تیوال نمایش ماجرای عجیب سگی در شب
S2 : 18:48:57
  ۱۹ خرداد تا ۲۱ تیر
  ۲۱:۰۰
  ۱ ساعت
 بها: ۴۰,۰۰۰ تومان

: سایمون استیونز
: افسانه کمالی
: (به ترتیب حروف الفبا) شای لین اسداللهی، رویا دعوتی، فرزام رنجبر، صبا سرور، علی پویا قاسمی، علی نجفی

: علی شمس
: فاطمه جابری نیا، مهشید فقیری
: موسسه افرا
: محمد حسن هندی
: بابک کیوانی
: امید اکبری
: دینا یوسف پور
: ثمین سالک
: سروش کریمی نژاد
: محمد شمس، غزاله رمضانی
: علی فتحی
: ثمین سالک، محمد مصیبی
: افسانه کمالی
: رز ارغوان
: محمد مصیبی، سوگل جوادی مجد، الهه رضاوندی
: فاطمه جابری نیا، یاسمین اعتمادیان
: مهشید فقیری، رومینا زاهدی
: کیوان ضیاپور
: سیدمحسن رفعتی
: شایان جمشیدیان
: حسین پناهی
: ملیکا راد

- بر اساس رمان «ماجرای عجیب سگی در شب» نوشته مارک هادون
«ماجرای عجیب سگی در شب» (The curious incident of the dog in the night time) رمانی نوشته مارک هادون است که سایمون استیونز نمایشنامه آن را نوشته است.


وقایع این نمایش در انگلستان می‌گذرد و در واقع هسته اصلی داستان شرح سفر پرماجرای قهرمان داستان از سوئیندون به لندن است. داستان از زبان کریستین بون که دختری مبتلا به اوتیسم است، بیان می‌شود و از همین رو لحن ویژه و منحصربه‌فردی دارد. او به علت این بیماری خاص از درک مسائل عادی زندگی عاجز است، اما هوش فوق‌العاده‌ای دارد و دنیا را متفاوت می‌بیند.

گزارش تصویری تیوال از نمایش ماجرای عجیب سگی در شب / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس ها »

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

حافظ، نوفل لوشاتو، بعد چهارراه رازی، نرسیده به خیابان ولیعصر، کوچه زیبا، پلاک ۱، عمارت نوفل‌لوشاتو
تلفن:  ۶۶۴۸۳۷۴۲


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
دیشب به تماشای این کار ارزشمند، فوق العاده خوب و بی نظیر نشستم و بسیار حظ بردم
واقعا کم پیش میاد یه مخاطب با کاری رو به رو بشه که انقدر همه چیزش عالی باشی، اول از همه به کارگردان کار که انقدر درک خوبی از نمایشنامه داشتند تبریک می گم.
بازی صبا سرور به من نشون داد که چقدر میشه امید داشت به نسل بعدی بازیگرانی که قراره مسئولیت بازی ها رو به عهده بگیرند و انقدر خوب نقششون رو ایفا کنند. علی پویا قاسمی مثل همیشه بی نظیر بود ، و انقدر خوبه این بازیگر که گاهی وقتا با خودت می گی مگه میشه تو این سن ته بازیگری رو در آورد؟! چقدر پدر کریستین خوب بود. و همچنین ما بقی عزیزان بازیگر. فقط به نظرم یکی از بازیگرای خانم که اسمشو نمی دونم و موهای بوری داشت یکم «آور اکت» بود. انگار حرکات اضافه تری نسبت به بقیه داشت. این کمی محسوس بود.
از این بگذریم مگه میشه از گریم های فوق ... دیدن ادامه » العاده و طراحی لباس تعریف نکرد؟ حیف و صد حیف که کارهای اینچنینی همیشه مهجور تر از کارهای سترونی که نام بازیگران معروف رو یدک میکشن هستند. و باید افسوس خورد از این بابت.
من از دیشب درک عمیق تری نسبت به اتیسم پیدا کردم. و همه اش دارم با خودم فکر می کنم چطور می شه با چند شخصیت و بصورت پلان هایی مقطع که گاه خالی از مفهوم و معنی اند زندگی کرد؟!
از اینجا می خوام از کارگردان کار تقاضا کنم، با اینکه می دونم نزدیک اجراهای پایانی هستید. اما حتما در آینده دوباره این کار رو اجرا کنید و بدون شک من دوباره از مخاطبای اون خواهم بود.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دوستان یکی بهم بگه سایمون استیونز اوتیسم داشته؟
به بهترین شکل دنیای اوتیسم رو به تصویر کشیدن. من چون یکی از خواهر زاده هام خیلی خفیف اوتیسم داره کاملا درک می کردم فضای داستان رو.... بی نظیر بود
دنیای شاد و رنگی ولی شخصیت های عجیب و غریب....‌
بازی های وحشتناک عالی....‌ انعطاف بدنی بی نهایت عالی.‌‌.... تمرکز روی متن عالی....
صحنه بی نهایت زیبا و دوست داشتنی....
دوست داشتم به عکاسی که کنار من بود و عکس می گرفت بگم عکس های صحنه رو برام بفرسته ولی روم نشد
ببینید این کار رو و لذت ببرید
باید بگم این همه اجرای سخت و واقعا سخت و این همه هماهنگ بودن همه ی اجزا، از بازی صورت و بدن گرفته تا ادا و « حرکات شبه موزون» و موزیک و گفتار، نشانه ی کلی تمرین و ریزبینی است که در مجموع خیلی خوب از کار در آمده بود.
در کنارش، نمایش چند حالت روان یک انسان در مواجهه با یک موقعیت، فارغ از اینکه یک انسان اتیستیک باشد یا هر کدام از ما ، به ظاهر سالم، به خوبی پرداخت شده بود.
اما در کنار این تلاشهایی که شده بود، یک فرا_تلاش در جهت « بیشتر فهماندن» اجرا به مخاطب در جریان بود که گاهی توی ذوق می زد. اگر تمام قسمت ویدیو و گرافیک هم حذف می شد ، آسیبی به اجرا وارد نمی اورد که هیچ، در مواقعی باعث حذف سردرگمی هم می شد.
و دیگر این سوال که، آیا دیدن جهان از زاویه دید یک مبتلا به اوتیسم، اینقدر مکانیکی و تکرار پذیر است؟ اگر تصور یک انسان اتیستیک از رفتار های انسانهای ... دیدن ادامه » پیرامون، مشابه چیزی باشد که در خود پیدا می کند، تضاد شکل نمی‌گیرد.
و اینکه کریستین می داند اتیسم دارد زاده ی این مقایسه و پیدا کردن تضاد است. شاید این هم از همان جنس « بیشتر فهماندن» باشد.

در نهایت مجدد ممنون از این همه دقت نظر و زحمت اعضای نمایش و به اشتراک گذاشتن یک نمایش روان و‌جسورانه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
روزنامه اعتماد یکشنبه ۱۶ تیر
سید حسین رسولی
http://www.etemadnewspaper.ir/fa/Main/page/1312/8/%D9%87%D9%86%D8%B1-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%D9%8A%D8%A7%D8%AA-
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
حتما ببینید! ترجمه روانی از متن بود همانطور که خود کارگردانی کار هم عالی بود. فضای فانتزی و نه رئال داشت. دنیای نوابغی که علوم و ریاضی را مسلط اند را در یک فضای چند رسانه ای به خوبی نشان می هد. دست مریزاد!
آریو راقب کیانی:
ماجرای عجیب سگی
نمایشنامه "ماجرای عجیب سگی در شب" به نویسندگی سایمون استیونز که از رمانی به همین نام (مارک هادون) اقتباس گردیده، درامی است که حول کارکتر کریستوفر بون که مبتلا به اوتیسم می باشد میگذرد. کارکتر نوجوانی که خصوصیات و نحوه ارتباطاتش با سایر افراد و همچنین تعارضات و کشمکش های روانی اش فارغ از گره اصلی داستان، خود به اصلی ترین مساله دراماتیک مبدل میگردد. افسانه کمالی نیز با دراماتورژی که بر این اثر داشته، نمایشی را در سالن نوفل لوشاتو روی صحنه برده است که می توان از آن به عنوان یک پسیکودرام (تئاتر درمانی) برای مخاطب یاد کرد.

افسانه کمالی در پرداخت شخصیت "کریستوفر بون" و با در نظر گرفتن چالش های پیش روی این افراد، مواردی چون علاقه به انجام کارهای تکراری (بازی روبیک)، ناتوانی در داشتن تمرکز، خیره ماندن و داشتن دامنه ... دیدن ادامه » محدود توجه، اجتناب از هرگونه تماس فیزیکی، ترجیح بر تنهایی و داشتن ضریب هوش بالا (علاقه به ریاضی و فیزیک) را بیشتر مدنظر قرار داده است. کارگردان این اثر با کمینه سازی کارکترهای حاضر در این نمایشنامه، تنها به شش بازیگر اکتفا و با فضا سازی های پیاپی و متوالی سعی در غنا بخشیدن به گزیده انگاری آدم های نمایش کرده است. بازیگرانی که در حکم چند صدایی شدن عمل میکنند، میخواهند جلوه گاه محرک های بیرونی برای هیجانات و اضطراب های کریستوفر بون شوند.
کارگردان اثر برای اجرای نمایش "ماجرای عجیب سگی در شب" رو به فانتزی گری می آورد. رنگ و لعاب فراطبیعی بودن دنیای کودکانه به آن می دهد و زاویه دید تخیل آمیز "کریستوفر بون" را در روایت دخیل میکند. به طوریکه مفاهیم ذهنی این کارکتر را تجسد می بخشد و از تکنیک ویدیو پروجکشن و مالتی مدیا بهره می جوید. هر چند که در استفاده از قابلیت های انیمشن و متحرک سازی با استفاده از تصاویری که در بکارگیری از آنها خوش سلیقگی نشده بود و بعضا با اتفاقات روی صحنه کارکردی موازی گونه داشتند و گاها حتی تمرکز مخاطب را همچون کریستوفر بون می گرفتند، ناموفق عمل کرده است و دیجیتال گرائی کارگردان عملا عینی گرایی و خیالپردازی روی صحنه را از رونق انداخته بود.

نمایش "ماجرای عجیب سگی در شب" برای ساخت یک دنیای فانتزی بسیار تلاش کرده است. استفاده از رنگ های متنوع و نمادین در طراحی لباس کارکترها و طراحی نور تعامل کننده با اتمسفر نمایش و همچنین حرکات مکمل بازیگران (ژست های تهاجمی و ریتمیک) که ایماژهای فراوانی را در بزنگاه های مختلف رقم می زدند، صحنه نمایش را همچون دفتر نقاشی ترسیم کرده است، منتهی دفتر نقاشی خط خطی که یافتن معنا برای آن مشکل می نماید. دیالوگی در جائی از این نمایشنامه صورت میگیرد که پیترز قدیس از کریستوفر می پرسد؛ "میتونی سوالا رو ببینی؟" و کریستوفر در جواب میگوید؛"سوالا رو می تونم ببینم ولی نمیتونم بخونم. چون وقتی به کلمات نگاه میکنم گیج کننده و درهم و برهم ن!". شاید افسانه کمالی تعمدا و خودخواسته میزانسن هایش را به گونه ای طراحی کرده که برای مخاطب ناخوانا، تکرار گو و ناتوان در مهارت انتقال گفتاری باشد، همانند اختلال کریستوفر بون!

https://www.instagram.com/p/BzXBhtmAHyR/?igshid=u2rarqgs3mnu
امیر مسعود و مینا این را خواندند
محمد لهاک (آقای سوبژه) و فرزام رنجبر این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خسته نباشید میگم به تمامی اعضای گروه نمایش
تبریک بابت جسارت کارگردان برای اولین تجربه و انتخاب اثری که شاید انتخاب خیلی از کارگردانان راحت طلب نبود
مجموعا گروه بازیگران اثر همخوانی خوبی داشتند و به نظرم بازیگران دختر نمایش حضور درخشانی داشتند
در کل نمایش قابل قبول و تجربه گرایی بود، فقط تنها نقد من استفاده از ویدئو وال بود که گاها عنصر درام را مخدوش می کرد و مخاطب را درگیر اتفاقی می کرد که شاید دارای اهمیت صحنه نبود، عنصری که شالوده متن را دچار گسستگی می کرد و همین حواس ببینده را از اتفاق اصلی صحنه دور کرده و به رنگ و لعاب اون جذب می کرد.
ماجرای عجیب سگی در شب نمایش خوش رنگی است که در بدبینانه ترین حالت هم میتونه نویدبخش پرداختن به متونی تازه و ایده های تازه باشه، البته که نگاه من به اثر بدبینانه نیست و بازم تکرار می کنم برای کار اول کارگردان ... دیدن ادامه » بسیار درخشان و جسورانه بود.
احسان زیورعالم:
اجرای عجیب سگی در شب|دنیای پر تب‌وتاب یک اوتیسمی

اوتیسم چیست؟ می‌گویند نوعی اختلال رشدی است که با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می‌شود. علائم این اختلال تا پیش از سه‌سالگی بروز می‌کند و علّت اصلی آن هنوز ناشناخته است. به اوتیسم درخودماندگی هم می‌گویند.
برایم دو واژه در این تعریف اهمیت دارد. نخست درخودماندگی و دیگری ناشناختگی است. به نظر می‌رسد اوتیسم جهانی است که هنوز از شکاف نازک خود بیرون نیامده است و بشر به ظاهر دانا، نمی‌تواند از آن سر درآورد. اوتیسم یک معما است، معمایی که درون بخش برگزیده‌ای از انسان‌ها نهان شده است و احتمالاً تنها خود آنها، این درخودماندگی ناشناس را می‌شناسند.
اوتیسم به قدری معمایی است که برایش مدام فیلم می‌سازند، رمان می‌نویسند و نمایشگاه نقاشی برگزار می‌کنند. این روزها هم دراماتیک ... دیدن ادامه » می‌شود و به تئاتر تبدیل می‌شود. «ماجرای عجیب سگی در شب» به کارگردانی افسانه کمالی داستان کریستین بون، دختری مبتلا به اوتیسم است که می‌خواهد راز قتل سگی را کشف کند؛ اما او با مقاومت آدم‌های اطرافش روبه‌رو می‌شود. با این حال او یک شرلوک هولمز باهوش است و درون خود معمای این مرگ دلخراش را دنبال می‌کند، موانع را رد می‌کند و برای حل آن از سوئیندون به لندن می‌رود.
فسانه کمالی با تکیه بر متن سایمون استیونز تلاش کرده دو جهان موازی بیافریند. یک جهان آدم‌های معمولی که مدام سگ‌اندازی می‌کنند و دوم جهان درونیات کریستین که مملو از عجایب و غرایب است. این دو جهان برای کریستین بدل به یک آشوب رنگارنگ می‌شود. کمالی اثری آفریده که نشان دهد جهان درونی یک اوتیسمی به چه میزان می‌تواند خیال‌انگیز باشد. در جهان درونی کریستین هر چیزی از شکل ثابتش خارج می‌شود. در دنیای مثال او، یک آدم می‌تواند سگ باشد و یک ماشین بزرگ، در حد یک اسباب‌بازی کوچک می‌شود.
در «ماجرای عجیب سگی در شب» کریستین هر آنچه جهان بیرونش بر او تحمیل می‌کند را برسازی می‌کند. این مهمترین ویژگی اثر کمالی است. کمالی مدام به ما می‌گوید که این تصویر به چه میزان با منطق ذهنی ما در تنافر است. تکرار حرکات، حرف‌ها و به نوعی کند پیش رفتن روایت وجهی است که او مفاهیم اوتیسمی عاریه می‌گیرد. بیماران اوتیسمی درگیر رفتارهای کلیشه‌ای و تکراری و حتی خودآزار هستند. با این حال در «ماجرای عجیب سگی در شب» همه چیز وارونه می‌شود. این بار آدم‌های بیرون از وجود کریستین درگیر تکرار می‌‌شوند و آنها هستند که کریستین را آزار می‌دهند. در عوض کریستین نشان می‌دهد در جهان ذهن او هر چیزی به چه میزان می‌تواند زیبا شود؛ حتی پدر بداخلاقش.
کمالی برای نشان دادن دو جهان موازی علاوه بر نمایشگری بازیگران به یک بک‌پروجکشن نیز روی آورده است. در آن تصاویر بخشی از واقعیت بیرونی زندگی کریستین به نمایش گذاشته می‌شود. شمایل واقعی مادرش و علت رفتنش از منزل؛ اما مادر در دنیای کریستین فانتاستیک ظاهر می‌شود، با آن لباس‌های عجیب و غریب بنفش رنگ. کریستین اما پا را فراتر می‌گذارد و انرژیش در تصاویر متحرک پشت‌سرش نیز نمودار می‌شود. او قدرتمند است و می‌تواند جهانش را بسازد. پس ما نسبت به کریستین ترحم نمی‌ورزیم؛‌ بلکه شاید به دنیای پر از خیالش حسادت هم می‌روزیم، دنیای که در آن کریستین امری ناشناخته را در دل می‌پروراند که ما از درکش عاجزیم.
https://www.instagram.com/p/BzbLKuRg7gW/
اگر می‌خواهید با جهان ذهنی اوتیسمی‌ها آشنا شوید، این نمایش را ببینید
افسانه کمالی، کارگردان تئاتر «ماجرای عجیب سگی در شب» تاکید می‌کند خیلی دوست داشته روی این متن کار کند، برای اینکه جهان ذهنی بچه‌های مبتلا به اوتیسم را به خوبی نشان می‌دهد.

افسانه کمالی، کارگردان تئاتر «ماجرای عجیب سگی در شب» تاکید می‌کند خیلی دوست داشته روی این متن کار کند، برای اینکه جهان ذهنی بچه‌های مبتلا به اوتیسم را به خوبی نشان می‌دهد.

سیدحسین رسولی: این روزها تئاتر «ماجرای عجیب سگی در شب» به کارگردانی افسانه کمالی و با مشاوره علی شمس در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه است. در اجرای این نمایش، بابک کیوانی (آهنگساز و طراح صدا)، امید اکبری (طراح صحنه)، دینا یوسف‌پور (طراح لباس) و علی فتحی (طراحی و ساخت موشن گرافیک) همکاری کرده‌اند. شای لین اسداللهی، رویا دعوتی، فرزام رنجبر، صبا سرور، علی پویا قاسمی و علی نجفی در این نمایش بازی می‌کنند. این نمایش بر اساس رمان «ماجرای عجیب سگی در شب» نوشته مارک هادون است و توسط سایمون استیوز به صورت نمایشنامه نوشته شده است.‌

کمالی درباره دغدغه‌هایش برای اجرای این نمایش می‌گوید: «نمایشنامه «ماجرای عجیب سگی در شب» همچنان در اروپا در حال اجرا است و همیشه در بین پرفروش‌ترین کارهای اروپا قرار می‌گیرد. این متن بسیار چالش‌برانگیز است؛ برای اینکه ذهنیت فردی مبتلا به اوتیسم را به تصویر می‌کشد. به نظرم یکی از بهترن متن‌ها برای اجراست. خیلی دوست داشتم روی این متن کار کنم برای اینکه ذهن بچه‌ای مبتلا به اوتیسم را به خوبی نشان می‌دهد. دغدغه اساسی من هم این موضوع است.»

کمالی درباره ژانر ساینس-فیکشن در تئاتر ایران و مخاطرات و ریسک چنین اجرایی می‌گوید: «اجرای نمایش «ماجرای عجیب سگی در شب» بسیار ریسکی بود. تمام تلاشم را کردم تا مخاطب ارتباط خوبی با اجرا بگیرد. اگر هم تماشاگر با اجرا ارتباط نگیرد، حداقل ذهنش پر از تصاویر خواهد شد. حتی پرسش‌هایی هم برای مخاطب شکل می‌گیرد. اگر بخواهید اصل متن را اجرا بکنید باید دو ساعت و نیم وقت بگذارید. تئاتر ایران پر از محدودیت است. تلاش کردم تا ذهن فردی مبتلا به اوتیسم را برای مخاطب بسازم. چنین فضایی هر روز در ذهن یک بچه با چنین بیماری شکل می‌گیرد.»



او ادامه می‌دهد: «حجم بسیار زیادی از داده‌ها و اطلاعات علمی را در این نمایش به مخاطب ارائه می‌دهم. امکانات بسیار کمی در ایران داریم. من تهیه‌کننده نداشتم. تمام تلاشم را کردم در عرض یک ساعت مخاطب را با حجم بالای اطلاعات در ذهن یک بچه اوتیسمی روبه‌رو کنم.»

کمالی ... دیدن ادامه » درباره شکل‌گیری و رشد تئاتر خصوصی می‌گوید: «فضای تئاتر در ایران بسیار پر چالش است. به نظرم باید امکانات بیشتری به تئاتر داده شود. سالن نوفل لوشاتو خیلی خوب است ولی ای کاش امکانات بیشتری داشت. امیدوارم در آینده وضعیت بهتر شود.»

او در ادامه می‌گوید: «تمام هزینه‌ها را خودم دادم. کار بسیار سختی است. من و گروهم عاشق تئاتر هستیم. اجرا را با جان و دل انجام دادیم. ای کاش حمایت بیشتری شود. امیدوار هستم از جوانان بیشتر حمایت شود.»

این هنرمند درباره شیوه اجرایی فرمالیستی اجرای «ماجرای عجیب سگی در شب» بیان می‌کند: «کار خوب به گونه‌ای است که ۵۰ درصد تماشاگران از کار راضی باشند و ۵۰ درصد دیگر ناراضی. خدا را شکر همه نوع نظر را شنیده‌ام. نقدهای خوب و بد شنیدم. به نظرم کارم مثبت بوده است. زحمت فراوانی کشیدیم. با تمام وجود راضی هستم. ما درآمدی از این اجرا نداریم. علاقه دارم مخاطبان به دیدن اجرا بیایند.»
khabaronline.ir/news/1275537
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
وقتی همه چیز به درستی سر جای خودش قرار بگیره
و به تمام جزئیات دقت بشه
نتیجه اش می شود این کار خوب یا عالی
همه عوامل خدا قوت
دمتون گرم
یک نمایش چند رسانه‌ای، خلاقانه، با ایده‌هایی بسیار جالب توجه و جذاب که از دل ماجرای به ظاهر ساده مرگ یک سگ به بستری برای آگاهی سایر افراد درگیر این موضوع از یکدیگر منجر می‌گردد.
با بازی هایی به اندازه که از آمادگی مثال زدنی گروه بازیگران چه ازحیث بدنی وحرکت وچه گفتارو نیز تحلیل درست موقعیت ناشی میگردد .
در این نمایش در آن واحد با روایت‌های مختلفی از سوژه روبه‌رو می‌شویم به نحوی که این قالب روایت حتی از جانب کاراکترها و بازیگران روی صحنه هم فراتر می‌رود و در قالب تصاویر روی پرده بازتاب می‌یابد.
"ماجرای عجیب سگی درشب" می‌توانست با انتخاب یک شیوه روایت ساده و نزدیک به معیارهای عام به اثری معمول تبدیل شود اما به مدد خطر پذیری کارگردان، اکنون با نمایشی کاملا غیر متعارف روبه‌رو هستیم. نمایشی خاص و تامل برانگیز دست کم از حیث ساختاری که ... دیدن ادامه » فرایندهای ذهنی تماشاگران را کاملا تحت تاثیر قرار می‌دهد .
درجه کیفی: A
کارگردانی: ۹/۱۰
متن نمایشی: ۷/۱۰
بازی‌ها: ۹/۱۰
طراحی صحنه: ۷/۱۰
طراحی لباس: ۸/۱۰
گریم: ۸/۱۰
نور: ۷/۱۰
موسیقی و افکت: ۸/۱۰
اول از همه باید بگم که بازی ها واقعا فوق العاده بود و حقیقتا شگفت زده شدم از اون همه دیالوگ و حرکات دشواری که بدون ثپق اجرا شد. نکته دومی که به نظر من اومد هماهنگی متن و حرکات و موزیک بود که بسیار خوب مدیریت شده بود و مورد آخر هم خود قصه بود که اون هم از نظر من بسیار دلچسب بود.
تنها نکته منفی ای که به نظر من اومد شروع ضعیف کار بود و اینکه چند دقیقه اول مخاطب گیج میشد که چه اتفاقی داره میافته.
البته شروع ضعیف یکی از مورد هایی هست که تو اکثر نمایش هایی که من دیدم بوده.
در کل به نظرم نمایش قوی ای بود و پیشنهاد میکنم اگر مخاطب تئاتر هستین حتما ببینیدش.
خسته نباشید میگم به تیم نمایش.
به نظر من فرمِ اجراییِ جذاب و خوب این نمایش به علت کارگردانی صحیح موجب نشده بود که، این فرم از قصه پیشی بگیرد بلکه در راستای قصه قرار داشت وموجب شد که با قصه ی نمایش پیش برم و از دیدن نمایش لذت ببرم. این حجم توانایی و تسلط بر بدن و بیان در بازیگران این نمایش بسیار ستودنی است.
خسته نباشید می گم به همه ی عوامل این نمایش.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آخرین نمایشی که به نظر من نمره ۵ داشت سیزیف بود. و این نمایش هم امشب برای من لایق بالاترین نمره.
هیچ تمجیدی رو برای نام بردن بین مواردی که در این نمایش بود، از اونیکی برتر نمیدونم. بازی و کارگردانی و طراحی صحنه و متن و اجر همه و همه برای من در بالاترین سطح بودند.
بغضی که امشب گریبان من رو رها نکرد تنها با معرفی این اثر به دوستان کمی آروم خواهد شد.
با افتخار بلیت تقدیمتون میکنم اگر برای دیدن این نمایش دودل هستید.
لطفا به دانشجویان روانشناسی این نمایش رو پیشنهاد کنید.
لطفا خودتون این نمایش رو ببینید و کمی با دنیای اوتیسم اشنا بشید.

خسته نباشید جانانه به دلیل بازی های سخت بدن و صورتتون. و براوو..
⁦⁦(。♡‿♡。)⁩
⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩
خیالم راحت شد
دیدم شما سلامتید
فکر کردم هوس و هفت دقیقه ای ها چیز خورتون کردند
من هم خیلی دوست داشتم
عالی بود از کارگردانی و بازی تا طراحی صحنه و ویدئو آرت...
همه ... دیدن ادامه » چیزش عالی بود
۰۶ تیر
:))) آقای لهاک عزیز دل اتفاقا شاید برعکس باشه!
چون اول ماجرا رو دیدم و بعدش هوس و هفت رو، انقدر در این اجرا لذت بردم و مشعوف شدم که با روحیه خیلی لطیفی وارد سالن اجرای هوس شدم. قبول دارم اغماض زیادی به کار بردم در توصیف اون نمایش که الان علتش مشخص شد!
*ارادت ... دیدن ادامه » بی حد جناب لهاک*
۰۶ تیر
خانم مقدم نازنین
واقعاً ماجرای سگی فوق العاده جذاب بود من همش به خلاقیت ها کار فکر میکنم
درباره احوالات قبل از ورود شما هم باید بگم شما خودتون مرکز مهر و عشقید ،مهربان و باگذشت
خانم ارادت بیش از پیش
۰۶ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اگر بخوام اسمی دیگر برای این تئاتر انتخاب کنم مینویسم:در ستایش اوتیسم

تماشاگر در این نمایش مهمان ذهن آشفته و درگیر یک نوجوان اوتیسم میشود.ذهن کودک اوتیسم پر از مشغله هست،پر از فکر.دنیای درون در این افراد مهمتر از دنیای بیرون است.و چنان غرق در دنیای درون خود میشوند که تمام جزئیات یک اتفاق را از بر میشوند و پردازش میکنند و پردازش میکنند و تکرار میکنند و تکرار میکنند...

بازی خوب اکثر بازیگران،انعطاف بدنی آنها،نورپردازی و موسیقی به جا کار را جذاب تر کرده بود اما مهمتر از همه ی اینها اثری بود که روی من تماشاگر می‌گذاشت.من،شما هر کدام از ما کدام قسمت از صحنه ی نمایش را دیدیم؟به چند شخصیت ذهنی شخص اوتیسم تمرکز کردیم؟ذهن ما چقدر توان دارد در مقابل اینهمه صدا و تصویر و حرف و موضوع؟اما یک فرد اوتیسم توانایی دارد همزمان به تمام این موضوع ها فکر کند و ... دیدن ادامه » پردازش کند.و به خود افتخار کند.کودکان اوتیسم نیازمند ترحم نیستند چون ذهنی دارند که هرگز و هرگز حتی ثانیه ای نمی توانیم درکش کنیم.

کودکان اوتیسم فقط توجه نیاز دارند و امنیت،همین
خسته نباشید برای این دغدغه ی زیبا که همین به نظرم کافی بود.
بمدت یک سال تو حدود سال ۹۵ یا ۹۶ یه بیمار اوتیسم داشتم تو درمانگاه که برای بیماریهای مختلف مراجعه میکرد،عجیب امشب به یادش هستم.به یاد عشقی که بین اون و پدرش بود و لبخندی عجیب که همیشه گوشه ی لبش بود
۰۱ تیر
عجب ، خیلی مورد جالبیه
ممنونم ازتون
۰۱ تیر
به نظرم دیدنش میارزه.چقدر خوب میشد کسانی که کودک اوتیسم دارن بیان و ببینن همه تا با دنیای درون بچه ی طفلکشون آشنا شن
۰۱ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اعتدال شعار منه،معیار سنجشمه، دلیل خوش امدنمه ، همه چیز به اندازه، طراحی لباس نور و صحنه همه به اندازه دیالوگها به اندازه طولانی و خسته کننده نبود صدای ناخوش مداوم نشنیدم، اهنگ بجا بود و ویدیو افکت کافی، گروه خوب، بازیها روان که حتی خبره گی هم داشت، متعجب شدم از دیدن کارگردان جوانش، نمیتونم کتمان کنم که شیفته صبا سرور شدم بازی روان و توانایی انتقالش معرکه بود،علی نجفی درست به قاعده تصورم و همه چی محیا برای لذت بردن از یه تاتر بی ریا و راحت، اونچه از هنر این دوره انتظار دارم و براورده نمیشه مگر در کنار هنرمندانی چنین!


برای بار دوم کار رو دیدم و حتی بیشتر از بار اول لذت بردم.
کمی تغییر و تعدیل اعمال شده بود ولی ماهیت کار همچنان محفوظ بود.
مثل اثار خوب، چه کتاب، فیلم، موزیک این تیاتر هم لایه لایه و پر از نکات ظریفه. تماشای مرتبه دوم، لذت متوجه شدن اونها رو به ارمغان میاره. مثل نوشیدنی خوردن پدر، مادر و راجر در ابتدای کار.
این اجرا رو میشه به تعداد بازیگرانش دید و هر بار فقط به یکی توجه کرد تا نکته، حرکت، نگاه، لبخند، میمیک یا کلامی از دست نره. هر کاراکتر سرشار از نکات و ظرافتهاییه که دیدن و متوجه شدنشون بسیار لذت بخشه.

از طرفی نگاهی اینچنین به شرایطی که حدود ۲۰۰ هزار نفر در ایران باهاش دست و پنجه نرم می کنند، بسیار با ارزشه. البته این آمار افراد ثبت شده با اوتیسم حاده. خیلی از افراد حتی نمی دونند که اوتیستیک هستند. و تمام عمر خودشون و اطرافیانشون ازار می بینند. ... دیدن ادامه »
این آمار در آمریکا ۱ کودک از هر ۵۹ کودکه!
موضوع وقتی جالبتر میشه که بدونیم انیشتین، تیم برتون، داروین، بیل گیتس، توماس جفرسون، استیو جابز، استنلی کوبریک، موتسارت، نیوتن، لودویگ ویتگنشتاین از نوابغ اوتیستیک هستند. نوابغی که دانش و تجربه ما از دنیا رو متحول کردند.
این اجرا باعث میشه بهتر بدونیم درون ذهن این عزیزان چه میگذره. چرا برامون نامفهوم یا عجیبند. یا عکس العمل های شدید نسبت به اتفاقات ساده(برای سایرین ساده) نشون میدن.
طرز فکر، رفتارهای تکرار شونده، ازارهای درونْ ذهنی، نبردهای ذهنی، پیروزی های ذهنی، تاییدها و نشان لیاقت های ذهنی، اصوات ناخوشایند، گفتگوهای درونی، تصویر ذهنی متفاوت از افراد واقعی و خیلی نکات ریز و درشت دیگه که به زیبایی نمایش داده میشن.

در دو نظری که نوشتم، واژه زیبا رو زیاد استفاده کردم. علتش هم اینه که از نظر من بیان زیبای یک حقیقت تلخ، کار پسندیده ایه. اگر ذهن اوتیستیک بصورت کاملا عینی نمایش داده میشد، نه تنها کمکی به دید ما نسبت بهشون نمی کرد حتی شاید باعث پس زدگی هم میشد. نمایش سرگرم کننده و شاد(به قول اونا، فان و انتزتینینگ) بسیار انتخاب مناسبی برای معرفی بود.

دست مریزاد
دوباره به تماشا خواهمت نشست
اجرای یک نمایش تئاتر بهانه برپایی غرفه‌ خیریه انجمن اوتیسم شد
تهران- ایرنا- هم‌زمان با آغاز اجرای «ماجرای عجیب سگی در شب»، عمارت نوفل‌لوشاتو میزبان غرفه انجمن اوتیسم ایران جهت دریافت کمک‌های مردمی برای حمایت از مبتلایان به این بیماری شد.

به گزارش روابط عمومی عمارت نوفل‌لوشاتو، «ماجرای عجیب سگی در شب» به کارگردانی افسانه کمالی، رمانی از مارک هادون است که توسط سایمون استیوز به صورت نمایشنامه نوشته شده و شخصیت اصلی آن دختری مبتلا به اوتیسم است.

وقایع این نمایش در انگلستان می‌گذرد و در واقع هسته اصلی داستان شرح سفر پرماجرای قهرمان داستان از سوئیندون به لندن است. داستان از زبان کریستین بون که دختری مبتلا به اوتیسم است، بیان می‌شود و از همین رو لحن ویژه و منحصربه‌فردی دارد. وی به علت این بیماری خاص از درک مسائل عادی زندگی عاجز است، اما ... دیدن ادامه » هوش فوق‌العاده‌ای دارد و دنیا را متفاوت می‌بیند.

هم‌زمان با آغاز اجرای «ماجرای عجیب سگی در شب» از 19 خرداد، عمارت نوفل‌لوشاتو میزبان غرفه انجمن اوتیسم ایران برای اطلاع رسانی پیرامون این بیماری شد.

رمان «ماجرای عجیب سگی در شب» نوشته مارک هادون توسط سایمون استیوز به صورت نمایشنامه نوشته شده و افسانه کمالی ترجمه این متن را بر عهده داشته است. علی شمس کارگردان و نمایشنامه نویس به عنوان مشاور در کنار این نمایش حضور دارد.

شای لین اسداللهی، رویا دعوتی، فرزام رنجبر، صبا سرور، علی پویا قاسمی، علی نجفی از بازیگران این نمایش هستند.

همچنین شب گذشته هنرمندان و چهره‌هایی مانند هوتن شکیبا، سروش صحت، کاظم سیاحی و محمدعلی آهنگران مهمان نخستین اجرای «ماجرای عجیب سگی در شب» بودند.

www.irna.ir/news/83347706/
٣ روز بعد از دیدن نمایش منتظر ماندم تا تمامی نویزها و اصوات محیطی و موزیکال در ذهن و روانم ته نشین شود تا بتوانم چند خطی بنویسم! :))

بر اساس رتبه بندی ٢٥ نمایش برتر در قرن ٢١ از منظر خلاقیت،ژرف نگری و خلق شخصیت هایی با استانداردهای جدید برای نمایشنامه های نسل نو ، نمایشنامه "ماجرای عجیب سگی در شب" از سایمون استیونز در رتبه دهم قرار می گیرد که اصالت و ریشه آن در شرحی بسیط از نُوِلی با همین عنوان نوشته مارک هادون نشأت می گیرد که در نهایت برای سایمون استیونز جوایز لارنس اولیویه در سال ٢٠١٣ و تونی در سال ٢٠١٥ را به ارمغان می آورد و به موازات آن جوایزی از برادوی را نیز تصاحب می کند که کارگردان محترم اثر در ایران خانم افسانه کمالی زحمت ترجمه را نیز بخوبی کشیده اند با اندکی تغییر مانند تغییر در جنسیت شخصیت اصلی از نوجوان پسر به دختر و موارد جزئی دیگر؛

اثری موزیکال و فرمالیستی که از ذهن شخصیت اصلی (کریستین) بر اساس اختلال اوتیسمی او با جهان بیرونیش روبرو می شویم، منطبق با حوزه تعریف شخص مبتلا به اوتیسم، در نمایش شاهد نظم افراطی و فیلترهایی از رنگ های مورد علاقه کریستین هستیم، علاوه بر آن روایتگری نیز بعهده خود اوست، نوجوانی که با هوش بالایش در جدال با پیرامون خود و حتیٰ گاهی بطور مثال شخصیت روحانی قصه را در مذهب ، فلسفه و منطق به چالش می کشد، علاقه مفرط کریستین به ریاضی و اعداد و همچنین کاراکتر شرلوک هولمز ، نمایش را به سمت یک پردازش ریاضی و منطق در جهت کشف معمای شکل گرفته در درام بر اساس شم پلیسی پیش می برد و تا انتهای اثر به حل و فصل ماجرا می پردازد و به نوعی آرک تایپ جستجوگری او را نظاره گر خواهیم بود، شخصیتی که ٢ بازیگر توانا برای بازی های بیرونی و درون ذهنی او تلاش می کنند؛

استفاده از ویدئو وال در انتهای صحنه نمایش و استفاده حداکثری از مالتی مدیای موجود در خدمت خلق تصاویر و رنگهای انتزاعی و راهبردی مناسب برای خط سیر مکان و زمان قصه است؛

طراحی حرکات نمایشی موزون برای بازیگران بصورت منفرداً و جمعی کاملاً مشهود است (در امتداد ریتم موزیکال نمایش)؛
مجموعه بازی های کلیه بازیگران بی نظیر و درخشان است که نشان از تمرینات بلندمدت و سخت گروه دارد و البته که برخی از بازیگران به ایفای چند نقش مختلف در خط روایت داستان می پرداختند؛ و از همینجا به خانم صبا سرور و جناب علی پویا قاسمی برای حرکات بدنی سخت و دیالوگهای مکرر و سریع و بدون تپق تبریک و تشکر ویژه عرض می کنم؛

نمایشی مبتنی بر فرم که ریشه های سوررئال در آن موج می زند، و در راستای اجرای فرمالیستی خود تکنیک های تکرار، کوچک نمایی و کُنش جسمانی در صحنه به وفور آشکار است تا هرچه بهتر مخاطب را با این نوع از شخصیت (اختلال اوتیسم) مواجهه و آشنا کند لذا از نظر جایگاه اجتماعی و آگاهی رسانی نیز رسالتی بر عهده دارد ، بر اساس جامعه آماری (جمعیت حدود ٢٠٠ هزار نفری اوتیسم در ایران) این نمایش انتخاب مناسبی است تا مخاطبین با این افراد و مشکلاتشان بیشتر آشنا شوند و کار خوبی که به موازات اجرا صورت پذیرفته حضور نماینده انجمن اوتیسم ایران است که در بیرون سالن و در کانت مخصوص به خود پیش از نمایش آماده اطلاع رسانی شفاهی و کتبی است؛

طراحی صحنه،نور و لباس و گریم های اکستریم در راستای تم داستان و اجراست که نگاه و حساسیت کارگردان در جزئیات کاملاً هویداست؛

کارکرد ... دیدن ادامه » اشیاء در صحنه علاوه بر کمک به تکنیک های اجرایی در فرم ، شاخصه های درونمایه اثر را نیز به معرض نمایش می گذارد مانند کارکرد اسباب بازی ها در جهان بیرونی و کنشگری آنها به موازات علایق شخصیت اصلی؛

با توجه به ضرب آهنگ سریع در روایتگری قصه (که خود از درونمایه اثر هویت می گیرد) ممکن است مخاطب نوعی چون من تا حدی دچار گنگی در محوریت داستان شود که این می تواند برای مخاطبینی که نمایشنامه یا نول اثر را نخوانده اند در مسیر این شتاب طوفانی آسیب زننده باشد؛
علاوه بر آن شدت نویزها و سرعت در برخی دیالوگها و حتیٰ بخشی از آثار موزیکال غالباً در نیمه دوم نمایش مغز مخاطب را خسته می کند و شاید پیشنهاد یک اینتروال چند دقیقه ای می توانست به تمدد انرژی برای ببینده کمک شایانی باشد؛

از سرکار خانم افسانه کمالی کارگردان محترم اثر و تیم خوب و حرفه ای ایشان برای خلق این اثر زیبا نهایت تشکر را دارم ، همچنین از علی شمس نازنین که رد پایی از اجرای فرمالیستی او در این نمایش جلوه گر است.


جناب بهکام نازنین مثل همیشه از نگاهتون لذت بردم❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩
۰۱ تیر
بانو سایه ❤️❤️❤️
۰۳ تیر
ممنونم
۰۳ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با سلام و سلامتی و خوشی همه عزیزان تاتر دوست
این نمایش را موفق به دیدنش شدم / برای فاصله گرفتن از دنیای کنونی جامعه خودمان( گرانی ، بیکاری ، فقر ، استرس و....) و پناه بردن به رویاها ۀنهم به سبک رئالیسم جادویی می تونه نمایش خوبی باشه / به هر حال این گونه نمایش ها ترجمه خارجی است و اگر نقصانی در آنها دیده شود به این موضوع برمی گردد/ فضای عالی دکوراتیو ، میزانسن ها ، نور پردازی ، گریم ، موزیک و صحنه آرایی در مجموع امتیازی خوبی داشته و فریبنده است/
البته بازی تعدادی از بازیگران این نمایش حرفه ای است / در مجموع خسته نباشند و موفق آنها آرزوی ماست