تیوال فیلم تنگه ابوقریب
S3 : 02:25:41
 بها: ۳,۵۰۰، ۴,۰۰۰، ۴,۵۰۰ و ۵,۰۰۰ تومان
: بهرام توکلی
: جواد عزتی، امیر جدیدی، حمیدرضا آذرنگ، علی سلیمانی، قربان نجفی و مهدی قربانی
: سعید ملکان
: محمدرضا شجاعی
: رشید دانشمند
: امیرحسین قاسمی
: محمدرضا منصوری
: علی مردانه
: محسن روزبهانی
: محمد عسگری
: کیورث عباسی
: علی مرادخانی
: محمد بدرلو
محصول مرکز فیلم و سریال سازمان هنری رسانه ای اوج

خرید:
» کیفیت 480 (بها: ۳.۵۰۰ تومان)
» کیفیت 720 (بها: ۴.۰۰۰ تومان)
» کیفیت 1080 (بهای ۴.۵۰۰ تومان)
» کیفیت 4K (بها: ۵.۰۰۰ تومان)

فیلم داستان مقاومت گردان عمار در تنگه‌ای به همین نام است . در این حمله که در سال ۶۷ اتفاق افتاد دشمن حمله وسیعی در سراسر جبهه جنوب انجام داد و قصد داشت با گرفتن این تنگه به اکثر شهرها و جاده‌های کشور دسترسی پیدا کند.

کیفیت ۴۸۰: ۳.۵۰۰ تومان
کیفیت ۷۲۰: ۴.۰۰۰ تومان
کیفیت ۱۰۸۰: ۴.۵۰۰ تومان
کیفیت ۱۰۸۰ (HQ کیفیت بالا): ۵.۰۰۰ تومان

گزارش تصویری تیوال از اکران مردمی فیلم تنگه ابوقریب / عکاس: آرمین احمری

... دیدن همه عکس ها »

گزارش تصویری تیوال از نشست پرسش و پاسخ فیلم تنگه ابوقریب / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس ها »

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
موسسه فرهنگی هنری کارنامه اعلام کرد

فیلم "تنگه ابوقریب" کاندیدای دریافت جایزه مدال خورشیدی در چهارمین سال اهدای این جایزه معتبر هنری برای برترین طراحی صحنه سال سینما شد.
مراسم جایزه مدال خورشیدی که با همت موسسه کارنامه و همراهی دانشگاه تهران برگزار می شود، هر سال برترین طراحی صحنه در تئاتر، سینما و سریال را معرفی می کند.

مراسم این دوره روز پنجشنبه 29 آذرماه 97 ساعت 19 در نگارخانه پردیس هنرهای زیبای داشنگاه تهران برگزار خواهد شد و حضور برای عموم علاقمندان تئاتر بخصوص دانشجویان ازاد است.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کاش میشد آدم هیچی یادش نمونه....
تنگه ابوقریب
کاری ندارم چه فیلمی دیدین و چه فیلمی ندیدین ولی ازتون میخوام حتما این فیلمو به نظاره بشینین
نه به مسائل فنی فیلم کار دارم نه به حواشی که داره و نه به انتقاد ها و یا تعاریفی که ازش شده
این فیلم به نظرم حق مطلبو ادا کرد
فیلم سرتاسر عشق بود و زندگی
امکان نداره این فیلم رو ببینین و ته قصه گریه نکنین . وقتی میفهمین که این دسته گلا ، این مردای مرد اینطوری با دست خالی رفتن و نذاشتن دشمن وارد خاکشون بشه و شهید شدن ، اونوقت میبینین که چقد به شهدای عزیزمون بدهکاریم ، خیلی زیاد .
فقط به این شهدا نه به هر مسئول و رئیس و سیاستمداری ، ادمایی که از شهدا نردبون ساختن و رفتن اون بالا بالاها نشستن و فقط مزخرف و یاوه میگن
تنگه ابوقریب ، غریبی شهدای ما رو تو خیلی از عملیات ها نشون داد که این فقط یکی از اون عملیات ها بود . شهدایی که خونوادشونو رها کردن ... دیدن ادامه » تا از مملکتشون از خونواده هاشون دفاع کنن . دمشون گرم
ممنونم از بهرام توکلی از سعید ملکان از امیر جدیدی از جواد عزتی و از حمید رضا اذرنگ و همه بانیان و دست اندرکاران این فیلم ارزشمند
گشنه و تشنه و زخمی پشته هم تحریمو تحریم ما هنوزم بعد ۳۰ سال وسط ابوقریبیم
تنگه ای که تویه حفظش رد یک معجزه پیداست تنگه ای که دشمن از اون کل آبادانو میخواست
درد عالمو کشیدیم این روزا دردی نبینیم ما جوون دادیم که امروز ناجوونمردی نبینیم
واسه اینکه خوردن حق بین مردم جا نیفته خیلیا رفتن که این خاک دست خیلیا نیفته
روی مین رفتن که امروز زیر پامون مین نباشه جونشونو هدیه دادن حاله مردم این نباشه

http://music-fa.com/download-song/2912
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
صدا همشون میپیچه تو گوشم خیلیاشون یه زخمم برنداشته بودن
اینجوری تابیده بودن به خودشون از تشنگی بچه ها معصوم
کاش میشد آدم هیچی یادش نمونه رضا
چه حال عجیبی داشت دیدن این فیلم.

به اندازه غربت همه ی شهدای گردان عمار گریه کردم.شهدایی که اجازه ندادن ما تو جنگ شکست بخوریم، شهدایی که اجازه ندادن یه وجب از خاک این سرزمین از دست بره.برای شهدای کشورم بیش از یک ساعت گریه کردم نه بخاطر اینکه فیلمی دیدم که از دیدنش احساساتی شدم بخاطر اینکه دریچه ی دیگه ای از زندگی برام تشریح شد، دریچه ای که شاید هیچ وقت تا این اندازه برام ملموس نبوده.

واقعاً چطور میشه که نسلِ جوانِ دیروزِ کشورم برای حراست از ناموس و کشورشون به راحت ترین شکل ممکن جون خودشونو فدا میکردن اما نسل جوانِ امروز از ناموس خودش فیلم میگیره تا یه هموطن وطن فروش، اونطرف مرزها این فیلمو پخش کنه و مدعی بشه که تو ایران آزادی نیست تا به یه نونی برسه؟
چطور میشه که اونا عاشقانه برای آینده کشورشون میجنگیدن ولی مسئول و مدیرِ امروز کشور قدر تلاش اونها رو نمیدونه و اونطور که باید برای بالندگی ایران زمین کار نمیکنه؟

اگر این دسته گلایی که پر پر شدن زنده بودن الان ایران ما چه شکلی بود؟ وای که گریه امونم نمیده تا بنویسم :'((

بهترین توضیح رو جناب مهران غفوریان درمورد این فیلم گفت:
((بنظرم خود این بچه ها (شهدا) این فیلم رو ساختن))

عالی بود
10/8/5

جناب ... دیدن ادامه » سعید ملکان
به سینمای ایران صفا بخشیدید،
درود بی پایان بر شما..........
تنگه ...



تا پیش از فیلم" من دیه گو مارادونا هستم" سینمای بهرام توکلی در نزد مخاطبان، سینمایی با فضا سازی های عبوس شناخته میشد. سینمایی که گاها در آن رویکرد اقتباسی بر آثار تنسی ویلیامز حاکم بوده است و میتوان به فیلم های اینجا بدون من که با نگاهی به نمایشنامه " باغ وحش شیشه ای" و بیگانه که بر اساس نمایشنامه "اتوبوسی به نام هوس" شکل گرفته است، اشاره کرد. بهرام توکلی با فیلم "من دیه گو مارادونا هستم" خلاف جهت همیشگی خود حرکت میکند و برای بیان انگاره های فلسفی خود، تغییر لحن میدهد. او هر چقدر پوچی را در آثار قبلی اش جدی گرفته بود، با "من دیه گو مارادونا هستم" با آمیختن چاشنی هذیان، رنگ کمدی و شوخی به آن داده بود. . فیلمی که به طرز مبهمی مهجور و مظلوم ماند. بنابراین بهرام توکلی با "من دیه گو مارادونا هستم" نشان داد که میتواند ... دیدن ادامه » به راحتی به جدال تمام ذهنیت های بر جا مانده از سینما خود برود

اینبار بهرام توکلی با فیلم "تنگه ابوقریب" نشان داد که بلد است چگونه دغدغه های دیگری را با زبان سینما عنوان کند. زبانی که دیگر نه به آن می توان برچسب روشنفکری را زد و نه سینمای مستهجن را. فیلم "تنگه ابوقریب" تلاشی است مستقل برای نمود وجوه ناشناخته جنگ که پیشتر در سینمای دفاع مقدس به نام عده ی قلیلی زده شده بود و تنها در همان مسیر همیشگی و به تکرار افتاده اش به راه خود پیش میرفت. سینمای دفاع مقدس که غالبا با پرداخت به دوران بعد از جنگ قصد داشت مخاطب را با قهرمان اصلی داستانش همراه کند و یا غالبا تلاش میکرد فاصله خود را از خط مقدم جبهه به دلیل ضعف در نمایاندن جلوه‌های ویژه میدانی صحیح حفظ کند، همیشه در نشان دادن چهره واقعی جنگ با اما و اگر مواجه بود. اما و اگری که درک ایثارگری های انسان های جنگ را محدود به ترسیم صحنه های جنگ به شکل تلطیف شده و دراماتیک و قهرمان پردازانه می کرد.

بهرام توکلی با "تنگه ابوقریب" کارزار جنگ را نمیخواهد به روایت گری سلحشورانه و حماسی سازی های شعار گونه بسپارد. او میخواهد زبان سینمای خود را اینبار نه به دیالوگ، که به تصاویر بسپارد. تصاویری که به بهترین شکل ممکن توانسته است راوی گری کنند البته با بازی گوشی های دوربین در چندگانگی زاویه دید. بهرام توکلی تمام هم و غم خود را روی کارگردانی اثرش متمرکز کرده و نوشتن فیلمنامه ای مدون را که همیشه برای او اولویت اول بوده است را، به دست فراموشی سپرده است. می توان گفت که او نگرش ساختاری به متن داشته است و علیه عرف رایج در فیلمنامه نویسی اش شوریده است. او در "تنگه ابوقریب" زبان صحنه سازی را به عنوان زبانی بی تعارف و بی پرده و فاقد نرمش انتخاب کرده است.

"تنگه ابوقریب" فیلمی است که نمیخواهد آرمان خود را آمیخته به ایدیولوژی کند. از اینکه نشان دهد در بحبوبه نبرد اهریمنی سربازانی بوده اند که ترس جان کرده اند، ابایی ندارد که طبیعتا این طبیعت جنگ است. همچنین نمیخواهد در وادی نگاه اسطوره سازانه همیشگی سینمای دفاع مقدس در قهرمان سازی های غیر واقعی بیفتد. به همین دلیل است که تشنگی قهرمانان تنگه ابوقریب، را میشود باور کرد، تیرخوردنشان را و شهید شدنشان را. "تنگه ابوقریب" نمیخواهد مثل اکثر فیلم های هم ژانر خودش ادبیات سازی کند و یا حتی الگوسازی از شخصیت‌هایش را به یادگار بگذارد. بازی ماندگار جواد عزتی بقدری بی بدیل میماند که میتوان کلیه کنش و واکنش های او را در سکانس های حضورش برای بازیگران این ژانر تدریس کرد.

فیلم "تنگه ابوقریب" به قدری در ژانر خودش اثری بی رقیب و استاندارد جلوه میکند که میتوان آن را به لحاظ ساختاری با فیلم های جنگی هالیودی مقایسه کرد. از این منظر فیلم "تنگه ابوقریب" را میتوان با دانکرک آخرین ساخته کریستوفر نولان مقایسه کرد. در هر دو فیلم شخصیت پردازی به حداقل می رسد و فیلمسازان بیشترین توجه خود را به متاثر شدن انسان هایی از یک مکان خفقان آور دارند. در هر دو فیلم داستانگویی تصویری رویه هر دو کارگردان میشود و دلهره آوری از جنگ در قلع و قمع شدن نیروهای وطنی در دفاع و یا در اسیر نشدن به حد اعلای خود می رسد. بازخوانی جنگ در ابوقریب برای کسانی که حافظه تاریخی و راستینی ندارند، میتواند تلنگری باشد بر وضعیت امروزی جامعه. به قول مهدی پاکدل ( بازیگر فیلم ) که در صفحه مجازی اش با کنایه نوشت بود:" یشنهاد می‌کنم مسئولان فیلم تنگه ابوقریب را ببینید شاید کمی خجالت بکشند!".

http://www.armandaily.ir/fa/news/main/229635/%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%C2%AB%D8%AA%D9%86%DA%AF%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%82%D8%B1%DB%8C%D8%A8%C2%BB
یکی از معدود خوب های جشنواره فجر بود و با نقد شما به راحتی میشه دوباره دیدش.
کاملا باهاتون موافقم تمرکز کارگردان روی صحنه آرایی بود و انصافا خوب از پسش براومد و حتی رقیب خودش (اگه رقیب بشه بهش گقت) فیلم به وقت شام رو به راحتی پشت سر گذاشت و دقیقا نبود تمرکز ... دیدن ادامه » و جهت گیری ایدئولوژیک در این فیلم جنبه انسان دوستانه این ژانر رو بالاتر از دیگر خصیصه ها نشون میده و یک خاطره خوب رو در ذهن مخاطب جا میگذاره.
ممنون آقای کیانی
۲۲ مرداد ۱۳۹۷
بسیار ممنون از مطلب زیباتون

تا بحال در نظرات، این همه تفاهم با هیچکس نداشتم :) کاملا نظر بنده بود هر چی که زحمت کشیدید و نوشتید
۰۱ شهریور ۱۳۹۷
@علی عبداللهی

خواهش میکنم جناب عبداللهی عزیز
چه جالب که هم نظر بودیم :) ممنون که وقت گذاشتید و خواندید
۰۳ شهریور ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام دوستان احتمالا از ابتکار (یا بهتر بگم فاجعه) ایجاد شده در گروه بندی و برنامه نمایش فیلمها و بلیت فروشی جشنواره سی و ششم خبردار شدین. با خرید دو سری بلیت 11 تایی خریدار ز سودای سیمرغ (۱) دو فیلم و از سودای سیمرغ (۲) یک فیلم (البته به انتخاب عزیزان برنامه زیر) برای خریدار قابل تماشا نخواهد بود. برای بنده حقیر سرا پا تقصیر که با کلی اشتیاق و هیجان امسال موفق به خرید بلیت بصورت اینترنتی شدم، فیلم تنگه ابوغریب یکی از فیلمهای از دست رفته می باشد (فیلمهای کامیون و مغزهای کوچک زنگ زده نیز دو فیلم دیگری است که مثل مدال طلای نقی معمولی از مشت بنده ربوده شده است!)
القصه، اگر هرکدام از عزیزان بلیت فیلم تنگه ابوغریب را دارد که نمی خواهد (یا بهتره بگم نمی تواند) ببیند، ممنون میشم به بنده اطلاع بدهد. همچنین فیلمهای کامیون و مغزهای کوچک زنگ زده
امیدوارم به آرزوهای ... دیدن ادامه » بزرگ و کوچکتون برسید
navidjahan، زهره مقدم، رضا بولو و نیلوفر ثانی این را خواندند
farhad riazi این را دوست دارد
شما اسکار بدشانسی باس بگیرین....سه تا از بهترین‌های احتمالی رو از دست دادین....من فقط اطاق تاریک رو ندارم از خوبا
۰۵ بهمن ۱۳۹۶
خیلی ممنون
۱۱ بهمن ۱۳۹۶
دوست عزیز بد شانسی بزرگتر و عامه تر اینه که ما در دوره ای هستیم که بدترین جشنواره های سینمایی در حال انجام هستش..نه نوآوری..نه فرصتی برای دیده شدن فیلم اولی ها..مستند ها و فیلم های هنر و تجربه و لذت دیدن فیلم های برتر خارجی برتر رو پرده ی سینمایی که در هر ... دیدن ادامه » جشنواره در دنیا مرسومه..!! اکران زود هنگام 20 تا فیلم که نصفش هم با قصد و غرض سیاسی و تجاری ساخته شده که نشد جشنواره..! تنگه ابو قریب و مغز های کوچک زنگ زده و...فیلم هایی اند که حداکثر تا چند ماه دیگه بی کم و کاستی اکران خواهند شد.من یادمه 10 سال پیش فیلم هایی رو پرده دیدم که تا همین پارسال اکران تو بخش هنر و تجربه نشده بود..و یا حس خوب دیدن فیلم های خارجی ای رو پرده را حس کردم که واقعن لذتش دوچندان است ..به این کاستی ها و افسوس ها باید گفت بد شانسی.
۱۴ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید