تیوال نمایش کوررنگی
S3 : 13:15:17
  ۲۸ آذر تا ۲۷ دی ۱۳۹۶
  ۱۹:۰۰
  ۱ ساعت
 بها: ۲۵,۰۰۰ تومان

: سیاوش پاکراه
: بهار کاتوزی، عباس جمالی

: مهتا کریمی‌علویجه
: مهرنوش بیگ‌زاده
: امیرحسین دوانی
: لعیا خرامان
: مهدی فاتحی
: هومن جهرمی
: امیر قالیچی‌ها
: آفاق میرقاسمی
: میثم سلیمانی، محمد غضنفری، نگین سلیمانی
: امیرحسین باباییان، احمد باباییان، محمدحسن درباغی، جواد ارجستانی، هوراد باباییان
: روزبه کمالی
: میثم صفری
بیماری کوررنگی نتیجه اختلال در سلول‌های مخروطی تشخیص رنگ است. در نوعی کمیاب و نادر از این بیماری هر سه دسته از مخروطهای رنگی خاموش هستند، فرد تنها جهانی خاکستری و روندی از سیاه تا سفید را تشخیص می‌دهد. این نوع کوررنگی را تک رنگ بینی یا Monochormacy می‌گویند.
سبک:
درام
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نمایش کوررنگی / عکاس: سید ضیا الدین صفویان

... دیدن همه عکس ها »

عکس‌های پایه

نمایش کوررنگی | عکس نمایش کوررنگی | عکس نمایش کوررنگی | عکس نمایش کوررنگی | عکس

اخبار وابسته

» یادداشت حمیدرضا نعیمی برای نمایش «کور رنگی»

» از روز ۲۸ آذر ماه، «کوررنگی» در تئاتر شهر شروع شد

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

تقاطع خیابان انقلاب و ولی‌عصر، مجموعه فرهنگی و هنری تئاترشهر
تلفن:  ۶۶۴۶۰۵۹۲-۴


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
شاید بشه گفت نمایش کوررنگی تلاش خوبی از نشون دادن مجموعه ای از احساساته؛
احساساتی مثل ابهام، شرایط عدم اطمینان، رعب، ایستادگی در عین ناامیدی، امیدواری در عین اینکه به بن بست می خوری، شوق از آرمان گرایی و در عین حال شرم از آرمان گرایی.
روایت تلاشی در خور فضای سیاسی ایرانه که سعی داره ذهن رو از تطبیق با شرایط انقلابی ایران دور کنه که البته قابل درکه. دیالوگ ها در بسیاری از مواقع بسیار هوشمندانه نوشته شده و البته گهگداری نتونسته از پس ایجاد فضای مدنظر کارگردان بر بیاد.
از لحاظ استعاری و نمادین هم اگر به این کار نگاه کنیم، اونقدری توانا ساخته شده که بشه به اشخاص افراد یا حتی آرمانهای متنوعی ربطش داد.
در مجموع کوررنگی تلاش بسیار خوبی بود که به نظرم با تغییرات اندکی توی دیالوگ ها و یا حتی توی پایان کار بشه بهترین خروجی رو ازش گرفت.
امیرمسعود فدائی، امیر و عاطفه گندم آبادی این را خواندند
ماه باقری، Royah و Sanaz Kaviani این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

"کوررنگی از تیک تاک تا تاکتیک ،از حبس تا رهایی "

_زنده باد پدر
_پدر مرده
_نه پدر نمرده ،پدر زندَ ست ..
پدرجاودانه ست
پدر همیشه زندَ ست ...*
کوررنگی ،نمایشی واجد شاخصه های قدرتمندی ست که بعنوان اثری درخورتوجه مد نظر قرار میگیرد،موضوعاتی به روز و جهانی ، با یک بُعد ِقوی سیاسی که در زندگی جمعی بشر ِامروز حرف نخست را میزند
گفتگوهای بین دوکارکتر ،به خیابان ها ،به جامعه و به تمام افرادی سرایت میکند که میتوانند در مفاهیم جاری آن ،بخشی از هویت سیاسی و اجتماعی شان را پیدا کنند ، همان حلقه ی مهمی که در تمام جوامع،چه درحال توسعه ، بدلیل ِاقتصاد ِفلج و بیمار ، درگیر ِکرختی و بی تفاوتی ...و چه در سایرین با سلطه جویی ِغالب ِ"پدر"(ابرقدرتها) یا نظام سرمایه داری ِمسلط ،مورد بهره کشی و کنترل ست ..

_توچشمهای پدرو دیدی ؟هیچ کس ندیده .. *

متن، کارکترهایش را با پرداختی قوی ، از ارتباط ِواقعی بین دو انسان ، در شرایط ویژه ،چه روانی وحسی ، وچه ذهنی با رویکردی قهرمان زدا ، تا جایی پیش میبرد که نویدِ دوره ی جدید سیاسی با افرادی میدهد که میترسند اما مبارزند ، دلشان برای یک زندگی عادی تنگ میشود اما ادامه میدهند ...
دوره ای که تبعیض های جنسیتی نقض و شمایل ِحاکمانه ی پدر و قدرت، درحال دگرگشت ست ....از فردایی که همه چیز "درست" میشود هرچند قدرت همواره حاضر ست ...همیشه زنده است ..
نمایش ... دیدن ادامه » با دکوری کارشده ،خلاق و کارآمد حتی اگر هیچ دیالوگی ردو بدل نشود ، آغاز میشود ... دو فضای مکعبی ِشیشه ای ، که با تجهیزات درونش کاملا روشنگر هویت مشخصی برای روند پیش روست ... باکس های سلولی برای موجودات زنده ای که در آن محاطند اما قابل ِعبور ...محیطی بسته که فرض ِ گشایش را همواره حمل میکند ... همان فضای خفقان و سرکوبی که با وجود تدابیر شدید امنیتی بازهم قابل نفوذ ست ..دیواره های شیشه ای_آینه ای ، رفلکس ِبرگشت پذیری از دنیای درونی و بیرونی برای بازیگر_مخاطب و تاثیرات آنست ..انتشارِ گازی که شورش ها و انقلابی هارا به زوال می رساند ، وعنصر وابزار سرکوب توسط قدرت ست .. و تاکید میکند هراس از تفکر و ذهن ست نه شکنجه جسمی و فیزیکی.. و سوق افراد به پوچی و هیچی برای ادامه ی سلطه جویی ..
*هیچی بلاییه که قراره سرتو اینجا بیاد..
طرف پیروز کدام ست؟
مناظره ی دو فرد در شرایطی محبوس که یکی جعلی و دیگری هویت اصلی دارد اما نامشخصند.. ترفندهایی برای رو شدن دست دیگری ، و عیان شدن ِپشت پرده ها ،که از خصایص بارز سیاست ست
..در نهایت هم ،وقتی حصارها کنار میروند ،روشن میشود، باکس یا سلول اصلی ،نماینده ی مردمی تغییر خواه و برهم زننده ی ِروال سیاست حاکمه ی موجود ست که همه را "دشمن" میبیند و دیگری نماینده ی قدرت حاکمه ، که باوجود ِارعاب و زور و تفتیش ، قادر نیست به پیروزی برسد و عواملش با تغییر موضع ، به سمت قدرت جدید، پناهنده میشوند
اگرچه هویت اصلی پیروزماجراست اما در حقیقت این قدرت ست که هماره عنان ِکنترل همگانی را در دست دارد ...
داستان با تداعی های کاملا مشهود و رسا، ذهن مخاطب را بدرستی و معین ،هدایت میکند ، بازیهای بشدت ِقوی وگیرای بهاره کاتوزیان و عباس جمالی و واکنش های جفت وجور ، باآمیختگی ِزنده ی ِنقش ها، پیش داوری ِزودهنگام را عقیم میکند ،در بخش پایانی ،ماحصل به بار می نشیند و انقلاب پشت درهای بسته برای پیروزی به توافق می رسد ...
اگرچه روند متن واجرا تا بخش نهایی بی نقص جلو میرود اما به نظر میرسد برای نتیجه گیری ،پایان بندی کال ست ...میوه ای که 40 دقیقه براساس منطق کلمات و شکل گیری ذهنیات با تکیه بر مفاهیم زبانی ،به مخاطب عرضه میشود ، نیازمند زمان بیشتری برای پرداخت و تأمل ست تا طعم ِنتیجه گیری با گوارایی و عمق بیشتری در ذهن ببینده ته نشین شود و مناسبات گفتگو ، چالشی تر و با پیچیدگی ِدرونی تر ،به نقطه ی نهایی برسد، این جمع بندی عجولانه ،ناخوادگاه هیبت ِتلاش و روال ِپیش از آن را ، فرو می پاشد و تاثیرات ایجاد شده را به بازی ِکوچکی بین دوفرد سیاسی ، تقلیل میدهد ..
آنچه بر صحنه از "تیک تاک"تا "تاکتیک"ِ نهایی ، شکل میگیرد، رمز گشایی حروف درهمی ست که نویسنده به زیبایی آغاز و پایان میبرد ... آنچه تاکید میشود ، کشف کد هایی ست که عامل ِشکست ِسیاست الوان در پیکره ی مردان سیاسی ست ...
"کوررنگی" ،هوشمندی ِاز قلم افتاده ای ست که طبق محاسبات پیش نمیرود ... وبرای دست یابی به پیروزی ،تصدیق ِتاکتیک های موثراست ...
سیاوش پاکراه با متن خوبِ"صوراسرافیل" و امروز با کوررنگی" بعنوان یکی از نویسندگان موفق عرصه ی تاتر در ذهن ها تثبیت خواهد شد
با آرزوی موفقیت های بیشتر ایشان و گروه خوبشان
نیلوفرثانی
یکم دی 96

*: بخش هایی از دیالوگ نمایش
پ.ن: با دوبار دیدن این نمایش ،اجرای شبهای نخست بی نقص تر ومتمرکز و بدون ایراد صوتی نسبت به اجرای میانی بود امیدوارم انرژی لازم برای ادامه ی اجراها مجددا به شبهای نخست برگردد..
ممنون نیلوفر عزیزم برای این نقد جامع و کامل
۲۳ دی ۱۳۹۶
درود هیچکس عزیز
این هفته مشغول دیدن آثار جشنواره بودم .. که متاسفانه کارهای بین الملل از کیفیت پایینی برخوردار بودند
هملت روپینگ از المان شاید به نسبت بهتر از بقیه بود .. به دلیل نداشتن برگه ی جدا برای این آثار در تیوال متاسفانه مقدور به تبادل نظر با ... دیدن ادامه » دوستان خوبی چون شما میسر نشد ..
سپاس از لطفی که داری
۱۰ بهمن ۱۳۹۶
لطف شماست دوست خوبم ... ارادتمندم
۱۱ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
-چرا می تونیم صدای همو بشنویم ؟
-چونکه اگر سکوت باشه و چیزی نشنویم دیوونه میشیم . آدم دیوونه هم که عذاب نمیکشه ...
اینجا شکنجشون چیه؟
-هیچی
هیچی؟
-اینجا هیچ اهمیتی نداری
۲۳ دی ۱۳۹۶
متن خیلی خوبی داشت،البته دوست داشتم پایان بندی بهتری داشته باشه.
۲۳ دی ۱۳۹۶
آره در پایانبندیش تعجیل داشت میتونست بیشتر تشریح کنه .
۲۳ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام،ممنونم از همه دوستانی که وقت گذاشتند و نظراتشون رو نوشتند. اول به خودم واجب میدونم که از حضور افرادی چون شما مچکر باشم.نگاه خرد گرای شما وجود تاتر اندیشه ورز رو حفظ می کنه.به سهم خودم از دوستانی که تمجید کردند انرژی گرفتم و آنها که نقدی بر کار داشتند به فکر وادارم کرد.وجودتون گرامی.
ولی چند کلمه ای با خانوم تاجیک عزیز.

من به عنوان نویسنده و کارگردان اثر،،تقصیر رو به گردن میگیرم و بابت شب فیلمبرداری از شما عذر می خوام.متاسفانه به طور طبیعی سالنها روز بیشتری را به خاطر فیلمبرداری در اختیار گروه قرار نمیدندو به خاطر دکوری که دیدید ، مکان درست سه پایه برای کادر محدود به همان نقاط میشدو دلیل دیر شروع شدن هم به همین دلایل و سیستم صدا که سه شب به مشکل خورد که از اختیار ما خارجه .نوشتن این سطور نه توجیح که وظیفه توضیح است و چیزی از مسءولیت من در قبال ... دیدن ادامه » شما نخواهد کاست. امیدوارم که عذر من ناراحتی پیش امده در نمایش را کمرنگ کند
. از حضورتون ممنونم
از همه دوستداران تئاتر مینیمال و دیالوگ محور دعوت میکنم که در فرصت باقیمانده این نمایش رو ببینند و لذت ببرند. طراحی واقعا کاربردی و در خدمت فضاسازی موردنظر کارگردان داشت، بدون هیچ المان اضافی ای. بازیها (بخصوص عباس جمالی) بسیار درست، به اندازه و باشعور بود و زمان کار هم بسیار منطقی بود. البته به شخصه معتقدم متن در جایگاه پایینتری نسبت به طراحی، کارگردانی و بازیها قرار داشت.
حتما کار رو دریابید چون در این وانفسایی که اسمهای بزرگ کارهای نازلی عرضه می کنند، جوون ها حال آدم رو خوب می کنند.
درود
متن روان، طراحی صحنه ی خیلی خوب و بازیهای دلچسب. مدت زمان مناسب بدون حاشیه روی و ریتم خوب. شوخی های کوچک و داستانی منسجم و باورپذیر. من دوست داشتم.
تخفیف خیلی خوبی داشت و سالن نسبتا پر بود. حیف دیر کشف و توصیه شد وگرنه بیشتر میفروخت.
اعظم جان کار با چند دقیقه تاخیر شروع شد؟
۲۰ دی ۱۳۹۶
احتمالن راس ساعت در باز شده باشه عزیزم، من وقتی رسیدم به محوطه ساعت 19:05 بود با توجه به اینکه دو سه دقیقه بعد از نشستن من در بسته شد باید حدود 19:10 باشه. نمایش 19:50 تمام شد.
۲۰ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش واقعا خوبیه...
ریتم کار عالیه و همه رو همراه میکنه...
هر دو بازیگر مسلط و خوش صدا (عاشق صدای خانم کاتوزی شدم!)
به نظرم جا داشت طولانی تر بشه.... تیکه ها و دیالوگها رو دوست داشتم...
تشکر از عوامل نمایش...

یه توصیه دوستانه: برای خرید بلیط این کار بهترین جا صندلی های باکس وسط و عقب هست. چون دو تا بازیگر در طرفین صحنه قرار دارند و برای اینکه کار هردو رو همزمان کامل ببینید و لذت ببرید، بهتره از صحنه دور باشید و وسط نشسته باشید. (البته کسی این توصیه رو به ما نکرد!!!!)
دقیقا منم ردیف جلو سمت چپ بودم و خانوم کاتوزی رو تو آینه میتونستم ببینم
۱۸ دی ۱۳۹۶
خیلی ممنونم بابت راهنمایی در جهت خرید بلیط و جایگاه مناسب...
۲۰ دی ۱۳۹۶
خواهش میکنم دوست عزیز....
۲۰ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پس از تماشای چند اثر بد و متوسط در هفتۀ گذشته، هفتۀ جاری را با دیدن کوررنگی آغاز کردم، و چه آغاز امیدبخشی!

شاید ایراداتی در متن از چشم من پنهان مانده و در نظر اهل فن آشکار باشد، ولی در نظر من نمایشنامه به عنوان اسکلت کار در محکم‌ترین و اصولی‌ترین حالت ممکن بنا شده است. طراحی صحنه و نورِ مناسب ، نمای اثر را جلوه داده، و در نهایت کارگردانی خوب باعث شده تمامی ابزار و امکانات بالاترین راندمان خود را داشته باشند. ریتم کار بسیار منطقی‌ست و هیچ اطالۀ کلام یا اصرار در تفهیم ذهنیات خالق اثر ، در کار وجود ندارد. بازی عباس جمالی مثل همیشه دوست‌داشتنی و اجرای بهار کاتوزی ، جز در دقایق ابتدایی که در معرفی روحیات و شخصیت کاراکتر کمی لکنت داشت، خوب بود. اما جداب‌ترین قسمت کار برای من این بود که تعابیر و اشارات سیاسی آن‌قدر زیرکانه و ظریف بکار رفته بود که ... دیدن ادامه » اثر را از شعارزدگی و بیان کنایه‌‌های گل‌درشت محفوظ میداشت. ورطه‌ای که اکثر تئاترهای مدعیِ سیاسی بودن ، به بهانۀ خوشنودی مخاطب ، در آن گرفتار می‌شوند.
کامران لطفا اون بدها و متوسط ها رو معرفی کن!
ما این هفته دوتا کار خیلی خوب دیدیم که توصیه میکنم اگه ندیدی
دو دلقک و نصفی
فعل
۱۸ دی ۱۳۹۶
ای بابا :( متاسف شدم.
۳۰ دی ۱۳۹۶
جالب اینجاست که دیشب دیدم تمدید شده برای بعد از جشنواره :(
۳۰ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مرد: زنایی که میگن ما معمولی‌ییم، خیلـــــی خوبن، خیلی!

- - - - - - - -

زن: تو چطور این همه چیزو میدونی؟
مرد: لابد نابغه‌ای دکتری چیزی بودم آوردنم اینجا ... مسلماً کیف نقاپیدم!

- - - - - - - -

مرد: من حالم از امید بهم میخوره. انتظار ، آتیش جهنمو سوزان‌تر میکنه!

- - - - - - - -

زن: اینا چرا میذارن ما صدای همو بشنویم؟
مرد: سکوت طولانی آدمو روانی میکنه، یه روانی هم رنج نمیبره، چرا باید این لطف رو در حقمون بکنن؟
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
چقدر خوب بود این نمایش.بازی ها،کارگردانی،متن همه و همه عالی بودن و حس خوبی رو منتقل کردن.ممنون از همه بچه های این گروه درجه یک.
نمایشی با متن عالی بازی های روان و صحنه فوق العاده که بسیار لذت بخش بود.
تو این هجمه از تیاتر های عامه پسند و موزیکال و غیر موزیکال که مرزهای جدیدی در ابتذال و عوام زدگی ایجاد کردند،
کوررنگی ،شبیه اون دوست قدیمی است که فارغ از سوتفاهم ها و توهمات روشنفکر زده مجازی و غیر مجازی، دوست داری بشینی و با هاش خلوت کنی .
متنی فوق العاده با طراحی صحنه تاثیر گذار که کاملا در خدمت اجراست ،بازی های ساده و روان،
نمایشی که در این روزها هم رنگ هایش را میشه معادل سازی کرد و هم کوررنگی هایش،
اون جایی که از دل این ساختمون قدیمی میای بیرون و می ایستی به سمت چهارراه ولیعصر و عجیب تو این روزها این تئاتر درست ِ

» تا ۳ پاسخ



برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
جذاب
بازیها خوبتر
متن خوب
طراحی و کارگردانی خوب
ارزش دیدن داره ،صددرصد ارزش دیدن داره.
حیف تو این وضعیت در تلخترین نقطه تهران داره اجرا می‌ره و پر نمیشه سالن.حیف که یه متن انقلابی جذاب تماشاگر کمی داره.
نمره: ۹ از ۱۰

- ولی قرمز خیلی بهت میاد
- باورم نمیشه کوررنگی داری رییس.
میشه لطفا کمی راجع به ژانر و خلاصه کار توضیح بدین...خود گروه که قابل ندونستن...
۱۴ دی ۱۳۹۶
با اجازه من جواب سوال جناب دانش رو پاسخگو باشم
نمایش درباره ی دو زندانی هست که در سلول هاشون زندانی هستن و مشغول به گفتگو با یکدیگرند..گفتگویی درباره ی طرز فکرهاشون و تجربیاتشون و عشقشون و هر دو مشکوک به یکدیگر که کدام بازجو هستن...همونجور که جناب امیری ... دیدن ادامه » گفتن متن انقلابی و تا حدودی سیاسی هست
۱۴ دی ۱۳۹۶
آقای دانش فکر کنم علی آقا پاسخ کاملی دادند.به نظر من و دوستانم که دیدیم ارزش دیدن داشت.
۱۴ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تئاتر خوبی بود قیمت هم که مناسبه حیفه این سالن خالی
تبلیغاتشون ضعیف هست....تیزر که هیچ...بجای خلاصه یا داستان ،تعریف بیماری کورنگی رو نوشتن!!!!!!
۱۳ دی ۱۳۹۶
بله جناب دانش متاسفانه این مشکل اکثر نمایش هاست
۱۳ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روزهای تازه نمایش، از یکشنبه ۱۰ تا سه شنبه ۱۲ دی، هم اکنون آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش فوق العاده ، متن مهم ترین زیر بنا هر نمایش ، در این اثر فوق العاده بود ، عالی عالی و عالی . تبریک به گروه اجرایی عزیز
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روز تازه این نمایش، جمعه ۸ دی، به نویسندگی کارگردانی سیاوش پاکراه، هم اکنون آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روز تازه این نمایش، چهارشنبه ۶ دی، هم اکنون آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
:
هیچ کس هول انگیزی اعتراف را تا نکرده باشد ، نمی داند .مسئله ساده است . یک ور گیرنده ی اعتراف و َور دیگر کننده ی آن نشسته است . این مواجه ی سخت برای بیرون کشیدن ویا فرو نگهداشتن اطلاعات یک جنگ ترس آورِ تن به تن است ؛ که البته همیشه انکه شلاق در دست دارد برنده نیست . از وایس و دورفمان و سارتر و کاریر و رمارک و تا بگیر خیلی های دیگر این مواجه را – این برخوردِ میان واردار کننده به اقرار و مِقر را- نوشته اند . تمام این اسم های بزرگ در مفهومی فوکویی مشغول تیره شناسی ابزار سرکوب بواسطه ی عنصر قدرتِ مسلط ، جهت حفظ وضعیت موجود اند . برای کسی که اعتراف می گیرد ، وضعیت موجود - برعکس کسی که اعتراف می کند - وضعیت مطلوب است . این مطلوب دانستنِ موجود از بازجو عنصری قهری و از مُقر موجودی مظلوم می سازد . در کوررنگی اما همانطور که از اسمش می فهمیم ، قدرت تشخیص هر کدام از ... دیدن ادامه » طرفین در خواستی تعمدی از فرم متن سلب می شود . اجرا اینطور خودش را پیش می برد که قدرت تشخیص پرسنده از جوابنده برای مخاطب را به تعویق بیاندازد و با تکیه به امر تاریخی چرخه ی بسته تبدیل قربانی به قربانی کننده را به نمایش بگذارد .اعتراف گیرنده به عنوان آچار سرکوب ، عنصر همیشه موجود در جعبه ابزار قدرت است و تحلیل فراگیر کوررنگی از همین خمیر مایه می گیرد . آدم های دو طرفِ بازی عباس جمالی و بهار کاتوزی خوب اند و کارگردانی سیاوش پاکراه خوب است و متن سیاوش پاکراه خوب است و اضافه به همه ی اینها طراحی صحنه ی هم نسل ِ کم غلطم امیرحسین دوانی خوب است. او در پر رنگ کردن ایده های اجرایی مهارت معر که ای دارد . کوررنگی خودش را به عدم تشخیص و قضاوت می زند ، وگرنه زرنگ ترازین حرفهاست که نفهمد که منِ تماشاگر می فهمم اش.
خرید بلیت این نمایش، به نویسندگی و کارگردانی سیاوش پاکراه، فردا (چهارشنبه) ساعت ۱۲ آغاز خواهد شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید