همینک تیم پشتیبانی تیوال از طریق چت آنلاین و ایمیل در خدمت شماست و موقتا پاسخگویی تلفنی متوقف شده‌است. اطلاعات بیشتر
تیوال نمایش سه اپیزود از یک اتود
S3 : 19:17:04
امکان خرید پایان یافته
  ۲۸ مهر تا ۱۸ آبان ۱۳۹۸
  ۲۱:۰۰
  ۴۰ دقیقه
 بها: ۴۰,۰۰۰ تومان

: مارسل داوود
: عاطفه عبدلی فر، بهنود حاجی شفیعی، مهدی آقایی، کسری قرایی

: محمد ابهری
: مسعود لطفی
: فاطمه نوروزی
: رانیا خاچیکیان
: چیستا جمشیدیان
: مهدی خادم
: محسن حسین
: مازیار تهرانی
: پوریا احمدیان
: محمد ابهری، مسعود لطفی

- براساس متن «مراقبت شدید» اثر ژان ژنه

سبک:
درام
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نمایش سه اپیزود از یک اتود / عکاس:‌سارا ثقفی

... دیدن همه عکس ها »

مکان

تهران، خیابان وصال شیرازی بالاتر از تقاطع طالقانی، کوچه فرهنگی بهنام، پلاک ۳
تلفن:  ۰۲۱۸۸۹۶۳۹۴۷


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
تئاتری سخت با بیان های خوب. نمایشی انتزاعی که تمرکز بالایی لازم داشت و بازیگران به خوبی از پسش برآمدند. برداشت های متفاوتی در جای جای این نمایش میشد داشت که نمایش رو جذاب میکرد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یک نمایش ساده و مینیمال، با میزان‌سن‌هایی چشم‌نوار. تبریک به همۀ عوامل گروه و آرزوی موفقیت در ادامۀ راه.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اثر در ایجاد فضا نسبتا موفق بود. به نظر من، تاکید کارگردان بر بی چیز بودن نمایش و ایجاد فضا تنها به وسیله نور و لحن بازیگران هویدا بود. از بیان خوب اغلب بازیگران، به ویژه تنها شخصیت زن نمایش، میتوان به عنوان یکی از نقاط قوت اثر یاد کرد. همچنین، نمیتوان از تاثیرات بصری مینیمالیسم در طراحی صحنه و میزانسن، به عنوان دیگر نقاط قوت نمایش یاد نکرد. اگرچه لختی بالا و عدم انسجام خط داستانی، که به عقیده بنده برآمده از شیوه کارگردانی است، اندکی آزار دهنده بود. پیشنهاد میکنم تجربه دیدن این نمایش را در دو روز باقی مانده از حیاتش از دست ندهید.
امیرمسعود فدائی و امیر مسعود این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش را دیدم. خیلی افتضاح بود. پر از حرف های پراکنده و فاقد محتوا و هدف خاصی بود. یکی از بدترین نمایش هایی بود که تا حالا دیده بودم.
امیرمسعود فدائی و شاهین این را خواندند
NetHunter این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
برای کسانی که از روی نظرات، بهترین نمایش را انتخاب میکنند:
کار متفاوت و لازمه به تفکر که به تماشاگر وقت سر خاراندن نمی دهد،
به عنوان یک مخاطب پیشنهاد میکنم اینکارو ببینن که متوجه ی فرق و تفاوت آن شوند. سه اپیزود از یک اتود، لزومات یک نمایش خوب را مثل ابتدا و انتهای داستان، چهار چوب بندی صحنه با استفاده از میزان سن مناسب و طراحی نور را توی کارنامه ی خود دارد، به گویش ساده تر : کار شسته رفته ایست که به شعور تماشاگر از وقتی که صرف کرده توهین نمیشه.
در مجموع خسته نباشید میگم بابت همچین کاری با عوامل ناشناخته.
mahla alimohamadi این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کار جالبى بود
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
متاسفم برای دوستانی که این گونه تبلیغ نادرست میکنن برای مخاطب که باعث به هدر رفتنِ وقت میشه از روی اعتمادی که به نظراتشون میکنیم.
با یک سرچ ساده میشه دید همگیشون از دوستان هم دیگه هستن و برای فروش این کارو میکنن.
برای اولین بار هست نظر خود را میذارم بعد از دیدن اجراهای کثیر ، و فقط امیدوارم فرهنگ سازی بشه و توهین به مخاطب نکنیم.
نظرم در مورد کار ضعیف بود از بابت همه چی، ولی این کاری که گروه اینجا انجام دادن بیشتر ناراحت کننده بود.
امیرمسعود فدائی، پیام صادقی و بابک جمشیدی این را پاسخ داده‌اند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مدت‌ها بود که با اثری رو به رو نشده بودم که منو به هیجان بیاره و حالم رو تغییر بده.
استفاده‌ی جذاب و البته بسیار هوشمندانه از فرم‌ها، حضور درست و قوی بازیگران، فضاسازی درجه یک و در مجموع شسته رفته بودن کار منو مجذوب کرد.
امشب نیرویی درونی به دور از تعارفات معمول در پایان اجرا منو وادار به ایستادن و تشویق این گروه کرد. دلم می‌خواست ساعت‌ها بایستم و برای این همه جسارت کف بزنم. دلم می‌خواست فریاد بزنم که یافتم! این یک تئاتر انتزاعی بود.
امشب چیزی رو روی صحنه دیدم که باید باشه.
من به آینده‌ی این تئاتر، این شعور، این بینش و از همه مهم‌تر این جرأت و جسارت عجیب امیدوارم.
امیرمسعود فدائی این را خواند
pooriya ahmadian این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
همانطور که از نام اثر پیدا است_« سه اپیزود از یک اتود»_ ما با یک تئاتر متفاوت رو به رو هستیم که پتانسیل تبدیل شدن به یک اثر تجربی را دارد. پتانسیل را به این دلیل می گویم چون نکاتی که در ادامه قرار است به آن اشاره کنم به درستی در این اثر انتخاب شده منتها به دلیل تجربه و تمرین کم آنطور که باید و شاید سر جای خود قرار نگرفته اند!
اساسا به کار بردن و چسباندن واژه ی تجربی روی آثاری که وجه تمایزی بسیاری با آثار رایج بدنه دارند کمی سخت است و اشتباه برانگیز! به این خاطر که قرار نیست هر اثری که متفاوت است تجربی نیز باشد، همینطور قرار نیست اثری هم که تجربه ی اول کارگردان است تجربی باشد! غرض از باز کردن این بحث اشاره کردن به یکی از ویژگی های مهم تئاتر تجربی یعنی رویکرد آزمایشگاهی و پژوهشی آن است. در اینجا ما با یک گزاره سر و کار داریم و آن آزمودن است، در چنین نگاهی ... دیدن ادامه » معمولا مولف برآیندی از کاری که قرار است انجام دهد ندارد و مدام در حال آزمون و خطاست، او فرم ها را آزمایش می کند تا ببیند چه می شود و از نتایج آن به فرم های جدید دست پیدا می کند که پیش از این نبوده و تجربه نشده است، کار او شبیه کسی است که خمیری در دست دارد و مدام در حال شکل دادن خمیر است، شکلی ساخته می شود، خراب می شود، ساخت می شود، خراب می شود و... این کار تا زمانی که فرد احساس کند شکل ساخته شده یک ساختار و یک فرم جدید دارد ادامه پیدا می کند، پس علاوه بر گزاره ی آزمودن اینجا به یک گزاره ی دیگری هم برخورد می کنیم و آن دانش است و یعنی فرد نسبت به فرم جدیدی که پیدا کرده دانش دارد و بر آن مسلط است.
اثر نام برده اقتباسی از نمایشنامه ی نظارت عالیه ژان ژنه است. این اثر روابط سه زندانی به نام زاغی، موریس و لوفران را روایت می کند که یکی از آن ها یعنی زاغی قتل کرده و منتظر حکم اعدام است. فرد قاتل از نظر قدرت در جایگاه بالاتری از دو زندانی دیگر یعنی موریس و لوفران قرار دارد، موریس کوچک است و ارتباط خوبی با زاغی دارد، لوفران نیز نامه های زاغی را برای زنش می نویسد. موریس ارتباط لوفران با زاغی را مخدوش می کند و لوفران نیز او را خفه می کند!
طبق خلاصه ی نمایشنامه ما با سه زندانی در یک زندان رو به رو هستیم! اما در این اثر نه زندانی ها زندانی اند و نه زندان زندان است، اینطور که پیداست کارگردان متن را همچون خمیری که مثالش گفته شد بازی داده و به وسیله ی آن به فرم تازه ای دست پیدا کرده است که از متن اصلی فاصله دارد، صحنه ای که در طول نمایش می بینیم یک صفحه ی مربعی شکل سفید است که سه بازیگر در آن قرار دارند و نگهبان نیز بیرون آن است، این صفحه بار ها توسط بازیگر ها جا به جا می شود و ماهیت مکانی اش تغییر می کند، گاهی می توان گفت تبدیل به اتاق شده است، گاهی کشتی، گاهی رستوران و... بسته به تخیل مخاطب مکان می تواند تعریف شود ولی آن چه که اهمیت دارد فضای حصر و زندان است، سه نفر در یک محیط بسته هستند! حرکات بازیگر ها مهندسی شده است و هر کدام به اندازه ی مشخص حرکت کرده و در جای معین شده می ایستند، انگار اینگونه به آن ها دستور داده شده یا انگار حرکات برخاسته از اراده ی آن ها نیست. حتی می توان گفت که آن ها سه موش آزمایشگاهی هستند که در یک فضای بسته دستخوش آزمایش قرار گرفته اند که تصویر پوستر اثر موید این فرضیه است. همین عامل است که آن ها را از سه زندانی نمایشنامه دور می کند و تبدیل به شخصیت هایی دیگر می کند که هر کدام از ما می توانیم برای شان فرضیه ای داشته باشیم، آن سه نفر ماشین وار دیالوگ می گویند و آنچه می گویند و تعریف می کنند اهمیت چندانی ندارد، آنچه برای مخاطب مهم است نسبت آن سه نفر با یکدیگر در یک فضای بسته است که منجر می شود یکی دیگری را حذف کند! و این مساله نه از طریق رویداد و قصه بلکه از طریق فرم به مخاطب منتقل می شود! عواملی دیگر مثل نور که عامل تفکیک محیط بیرون و داخل مربع است و همینطور موسیقی که با استفاده از عناصر صحنه و سکوت جریان پیدا می کند نقش اساسی را در خلق فضای ساخته شده ایفا می کنند، نکاتی که گفته شد تلاشی بوده است که عوامل کار انجام داده اند و جهانی تازه را خلق کرده اند که نسبتش در سه بعد حائز اهمیت است، اولی نسبت بازیگران با خود، دومی نسبت بازیگران با یکدیگر و در آخر نسبت بازیگران با مخاطب است.

pooriya ahmadian و علیرضا پرستو این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
از نقاط قوت پررنگ نمایش، بازی قوی بازیگرهاست. طراحی مینیمال فضا رو دوست داشتم و همین طور تاکیدش روی چیزی که می‌خواد.
کار پلات مشخصی نداره و اکسپرسیو و متفاوته که ممکنه باب طبع خیلی‌ها نباشه اما برای من لذت‌بخش بود.
بابک این را خواند
یه مدت بود ننوشتم به تیوال خوش آمدید :-)
۰۹ آبان ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خیلی خوب بود
مخصوصا بازی بازیگران
بازیگر نوجوان فوق العاده بود
آرزو احمدیان این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
چند نکته‌ی مورد علاقه‌ی من در این کار:
طراحی صحنه مینیمال، کاربردی و اندازه
طراحی نور درست
طراحی حرکات خوب و تمیز و تمرین شده و مهندسی شده بود.
بازیگر نوجوان کار رو بیشتر دوست داشتم.

ولی گاهی تمرین و تاکید زیاد بر مهندسی حرکات باعث می‌شه بازیگران تنها به درست و دقیق بودن حرکت فکر کنند و «آن» رو بر روی صحنه از دست بدن.
به طور کلی کار اول مارسل داوودی که پیش از این کار در چندین کار تجربه‌ی دستیار کارگردانی را داشته، به نظرم امتیازی بالاتر از قابل‌قبول می‌گیرد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به نظر من کسایی که به این نمایش امتیاز ۵ دادن دوست و آشناهای گروه اجرا کننده نمایشنامه هستن وگرنه هر تئاتربینی متوجه میشه که این نمایش از هر نظر یه کار زیر متوسط هست. یه طراحی صحنه ضعیف با بازیای ضعیفتر. نمایشنامه خام و ناپخته.مردم از روی رای شما تصمیم میگیرن یه نمایش رو ببینن یا نه.لطفا منصفانه امتیاز بدید.
هر موقع دیدید یه نمایش به طور غیر منطقی‌ای امتیاز ۵ گرفته، حتما تاریخ عضویتِ کامنت دهنده ها رو چک کنید که به نتایج جالبی می‌رسید.
۰۳ آبان ۱۳۹۸
کلا تماشاخانه ای مثل شانو رو نگاه کنید میبینید همینطوری ستاره دادن...
۰۳ آبان ۱۳۹۸
شانو پرچمدار امتیاز الکی...متاسفانه
۰۹ آبان ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
حتما باید یک بار دیگر این کار را ببینم
فکر میکنم اگر زمان کار طولانی تر بود بیشتر ارتباط برقرار میکردم به طوری که وقتی نمایش تمام شد ابتدا گیج شدم که البته این خود باعث شد بعد از خارج شدن از سالن تخیلم هنوز درگیر نمایش باشد که این اتفاق از نظر من کم نظیر است.
در کل یک نمایش مفهومی کمی بهتر از خوب است که به بیننده اجازه میدهد به واسطه ناخوداگاه و با استفاده از تخیل خود دنیای مشترک خود و شخصیت های داستان را در مدت زمان کوتاهی بسازد و این تجربه ای لذت بخش بود
NetHunter این را خواند
رانیا خاچیکیان این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امشب کارو دیدم، خوشحالم که اتفاق های جدیدی تو تئاتر کشورمون داره میوفته، خسته نباشید
NetHunter این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

امیدوارم اون روزی که «روبات-بازیگر» ها وارد تئاتر بشن، بازیگرهای محترم این نمایش هم انتقال «حس» رو تمرین کرده باشن!
نمره از ده:
نور. ۴
طراحی صحنه ۲
اجرا ۰
صدا ۰
قیمت واقعی نمایش: ۲۰-۲۵ هزار
طراحی لباس: ۰
زمان بندی شروع اجرا. ۹
سالن ۷
و دست آخر هم از تماشاگری که بعد از پنج دقیقه فهمید گوشیش داره ویبره میزنه و مزاحم دیگرانه و قطعش کرد تشکر میکنم.
سپهر، شاهین، لیلا مظاهری، پ.ر، celine و حمیدرضا مرادی این را خواندند
محمد لهاک این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
شدیداً پشیمون شدم از دیدنش.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کار مفهومی و چند بعدی... باید درگیر دیالوگ ها بشید و تکه های پازل ماجرا رو برای خودتون بچینید کنار هم
امیرمسعود فدائی این را خواند
رانیا خاچیکیان این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
برای کسایی که اولین باره تئاتر میبینن ممکنه کمی گنگ باشه، کار مفهومیه، در کل جذاب بود
ارزو ع این را خواند
NetHunter و رانیا خاچیکیان این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
‌اجرا فوق العاده، فیلم نامه فوق العاده!
کسرا قرائی این را دوست دارد
در مورد نمایش از واژه نمایشنامه استفاده می‌شود.
۱۹ آبان ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید