۱. تعطیلی همه برنامه‌های هنری (تياتر، کنسرت و سینما) یک هفته دیگر تا پایان آدینه ۱۶ اسفند تمدید شد. اطلاعات بیشتر
۲. همینک تیم پشتیبانی تیوال از طریق ایمیل و روش‌های اینترنتی در خدمت شماست و موقتا پاسخگویی تلفنی متوقف شده‌است. اطلاعات بیشتر
تیوال نمایش هفت کودک یهودی
S2 : 10:38:04
امکان خرید پایان یافته
  ۲۸ مهر تا ۲۴ آبان
  ۱۸:۰۰
  ۱ ساعت و ۵ دقیقه
 بها: ۳۵,۰۰۰ تومان

: مصطفی اسفندیاری
: رخساره شجاع الدّین، سعید دهقانی، حسین ابراهیمی، یوکابد، موسوی، سمیه کرمی، رویا بیگی، محمد میرزاده، سارا نعیمی، الیکا فلکی، عاطفه نصرآبادی، پریا شیوندی، میلاد اتابکی، سعید شایق، مرتضی موسوی
: سعید دهقانی، رضا ابراهیمی

: مصطفی اسفندیاری
: رویا عطّارزاده
: حمیدرضا طاهر
: عطیه حسن خانی
: غزاله زارع
: فاطمه اسماعیلی، مرضیه اسماعیلی
: رعنا خسروی
: فاطمه هدهدی
: فرشاد نصیری
: احسان مرادی
: مصطفی اسفندیاری
: امیرحسین حیدری
: زهرا ناصری
: مرتضی موسوی
: محمد امین نصیری
: وحید شریفیان، فوژان پارسا، عاصفه پشتچی
: رخساره شجاع الدّین
: حمیدرضا طاهر

درباره نمایش:
بهش بگو ما به زودی اونجا خواهیم بود
بهش بگو آخر پاییز کلاغ ها شروع به رفتن می‌کنند
درباره‌ی بهار چیزی بهش نگو
بهش بگو ما می‌ریم شنا کنیم

» وبسایت نمایش

این نمایش شامل هفت قطعه ی کوتاه شعرگونه می باشد که هر فصل فشرده ی دوره ی مشخص از تاریخ معاصر مهاجرت یهودیان و تشکیل دولت اسرائیل را روایت می کند. در این نمایش پدران و مادران با طیف اندیشه ی گوناگون به مکالمه می نشینند تا بتوانند تاریخی را که با حوادث پر فراز و نشیب با آن مواجه بوده اند به فرزندان دختری خود آموزش دهند
دسته‌بندی:
سیاسی
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نمایش هفت کودک یهودی / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس ها »

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

حافظ، نوفل لوشاتو، بعد چهارراه رازی، نرسیده به خیابان ولیعصر، کوچه زیبا، پلاک ۱، عمارت نوفل‌لوشاتو
تلفن:  ۶۶۴۸۳۷۴۲


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
تا کی باید در برابر بی‌کنشی سکوت کنیم !

سرویس فرهنگ و هنر مشرق - در نهم آذرماه مطلبی تحلیلی درباره یک سه گانه نمایشی در حمایت از رژیم صهیونیستی در مشرق منتشر شد که نسبت به این متن تحلیلی - انتقادی مولفان نمایش «هفت کودک یهودی» جوابیه‌ای را ارسال کردند.

متن جوابیه مولفان هفت کودک یهودی بدین شرح است:
در نهم آذرماه ۱۳۹۸ مطلبی با عنوان «سه‌گانه نمایشی برای مظلومیت رژیم اسرائیل/ صهیونیست‌ها باید ممنون مدیران تئاتر باشند» در رسانه مشرق نیوز منتشر می‌شود و نگارنده آن مطلب در مورد نمایش «هفت کودک یهودی» می‌نگارد: «شاید نمایش «هفت کودک یهودی» برای تماشاگران کمی گنگ باشد. اما شخصیت‌های اصلی نمایش روایتی را از هفت نسل مختلف برای فرزندانشان روایت می‌کنند. نمایش اشکال بزرگی که دارد این است که مبتنی بر مونولوگ پیش می‌رود و گنگی و استفاده از ریزه‌کاری‌های ساختاری به این دلیل است که محتوای نمایش بتواند مجوز اخذ کند.»

اما با اینکه نگارنده مطلب مدام به همان مونولوگ‌های اشکال‌داری اشاره می‌کند که نشان دهنده ساخت تاریخی جعلی در رژیم اشغالگر صیهونیستی است و بنیانگذاران این رژیم غاصب در وصیت‌هایشان، ‌ چگونه میان واقعیت و جعل با بگو و نگوها فاصله ایجاد می‌کنند؛ اما اصرار بر آن دارد که بگوید نمایش قصد تطهیر آن رژیم را دارد.

هفت کودک یهودی جوابیه‌ای است به چهل سال سکوت سیاست‌زدگان فرهنگی کشور. با نگاهی به تاریخ چهل ساله تئاتر پس از انقلاب کاش نام یک نمایش با موضوع فلسطین می‌آوردید. در تمام دولت‌هایی که آمده‌اند و رفته‌اند، کدامیک در دستگاه فرهنگی خود اقدام به تولید اثری در تمجید مقاومت مردم فلسطین یا بازنمایی جهان درونی زوال‌یافته اسرائیل نموده است؟

متأسفانه نقاد محترم به جای تحلیلی در زمانی در باب روزگار شعارزده ما، به صرف چند گفتار برای یک گروه نمایشی حکم صادر می‌کند. حکمی که نه براساس محتوای نمایش، که به‌واسطه پخش یک موسیقی. مگر نه آنکه در اثر به یادماندنی و احتمالاً محبوب نقاد محترم، فیلم «بازمانده» نیز پس از اشغال حیفا، این موسیقی یهودیان است که از رادیوهای غصب‌شده پخش می‌شود. شاید نگارنده در این تصور بوده است که یهودیان در بزنگاه اشغالگری علیرضا قربانی گوش می ‌دهند.

کاش به جای تمرکز بر یک نقطه، تفکر و سواد فرهنگی را گسترش می‌دادیم. به جای غرض‌ورزی و منحرف کردن محور مقاومت، تلاشی برای تولید آثار بیشتر هنری با موضوع فلسطین می‌کردید. آیا در سال‌های اخیر در حوزه هنری یا انجمن تئاتر انقلاب و دفاع‌مقدس نمایشی با موضوع فلسطین تولید شده است؟ آیا در مشرق‌نیوز تاکنون مسئولان فرهنگی آرمان‌خواه را بابت کم‌کاری‌هایشان در این حوزه مورد شماتت قرار داده‌اید؟ آیا مطرح کردن دغدغه چهل‌ساله نظام اسلامی در بخش خصوصی برای حضرات گران‌ تمام می‌شود؟ آیا حمله به یک گروه جوان می‌تواند کم‌کاری عوامل فرهنگی همسو با رسانه را جبران کند؟

راستی ... دیدن ادامه » در این سال‌های ستم بر مردم یمن، سوریه و افغانستان رصد کرده‌اید دستگاه فرهنگی در فضای بین‌المللی چه کرده است؟ آیا می‌دانید سازمان ارتباطات اسلامی با آن همه امکانات و رایزن‌های ریز و درشتش، چه تصویری از باور نظام اسلامی نسبت به مظلومان منطقه بازنمایی کرده‌اند؟

به نظر می‌رسد سکوت فرهنگی، حداقل در حوزه تئاتر است که برابر با همسویی با رژیم صهیونیستی می‌شود؛ نه آنکه بازنمایی تحریف تاریخ توسط یک رژیم غاصب، چنین یک رسانه مدعی انقلاب را بر آشوبد. کاش به جای آشوبیدن، نگارنده تعمق و تأملی می‌نمود و از خود می‌پرسید چرا مهمترین متون با موضوع فلسطین را انگلیسی‌زبانان نوشته‌اند، نه جامعه اسلامی. آیا سکوت کردن خود به رسمیت نشناختن جنایت نیست؟

در این سال‌ها چقدر برای شناخت دشمن خود از ابزار هنر تئاتر بهره‌ برده‌اید؟ چقدر جغرافیای خاورمیانه را بازنمایی کرده‌اید؟ چقدر از بلندی‌های جولان و نوار غزه گفته‌اید؟ کمی به تاریخ مراجعه کنید که مملو از سکوت است. همه چیز به یک روز قدس ختم شده است، در حالی که «هفت کودک یهودی» سی روز قدس را رقم می‌زند.

آیا می‌دانید اداره کل هنرهای نمایشی برای صدور مجوز این نمایش خواهان تغییر نام نمایش می‌شود؟ آیا می‌دانید نام نویسنده اصلی را حذف کرده‌ایم؟ (راحت‌ترین روش پاک کردن صورت مسئله در این سال‌های عجیب). شاید برخی رسانه‌ها رفتار مشرق‌نیوز را رفتار دلواپسان استنباط کنند؛ اما به نظر می‌رسد این بار گروه نمایش «هفت کودک یهودی» در نقش دلواپس ظاهر شده است، دلواپس فلسطین و ظلمی که بر او روا می‌شود. ظلمی که حداقل هنر انقلاب در این سال‌ها نسبت به آن سکوت کرده است.

امید بر آن است رفتار نقاد محترم مصداق این آیه از قرآن کریم نباشد که:

«ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید، از بسیاری از گمان‌ها بپرهیزید که پاره‌ای از گمان‌ها گناه است و جاسوسی مکنید و بعضی از شما غیبت بعضی نکند. آیا کسی از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‌اش را بخورد؟ از آن کراهت دارید (پس) از خدا بترسید که خدا توبه پذیر و مهربان است.»

نگرانی ما از نفوذ یهودیان آنوسی است که تا استخوان‌های وزارت ارشاد و خبرگزاری‌های ما نفوذ کرده‌اند. مبارزه آن نیست که ما باید در مورد دشمن حرفی نزنیم. مبارزه یعنی شناخت حق و عریان کردن باطل. مبارزه یعنی دشمن‌شناسی، اینکه بدانی او چه گوش می‌دهد و چه می‌خواند. همانطور که در این نمایش ما تلاش کردیم قوم و دین یهود را از صهیونیستم تمیز دهیم و این زنگ خطر را به صدا در آوریم که عدم جلوگیری از سیاست‌های صهیونیستی، موجب تربیت فرزندانی به‌مراتب خطرناک‌تر از این جرثومه خواهد شد.

یادآور می‌شویم که ضبط کردن صدای یک نمایش مصداق عدم رعایت حقوق مؤلف است و برخلاف قوانین جاری در اداره کل هنرهای نمایشی به عنوان متولی حراست از تئاتر این کشور است. کما اینکه با وجود فایل صوتی نقاد محترم دیالوگ ها را اشتباه نگاشته و با عدم‌فهم از نمایش مواجهه شده است و با نقصان درک رمزنگاری سراسر موهومی را رقم زده است.

در پایان آنکه برای نویسنده‌ای که مونولوگ محل اشکال است، عجیب است چرا با یک گروه هنری وارد دیالوگ نمی‌شود تا حداقل از دریچه عدالت به جهان یک اثر بنگرد. کما اینکه نمایش «هفت کودک یهودی» را با شناسنامه‌ای دقیق معرفی می‌کند؛ اما مطلب خود را بدون اطلاعات اندکی می‌نگارد. پشت نقابی که برآمده از سنت دشمنان این نظام و کیان است.

وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ کانَ زَهُوقاً

https://www.mashreghnews.ir/news/1022377/%D8%AA%D8%A7-%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%B4%DB%8C-%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%AA-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85
امیرمسعود فدائی این را خواند
اینکه بعد از 40 سال به موضوع فلسطین پرداخته شده، بسیار ارزشمند است.من خیلی اشتیاق داشتم برای دیدن این کار ولی بعد از تماشا حس چندان خوبی نداشتم.نمایش طولانی بود و شیوه روایی خاصی که داشت، خیلی گویا نبود. بیشتر گیج کننده بود تا روایتگر. من ترجیح میدادم دیالوگ ... دیدن ادامه » بشنوم تا این که هی بشنوم، بهش بگو بهش بگو.
۰۲ دی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

مصاحبه اختصاصی خبرنگار قدسنا با عوامل تئاتر «هفت کودک یهودی» ؛
اسفندیاری: حمایت از مردم فلسطین یک مسئولیت اجتماعی است/ دهقانی: پیش داوری های نادرستی درباره این نمایش مطرح شد.

تهیه کننده تئاتر هفت کودک یهودی تاکید کرد که با برطرف کردن نواقص نمایش، می توانیم کار را ادامه دهیم و در سایر شهرستان ها و یا خارج از کشور به اجرا ببریم، و این امر تنها با حمایت مسئولین محقق میشود.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری قدس(قدسنا)، نمایش " هفت کودک یهودی " شامل هفت قطعه ی کوتاه شعرگونه می باشد که هر فصل، فشرده ی دوره ی مشخص از تاریخ معاصر مهاجرت یهودیان و تشکیل رژیم اسرائیل را روایت می کند. در این نمایش پدران و مادران با طیف اندیشه ی گوناگون به مکالمه می نشینند تا بتوانند تاریخی را که با حوادث پر فراز و نشیب با آن مواجه بوده اند به فرزندان دختری خود آموزش دهند.

به گزارش قدسنا این اثر، از زمان پردازش ایده تا بهره برداری نهایی، فراز و نشیب های بسیاری را طی کرده و با مشکلات و سختی های فراوانی روبرو شده؛ علی رغم تمام سختی ها توانسته نمایشی فاخر و در شان مخاطب را به منصه ظهور برساند.
این نمایش تا روزهای پایانی آبان ماه سال جاری بر روی صحنه بوده و بعد از پایان آن نیز با واکنش های متفاوتی روبرو بوده و حالا خبرنگار قدسنا به سراغ کارگردان و تهیه کننده نمایش " هفت کودک یهودی " رفته و از انگیزه های این هنرمندان در خصوص ادامه روند کار و چالش های پیش رویشان پرسیده است.
سعید دهقانی تهیه کننده نمایش در گفت و گو با خبرنگار قدسنا به زمینه های شکل گیری ایده تئاتر "هفت کودک یهودی" و موانع و چالش های موجود در این مسیر پرداخت و گفت: نمایشنامه هفت کودک یهودی بر مبنای یک نمایشنامه خارجی هفت صفحه ای بود و ما تغییراتی در آن ایجاد کردیم و تقریبا متن آن را چهار برابر کردیم. یادم هست که در ماه رمضان بود که ما روی متن نمایشنامه کار میگردیم و گاهی شب ها تا صبح به بحث و گفتگو و تحقیق راجع به المان های نمایش می پرداختیم. و پس از تلاش های شبانه روزی وقتی متن را به مرکز هنرهای نمایشی فرستادیم در ابتدا رد شد و دلیلشان این بود که متن نمایشنامه ما در دفاع از یهود نوشته شده است. در جلسه بازبینی شورای نظارت مرکز هنرهای نمایشی ما به تبیین نکات و مسائل موجود در تئاتر پرداختیم و با جزئیات بیشتری کار را برایشان توضیح دادیم و در نهایت کار تایید شد.
ما خواستیم ماهیت آنان را از زبان خودشان روایت کنیم
چالشی که من و دوستانم داشتیم این بود که آمریکایی ها و غربی ها همواره سعی میکردند که القائات خودشان را از طریق سینمای هالیود و سایر برنامه هایی که می سازند به ما تحمیل کنند و همواره سعی داشتند که از زبان ما حرف بزنند و این بار ما خواستیم ماهیت آنان را از زبان خودشان روایت کنیم.

ما صحنه های مبارزه و کشتار کودکان مظلوم فلسطینی را بسیار دیده ایم و داریم با آنها زندگی می کنیم و در واقع جزئی از ما شده اند. ولی ما از زاویه دید دیگری این ماجرا را روایت کردیم و دیدیم که نمایشنامه " هفت کودک یهودی " حرف های زیادی برای گفتن دارد، چرا که ما نمیخواستیم صرفا اثری کلیشه ای بسازیم و قصدمان این بود حرف نو و تازه ای زده باشیم.

... دیدن ادامه » اگر ما سراغ موضوعات غیرچالشی و معمولی میرفتیم کار بسیار ساده تری داشتیم، اما ما موضوعی را انتخاب کردیم که هر کسی به سمت آن نمی رود و تا کنون اثرهای بسیار معدودی در این باره ساخته شده است. ما با حساسیت بسیار بالایی کار را جلو بردیم و از انتخاب صحنه و دکور گرفته تا لباس های بازیگران و حتی در دعاهای عبری متن نمایش، سعی شد که بسیار نزدیک به واقعیت باشد؛ و در واقع ما یک اثر تاریخی را به نمایش درآوردیم.



در برابر پیش داوری ها میگفتیم که کار را ببینید و بعد قضاوت کنید

دهقانی در خصوص انتقاداتی که به نمایش هفت کودک یهودی وارد شده تصریح کرد: ما از جنبه ها و طرف های مختلفی مورد نقد و سرزنش قرار گرفتیم و نمیدانستیم کدام طرف را باید راضی نگه داریم! در حالی که یکی از دلایلی که ما مستقل عمل کردیم این بود که اگر با حمایت جایی این کار را جلو میبردیم آنها میخواستند سلیقه خود را در نمایش وارد کنند و نمایش را به سمت و سوهایی که خودشان می خواهند پیش ببرند. بسیاری از افراد قبل از اینکه کار را ببیند پیش داوری ها و قضاوت های نادرستی از کار داشتند و ما همیشه در برخورد با این افراد می گفتیم که کار را ببینید و بعد قضاوت کنید.
وی در ادامه افزود: یکی از پژوهشگرانی که سالها در عرصه صهیونیسم و یهود کار می کنند، بعد از دیدن کار به ما گفتند که تمام زندگی من در نمادشناسی صهیونیسم گذشته و شما به قدری قوی کار کردید که من نیم ساعت اول داشتم از نمادها و المان های نمایش رمزگشایی میکردم و اینکه یک گروه جوان توانستند با چنین کیفیتی کار را به سرانجام برسانند، تحسین برانگیز است و شما شهامت این را داشتید که اثری متفاوت را به منصه ظهور برسانید.
خدا میداند که من چه روزهایی پشت در دفتر مسئولین مختلف می نشستم و آنان بجای حمایت از یک تیم جوان، انگیزه های ما را برای ادامه سلب می کردند
در ادامه تهیه کننده نمایش هفت کودک یهودی به توضیح درباره ی عدم حمایت ارگانها و نهاد ها از این نمایش پرداخت و گفت: ما به دنبال خیلی از گروه ها و سازمان ها رفتیم که از آنها برای دیدن کار دعوت کنیم. ما این کار را صرفا به خاطر دغدغه شخصی مان ساختیم و از طرف هیچ سازمان و ارگانی حمایت نشدیم ولی متاسفانه قضاوت های ناشایستی درباره این کار شد و اولین چیزی که برخی از خبرنگاران از ما میپرسیدند این بود که این کار شما سفارش کجاست و از جانب چه کسی حمایت شدید؟ این مسئله در صورتی بود که نمایشنامه " هفت کودک یهودی" هفت اپیزود داشت و ما در اپیزود آخر ظلم و جنایت های صهیونیست ها را به خوبی روایت کردیم و پیام نهایی آن را به مخاطب نشان دادیم و تماما بر مبنای تاریخی نمایش را جلو برده بودیم، و این دوستان توجه نکردند که اگر کار ما سفارشی بود باید اپیزود آخر نمایش کاملا حذف می شد. متاسفانه یکی از ارگان ها هم حین نمایش زنگ زدند و تذکر دادند که چرا چنین کاری را روی صحنه بردید و ما هم گفتیم که نمیتوانید صرفا براساس ظواهر و اسم کار قضاوت کنید، کار را اگر ببینید خواهید دید که پیش داوری کرده اید. خدا میداند که من چه روزهایی پشت در دفتر مسئولین مختلف می نشستم و آنان بجای حمایت از یک تیم جوان، انگیزه های ما را برای ادامه سلب می کردند.
دهقانی در پایان سخنانش اشاره کرد: در یکی از اجراها 30 دانشجوی فلسطینی از اصفهان و قزوین برای تماشای کار آمده بودند و بعد از اجرا ما صدای گریه چند نفر از آنان را شنیدیم. مسئول آنان که ما را دید گفت که دانشجویان فلسطینی گفتند که شما با این اجرا نشان دادید که ما چطور بزرگ می شویم و اسرائیلی ها چطور بزرگ می شوند و صهیونیست ها چطور آمدند جایی را گرفتند که ما در آن جا ساکن بودیم. هم اکنون نیز ما میتوانیم با برطرف کردن نواقص نمایش، کار را ادامه دهیم و در سایر شهرستان ها و یا خارج از کشور به اجرا ببریم، و این امر تنها با حمایت مسئولین محقق میشود.
اسرائیل بیشتر یک تفکر است، صرفا نباید به شعارها بسنده کنیم
در ادامه گفتگو مصطفی اسفندیاری، کارگردان تئاتر " هفت کودک یهودی" به توضیح دغدغه های شخصی اش برای شروع این کار پرداخت و گفت: اشغال فلسطین و کشتار کودکان مظلوم فلسطینی، مسئله ای است که از مدت ها قبل بر همگان مشخص است و به عنوان یک مسئولیت اجتماعی سعی کردیم کاری بدون اغراق و شعار زدگی و از زاویه نگاه دیگری، به نمایش دربیاوریم. نکته ای که وجود دارد این است که درست است که ما می گوییم اسرائیل باید نابود شود و اسرائیل بیشتر یک تفکر است، اما صرفا نباید به شعارها بسنده کنیم و باید کاری عملی و بدون شعار زدگی برایش انجام دهیم.
اسفندیاری افزود: 25 درصد منابع جهان در اختیار امریکا است و امریکا سعی کرده با سینمای هالیود ذهن مردم دنیا را در دست بگیرد. در این سینما آمریکا همواره مدینه فاضله ای نشان داده شده که نجات بخش دیگر ملل است. باید دید که ما در طول این چهل ساخت چقدر برای مقابله با چنین تفکری کار کرده ایم و چقدر تولیدات فرهنگی داشتیم و مردم چقدر ماهیت فلسطین و اسرائیل را می شناسند. اگر به سوال ها و شبهات مردم جوابی ندهیم، قشر میانی جامعه با پارادوکس هایی مواجه می شود و در نهایت به سمت طرف مقابل سوق پیدا می کند.
هدف ما در نمایش این بود که با برجسته کردن ظلم یا مظلوم نمایی، یهودیان حق اشغال سرزمین دیگر را ندارند
کارگردان تئاتر " هفت کودک یهودی " در پاسخ به سوال خبرنگار قدسنا به تمایز دین یهود و صهیونیسم اشاره کرد و گفت: برخی صهیونیسم ویهود را یکسان میدانند، مثلا چند وقت پیش در فرانسه قانونی تصویب شد که تبلیغات ضد صهیونیسم، ضد یهود به حساب می آید و هر کس چنین تبلیغاتی کند مجرم به حساب می آید. ولی ما در نمایش، قوم یهود و صهیونیسم را از هم جدا کردیم و این تمایز در نمایش به خوبی آشکار شده بود.
شاید در گذشته قوم یهود در معرض خطرهایی بوده و یا در مواقعی فریب خورده است، اما اکنون نمی تواند چنین ادعایی را بکند و هدف ما در نمایش این بود که با برجسته کردن ظلم یا مظلوم نمایی، یهودیان حق اشغال سرزمین دیگر را ندارند، و اینکه اگر در گذشته تعدادی از آنان ناعادلانه کشته شدند نباید بهانه ای باشد تا آنان اکنون دیگران را بکشند.
بسیاری از ایدئولوژی ها برای پیش بردن اهدافشان از ابزاری به نام دین استفاده میکنند وصهیونیسم نیز به دین یهود متوسل شد، همانگونه که داعش به دین اسلام متوسل شد.
نمایش هفت کودک یهودی را خدا نگه داشته بود
اسفندیاری در پایان سخنانش اشاره کرد: در کشور ما هزینه های زیادی در امور و برنامه های فرهنگی اعم از نصب بیلبورد و برگزاری همایش و... انجام می شود که اکثر آنان خروجی های لازمه را ندارند. در تئاتر و سینما چون مخاطب در آن فضا میتواند با واقعیت موجود همزاد پنداری کند، تاثیر و خروجی به مراتب بیشتری میتواند کسب می کند. ما بدون حمایت هیچ ارگانی کار را جلو بردیم و نمایش هفت کودک یهودی را خدا نگه داشته بود!

در حاشیه این گفت و گو کتاب هایی به عنوان یادبود به این هنرمندان تقدیم شد.

http://qodsna.com/fa/335959
امیرمسعود فدائی این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
افراطی‌گرایی صهیونیست به یهودیان آسیب های زیادی زده است

ایران‌تئاتر: بعد از خاتمه جنگ جهانی دوم و اشغال فلسطین توسط صهیونیست‌ها با مشارکت انگلستان از ۱۹۴۸ به بعد منطقه خاورمیانه کانون بحران، جنگ، درگیری و نسل‌کشی و آوارگی ساکنین فلسطین بوده است. مصطفی اسفندیاری کارگردان نمایش تلاش می کند در فرم روایی و اجرایی تکنیکالش به بررسی و واکاوی این مسئله مهم بپردازد.

در اصل هفت کودک یهودی جوابیه ای است در مورد شرایط دردناک غزه در زمان بمباران های اسرائیل در ژانویه 2009؛ نمایشنامه از هفت قطعه کوتاه شعرگونه تشکیل شده است و هر قطعه فشرده شده تاریخ ویژه و معینی از یهودیانی است که از آلمان به فلسطین مهاجرت کرده و کشور اسرائیل را بنیان نهاده اند. نمایشنامه هفت کودک یهودی اثری است درباره تشریح خشونت به کودکانی که در صحنه های آغازین، توسط نازی ها بر کودکان یهودی اعمال شده و در پایان این تعرض به خشونت یهودیان علیه مردم و کودکان سرزمین فلسطین تبدیل می شود. در خلاصه داستان نمایش آمده: این نمایش شامل هفت قطعه کوتاه شعرگونه می‌باشد که هر فصل فشرده دوره مشخص از تاریخ معاصر مهاجرت یهودیان و تشکیل دولت اسرائیل را روایت می کند. در این نمایش پدران و مادران با طیف اندیشه گوناگون به مکالمه می نشینند تا بتوانند تاریخی را که با حوادث پر فراز و نشیب با آن مواجه بوده‌اند به فرزندان دختری خود آموزش دهند. هفت کودک یهودی آبان در سالن شماره ۱ عمارت نوفل‌لوشاتو اجرا می‌شود. با مصطفی اسفندیاری درباره فضا و اجرای نمایش گفت‌وگویی انجام داده ایم.



آیا نمایش هفت کودک یهودی یک تاریخ نگاری وضعیت سرزمین فلسطین و اشغالگران صهیونیست ها تا به امروز است؟

این نمایش بر اثر یک نمایش نامه خارجی اقتباس شده است و در سال 92 این کار را در جشنواره‌ای روی صحنه برده بودم. اجرای جدید یک بازآفرینی از اجرای قبلی با تغییرات کلی است و برای اجرای جدید متن دوباره بازنویسی شد. بن مایه اصلی اثر درباره تربیت نسل آینده یهود است که با تناقضی روبه رو است و خانواده های مختلف یهودی با اندیشه های گوناگون نسبت به تربیت نسل جوان اقدام می کنند؛ اما نمی دانند که چگونه این کار را انجام می دهند.



آیا بر اساس تردیدهای موجود و شرایطی که در آن زندگی می کنند؛ دچار این مسئله شده اند؟

این ... دیدن ادامه » استیصال از هزاران سال پیش نزد قوم یهود وجود دارد و قوم سرگردانی هستند. طبق بررسی و تحقیقاتی که داشتم ریشه اصلی این سرگردانی معامله ای است که این قوم با خدا انجام داده اند و برای اینکه قوم برگزیده باشند سرگردانی را پذیرفتند. نکته مهم دیگر قربانی شدن یهودیان در بحث تفکرات صهیونیسمی است؛ همانطوریکه داعش لطماتی به اسلام زد.



در سال های اخیر جریانات تندرویانه به ادیان آسمانی لطماتی زیادی زده‌اند و مردم هم در این میان دچار آسیب و سختی شده اند؟

بله جریات تندرویانه بسیار چالش زا است و خیلی ها برای رسیدن به اهدافشان از طریق دین اقدام می کنند.



در بحث استفاده از نمادها در نمایش توانسته اید از کمترین نماد بهترین فضا و اطلاع رسانی را به مخاطب ارائه کنید. برجسته ترین نماد در نمایش شما چمدان هایی که در دست بازیگران است و بر آوارگی آنها تاکید دارد؟

قوم یهود خیلی زیاد به نمادها و سمبل‌ها اعتقاد دارد و تلاش می کند رازها و دانش هایش را در نمادها پنهان کند و در اجرا تلاش کردیم از زاویه دید یهودیان تقریری را نشان بدهیم. در دیالوگ نویسی‌ها نماد پردازی از شروع نمایش ارائه شد و در این بحث از تجربیات و تحقیقاتم در باره تطبیق دادن آیات تورات با کتب اسلامی استفاده کردم. در کنار این تجربیات از نظریات کارشناسان دینی و اسلامی بهره بردم.



چقدر تلاش کردید در ساختار نمایش از ارائه نگاهی کلیشه ای و تکراری دوری کنید؟

تلاش داشتیم تا خطوط قرمزها را رعایت کنیم و خیلی ها نگران بودند که از فضای نمایش تعبیر خاصی به وجود نیاید و بنابراین خیلی چیزها رعایت شد.



آیا دختر جوانی که در طول اجرای نمایش در جلوی تماشاگر و زیر میز حضور دارد به عنوان قهرمان اثر جایگاه دارد؟

این دختر نمادی از یک هویت است؛ هویتی که در طول سالها ساخته می شود. این هویت در بحث تربیتی قابل بازتعریف است. داستان نمایش از سال 1948 شروع می شود و البته تفکرات شکل گیری دولت مستقل یهود و صهیونیسمی از اواخر قرن نوزدهم شکل گرفت و در کنگره بزرگ یهودیان مانیفیست خودشان را صادر کردند و در طول تایم نمایش هر قشری از یهودیان از دهه چهل به بعد را مورد بررسی قرار دادیم؛ به طور مثال در اپیزود اول نمایش قشر یهودیان مذهبی مورد بررسی قرار گرفت.



آیا زن قرمز پوش این بخش نماد چنین قشری است؟

بله زن مذهبی، شجاع و با ایمانی است و تاکید کردیم که از آن دوران دسیسه و توطئه‌ها شکل گرفت و نسل به نسل ادامه پیدا کرد. در اپیزود دوم مقوله قربانی دادن(هولوکاست) مطرح شد و در اصل بهانه ای است برای مظلوم نمایی و امتیاز گیری و تاسیس کشور مستقل برای یهودیان. در اپیزود سوم هم به مهاجرت اشاره می شود و نشان دادیم که یهودیان آماده مهاجرت می شوند و سفری دارند به جایی که نمی دانند کجا است و قرار است در این جای جدید چه اتفاقاتی برایشان رخ بدهد؛ می روند و به همین دلیل خیلی پراکنده و تشتت دارند و حرف های مختلفی میانشان مطر می شود و هر کسی ساز خودش را کوک می کند. از یک جایی به بعد همگی قانع می شوند که باید رفت. در اپیزود چهارم وارد ارض موعود و اورشلیم می شوند.



در این بخش بازی با چمدان در ساختار اجرایی نمایش به وجود می آید؟

بله این چمدان همانطوری که اشاره کردید؛ نمادی از سفر و سرگردانی و دانش دینی آنها است.



در این بخش آیا ساختار دایره ای شکل میزانسن حرکتی بازیگران تاکیدی بر جبر این آدم ها دارد؟

در این اپیزود با جبری مواجه هستیم و شخص پشت سری به زور چمدان را در دست نفر جلویی قرار می دهد و البته در این دست به دست شدن چمدان کدهایی ارائه می شود و بخشی از ماجرا به مهاجرت معکوس پرداخته می شود. در اپیزود پنجم که کوتاه ترین و شاد ترین اپیزود نمایش است و تاکیدی به زود گذر بودن خوشی یهودیان دارد و اینها هیچ وقت نمی توانند شادی پایدار و با دوامی داشته باشند.

گفت‌وگو از احمد محمد اسماعیلی

https://theater.ir/fa/127337
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
«هفت کودک یهودی» از ظلم صهیونیست‌ها می‌گویند/ نقد افراط‌گرایی

مصطفی اسفندیاری کارگردان نمایش «هفت کودک یهودی» که تا ۲۴ آبان در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه می رود درباره مضمون این نمایشنامه در گفتگو با خبرنگار تئاتر خبرگزاری صبا توضیح داد: «هفت کودک یهودی» نمایشی روایی و مستند از هفت نسل قوم یهود است که در دوره های تاریخی مختلف وضعیت آنها را بررسی کرده و اتفاقاتی را که در زمینه فرهنگی، اجتماعی و سیاسی برای آن ها رخ داده است در بازه های ۱۰ ساله به صحنه آورده ایم.

وی افزود: ما در نمایش «هفت کودک یهودی» قصد داشتیم تفکیکی از صهیونیست و یهود را به نمایش بگذاریم و بگوییم افراطی گری های صهیونیست بر یهود سایه افکنده و باعث شده این نوع نگاه ها پیامدهای وخیمی برای جهان امروز داشته باشد.

اسفندیاری با تاکید بر ظلم صهیونیست برای یهودیان بیان کرد: همانطور که داعش برای اسلام خطرناک است صهیونیست هم برای یهود زیان بار است. داستان نمایش «هفت کودک یهودی» از سال ۱۹۴۵ و واقعه هولوکاست و کشتار دسته جمعی یهودیان شروع می شود و به دوره معاصر و جنگ های اخیر می رسد.

وی درباره نتیجه گیری از اجرای نمایش «هفت کودک یهودی» گفت: ما در نتیجه گیری این نمایش به این جا می رسیم که هیچ پای سفتی برای انتقال پیام به نسل آینده وجود ندارد و همه چیز به صورت وهم و درحد یک حرف باقی می ماند مانند ظرف غذایی که همه چیز در آن ریخته شده است و موجودی مانند هیولا متولد می شود و تمام سنت ها و انتظارات خودش را هم کنار می زند و بی رحمی را رواج می دهد.

این کارگردان درباره نام نمایش و اجرای آن در هفت قطعه کوتاه توضیح داد: ما مستقیم به مساله فلسطین نپرداختیم و خود ظالم را در این نمایش نشان می دهیم چراکه صهیونیست همیشه سعی کرده پشت مظلومیت فلسطین پنهان شود. نمایش «هفت کودک یهودی» تلاش می کند تا داستانی از زبان خود یهودیان و تلفیق آیه های تورات با قرآن برای مخاطب ارائه شود.

وی در پایان درباره دغدغه های هنرمندان و ارتباط آن با مسایل دنیا بیان کرد: هر هنرمندی در جامعه خود دارای یک جهان بینی است. من این نمایش را یک بار در زمان دانشجویی با چهار بازیگر اجرا کردم و جوایز زیادی گرفتم ولی یکی از ایده آل های من این بود که در ابعادی بزرگ تر نمایش «هفت کودک یهودی» را روی صحنه ببرم چراکه حرف جهانی دارد و تفکر افراطی در جهان را نمایش می دهد.

نمایش «هفت کودک یهودی» به کارگردانی مصطفی اسفندیاری و تهیه‌کنندگی مشترک سعید دهقانی و رضا ابراهیمی از شامگاه یکشنبه ۲۸ مهر در عمارت نوفل‌لوشاتو روی صحنه رفت.

رخساره ... دیدن ادامه » شجاع‌الدین، میلاد اتابکی، سعید دهقانی، یوکابد موسوی، سعید شایق، حسین ابراهیمی، سمیه کرمی، سارا نعیمی، رویا بیگی، پریا شیوندی، الیکا فلکی، عاطفه نصرآبادی و محمد میرزاده بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

سایر عوامل این نمایش عبارتند از مصطفی اسفندیاری برگردان و بازآفرینی، احسان مرادی آهنگساز، عطیه حسن‌خانی طراح لباس، رعنا خسروی طراح گریم، فرشاد نصیری طراح نور، دل‌آرام عباسی دستیار کارگردان، زهرا ناصری مدیر صحنه، طراح صحنه: مصطفی اسفندیاری، فوژان پارسا عکاس، حمیدرضا طاهر مدیر هنری؛ ساخت تیزر، طراحی لوگو و عکاسی تبلیغاتی، برنامه‌ریز: رویا عطّارزاده، دستیار لباس: غزاله زارع، دوخت لباس: فاطمه اسماعیلی، مرضیه اسماعیلی، مجری گریم: فاطمه هدهدی، اجرای نور: صالح رجائی، ساخت دکور: امیرحسین حیدری، صحنه یار: مرتضی موسوی، کارشناس پروژه: محمد امین نصیری و طراح پوستر: رخساره شجاع الدین.

«هفت کودک یهودی» از ۲۸ مهر تا ۲۴ آبان ساعت ۱۸ به مدت ۲۰ شب در سالن شماره ۱ عمارت نوفل‌لوشاتو اجرا می‌شود.

نسترن معصوم پور

https://www.khabargozarisaba.com/43117/%D9%87%D9%81%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B8%D9%84%D9%85-%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B7%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C/
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
واقعیت صهیونیسم به روایت «هفت کودک یهودی»/ قضاوت نکردیم

مصطفی اسفندیاری کارگردان نمایش «هفت کودک یهودی» که در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه است درباره استقبالی که تا امروز از این نمایش شده است به خبرنگار مهر گفت: مساله میزان استقبال از آثار نمایشی مساله مهمی است که نیاز به آسیب‌شناسی، بازنگری و مخاطب‌شناسی تئاتر دارد. از سال‌های ۹۰-۹۱ به تعداد تماشاخانه‌های خصوصی اضافه می‌شود که البته اتفاق خوشایندی برای تئاتر است چون فرصت کار کردن به گروه‌های جوان داده می‌شود اما از طرف دیگر مساله تربیت مخاطب نیز مطرح است که در این طرح نادیده گرفته شده است.

وی ادامه داد: در طول سال‌های اخیر تعداد سالن‌های اجرا به طور تقریبی از ۱۰ سالن به ۳۰ سالن رسیده است و به طور معمول هر شب شاهد بیش از ۱۰۰ اجرا در شهر تهران هستیم اما با وجودی که تعداد اجراها ۱۰ برابر شده تعداد مخاطبان با همین تناسب رشد نکرده است. علاوه‌بر اینکه فکری به حال تربیت تماشاگر نکرده‌اند به دلیل مسائل اقتصادی نیز تئاتر کم‌کم دارد از سبد فرهنگی خانواده‌ها حذف می‌شود و همین مساله به گروه‌های جوان و مستقل که در آثارشان بازیگر چهره ندارند آسیب بیشتری می‌رساند که این موضوع دامن کار ما را هم گرفت و انتظاری که داشتیم کمتر برآورده شد اما در نهایت خوشحالم که توانستیم این نمایش را به صحنه ببریم تا پیاممان را به گوش همه برسانیم.

اسفندیاری درباره ویژگی‌های نمایش توضیح داد: «هفت کودک یهودی» اقتباسی از نمایشنامه‌ای اورجینال نوشته یک نویسنده انگلیسی است که پیش از این در سال ۹۲ در جشنواره تئاتر مونولوگ دانشگاه هنر اجرا شد و ۶ جایزه را نیز از آن خود کرد اما من تصمیم داشتم این اثر را در ابعاد گسترده‌تری بازتولید و به صحنه ببرم چون این نمایش دغدغه من بوده و اثری درباره فلسطین، صهیونیسم، ظالم و مظلوم است و تلاشم این بود که بتوانم این پیام را منتقل کنم. خوشبختانه با حضور سعید دهقانی و رضا ابراهیمی تهیه کنندگان نمایش این اتفاق میسر شد.

وی درباره داستان نمایش عنوان کرد: این اثر نمایشی زندگی ۷ نسل از قوم یهود را از سال ۱۹۴۵ و بعد از جنگ جهانی دوم روایت می‌کند. در این نمایش طی ۷۰ سال مسائلی مثل چگونگی شکل گیری پروتکل‌های یهود و صهیونیسم، مساله مهاجرت، بحران برسر مساله آب، جنگ ۶ روزه با اعراب و در نهایت بمباران غزه روایت می‌شود. نکته‌ای که در این نمایش مد نظرمان داشتیم این است که یک تقریر از نگاه خود یهودیان داشته باشیم.

وی ادامه داد: در این نمایش طیف‌های مختلف خانواده‌های یهودی که از اندیشه‌های مختلف برخوردار هستند به تصویر کشیده می‌شوند. خانواده‌هایی که در حال آماده کردن نسل‌های دختر خانواده خودشان هستند تا گذشته تازه‌ای را برایشان بنویسند و گذشته قبلی را به دست فراموشی بسپارند اما در همین پارادوکس‌ها نسلی متولد می‌شود که همه آرزوها و آرمان‌های نسل‌های گذشته را زیر پا گذاشته و خودش تبدیل به یک ماشین کشتار می‌شود و حتی پایش را هم از صهیونیسم فراتر می‌گذارد. در واقع در این نمایش ما هشدار می‌دهیم که هر ایدئولوژی تاریخ انقضایی دارد و معلوم نیست که قرار است محصول و یا ترکیب صهیونیسم و داعش چه معضل خطرناکی باشد.

اسفندیاری یادآور شد: در آثاری که با موضوع مقاومت اجرا شده است همیشه از زاویه دید فلسطینیان به قضیه نگاه می‌شود اما ما برعکس عمل کردیم و تصمیم گرفتیم به جای مظلوم این بار ظالم را بشناسیم. در دیالوگ‌ها و نمادپردازی‌ها تلاش کردیم نکات درستی را رعایت کنیم تا دوستان و هموطنان یهودی ما از دیدن نمایش ناراحت نشوند و با دیدگاه منطقی به سنت‌های آن‌ها نگاه کنیم. یهودیان در ایران جزو اقلیت‌هایی هستند که برای ما عزیز هستند و ما در این نمایش قصد نداشتیم یهود را زیر سوال ببریم، برعکس می‌خواستیم به این مفهوم بپردازیم که همانطور که یک نگاه رادیکال مثل داعش خودش را روی یک تفکر مذهبی مثل اسلام سوار می‌کند، یهود نیز قربانی سیاست‌های صهیونیسم شده است.

این کارگردان تئاتر متذکر شد: هدف این نمایش تفکیک یهود و صهیونیسم است که این تفکیک کردن برای ما بسیار سخت بود چون دوست داشتیم اثرمان را بدون قضاوت ارائه دهیم و از هرگونه شعار و پروپاگاندا دوری کنیم. پرداختن به چنین مضامینی که از ایدئولوژی صحبت می‌کند، ممکن است برای مخاطب پیش فرض‌هایی را به وجود بیاورد و برخی از افراد با ما زاویه پیدا کنند که این اتفاق برای کار ما نیز رخ داد و ارگان‌هایی که فکر می‌کردیم ممکن است از ما حمایت کنند دقیقا جلوی ما ایستادند و برعکس ارگان‌هایی که فکر نمی‌کردیم به ما کمک کنند، پشتمان ما بودند اما در نهایت این اثر نمایشی بدون حمایت مالی و به شکل مستقل آماده اجرا شد.

وی ... دیدن ادامه » در پایان با اشاره مشکلاتی که اجرای این نمایش در کشورهای دیگر نیز داشته است، گفت: نمایش «هفت کودک یهودی» در هر کشوری اجرا شده جلو آن را گرفته‌اند پس اگر نمایشی که در غرب اجازه اجرا ندارد در ایران هم به صحنه نرود، دیگر ما چه فرقی با آن‌ها داریم و به نظر می‌رسد که داریم سیاست‌های غرب را دنبال کنیم.

رخساره شجاع‌الدّین، سعید دهقانی، یوکابد موسوی، میلاد اتابکی، حسین ابراهیمی، سعید شایق، سمیه کرمی، سارا نعیمی، الیکا فلکی، رویا بیگی، پریا شیوندی، عاطفه نصرآبادی، محمد میرزاده بازیگران نمایش «هفت گودک یهودی» هستند که تا پنجشنبه ۲۳ آبان ماه در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه است.

https://www.mehrnews.com/news/4770309/%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D9%81%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%82%D8%B6%D8%A7%D9%88%D8%AA-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%85
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام
به مصطفی اسفندیاری تبریک میگم به خاطر اجرای خوبش و اینکه نگاه و شیوه ی اجرایی مناسبی رو انتخاب کرده بود .
بطور خلاصه می تونم بگم
ایده کارگردانی عالی
متن عالی
طراحی صحنه عالی
طراحی نور عالی
طراحی لباس عالی
طراحی گریم مزخرف
بازیگرا نسبتا خوب
مخاطبا افتضاح
خب عزیز دلم چرا مهمانایی رو دعوت می کنی که شعور تئاتر دیدن ندارن . (وسط اجرا میان و ده دقیقه بعد می رن ، رسما مخاطب اعصابش خورد میشه و تمرکز بازیگرت از بین می ره)
منتظر اجراهای بعدیت به شرط مخاطب خوب هستم
خرید بلیت سانس پایانی این نمایش به کارگردانی مصطفی اسفندیاری و بازی میلاد اتابکی، پریا شیوندی، یوکابد موسوی و.. روز جمعه ۲۴ آبان‌ماه همینک آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان مطرح شد؛

نمایشی از مهاجرت یهودیان معاصر/ هنر ایران هنوز صنعتی نشده است.
کارگردان هفت کودک یهودی تاریخ مهاجرت یهودیان معاصر از جنگ جهانی دوم تا تشکیل دولت اسرائیل را در نمایش خود روایت می‌کند.

نمایشی از مهاجرت یهودیان معاصر/ هنر ایران هنوز صنعتی نشده استمصطفی اسفندیاری کارگردان نمایش «هفت کودک یهودی» در گفت‌وگو با خبرنگار حوزه تئاتر گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان،درباره موضوع این نمایش گفت: این نمایش از ۷ قطعه‌ی شعر گونه تشکیل شده که هر فصل روایت گر تاریخ مهاجرت یهودیان معاصر از جنگ جهانی دوم تا تشکیل دولت رژیم اشغاگر صهیونیست است.

وی افزود: ساختار روایی نمایش بر مبنای دیالوگ‌هایی بنا شده که اقشار متفاوت از خانواده‌های یهودی با اندیشه‌های متفاوت در تلاش هستند تا تاریخ را از گذشته‌های بسیار دور تا زمان حاضر با تفسیر شخصی خود برای نسل دختری شان روایت کنند.
اسفندریاری درباره تاثیر نمایش «هفت کودک یهودی» بر مخاطبان اظهار کرد: ما در دیالوگ نویسی و نمادپردازی سعی کردیم تا نزدیک‌ترین تقریر از دین یهود را در نظر بگیریم و این حاصل چند سال مطالعه در زمینه‌ی یهودشناسی و تطبیق آیه‌های تورات و روایت اسلامی قرآن و مشاوره‌ی کارشناسان مختلف است.

این کارگردان در خصوص هدف خود برای اجرای این نمایش بیان کرد: سخت‌ترین قسمت کار ما به تصویر کشیدن برنامه ریزی صهیونیسم که اعتقادات یهودیان را در تمام جهان تحت شعاع قرار داده و آن‌ها را مجبور به مهاجرت سرزمین موعود می‌کند، بوده است.

اسفندریاری تصریح کرد: در ابتدا یهودیان با هر عقیده‌ای به این جنبش پیوستند و پس از مدتی که اختلافات عقیدتی در آن‌ها بروز کرد، به شاخه‌های دیگری مانند صهیونیسم مذهبی، صهیونیسمسوسیال و صهیونیسم تجدیدنظر طلب تقسیم شدند. ما باید به سادگی و ظرافت این دو یعنی عقیده‌ی یهودیان به نبوت حضرت موسی (ع) و همچنین پروتکل‌های صهیونیسم که با نژادپرستی افراطی که دین یهود را دستمایه سیاست‌های خود قرارداده از هم تفکیک می‌کردیم. وی ادامه داد: خوشبختانه در پیش نمایش‌های این نمایش که برای طیف‌های مختلف اقلیتی و سیاسی داشتیم توانستیم توجه مخاطب و کارشناسان را جلب کنیم و امیدواریم در ادامه‌ی راه مخاطب عام و فرهیخته‌ی تئاتر نیز به راحتی متوجه این امر و مسئولیت در برابر این موضوع مهم بشود.

وی با بیان اینکه سعی کردیم در اپیزود‌های مختلف از شیوه‌ی کلاژ و گاهی فضای همزمان استفاده کنیم گفت: این شیوه بدین دلیل انجام شده که بیشترین تأثیر را به صورت فشرده بنابر اقتضای دوره تاریخی و امکانات موجود با ترکیب تکنیک‌های مختلف تئاتری با بیان رئالیستی و در فرم (اکسپرسیونیستی، گروتسک، پرفورماتیو و ...) توامان داشته باشیم تا برای مخاطب عام که با نشانه‌ها و نمادگرایی‌های بسیار یهودی آشنا نیست قابل درک و همزمان حس شدنی باشد.

این ... دیدن ادامه » کارگردان تئاتر با اشاره به انتخاب اسم «هفت کودک یهودی» برای نمایش افزود: هفت کودک یهودی نام یک نمایشنامه انگلیسی کوتاه ده دقیقه‌ای به همین نام است که اولین بار در تئاتر رویال کورت لندن به اجرا در آمده است و ما بر اساس همان نسخه‌ی اصلی با دراماتورژی و بازنویسی متن جدید تقریبا از ۵۰ درصد دیالوگ‌های نسخه‌ی اصلی استفاده نموده و چند برابر آن به دیالوگ‌ها افزوده و توانسته ایم یک نمایش کوتاه ۱۰ دقیقه‌ای را به ۶۵ دقیقه تبدیل و بازتولید کنیم.

وی اظهار کرد: از آنجا که من این نمایش را سال ۹۲ با یک سبک اجرایی و بازیگران متفاوت اجرا کرده بودم بهترین عنوانی که توانستیم انتخاب کنیم بازآفرینی بود.

اسفندیاری درباره انتخاب بازیگران برای نمایش «هفت کودک یهودی» بیان کرد: مهمترین معیاری که برای انتخاب بازیگران در نظر گرفته شده بود برخورداری از اخلاق حرفه‌ای نه به معنای تعداد اجرا و رزومه کاری بلکه به معنای واقعی کلمه با پشتکار و جسارت و نظم بوده است.

وی افزود: در میان بازیگران افرادی با بیشینه‌ی تئاتری طولانی و همچنین چند کار اولی داریم، اما تمام تلاش ما در تمرینات این بوده که توازن و انسجام را در همه‌ی بخشی‌های اجرا برقرار نماییم و تا جایی پیش رفتیم که بیشتر بازیگران ما توانایی ایفای نقش کارکتر‌های مختلف نمایش را دارند و حتی می‌توانند به صورت یک تک گویی به صورت انفرادی اجرا نمایند. در نهایت با یک غربالگری هر بازیگر به مثابه یک چرخدنده جایگاه اصلی خودش را پیدا کرد تا موتور نمایش به حرکت در بیاید.

کارگردان نمایش «هفت کودک یهودی» درباره اجرای مجدد این نمایش گفت:نسخه‌ی اصلی این نمایش را یک بار خودم ترجمه و در جشنواره مونولوگ دانشگاه هنر به اجرا در در آوردم که ماحصل آن سه جایزه‌ی بازیگری و یک کاندیدای بازیگری، جایزه‌ی کارگردانی و تندیس ویژه‌ی آهنگسازی بود.

وی افزود: با توجه به دغدغه‌ی من نسبت به این موضوع همیشه برایم مهم بود که در زمان مناسب این نمایش را به اجرایی کامل و در خور حساسیت مسئله برای تماشاگران به اشتراک بگذارم و چنانچه اگر استقبال مخاطب و حمایت‌های ویژه‌ای وجود داشته باشد این نمایش پتانسیل گسترش یافتن و بسط دادن جزئیات را برای اجرا‌های مجدد دارا باشد.

کارگردان نمایش هفت کودک یهودی با اشاره به دلیل خود برای انتخاب مکان نوفل لوشاتو اظهار کرد:این روز‌ها بیشتر از ۱۰۰ نمایش به صورت روزانه در تهران به روی صحنه می‌رود که کمتر از تعداد انگشتان سالن‌های دولتی وجود دارد و از کارگردان‌های جوان با مدت‌های طولانی در صف اجرا حمایت می‌کنند.

وی افزود: با پیشنهاد تهیه کنندگان آقایان سعید دهقانی و رضا ابراهیمی که دغدغه مندانه بسیار همراه این پروژه بودند و هستند، تصمیم گرفتیم وقت خود را پشت صف سالن‌های دولتی تلف نکنیم و پس از رایزنی با چند سالن خصوصی، عمارت نمایشی نوفل لوشاتو بیشترین همکاری را با ما داشته و ما هم وقت را تلف نکرده و با برنامه ریزی دقیق با آرامش کار را به مرحله‌ی اجرا رساندیم.

اسفندیاری درباره مشکلات گریبانگیر تئاتر مخصوصا مشکلات نمایش «هفت کودک یهودی» گفت:قطعا اولین چالش هر فعالیت هنری تأمین سرمایه برای ارائه اثر و پس از آن معیشت هنرمندان است. اما با دست روی دست گذاشتن هم نمی‌توان کاری را پیش برد. از نظر من هنر در ایران هنوز صنعتی نشده است به عبارت دیگر هنرمندان ما هنوز اصول بازاریابی و پرزنت کردن خود را فرانگرفته اند که این مسئله باید با ارائه‌ی واحد‌های دانشگاهی همچون مدیریت تولید و اقتصاد هنر برطرف شود.

وی ادامه داد: خوشبختانه به یاری خدا ما در این زمینه با مدیریت صحیح سرمایه شخصی تهیه کنندگان توانستیم بدون اینکه در کیفیت کار تأثیر محسوسی داشته باشد هزینه‌های تولید را تا ۵۰ درصد کاهش دهیم. اما قطعا حمایت از تئاتر وظیفه‌ی شهرداری‌ها و نهاد‌هایی است که در زمینه‌ی فرهنگ و هنر فعالیت می‌کنند.

کارگردان نمایش «هفت کودک یهودی» درباره تمرینات خود قبل از اجرای این نمایش بیان کرد:کلید خوردن تمرینات این نمایش از ابتدای اردیبهشت ماه زده شد که در دوماه ابتدایی بازیگران و عوامل با حساسیت‌ها و دقت به گروه افزوده شدند. پس از تکمیل شدن متن از اوایل مردادماه کار اصلی ما آغاز شد و گروه شکل منسجمی به خود گرفته و به طور میانگین ۴ روز در هفته به مدت ۵ ساعت ادامه داشته است.

وی درباره کار‌های آتی خود در حوزه تئاتر گفت: از دو سال پیش جرقه‌های تولید یک نمایش موزیکال به نام «پرومته در زنجیر» به نویسندگی سهند خیرآبادی زده شده و ما تمرینات را با یک گروه ۸۰ نفره از بازیگران به مدت ۹ ماه فشرده آغاز کرده ایم. اما به دلیل عدم تأمین سرمایه، این پروژه فعلا در وضعیت استندبای می‌باشد که برنامه ریزی‌های اجرای آن در سال آینده در حال انجام است. همچنین نمایش «سه زن ابر مرد» و موزیکال «ایزد الهه ایست» در چشم انداز کوتاه مدت اجرا‌های من می‌باشد.

گفتنی است نمایش هفت کودک یهودی به کارگردانی مصطفی اسفندیاری، تهیه کنندگی سعید دهقانی و رضا ابراهیمی، با هنرمندی رخساره شجاع الدّین، سعید دهقانی، یوکابد موسوی، میلاد اتابکی، حسین ابراهیمی، سعید شایق، سمیه کرمی، سارا نعیمی، الیکا فلکی، رویا بیگی، پریا شیوندی، عاطفه نصرآبادی و محمد میرزاده هر شب ساعت ۱۸:۰۰ به مدت یک ساعت و پنج دقیقه از تاریخ ۲۸ مهر تا ۲۴ آبان ماه در سالن شماره ۱ عمارت نوفل لوشاتو به روی صحنه می‌رود.

https://www.yjc.ir/fa/news/7119101/%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%AA-%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B5%D9%86%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D9%86%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA

انتهای پیام/
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بایدها و نبایدهای صهیونیسم در «هفت کودک یهودی»

نمایش «هفت کودک یهودی» همه بایدها و نبایدهای صهیونیسم است که شنیدن و دیدن آن‌ها هرچند از تحمل مخاطب خارج است اما باید شنیده و دیده شود.

گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس‌ـ رسول حسنی

مسئله مهاجرت یهودیان به فلسطین و غصب این منطقه مهم به بهانه واهی بازپس گرفتن زمین‌های پدری و متعاقب آن نسل‌کشی مسلمانان به‌تلافی کشتار یهودیان در جنگ جهانی دوم و مسائل مرتبط با آن از موضوعاتی است که با همه اهمیتش در هنرهای نمایشی ایران کمتر به آن پرداخته شده است. با وجودی که مسئله فلسطین، مسئله استراتژیک جمهوری اسلامی ایران است، اما هنوز سیاست‌گذاری‌های فرهنگی درستی در این حوزه اجرا نشده است تا شاهد نمایش‌هایی با موضوعاتی این چنینی روی صحنه باشیم.

«هفت کودک یهودی» به کارگردانی «مصطفی اسفندیاری» یکی از نادر نمایش‌های این سال‌ها با محوریت صهیونیسم و غصب فلسطین توسط یهودیان است. سال‌هاست که رژیم اشغالگر قدس، فلسطینیان را مردمی بی‌سرزمین خوانده و کشور فلسطین را سرزمینی بدون مردم نام نهاده‌اند. «هفت کودک یهودی» بدون آنکه سعی در القای مفهومی داشته باشد و به‌دور از هرگونه سیاست‌زدگی، مخاطب را به این نتیجه روشن می‌رساند که این یهودیان صهیونیست هستند که مردمانی بی‌سرزمین و بی‌هویت هستند که با غصب فلسطین سعی دارند برای خود تاریخ و هویت بسازند.

در طول نمایش، شخصیت‌های متعددی می‌بینیم که هیچ شناسه‌ای نداشته و نام و گذشته و نشانی که بتوان آن‌ها را شناخت ندارد. این شخصیت‌ها خطاب به مخاطبی نامعلوم حرف می‌زنند تا آن مخاطب مجهول پیام‌شان را به کودکان یهودی ـ نسل بعدی صهیونیسم ـ برسانند. آن‌ها بر دو عبارت «بهش بگو» و «بهش نگو» تأکید دارند. این گفتن و نگفتن‌ها در واقع سیاست‌های مزورانه صهیونیست‌ها را شرح و تفسیر می‌کنند. از طرفی این عبارت‌ها تعیین خط مشی رسانه‌هایی است که زیر سلطه اسرائیل اداره می‌شوند.

«هفت کودک یهودی» در لایه‌های زیرین خود تسلط صهیونیسم بر افکار عمومی را تفسیر می‌کند و از آنجایی که در بیان آنچه که می‌خواهد بگوید، کم‌فروشی نمی‌کند و شعارزده و یک‌بعدی هم نیست، دچار لکنت هم نمی‌شود. «هفت کودک یهودی» داستانی تعریف نمی‌کند درنتیجه فاقد پی‌رنگ و گره‌افکنی و گره‌گشایی و شخصیت است؛ اما به دلیل نوع روایتی که نویسنده انتخاب کرده و کارگردان به‌خوبی آن را روی صحنه جان بخشیده است، فقدان داستان به حسن بزرگ «هفت کودک یهودی» بدل شده است و مهم مونولوگ‌هایی است که کاراکترهای یهودی اجرا می‌کنند.

اگر این اثر داستان مشخصی از مهاجرت و غصب فلسطین و کشتار مسلمانان داشت بدون شک به ورطه شکستی می‌افتاد که بیرون آمدن از غیر ممکن بود. مسیری که نویسنده و کارگردان برای اجرای «هفت کودک یهودی» انتخاب کرده‌اند مسیر درستی است اما بیش از اندازه دست به عصا راه رفتن سبب شده تا مخاطب مدام در بین متن اثر و ارجاعات نمایش و اطلاعاتی که از قبل داشته در حرکت باشد. اگر دانسته‌های مخاطب در حد نمایش نباشد به آن لذتی که باید ببرد، نمی‌رسد. ممکن است شکل میزانسن، طراحی نور و بازی قابل بازیگران مخاطب را تا پایان نمایش نگه می‌دارد، اما نمی‌توان انتظار داشت که او به نتیجه‌ای که کارگردان انتظار دارد برسد.

از ... دیدن ادامه » طرفی حجم اطلاعاتی که کاراکترها منتقل می‌کنند آن‌قدر زیاد است که مخاطب فرصت حلاجی کردن آن‌ها در ذهنش را ندارند. برای همین بخش زیادی از این اطلاعات از دست می‌رود. نهایتاً مخاطب می‌پذیرد که صهیونیست‌ها قوم بی‌هویتی هستند که با ابزار رسانه سعی دارند خود را محق نشان دهند اما نمی‌تواند این مفهوم را به اثبات برساند. تجربه دیدن «هفت کودک یهودی» تجربه ارزشمندی است در شرایطی که با انبوه آثار یک‌لایه و سطحی و روشنفکرمآبانه روی صحنه روبه‌رو هستیم، «هفت کودک یهودی» اتفاق مبارکی است که باید بارها و بارها تکرار شود.

https://defapress.ir/fa/news/367525/%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%86%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%81%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C
امیرمسعود فدائی و امیر مسعود این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام. نمایش بسیار خوبی بود. بر خلاف خیلی از نمایش‌های دیگه از اینکه وقت گذاشتم و دیدم پشیمون نشدم. مخاطب رو جدی گرفته بود و یه مسئله سیاسی روز دنیا رو مطرح کرده بود. نمایش تا آخر کشش خودشو داشت. بازی‌ها خیلی خوب بود. موسیقی نمایش کاملا در خدمت نمایش بود و به بهترین شکل کار رو تکمیل می‌کرد. منتظر کارهای بعدی از این کارگردان و گروه هستم
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
...احمق کسی است که به اخبار تلویزیون اعتماد میکند...
سلام
با سپاس از کارگردان و بازیگران و به خصوص بقیه عوامل که همواره ازشان کمتر یاد میشود. حتما یکی از منابع اصلی درک صحیح از تاریخ، اندیشه اجتماعی است که کمتر در کتاب ها و بیشتر از مردم بایدآن را دریافت و این نمایش بدرستی برآن تاکید می ورزد و سیر تحول آن تا رادیکال شدنش را نیز نشان میدهد. البته حتما به دلیل محدودیت ها، به ابعاد دیگری پرداخته نشده است.
قطعا تفاوت های بسیاری بین دین یهود و صهیونیسم وجود دارد. امیدوارم این نمایش بتواند این مرز را به خوبی از هم تفکیک کند. به تماشای این نمایش خواهم نشست و برای شما خواهم نوشت.
خرید بلیت این نمایش به کارگردانی مصطفی اسفندیاری و بازی رخساره شجاع الدّین، سعید دهقانی، یوکابد موسوی، میلاد اتابکی، حسین ابراهیمی، سعید شایق، سمیه کرمی، سارا نعیمی، الیکا فلکی، رویا بیگی، پریا شیوندی، عاطفه نصرآبادی، محمد میرزاده با تخفیف روزهای نخست، شنبه ۲۰ مهرماه ساعت آغاز خواهد شد.