آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال نمایش صعود مقاومت‌پذیر آقای م.ر.حساس
S3 : 11:32:59 | com/org
از مهر ۱۳۹۶
۱۸:۰۰
بها: ۲۰,۰۰۰ تومان
تهران در سال ۱۴۰۵ دچار بحران تماشاگر در تیاتر شده‌است. تهیه‌کنندگان تیاتر به دنبال راه چاره‌ای برای بیرون آمدنشان از وضعیتی هستند که گرفتارش شده‌اند. آنها بین رفتن سراغ یک تبلیغاتی چی معروف و یک مدیر مشهور مانده‌اند و حالا باید دست به انتخاب بزنند...

این نمایش برای افراد زیر ۱۴ سال مناسب نمی‌باشد.



›› فروش اینترنتی بلیت در دیگر سایت‌های محترم انجام می‌شود

مکان

خیابان ولیعصر، چهارراه امام خمینی، تالار محراب
تلفن:  ۶۶۴۰۲۲۸۴

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
آراز بارسقیان و غلامحسین دولت آبادی:
تئاتری‌ها با تنفر از کنار “صعود مقاوت پذیر آقای م.ر.حساس” رد می‌شوند.
این روزها در محوطه تالار محراب نمایشی به کارگردانی آراز بارسقیان و غلامحسین دولت آبادی در حال اجرا است به نام ” صعود مقاومت پذیر آقای م.ر. حساس ” که اقتباسی است از نمایشنامه ” صعود مقاومت پذیر آرتورو اویی ” نوشته برتولت برشت . این نمایش نگاهی انتقادی دارد بر شرایط حاکم بر تئاتر در سال ۱۴۰۵ . به همین بهانه تئاتر فستیوال مصاحبه ای داشته است با کارگردانان این نمایش که در ادامه خواهید خواند :
چه عاملی این جسارت را در شما ایجاد کرد که نمایشی را طراحی کنید که در آن مخاطب را حدود ۲ساعت و ۳۰دقیقه ایستاده نگه دارید و مطمئن باشید که خسته نمی‌شود؟
ایمان به ذات تئاتر.
شما اگر نمایشی خوب اجرا شود، خوب نوشته شود، داستان داشته باشد و دلتان بخواهد دنبالش بروید، می‌روید ؛ یک ساعت، دو ساعت یا پنج ساعت. منتها باید برای راحتی شما فکری شود. محیط هر نمایش فکر کردن به راحتی شما را قوام می‌دهد. محیط این نمایش به ما پیشنهاد می‌کرد کجا چه کنیم. ما هم همان کار را می‌کردیم. مسلماً وقتی معما حل می‌شود ، ساده هم به نظر می‌رسد. اما حل معما سخت است. ما هم سعی کردیم معمای طراحی این نمایش را برای خودمان حل کنیم.
این شیوه اجرایی و ایستاده نگه داشتن مخاطب ، در شما ... دیدن ادامه ›› ترس از ریزش مخاطب ایجاد نکرد و نمی کند ؟
نه. مخاطب گوش می‌کند. گوشه‌ای می‌ایستد و سیگارش را می‌کشد. حتی با موبایلش مشغول می شود. این شیوه تقریباً نزدیک به چیزی است که برشت می‌گوید: “مخاطب خیال کند در مسابقه‌ی بوکس است.” ما رینگ بوکس نداریم. مفهموم آن را داریم. مخاطب آزادانه فکر می‌کند.
ما ادعای مشارکت مخاطب در کار را نداریم؛ مخاطب با تعقلش وارد کار می‌شود. بیان روند صحنه‌ها خود نشانه‌ی دیگری از همراه شدن با برشت است. مخاطب را الکی درگیر هیچی نمی‌کنیم. از او نظر نمی‌خواهیم. می‌خواهیم فقط فکر کند.
اساسا میزان فروش چقدر برای شما مهم است ؟ در مورد این اثر به خصوص چه طور ؟
مهم نیست.
اگر مهم بود در تیم آقای حساس بودیم و یک بازیگر خوب زیردستمان داشتیم و سالن تئاترمان ایرانشهر بود و تبلیغات را در سرتاسر شهر می‌زدیم. در این رفتار جز کاسبی چیزی نیست. تئاتر جای کاسبی نیست. این را مطمئن هستیم.
در این مورد هم فرقی نمی کند. وضعیت همان است. ایده همان است. برای کار بفروش یا خوب فروش باید رفتار و شکل و شمایل دیگری داشت که ما نداریم. نمی‌خواهیم هم داشته باشیم. اصلاً کار تجربی این موارد خیلی برایش اهمیتی ندارد. اگر کسی بگوید فلان کار تجربی‌اش فلان میلیون فروخته دروغ‌گویی بیش نیست. چون کار تجربی اصلاً منطق فروش ندارد.
چرا نمایش تان را بدون بلیت فروشی و به صورت رایگان اجرا نکردید ؟ مثل یک نمایش خیابانی ؟
نمی‌شد. نمی‌شد ، چون ما همچنان در یک تالار رسمی کار را اجرا می‌کنیم. ولی نمایش این قابلیت را دارد که در محوطه‌های مختلف شهر اجرا شود. ولی این دیگر کار ما نیست که بدویم دنبال این و آن و بگویم آقا تو را به خدا بگذارید در فلان محوطه‌ی فلان تئاتر و فرهنگسرا اجرا کنیم. این توانایی هست، کسی خواست ، این کار را می‌کنیم. بماند که این خود توانایی کمی نیست و درست برخلاف دروغ‌هایی است که دوستان شبه تجربی‌کار تئاتری سال‌ها است به خورد دیگران داده‌اند.
با توجه به سوژه نمایش ، استقبال اهالی تئاتر چه طور بود ؟ آیا بازخورد ویژه ای داشته اید ؟
تئاتری‌ها می‌دانند چه خبر است و با تنفر از کنار کار رد می‌شوند. خجالت می‌کشند؟ نمی‌دانیم. شرمنده هستند؟ نمی‌دانیم. از ما متنفر هستند؟ آری هستند. آن‌ها تصویر واقعی خودشان را می‌بینند و کسی عادت به دیدن تصویر واقعی خود ندارد. بازخورد خیلی ویژه‌ای هم هنوز نداشته ایم.
با توجه به سوژه نمایش ، در انتخاب گروه ( به ویژه بازیگران ) دچار مشکل نشدید ؟ کسی پشیمان نشد یا نترسید که از جانب سایر اهالی تئاتر طرد شود و… ؟
چرا زیاد. دوستان قدیمی تنهایمان گذاشتند. عده‌ای آمدند و متن را خوانند و فرار کردند. بعد عده‌ای گفتند: “ما کار داریم و نمی‌توانیم باشیم ؛ ایشاالله کار بعدی.” ، عده‌ای هم از همه جا بی‌خبر آمدند تا وسط کار ، بعد که فهمیدند چی به چی است رفتند.
البته از همان ابتدا به گروه دانشجویی فکر می‌کردیم. نه از این مدل که برویم کاسبی کنیم بگوییم از « آموزش تا اجرا » ؛ پول بگیریم ازشان یا چیزی. خیلی‌ها هم وقتی فراخوان دادیم و اسم ما را دیدند ، نیامدند. آن‌هایی که مانده‌اند دو دسته هستند. یا برایشان فرقی ندارد یا می‌دانند دارند چه می‌کنند.
و دیگر اینکه نحوه مدیریت تیم بزرگ بازیگران چگونه بود ؟ در حین تمرین چقدر در اظهار نظر آزاد بودند ؟
بازیگران در طول کار نظرهای خود را ارائه می‌دادند. حتی در طول اجرا هم ما نسبت به هر شب به بازیگران اجازه‌ی اتودهای آزاد بازیگری می‌دهیم. منتها نمی‌گذاریم خیلی از کار دور شوند.
از نحوه شکل گیری ایده نمایشنامه ” صعود مقاومت پذیر آقای م.ر حساس” بگویید و مراحل نوشتن آن ؟ چرا ۳ نفر با هم این نمایشنامه را نوشتید ؟ چرا ۲ نفر با هم کارگردانی اش کردید ؟
ما قبلاً هم تجربه‌ی مشترک نویسی داشتیم. یک نکته‌ای بگوییم. تجربه‌ی نوشتن سه نفری این متن بسیار جالب بود. ما ایده‌‌ای داشتیم درباره‌ی نوشتن نمایشی در بازنمایی فضای تئاتری معاصر. نمایش برشت بستر خوبی برای این کار ایجاد کرد. چند ماه تحقیق و بعد اقتباس از کار، فرآیند جذاب و تجربه‌ی خوبی بود. ما سعی کردیم هر چه بیشتر از اقتباس‌های جعلی روزگار خودمان دوری کنیم و به چیزی برسیم که اعتقادش را داریم. در زمینه‌ی کارگردانی هم چنین وضعی بود. پنج ماه کار مداوم با بازیگرانی مدام تغییر می‌کردند تا اینکه بالاخره به این تیم جوان رسیدیم. بازیگرانی که بسیاری از آن‌ها الحق پای کار ایستادند و با شرایط سخت بیرونی که بر ما همیشه سوار است، همراه شدند.
میزان استقبال از “صعود مقاومت پذیر آقای م.ر. حساس” چقدر بود ؟ در مقایسه با پیش بینی خودتان بیشتر بود یا کمتر ؟
ما شبی چهل تماشاگر بیشتر نمی‌توانیم بپذیریم. بیشتر از این حد باعث آشفتگی است و کمتر باعث تمرکز بیشتر. شاید اگر خیلی سرد بشود عده‌ای غر بزنند ، ولی ما به آنها می‌گوییم لباس راحت و گرم بپوشند و آماده باشند؛ آن‌هایی که نمی‌خواهند نمی‌آیند. آن‌هایی که می‌آیند همراه می‌شوند. تا به حال ریزشی نداشته ایم جز یک مورد عمدی. در کل انتظار زیادی از خودمان نداریم. مثل دیگران چهره نیستم. وضعیت تئاتر هم آنچنان خوب نیست که انتظار بالایی داشته باشیم. وضعیت فقط برای عده‌ای خاص خوب است که خب ناز شستشان.
http://theaterfestival.ir/%D9%85%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D9%82%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%B5%D8%B9%D9%88%D8%AF-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%88%D9%85/
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
به گزارش خبرنگار ایلنا، در خلاصه داستان این نمایش آمده است: تهران در سال 1405 دچار بحران تماشاگر در تئاتر شده است. تهیه‌کنندگان تئاتر به دنبال راه چاره‌ای برای بیرون آمدن‌شان از وضعیتی هستند که گرفتارش شده‌اند. آن‌ها بین رفتن سراغ یک تبلیغاتی‌چی معروف و یک مدیر مشهور مانده‌اند و حالا باید دست به انتخاب بزنند.
دولت‌آبادی با اشاره به اینکه این نمایشنامه به صورت مشترک توسط او، آراز بارسقیان و وحید جباری نوشته شده و کارگردانی مشترکش نیز توسط او و بارسقیان است، گفت: فرم کار به گونه‌ای است که استفاده جدیدی از کل مجموعه تئاتر محراب انجام می‌شود؛ اجرا از مقابل در شروع می‌شود و از تمام ظرفیت‌های محوطه حیاط محراب، لابی و سالن استفاده می‌شود. درواقع تا آبان ماه مجموعه محراب در اختیار ماست و آقای گله‌دارزاده مدیر تالار لطف کرده و اجرای دیگری در این مجموعه نخواهد بود.
این نمایشنامه‌نویس و کارگردان ادامه داد: ما یک صحنه بیشتر در سالن اصلی نداریم و تمامی صحنه‌ها در جاهای مختلفی ازجمله حیاط محراب، لابی و راه‌پله است و تماشاگر در طول اجرا حرکت می‌کند. تقریبا تا یک ساعت و ده دقیقه از اجرا گذشته تماشاگر یک لحظه ننشسته است و باید تماما در لوکیشن‌هایی که ما در نظر گرفتیم؛ حرکت کند.
دولت‌آبادی با بیان اینکه فرم اجرا در راستای مضمون و محتوای کار است، گفت: فکر می‌کنم جاهایی که برای تماشاگر درنظر گرفتیم آنقدر متنوع است که مخاطب علیرغم اینکه بخش عمده کار را در حرکت و ایستاده است؛ خسته نخواهد شد.
او با بیان اینکه گروه اجرایی نمایش تیم جوانی است که بیش از 4 ماه برای این نمایش تمرین کرده‌اند، و نقش اصلی را خودش بازی می‌کند، گفت: همکاری خیلی زیادی از سوی آقای گله‌دارزاده رئیس تالار محراب هم برای محل تمرین و هم اجرا با ما شده است و این نمایش از یکشنبه دو مهر اجرای خود را آغاز کرده است.
کارگردان نمایش «صعود مقاومت‌پذیر ... دیدن ادامه ›› آقای م.ر حساس!» این اثر را اقتباسی از نمایشنامه «صعود مقاومت پذیر آرتور و اویی» برتولت برشت خواند که به اوضاع ١٠ سال آینده تئا‌تر ایران می‌پردازد.
دولت‌آبادی یادآور شد: «م.ر حساس» اسم شخصیت اصلی نمایش است؛ این نمایش بر‌‌ همان منوالی که نمایشنامه برشت دارد و صعود هیتلر را پیش بینی می‌کند، از حضور شخصی به‌نام «م ر حساس» خبر می‌دهد که از بیرون تئا‌تر می‌آید و در داخل تئا‌تر صعود می‌کند و به قله‌ای می‌رسد که اوج فساد و تباهی تئا‌تر ایران است.
دانیال اولیایی، مهدی بازدار، ترگل به‌مهر، رسول تجلی، احسان تخشید، زهرا حیدری کیا، اشرف حیدری، مهربان خداوردی، غلامحسین دولت‌آبادی، پرستو رضایی، فرزانه رضایی، محمد رجبی، فرهاد رنجبر مقدم، حامد صحت، شایان صفرلو، فرزاد علوی، معصومه قربانی، سارا محمدبیگی، فائزه محمد نجار، محمد نصرتی، امید نمازی شیرازی (به ترتیب حروف الفبا) بازیگران نمایش «صعود مقاومت‌پذیر آقای م.ر حساس!» هستند که اجرای خود را از یکشنبه دوم مهر در تالار محراب آغاز کرده است.

http://www.ilna.ir/fa/tiny/news-538262
نمایش صعود مقاومت پذیر آقا م. ر. حساس! دور اول اجرای خود را از 2 مهر تا 5 مهر در تالار محراب دارد و دور دوم اجراها در همین سالن از 13 مهر تا 17 آبان ادامه خواهد داد.
نیلوفر ثانی این را خواند
محمد رحمانی این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید