تیوال نمایش سکوت سفید
S2 : 03:50:40
امکان خرید پایان یافته
  ۱۹ آبان تا ۲۹ آذر
  ۱۹:۳۰
  ۱ ساعت
 بها: ۴۵,۰۰۰ تومان

: تام استوپارد
: هوشنگ حسامی
: کورش سلیمانی
: (به ترتیب الفبا) آناهیتا اقبال نژاد، مهدی بجستانی، سامان دارابی، الهه زحمتی، الهه شه‌پرست

: سینا ییلاق بیگی
: مژگان عیوضی
: مجید کاشانی (استودیو دفتر)
: رضا خضرایی
: مصطفی قاهری
: گلناز نویدان
: امین رضا اولیاء، پرستو حق گوی، مهدی زرکشان
: محمدحسن دباغی فرد
: گروه تبلیغاتی بیستون
: کورش سلیمانی

درباره‌ی تام استوپارد:
"سر تام استوپارد" (Tom Stoppard) درام نویس بزرگ معاصر در سال ۱۹۳۷ در شهر زلین چکسلواکی به دنیا آمد اما در همان کودکی همراه خانواده به بریتانیا مهاجرت کرد.
از همان جوانی به روزنامه نگاری پرداخت.
تام استوپارد که از دهه‌ی پنجاه شروع به نگارش نمایشنامه‌های کوتاه رادیویی کرده بود در سال ۱۹۶۰ نخستین نمایشنامه‌ی خود به نام "پیاده‌روی روی آب" را متاثر از نویسندگانی چون رابرت بولت و آرتور میلر نوشت.
مهمترین اثر وی در سالهای نخست نمایشنامه‌نویسی که هنوز هم از بهتربن آثار وی به شمار می آید نمایشنامه‌ی "روزنکرانتز و گیلدنسترن مرده اند" است که در سال ۱۹۶۶ بر مبنای هملتِ شکسپیر نگاشته شده و در همان سال در جشنواره ی ادینبورگ به اجرا در آمد.
او بعدها و در سال ۱۹۹۰ در تنها تجربه‌ی کارگردانی اش در سینما این اثر را با بازی گری اولدمن و تیم راس به فیلم بدل کرد.

استوپارد در تمامی سالهای فعالیت خود علاوه بر تئاتر برای تلویزیون، رادیو و سینما هم نوشته و نگارشِ فیلمنامه یِ آثار درخشانی از جمله: دسپایر ( رینر ورنر فاسبیندر)، امپراتوری خورشید ( اسپیلبرگ)، برزیل ( تری گیلیام)، انیگما ( مایکل آپتد)، شکسپیر عاشق ( جان مادن) و آنا کارنینا ( جو رایت) را یا به شکل مستقل یا مشترک به عهده داشته و جوایز بسیاری از جمله چند جایزه‌ی تونی و یک جایزه‌ی اسکار را دریافت نموده است.
استوپارد در آثار خود معمولا مضامینی چون تعهد اجتماعی، حقوق بشر، سانسور و آزادی را مورد توجه فرار داده است.

از تام استوپارد نمایشنامه های زیر به زبان فارسی ترجمه شده است:
روزنکرانتز و گیلدنسترن مرده اند، بعد از مگریت، بازرس هاند واقعی، مساله ی پیچیده، راک اند رول، آرکادیا، هملت داگ و مکبث کاهوت، سفر و آرامش از نوعی دیگر ...
تام استوپارد هم اکنون هشتاد و دو سال دارد و همچنان به نگارش مشغول است.

یادداشت کارگردان:
گروه تئاتر بیستون با افتخار "سکوت سفید" نمایش تازه ی خود را به پیشگاه شما تماشاگران فهیم تئاتر تقدیم کرده و همچون نمایش های پیشین که با استقبال و رضایت بالای شما عزیزان همراه بود، چشم به راهِ حضور انرژی بخش و همراهی هنرمندانه‌ی شما هستیم.
همراهان نمایش های گذشته‌ی ما خوب می دانند که همراهی و رضایت شما برای ما بهترین پاداش برای تلاش اعضای گروه است.
ضمنا همین جا اشتیاق خود را برای گفتگو، تبادل نظر و بهره مندی از نظرات شما بعد از دیدن نمایش  رودررو در همان محل اجرا و یا اینجا به صورت مکتوب همچون کارهای گذشته اعلام می کنیم.
خلاصه اینکه ملالی نیست جز دوری شما، باقی بقایتان و به امید دیدار  ...


نمایش‌های پیشین از این گروه:
- ناگهان پیت حلبی، باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران، آذر و دی۹۳
- ناگهان پیت حلبی، اجرای دوباره، تماشاخانه سنگلج، فروردین و اردیبهشت ۹۵
- فالومی، سالن اصلی تالار مولوی، مرداد و شهریور ۹۶
- خرده نان، مجموعه تئاتر شهر، تالار سایه، آذر و دی ۹۷

گروه اجرایی نام "سکوت سفید" را برای این اجرا از متن استوپارد با نام اصلی "آرامش از نوعی دیگر" مناسب دانست.

اینستاگرام نمایش

جان براون مردی در آستانه ی میان سالی که گذشته ای عجیب و دشوار را پشت سر گذاشته برای دور شدن از اجتماع خشمگین و رسیدن به آرامش مورد نظرش به بیمارستان بیچ وود پناه می آورد و درخواست می کند که او را بدون هیچ بیماری بستری کنند پرسنل بیمارستان این را نمی فهمند و این آغاز داستان است.
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نمایش سکوت سفید / عکاس:‌ رضا جاویدی

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» «کوروش سلیمانی» کارگردان تئاتر معتقد است که بشر امروز خلوت و آرامش شخصی‌اش را گم کرده است؛ حال‌آنکه در گذشته بیشتر متوجه درونیات و روحیات خویش بود.

» فاجعه‌ای که هنوز ابعادش آشکار نشده است

» کوروش سلیمانی بدون درگیر شدن با سبک و سیاق‌های مرسوم، در آثار اخیرش راه‌های رسیدن به آرامش را دنبال می‌کند.

» تجربه‌ای سخت در «سکوت سفید»/ به جای خشونت آرامش ترویج کنیم

» به مناسبت صحنه‌آوری نمایش «سکوت سفید» در عمارت نمایشی نوفل لوشاتو

» «سکوت سفید» شنبه اجرای ویژه خواهد داشت

» نگاهی به نمایش «سکوت سفید» به کارگردانی کوروش سلیمانی

» کوروش سلیمانی: اثر هنری باید کارکرد انسانی و اجتماعی داشته باشد

» ورود به حریم خصوصی با «سکوت سفید»

» تیزر نمایش «سکوت سفید» منتشر شد

» پوستر نمایش «سکوت سفید» منتشر شد. آغاز پیش فروش بلیت

» کورش سلیمانی تنهایی انسان مدرن را روایت می‌کند

» طراحان نمایش «سکوت سفید» معرفی شدند

» بازیگران «سکوت سفید» مشخص شدند/ اجرا از اواخر آبان

» «سکوت سفید» آماده اجرا می‌شود/سلب آرامش انسان مدرن از خود و دیگری

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

حافظ، نوفل لوشاتو، بعد چهارراه رازی، نرسیده به خیابان ولیعصر، کوچه زیبا، پلاک ۱، عمارت نوفل‌لوشاتو
تلفن:  ۶۶۴۸۳۷۴۲


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
مگی!! یه وخ نگی...
فدایی!! T فدات..
۱۰ بهمن
از دیالوگ های ماندگار این اجرا :)
۱۵ بهمن
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اینقدر فضای خوبی اجرا داشت با این که مدت ها پیش دیده بودمش ولی هنوز به خوبی یادم هست. دیالوگ های خیلی زیبایی داشت. با اینکه این سبک و کمتر می بینم ولی دوسش داشتم. خسته نباشید به عوامل
میترا و امیرمسعود فدائی این را خواندند
نورا احمدی، پوریا صادقی و کورش سلیمانی این را دوست دارند
شما عزیزید و افتخار ما همراهانی چون شما ... دلگرم شدیم عزیز ...
۰۷ بهمن
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
عزیزی برادر جان ....
۰۲ دی
از اون لحظه های غم شادی بود دیدن این صحنه
دمتون گرم که اینچنین تاثیری داشتید
خودتون و گروه درجه یکتون
جان، مگی، دکتر، پرستار، سرپرستار و همه ی عوامل...
دلتون رو صاف کنید و دوباره به دیدنمون بیاید، لطفا
۰۲ دی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام بر اهالی محترم تیوال؛
مدیریت محترم و کارکنان شریف تیوال، تماشاگران عزیز و ارجمند، گروه #من_یک_تماشاگرم و سایر عزیزان تماشاگر اهل تیوال ... شما عزیزانی که به دیدن نمایش ما آمدید. شما که برای ما نوشتید؛ تشویق و تحسین و یا نقد کردید و از این طریق ما را از حمایت خود بهره مند ساخته و به ما دلگرمی دادید؛ مراتب سپاس و احترام ما را بپذیرید ...

دیشب نمایش سکوت سفید ما هم به آخر خط رسید ... در طی دوران سخت این اجرا _ که می دانید چرا سخت و نیازی به ذکر مصیبت اینجا نیست _ همراهی صمیمانه و حضور شما از مهمترین دلایل استقامت و دوام ما بود. حالا هم خداراشکر می گویم که علی رغم همه ی موانع و دشو.اری های سختی که پیش روی تئاترهایی از گونه ی ما بوده، هست و احتمال بسیار کماکان خواهد بود، این بار هم با ارایه ی نمایش "سکوت سفید" پایبندی مان به تئاتر اصیل، تفکر برانگیز ... دیدن ادامه » و خلاق و نیز احترام به تماشاگر را تا آنجا که توان مان بود، ثابت کردیم ...

برای "تئاتر" به همان اندازه که حضور اجراهای مبتنی بر هنر و اندیشه بر صحنه ی تماشاخانه ها لازم است، حضور و همراهی تماشاگران فهیم و آگاه هم لازم و ضروری ست، پس برای بقای مفهوم "تئاتر" در جامعه همه، اعم از هنرمندان و تماشاگران مسئول هستند و باید اعتراف کنم بسیاری از این تماشاگران مسئول و عاشق تئاتر را من در اینجا یافته ام ... پاینده باشید برای ما و تئاتر و بار دیگر از همه ی شما سپاسگزاریم ...
خدا قوت آقای سلیمانی عزیز
ممنونم از زحماتتون
منتظر کارهای بعدی شما هستم
۳۰ آذر
درود بر جناب سلیمانی عزیز
از تماشای اجرای "سکوت سفید" لذت بردیم؛ موفقیت های روز افزون برایتان آرزومندم.
بر قرار و مانا باشید.
۳۰ آذر
سپاس از توجه شما و به امید اجراهای درخشان
۳۰ آذر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام آقای سلیمانی عزیز
الان پیامی دیدم با این عنوان که فروش روز های پایانی اجرای شما فرا رسیده
کمابیش ۴۰ روز میگذره برام از تماشای اجرای شما
و باورتون نمیشه بر من چه گذشت تو این مدت
دوستانی رو از دست دادم. جمع هایی رو ترک کردم.
درسم تموم شد
از دانشگاه برگشتم خونه
تنها و تنها تر شدم
نمیدونم چی منتظرمه ‌بعدش
نمیدونم فردا قراره چه اتفاق هایی بیوفته برام...
فقط
واقعا از ته ته ته دلم میخوام برم و کنار جان براون تو اون بیمارستان بمونم
حتی شده برای چند شب
تا حالا شده یه خاطره تبدیل به آرزو بشه براتون؟
خاطره ی اون شب شیرین و پر از آرامش
الان ... دیدن ادامه » آرزوی من شده

موفق باشید همیشه.
خوشحالم کارتون رو دیدم
خدایی منم دلم میخواد ...
۲۸ آذر
میثم جان چرا با ما نمیای؟ نگی برنامه بهتر داری که اصلا امکان نداره! (شکلک چشمک) :)
۰۱ دی
نه بابا محمد جواد ناراحتم شدم کلی !!
خانوم فریبا والا روزهای زوج کلا برنامه ام فول تایمه و برنامه دیگه نمیتونم بریزم
۰۱ دی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مخاطبین گرامی
به اطلاع می رساند,امکان خرید بلیت دو روز پایانی نمایش سکوت سفید (28 و 29 آذرماه) , با تخفیف های ویژه برای اهالی محترم تیوال فراهم شده است.
این نمایش,دیگر تمدید نخواهد شد.
با تشکر از همراهی شما
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
درود بر هنردوستان گرامی
با تشکر از نقش آفرینان نمایش سکوت سفید ، سپاس فراوان از آقای کوروش سلیمانی به امید موفقیت روزافزون ...
درباره ی سکوت سفید
بدون شناختی از آقای براون برایم بسیار جالب بود که روزی روزگاری مسیر ایشان را با شاخ و برگی متفاوت تر پیموده بودم ، در حین تماشا در عالم آقای براون سیر میکردم ،
فرار ایشان زیبا و غم انگیز بود محل منتخب دقیقا جاییست که اگر بگذارند به آن آرامش مدنظر خواهی رسید
نور پردازی ، موسیقی بسیار جالب بود ... صحنه سفید و ساده ، زیبا همچو سکوت

در این روزهای پایانی اجرا دیدن این تئاتر متفاوت را پیشنهاد میکنم

ارادتمند
مهرنوش ترابی
مهرنوش ترابی گرامی؛ جالب بود که راهی چون راه براون را تجربه کرده اید ... این نشانه ی بسیار خوبی ست ... و ممنون که نمایش ما را پسندیدید ... پاینده باشید ...
۲۷ آذر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
چقدر خوب بود، چقدر خوب بود، چقدر خوشحالم که قبل از اینکه اجراها تموم بشه رفتم این تئاتر رو دیدم، چقدر حیف که سالن پر نبود، یه تئاتر شسته رفته و تمیز، بدون حواشی زائد، همه چیز درست و به اندازه جای خودش، انتقال یه مفهوم عمیق در عین سادگی و بی پیرایگی و پرهیز از شلوغ کاری های اضافه مرسوم در برخی نمایش های این روزها... تبریک میگم آقای کوروش سلیمانی، کار شما و گروهتون خیلی خوب بود، پیشنهاد میکنم هرکسی هنوز ندیده سه اجرای پایانی رو از دست نده
خانم پریای گرامی ... بسیار ممنونم از حضور و همراهی شما ...
۲۷ آذر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کوروش عزیز دمت گرم برای کارهای درجه یکی که می بری روی صحنه، جزو معدود کارگردان هایی هستی که کارهاتو با خانواده و با خیال راحت میشه اومد و دید و لذت برد و در انتها چیزی یاد گرفت. "سکوت سفید" خیلی کار مفهومی و عمیقی هستش، حتی پسرم دانیال که 15 ساله است بعد از دیدن این نمایش خیلی هیجان زده شد و چند ساعت درگیر قصه بود و با من و مامانش راجع به مفهومی که برداشت کرده بود صحبت میکرد. بازیگرها هالیوودی و دوستداشتنی ، بازیها روون و درجه یک، دکور باحاله بی ادعا و نورپردازی بدون قر و فر و یه تیم مودب و باکلاس مثل خودت. ای کاش این نمایش یک ماه دیگه روی صحنه بود و آدمهای بیشتری میدیدنش.
بهرام عظیمی نازنین ... ممنونم از شما که ما را همواره به مهر می نوازی ... ایام عزت و هنرت مستدام که قلب روشنی داری ...
۲۷ آذر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دو شب قبل بلاخره این نمایش رو دیدم ،بعنوان یک پرستار خودم رو ملزم میدونستم این اجرا رو ببینم و از طراحی صحنه و طراحی لباس و نور پردازی و آرامش حاکم بر اجرا لذت بردم.
متاسفانه در حال حاضر آرامش در جامعه به گوهر نایابی تبدیل شده که هیچکس توان دستیابی به اون نداره و این نمایش به یادمون میاره که آرامش مثل هوا برای زندگی مون لازمه هر چند الان هوا هم برای نفس کشیدن نداریم ...
شخصیت جان براون هم یه آدم فوق العاده ساده و خوب بود که با تمام رنجهایی که در طول زندگیش کشیده بود، بدون آزار دیگران در پی آرامش بود ولی نتونست با فضولی های دیگران روی آرامش رو ببینه.
دوستی نوشته بود لحن حرف زدن آقای براون مصنوعی بود باید بگم این طرز بیان به نظر من میخواست سادگی تمام عیار این کاراکتر رو نشون بده کهدر اوج بی آزاری متهم به انواع خلافها شد چون سادگیش برای دیگران قابل ... دیدن ادامه » هضم نبود .
در پایان از تمام عوامل تشکر میکنم و خوشحالم که تونستم نمایش رو ببینم .
خسته نباشید و سپاس ویژه برای کارگردان محترم.
سلام بر شما تماشاگر محترم و پرستار ارجمند ... ما هم از شما ممنونیم ... پاینده باشید و ممنون از نظر و همراهی تان ...
۲۷ آذر
دقیقا گوهر نایاب زمانه است آرامش، خیلیامون دوست داشتیم جای براونی باشیم
۲۰ دی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یکی از محترم ترین و باشخصیت ترین کارگردان هایی که شناختم. اولین کاری بود که میدیدم ازشون و امیدوارم بقیه هم به همین خوبی و حتی بسیار بهتر باشند. خسته نباشید
بانوی گرامی؛ تماشاگران محترمی چون شما که همواره و در هر شرایطی یاور ما بوده اید را باید بیشتر از این ها جدی دانست و ارج و حرمت گذاشت. وظیفه ی ما احترام به شما با ارایه ی نمایش های با کیفیت است، پاینده باشید ...
۲۶ آذر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در روزگاری که تکلف و پیچیدگی ، مایه فخر و مباهات نمایش های روز به شمار می رود ، اجرایی مانند " سکوتِ سفید " به کارگردانی
کوروش سلیمانی غنیمت است؛
خوانشی تاثیرگذار و حساب شده از متن درجه یک "تام استوپارد " با لایه های ظریفی از مضامین ضد جنگ و روان شناختی و حتی لحظاتی رمانتیک و کمدی که مهم ترین حسنش در بهره گیری
"به اندازه " از همه این وجوه است که البته کار قبلی گروه "خرده نان" نیز از این ویژگی برخوردار بود.
با تماشای سکوت سفید برای ساعتی از عصبیت , تشنج و شلوغی جامعه اطرافمان فاصله میگیریم و شاید در پایان نمایش احساس کنیم خودمان نیز همچون کاراکتر اصلی نمایش به یک اقامت طولانی در یک بیمارستان خلوت و پاکیزه نیاز داریم ..
آخرین هفته اجرای " سکوت سفید" را از دست ندهید.
بهنود عزیز؛ ممنونم از یادداشت شما ... اذعان می کنم که حضور شما و تماشاگران فرهیخته و هنرشناسی جون شما برای تئاتر ما به اندازه ی هنرمندان این عرصه اهمیت دارد، غنیمت است و می تواند این هنر عزیز را از شرایط عجیب فعلی به شکل متعادل، اثرگذار و فرهنگی خود بازگردتند ... دیدن ادامه » ... با مهر و امید؛ پاینده باشید ...
۲۶ آذر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کاری که امشب دیدم یک کاری بسیار معمولی بود در حد تله تئاترهای تلوزیونی .
کلا داستان این بود : مردی که از زندگی روزمره اش خسته است به جای زندگی در هتل دلش می خواهد بدون آن که بیمار باشد به مدت نامحدود در یک بیمارستان خصوصی اوقات خود را سپری کند. تنها جمله مهمش هم همان جمله آخر است : مشکل من اینه که هیچ وقت هیچیم نبوده !
همین . هیچ چیز دیگه ای نه در بازیگری و نه در هیچ جای دیگه تئاتر به چشم نمی خوره که تماشاگر رو درگیر خودش بکنه . ضمن اینکه پایان داستان اصلا از ابتدای نمایش لو رفته . ظاهرا کارگردان محترم فراموش کرده اند که در هنرهای نمایشی یک چیزی وجود دارد به نام ریتم .. که باعث بشه تماشاگر خسته نشه .
بازیگری کارها هم چیز خاصی نداشت مخصوصا نقش اصلی که لحن حرف زدنش خیلی مصنوعی و اغراق آمیز بود . دکتر شیفت شب بد نبود .. همینطور سرپرستار .. ولی دو تا پرستار دیگه ... دیدن ادامه » خیلی خیلی معمولی بودن .
نمره من 2 از 5
سلام شهریار فرهادی عزیز ... ممنونم که نمایش ما را برای دیدن انتخاب کردید. نظر شما هم برای ما محترم است هرچند با آن موافقت ندارم ... در مورد ریتم کار و شیوه ی مینی مالیستی بازی ها و غیره در چند کامنت به تفصیل نوشته ام ... اگر فرصت دارید نظر شما را به خواندن آنها ... دیدن ادامه » که البته در بین نظرات متعدد شما عزیزان شاید دشواریاب باشد جلب می کنم ... برای تئاتر پاینده باشید ...
۲۶ آذر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با عرض سلام و ادب
بیش از هرچیز از کارگردان نمایش به خاطر حسن خلق و احترام به مخاطب نهایت قدردانی را دارم.
دیشب نمایش را دیدم.در عین مزیت هایی چون طراحی صحنه بی نظیر،بازی روان بازیگران و جریان بی سکته و روان نمایش، اما از نظر من به این موضوع فوق العاده مهم و جذاب عمیقا پرداخته نشد.متن از دیالوگ هایی که ذهن آدم رو تا ساعت ها مشغول خودش بکنه خالی بود.(به جز جمله اخر براون:مشکل اینجاست که من همیشه خوب بودم).متوجه لحن و طرز صحبت کردن آقای براون نشدم.اگه در واقع این شخصیت یک آدم سالم از نظر روانی بود چرا مثل بقیه شخصیت ها حرف نمیزد ؟ به طور کلی نمایش خوبی بود که در یک روال یکنواخت پیش میره و از اول داستان متوجه خواهی شد که جریان از چه قراره و متاسفانه تا آخر هم فرقی نخواهد کرد (یعنی تماشاچی از همان ابتدا میدونه که چرا آقای براونی بیمارستان را برای اقامت ... دیدن ادامه » برگزیده) و جای برای کنجکاوی نمیمونه.
هرچند کار به پای خرده نان نمیرسه اما در کل هر نمایشی که جناب کوروش سلیمانی کارگردانی کنند را باید دید.
سلام و ارادت بانوی محترم؛ ممنونم از حسن نظرتان ...
۲۶ آذر
موفق و پیروز باشین
۲۶ آذر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ممنون از جناب کورش سلیمانی عزیز

ما نیاز داریم به معبد برای بی دینان
و بیمارستان برای کسانی که مریض نیستند

پس از مدت ها کاری دیدیم مثل حس پرنیان

محمد عزیز درود و سپاس مرا بپذیرید ....
۲۶ آذر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت سانس‌های پایانی این نمایش (روزهای چهارشنبه ۲۷ تا جمعه ۲۹ آذرماه) به کارگردانی کورش سلیمانی و بازی آناهیتا اقبال نژاد، مهدی بجستانی، سامان دارابی، الهه زحمتی، الهه شه‌پرست، امروز یکشنبه ساعت ۱۴ آغاز خواهد شد.
محمد رضایی مقدم این را خواند
سینا ییلاق بیگی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سکوت سفیدی از جنس بتهوون
پژندسلیمانی
روزنامه‌ی شرق، ۲۴ آذرماه ۱۳۹۸

سکوت سفید، سکوت دو ضربی موسیقی که به معنای واقعی کلمه در نمایش کوروش سلیمانی می‌توان دید. از صحنه و دکوری ترو‌تمیز و سفید، تا لباسهای بازیگران و حرکت شسته رفته‌ی آنها روی صحنه و شیوه‌ی انتخابی بازی همه و همه اجرا را تبدیل به یک ملودی آرام کرده که نواخته می‌شود و به گوش مخاطب می‌نشیند. بازی‌هایی که شیوه‌ی اجرای نقشها را با فضا جفت و جور می‌کند. همانطور پرطمطراق و همانقدر آهنگین. حتی میزانسن‌ها و حرکت بازیگران در نیمه روشنایی میان صحنه‌ها برای رسیدن به جایگاهشان. اصلا اگر بدانیم موسیقی چیزی نیست جز سکوت بین نتها، بی‌شک سکوت سفید را هم باید یک سمفونی گوش‌نواز دانست که می‌توانی در خلوتی گوش بسپاری بهش. یک سمفونی پر از سکوتهای دوضربی. سکوتهایی که با متن تام استوپارد ... دیدن ادامه » و با ذهن خلاق و کاربلد کوروش سلیمانی یک قطعه کلاسیک ساخته. از آن کلاسیکهای روان، بدون اوج و فرودهای موتزارت. چیزی شبیه «برای الیزه‌»ی بتهوون. نرم و روان.

تام استوپارد، نویسنده‌ی انگلیسی، چک تبار که تاکنون فیلمنامه‌ها و نمایشنامه‌های زیادی نوشته است و بسیاری از آنها درخشیده‌اند، در نمایشنامه‌ی «آرامش از نوعی دیگر» که کوروش سلیمانی با انتخابی درست آن را به «سکوت سفید» تغییر داده است، داستانی برایمان روایت می‌کند از یک آرامش دراماتیک. آرامشی که هر روزه و هزارباره با آن روبرو نیستیم و تعریفش را نشنیده‌ایم. نام انگلیسی این نمایش بیشتر به معنای «صلح مهجور» است که شاید به دلیل فضای داستانی این ترجمه‌ی واژه به واژه را به «آرامشی از نوع دیگر» تغییر داده‌اند. متنی که با ظهور شخصیت در دل فضایی متفاوت و جدید، داستانی از نوع دیگر برای ما بازگو می‌کند. اما آنچه می‌توانیم در نام اصلی متن و البته قصه‌ی پنهانی پلات بیابیم، واژه‌ی صلح است. صلحی که آقای براون با حرکتی به ظاهر نامعقول و به زور برای خودش دست و پا می‌کند. حیرانیم به چرایی این جستجو، چرایی این اصرار. اما متن و مونولوگ شخصیت، جواب علامت سوالهای ما را می‌دهد. او طعم جنگ را چشیده و حالا به دنبال صلح است. به دنبال تکرار امنیتی که در بیمارستان پشت جبهه تجربه کرده بوده است. آنچه ما را به «جان براون» نمایش سکوت سفید علاقه‌مند می‌کند، علاوه بر بازی سامان دارابی، عشقی‌ست که پایش را هر کجا بگذارد، می‌توانیم همذات‌پنداری کنیم باهاش و خودمان را توی لحظه‌هاش ببینیم و بیابیم.
آنچه در اجرای کوروش سلیمانی اهمیت دارد، این تاش سفید و گذاشتنش به عنوان یک بن‌مایه‌ی پنهان در سراسر اجراست. آنطور که می‌شود در سراسر صحنه و الف تا یای اجرا آن را در جایی یافت. حتی وقتی تنها و تنها باری که آقای براون سنگی در آرامش صحنه و نمایش می‌اندازد و موج می‌اندازد توی آن اتاق سفید و ‌ از جنگ می‌گوید، باز هم سفیدی اتاقکی که مجروحین جنگی در آنجا‌ بستری بوده‌اند در ذهن مخاطب نقش می‌بندد و به تصویر کشیده می‌شود.
موسیقی دو ضربی کوروش سلیمانی با شیوه‌ی اجرایی خاص خود او که می‌توانیم در اجراهای دیگرش طی این سالها ببینیم، آرامش را همچون یک خیال به تصویر در می‌آورد و مواج و رقصان با خود پیش می‌برد. آرامشی که همچون آقای براون در جایی از این جهان گم شده است.

http://sharghdaily.com/fa/main/page/5031/10/هنری

خواندم نوشته‌ی شما را و موافق نیستم با بخش‌هایی از آن.
یک موقع است یک نفر نظری می‌نویسد در تیوال، در صفحه‌ی اینستاگرامش یا... اینها به مثابه نگاه شخصی است و می‌شود یا پذیرفت یا نپذیرفت، چالشی هم نیست چون موضع‌ش را تعیین کرده و وضعیت‌ش پیداست.
گمانم زمانی که نوشته‌ای در قالب مطلبی ژورنالیستی شکل می‌گیرد دیگر از آن بُعد شخصی در می‌آید و می‌شود به خودش هم نقد وارد کرد، همان طور که به نگاه من هم می‌شود.
مطلب بیش از آنکه بر پایه‌ی کشف و استدلال باشد، بر پایه تحلیل با انتخاب یک نظام نقادانه باشد ناشی از نگاه شخصی است که حکم دارد، که قضاوت می‌کند و نویسنده خودش را تعمیم می‌دهد به سایر مخاطبان.
اینها به نظرم بیش از آنکه نقد باشد یک معرفی از منظر نگاه شماست که البته در وجه عام قابل احترام در وجه خاص اما ناکافی.

به این بخش توجه کنید:
" حتی وقتی تنها و تنها باری که آقای براون سنگی در آرامش صحنه و نمایش می‌اندازد و موج می‌اندازد توی آن اتاق سفید و ‌ از جنگ می‌گوید، باز هم سفیدی اتاقکی که مجروحین جنگی در آنجا‌ بستری بوده‌اند در ذهن مخاطب نقش می‌بندد و به تصویر کشیده می‌شود"

چرا ... دیدن ادامه » این تصور وجود دارد که در ذهن مخاطب لزوما سفیدی اتاقکی که مجروحین جنگی در آن بستری هستند نقش می‌بندد، چرا خون نه،چرا ناله نه و خیلی چیزهای دیگر
این تحدید و مقید کردن گمانم ناشی از جهان متن نیست.

شاید مصداق این جمله از مزلو باشد:

اگر تنها ابزاری که دست شماست چکش باشد ، همه ی مسایل را میخ می بینید.

ارادت و سپاس
۲۴ آذر
آقای متاجی عزیز،
ممنون از اینکه مطلب را خواندید و نگاه دقیق شما.
اول از همه مطلب بنده، نقد نبود و اساسا بنده نویسنده و بازیگرم و نقد نمی‌نویسم.
توصیف و شرح و تحلیل را مناسب‌تر می‌دانم برای نوشته‌هایم راجع به اجراهایی که می‌بینم.
و اما راجع به موضوع مطروحه:
مدلولهای بسیار آنقدر برای هر تصویر و برای هر واژه زیادند که باید آنها را محدود کرد به آنچه از کلیه‌ی عوامل اجرایی برای رساندن و القا آنها استفاده شده. وقتی تمامی عوامل اجرا، همانطور که در متن هم اشاره شده، سعی بر همان سفیدی داشته، فرای اینکه آیا استوپارد قصدش چنین بوده یا نه، نمی‌توان مدلول بی‌ربطی را در تحلیل به کار برد. اتفاقا من به مدلولهای شخصی کاری نداشتم، چرا که تصویر من متفاوت از آن چیزی‌ست که کوروش سلیمانی عزیز به تصویر کشیده و اگر تنها به نمایشنامه بسنده کنیم، چسباندن تصاویر ذهنی آنقدر بی‌شمارند که نمی‌توان آن را در یک مطلب گنجاند. اما وقتی اجرا سعی در بکارگیری عواملی، از جمله تغییر نام نمایش از صلح به سکوت، جهت پیشبرد تفکر و اندیشه‌ی خودش را دارد نمی‌توان آنها را ندیده گرفت.
پس بی‌شک تحلیل بر اساس عوامل اجرایی و نشانه‌شناسی بوده و ربطی به دیدگاه شخصی بنده ندارد.
متنی که کلمه‌ی صلح را از نام آن خط می‌زند، نمی‌خواسته پارادوکس خشن آن را که جنگ و خون و فریاد را دل دارد به ذهن متبادر کند.

باز ... دیدن ادامه » هم ممنونم از دقت و پیغامتون.

ارادت فراوان
۲۴ آذر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
درباره‌ی نمایش سکوت سفید
                                         
اثر تام استوپارد
                   
ترجمه‌ی زنده یاد هوشنگ حسامی و به کارگردانی کورش سلیمانی
                                                         
صمد چینی فروشان عضو کانون ملی منتقدان تئاتر

با ابراز تاسف جدی بخاطر دیرکردم در تماشای این نمایش و لذا دیرکرد غیرقابل جبرانم در نگارش نقد و یادداشتی درباره‌ی آن، از صمیم قلبم، همه‌ی شما دوستداران و تماشاگران تئاتر ، بویژه علاقمندانی که چون من و بسیاران دیگر، از محرومیت چندین ساله‌ی صحنه های مان از تئاتر به معنای واقعی و اصیل آن، آنهم در زمینه‌ی آثار ترجمانی رنج برده و می برند را به تماشای این اثر که ۱۰ روزی بیشتر از اجرای آن در تماشاخانه‌ی نوفل لوشاتو باقی نمانده است توصیه می کنم.
به نظر من، آنچه بیش از هرچیز دیگر ی در این اجرای زیبا و تکان دهنده خودنمایی می کند، نحوه‌ی برخود صادقانه و بی حاشیه‌ی کارگردان با متن است که خود ریشه در درک واقعیت نقش آموزگارنه ای دارد که  متون نمایشی ترجمه شده درطول تاریخ ، برای هر دو سوی رابطه‌ ‌ یعنی هنرمند و مخاطب تئاتر کشور مان ایفاکرده و می کنند.

به خوبی می دانیم که ما ایرانیان، تئاتر را ابتدا از طریق ترجمه‌ی متون دراماتیک غربی وسپس از طریق ترجمه‌ی متون نظری آموختیم. و از خلال همین آموزش پذیری هوشمندانه‌ی نسل های پیشین بود که بیضایی ها و رادی ها و ساعدی ها و یلفانی ها و بیژن مفیدها و سرکیسیان ها و..در تئاترما پدیدآمدند. جدای از نادر اقتباس های موفق، آنچه پیشرفت دهه‌های۴۰ و ۵۰ تئاتر ایران را ممکن ساخت، آنچه به این آموختن سرعت و غتا بخشید، برخورد مسئولانه‌ی هنرمندان با متون ترجمانی و درک این واقعیت بود که بهره گیری از جهان درام و تئاتر، جز از طریق درک و تحلیل عمیق  و مسئولانه‌ی این متون و عرضه‌ داشت تمام و کمال و صادقانه‌ی آن ها به مخاطبان تئاتر ممکن نخواهد بود؛ روندی که علاوه بر آشناسازی عمیق تر فعالان تئاتر ایران با مفهوم واقعی درام و تئاتر، زمینه را برای تحول فرهنگ عقب مانده و سرکوب شده‌ی جامعه‌ی مخاطبان نیز هموار می کرد.

واضخ تر بگویم: همان تفاوتی که میان فرهنگ ایرانی و فرهنگ بسیاری از کشورهای منطقه وجود دارد، بی تردید ، میان فرهنگ اجتماعی و هنری و گفتمانی ما ایرانیان با فرهنگ ادبی و دراماتیک آموزگاران و معلمان اولیه‌ی مان در این حوزه نیز وجود داشته است، فاصله ای که متاسفانه همچنان نیز برقرار است؛ ویگانه راه تقلیل آن هم، به تبعیت از فرهیختگان پیشین این دیار، عرضه‌ داشت بی حاشیه و تمام کمال و صادقانه‌ی متون ترجمانی و حرمت گذاری بدون خدشه به واقعیت و تمامیت ان هاست. فقط با اجرای دقیق و کامل متون ترجمانی است که ارتقاع فرهنگ تئاتری و فرهنگ تماشاگری، در ایران امروزما - همچون گذشته- ممکن خواهد شد و هرگونه برخوردی غیر از این با این گونه متون، فرو بردن بیش از بیش تئاتر و جامعه در منجلاب عقب ماندگی و تداوم گسست های فرهنگی خواهد بود.

و ... دیدن ادامه » زیبایی و تاثیرگذاری اجرای کورش سلیمانی از اثر تام استوپارد نیز، حاصل همین رویکرد اصیل و متعهد به اثر ترجمه شده است؛ و به همین دلیل هم اجرای او، برخلاف اجراهای پیشین از این متن، جهان متفاوتی را پیش روی تماشاگر می گشاید؛ جهانی که پیش از آن هرگز بدان نیاندیشیده و حتی تصور آن را هم نکرده است.

سکوت سفید را صرفا بازی های متدیک فوق العاده زیبا و باورپذیر بازیگران آن یعنی سامان دارابی و الهه شهپرست و آناهیتا اقبال نژاد و مهدی بجستانی و الهه رحمتی نیست که درخشان و تکان دهنده و معنادار کرده است؛ بیش و پیش از همه‌ی این ها، تحلیل درست متن، فهم هوشمندانه‌ی آن و صداقت کارگردان در پذیرش وجه آموزگارانه و فرهنگساز اینگونه متون برای تئاتر و جامعه‌ی مخاطبان ایرانی و نیز، پذیرش بی حاشیه‌ی جایگاه شاگردی خود در برابر این اثر- و به طریق اولی، دربرابر سایر آثار ترجمانی- و دخالت ندان توهمات فرهنگی- هنری معمول این روزگار جامعه‌ی ایرانی در بازنمایی صحنه ای این نمایشنامه است که از آن، اثری تاثیرگذار و فرهنگساز فراهم کرده است.

وقتی نمایش آغاز می شود اولین چیزی که جلب توجه می کند طراحی صحنه‌ی آرامش بخش آن است که به مثابه کلید ورود به جهان متن، نقش روانکاوانه ای را ایفا کرده و مخاطب را به عبور از خودآگاهی و ارتباط با رویدادهای صحنه از طریق ناخودآگاهی اش دعوت و ترغیب می نماید. این فضا، در کنار ریتم سنجیده و آرام اجرا و مجموعه‌ی کنش ها و گفتارهای اشخاص نمایش، مخاطب را وامی دارد تا با جذب مفاهیم پنهان درپس رویدادهای صحنه و واپس راندن وجوه خیالی و نمادین تثبیت شده در ذهن خویش، از محدوده های عادت شده‌ی ذهن و روان خود عبور کرده و به تامل عمیق در خصوص رفتار ها و تلقی معمول خود از جهان بپردازد؛ و چنین است که جادوی صحنه محقق می شود.

درجریان تماشای نمایش سکوت سفید. به کارگردانی کورش سلیمانی، پس از سال ها، برای اولین بار، حقیقت تئاتر و نقش آن در تسکین دردها و اغتشاشات ذهنی حاصل از بدآموزی های دیرپا و درمان سرخوردگی ها و سرگشتگی های فرهنگی و اخلاقی مخاطبان، با وضوح خیره کننده ای بر من آشکار می شود و به همین دلیل هم همه‌ی شما هنرمندان، بویژه هنرمندان جوان سردرگم مانده‌ میان حقیقت و دروغ تئاتر این روزگار و نیز همه‌ی دوستداران تئاتر را - تا دیر نشده- به تماشای سکوت سفید در سالن شماره‌ی یک تماشاخانه‌ی نوفل لوشاتو توصیه می نمایم. باشد با تشویق و تکریم شما دوستداران تئاتر اصیل و فرهنگساز، بساط تئاتر دروغین و فرهنگ ستیز، برای همیشه، از پهنه‌ی سرزمین ما پرچیده شود.
امیرمسعود فدائی این را خواند
محمد جواد، بامداد، سینا ییلاق بیگی و Hossein kianmehr این را دوست دارند
این سومین باره که این متن در برگهٔ این تئاتر به نمایش در میاد، دوبار قبلی توسط نویسندهٔ محترم.
۲۴ آذر
کوروش جان دوبار قبلی در صفحهٔ تیوال خود آقای چینی فروشان قرار گرفته بود! چون من دیوار تئاتر رو مطالعه می‌کنم توجه نکرده بودم که این مطلب در برگهٔ نمایش شما درج نشده بوده!!
به هر حال من این مطلب رو برای سومین باره که می‌خونم!!

https://www.tiwall.com/u/samad1211
۲۴ آذر
ممنونم که توضیح دادی امیرمسعود جان، متوجه شدم ... دم شما گرم که سه بار خوندی. خودم دو بار خوندمش :)
۲۴ آذر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اثر شسته رفته ای بود

البته نسبت به آثار قبلی کم حرکت رو به عقب محسوب میشد اما در این وضعیت فعلی تئاتر دیدن اثری که با تمام توان سعی در احترام به مخاطب داره برام لذتبخشه

فقط کاش توی سالن ها بشه یه جوری با موبایل به دست ها برخورد کرد، بنده که با هزار توپ و تشر نتونستم
احسان عمادی عزیز ممنونم که آمدی به دیدن نمایش ما ... در مورد موبایل هم البته دیگر نمی دانیم با چه زبانی برخی تماشاگران را متوجه کنیم که دست از این عادت ناپسندشان لااقل برای ساعتی بردارند ... پاینده باشید ...
۲۳ آذر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مخاطبان گرامی
به اطلاع می رساند, خرید بلیت روزهای نخست هفته پایانی نمایش سکوت سفید (روزهای یکشنبه ۲۴ تا سه‌شنبه ۲۶ آذرماه) به کارگردانی کورش سلیمانی و بازی آناهیتا اقبال نژاد، مهدی بجستانی، سامان دارابی، الهه زحمتی، الهه شه‌پرست، آغاز شده است
امیرمسعود فدائی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید