تیوال نمایش عکس سفید
S2 : 03:10:41
  ۱۹ فروردین تا ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۷
  ۱۹:۴۰
  ۱ ساعت
 بها: ۳۵,۰۰۰ تومان

: میلاد اخگر
: میلاد اخگر، امیرحسین طاهری
: (به ترتیب حروف الفبا) ابراهیم عزیزی، امیرحسین طاهری، بهار کاتوزی
: بهروز فرمانی

: محمدابراهیم علایی
: امیر عابدین
: هدا ابراهیم پور
: ابراهیم عزیزی، آیدا بوکانی
: آیدا بوکانی
: آوا فیاض
: عاطفه خدابخش
: علی کوزه گر
: کانون تبلیغاتی دایره تصویر
زوجی با تماس تلفنی دوست خود دچار چالش های جدی می‌شوند.

راه‌های ارتباطی با تماشاخانه پالیز: اینستاگرام / کانال تلگرام

مکان

تهران، خیابان کریمخان، خیابان عضدی جنوبی (آبان)، خیابان سپند، پلاک ۶۹
تلفن:  ۸۶۰۳۷۵۱۰

گزارش تصویری تیوال از نمایش عکس سفید / عکاس:‌ سارا ثقفی

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» نمایش «عکس سفید» دو روز تمدید شد

» خواستگاری یک تماشاگر از نامزدش بعد از دیدن نمایشی با موضوع ازدواج سفید

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
چاپ شده در روزنامه آرمان - تاریخ : ۱۳۹۷/۲/۲۰ -

خطر خلط مقصود و فرایند!
دکتر سحر صنیعی*

نمایش «عکس سفید» به نویسندگی میلاد اخگر و کارگردانی میلاد اخگر و امیرحسین طاهری نمایشی از روابط پیچیده انسان‌ها و فرایند زیست آنهاست، که به‌خوبی معنای روانشناسانه و جامعه‌شناسانه در آن به‌دقت رعایت شده است. رفتار و روابط انسان‌ها امروزه به‌صورت مستمر و معنادار حرکت نمی‌کند و بسیاری از گفت‌و‌گوها در ابتدای امر عقیم میم‌اند و سازه زندگی بین مدرن و سنت در دور باطل روزگار در چرخش است، و نشان می‌دهد ارتباطات انسانی در معرض خطر خلط «مقصود» و «فرایند» قرار گرفته است. معنای زندگی نه هدف بلکه فرایند است در نتیجه این تفکر در حال رشد بوده که زندگی بی‌‌‌معنا است و از بیهودگی آن نالیده می‌شود. باید گفت انسان در عصر کنونی با تغییر معیارهای سنتی ارتباطی با وجود ... دیدن ادامه » کهن‌الگوها، معیارهای جدید را نمی‌پذیرد و مدام با چالش عملی و فکری در مورد آن مواجه است... تکرار اینگونه روابط را می‌خواهد در کهن‌الگوی گذشتگانش جای دهد، به همین دلیل در ناخودآگاه به این مساله بسیار توجه و آن را اجرایی می‌کند. باید بگویم نویسنده و کارگردان این نمایش به‌خوبی تمامی این موارد را به نمایش گذاشته‌اند و بازی روان و توانمند بازیگران این موارد را برای مخاطب خود بسیار ملموس کرده است. نمایش با نورپردازی بسیار خوب و طراحی صحنه مینیمال تماشاگر را با خود همراه و مرحله همانندسازی و یا حتی همذات‌پنداری را برای او آسان‌تر ساخته است. نمایش «عکس سفید» درامی از روابط آدمی است، که هریک با کنترل بیرونی قصد دارند بر اوضاع مسلط شده که این سبب می‌شود بساط زندگی آنها خیلی زود برچیده شود. روایت داستان از قراردادها و پیش‌قراردادشدن زندگی مشترک انسان‌ها سخن می‌گوید که چطور این قراردادها «فعلیت» پیدا می‌کنند، با اینکه تفکر روشنفکری خواهان شکستن ساختارها و قراردادها است در حالی که با وجود سازه متصلب‌گونه این قراردادها و ساختارها عبور از آن نیاز به بسترسازی فکری و فرهنگی دارد و بدون شرایط لازم این امر محقق نخواهد شد و اگر هم انجام شود به‌صورت دیرپا نمی‌تواند به حیات خود ادامه دهد. این نمایش با بازی ابراهیم عزیزی، بهار کاتوزی و امیرحسین طاهری هر شب ساعت ۱۹:۴۰ در تماشاخانه پالیز روی صحنه می‌رود.

* جامعه‌شناس سیاسی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به آگاهی می رسد اجرای این نمایش بازی و صدای ابراهیم عزیزی، امیرحسین طاهری، بهار کاتوزی تمدید و خرید بلیت روزهای پنجشنبه ۲۰ و جمعه ۲۱ اردیبهشت ماه همینک آغاز شد.
نیلوفر ثانی و شکوه حدادی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نقد تئاتر, نمایش
نوشتاری بر نمایش عکس سفید اثر میلاد اخگر / منتقد هنرنت: نیلوفر ثانی

عکس سفید، موجودیت از دست رفته
نمایش عکس سفید با سوژه ای امروزی و دغدغه مند بسیاری از جوانانی ست که در رشد فکری و رفتاری ومواجهه با تغییرات روز ،به امکان انتخاب هایی بجز آنچه فرهنگ مسلط و عرف رایج، تحمیل میکند ، رسیده اند .
ازدواج رسمی ،ساختاری که اگرچه بدلایل زیاد ، تاکید و تایید میشود اما مملو از مخاطراتی ست که با تقیدهای قانونی ، رابطه ی دونفر را تحت تاثیر قرار میدهد بنابراین، ایجاد مدل ها و شکل های دیگری برای داشتن امنیت ِرابطه و ثبات پیوند و احساس فی مابین ، ضروری به نظر میرسد . که به تناسب نوع رابطه ، شرایط خودش را دارد ..
این الگوها سالهاست در جوامع سکولار ، و پیشرفته، بعنوان آزادی های فردی وحقیقی ، محترم ومجاز شناخته شده اند اما در جوامعی با فرهنگ های سنتی ِقوی و وجود نفوذ پررنگ مذهب و ارزش های اخلاقی ، مردود و حتی جرم محسوب میشود .. ارتباط دونفر وهمزیستی نزدیک، بدون تایید وعقد شرعی،از نظر چنین اجتماعی چنان ناپسند شمرده میشود که حتی افراد آن رابطه را ،فاقد هرگونه صلاحدید اخلاقی و مستحق ِحدود وجزا میدانند .
این درحالی ست که این جوامع برای معضلات بسیار ِناشی از ازدواج های سنتی و بندهای قانونی ،هیچ راه حل مناسبی ندارد ،وبدین صورت همچنان آمارنزولی ازدواج ها و صعودی طلاق ها ،حاکی از اِشکالاتی ست که دراین نوع همزیستی و زوجیت وجود دارد
از سویی اگر افرادی ،چنانکه در “عکس سفید ” روایت میشود ،بخواهند خارج از این عرف و قاعده، رابطه ای دلخواه را انتخاب کنند، با قدرت ِمسلط و مردسالار چنین جامعه ای ، سرکوب و فشارهایی دریافت میکنند که اجازه ی ادامه ی آن شکل از رابطه را با مشکل روبرو میکند
قدرت برساخته با روشهای تاثیرگذار بر جنسیت ها نفوذ میکند تا کنترل افراد را بر طبق قوانین و تاییدات خود پیش ببرد.. و اجازه ی راحتی و مزایای آن، فراگیرنشود .
برای زنان ، باتحریک حس مادری و زنانگی ِتعریف شده و ضربات ناشی از پنهانکاری های خانوادگی وتعصبات قومی ، وبرای مردان ، خدشه دار شدن غیرت مردانگی در برابر وجوه برابری های جنسیتی ، و اختیارات مساوی فردی در یک رابطه ی آزاد بدون افسار ِقوانین شرعی که زنان را به تک همسری و تمکین ،و مردان را به چند همسری وخودمختاری مجاب ومجاز میداند، ملالیتی ایجاد میکند که از آن به ” ناشاد بودن ” از زبان کارکترها ابراز میشود .
“عکس سفید” توانسته است با مطرح کردن سوژه ای با موضوعیت روز درباره ی ” زوج بودن” که ازمهمترین و اصلی ترین جنبه های اجتماعی انسانی ست ، در برابر این شکل از رابطه، واقع بینی را نمایش دهد که موجب ایجاد تفکر و بینش در مخاطبی ست که نیازمند شناخت بیشتر از وضعیتی ست که با آن دراین موارد روبرو خواهد شد .هرچند شاید از نگاه برخی مخاطبان به نظر برسد که سوق و دیدگاه نویسنده تاکید بر منفی بودن شکل های رابطه بدون ازدواج ست اما درحقیقت آنچه بعنوان مضرات این دست روابط مطرح میشود، اغلب عوامل بیرونی و خارج دایره ی دونفرست …ونه اختلاف نظرها و عدم تفاهم و نابرابری حقوق جنسیتی که در ازدواج های سنتی ،بالاترین فاکتور متارکه ست .
عکس سفید ، داستان زن ومردی ست که 15 سال ست یکدیگر را می شناسند و بتازگی تصمیم گرفته اند زوجیت و همزیستی دریک خانه ی مشترک را بدون ثبت قانونی تجربه کنند ، اما آنچه مسیر ذهنی و روانی آنهارا تحت تاثیر قرار میدهد ، فشارهای خارجی بیرونی است که سنگ بنای ارزشهای اخلاقی اش را بر سنتی بنا نهاده که فراروی از آن، بامقاومت ،طرد و انگ های متعدد خواهد بود وتنها رابطه ای را موّجه میداند که در چهارچوب ازدواج رسمی و قانونی وشرعی باشد .وبجز این منفور و طرد شده است
وجود تختخوابی دونفره در طراحی صحنه هوشمندی کارگردانی ست که میخواهد به یکی از مهمترین دلایل زوجیت ، و ارتباط دونفره ،بعنوان نیازی که مشروعیت آن لازم نیست الزاما در چهارچوب قانونی و ازدواج رسمی باشد، بلکه بعنوان یکی از اصلی ترین عوامل ثبات یک رابطه ،وجود بسترهای مناسب و مورد تایید دونفر ست …
اگرچه به نظر میرسد فروکاستن کل رابطه ی زوجیت به این محدوده که تمام جریانات بروی تخت ویا درحول وحوش آن در نمایش رخ میدهد ، نادیده گرفتن سایر جنبه های رابطه است و وجود سایر اشیاء در صحنه میتوانست دال بر آن جنبه های دیگر باشد ..که فقدان آنها ،احساس میشود .
هرچند ... دیدن ادامه » حتی اگر دیدگاهی بر مینیمالیستی دکور وجود دارد ، استفاده از خطوط مرزبندی ،برای تفکیک این محدوده از محل کار یا نشیمن یا …،قادربود هویت مندی ِعمیق تری به استفاده ی کارکردی طراحی صحنه ،بدهد که با وجوه مختلف یک رابطه ی دونفره منطبق تر است ..
استفاده از کارکتری غایب و تنها صدای او، انتخابی ویژه ای ست که میتواند نماینده ی افکار عمومی و نگاه مسلط جامعه که اگرچه ناپیدا اما “متنفذ” و “حاضر”ست باشد که تلنگرهای موثری در تمایلات روانی افراد و ناخودآگاهاشان، به همان روند سنتی وبومی و نقش های القاء شده ی سیستم حاکم ، وارد کند تا انقیاد افراد همچنان تحت سلطه باشد
عکس سفید، بازی های خوبی ارائه میدهد بخصوص بهاره کاتوزیان ، مانند همیشه نقش را از آن خود میکند اما به نظرشخصی نگارنده ،انتخاب امیرحسین طاهری ،نقطه ضعفی ست که توازن نقش هارا برهم میزند و نمیتواند پا به پای کاتوزیان، وحتی ترکیب ِمناسب ِمفاهیم و تجسم عینی پیش برود حتی بارها درطول اجرا، فاصله ی زیادی از سطح متوازن بازیها میگیرد ..
اگر چه در کلیت داستان ، به نظر میرسد ، دافعه و نهیبی از سوی نویسنده برای روشنگری ِمشکلات چنین ارتباط هایی وجود دارد اما ، دروجهی دیگر ، نقدی ست بر افرادی که هنوز در سیطره ی تفکرات سنتی و عرفی جامعه ی بسته و معتقد به پنهانکاری هستند اما روش های مدرن و امروزی و کاملا درجهت مخالف عموم را برمیگزینند و پیش از آنکه به آگاهی و تفکری بن دار ، رسیده باشند ، به انجام واجرای آن اقدام میکنند .. واین نااگاهی در شکلی از یک تجربه ی ِهیجانی تا آنجا پیش میرود که حتی هنوز ،نمیدانند نسبت و نوع رابطه ی دونفره اشان چگونه ست و در برابر این پرسش ِپیش پاافتاده ی “تو کی ِمن هستی ” قرار میگیرند که عملا انعکاس حماقت ذهنی و ناآگاهی اصولی به این شکل از رابطه است …به شدت از دل رفتار و برخورد کارکترها ،به این نکته میتوان رسید که پیش از افدام به هرحرکت ِآوانگارد و پیشرویی در جوامع بسته،بلوغ فکری و پذیرش مسئولیت از عواقب آن بی هیچ مخفی کاری و قبول تمام قد مناسب بودن این شکل از رابطه برای دونفر ،از ضروریاتی ست که نیازمند گفتگو و روشنگری و ارائه ی منطق و ایستادگی برآن، حتی به دیگران ست … نمیتوان فردی سنتی ونیمه سنتی بود اما روش های مدرن را برگزید … واز هراس قضاوت های خطی و ناآگاهانه خانوادگی و اجتماعی ، مدام در سایه ی “زندگی یواشکی” ماند.
عکس سفید متن و نمایشی با امر ِمعاصرشدگی ست که انتخاب درستی برای اجرای ِصحنه ای ست . باتقدیر از میلاد اخگر نویسنده وکارگردان این اثر که موجب تفکر و بینشی برای مخاطبی میشود که نیازمند تئاتر فکور و آگاهی دهنده است ..

با آرزوی موفقیت های بسیار برای گروه این نمایش و کارهای آتی بیشتر با همین نگاه و تلاش

نیلوفرثانی
31 فروردین97
سپاس و آرزوی موفقیت برای گروه اجرایی عکس سفید .
۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۷
درود بیکران بانو جان که همیشه لطف و مرحمت دارید
خوشحالم که اجرارو دیدید ومطمئنم نظرات ارزشمندی دارید
افتخاری ست که میزبان نگاه و ذهن زیبای شما با نوشته هایم باشم
ارادتمند بسیار
۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۷
خواهش می کنم
بزرگوارید بانو جانم ممنونم
سپاسدار لطف و مهرتان هستم .
بانو جان ، هر آنچه باید، در این تحلیل دقیق ، ریزبینانه و زیبایتان ، مرقوم کرده اید که بسیار قابل تعمق است . و من کاملا با شما هم نظرم . و تصورم براین است که پرداختن به سوژه هایی از ... دیدن ادامه » این دست ، با توجه به جامعه ای که نسل جوانش پویا و بالنده اند و زیر بار فرهنگ سنتی وعرف جامعه ، روح و روانشان آسیب پذیر شده ، از ضروریات است . و قطعا" لازمه اش هم بسترسازی فرهنگی است .
سپاس



۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت کوتاه سینا دادخواه (رمان‌نویس)

اصلا دوست ندارم قیافه‌ی منتقدان حرفه‌ای را به خودم بگیرم و بگویم «عکس سفید» یک اجرای درخشان سوپررئالیستی، تیزبین در ثبت جزئیات زندگی روزمره‌ی شهری و هوشیار در توصیف حال‌وهوای گروه‌هایی است که ریچارد فلوریدا زمانی آن‌ها «طبقه‌ی خلاق» نامید. از این نکته هم شتابان می‌گذرم که مقایسه‌ی ضمنی دو تهران پیش از ۸۸ و پس از ۸۸، هسته‌ی اصلی ملودرام آخر میلاد اخگر است. می‌خواهم فقط و فقط این را بگویم که خوب است کسی باشد که وقتی دلگیر و دمغ، دچار «بحران هویت» شده‌ای و خودت را و گذشته‌ی نزدیکت را به یاد نمی‌آوری،‌ بهت تشر و تلنگر بزند که هی تو، هی تو که روزی روزگاری آرزوی مهمی داشتی و می‌خواستی کار مهمی بکنی تا باری از دوش شهر و هم‌سالانت برداری، تو تنها نیستی... دیگرانی هم هستند که مثل تو بزرگ شده و بالیده ... دیدن ادامه » باشند و گوش‌شان به همان صداهایی حساس باشد که گوش تو... پس کم نیاور پسر... بنویس... تا روشنایی بنویس...
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
می‌دونید دیگه داریم به آخراش نزدیک می‌شیم؟!

تیوالی‌های عزیز به تماشای «عکس سفید» بیایید، منتظرتونیم
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تنها 9 اجرا باقیست ...
عاطفه گندم آبادی و محمد لهاک این را خواندند
مریم زارعی، الیاس نوبری و نسیبه متاجی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روزهای تازه، از چهارشنبه ۱۲ تا شنبه ۱۵ اردیبهشت، به نویسندگی: میلاد اخگر، کارگردانی: میلاد اخگر، امیرحسین طاهری، بازی: ابراهیم عزیزی، امیرحسین طاهری، بهار کاتوزی، هم اکنون آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من این نمایش رو دوست داشتم. کلا خیلی خوب بود. بهاره کاتوزی هم با اون صداش به طریق اولی عالی بود.
دغدغه این روزهای خودم بود. بستر داستان ازدواج سفید بود ولی به نظر من هر رابطه ی بلندمدتی که با انتخاب آزاد طرفین و یا به واسطه شرایط، به ازدواج منتهی نمیشه رو در بر میگرفت. ساختار شکنی و بر خلاف عرف یا سنت رفتار کردن در جامعه ای مثل ما که بار عرف و سنت سنگینِ، یک چالش روانی طولانی به بار میاره.
چیزی که من از نمایش گرفتم تشویق به ازدواج سنتی یا نفی ازدواج سفید نبود. نمایش داشت به من میگفت حواست باشه داری چه تصمیمی میگیری و چه چیزی تو رو به سمت این تصمیم سوق میده؟ تا وقتی مثلا دوستت رو با شوهرش و بچه میبینی افسوس سنگینی نخوری.
مرسی از همه عوامل نمایش.
نمایشی تامل برانگیز و به شدت درگیر کننده در مورد موضوعی حساسیت زا و به روز ... به راستی وضعیت روابط در جامعه ما بیش از این نیاز به نمایش های از چنین دست دارد و با مطرح شدن آن و پرداختن به آن امیدوارم تابوی این مساله شکسته شود. جای جای نمایش با شخصیت های آن ارتباط برقرار می کردم و آن جا که دختر نمایش فریاد "تو چه کاره منی؟" حقیقتا من نیز همراه با پسر نمایش خرد شدم... دوستان و آشنایان بسیاری دیده و می بینیم که درگیر مساله ازدواج سفید هستند و نمایش به زیبایی توانسته بود معضلات و مشکلات چنین روابطی را آشکار کند.
تبریک به گروه بابت جرات و شهامت پرداختن به آن و به امید پرداخت های بیشتر به مسائل روز جوانان در نمایش ها...
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روزهای تازه، از یکشنبه ۹ تا سه شنبه ۱۱ اردیبهشت، به نویسندگی: میلاد اخگر، کارگردانی: میلاد اخگر، امیرحسین طاهری، بازی: ابراهیم عزیزی، امیرحسین طاهری، بهار کاتوزی، هم اکنون آغاز شد.
بهناز سروش این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روزهای تازه نمایش، از چهارشنبه ۵ تا جمعه ۷ اردیبهشت، به نویسندگی: میلاد اخگر، کارگردانی: میلاد اخگر، امیرحسین طاهری، بازی: (به ترتیب حروف الفبا) ابراهیم عزیزی، امیرحسین طاهری، بهار کاتوزی، هم اکنون آغاز شد.
بهناز سروش این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
توی خاک باغ خونه
یه روزی دست زمونه
مارو کاشت با مهربونی
پیش هم مثل دو دونه
ما تو باغ مأوا گرفتیم
بارون اومد پا گرفتیم
دوتایی تو خاک باغچه
ریشه کردیم جا گرفتیم
غافل از رنگ گلامون
غم فردای دلامون
توی خاک زیر یه بارون
توی باغ روی زمین
گل اون شد گل سرخ
گل من زرد و غمین
گل اون گلهای شادی
گل ... دیدن ادامه » من گلهای درد
اون تو گلخونه ی گرمِ
من اسیر باد سرد
.................
بد جوری این شعر رو انداختید دهنمون :))
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با «ازدواج سفید» موافقید؟
دوست عزیز ،اگر نمایش سولد‌اوت میشه که هیچ وگرنه پیشنهاد میکنم برای جذب مخاطب بجای تیزر بالا که اطلاعات مهم و اصلی در مورد نمایش رو نمیده و یا مصاحبه در مورد ازدواج سفید که قطعا بسیار پرزحمت بوده اما باز هم کمکی به نمایش نمیکنه، از بخشهایی از نمایش یه ... دیدن ادامه » تیزر واقعی(به سبک تیزرهای استاندارد سینماییی) درست کنین ودرینجا یا ایستا منتشر کنین...(حتی با دوربین موبایل هم میشه )فقط دراونصورت هست که میشه با ژانر نمایش،زبانش، نوع بازیها و....و خلاصه فهمید منطبق بر سلیقه شخصی هست یا نه
۰۲ اردیبهشت ۱۳۹۷
سوال این نظر سنجی شدیدا ناقص است. با ازدواج سفید در کجا در چه شرایطی چه جامعه ای چه بستری... پاسخ هر کدام کاملا متفاوت است.
۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روزهای تازه نمایش، به نویسندگی: میلاد اخگر، کارگردانی: میلاد اخگر، امیرحسین طاهری، بازی: (به ترتیب حروف الفبا) ابراهیم عزیزی، امیرحسین طاهری، بهار کاتوزی، از یکشنبه ۲ تا سه شنبه ۴ اردیبهشت، هم اکنون آغاز شد.
بهناز سروش این را خواند
آوا فیاض این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خواستگاری یک تماشاگر از نامزدش بعد از دیدن نمایشی با موضوع ازدواج سفید


شب گذشته 28 فروردین ماه در یک اتفاق غافلگیرکننده بعد از پایان نمایش «عکس سفید» که سوژه اصلی آن پدیده ازدواج سفید و معضلات جوانان است، یکی از تماشاگران در برابر حاضرین از نامزدش خواستگاری کرد و با اشاره به یکی از دیالوگ‌های نمایش گفت :« برای اینکه در سال‌های آینده از نامزدم نشنوم که تو چی کاره‌ی منی؟ همین‌جا از اون خواستگاری می‌کنم.»

گروه اجرایی معتقد است: «اگر با گذشت تنها 7 اجرا از اجرای «عکس سفید» با سوژه‌ای مهم مانند پدیده ازدواج سقید، توانسته باشیم تاثیری این چنین روز تماشاگر بگذاریم یعنی راه را درست رفته‌ایم. به قول پیتر شومان تئاتر یک ضرورت است، چیزی شبیه نان.»
برای دغدغه شما احترام قائلم. ولی کسانی که سالها با هم با ازدواج سفید یا سیاه یا هر چیز دیگری که شما می نامید زندگی کرده اند مفهوم تعهد را نفهمند و صرفا در قالب یک امضا برای هم معنی پیدا کنند دارای مشکل رفتاری و اجتماعی عمیق هستند. برای زندگی مشترک بیش از ... دیدن ادامه » امضا روی دفترچه ازدواج به تعهد فکری نیاز هست که الزاما برای وفادار بودن به یک رابطه به اجبار یک امضا سخیف و بی محتواست. وقتی کسی بدون اجبار قانون متعهد باشد می توان همه چیز را با او شریک شد نه با کسی که دنبال نامی از تو در رابطه می گردد که کسی در رابطه ای کاره‌ی او باشد
به گمانم گروه محترم شما اکیدا باید چشم هاش را بشوید و جور دیگر ببیند
۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷
متاسفم برای کسی که فقط برای اینکه بعدا نامزدش(دوست دختر) بهش نگه تو کی منی؟! خواستگاری و ازدواج میکنه!!!!
۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
می‌دونی ازدواج سفید یعنی چی؟
تا حالا این جمله رو توی رابطه‌تون شنیدید؟

+ تو کیِ منی؟
درباره تئاتر عکس سفید
حال این روزها چند؟
ساره بهروزی
(چاپ شده در روزنامه اعتماد 26 فروردین 97)
 

نمایش «عکس سفید» که این روزها در تماشاخانه پالیز اجرا می‌شود، گذری کرده بر زندگی مدرن جوان‌های امروزی. در این نمایش اجتماعی، تغییرات فرهنگی و نقش باورهای فردی در جامعه‌ کنونی کارکرد ویژه‌ای دارد. ویترینی که از بیرون دیده می‌شود در تقابل با درونی که واقعیت است. باورها و خرده‌فرهنگ‌های قرضی از جوامع دیگر را شاید بتوان بر فرهنگی دیگر استوار کرد، اما گویا نه تنها استحکامی ندارند، بلکه آسیب‌زا نیز هستند.

ساده و صمیمی وارد زندگی مشترک دونفر می‌شویم. دیالوگ‌ها و رفتار و منش هر دو شخصیت برخاسته از زندگی واقعی، باورپذیر و منطبق با افراد است. افراد هم‌نسل شاید هریک به نوعی اشتراکات خود را با نمایش بیابند، یکی دردوری‌گزینی و دیگری در صمیمیت و آن ... دیدن ادامه » دیگری در کار و تلاشش؛ اما در این میان واقعیتی که وجود دارد نوع انتخاب زندگی و تغییر در رفتارهای گروهی نسل‌هاست. نمایش مخاطب را درگیر جست‌وجویی می‌کند که ریشه در فرهنگ جامعه و پرورش افراد دارد. این نمایش به واقع برشی از زندگی و تفکرات اشخاصی است که زندگی امروز خود را نزدیک به جوامع صنعتی انتخاب کرده‌اند؛ اما فقط انتخاب کرده‌اند. واضح‌تر اینکه واقعیت همیشه خود را به‌گونه‌ای نشان می‌دهد که انتظارش را نداریم. غافل از اینکه به‌غیر از قوانین، فرهنگ خانواده‌، فرهنگ غالب جامعه‌ای که در آن پرورش یافته‌ایم نیز نقش مهمی در زندگی دارند. اینکه افرادی فکر می‌کنند چون طلاق رکورددارتر از ازدواج است یا مسوولیت‌های زندگی مشترک تنها با ثبت رسمی خود را نشان می‌دهد، تنها دلیل کافی برای این نوع انتخاب‌ها و هم‌خانگی‌ها نمی‌تواند باشد. خانواده از دیرباز و درتمامی جوامع چه پیشرفته چه درحال توسعه نهادی سنتی است که دارای قوانین مربوطه است. نمایش گویا گوشزد می‌کند که این نهاد سنتی اگر بخواهد دوام و استقرار لازم را داشته باشد ناچار باید تابع قوانینش شد. با بیان دو نکته به شرحی دراین‌ گوشزد می‌پردازم.

نمایش دوبار مخاطب را میخکوب می‌کند. اول جایی که زن خسته از مسوولیت‌ها در حسرتی که حق و حقوق یک زن سالم در زندگی واقعی هست دنبال یک گوش شنواست، اما با پیشنهادی شوکه می‌شود. دوم لحظه‌های نزاع زن و مرد است. لحظه کلافگی مرد و اتهامش به زن. در این موقعیت‌هاست که رویکرد به سبک زندگی جدید با فرهنگ پایه خودنمایی می‌کند. جالب توجه است که تنها صحنه‌ای که این دو نفر را با‌هم در خانه می‌بینیم، همین نزاع وکشمکش لفظی است. تا قبل از این صحنه مخاطب از طریق گفت‌وگوهایی وارد جزییات می‌شود که امروزه دور از ذهن نیست. همین فاصله‌ها و درگیری‌های روزانه و پیگیری‌های مجازی، به خوبی نشانه‌هایی از تغییر زندگی سنتی جامعه به مدرن است که گریز‌ناپذیرند.

درست دراین دو زمان کوتاه اما عمیق مخاطب نگاهش را به جامعه و فرهنگ، ارزش‌ها و هنجارهایی که در آن هست، می‌اندازد. همچنین به واقعیت‌ها و مسوولیت‌هایی مانند کار و تامین هزینه‌های زندگی که زمان‌بر هستند و بیشتر نیاز به برنامه‌ریزی دارند تا تصمیم‌گیری‌های عجولانه معطوف می‌کند. اما نکته قابل تامل اینجاست که؛ گویی نیازهای افراد باید به نحوی ارضاء شود که از نظر فرهنگی و ارزشی مورد قبول و پذیرش دیگر افراد جامعه هم قرار بگیرد تا بتوانند از آسیب‌ها دور باشند. یا اگر هم آسیبی رسید، به راحتی فرو نریزند و نابود نشوند. این رفتار مرد و اتهامش، همچنین شوکه شدن زن پس از سال‌ها وجود یک اشتراکی در تفکر پنهانی هر دو نفر یا بهتر بگویم هر سه شخصیت است. اینگونه به نظر می‌رسد هم‌خانگی در هنجارهای اجتماعی در کارکرد پنهانی هر سه نفر فاقد ارزشی است که بخواهند پذیرای آن باشند. نشانه‌هایش همان چند صحنه کوتاه و تامل‌برانگیزی است که بیان شد. جمله تکان‌دهنده «تو مگه چه کاره من هستی؟» مخاطب را به ریشه‌های پرورش افراد نزدیک‌تر می‌کند تا گفته‌ها و عملکردشان. شنیده‌ها حاکی از آن است که دربیشتر مواقع حال وهوای این آسیب‌های روانی در خود شخصیت‌ها و بازتاب آن در بین دوستان سبب بدبینی‌هایی می‌شود که زمان زیادی برای جبرانش لازم است. این نمایش به خوبی ویژگی‌های پنهانی در دگرگونی ساخت خانواده و نزدیک شدن به جوامع صنعتی را در حالی نشان می‌دهد که نظام بخشیدن به رفتارها و کارکردهای خانواده در فرهنگ جامعه ما و همچنین لایه‌های باور اشخاص، همچنان ارزش محسوب می‌شود.

لینک: http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=969&pageno=9
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
- به زمین و زمان فحش دادم...به خودم به مهدی به مامانم به همه اون مزخرفاتی که یه عمر گفتم که من اعتقادی به ازدواج ندارم...
من نمیخوام یکی دیگه رو بیارم توی این دنیا بدبخت کنم ....
که تو گوه خوردی... که تو گوه خوردی که داری دروغ میگی...

+ با من ازدواج می کنی؟؟؟
نمایش خوبی بود...
موضوع نمایش جدید و بروز و عالی بود...
بازی خانم کاتوزی که حرف نداشت...
دیالوگ ها دقیقا از زندگی روزمره آدمها برداشت شده بود واین باعث میشد تمام حس بازیگران رو درک کنم و باهاشون همدرد بشم...
چقدر قشنگ شروع شد و چه جالب تموم شد...
دیدن این نمایش رو به همه و بخصوص به کسانی که درگیر روابط عاطفی و دوستیهای بلند مدت هستن و با مقوله ازدواج نمی تونن کنار بیان، شدیدا توصیه میکنم...
سپاس از همه عوامل مجموعه....
واجب شد من بببینم پس
۲۶ فروردین ۱۳۹۷
خواهش می کنم عزیزم...
۲۸ فروردین ۱۳۹۷
ممنون
۰۲ اردیبهشت ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید