تیوال نمایش چشم‌ های بسته از خواب
S2 : 20:58:11
کاری از گروه تیاتر تازه
  ۱۲ مهر تا ۰۳ آبان ۱۳۹۶
  ۱۸:۰۰
  ۵۰ دقیقه
 بها: ۲۰,۰۰۰ تومان

: محمد چرمشیر (بازخوانی داستان «پسرم قاتل است» نوشته «برنارد مالامود» با ترجمه «اسدالله امرایی»)
: یوسف باپیری
: (به ترتیب حروف الفبا) پاوان افسر، مهران مرادی، افسون یدملت
: گروه تیاتر تازه

: محمد قدس
: مجتبی کریمی، اشکان خیل‌ نژاد
: سریه شمسی‌ زاده
: زهرا بهرامی
: محمد سلطانی
: حانیه موسوی
: آرمان کوچکی
: ساینا قادری
: درسا بختیار، آیدا (آتنا) نادرزاده
: مهدی حسینی
: علیرضا حسینی، فرید حسینی
: (تیاتر بازها) امیر قالیچی
: سایت تیوال

نمایشنامه «چشم‌های بسته از خواب» نوشته محمد چرمشیر بازخوانی داستانی است با نام «پسرم قاتل است» نوشته‌ برنارد مالامود، از مجموعه داستان‌‌های کوتاه‌ با عنوان «مردی که کشتمش» با ترجمه اسدالله امرایی می‌باشد، که نشر افراز چاپ کرده است.

این نمایشنامه گفت‌و‌گویی است میان سه شخصیت که نام خاصی ندارند و صرفا با عنوان مادر، پسر و دختر شناسانده شده‌اند و ماجرای یک خانواده است که به ظاهر مدت‌ها با هم غریبه شده‌اند و و مدام از پدری سخن می‌گویند که در این گفتگو غایب است.

گزارش تصویری تیوال از نمایش چشم‌ های بسته از خواب / عکاس:‌ رضا جاویدی

... دیدن همه عکس ها »

مکان

خیابان طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، ضلع جنوبی باغ هنر، بام خانه هنرمندان
تلفن:  ۸۸۳۱۰۴۵۷، ۸۸۳۱۰۴۵۸


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
کار بدی نبود . لایه های زیادی داشت و بدون دونستن معنی نمادها دنبال کردن سخت می شد. یکی دو بار درگیر اوج داستان و دیالوگ ها و بازی خوب سه بازیگر بودم که نامحسوس فضا عوض شد و رشته فکر از دستم رفت و دیگه نتونستم مثل نیمساعت اول کار را دنبال کنم. ولی ارزش دیدن داشت.
خرید بلیت سانس های تازه این نمایش فردا پنجشنبه ساعت ۱۸ آغاز خواهد شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یوسف باپیری از اجرای نمایش «چشم‌های بسته از خواب» در سالن استاد انتظامی خانه هنرمندان می‌گوید:

تمایل داشتم از استادم؛ محمد چرمشیر متنی را کار کنم.
نوع زبان برای ما بسیار دشوار بود چون در بخش‌هایی از نمایش دیالوگ‌ها بسیار به هم نزدیک بودند.
نمایشنامه «چشم‌های بسته از خواب» متنی پیچیده و سخت است.
بیشترین مدت‌زمانی که یک نمایش را اجرا کردم سی‌وچند شب بوده است.
عوامل مجموعه انتظامی بسیار به ما کمک کردند اما در میان تمام سالن‌هایی که در آن‌ها نمایش اجرا کرده‌ام، سالن استاد انتظامی بدترین سالنی است که تا امروز دیده‌ام!

https://t.me/joinchat/AAAAAD-TYn2UJVtC-FOhDA
مهدی حسین مردی این را خواند
جناب باپیری عزیز حالا نمایش شما هم همچین آش دهن‌سوزی نبود!!در و تخته به هم جور بودند...
۲۵ مهر ۱۳۹۶
واقعا بدترین بود
۳۰ مهر ۱۳۹۶
تا به حال نمایشی نرفته بودم که اونقدرعصبی و کلافه بشم دلم بخواد وسطش بلند شم برم بیرون
واقعا نمایش بدی بود
۰۱ آبان ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت سانس های تازه از دوشنبه ۲۴ تا جمعه ۲۸ مهرماه فردا جمعه ساعت ۱۴ آغاز خواهد شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت کارگردان

شاید یکی از بزرگترین دغدغه های تئاتر ایران از همان نخستین نگارش نامۂ آخوندزاده به میرزا آقا تبریزی، چگونگی گفتگو در باب تئاتر و اجرا بوده است. و اینکه توانایی ها و امکانات و سهم زبان فارسی در این گفتگو چه میزان بوده و یا می تواند باشد.
.
برای نگارش نوشتاری که بتواند توضیح دهد که یک نمایش چگونه کار می‌کند و یا چگونه اجرا و به فهم ما در می‌آید تا از قِبَل آن بتوانیم به این سوال پاسخ دهیم که چگونه در مورد یک اجرا گفتگو کنیم؟ و این که آیا زبان و دانش ما توانایی این گفتگو را دارد یا نه؟ به دانش-معرفتی نیازمندیم که با گذر از داده ها و اطلاعات در ساحت ایده، اندیشه و فکر عمل می کند. به همین دلیل هر نوشتنی نوعی فکر کردن است و دارای ایده-اندیشه ای، -هر چند که الکن و ناقص باشد- که از فرمی خلاق و نو و یا الگوی از پیش اندیشیده شده پیروی می‌کند.
اما ... دیدن ادامه » بدون فکر کردن و اندیشیدن و فقدان ایده شرایط امکانِ وجودی هر نوشتاری محال و غیر ممکن به نظر می رسد.
.
اگر این فرض بدیهی را بپذیریم که هر اجرای تئاتری نیز می‌تواند حمل کنندۂ ایده‌ای باشد که در فضا (مکان-زمان-زبان-بدن و اشیاء) جاری می‌گردد، رشد می کند، تغییر و یا تبدیل می شود و به سرانجام و یا انتها می‌رسد پس به روی صحنه بردن هر نمایشی نیز نوعی فکر کردن و اندیشیدن است که از الگویی پیروی می‌کند و یا فرمی پیشنهاد می‌دهد
.
من از همه کاربران و مخاطبین فعال تیوال دعوت می کنم که به دیدن نمایش ما بیایند و حاصل فکر و اندیشه و تلاش یک گروه کاملن جوان، و سخت کوش را در همۂ بخش ها از بازیگری تا طراحی و گروه کارگردانی و پشت صحنه را ببینند که تلاش می کنند، پیشنهاداتی داشته باشند
.
و از شما دعوت می کنم که با دیدن نمایش ما ( چه خوشتان بیاید چه بدتان بیاید) و نگارش نظرات و ایده هاتان درباره اش با هم گفتگویی را آغاز کنیم که ما را در چگونه اندیشیدنمان در باب اجرا یاری دهد.
یوسف باپیرى
خرید بلیت سانس های تازه از چهارشنبه ۱۹ تا جمعه ۲۱ مهرماه فردا دوشنبه ساعت ۱۷ آغاز خواهد شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اتاق های بسته از خواب
آریو راغب کیانى
روزنامه آرمان
این روزها سالن استاد انتظامی خانه هنرمندان میزبان نمایش "چشم‌ های بسته از خواب" به کارگردانی یوسف باپیری می باشد. نمایش برگرفته از نمایشنامه ای به همین نام به نویسندگی محمد چرمشیر است. نمایش روایتگر گفتگوهای الکن شکل گرفته بین مادر، دختر و پسر یک خانواده است که اکثر مکالمه های آنها با موضوعیت پدری ختم میشود که در این محفل سه نفره غائب است. هر از چه از سیر داستانی نمایش می گذرد عنصر منطق در دیالوگ های هر یک از این سه نفر رنگ می بازد و این مبارزه گفتمانی، لباسی از ستیز، تناقض و تضاد بر تن خود می کند.
پسر در این خانواده می تواند نمادی از یک تز باشد که با خواب رفتگی های عینی در خود فرو رفته است. او بقدری در سیر تطور و دست به دست شدن فی مابین مادر (آنتی تز ) و خواهر ( سنتز ) چرخ می خورد که نمی تواند ... دیدن ادامه » و نمی داند بهم ریختگی های درونی خود را به مذاق کدامیک از آنها مرتب کند. او در پس هر آمدن و خروج از اتاق در مواجه با مادر و خواهر می خواهد چیدمانی روان آشفته خود را مرتب نماید، ولیکن خود را در میان دو گونه از ترتیب بندی و ترکیب بندی هویتی و سرشتی در می یابد. لباس در این نمایش استعاره ای از وجود و هستی و طبیعت افراد است که علاوه بر آنکه تیپ های ظاهری مختلف میسازد به تیپ های باطنی متفاوت و در عین حال همسان اشاره دارد. پسر در این بسامان سازی لباس ها، یکبار در سویی تکه های خود را روی رگال لباس آویزان می بیند که ملهم از طبیعت مادر است و بار دیگر جزء جزء خویش را ( لباس ها ) در طبقه های کمدی مرتب شده به دست خواهر می بیند. او تمام تلاش خود را برای فرار از این تضارب آرا و جمع اضداد چینش مادرانه – خواهرانه انجام می دهد و در نهایت نجات خود را در مدفون شدن در خرده پاره های لباس خویش می یابد.
مادر در این خانواده نمادی از آنتی تز دیالکتیکی است که گرچه بیدار است ولی چشمان بسته اش نسبت به وقایع این خانه مربوط به خواب رفتگی ذهنی اوست. او بر خلاف دختر، ثبات را در وسواس پیدا میکند و سعی میکند زمام امور که همان لباس بازی است را با قاپ زدن از دختر در دست بگیرد ( ولو هر چیز موقت کوفتی). کارکتر مادر همانگونه که برآمده از معنی آن است می خواهد سر منشاء همه چیز ( صلح نسبی ) باشد ولی نمی داند منشاء چه چیز. او هر چقدر که سعی میکند موجودیت و ماهیت هر کدام از افراد را در سر جای خود بنشاند ره به جایی نمی برد و تلاش او برای تقلیل حس مقصر پنداری دختر و پسر از دستاویز شدن به پدر، صرفا به آویزان شدن خودش در این محاوره ها می انجامد.
اما دختر می خواهد در این مثلث، سنتزی باشد برای خواب رفتگی های چشمانش که خیلی وقت است در او درونی شده است. پرداخت شخصیت او به صورت تاکید شونده طراحی شده است. او علاوه بر سبک آرایش لباس ها که در تطابق کامل با ذات خودش می باشد ( تا زدن )، هر از گاهی بخش از تکه های آنها را در درون وجود خود و در خود جاسازی می نماید که جلوه ای از بارداری اخت شونده را برایش به باور آورده که گذشته تا آینده ناخوشایند را برای او به صورت مستمر و مکرر امتداد می دهد. تکرار این شخصیت، همانند تکرار شخصیت پسر علنی شده است.
درماندگی این سه ضلع در واگویه کردن واقعیات دغدغه های خاطرشان کار را به جائی می رساند که صدایشان را در اصوات روزمرگی های یک خانه ( اعم از خیاطی، ظرف شویی و ... ) به یکدیگر نمی رساند. آنها حتی نظم و اندازه روابط خود با یکدیگر را در زیر فوران تلنباری از تنپوش ها از دست می دهند و صد البته نمی توانند در این تلنبار بیرونیات بی نظم، درونیات خویش را به طو واضح برای یکدیگر عریان کنند و مجبور می شوند تکه های خود را دور بیندازند و مجددا تن خویش را با جامه اتاقی که برایشان حکم زندان خلوت آور است بپوشانند. آیا پدر که اهل نوشتن ( زبان نوشتاری ) است و نه گفتگو ( زبان کلامی )، دانای کل این مصاحبه غیر مسامحه انگیز است؟
نمایش "چشم هاى بسته از خواب" اجرایى پر از جزییات، دقیق و پویا از متن سخت و پیچیده ى محمد چرم شیر است که یوسف باپیرى با سه بازیگر پرتلاش خود ماه ها تمرین کرده و اکنون دیدنى تر از هر نمایشى روى صحنه ى تماشاخانه ى انتظامى مى درخشد.
تبریک به پاوان افسر، افسون یدملت و مهران مرادى که با تمرکز و حضور یگانه شان در صحنه، فضا و اتمسفرى ناب مى سازند.
خرید بلیت سانس های تازه از یکشنبه ۱۶ تا سه شنبه ۱۸ مهرماه امروز ساعت ۱۲ آغاز خواهد شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یوسف باپیری، نمایش «چشم های بسته از خواب» را از ۱۲ مهرماه در تماشاخانه استاد انتظامی به صحنه خواهد برد.

به گزارش ایران تئاتر نمایش «چشم های بسته خواب» نوشته محمد چرمشیر که بازخوانی داستان «پسرم قاتل است» نوشته برنارد مالامود با ترجمه اسدالله امرایی است، به کارگردانی یوسف باپیری به روی صحنه تماشاخانه استاد انتظامی خواهد رفت.
در این نمایش پاوان افسر، مهران مرادی و افسون یدملت به ایفای نقش خواهند پرداخت.
از دیگر عوامل این نمایش می توان به مجتبی کریمی و اشکان خیل نژاد(مشاوران هنری)، سریه شمسی زاده(طراح صحنه و لباس)، هانیه موسوی(طراح صدا)، آرمان کوچکی(طراح گرافیک)، ساینا قادری(عکاس)، درسا بختیاری و آیدا نادرزاده(گروه کارگردانی)، مهدی حسینی(مدیر صحنه)، علیرضا حسینی و فرید حسینی(روابط عمومی)، امیر قالیچی(مسئول تبلیغات) و محمد قدس(مجری طرح) این ... دیدن ادامه » نمایش را همراهی می کنند.
نمایش «چشم های بسته از خواب» تازه ترین اثر گروه تئاتر تازه، از 12 مهر تا 3 آبان، ساعت 18 به مدت 50 دقیقه در تماشاخانه استاد انتظامیل واقع در خیابان طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، خانه‌ی هنرمندان ایران به صحنه خواهد رفت.

لینک خبر :
http://theater.ir/fa/99735/%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C%C2%AB%DA%86%D8%B4%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%A8%C2%BB-%D8%A7%D8%B2-12-%D9%85%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%87-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF
نیلوفر ثانی، صدف اسمعیل پور و salimi این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت این نمایش به کارگردانی یوسف باپیری با تخفیف سه روز نخست اجرا از سه شنبه ۴ مهرماه ساعت ۱۲ آغاز خواهد شد.
متاسفانه این تئاتر به قدری تماشاگر را آزار میدهدو به قدری فضای زشت و کریح المنظری را تصویر می کند که قطعا برای روحیه ی انسان زیان آور است از ابتدا تا انتها
اگر فکر می کنید این تئاتر است ادامه دهید ولی برای من مانند حضور در یک اتاق با چند روان پریش بود ... دیدن ادامه » . به به و چه چه عوامل تئاتر برای خودشان مثل این است که ماست فروشان ماستشان ترش نیست . شاید فکر می کنید من تئاتر ندیده ام یا ازآن حرف های تماشاگر حرفه ای ... می زنید ولی از کودکی با هنر مانوس بودم و تئاتر زیاد دیدم تئاتر کشور ارمنستان به مدت 130 دقیقه به زبانی که آن را متوجه نمی شدم در سال 85 را تا آخر دیدم ولی برای اولین بار در زندگی تئاتر چشمان خسته از خواب را به زور تا دقیقه 30 دیدم و مجبور به ترک سالن شدم . دیدن ایت تئاتر برلی سلامتی زیان آور و باعث دور ریختن پول در جوب و نفرت از تئاتر می شود . حمید ذوالجلالی باهوش . 96/07/19 ساعت 19.43 دقیقه .
۱۹ مهر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید