تیوال نمایش قطار سانست لیمیتد
S3 : 02:24:05
  ۱۲ آذر تا ۱۵ دی ۱۳۹۶
  ۱۹:۱۵
  ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه
 بها: ۳۰,۰۰۰ تومان

: کورمک مک کارتی
: فرانک حیدریان
: احمد ساعتچیان، مهدی بجستانی
: حامد رحیمی

: حامد رحیمی
: زهرا کارگر
: ترانه ولدیان
: گیتی جعفری
: فرزاد حیدریان
: نیما عاشوری
: میخ چوب

برگه اجرای پیشین این نمایش

پروفسوری میانسال قصد دارد خود را جلوی قطار سانست لیمیتد که قطاری‌ سریع السیر است بیندازد که مردی سیاه پوست و مذهبی سر بزنگاه او را نجات می دهد و به خانه‌اش می‌برد و...
سبک:
درام
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نمایش قطار سانست لیمیتد (سری دوم) / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس ها »

گزارش تصویری تیوال از نمایش قطار سانست لیمیتد (سری نخست) / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» قطار سانست لیمیتید به راه افتاد‎

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

حافظ، نوفل لوشاتو، بعد چهارراه رازی، نرسیده به خیابان ولیعصر، کوچه زیبا، پلاک ۱، عمارت نوفل‌لوشاتو
تلفن:  ۶۶۴۸۳۷۴۲


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
شب پایانی اجرا دوباره به دیدن این نمایش درخشان رفتم...تغییرات ظریفی در کار اعمال شده بود که خیلی به بهتر شدن اثر کمک کرده بود، بخصوص نورپردازی. این نمایش برای من مثل کتابی بود که خیلی دوستش داری و گاهی آن را ورق می زنی و بعضی از قسمت هایش را چند باره می خوانی...! مونولوگ پایانی شخصیت سفید با بازی زیبای احمد ساعتچیان در ذهنم همیشه ماندگار خواهد بود و همچنین دیالوگ های پایانی نمایش از زبان شخصیت سیاه بخصوص وقتی در تنهایی به خدا شکایت کرد که چرا کلمات خوب به من ندادی و در عوض کلمات خوب را به او ( شخصیت سفید) دادی. خسته نباشید دوباره به گروه بویژه خانم حیدریان که نمایشی موفق را به روی صحنه بردند. همگی عالی بودید،
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یه متن کلاسیک رو دو تا بازیگر فوق العاده اجرای کردند(چقدر خوب بودن این دوتا) بسیااااار لذت بردم و بسیااار غمگین شدم از سالن خالی....
به آگاهی می رساند خرید بلیت دو اجرای پایانی این نمایش با بازی احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی با ۵۰% تخفیف خواهد بود.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
درود
نمایش خوبی بود، ساده و بی ادعا. بازی های درخشان و متن قابل قبول ..... صحنه و نورپردازی ساده .... موسیقی توجه ام را جلب نکرد، فقط بود ، خیلی حسی در من برنی انگیخت ... گریم ساده ... صورت مرد سیاه با ذغال سیاه شده بود؟ نه یکدست ....
نمایش صادقانه حرفش را می زند و تماشاگر را اسیر بازی های پیچیده ی عجیب و غریب نمی کند. موضوع نمایش چالش برانگیز است اما مانند بیشتر بحث های وجود یا عدم وجود خدا ، هدف و غایت زندگی و ... فقط سوالات خوبی مطرح می شوند ...به جواب که می رسد هیچکدام قادر به قانع کردن دیگری (و شاید تماشاگر) نیستند ... و هر طرف بر موضع خود پا می فشارد ...
از بازی آقای بجستانی لذت بیشتری بردم ...طبیعی تر و باورپذیرتر بود...
...
وقتی نمایش های خوب ، فروش خوبی را تجربه نمی کنند، عوامل نمایش سوزنی هم به خود بزنند و به این فکر کنند چه چیزی اگر متفاوت بود استقبال بیشتری ... دیدن ادامه » داشتیم ....
با آرزوی موفقیت برای عزیزان زحمتکش این تئاتر.
این نمایش عالی بود
فاطیما م، رضا نوری، shakiba k و رضا گل محمدی این را پاسخ داده‌اند
واقعا باید دید . با دیدن این کار مشخص میشه مرز بین تئاتر حرفه ایی و بخصوص بازیگری حرفه ایی با نمایش های ضعیفی که در بعضی از سالنها اجرا می شود کجاست!؟ در تمام سالن ها بخاطر درآمد زایی به هر کاری اجرا می دهند و اصلا مخاطب را در نظر نمی گیرند و از آن مهمتر ... دیدن ادامه » هیچ نظارتی بر کیفیت نمایش ها نیست. سانست لیمیتد به حق اجرای درستی از یک تئاتر است که به مخاطب خود احترام می گذارد و در عین حال نمایشی عمیق از موضوعی قابل بحث را در مقابل تماشاگرانش به اجرا می گذارد.
۰۸ دی ۱۳۹۶
موافقم هم با جناب امیر واقفی همچنین خانم تبریزی. سانست لیمیتد تنها گفتگوی دو نفر درباره ی مسائلی از قبیل انسان خدا مسیح مذهب و.....می باشد. ولی چرا در عین سادگی جذاب است؟ متن عالی است. بازی ها با اجرای دو بازیگر با تجربه بسیار دیدنی است. در کارگردانی چیزی ... دیدن ادامه » را به رخ بیننده نمی کشد. صحنه ساده است...پس چرا اکثریت تماشاگر ها راضی از سالن بیرون می آیند؟ و نمی گویند که این دو که فقط حرف زدند..!!! به نظرم هر چقدر در تئاتر اصیل تر به کارمان فکر کنیم و به دنبال جاذبه های زودگذر نباشیم کارمان در ذهن مخاطب تاثیری میگذارد که تا سالها با او همراه خواهد بود و از آن یاد خواهد کرد. همین جناب ساعتچیان نمایش هایی بازی کرده است که به مانند قطار سانست لیمیتد هم بر پایه ی دیالوگ بود و هم ساده اما در یاد من خیلی مانده است. نمایش وانیک، سه جلسه تراپی، و بخصوص در نمایش ملاقات که نقش زیگموند فروید را بازی میکردند در کنار شهاب حسینی. ارتباطی که بین این اجراها در ذهن من مانده درگیر کردن من مخاطب با اثر بوده. هم لذت بردم هم به فکر وادارم کرده. هدفم از نوشتن این اظهار نظر این بود که تئاتر این روزهای ما یا صرفا سرگرمی است یا آنچنان میخواهد ایجاد تفکر کند که خود گروه اجرایی هم نمی داند چه چیزی به روی صحنه برده است. به قول یکی از کاربران که در این صفحه نظر خود را نوشته اند: سانست لیمیتد یک تئاتر کلاسیک به مفهموم درست.
۰۸ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پیشنهاد میکنم دیدن این نمایش رو از دست ندید.
کاری بسیار پر محتوا، بی‌پیرایه و صادقانه...
متنی قوی، بازی‌هایی بسیار خوب، موسیقی و نورپردازی خوب و به‌جا...
در کل مطمئنا لذت خواهید برد.

نمایشی که قطعا ارزش دیدن را دارد و مهمترین دلیل آن هم دیالوگ‌ها و متن بسیار قوی آن است طوری که سعی میکنی حتی یک جمله را از دست ندهی. دکور صحنه مناسب است، موسیقی ها بسیار عالی هستند اما شاید نه چندان مناسب فضا، بازی‌ها هم خوب هستند اما می‌توانستند بسیار بهتر باشند.
آنچه دیشب بیش از هر چیز ما را آزار داد خالی بودن 90 درصد صندلی های سالن نمایش بود. تعجب میکنم که چرا نمایشی با حضور مهدی بجستانی و احمد ساعتچیان باید انقدر کم مخاطب باشد.
پیشنهاد میکنم این نمایش را ببینید، دوستش خواهید داشت.
کلیسای تو کلیسای رنج و عذابه.
۰۴ دی ۱۳۹۶
کار هم بسیار خوبه... اگه ندیدید، از دستش ندید
۰۷ دی ۱۳۹۶
بله. دیدم خانم ناصری. دو بار. می تونم بگم بهترین تئاتری بود که این روزها دیدم.
۰۷ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
همراهی مهدی بجستانی در کنار ساعتچیان یکی از بهترین زوج های نمایشی را بر روی صحنه خلق کرده است و بده بستان های بسیار جالبی بین این دو اتفاق می افتد که در کمتر نمایشی این لحظات را شاهد هستیم. در مورد اثر باید بگویم که بسیار تاثیر گذار، جذاب تا حدی که بعد از نمایش همچنان شما را با خود در گیر می کند. بسیاری از سئوالات ما درباره هستی، مرگ، تولد،جنگ، انسان...در این نمایش مطرح می شود بدون این که در دام شعار زده گی و گزافه گویی بی افتد. فرانک حیدریان کارگردان این نمایش با بیان و اجرایی ساده به روی صحنه برده است که به نظرم رسیدن به این سادگی خود هنر است. مفاهیم عمیقی در نمایش مطرح می شود که این ساده گی در همه ی عناصر اجرا کمک به القا مفاهیم به تماشاکر کرده است.تنشی که بین این دو شخصیت در نمایش مطرح می شود گاه شما را به خنده وا می دارد و گاه فکر و گاهی احساس تاسف ... دیدن ادامه » از این بشر با خود در طول قرن ها چه آسیب هایی به خود و همنوعان خود آورده است.
یک تئاتر کلاسیک به مفهوم درست. از متن ، ترجمه و کارگردانی گرفته تا بازی های بسیار روان دو بازیگر درخشان کار مجموعه ایی را تشکیل داده که من بعنوان بیننده در ابتدا هم لذت ببرم و هم به تفکر وادارم کند. کشش متن بر پایه ی دیالوگ است که احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی هنرمندانه آن را اجرا می کنند. خیلی خیلی از بازیها لذت بردم. و تبریک میگم به زوج هنرمند و فهیم فرانک حیدریان و احمد ساعتچیان که نمایشی عمیق و بی ادعا را در شرایطی که تئاتر رنگ و بوی تجاری به خود گرفته به روی صحنه برده اند. قطار سانست لیمیتد را ببینید.
نکته ایی که در این اجرا بود احترامی بود که به مخاطب خود گذاشته بود. این روزها در بعضی از اجراها فخر فروشی گویا مد شده است.
۰۴ دی ۱۳۹۶
در بعضی از اجراها گویا گروه اجرایی هم نمی داند که چه چیزی را اجرا میکند. فقط عطش روی صحنه رفتن را دارند.
۰۴ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روزهای تازه نمایش، از یکشنبه ۳ تا جمعه ۸ دی، هم اکنون آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من حیث المجموع نمایش خوبی بود. هرچند تعریف بیش از حد دوستان انتظار من یکی را خیلی بالا برده‌بود ولی در کل پیرامون موضوعی که می‌خواست بیان کند کار خوب از آب درآمده بود. عالی نبود ولی بخش‌هایی از نمایش بود که مو را به بدن سیخ می‌کرد. نه از ترس، بلکه این پرسش را در آدم ایجاد می‌کرد که دید من به زندگی چگونه است.
استفاده از کاراکتر سیاه و سفید با تناقضاتی هم که داشتند جالب بود که البته ایده نویسنده اثر بوده‌است.
تامی لی جونز تو مصاحبه‌اش می‌گه: "با سام [ساموئل جکسون] و تدوین‌گرها قرار گذاشتم هر جا تپق زده‌بودیم رو بذاریم کنار بریم سراغ برداشت‌های سالم‌تر چون به مک‌کارتی قول داده بودم ۲۵ نکنیم تو متن‌اش"
با این وجود حتی تو خود فیلم دیدنی و دلنشین The Sunset Limited اکابر بازیگر چند جا تپق‌هایی دارند که احتمالا محض خاطر طبیعی دراومدن کلیت کار همون برداشت‌ها تو تدوین استفاده شده اما تو اجرایی که ما دیدیم دریغ از یک تپق میون اون همه دیالوگ، تازه تو یک برداشت یک‌ساعته.
علاوه بر این تسلط چشمگیر دو بازیگر، مجموعه میمیک‌های صورت بجستانی در طول اجرا، ارزش افزوده‌ای به متن می‌ده که تصور کار بدون اون حرکات لب و دهن و چشم و ابرو سخته.
کاش خانم حیدریان نمایشنامه رو منتشر کنن و تصویربرداری باکیفیتی هم از اجرا به‌عمل بیارن تا در دسترس علاقمندان قرار بگیره.
ممنون ... دیدن ادامه » از احترامی که واسه ما و مسیح و متن نازنین مک‌کارتی گذاشتید با این اجرای گرم و مطبوع.


پ.ن: متاسفانه مسیح خبر نداشت که اتاق فرمان سالن اجرا جلو چشم تماشاگره و تمام مدت نور پروژکتور تو چشم‌هامون منعکس می‌شه، وگرنه بعید نبود یکی رو هم واسه نجات ما بفرسته!
بجستانی عالی بود واقعا.
۲۸ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سفید: کلیسای تو آدمو فقط برای زندگی بیشتر آماده میکنه...برای رویاها و دروغ ها.
برای بار دوم دیدم.دست مریزاد و خسته نباشید!!!
امیرمسعود فدائی، مریم زارعی و رضا گل محمدی این را خواندند
حامد این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
وارد حیاط عمارت ارغنون میشوی از پله های سالن شماره ۲ بالا میروی و پا به سالن نمایش میگذاری. از لحظه ایی که نور صحنه می آید دو شخصیت سیاه و سفید شما را به دنیایی می برند که لحظه ایی نمی خواهی از ان جدا شوی...چون گفتگوی آن دو گفتگوی من بیننده نیز هست...حتی اگر در جغرافیایی دیگر بگذرد. به شدت با نمایش احساس همذات پنداری کردم. متن نمایش بسیار قوی است و اجرای آن توسط دو بازیگر درخشان به جذابیت اثر نمود بیشتری بخشیده است. کارگردانی ساده و روان اثر به گویا تر شدن مفهوم نمایش بسیار کمک کرده. با کمترین ابزار صحنه تاثیر گذار ترین لحظات را خلق می کنند. نمایش فکر عمیقی در پشت خود دارد و کارگردان ( خانم حیدریان که مترجم اثر نیز هستند) با درک درست و بدون پیچیدگی های اضافه مفهوم را انتقال داده. نمایش کاملا ظرفیت یک کار خسته کننده و پر دیالوگ را دارد اما با دیدن کار متوجه ... دیدن ادامه » می شویم فرق یک نمایش درست و حرفه ایی با نمایش هایی که با زرق و برق و ادا اصول بی ربط به اثر سعی در جذب مخاطب دارند، چیست. تبریک می گویم به گروه نمایش سانست لیمیتد. موفق باشید.
سیاه: به نظرت پریدن جلوی قطار درد داره؟
سفید: قطار با سرعت ۸۰ مایل بر ساعت سرعت داره. سریع تر از نرون های عصبی حرکت میکنه. پس باید بی درد باشه.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در بخشی از نمایش؛ شخصیت سیاه می گوید: فرض کن که فردا صبح از خواب پا شی و جلوی هیچ قطاری نپری! این کارو میکنی؟ و سفید در پاسخ می گوید: بستگی به این داره که تسلیم چی بشم! بنظرم شالوده متن سانست لیمیتد در این لحظه خلاصه می شود که انسان در برابر هر چیزی که تسلیم می شود نگرش زندگی او مشخص می شود. چرخش های متفاوتی که انسان در در ذهن خود ایجاد می کند، بازتابش آن چیزی است که در زندگی نصیبش می شود.
به قول مولانا:
ای برادر تو همان اندیشه ای* مابقی تو استخوان و ریشه ای
قطار سانست لیمیتد نمایشی است دیالوگ محور که بیننده را با سئوالاتی مواجه می کند که قطعا بسیاری از ما در طول روز ، ماه و یا سال به آن اندیشیده ایم. گاهی پاسخی گرفته ایم و گاهی نه. دیدن این نمایش خوش ریتم با بازی های بسیار عالی احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی را به علاقمندان تئاتر؛ فلسفه و تاریخ توصیه میکنم. ... دیدن ادامه » دست مریزاد به گروه اجرایی و کارگردان و مترجم اثر خانم حیدریان.
انتخاب این بیت از مولانا چقدر با اثر همخوانی داشت.
۲۵ آذر ۱۳۹۶
ممنون از متن خوبتون.
۲۵ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
از میان دیالوگ های نابی که خاطرم مانده:

سفید: یارو مرد؟
سیاه: امیدوارم. چون ما که چالش کردیم.
خرید بلیت سانس های تازه یکشنبه ۲۶ و دوشنبه ۲۷ آذرماه این نمایش با بازی احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی همینک آغاز شد.
صدف اسمعیل پور این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید