کمدی کودک و نوجوان رویداد آنلاین
چیدمان
تیوال فیلم عامه پسند
S3 : 20:45:11 | com/org
آنچه را مردم معمولی پسندند. آنچه را عرف پسندد

گزارش تصویری تیوال از نشست خبری فیلم عامه پسند / عکاس: رومینا پرتو

... دیدن همه عکس‌ها ››

اخبار

›› اسارت در لایه های عامه پسندانه

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید

مشکل اصلی فیلم این بود که با فیلمنامه ای که نهایتا می شد یه فیلم کوتاه ساخت فیلم بلند ساخته شده بود و حالا چجوری نشون بدیم که مشخص نشه آب بستیم به فیلمنامه آهان روایت غیرخطی!
وقتی روایت غیر خطی داریم و صحنه ای رو دوباره می بینیم باید زاویه دوربین عوض بشه و نکته جدیدی ببینیم اما اینجا این اتفاق نمی افته
بازی ها بد نیست ولی خوب هم نیست
کارگردان دغدغه خوبی داشته ولی تو نمایشش شکست خورده

۳/۵ از ۱۰
سهیل بیرقی در فیلمهاش (هنوز اینقدر خاص نشده که بگم سینمای این کارگردان) یک جوری دقیق و با جزئیات کامل به موضوعات زنان در نسلها و جایگاه های متفاوت اجتماعی میپردازه که انگار خودش در تمام زندگی های قبلیش در کالبد زن، اون هم در جامعه مردسالار (اگر نگم زن ستیز) مثل این مرز پر گوهر زیسته!!!
چه بازی درخشانی خانم معتمد آریا داشتن، چقدر قشنگ تک تک خلقیات زنان 50-60 ساله امروز جامعه رو گلچین کرده بود و شخصیت داستان در آورده بود.
باران کوثری مثل همیشه خوب. هوتن شکیبا هم که ستوان اینشمرش رو یکم به روز کرده بود و آورده بود جلوی دوربین!!!
و اما قصه ای که میشد جذابترش هم کرد. موضوع خوب و به جا بود، ولی فیلمنامه احتیاج به بازنویسی داشت تا کشش لازم برای جذب مخاطبش رو هم داشته باشه.
بسیار بد در قصه، اجرا و فرم. پلان های پس و پیش متعدد که معلوم نیست هدف فیلم چیه از این پرش ها و چه ارجاعاتی رو تو روند داستان میخواد بده... بازیها هم بد...
میگن ضرب المثل هر جامعه‌ای دکترین اون جامعه است.
این فیلم به زیبایی یکی از زشت‌ترین دکترین های این مرز پر گوهر رو پرتاب می‌کنه تو صورت تماشاچی:
«خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو».
کوثری رو دوست داشتم / معمتدآریاش تکراری بود / شکیباش هم یله (به غیر از اون نگاه کاسب کارانه اش از پشت به معتمدآریا در دیدار اول)
پرش زمانی اش بی منطق بود
در کل در نمایش زنی که زندگیش رو داده پای شوهر و فرزندش و الان هیچی نداری نسبتاً موفق بود ولی من همچنان به همین سادگی رو ترجیح میدم.
حقیقتش من دوست داشتم پایان فیلم یه روزنه امید ببینم، اینکه شاید بعد از تلاش های ناموفق شاید در آخر کار این ضرب المثل همیشه صدق نکنه و کمااینکه آدم های موفق همیشه با ناامیدی دیگران شروع کردن، واقعیتش فیلن رو دوست داشتم بخاطر بازی معتمدآریا ولی پیام فیلم رو دوست نداشتم :((
۱۴ بهمن ۱۳۹۸
به نظر من هم به همین سادگی قشنگتر بود .
مخصوصا که هنگامه داشت :))
۱۴ بهمن ۱۳۹۸
@یاسمن: به نظرم تمام زورش رو زده بود که به سمت ملودرام غش نکنه و اون بازی های بیخودی اش هم با زمان برای همون بود ؛ این یک.
دو : این تم این کار گردانه: از من تا عرق سرد و حالا عامه پسند: زنانی که تلاش میکنن خلاف جهت آب شنا کنند و موفق نمیشن یا بهتره بگیم که نمیذارن موفق بشن.
۱۴ بهمن ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
موضوع خاصی نداشت ( از این نظر که توی فیلم دنبال گره و داستان خاصی باشیم ) اما نگاه و روایت فیلم از زنان خانه داری که یا دیده نمیشن یا خیلی کم دیده میشن ( چه در خانواده و چه در جامعه و قانون ) به دور از دید فمنیستی برای من جذاب و دوست داشتنی بود.
بازی خانم معتمدآریا و آقای شکیبا هم خوب بود.
فقط ای کاش اگر بازیگری مثل خانم کوثری نمیتونن در کل فیلم لهجشون رو حفظ کنن ، اصلا لهجه نداشته باشن به نظرم بهتره.
کاری با لهجه ندارم ولی اولین بار بود از بازی باران کوثری خوشم اومد.
۱۳ بهمن ۱۳۹۸
پیام فیلم و ناامیدی آخر فیلم رو دوست نداشتم، ولی بازی خانم معتمدآریا مثل همیشه فوق العادس
۱۴ بهمن ۱۳۹۸
خانم یاسمن به نظرم اون ناامیدی هم واقع بینانه بود . چند درصد از آدم ها میتونن با وجود این همه موانع و مشکلات و سرزنش ها و انرژی های منفی موفق بشن ؟؟
۱۴ بهمن ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید