه ملی یا مجموعه سعدآباد و حتی موزه جواهرات سلطنتی نبوده، بلکه مجموعه پارک لاله با پیرمردهایی در حال شطرنج‌بازی و یا جوانان مشغول به بازی والیبال در کنار موزه‌ی هنرهای معاصر و موزه فرش، پل طبیعت که طراح آن یک بانوی جوان ایرانی بوده و دست آخر موزه دفاع مقدس که برای درک بهتر به نسخه مشابه آن در پاریس اشاره شده، معرفی شده‌اند.

منبع: ایسنا

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
هیأت انتخاب متون نمایش‌های کوتاه بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر «فتح خرمشهر» از سوی دبیرخانه این جشنواره معرفی شد. | عکس
هیأت انتخاب متون نمایش‌های کوتاه جشنواره فتح خرمشهر معرفی شدند
» هیأت انتخاب متون نمایش‌های کوتاه بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر «فتح خرمشهر» از سوی دبیرخانه این جشنواره معرفی شد.
... دیدن متن »

به گزارش روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی، طبق اعلام دبیرخانه  بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر «فتح خرمشهر» پانته‌آ پناهی‌ها (بازیگر)، ایوب آقاخانی (نمایشنامه‌نویس، کارگردان و بازیگر) و پیام فروتن (مدرس، طراح صحنه و کارگردان) ارزیابی و انتخاب متون بخش کوتاه این دوره از جشنواره را عهده‌دار خواهند بود.
 
نتایج این بخش، پس از ارزیابی هیأت انتخاب متون، دهه اول تیرماه اعلام خواهد شد.


بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر «فتح خرمشهر» به دبیری حمیدرضا آذرنگ، آبان ماه سال جاری در منطقه آزاد اروند برگزار می‌شود

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان از برگزاری نخستین جشنواره ملی پانتومیم ایران در استان زنجان خبر داد و تصریح کرد: استان زنجان  به زودی به عنوان مرکز پانتومیم کشور شناخته خواهد شد. | عکس
نیمه دوم امسال و در استان زنجان نخستین دوره جشنواره ملی پانتومیم ایران برگزار می شود
» مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان از برگزاری نخستین جشنواره ملی پانتومیم ایران در استان زنجان خبر داد و تصریح کرد: استان زنجان به زودی به عنوان مرکز پانتومیم کشور شناخته خواهد شد.
... دیدن متن »

به گزارش روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان فاطمه کرباسی مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان با اعلام این خبر افزود: مجوز برگزاری جشنواره پانتومیم، در چند سال گذشته، توسط اداره کل هنرهای نمایشی صادر شده اما به مرحله اجرا نرسیده بود که با پیگیری های صورت گرفته و همچنین مساعدت جناب آقای شهرام کرمی مدیر کل هنرهای نمایشی کشور، اخیرا مجوز برگزاری جشنواره پانتومیم صادر و مراحل اولیه برای میزبانی از این رویداد مهم هنری آغاز شده است.
به گفته کرباسی، شورای سیاستگذاری جشنواره پانتومیم تشکیل و از چند هنرمند مطرح این عرصه درخواست برنامه عملیاتی و اجرایی شده و هم اکنون شورا در حال بررسی پیشنهادات دریافتی است و طبق برنامه زمان بندی شده ، این جشنواره در آبان ماه سالجاری در استان زنجان برگزار خواهد شد.
مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان هدف از برگزاری جشنواره بین المللی پانتومیم را تلاش برای گسترش علم پانتومیم
حمایت از هنرمندان پانتومیم در راستای معرفی صحیح و علمی این هنر
تلاش برای تولید آثار فاخر برای حضور در صحنه بین المللی
آموزش و گسترش پانتومیم در ایران با استفاده از ایجاد مرکزی رسمی برای این هنربرشمرد و تاکید کرد: در این زمینه با برگزاری جلسات تخصصی و کارشناسی با صاحبنظران، هنرمندان و دست اندرکاران، افق های مطلوبی برای رشد و گسترش این هنر ترسیم شده و تلاش می کنیم تا استان زنجان به عنوان مرکز و قطب هنر پانتومیم در ایران شناخته و جایگاهش تثبیت شود.
به گفته کرباسی پس از تصویب یکی از طرح های دریافتی برای برگزاری جشنواره پانتومیم مهمترین برنامه ها و رخدادهای مربوط به جشنواره  به صورت مشروح اعلام خواهد شد.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش عاشقانه‌های خیابان i
بلیت‌های اجراهای نخست «عاشقانه‌های خیابان» قبل از شروع اجرا به پایان رسید. | عکس
با استقبال گسترده مخاطبان
» بلیت‌های اجراهای نخست «عاشقانه‌های خیابان» قبل از شروع اجرا به پایان رسید.
... دیدن متن »

در شرایطی که نمایش «عاشقانه‌های خیابان» به کارگردانی شهرام گیل آبادی هنوز اجراهای خود را آغاز نکرده است،  بلیت‌های سه اجرای نخست نمایش به اتمام رسید.

به گزارش روابط‌عمومی گروه، نمایش «عاشقانه‌های خیابان» به کارگردانی شهرام گیل آبادی از روز دوشنبه؛ ۲۷خردادماه ساعت  ۲۱:۱۵ ، اجراهای خود را در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر آغاز می‌کند.

این نمایش که همچون اثر قبلی شهرام گیل آبادی؛ «یک‌دقیقه‌وسیزده‌ثانیه» به‌صورت تعاملی اجرا می‌شود، با استقبال گسترده مخاطبان قرار گرفت و همه بلیت‌های سه روز نخست نمایش، قبل از شروع دوره اجرا به اتمام رسید.

نمایشنامه این اثر را محمد چرمشیر و بهمن عباس‌پور به طور مشترک نوشته‌اند و رضا یزدانی، سیما تیرانداز، الهام پاوه نژاد و ژاله صامتی در این نمایش ۸۵ دقیقه‌ای به ایفای نقش می‌پردازند.

رضا یزدانی در «عاشقانه‌های خیابان» علاوه بر بازیگری، اجرای زنده هم خواهد داشت. علیرضا مهدی زاده؛ نوازنده ساکسیفون، میلاد عدل؛ نوازنده گیتار الکتریک، آرش زمانیان؛  نوازنده گیتار باس و محمد خرمی نژاد؛ نوازنده درامز، گروه نوازندگانی هستند که یزدانی را در این اجرا همراهی می‌کنند.

همچنین هانیه آبله‌کوبها، شیما افتخاری، پردیس پیراهش، تارا رفیعی پور، مریم عبداللهی و مهسا فتوت، گروه بازیگران مواجهه نمایش هستند که مخاطب با دیدن اثر می‌تواند شگفتی این حضور را دریابد.

در این اجرا که با مشارکت تماشاگران و بازیگران و به شیوه‌ای تعاملی تقدیم می‌شود، سعی شده از قراردادهای رایج تئاتر فاصله گرفته و در تعاملی سازنده بین مخاطب و اجرا، نمایش را به اثری به‌یادماندنی برای مخاطب تبدیل کند.

درواقع «عاشقانه‌های خیابان» روایتی خاص از زندگی پیچیده و دشوار زنان دست‌فروش در خیابان‌ها و مترو است. شهرام گیل‌آبادی که کارگردانی آثار متعددی را در کارنامه دارد، چندی پیش نمایش «یک دقیقه و سیزده ثانیه» که اثری درباره بحران کارتن‌خواب‌ها در ایران است را به روی صحنه برده بود.

علاقه‌مندان و مخاطبان می‌توانند بلیت‌های روزهای باقیمانده نمایش «عاشقانه‌های خیابان» را از تیوال تهیه کنند.

ابراهیم حقیقی؛ گرافیست نامدار، مدیر هنری و طراح گرافیک این نمایش است و مرتضی پورصمدی؛ مدیر تصویربرداری، مهدی گودرزی؛ مسئول ویدئوهای تبلیغاتی، آرتا تاری؛ کارگردان تیزر و انیمیشن، مرتضی شمس؛ صدابردار، گروه سازندگان تیزر و جلوه‌های هنری را برعهده دارند.

از دیگر عوامل نمایش می‌توان به آرتین امینی پویا و میلاد شکیبا؛ به‌عنوان تهیه‌کننده، هانیه جوادی منش؛ دستیار کارگردان، شقایق رحیمی راد؛مشاور کارگردان، صادق داوری فر؛ طراحی صدا و ترکیب صدا، امیر پارسائیان مهر؛ مدیر ارتباطات و روابط عمومی،  مینا صفار، احمدرضا حجارزاده و مژده دهقانی؛ همکاران بخش رسانه،  رضا صبور و گروه «TheaterMarket» مسئولان بخش تبلیغات مجازی،  کیمیا آژیراک؛ مدیر صحنه، بهار نصرآبادی، امیرمحمد صابری، فاطمه گیل آبادی و کردیا کامکاری؛ دستیاران صحنه، یاس سنجری؛ منشی صحنه، مریم قهرمانی زاده؛ عکاس، محمد خسروی؛ مدیر تولید و آرزو آزادپور؛ مدیر بین الملل اشاره کرد.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فراخوان نمایشگاه گروهی نقاشی
» فراخوان نمایشگاه گروهی نقاشی "دریچه ٢"
... دیدن متن »

موضوع نمایشگاه: طبیعت امروز، سبز یا خاکستری
مهلت ارسال تصویر آثار جهت داوری: هنرمندان می‌توانند تصویر آثار خود را به همراه تکنیک اثر و ابعاد آن حداکثر تا ساعت ٢٤ روز یک شنبه ٢ تیرماه ٩٨ به نشانی پست الکترونیکی زیر ارسال نمایند:
info@shalmanartgallery.com
برگزاری نمایشگاه: درگالری شَلمان ١٤ تا ١٩ تیرماه ٩٨
تعداد آثار پذیرفته شده از هنرمند حداکثر سه عدد می‌باشد. لازم به ذکر است کارهای رئالیسم پذیرفته نمی‌شود.
ابعاد آثار پذیرفته شده با احتساب قاب و پاسپارتو، حداقل ٤٠ و حداکثر ٨٠ است.
سی درصد از مبلغ فروش به گالری تعلق خواهد داشت.
در پایان نمایشگاه گواهی شرکت در نمایشگاه به هنرمندان اعطا خواهد شد.
هزینه شرکت در نمایشگاه‌ها با توجه به برگزاری این رویداد در تهران ٢٠٠،٠٠٠ تومان است که پس از مرحله داوری و تأیید آثار دریافت خواهد شد.
برای اطلاعات بیشتر می توانید از طریق لینک زیر به سایت گالری شَلمان مراجعه کرده و از شرایط شرکت در این فراخوان ها مطلع شوید:
http://shalmanartgallery.com/#853,10

 

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فراخوان دهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان که از ۲۷ تا ۳۰ مرداد ۱۳۹۸در قالب دو بخش مسابقه و ویژه (نمایش کودکان و نوجوانان) برگزار می‌شود، منتشر شد. | عکس
» فراخوان دهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان که از ۲۷ تا ۳۰ مرداد ۱۳۹۸در قالب دو بخش مسابقه و ویژه (نمایش کودکان و نوجوانان) برگزار می‌شود، منتشر شد.
... دیدن متن »

به گزارش روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی، فراخوان دهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان منتشر شد.

این جشنواره توسط شهرداری و شورای اسلامی شهر لاهیجان با مشارکت اداره کل هنرهای نمایشی و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان با شعار «ارتقای فرهنگ شهروندی» از ۲۷ تا ۳۰ مرداد ۱۳۹۸ در  شهر لاهیجان برگزار خواهد شد.

دهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان در دو بخش مسابقه و ویژه (نمایش کودکان و نوجوانان) برگزار می‌شود.

آثار بخش مسابقه از میان نمایش‌های  خیابانی متقاضی با اولویت محورهای مورد تاکید جشنواره انتخاب می‌شود. این بخش  رقابتی و سقف پذیرش آثار در آن ۱۲ نمایش است. آثار این بخش نباید پیش از این در هیچ جشنواره رقابتی در گستره سراسری شرکت کرده باشند. متقاضیان شرکت در  این بخش باید لوح فشرده حاوی فایل تصویری و مدارک مورد نیاز را در مهلت مقرر به دبیرخانه جشنواره شهروند لاهیجان ارسال کنند.

ستاد برگزاری جشنواره برای سومین سال پذیرای نمایش‌های تولید شده در قالب آثار زنده و عروسکی در بخش ویژه (نمایش کودکان و نوجوانان) می‌شود. علاقه‌مندان به شرکت در این بخش می‌توانند آثار خود را با موضوعات مناسب این گروه سنی به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند. سقف پذیرش آثار در این بخش ۴ اثر است و به صورت غیررقابتی برگزار می‌شود اما به انتخاب تماشاگران به تعدادی از برگزیدگان این بخش جوایزی اهدا خواهد شد.

موضوعات مورد توجه در دهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان به این شرح است: شهروند و رونق تولید،  شهروند و فرهنگ ایثار و شهادت، شهروند و آگاهی از حقوق شهروندی، شهروند و  آسیب‌های اجتماعی، شهروند و ترویج کتاب و کتاب‌خوانی، شهروند و حقوق کودک و نوجوان، شهروند و محیط زیست (چالش‌ها، مخاطرات، راهکارها)، شهروند و مشارکت مسئولانه در صرفه‌جویی منابع انرژی، حفظ فضای سبز، اموال عمومی، مدیریت زباله و پسماند، ترافیک و...، شهروند و حمایت از تولیدات داخلی (با رویکرد ویژه به چای ایرانی).

مهلت ارسال آثار به دبیرخانه دائمی جشنواره تئاتر خیابانی شهروند ۷  مرداد ۱۳۹۸، زمان اعلام فهرست آثار برگزیده ۱۸ مرداد ۱۳۹۸ و زمان برگزاری جشنواره از ۲۷ تا ۳۰ مرداد ۱۳۹۸ است.

دبیرخانه دائمی جشنواره تئاتر خیابانی شهروند در لاهیجان، خیابان امام خمینی(ره)، انتهای پارک بعثت (باغ ملی)، جنب انجمن خوشنویسان واقع شده است و از طریق تلفن ۴۲۲۴۵۰۵۴ ( با کد ۰۱۳) و آدرس  http://shahrvand-lahijan.ir نیز می‌توان با آن درارتباط بود.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فراخوان دهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان که از ۲۷ تا ۳۰ مرداد ۱۳۹۸در قالب دو بخش مسابقه و ویژه (نمایش کودکان و نوجوانان) برگزار می‌شود، منتشر شد. | عکس
فراخوان دهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان منتشر شد
» فراخوان دهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان که از ۲۷ تا ۳۰ مرداد ۱۳۹۸در قالب دو بخش مسابقه و ویژه (نمایش کودکان و نوجوانان) برگزار می‌شود، منتشر شد.
... دیدن متن »

به گزارش روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی، فراخوان دهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان منتشر شد.

این جشنواره توسط شهرداری و شورای اسلامی شهر لاهیجان با مشارکت اداره کل هنرهای نمایشی و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان با شعار «ارتقای فرهنگ شهروندی» از ۲۷ تا ۳۰ مرداد ۱۳۹۸ در  شهر لاهیجان برگزار خواهد شد.

دهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان در دو بخش مسابقه و ویژه (نمایش کودکان و نوجوانان) برگزار می‌شود.

آثار بخش مسابقه از میان نمایش‌های  خیابانی متقاضی با اولویت محورهای مورد تاکید جشنواره انتخاب می‌شود. این بخش  رقابتی و سقف پذیرش آثار در آن ۱۲ نمایش است. آثار این بخش نباید پیش از این در هیچ جشنواره رقابتی در گستره سراسری شرکت کرده باشند. متقاضیان شرکت در  این بخش باید لوح فشرده حاوی فایل تصویری و مدارک مورد نیاز را در مهلت مقرر به دبیرخانه جشنواره شهروند لاهیجان ارسال کنند.

ستاد برگزاری جشنواره برای سومین سال پذیرای نمایش‌های تولید شده در قالب آثار زنده و عروسکی در بخش ویژه (نمایش کودکان و نوجوانان) می‌شود. علاقه‌مندان به شرکت در این بخش می‌توانند آثار خود را با موضوعات مناسب این گروه سنی به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند. سقف پذیرش آثار در این بخش ۴ اثر است و به صورت غیررقابتی برگزار می‌شود اما به انتخاب تماشاگران به تعدادی از برگزیدگان این بخش جوایزی اهدا خواهد شد.

موضوعات مورد توجه در دهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان به این شرح است: شهروند و رونق تولید،  شهروند و فرهنگ ایثار و شهادت، شهروند و آگاهی از حقوق شهروندی، شهروند و  آسیب‌های اجتماعی، شهروند و ترویج کتاب و کتاب‌خوانی، شهروند و حقوق کودک و نوجوان، شهروند و محیط زیست (چالش‌ها، مخاطرات، راهکارها)، شهروند و مشارکت مسئولانه در صرفه‌جویی منابع انرژی، حفظ فضای سبز، اموال عمومی، مدیریت زباله و پسماند، ترافیک و...، شهروند و حمایت از تولیدات داخلی (با رویکرد ویژه به چای ایرانی).

مهلت ارسال آثار به دبیرخانه دائمی جشنواره تئاتر خیابانی شهروند ۷  مرداد ۱۳۹۸، زمان اعلام فهرست آثار برگزیده ۱۸ مرداد ۱۳۹۸ و زمان برگزاری جشنواره از ۲۷ تا ۳۰ مرداد ۱۳۹۸ است.

دبیرخانه دائمی جشنواره تئاتر خیابانی شهروند در لاهیجان، خیابان امام خمینی(ره)، انتهای پارک بعثت (باغ ملی)، جنب انجمن خوشنویسان واقع شده است و از طریق تلفن ۴۲۲۴۵۰۵۴ ( با کد ۰۱۳) و آدرس  http://shahrvand-lahijan.ir نیز می‌توان با آن درارتباط بود. فراخوان دهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان منتشر شد.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
 سمینار رایگان دکوراسیون داخلی با رویکرد ورود به بازار کار | عکس
مجتمع فنی تهران نمایندگی ونک، نمایندگی برتر سال های پی در پی برگزار می کند:
» سمینار رایگان دکوراسیون داخلی با رویکرد ورود به بازار کار
... دیدن متن »

با توجه به وضعیت کنونی بازار کار که از دانشجویان رشته های مختلف اشباع شده و گویا تعداد بیکاران در برخی از رشته های دانشگاهی از تعداد شاغلین آن رشته پیشی گرفته است، بسیاری از کارشناسان بر این باورند، تنها مهارت ها و توانایی های غیر آکادمیک افراد تحصیلکرده است که می تواند ابزار نجات آنها را فراهم نموده و آنها را راهی شغل مورد نظر نماید.
در زمان حاضر، برای ورود به خیلی از مشاغل، داشتن مدرک دانشگاهی اولویت نمی باشد و مهارت افراد در یک زمینه تخصصی است که حرف اول را می زند. لذا در سال های اخیر بسیاری از علاقه مندان و کسانی که به صورت تجربی در مشاغل مرتبط با معماری، ساختمان سازی و طراحی داخلی فعالیت داشته اند، با شرکت در دوره های تخصصی مرتبط که توسط مراکز و مؤسسات خصوصی برگزار می شود، با کمترین هزینه  صاحب توانمندی قابل قبولی در آن حوزه شده اند و از این طریق رشد چشمگیری را در زندگی شغلی خود تجربه کرده اند.
در این سمینار  هنرجو با اصول چیدمان و نور پردازی در دکوراسیون داخلی، اصول  اولیه نقشه کشی و نقشه خوانی، شناخت مواد و مصالح و متریالهای داخلی همچنین  نرم افزارهای کلیدی معماری مانند  اتوکد، اسکچاپ، تری دی مکس  که به طراحی فضای داخلی مسکونی ( اعم از آشپزخانه، اتاق  و ... )، نما ها  و .. کمک میکند، آشنا میشود. هدف اصلی برگزاری این سمینار این است که دانش پژوه این جسارت را پیدا کند تا  در بازار کار بتواند با توجه به سلایق و نیازهای متفاوت  به خلق آثار جدید بپردازد.
اولین شرط مهم برای موفقیت در رشته دکوراسیون داخلی علاقه می باشد و سن و جنسیت اصلا اهمیت ندارد .
مواردی مانند سطح توانایی و استعداد اکتسابی اند و همه می توانند در این رشته فعالیت کنند.

محور های سمینار :
 - آشنایی با بازار کار  مرتبط
- آشنایی با تمامی نرم افزارهای معماری
- آشنایی با اصول چیدمان و نور پردازی دکوراسیون داخلی
- ایده پردازی و طرح های اولیه
- روانشناسی رنگ ها

این سمینار رایگان بوده و شرکت برای عموم آزاد است.
زمان برگزاری: ۲۵ تیر ماه_ ساعت ۱۷ الی ۲۰
محل برگزاری: خیابان ولیعصر پایینتر از میدان ونک خیابان ۱۶ گاندی پلاک ۱۶

- در ضمن به پاس حضور شرکت کنندگان، به قید قرعه به ۳ نفر از عزیزان حاضر در سمینار ۳ کارت تخفیف طلایی جهت ثبت نام در دوره های آموزشی تخصصی مجتمع فنی تهران نمایندگی های ونک و نارمک اعطا می گردد.

جهت رزرو می توانید با شماره ۰۲۱۸۸۸۸۹۷۹۶  داخلی ۱۱۳ - ۱۲۰ تماس گرفته و یا عبارت  VITT  را به  ۱۰۰۰۲۰۰۰۰۱۰۰۱۰  پیامک کنید.

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
«زیرگنبد کبود» به همت توان یابان ذهنی و حرکتی به پردیس تئاتر تهران می آید | عکس
از اولین تولیدات مدرسه تئاتر
» «زیرگنبد کبود» به همت توان یابان ذهنی و حرکتی به پردیس تئاتر تهران می آید
... دیدن متن »

نمایش «زیرگنبد کبود» با محوریت زندگی توان یابان ذهنی و حرکتی به کارگردانی «بابک تن» از ۲۶ تا ۳۱ خرداد در تماشاخانه استادمحمد پردیس تئاتر تهران روی صحنه می رود.

به گزارش روابط عمومی پردیس تئاتر تهران، نمایش «زیرگنبد کبود» با محوریت زندگی معلولان ذهنی از تولیدات مدرسه تئاتر پردیس تئاتر تهران و با مشارکت آکادمی هنر ارمغان از ۲۶ تا ۳۱ خرداد در تماشاخانه استادمحمد پردیس تئاتر تهران روی صحنه می رود.

در خلاصه داستان «زیرگنبد کبود»  نمایش آمده است: این نمایش معلولان ذهنی  حرکتی اراده ی خود را با حرکت و القای مفهوم «ما می توانیم» به رخ مخاطبان می کشند. آنها از دنیای قصه زندگی را برای خود تعریف می کنند. نمایس «زیرگنبد کبود» تماماً سفید است، دنیای آنها سفید است و حرفشان هم مفید است.

در این نمایش ریحانه سلطان، وصال بابایی، حسین جوزانی، مصطفی قشقایی، میلاد قشقایی، عرفان خزاعی، محمدرضا فرخی، علی حسینی، زهرا میانجی، زینب آقامیری، فرزاد مظلومی، علی اسلام دوست، محمد شجاعی، سوگند شجاعی، طه میرزاخانی، محمدنبی رضازاده، علی یعقوبی، احسان حیدری، حمزه یعقوبی، مریم باقری، محمدحسن رجبی و محسن خواجه مهریزی ایفای نقش می کنند. از دیگر عوال این نمایش می توان به مدیر گروه نمایش: مینا خان محمدی، مدیر صحنه: مینا خان محمدی و محمدرضا مظلومی، آهنگساز: رامی نظری، عکاس: حامد اسدی اشاره کرد.

فروش بلیت این نمایش به صورت همت عالی است که عوایدی آن صرف درمان و نگهداری توان یابان ذهنی و حرکتی می شود.

نمایش «زیرگنبد کبود» با محوریت زندگی توان یابان ذهنی و حرکتی به کارگردانی «بابک تن» از ۲۶ تا ۳۱ خرداد در تماشاخانه استادمحمد پردیس تئاتر تهران و در ساعت ۱۹ روی صحنه می رود.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش چشم به راه میرغضب i
پوستر نمایش «چشم به راه میرغضب» تازه‌ترین اثر حسین کیانی، با طراحی مهدی دوایی رونمایی شد. | عکس
پوستر «چشم به راه میرغضب» رونمایی شد
» پوستر نمایش «چشم به راه میرغضب» تازه‌ترین اثر حسین کیانی، با طراحی مهدی دوایی رونمایی شد.
... دیدن متن »

پوستر نمایش «چشم به راه میرغضب» با نام دوم «یک مضحکه سیاه» با طراحی مهدی دوایی رونمایی شد.

«چشم به راه میرغضب» نام تازه‌ترین نمایش حسین کیانی است و طراحی پوستر آن توسط مهدی دوایی که طراحی هنری اعلان‌های مجازی و کاغذی این اثر را بر عهده دارد، انجام شده است.

در کارنامه کاری مهدی دوایی که از جمله برگزیدگان مسابقه پوستر  بیست و نهمین و سی و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر است، مدیریت هنری و طراحی گرافیک بیش از یکصد و چهل اثر نمایشی به چشم می‌خورد. آثار متعددی چون «پسران تاریخ»، «شیش و بش»، «وقتی کبوترها ناپدید ‌شدند»، «شپش»، «محفل‌ بی‌عاری»، «یک ساعت آرامش»، «ابلوموف»، «کلنل»، «اسکورسیزی»، «لنگ ظهر»، «مروارید» و... از جمله این نمایش‌هاست. او همچنین تهیه‌کنندگی مجموعه مستند تلویزیونی «وطن من» و کارگردانی فیلم مستند «عباس کیارستمی، در ستایش زندگی» را بر عهده داشته است.

  نمایش«چشم به راه میرغضب» که اجرایش از چهارشنبه ۲۲ خرداد با بازی علی سلیمانی، سیروس همتی، وحید نفر، مجید رحتمی، سهیل ملکی آغاز شد هر شب ساعت ۲۰:۳۰ در تماشاخانه سنگلج  روی صحنه می‌رود. این نمایش در سه شب نخست اجرا توانسته است رضایت بسیاری از تماشاگران حرفه‌ای و عادی تئاتر را جلب کند و با توجه به جذابیت‌های هنری آن، انتظار می‌رود این روند همچنان سیر صعودی خود را طی کند.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش پدر I مادر i
«نسرین نصرتی» بازیگر نقش فهیمه در مجموعه تلوزیونی پایتخت پس از شش سال دوری از تئاتر، با نمایش «پدر | مادر» روی صحنه می‌آید. | عکس
» «نسرین نصرتی» بازیگر نقش فهیمه در مجموعه تلوزیونی پایتخت پس از شش سال دوری از تئاتر، با نمایش «پدر | مادر» روی صحنه می‌آید.
... دیدن متن »

«نسرین نصرتی» بازیگر تئاتر، سینما و تلوزیون، پس از سال‌ها دوری از تئاتر، به صحنۀ اجرا بازگشت.
او در زمینۀ بازیگری تاکنون، کارنامۀ چشمگیری را از خود بر جای گذاشته است؛ بازی در آثاری از قبیل: «مأموریت غیر ممکن»، «محمد رسول‌الله»، «شاید برای شما هم اتفاق بیفتد»، «شهر زیبا» و «در آغاز یک روز» در سینما، «سی‌امین روز»، «تا ثریا»، «رو به آسمان» و مجموعۀ سریال «پایتخت» در تلوزیون، «قهوۀ تلخ»، «تنها راه ممکن»، «کاکتوس»، «خانۀ پدری»، «دو دلقک و نصفی» و «خداحافظی نکن» در تئاتر. «نسرین نصرتی» آخرین اجرای تئاتر خود را در جشنوارۀ مقاومت در سالن چهارسوی تئاتر شهر سپری کرد. حال، پس از شش سال فاصله از فضای تئاتر ایران، با نمایش «پدر | مادر» به کارگردانی رضا احمدی در تئاتر مستقل تهران به نقش‌آفرینی می‌پردازد. مسعود کرامتی، مهدی پاکدل، آرش تبریزی، سارا امیدوار و ندا اسدی نیز از دیگر بازیگرانِ این نمایش هستند.
«پدر | مادر» دوگانه‌ای به نویسندگی فلوریان زلر است که گروه اجرایی، یک شب، «پدر» را در هفتادوپنج دقیقه و شب بعدی، «مادر» را در هشتاد دقیقه به اجرا خواهد بُرد. این روند، تجربۀ جدیدی است که از بیست‌ونُهم خردادماه تا پایان تیرماه ۱۳۹۸ ادامه خواهد داشت.
به عبارتی، اجرای «پدر» یا «مادر» به صورت جداگانه، هر یک شب در میان، در معرض دید تماشاگران قرار خواهند گرفت. مترجمان نمایشنامۀ «پدر»، حمیدرضا امان پورقرائی و مریم حیدری و همچنین مترجم نمایشنامۀ «مادر»، تینوش نظم‌جو هستند.
دیگر عوامل این اثر عبارت‌اند از: دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: کامران اقتداری؛ طراح صحنه: میثم نویریان؛ طراح لباس: مژگان عیوضی؛ طراح نور: رضا خضرایی؛ منشی صحنه: الهه غلام‌زاده؛ طراح پوستر و بروشور: سینا افشار؛ طراح مولتی‌مدیا: کیومرث صمدی؛ طراح آرایه‌های صوتی: عرفان خاتونی‌مقدم و روابط عمومی: ندا کاوندی و مهران عشریه.
پیش‌فروش بلیت این نمایش، از چهارشنبه بیست‌ودوم خردادماه در سایت تیوال آغاز شده است. «پدر | مادر» از بیست‌ونُهم خردادماه تا سی‌ویکم تیرماه ۱۳۹۸ ، هرروز ساعت ۲۱:۳۰ در تئاتر مستقل تهران به نشانیِ ضلع شرقیِ چهارراه ولیعصر (تئاتر شهر)، خیابان رازی، نبش کوچۀ زند وکیل، پلاک ۵۰ روی صحنه خواهد رفت.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
۲۳خرداد سال ۱۳۸۸ کجا بودید؟ | عکس
فرشاد هاشمی: دچار «سندروم چک بلیت روزانه» شده‌ام
» ۲۳خرداد سال ۱۳۸۸ کجا بودید؟
... دیدن متن »

فرشاد هاشمی در «دقیقا ۹سال و ۳ماه و ۲۰روز پیش کجا بودی؟» چهار بیماری خودآزاری، فوبیای مرگ، سندروم تورت و دستِ بیگانه را دست مایه قرار داده تا از ماجراهایی اجتماعی در بستری انسانی بگوید.

به گزارش تیوال به نقل از خبرنگار ایلنا، چقدر بیماری‌های روانی را می‌شناسید؟ از سلبریتی بیماری‌های روانی مانند مازوخیسم یا همان خودآزاری و فوبیای مرگ گرفته تا غریبه‌ترهایی چون سندروم «تورت» و «دستِ بیگانه». فرشاد هاشمی نویسنده، کارگردان و تک بازیگر نمایش «دقیقا ۹سال و ۳ماه و ۲۰روز پیش کجا بودی؟» در این اثر که یک مونولوگ روانشناسانه است با اشاره به یک تاریخ دقیق یعنی روز ۲۳خرداد  سال ۱۳۸۸ مروری اجمالی بر این چهار بیماری روانی داشته و آنها را به وقایعی اجتماعی متصل کرده است. به بهانه دور دوم اجرای این نمایش در عمارت نوفل‌لوشاتو با فرشاد هاشمی گفتگویی کرده‌ایم که می‌توانید مشروح آن را در ادامه بخوانید:

از عنوان اثر شروع کنیم؛‌ ۹ سال و ۳ماه و ۲۰روز پیش اشاره به تاریخی دارد که در اجرای سال گذشته ارجاع  دقیق‌تری به یک تاریخ مشخص داشت. در این دور از اجرا شاهد تغییرهای دیگری هم بودیم؟

در همه اپیزودها به آن تاریخ ارجاع می‌دهیم. اما تغییر خاصی در این دور از اجرا هم نداشتیم و دقیقا همان اپیزودهایی را اجرا می‌کنیم که در دور اول داشتیم. با یک حساب کتاب ساده می‌توان فهمید چه تاریخی مدنظرمان است. در دوره جدید اجرا هم در بروشورها، تاریخ اجرا در هر روز متفاوت است. مثلا نوشته‌ایم ۹ سال و ۱۱ ماه و ۲۵ روز پیش کجا بودی؟ و به زودی به ۱۰ سال هم می‌رسد. شاید به تاریخ خاصی برگردد و هرکسی بتواند تعبیر خودش را از آن داشته باشد اما برای من، این تاریخ زمانی بود که برای هر کدام از چهار کاراکترم اتفاقی افتاده است؛ یا اتفاقی تلخ مانند از دست دادن همسر و بچه‌ای که در شکم دارد یا واقعه‌ای شیرین مانند برنده شدن مجموعه عکس یک نفر در مسابقات کشوری. یکی می‌تواند در آن تاریخ عاشق شده باشد، مانند اپیزود سوم و یکی هم مانند شخصیت اپیزود آخر در آن تاریخ برایش اتفاقی دردناک رخ داده که ما نمی‌دانیم چیست اما او می‌خواهد آن را فراموش می‌کند. اما اینکه بگوییم صرفا به یک اتفاق خاص می‌پردازد، نه اینطور نیست.


تاریخ مشخص ۲۳ خرداد سال ۱۳۸۸ به‌عنوان مبدا زمانی یک رویداد مهم برای این چهار شخصیت مدنظر قرار می‌گیرد، اما به جز یک اپیزود که اشاره‌ای گذرا به شرایط سیاسی آن روز دارد، بقیه اپیزودها ارجاعی تاریخی به وقایع سیاسی آن ماجراها ندارند.

بله. در همان اپیزود اول هم اتفاقا قصد نداشتیم خیلی تاکید مستقیمی روی اتفاقات سیاسی کنیم. چون خواه‌ناخواه این تاریخ یادآور اتفاقی سیاسی است اما برای ما نه جنبه سیاسی، که جنبه اجتماعی ماجرا خیلی مهم بود. داستان اپیزود اول هم درباره فردی بی‌گناه است که در این تاریخ بنا بر دلایلی دچار یک اتفاق ناگوار شده اما در داستان به اینکه این اتفاق از طرف چه کسی است هم اشاره نمی‌شود. اما در اپیزودهای دیگر به شکل‌های دیگر این تاریخ عمل می‌کند.

قصد از ارجاع به این تاریخ مشخص این بود که حلقه اتصال این چهار شخصیت را که در این زمان، با اتفاق مهمی مواجه می‌شوند بدانیم. اینکه ۲۳ خرداد ۸۸ نماد درهم‌ریختگی یا چیزی دیگر...

اگر بخواهیم نقطه مشترکی بین این چهار شخصیت پیدا کنیم شاید درد و رنجی باشد که هر کدام از آنها به شکل و شمایلی به دوش می‌کشند. شاید مشخصا نتوان گفت این درد و رنج صرفا از سوی جامعه است، چراکه به‌نظرم بشر در تمام دنیا در حال رنج است و این چهار کاراکتر هم رنج متفاوتی را تحمل می‌کنند. دوست ندارم نامش را ناامیدی بگذارم چون در اپیزود سوم کاراکتری داریم که نماد امیدبخشی است؛ با اینکه رنج بزرگی از سندروم «تورِت» (تیک‌های صوتی و حرکتی و حرکات غیرارادی) را از کودکی به دوش کشیده اما الان می‌بینیم که چقدر آدم موفقی است و دغدغه افرادی را دارد که مشکل دارند و از طرف جامعه به آنها توجه نشده و طرد می‌شوند. در توالی اپیزودها هم توجه داشتیم که بعد از دو داستان غمگین و دردناک این نماد امید در نمایش قرار بگیرد تا برای تماشاگر امیدبخش باشد.

هر چهار شخصیت نمایش شما بیماری‌هایی عجیب و آرتیستیکی دارند که شاید خیلی‌ها با آنها آشنا نباشند؛ این چهار بیماری چطور کنار هم چیده شد؟

حدود سه سال پیش بود که بر مبنای کنجکاوی شخصی‌ام، تحقیقاتی درباره بیماری‌های روانی خاص انجام دادم. لابلای‌شان چند بیماری عجیب داشتیم که اگر می‌خواستم آنها را کنار هم ردیف کنم از این چهار مورد هم بیشتر می‌شد. ولی این چهار بیماری به‌نظرم خیلی پتانسیل دراماتیک شدن داشتند؛ می‌توانستند قصه‌ای را همراهی کرده و با اتفاق‌های اجتماعی اطراف‌مان تلاقی خوبی پیدا کنند. ضمن اینکه دیدم بعضی از این بیماری‌ها چقدر با دغدغه‌های اجتماعی خود من هم‌خوانی دارد؛ مثلا وقتی اولین بار با سندروم «دستِ بیگانه» مواجه شدم دیدم چقدر عجیب است که طرف خوابیده و دستش تکان می‌خورد بدون آنکه بفهمد. یعنی کنترلش از اختیار فرد خارج شده است. فکر کردم چقدر می‌تواند جالب باشد که کسی که در اپیزود اول و در آن شرایط عزیزترین فرد زندگی‌اش را از دست داده و خود را مقصر می‌داند و این دست شده نمادی از وجدانش که به او می‌گوید تو مقصری. یعنی دست راست می‌تواند کسی باشد که از بین رفته و دست چپ مدام منتظر اوست. در اپیزود دوم هم فوبیای «مرگ» را داشتیم که به‌نظرم خیلی‌ها می‌توانند درگیرش باشند. خود من در برهه‌ای بسیار به مرگ فکر می‌کردم و دقیقا برایم همان حسی را داشت که در جمله پایانی این اپیزود می‌گوییم مبنی بر اینکه: «من از مرگ می‌ترسم چون نمی‌دانم کی می‌آید». کلمه مرگ برای من عجیب و در عین حال جذاب است. خب، کاراکتری به نام «حمید صمصمامی» زاییده ذهنم شد؛ یک عکاس که در دوره سربازی دچار حادثه‌ای تلخ می‌شود و با فوبیای مرگ هم‌خوانی دارد. در اپیزود سوم که سندروم «تورت» را داریم که اولین بار وقتی با آن مواجه شدم بسیار تعجب کردم و نمی‌توانستم بپذیرم کسی از نظر فکری و ذهنی شبیه ما باشد اما به دلیل عدم هم‌خوانی ذهن و جسم، اراده‌اش را از دست داده است. خب، این خیلی سندروم دردناکی بود چون خیلی از آدم‌ها با آن نابود می‌شوند اما کاراکتر ما توانسته بود با وجود این بیماری، به یک جایگاه اجتماعی بالا برسد؛ کمااینکه در واقعیت هم هستند افرادی که این سندروم را دارند و توانسته‌اند بر آن غلبه کنند. این بیماری هم عجیب بود در عین اینکه یک چالش بازیگری هم برای خودم به شمار می‌رفت که بتوانم چنین کاراکتری را به صورت باورپذیر ارائه کنم. در اپیزود آخر هم کاراکتری به نام «عماد» داریم که خیلی دوستش دارم. خیلی عجیب است اما هنوز خودم چیز زیادی درباره‌اش نمی‌دانم و کاراکتر عجیب و مرموزی است که در عین‌حال کلیتی از سه کاراکتر قبلی است. شاید خیلی داستان زندگی‌اش را نفهمیم اما مهم هم نیست؛ مهم این است که این انسان مازوخیسم دارد و شاید بیشتر از بقیه هم رنج می‌کشد.


اپیزود آخر، چند معضل را باهم برای تماشاگر مرور می‌کند. از مازوخسیم تا تجاوز و... قصه‌هایی که تنها به آنها اشاره‌ای گذرا می‌شود. شکل اجرای شما هم به‌نوعی تماشاگر را درگیر می‌کند و به‌نظرم این مساله هم‌زمان نقطه قوت و ضعف داستان است؛ جایی که عماد تلخ‌ترین قصه‌ها را می‌گویید اما چون لحن شوخی دارد تماشاگر به آن می‌خندد...

همانطور که می‌گویید این کاراکتر خیلی بامزه شد. اول به این شکل شوخ‌طبع نبود و کم‌کم به این‌سو رفت. دقیقا همانطور که خودش می‌گوید «من اینجا همه‌اش یا فکر می‌کنم، یا نقاشی می‌کشم و یا می‌خوابم» این فکر کردن برایش از همه‌چیز پررنگ‌تر است. آدمی که مدام اتفاقات دور و برش را می‌بیند و رنج می‌کشد و دوست دارد بمیرد اما این اتفاق هم نمی‌افتد. حالا نمی‌دانیم که آیا درست می‌گوید ۲۶ بار خودکشی کرده یا نه، ولی می‌دانیم به خودش آسیب می‌رساند. «خودآزاری» چهارمین بیماری این نمایش بود؛ یک بیماری که به‌نظرم خیلی دراماتیک بود. ضمن اینکه می‌خواستیم با شوخ‌طبعی کاراکتر از تلخی قصه‌هایی که می‌گوید کم کنیم و تماشاگر کم‌کم متوجه شود که نه، انگار داستان او از همه داستان‌های قبلی تلخ‌تر است.

اما این فهم تماشاگر ظاهرا خیلی اتفاق نمی‌افتد. مثلا وقتی از تجاوز به یک کودک هفت ساله می‌گویید هنوز تماشاگر در حال خندیدن به شوخی قبلی شخصیت عماد است...

دوست داشتیم از ابتدای کار با نور تماشاگر، مخاطب را هم وارد بازی کنیم. این تعامل بعضی شب‌ها خیلی بیشتر اتفاق می‌افتد و بعضی شب‌ها کمتر. یعنی خیلی به حال تماشاگر بستگی دارد. شاید هم من باید بیشتر تلاش کنم تا تماشاگر را شریک این پرسش و پاسخ‌ها کنم تا او هم به این مسائل فکر کند و حتی بعد از اجرا به جواب این سوال‌ها برسد.

ایده از ابتدا این بود که خود شما به تنهایی این چهار کاراکتر را بازی کنید؟

فکر کرده بودم به اینکه کاراکترها را بازیگران متفاوتی بازی کنند یا خودم تنها کارگردانی کنم و یک نفر دیگر هر چهار نقش را ایفا کند. اما از آن‌جایی که این چهار کاراکتر را خودم خلق کرده بودم و دغدغه بازیگری هم دارم فکر کردم شاید بهترین فرد برای ارائه آنها خودم باشم. به‌نظرم یکی از جذابیت‌هایش هم همین است که یک نفر چهار کاراکتر بیمار متفاوت را بازی می‌کند. ضمن اینکه برایم چالش بازیگری هم محسوب می‌شد. در شروع تمرین‌ها در سال گذشته ما ۵ اپیزود داشتیم؛ یعنی کاراکتر «دکتر» را هم داشتیم که به مرور از مرد به زن تبدیل شد و سپس حذفش کردیم و یک صدا را جایگزینش کردیم که در اپیزود اول آن را می‌شنویم. بازخوردهایی هم از مخاطب داشتیم که می‌گفتند آیا هر چهار شخصیت و آن دکتر همگی یک نفر هستند؟ که من با قطعیت به این سوال‌ها جواب نمی‌دهم. می‌توانند همگی زاییده ذهن آن دکتر باشند که خود را جای مریض‌هایش می‌گذارد یا چهار شخصیت مستقل باشند. هر تعبیری می‌تواند در این قصه صادق باشد.



در پایان می‌خواهم از تک‌تک اعضای گروهم تشکر کنم که در دور دوم اجرا هم حدود یک ماه و نیم با من تمرین کردند. هرچند که تولید تئاتر در بدترین شرایط خودش قرار دارد و متاسفانه بدتر هم می‌شود؛ چه از نظر مالی و چه موارد دیگر. ایده‌آل من این نبود که خودم مدیر تولید و تبلیغات هم باشم. اما باید همه این کارها را انجام دهی تا اثر به اجرا برسد. مدام دغدغه فروش و تبلیغات داری و فروش بلیت را لحظه به لحظه چک می‌کنی؛ الان خودم دچار سندرومی شده‌ام به نام «سندروم چک بلیت روزانه»! هر لحظه چک می‌کنم که چندتا بلیت بفروشم کمتر ضرر می‌کنم و... یعنی شرایط سختی برای گروه‌های تئاتر وجود دارد و امیدوارم وضعیت تئاتر و هنر در این کشور کمی بهبود پیدا کند و زیرساخت‌ها مهیا شود تا بتوانیم بدون دغدغه به کیفیت کار فکر کنیم.

گفتگو: سبا حیدرخانی

م ح خ این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بعد از گذشت ۴ سال، شبنم مقدمی با «مرغ دریایی من» به صحنه تئاتر باز می گردد
» "شبنم مقدمی" آرکادینایِ «مرغ دریایی من» شد
... دیدن متن »


"شبنم مقدمی" آرکادینای «مرغ دریایی من» شد.

"شبنم مقدمی" بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون بعد از گذشت ۴ سال از آخرین تجربه حضور خود بر صحنه تئاتر، با نمایش «مرغ دریایی من» جدیدترین اثر نمایشی کیومرث مرادی به صحنه تئاتر باز می گردد.

آخرین حضور "شبنم مقدمی" در صحنه تئاتر، به بازی در نمایش «تونل» به کارگردانی سیامک احصایی در سال ۱۳۹۴ باز می گردد. مقدمی پیش از این در نمایش‌های متعددی از جمله خانه کاغذی، نمکی، هتل عروس، پل، بیوه‌های غمگین سالار جنگ، بر فراز برجک‌ها، بی شیر و شکر، زنی که زیاد می‌دانست، بازرس، جنون محض، کبوتری ناگهان، سمفونی درد، ‌ترمینال و... به ایفای نقش پرداخته است.

گفتنی است "شبنم مقدمی" درحال حاضر فیلم «شبی که ماه کامل شد» را در حال اکران و فیلم «زهر مار» را در نوبت اکران دارد و همچنین در سریال شبکه خانگی «هیولا» به کارگردانی مهران مدیری بازی می کند.

به گزارش روابط عمومی نمایش، تمرین و آماده‌سازی نمایش «مرغ دریایی من» تولید تازه کمپانی تئاتر امید ایران به نویسندگی و کارگردانی کیومرث مرادی (بر اساس نمایشنامه «مرغ دریایی» اثر آنتوان چخوف) که از زمستان سال گذشته آغاز شده، اکنون به مراحل پایانی رسیده و در مردادماه ۹۸ در تماشاخانه ایرانشهر بروی صحنه می برد.

اسامی دیگر بازیگران و عوامل نمایش «مرغ دریایی من» به زودی اعلام می‌شود.

عکس: پریچهر ژیان

نیلوفر ثانی و مهدی حسین مردی این را خواندند
علی عبداللهی و علی ژیان این را دوست دارند
❗❗❗❗❗❗❗❗∅∅∅ⓗⓗⓗ∅
۱۷ ساعت پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش آبی مایل به صورتی i
یادداشت فاروق مظلومی براى نمایش «آبی مایل به صورتی» | عکس
ما همه، آدم هستیم
» یادداشت فاروق مظلومی براى نمایش «آبی مایل به صورتی»
... دیدن متن »

شگفتی آن است که ما با انتخاب‌هایی که برای‌مان شده است به دنیا می‌آییم. روز و محل تولد اولین تسلیم ما در برابر خواهش دیگران است و شگفت‌تر آنکه این روز را جشن هم می‌گیریم. درست از لحظه‌ای که نطفه‌مان بسته می‌شود، بسته‌ای از مشخصات ناگریز را تحویل می‌گیریم. اگر اجدادمان در ارتفاع خیلی بالاتر از سطح دریاهای آزاد زندگی کرده باشند، صدای‌مان بم‌تر از افرادی خواهد بود که سلسله ایادی تولیدشان در سطوح همتراز با اقیانوس‌ها زیسته‌اند و شاید تا پایان عمر به خاطر ژن‌های موروثی‌مان بگویند همان آقایی که صدای زنانه داشت یا همان خانمی که صدایش مردانه بود. داستان همین جا تمام نمی‌شود؛ مشخصات ناخواسته قضاوت‌ها و مجازات‌های ناخواسته‌تر را هم به همراه خود می‌آورد. احتمالا الگوهای کهن برای مجازات‌های حکومتی همه جای دنیا عوض شده باشد یا حداقل الان قطع سر با گیوتین یا سلاخی در ملأعام نداریم، اما آیین‌های پنهان مجازات مردمی هنوز به تقطیع روح و سلاخی روان مشغولند. در صحن علنی یا غیرعلنی این دادگاه‌های پنهان و سیار افرادی محاکمه و مجازات می‌شوند که بی‌گناه‌تر از مرده به دنیا می‌آیند و بی‌دفاع‌تر از مرده زندگی می‌کنند.

داستان افرادی که در وضعیت تراجنسیتی متولد می‌شوند، پیچیده‌تر از شباهت‌های ساده زنانه و مردانه است. این وضعیت در جامعه‌های سنتی برای عموم مردم هنوز ناشناخته مانده و از آن به اختلال، بیماری یا انحراف خودخواسته تعبیر می‌شود و از پیشرفت‌های روانشناسی، تبدیل عبارت تغییر جنسیت به تطبیق جنسیت است. در کشور ما بعد از فرمان امام خمینی(ره) ملاحظه و مطالعه افراد تراجنسیتی به شکل قانونی شروع شد و افراد مواجه با این موضوع از این فرمان با نام امان‌نامه یاد می‌کنند. اما آنها هنوز با وجود این امان‌نامه در بین همه مردم امان ندارند. پناه ندارند. آنها از بعضی از ماها می‌ترسند و خیلی از ماها از آنها می‌گریزیم. ما در تماشاخانه سپند از آنها نگریختیم و آنها از ما نترسیدند. پا به پای‌شان رنج کشیدیم و چشم به چشم‌شان اشک ریختیم. اگر از تماشاچی نمایش «آبی مایل به صورتی» بپرسیم، این نمایش موفق است یا نه؟ منصف و آگاه باشد، خواهد گفت کاری را که می‌خواست کرد. نمایش «آبی مایل به صورتی» در مورد انسان‌هایی است که به خاطر تفاوت درون و برون‌شان رنجی عظیم را به دوش می‌کشند آن هم رنجی که بیشتر محصول ناآگاهی اطرافیان و جامعه است. در این نمایش بخش - من برای دیگری - از بخش‌های سه‌گانه‌ای که میخاییل باختین برای روان انسانی قائل شده بود، پررنگ دیده می‌شد، بخشی که در نظر باختین منجر به شکل‌گیری هویت شخصی بر اثر قضاوت‌های دیگران می‌شود. حتما کسی که یک دستگاه موبایل هوشمند دارد باهوش هم نباشد با کلمات ترنس و تراجنسیتی آشناست. اما نویسنده و کارگردان این نمایش، ساناز بیان با تحقیق چند ساله در این موضوع ما را با جامعه ترنس‌ها و سایر افراد مواجه با تراجنسیتی آشنا نمی‌کند، بلکه صد وبیست دقیقه ما را با آنها چنان همراه می‌کند که با تجربه زیستن در زندگی آنها رنجی بزرگ و در عین حال باشکوه را با خود به خانه بیاوریم. روایت‌های گوناگون، دقیق و کافی از زبان شخصیت‌های نمایش با محوریت قتل شهرزاد توسط پسرش مهرداد نشان می‌دهد در کشوری که در عرض یک هفته فیلم می‌سازند انسان‌های وفادار به خود و دیگری برای نوشتن یک نمایشنامه سال‌ها تحقیق می‌کنند. این همان شرافت ابدی تئاتر در برابر سینمای کاپیتالیستی و تزیینی است. در ابتدا مهرداد پسر شهرزاد است اما شهرزاد مادر مهرداد نیست، او مجید پدر مهرداد است که با عمل تطبیق جنسیت شهرزاد شده است.

در ادامه نمایش معلوم می‌شود مجید هم پدر مهرداد نبوده است و مجید بعد از فهمیدن بارداری همسرش خانه را ترک کرده است. پیچیدگی و دگرگشت ارتباط‌های فردی که حاصل عمل تطبیق جنسیت است آن قدر غیرقابل کنترل و مقاوم در برابر توصیف است که فقط باید در معرض آن قرار گرفت و دستگاه معرفتی تئاتر برای این عرضه بسیار مناسب است.

در نمایش «آبی مایل به صورتی» این اتمسفر غیرقابل کنترل به خوبی طراحی و بازنمایی شده بود و عنصر بازی به شکل سیال بین بازیگران حرکت می‌کرد و در لحظه‌ای که با بازی عبوس یکی از بازیگران، امکان گسست بود توسط بازیگرهای دیگر خصوصا بهنام شرفی اتصال برقرار می‌شد. نیمه اول نمایش که بازی آناهیتا اقبال‌نژاد در سکوت و صرفا معروض به فیگور بود، لحظاتی درخشان از تئاتر فرمالیستی به نمایش گذاشته شد. اینکه نمایش آبی مایل به صورتی در طبقه‌بندی‌های کلاسیک تئاتری قرار نمی‌گیرد و مطلق به سبک یا مکتب ویژه‌ای ارجاع داده نمی‌شود از پیشرفت‌های تئاتر ایران است که می‌تواند در وضعیت فرادانشی و فراتاریخی تولید اثر کند.

اگر نورپردازی در تئاتر از عوامل موثر توزیع بازی است، در این نمایش مخاطب از طراحی نور علیرضا میرانجم باید راضی باشد اما حضور قاطع و سنگین نیمکت‌های بزرگ پله‌ای آن هم از جنس آهن با رنگ تیره که صحنه اجرا را به خود اختصاص داده بود کمی عجیب می‌نمود، چرا که جنس آهن به دلیل قدرت و سنگینی‌اش حضور عوامل دیگر مثلا بازیگران را کمرنگ می‌کند و کمی طول کشید تا مجموعه بازیگران کنش ناضرور پله‌ها را خنثی کنند. این همان تقدم ماده بر فرم است. از طرفی شخصیت پله بیشتر صعودآمیز و اصطلاح پله‌های ترقی بسیار معمول است که با فضای نمایش سازگار نبود. ساناز بیان کارگردان نمایش در خصوص طراحی صحنه توسط رضا مهدی‌زاده گفت: طراحی صحنه به شکل پله‌های سیاه و سرد آهنین برای القای سردی و سختی فضای شهری بی‌رحم و خشن برای شخصیت‌های نمایش است تا به فضای دیستوپیایی ایجاد شده برای آنها تاکید شود و از پله‌ها برای تفهیم صعود و سقوط بی‌انتها و سیزیف‌وار آنها استفاده شده است. او تاکید کرد: «من در این کار به مواجهه رو در رو اقلیت‌های جنسی با افراد توجه داشتم، پله‌ها بازیگر و تماشاچی را رو در رو قرار می‌داد به همین دلیل هم بازیگرها خیلی کم در وضعیت نیمرخ بودند.»

اما می‌شد در حرکتی آوانگارد با توجه به ناسازی درون و برون - محتوا و فرم - در اقلیت‌های جنسی نوعی تضاد بین فرم و محتوای نمایش هم باشد مثلا بازیگرها با لباس‌های معمول در جامعه در فضایی اتوپیایی حضور داشته باشند. واقعیت هم این است که نامهربانی‌ها با دوستان مورد بحث در نمایش فقط در فضاهای سیاه و ویران اتفاق نمی‌افتد. آنها به مهمانی، پارک، کافه‌های مجلل و. . . . شاد می‌روند و اندوهگین برمی‌گردند. ناگفته نماند بخشی از این فضای اتوپیایی در روایت‌ شخصیت‌های نمایش طراحی و ساخته می‌شد.

روایت‌های منفرد بازیگرها و کنش متقابل آنها با خودشان و تماشاچی‌ها و اینکه همه آنها فارغ از موقعیت‌های اجتماعی در وضعیت یکسان بودند، نشان می‌داد خانم بیان به تئوری کارناوالیسم باختین - چندآوایی در وضعیتی یکسان - هم اشراف دارد. وقتی بازیگرها روایت‌های مختلف را رخ به رخ تماشاگر تعریف می‌کنند و یکی از بازیگرها - خانم عاطفه رضوی - با بداهه‌ای نافذ از دفترچه یکی از تماشاگرها به عنوان دفترچه خاطرات شهرزاد اسم می‌برد، یعنی مشارکت تماشاچی و استفاده از اشیای خارج از صحنه در این تئاتر حداقل برای عوامل نمایش جدی است و این با روح متن هم سازگاری داشت. اما وقتی تعداد محدودی از تماشاگرها به وضعیت‌های گروتستیک می‌خندند، آدم خودش درگیر وضعیت گروتسکی - بهت، شوک، طنز، تلخی، عدم قطعیت - می‌شود. نمایش «آبی مایل به صورتی» وضعیت‌هایی خنده‌داری دارد که نمی‌خنداند، بلکه اندوهگینت می‌کند همان وضعیت گروتسک که ذکر شد. مثلا لحظه‌ای که امیر با اعلام متوقف کردن هورمون تراپی‌اش روسری قرمز را از جیبش در می‌آورد و می‌گوید می‌خواهد به وضعیت زنانه سابقش برگردد و رژ قرمز را روی لب‌هایش می‌کشد. البته همچنان تماشاگر تئاتر از تماشاگر سینما جلوتر است چون هنوز در سینما خیلی‌ها از دیدن وضعیت‌های گروتسکی ریسه می‌روند.

حضور بازیگرهای مطرح سینما در تئاتر به عنوان مشاور یا حامی معنوی و حتی حامی مالی رویدادی است که هم استقبال می‌کنیم و هم از خودمان می‌پرسیم چرا تئاتر به حمایت سینما نیاز دارد؟ اگر همه جای دنیا این‌گونه است پس حال دنیا خوب نیست. حمیدرضا آذرنگ عزیز هم در این نمایش، مشاور کارگردان بود. البته ایشان بیشتر از خانواده تئاتر هستند تا سینما. کاش روزی حضور بازیگرهای سینما در تئاترهای خوب آنها را در موقعیت سینمایی‌شان تقویت کرده و تئاتر به حال سینما کمک کند. اما آرزوی دور و دیری است دنیا توسط اکثریتی که سینمای دکوراتیو و تزیینی را از تئاتر بیشتر دوست دارند، تصرف شده است. مرضیه بدرقه، امید سلیمی، محمد هادی عطایی، آیه کیان‌پور، امین میری و ملیکا پارسا بازیگرهای دیگر این نمایش هستند که با کمک طراح گریم ماریا حاجیها با زیبایی و باقدرت تمام، جهان خاکستری آبی‌های مایل به صورتی را تا هفتم تیرماه به تماشاخانه احترام برانگیز سپند می آورند.

منبع: روزنامه اعتماد

۲ روز پیش، جمعه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش آبی مایل به صورتی i
یادداشت دکتر مریم هاشمی، دستیار روان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران براى نمایش «آبی مایل به صورتی» | عکس
» یادداشت دکتر مریم هاشمی، دستیار روان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران براى نمایش «آبی مایل به صورتی»
... دیدن متن »

نه ساله بودم.سوم دبستان.
در مدرسه مان دخترى بود که با همه‌ى ما فرق داشت.بازى هایش، حرف هایش، خنده هایش، جمله با ما فرق داشت. ما موهاى‌مان راخرگوشى مى بستیم و جامدادى هاى پارچه‌اى‌مان را گلدوزى مى کردیم. فاطمه اما، همیشه موهایش تیفوسى بود! و تنها هنرش نقش زدن اسب هاى سیاهى بود که روى تک تک دفترهایش خودنمایى مى کرد! سرسره‌ى حیاط مدرسه را برعکس بالا مى رفت. خاله بازى را نمى دانست. علاقه اى نشان نمى داد، نه به بازى هاى ما، نه به رنگ صورتى کیف و کفش مان. ما هم که این همه تفاوت آزارمان مى داد، تا مى توانستیم از او و دنیایش فاصله مى گرفتیم، آنقدر دور مى شدیم که از نشستن در کلاس درس بر روى یک نیمکت با فاطمه واهمه داشتیم!

یک روز فاطمه نیامد.صندلى اش خالى شد. هیچ ردى از وسایلش در کلاس نبود. فرداى آن روز هم نیامد، فرداها آمدند و فاطمه بازهم نیامد... گفتند فاطمه از مدرسه ما رفته. کجا؟مدرسه دیگر. هیچ یک از ما دلتنگش نشدیم! سراغى از احوالش نگرفتیم. انگار خیلى وقت بود منتظر رفتنش بودیم...

بعدها باخبر شدیم که فاطمه با هویت على به یک مدرسه‌ى پسرانه رفته بود. فاطمه، على شده بود! خندیدیم، خنده دار بود. یک دختر به مدرسه پسرانه برود؟!...

سال ها گذشت و سرنوشت مرا کشاند به سوى پیشه اى که بسیار فاطمه‌ها و على‌ها در برابر دیدگانم نشستند و هر یک روایتگر داستان آفرینش خود شدند!
از نام هاى جدیدشان گفتند که با ظرافت هر چه تمام تر از فهرست بلندبالاى اسم هاى امروزى گل چین کرده بودند!
از زخم هاى عریان تیغ جراحى بر جسم بى‌تاب‌شان و گذاشتن اعضایى که عشق و حسرتشان بود و برداشتن آن ها که کابوس و نفرتشان بود!
از خانواده هاى دیگر نداشته شان، از اجاق آرزوهایشان که کور کور بود!از امیدشان که دور دور بود!
پاى قصه‌ى هر کدام که مى نشستى، نمى دانستى به حال که باید افسوس بخورى! او؟ خانواده اش؟ سرزمینت؟ مردمانش؟ یا خودت که مجبورى این همه را ببینى و ببینى و ببینى...
زنى آبستن مى شود. اولین پرسش هر یک از ما، یک خط کشى ساده است: دختر است یا پسر؟
و جان مى دهد آن پزشک به پرسش بى جان ما، آنجا که با لبخندى هرچه گشاده تر مى گوید: چه پسر کاکل زرى اى !عجب دختر موطلایى اى!
و چه بسیار پدرهاى دخترهاى مو طلایى و مادرهاى پسرهاى کاکل زرى که با شنیدن همین یک جمله در هم مى روند، آهى مى کشند و سر به زیر مى اندازند یا باز مى شوند، مى شکفند و غرق در این شادى، مى دوند به سوى خیابان ها و مغازه ها، ویترین‌هایى که پر است از آبى و صورتى! زرق و برق.

منبع: روزنامه شرق

۳ روز پیش، پنجشنبه
معین این را خواند
زهره مقدم و میثم هنزکی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش کرونوس i
روایت علی صفری از نمایش
نمایشی براساس زمان و مقوله چیستی انسان
» روایت علی صفری از نمایش "کرونوس"
... دیدن متن »

علی صفری گفت: "کرونوس" به لحاظ بصری تئاتر شقاوت است و فضای آن بیشتر به سمت خشونت درونی است که انسان‌ها با آن درگیرند.


به گزارش تیوال به نقل از سرویس تئاتر هنرآنلاین: نمایش "کرونوس" به نویسندگی و کارگردانی علی صفری از ۱۹ خردادماه ساعت ۱۹ در سالن شماره یک عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه است و بازیگران این نمایش حسین منفرد، میلاد آریافر، ابراهیم ناییج، کوروش شاهونه، علیرضا گلدهی، امیرعلی گودرزی و رها حاجی زینل هستند.

علی صفری در گفت‌وگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره موضوع و مضمون نمایش "کرونوس" گفت: محوریت این نمایشنامه براساس زمان و مقوله چیستی انسان است و این اثر به بررسی اینکه در سال ۳۰۰۰ چه اتفاقی برای بشر رخ می‌دهد، می‌پردازد هرچند که قطعاً هیچ پیش‌بینی مسجل نیست.

او در ادامه با اشاره به اینکه این نمایش لامکان و لازمان است، اضافه کرد: زمان در این اثر تقریبی است که شاید اتفاق‌های این نمایش خیلی زودتر از سال ۳۰۰۰ نیز رخ دهد و مکانی برای آن تعریف نشده است. این اثر داستان سیاهچاله‌ای است که انسان‌ها با آن درگیرند. انسان همواره در برخورد با موج جنگ، بیکاری و امواجی این چنینی قرار دارد که ممکن است زندگی‌اش به سمت و سویی سوق داده شود و در این نمایش نیز انسان‌ها در برابر امواج بیرونی قرار گرفته و برای ادامه زندگی و بقا از آن درگریزند و در این نمایش مخاطب برداشت خود را از موجی که شخصیت‌‌های نمایش را تهدید می‌کند، دارد.

کارگردان و نویسنده نمایش "آشویتس زنان" ضمن بیان اینکه تمرینات نمایش "کرونوس" به صورت متمرکز ۴ ماه به طول انجامید، درباره سبک و فضای اجرایی نمایش عنوان کرد: این اثر نمایشی تلفیقی از سینمای کریستوفر نولان، آرنوفسکی و تارانتینو است و مخاطب ممکن است از سینمای هر یک چیزهایی را در این نمایش ببیند. "کرونوس" به لحاظ بصری تئاتر شقاوت و خشن است که فضای آن بیشتر به سمت خشونت درونی است که انسان‌ها با آن درگیرند.

صفری درباره موسیقی این نمایش خاطرنشان کرد: موسیقی نمایش توسط گروه سایرنس به سرپرستی رها حاجی زینل زنده نواخته می‌شود که البته من در نمایش پیشین نیز با این گروه تجربه همکاری داشتم.

او درباره طراحی صحنه نمایش "کرونوس" یادآور شد: طراحی صحنه این اثر را سولماز غفاریان انجام داده است. صحنه نمایش کاملاً داینامیک است که مخاطب باید آن را ببینند چراکه نمی‌شود توضیح عجیب و غریبی درباره آن داده شود اما تماشاگر از طراحی هر صحنه شگفت‌زده خواهد شد.

او در پایان صحبت‌هایش گفت: در ابتدا نام "هرمافرویت" که اسم یک الهه است را برای این نمایش انتخاب کردیم اما از آنجا که این نمایشنامه بارها به دلیل ممیزی در شورای نظارت و ارزشیابی بازنویسی شد در مجموع از شاکله اصلی خارج و به یک متن مجزای دیگر تبدیل شد. گاهی سخت‌گیری‌های شورای نظارت و ارزشیابی کمک بسیاری به یک نمایش می‌کند و خوشبختانه این اتفاق و کمک برای این نمایش رخ داد.  

در خلاصه  داستان نمایش آمده است: خانواده‌ای در سال سی هزار میلادی به دنبال راهی برای بازگشت به گذشته است.

دیگر عوامل نمایش "کرونوس" عبارتند از: تهیه کننده: سعید صفرپور و سیدسالار موسوی، مشاور کارگردان: مهیار ایسوند، طراح صحنه: سولماز غفاریان، طراح لباس: متین کی‌منش، طراح گریم: نسرین آجرلو، طراح نور: علی صفری، طراح تیزر: مهیار بهمنش، طراح گرافیک: امین قنبری، طراح موشن گرافی: محسن حسینی، طراح جلوه‌های ویژه میدانی: شاهین فتحی، موسیقی: گروه سایرنس، طراح موسیقی: رها حاجی زینل، تنظیم موسیقی: سید پیام حسینی، نوازندگان: اشکان حشمتی (کوبه‌ای)، علی قاسمی (گیتار الکتریک)، کاویان میثاقی (ویولن)، ثمین پورآذر (ویولن سل) و علی جنابی (پیانو)، خوانندگان وکال: سید پیام حسینی، میترا کرمی و رها حاجی زینل، مدیر اجرایی: رهام سلطانی، عکاس: رضا جاویدی، دستیار کارگردان: نسترن سیف، منشی صحنه: شهرزاد محمودی، مدیر صحنه: محمد امین فرج خواه، ساخت آکسسوار: علیرضا محمودی و رهام سلطانی، مجری گریم: سحر صالحی، دستیاران گریم: آذین پورزندی و مصطفی امانی و دستیاران صحنه: احمدرضا مقصودی، امیر حسن تیموری و مجید قفلی. تبلیغات مجازی: گروه جارچی.

علاقمندان می‌توانند بلیت این نمایش را از سایت تیوال تهیه کنند.

 

۳ روز پیش، پنجشنبه
رضا بولو، امیر مسعود و aysan rahimzadeh این را خواندند
علی صفری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش چشم به راه میرغضب i
محمد رحمانیان: به عنوان یک علاقه‌مند به نمایش ایرانی از هر کار حسین کیانی، درس‌های تازه می‌آموزم | عکس
» محمد رحمانیان: به عنوان یک علاقه‌مند به نمایش ایرانی از هر کار حسین کیانی، درس‌های تازه می‌آموزم
... دیدن متن »

 محمد رحمانیان در اولین شب از اجرای نمایش «چشم به راه میرغضب» گفت: من به عنوان یک تماشاگر علاقه‌مند به نمایش ایرانی تلاش می‌کنم از هر کار حسین کیانی، درس‌های تازه‌ای بیاموزم.

اجرای نمایش «چشم به راه میرغضب»، تازه‌ترین اثر حسین کیانی با نام دوم «یک مضحکه سیاه» شامگاه گذشته، چهارشنبه ۲۲ خرداد با حضور محمد رحمانیان، نویسنده و کارگردان تئاتر آغاز شد.
از دیگر مهمانان نخستین شب اجرای این نمایش می‌توان به گلاب آدینه، شیرین بینا، محسن حسینی، روح‌الله جعفری، محمدرضا مالکی، مجید فروغی، محسن حسن‌زاده و... اشاره کرد.
رحمانیان پیش از شروع اجرا گفت: خوشحالی امشب من از دو جهت است. یکی این که بعد از دو سال که تئاتر ایران از اجراهای حسین کیانی محروم بود بالاخره پشت مشکلات را به خاک رساند و نمایشی را برای اجرا آماده کرد و دوم این که این اتفاق در تالار سنگلج رخ می‌دهد. به خودش هم گفتم حیف بود که تو در کارنامه کاری‌ات اجرایی در تالار سنگلج نداشته باشی.

این نویسنده و کارگردان تئاتر افزود: باید اعتراف کنم من متاسفانه هیچ وقت به اندازه شما از اجراهای حسین کیانی لذت نبرده‌ام و این را با شرمندگی می‌گویم. چون می‌آیم که مثل یک تماشاگر عادی کارش را ببینم و یک دفعه اجرایش برایم تبدیل به کلاس درس می‌شود. آن قدر که من نمایش ایرانی را از حسین کیانی، حمید امجد و بهرام بیضایی آموخته‌ام از هیچ کس نیاموخته‌ام و مدت‌ها به دنبال فرصتی می‌گشتم تا ارادتم را به خاطر تلاش بی‌حد و مرزش، به خاطر توانایی‌اش در ساختن زبانی تازه برای تئاتر ایران و به خاطر اجراهای دقیق و درخشانش به او ابراز کنم. به هر حال من به عنوان یک تماشاگر علاقه‌مند به نمایش ایرانی تلاش می‌کنم از هر نمایش حسین، درس‌های تازه‌ای بیاموزم.

او در پایان گفت: ۱۰ سال پیش من بسیار تنها بودم و احساس می‌کردم این تنهایی چقدر رنج‌آور است، می‌خواستم نمایشی را اجرا کنم که به اجرا نرسید و از جمله کسانی که به من قوت قلب دادند حسین کیانی بود که گفت این دوران می‌گذرد و گذشت و خوشحالم که الان در کنارش ایستاده‌ام و همه‌مان مشتاقانه منتظر دیدن نمایشش هستیم. 

در پایان اجرا که در نخستین شب در میان استقبال تماشاگران روی صحنه رفت حسین کیانی نیز با حضور روی سن از حضور محمد رحمانیان قدردانی و از دیگر هنرمندانی که به تماشای اولین اجرای «چشم به راه میرغضب» نشسته بودند تشکر کرد.

«چشم به راه میرغضب» که در خلاصه داستان آن آمده است: «ذبیح و رضی، یکی مستبد و دیگری مشروطه‌خواه در دوره استبداد صغیر محمدعلی شاه به اعدام محکوم می‌شوند» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی حسین کیانی و  بازی علی سلیمانی، سیروس همتی، وحید نفر، مجید رحمتی ، سهیل ملکی هر شب ساعت ۲۰:۳۰ در تماشاخانه سنگلج اجرا می‌شود.

۳ روز پیش، پنجشنبه
رضا غیوری این را خواند
Negin Fooladi، محمد عمروابادی و حدیث سیدی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش پروانه الجزایری i
تغییر ساعت اجرای نمایش «پروانه الجزایری
انتشار جدید ترین تیزر نمایش «پروانه الجزایری»
» تغییر ساعت اجرای نمایش «پروانه الجزایری" به مدت سه روز صورت می گیرد
... دیدن متن »

همزمان با تغییر ساعت اجرای نمایش «پروانه الجزایری» به کارگردانی سعید حسنلو در تئاتر هامون، تیزر این اثر نمایشی منتشر شد.

به گزارش روابط عمومی؛ نمایش «پروانه الجزایری» به کارگردانی سعید حسنلو که این روزها با استقبال هنرمندان و مخاطبان در تئاتر هامون  به روی صحنه می‌رود در سه روز پایانی هفته جاری ساعت ۲۰:۳۰ به صحنه می‌رود.

«پروانه الجزایری» نوشته‌ی پیام لاریان است که با کارگردانی سعید حسنلو  اجرای عمومی خود را از ۲۵  اردیبهشت در تئاتر هامون آغاز کرده است. این نمایش برنده تندیس بهترین نمایشنامه از سی و پنجمین جشنواره تئاتر فجر و برگزیده مسابقه تئاتر صحنه‌ای ایران دودر بخش بهترین نمایشنامه است.

بازیگران این نمایش امیر احمدقزوینی، گلنوش قهرمانی، مهسا ایرج پور، محمد علیمحمدی، فرانک کلانتر، افشین زمانی و مجتبی پیرزاده هستند.
در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «تا حالا شده کسی رو از دست بدین و تلاش کنین برش گردونین؟»

۴ روز پیش، چهارشنبه
حدیث سیدی این را خواند
آقای سوبژه (محمد لهاک) و گلبرگ کامروز(گافکا) این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش آبی مایل به صورتی i
یادداشت حسین پاکدل براى نمایش «آبی مایل به صورتی» | عکس
» یادداشت حسین پاکدل براى نمایش «آبی مایل به صورتی»
... دیدن متن »

بسیار نمایش اجرا می‌شود هر شب بر صحنه‌ها؛ اما معدودند آن‌ها که جهانِ ذهنی‌ی مخاطب خود را دیگرگون می‌کنند. مخاطبی که در لحظه ورود به محل نمایش تحویل می‌گیرند با آن‌که لحظه خروج پس می‌دهند بسیار تفاوت می‌کنند. این اندک آثار به ذاتِ هنر تئاتر نزدیک‌‌تراند.خالقان این گونه نمایش‌ها تنها کارگردان یا نویسنده صرف نیستند؛ اینان حکیمانی هستند در اندازه و قامت هنرمند.
نمایشِ بی ادعای "آبی مایل به صورتی" از این دست آثار است. چنان ساده و بی‌پیرایه شروع می‌شود که گویی سادگی به مخاطب تعارف می‌کند، اندکی بعد آرام آرام درمی‌یابی این که پیش چشمت رخ می‌دهد یک آبشار سهمگین و یک سادگی هول‌انگیز و استخوان سوز است که در یک روزمرگی‌ی عادت شده و عادی، مثل خوره روح و روان بشریت را می‌خورد و نابود می‌کند.
نمایش، نمایش لذت و سرگرمی نیست. نمایش شلاق است بر پشت باورهای غلط. پتکی سنگین است فروکوفته بر فرق قضاوت‌های ناروا. سیلی سهمگینی است بر صورت‌های بزک شده‌ی تمدنِ ژست‌گرفته پشت ویترین چیزی به نام زندگی.

حکایت مکرر و نارفته به گوشِ هوشِ ابناء عالم است از سقوط و صعود انسانیت بر بستر طبیعت. نمایش به شدت ساده است.قصه انسان. غصه‌ی بی پایان ترنس‌هاست. ولی در اصل قصه‌ی ماست. ما انسان‌های به ظاهر سالم و عادی؛ نشسته بر سکوی نظارت و قضاوت. از لحظه شروع آرام و بی صدا لرزشی در تخته‌بندِ تن آغاز می‌شود، پس  از نیمه به بعد زلزله‌روح و روان تمام گذشته آغاز می‌شود و دست آخر به آتشفشانی می‌رسد که تمام دشتِ باورمان را درمی‌نوردد و با خود می‌برد.

گروه اجرایی، بازیگران فوق‌العاده توانا، خبره و دغدغه‌مند با همراهی نوشته‌ی بکر و کارگردانی خلاقانه چنان طوفانی در وجود هر تماشاگر ایجاد می‌کنند که تا زمانی که بر صفحه زندگی هست با او هست و خواهد بود.نمایش، نمایش ماست بر صحنه، نه آن‌ها که موضوع نمایش‌اند. رنج بسیار و زمان درازی بر ما رفته تا از مرحله معدوم کردن کورکورانه انسان‌هایی متفاوت برسیم به دورانی که کس و کسانی این‌گونه با ظرافت و دقیق همراه با جسارت بر صحنه نمایش از حقوق آن‌ها با ما که چشمِ گوش و هوش به سمتشان بسته‌ایم، سخن بگویند. می‌شود از رنجی سخن گفت و به گنجی رسید ولی گفتنِ این‌گونه کار هرکس نیست.نمایش آبی مایل به صورتی اثر ساناز بیان یک استثناست در میان قاعده‌ها. یک اتفاق مهیب است در وسط روزمرگی‌ها. اگر اهل تفکرید. اگر زندگی و زیست برخاک برایتان جدی است. اگر به خود احترام می‌گذارید. به تماشای این اثر بنشینید. شک نکنید موقع خروج کس دیگری می شوید. بزرگ تر و والاتر...

۴ روز پیش، چهارشنبه
آقای سوبژه (محمد لهاک)، گلبرگ کامروز(گافکا)، زهرا و s.hossein Afjeh این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش پدر I مادر i
نمایش «پدر | مادر» به کارگردانیِ رضا احمدی در تئاتر مستقل تهران، روی صحنه خواهد رفت | عکس
» نمایش «پدر | مادر» به کارگردانیِ رضا احمدی در تئاتر مستقل تهران، روی صحنه خواهد رفت
... دیدن متن »

نمایش «پدر | مادر» به کارگردانیِ رضا احمدی و نقش‌آفرینیِ مسعود کرامتی، مهدی پاکدل، نسرین نصرتی، آرش تبریزی، ندا اسدی و سارا امیدوار از بیست‌ونُهم خردادماه ۱۳۹۸ در تئاتر مستقل تهران، روی صحنه خواهد رفت.

«پدر | مادر» دوگانه‌ای به نویسندگی فلوریان زلر است که گروه اجرایی، یک شب، «پدر» را در هفتادوپنج دقیقه و شب بعدی، «مادر» را در هشتاد دقیقه به اجرا خواهد بُرد. این روند، تجربۀ جدیدی است که تا پایان تیرماه ۱۳۹۸ ادامه خواهد داشت. به عبارتی، اجرای «پدر» یا «مادر» به صورت جداگانه، هر یک شب در میان، در معرض دید تماشاگران قرار خواهند گرفت. مترجمان نمایشنامۀ «پدر»، حمیدرضا امان پورقرائی و مریم حیدری و همچنین مترجم نمایشنامۀ «مادر»، تینوش نظم‌جو هستند.

دیگر عوامل این اثر عبارت‌اند از: دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: کامران اقتداری؛ طراح صحنه: میثم نویریان؛ طراح لباس: مژگان عیوضی؛ طراح نور: رضا خضرایی؛ منشی صحنه: الهه غلام‌زاده؛ دستیار صحنه: مهسا اسماعیل زاد طراح پوستر و بروشور: سینا افشار؛ طراح مولتی‌مدیا: کیومرث صمدی طارمی؛ طراح صدا: عرفان خاتونی‌مقدم؛ عکاس: رضا جاویدی و روابط عمومی: ندا کاوندی و مهران عشریه.

پیش‌فروش بلیت این نمایش، از چهارشنبه بیست‌ودوم خردادماه در سایت تیوال آغاز شده است.

«پدر | مادر» از بیست‌ونُهم خردادماه تا سی‌ویکم تیرماه ۱۳۹۸، هرروز ساعت ۲۱:۳۰ در تئاتر مستقل تهران به نشانیِ ضلع شرقیِ چهارراه ولیعصر (تئاتر شهر)، خیابان رازی، نبش کوچۀ زند وکیل، پلاک ۵۰ روی صحنه خواهد رفت.

۴ روز پیش، چهارشنبه
امیر مسعود، حمیدرضا مرادی، حدیث سیدی و رویا کاظمی این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید