تیوال تئاتر | اخبار | نمایشنامه "جمعه کُشی" از نگاه محمد آقازاده، خبرنگار و منتقد پیشکسوت
S2 : 08:27:33
نمایش جمعه‌کُشی |  نمایشنامه

پی دی اف نمایش "جمعه کشان" اسماعیل خلج را که قبل از انقلاب به صحنه رفت یک ضرب با شوق می خوانم، خلج با گفت و گوهای_ بخوانید تک گویی _ آدمهای اثرش حقایق به ظاهر ساده را به نمایش می گذرد، انسانهایی که این خودآگاهی را دارند که عاجز از تغییر شرایطی اند که زندگی شان را به فلاکت کشانده اند، ولی این آگاهی را دارند بین خود و عامل فلاکت مرز را ببینند و این رویا را داشته باشند اگر روزی از ذره شده گی برهند و ما شوند بتوانند غیر ممکن را ممکن کنند.

نیچه جایی می گوید: "ما فاقد فلسفه مردمی اصیل هستیم، زیرا فاقد برداشت یا مفهومی اصیل و والا از مردم هستیم. فلسفه مردمی ما در خدمت کسان peuple است نه در خدمت مردم "، امر والا نه در فعلیت ها بلکه در بالقوه گی نهفته است و نمایش خلج لااقل در متن به صورت ظریف این تمایز را به نمایش می گذارد و وقتی در این نمایش مردی _ آقای احمدی _که از روستا آمده است به صراحت و پر از حزن از ضعف هایش می گوید و خود را از سگ کمتر معرفی می کند ما روزنه یی به سمت روشنایی را گشوده می بینم چرا که آگاهی از ضعف در نهایت به تحقق توانایی میدان می دهد ...."چی از یک سگ بیشتر داشتیم؟ خیلی هامون یک چیز کمتر داریم. سگ پارس می کند و ما ساکتیم، سگ رو اگر پا روی دمش بذاری گاز می‌گیره، ما گاز نمی گیریم" ...

کسی گفته است آنان که رنج می برند نیاز دارند بر حق باشند و در نمایشنامه "جمعه کشی" این بر حق بودن در جان آدمهای نمایش بی وقفه شعله می کشد، هم سرایی که در طول نمایش تنیده شده است پیش آگاهی از قدرت ما شدن می دهد که بعنوان یک لکه سفید بر پس زمینه سیاه خود را نشان می دهد . شب که می رسد آقای احمدی واخورده چند بار تاکید می کند بلاخره شب تمام می شود و کل نمایش را باید از منظر این جمله تاویل کرد و غایت متن را دریافت.

لوکاچ معتقد است: "اقتضای طبیعی سبک دراماتیک این است که جیزی که درون حان ها روی می دهد در آکسیون ها، حرکت ها و ژست ها انعکاس پیدا کند و به این ترتیب برای حواس مریی و ملموس شود، با این منظر امروز غروب در تالار سنگلج در خواهیم یافت آیا این نمایش به تمامی ایرانی که به صورت درخشان استعلای روح جمعی به سمت رستگاری در شرایط فروبسته را نشان می دهد در اجرا هم توانسته این درخشش را تکرار کند یا نه، باید منتظر ماند و با تماشای آن به داوری نشست. کاش این اتفاق بیفتد و در غیر این صورت غمگین می‌شویم که یک متن درخشان در اجرا از دست رفت.

درباره نمایش جمعه‌کُشی
۰۷ مهر ۱۳۹۸