تیوال تئاتر | اخبار | آنچه می‌سوزاند از آتش سردتر است
S2 : 19:47:17
نمایش آشویتس زنان | آنچه می‌سوزاند از آتش سردتر است | عکس

به گزارش تیوال به نقل از خبرگزاری ایلنا، علی صفری (نویسنده و کارگردان) یادداشتی بر آخرین تجربه تئاتری خود یعنی «آشویتس زنان» نوشته است که در زیر می‌خوانید:

نبود تراژدی در جهانی تراژیک کمدی را به وجود می‌آورد. این اندیشه و تعبیری است که هگل؛ فیلسوف آلمانی از تراژدی و ظهور و بروز کمدی دارد. اما وی به‌هیچ‌عنوان نتوانست جهان امروز ببیند تا بداند این تعبیر تا چه حد رنگ واقعیت پیدا خواهد کرد.
تفکری که با کاتالیزور مدرنیته و افزایش هیجانات و سرعت سالیان اخیر رنگی تازه گرفته است. جنگ و مرگ و درد تمام دنیا بی‌شک جهانی تراژیک را به یاد می‌آورد اما وقتی این عصب‌های انسانیت از منشأ کور شده باشند آنجاست که هر چیز برای بشر رنگ کمدی پیدا می‌کند.
تلویزیون روشن می‌شود، در فلان شهر و فلان کشور تعدادی کشته می‌شوند و ما ریموت را برداشته و شبکه را عوض می‌کنیم. بازهم یادآوری این جمله خالی از لطف نیست که نبود تراژدی در جهانی تراژیک کمدی را به وجود می‌آورد.

آشویتس نام ایستگاه قطاری بود که روزی مسافران لهستانی را جابجا می‌کرد. این ایستگاه درزمان جنگ جهانی با تغییر در ماهیت به کوره آدم سوزی مبدل شد. سابق بر این، ایستگاه قطار آشویتس محلی برای گذراندن وقت مسافران و تفریحات بین‌راهی بود ولی در حین جنگ این ایستگاه به یکی از مخوف‌ترین نقاط تاریخ مبدل شد. اتفاقی که نگارنده نمایشنامه «آشویتس زنان» را بر نگارش این اثر وادار کرد.

شاید از دیدگاه یک لهستانی همان‌طور که در بسیاری از مستندها دیده‌شده این موضوع و واکاوی و کنکاش در آن امری بیهوده بوده و باید آن را به تاریخ سپرد اما اینجا یعنی در شهر من انگارقطار مرگ تازه به ایستگاه رسیده است.
شاید در شهر من، قطار وجود خود را به یک ماشین تغییر داده اما ماهیت مرگ هنوز همان بود. تا یک روز وقتی‌که گرمای مردادماه آتش می‌بارید، بار دیگر ماهیت دژخیم خود را نمایان کرد. آنجا در نزدیکی کراکف افسران نازی درب کوره را می‌بستند و آتش و بعد... بعدی وجود نداشت...
اینجا یک نفر شیشه ماشین را تا انتها بالا می‌کشد و بعد... بعدی وجود نخواهد داشت.

 

درباره نمایش آشویتس زنان
۱۵ شهریور ۱۳۹۶