تیوال تئاتر
S3 : 23:10:33
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال

 

behrooz abdi
درباره نمایش ستاره شناس i
نمایش ستاره شناس را بسیار پسندیدم، نمایشی خوش ریتم،کارگردانی بسیار حساب شده ( بخصوص در طراحی صحنه) طراحی صحنه ی جناب حسنلو کاملا با فضای اثر همخوانی داشت. نمایش به دور از هر گونه خودنمایی بیهوده در عناصر نمایشی به زیبایی روایت خود را بیان می کند. بازی هر سه بازیگر نمایش دیدنی است. احمد ساعتچیان این بار در قالب شخصیت هایی که بازی می کند حضوری قوی و دوست داشتنی دارد. نمایشنامه ستاره شناس حرف برای گفتن بسیار دارد، متن جدای از لحظاتی که باطنز موقعیت همراه است ،خیلی موشکافانه به تحلیل روانشناختی انسان در موقعیت های مختلف می پردازد تا حدی که گویا ما نیز بعنوان تماشاگر در مطب دکتر روانشناس هستیم.
برای گروه آرزوی اجراهایی موفق را دارم. خسته نباشید.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
somayeh tavakoli
درباره نمایش ستاره شناس i
نمایش فوق العاده ای بود، بازیها، موسیقی، موضوع بسیار جذاب و عالی بود. پیشنهاد میکنم حتما ببینید.
خسته نباشید میگم به جناب نوری عزیز و گروه بازیگری این نمایش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آوا
درباره نمایش مرگ دیوانه i
گفتگوی تیوال با کمال عبدی | عکس
» گفتگوی تیوال با کمال عبدی

گفتگوی تیوال با کمال عبدی / کارگردان.

۴۷ دقیقه پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این نمایش رو دو جور میشه دید. اگر با منطق و دید منتقدانه ببینید احتمالاً لذت زیادی نخواهید برد. ولی اگر با احساستون ببینین، میتونین درگیرش بشین و ازش لذت ببرین... البته لذتِشم شیرین نیست... اما دوست داشتنیه.
داستان، طراحی صحنه، بازی‌ها... هیچکدوم پیچیده نیستن! اما با همه سادگی، به خاطر حسی که در جملات و قصه هست، تماشاچی میتونه درگیر بشه و دوستِش داشته باشه.
تارا یونس تبار این را خواند
*مریم* این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دانش
درباره نمایش خانه ما i
با سلام به دوستان نیوالی
من اصلا ادم حرفه ای در تاتر نیستم و این موضوع یکی از تفریحات من هست اما واقعا دیدن بعضی نمایش ها اینجوریه که ادم نه تنها حیف اون پول که بیشتر حیف وقت و اعصابی که میداره از جمله همین نمایش که
من وقتی دیدم امتیار 4.6 گرفته و حتی از رویای نیمه شب هم امتیاز بالاتری داره و یکی دوتا نفدی که خوندم فک کردم لابد کار جالبیه امااا دریغ دریغ دریغ
اول اینکه به احتمال بالا کسایی که پست گذاشتن همون دوستانی هستنئ که امشب هم در سالن بودند تقریبا تمام صندلی های اجرای امشب از دوستان بازیگران بود که خیلی سرو صدا و مزاحمت و خنده الکی داشتند و ازا ون بدتر اینکه ضمن احرا از همین خنده ها خود بازیکران هم دچار خنده شدند جوری که نقش مادر خانواده از صحنه ز شدن خنده رفت بیرون!!!!! عجییببب بود و زننده اصلا. جای تاسفه واقعا موضوع روزمره مشکلات با دیالوگهای ... دیدن ادامه » ضعیف مسخره که بعضا در تاکسی ها طنز بهتری رو حتی میشه شنید از مردم معمولی
بازیها بد نبود ولی در حد متوسط فقط خود کارگردان و نقش پسر بازی یکمی خیلی کم از بقیه یهتر بودند.
انقد از اول تا اخر اجرا با ساعتم نکاه کردک که چرا تموم نمیشه و قشنگ خستگی بیشتر و بیحوصلگی بیشتر داشت این کار برای تماشاچی های البته غیر فامیل. مشئله اینجاست وقتی قراره از موضوعات روزمره حرف زده بشه چون مووضع تکراریه باید قالب یا اجرا یا چیزهای خلاق دیگه ای وجود داشته باشه برای جذابیت کار. متاسفم که وقت نلف کردم با دیدن این تاتر و حال من بدتر شد به جای اوقات خوب.
فرزاد این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
شیما
درباره نمایش دختر یانکی i
و بالاخره رفتممممم
بعد از ۳سال گذشت از نمایش دختر یانکی، دوباره این نمایشنامه نیل سایمون عزیز با گروه جدیدی اجرا رفت، اجرای صمیمی با گروه دوست داشتنی قوی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
شیما
درباره نمایش دختر یانکی i

اندی: شعار ما اینه درمانی برای جامعه ی بیمار، ما پزشک نیستیم ما تشخیص دهنده ایم. ما در واقع نقطه ی درد و نشونه میریم، دستمون و میذاریم رو نقطه ی حساس جامعه..
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با احترام به عوامل نمایش به نظرم این ضعیف ترین نمایش این یکسال بود بازی ها کارگردانی نمایشنامه طراحی صحنه خیلی بد و سطحی بود خسته نباشید
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
رضا افشاری
درباره نمایش من عجیب i
برای رده سنی ۵ تا ۷ سال هم مناسبه این نمایش؟
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آوا
درباره نمایش پیتزا جهان i
گفتگوی تیوال با فرید فرمانبرداری | عکس
» گفتگوی تیوال با فرید فرمانبرداری

گفتگوی تیوال با فرید فرمانبرداری / کارگردان.

۱ ساعت پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در نمایش کاریزمای منفی، هرچه اجرا به پیش می‌رود، جهان نمایش و فضای آن بزرگ و بزرگتر می‌شود. انگار که فضاسازی‌ها کره‌های متحدالمرکزی هستند که درون هم قرار گرفته‌اند و هر صحنه کره‌ی بزرگتری را برای مخاطب آشکار می‌کند. در این نمایش شاهد تولد یک ضدقهرمان هستیم که قصد دارد با برهم زدن نظم دنیای اطراف خود، از خود، یک کاریزمای منفی به جهان بشناساند. با تمام پراکندگی‌ها و درهای بیشماری که هر صحنه به روی تماشاگر باز می‌کند، متن از انسجام جذابی برخوردار است.
شخصیت پردازی‌ها، نورپردازی و جابه‌جایی اکسسوار صحنه همگی در خدمت متن و منطبق با آن هستند. به خصوص نورپردازی از نکات موفق این اثر است.
بازیگران در حد راضی‌کننده‌ای موفق به شکار نگاه و تمرکز مخاطب می‌شوند. هرچند که با تمرین بیشتر می‌توانند حد رضایت‌مندی را بالاتر ببرند.
یکی از نقاط قابل ... دیدن ادامه » تامل این اثر، تلاشی است که در راستای طراحی صحنه و لباس، به خصوص لباس، صورت نگرفته است‌. نکته‌ای که انجام آن، می‌توانست جذابیت اثر را دو چندان کند.
کاریزمای منفی، در طول اجرا، احساسات متضاد و متفاوتی از کسل شدن تا غافلگیر و میخکوب شدن را برای مخاطب به ارمغان می‌آورد.
درجه کیفی نمایش: بین B و C
کارگردانی: ۸/١۰
متن: ۸/١٠
بازی ها : ۷/١٠
طراحی نور: ۸/١٠
طراحی لباس: ۶/١٠
طراحی صحنه: ۶/١٠
گریم و چهره‌پردازی: ۷/١٠
موسیقی و افکت صوتی: ۷/١۰
امیرعلی ابراهیمی این را دوست دارد
متشکرم از نظرتون
۸ دقیقه پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آوا
درباره نمایش خانه شکلاتی i
گفتگوی تیوال با فرشید هدی | عکس
» گفتگوی تیوال با فرشید هدی

گفتگوی تیوال با فرشید هدی / نویسنده و کارگردان.

۲ ساعت پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آدنا
درباره نمایش دریم لند i
سلام. احتمال تمدید شدن این نمایش وجود داره؟
آوا تدین این را خواند
سلام، احتمالا تا ۸ شهریور
۱۷ دقیقه پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام. چرا تخفیف وفاداری من فعال نمیشه؟ سیزیف رو قبلا ریده بودم
*دیده بودم
:)))
۲ ساعت پیش
درود بر شما
جناب غلامشاهی دوباره تست بفرمایید.
با سپاس
۲ ساعت پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آلبوم
از نمایش دختر یانکی i
۳ ساعت پیش
محمد عسگری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
درود بر تمامی هنرمندان عزیز، در اجرای " پس از برخورد جسم سخت به سر" به مورخ ۲۸ مرداد روز دوشنبه حضور پیدا کردم. اجرا بسیار با عجله شروع شد که هنوز برخی از تماشاچیان مشغول نشستن یا گفت و گو بودند و هنوز سالن به سکوت کامل نرسیده بود.اجرا سه اپیزود داشت. اپیزود اول با کاراکتر یک دختر شروع شد که بسیار درگیر کننده بود چرا که سرشار ار حس و اوج و فرود های خوب چه از لحاظ کلامی ، حسی و پاساژهای حسی. که متاسفانه در قسمت پایان بندی اپیزود اول بودیم که چندین تماشاگر وارد سالن شدنند که ارتباط را بین بازیگر و مخاطب قطع کرد امیدوارم در اجراهای بعدی این اتفاق نیوفتد. اپیزود دوم کاراکتر پسر بسیار مکث های زیاد و بدون تمهید داشت که اصلا در خور متن نبود و بسیار اکتهای تکراری خسته کننده بود و از مکث ها طوری برداشت
می شد که گویی متن از یاد بازیگر رفته و ناگهان یادش ... دیدن ادامه » می آید . اپیزود سوم کاراکتر پسر قابل باور نبود و بازی کردن در او مشهود بود و هیچ حسی را در مخاطب زنده نمی کرد و برای حفظ کردن ریتم ، دیالوگ ها را با سرعت بالایی
می گفت و تداعی کننده یک پادکست رادیویی بود و هیچ مکث دراماتیکی نداشت و فرصتی برای فکر کردن به دیالوگ ها برای مخاطب وجود نداشت. صندلی پشت داری که روی آن ویدئو پرژکتور قرار داشت باعث مختل شدن دیده تماشاگران ردیف اول شده بود می توانست یک چهار پایه باشد که پشتی صندلی دیده مخاطب ردیف اول را مختل نکند. و در آخر خسته نباشید عرض میکن خدمت همه دوستان گرامی هنرمند و کارگردان کار و امیدوارم کارهای بسیار خوبی از ایشون و تک تک بازیگرانشان شاهد باشیم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با سلام خدمت همگی دوستان تیوالی
ما برای پنجشنبه و جمعه ۳۱ مرداد و ۱ شهریور ۲۵ درصد تخفیف در نظر گرفتیم که شرمنده ی کسانی که به دلیل مشکلی که در خصوص قیمت نمایش دارند و نمیتونن نمایش رو ببینند، نشیم
امیدوارم شما دوستان عزیز رو ببینیم و نظراتتون رو بشنویم.
فرزاد جعفریان و بهار گراوندی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پنج نمایش دیگر در راه مریوان | عکس
معرفی داوران جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی مریوان
» پنج نمایش دیگر در راه مریوان
... دیدن متن »

معرفی هیات داوران و نیز آثار منتخب بخش جشنواره‌های کشوری خیابانی، تازه‌ترین رویدادهای چهاردهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی مریوان هستند.

 به گزارش تیوال به نقل از ستاد خبری چهاردهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی مریوان، فاتح بادپروا دبیر این دوره جشنواره، طی حکمی، مهرداد رایانی‌مخصوص، شهرام زرگر و مه‌لقا باقری را به عنوان داور سه بخش "بین‌الملل"، دگرگونه اجرایی" و "مرور" معرفی کرد.

طی این حکم، مجید امرایی، مجید صالحی و امیرحسین شفیعی نیز داوری بخش‌های "آزاد"، " آیینی سنتی" و "کودک و نوجوان" را به عهده دارند.
مهرداد رایانی‌مخصوص دارای مدرک دکترای تئاتر از دانشگاه منچستر علاوه بر سابقه هنری به عنوان نویسنده، کارگردان، مترجم و منتقد، تاکنون درعرصه مدیریت هنری نیز مسئولیت‌های مختلفی داشته است.
شهرام زرگر دانش‌آموخته بازیگری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و فوق‌لیسانس ادبیات نمایشی از دانشکده سینما تئا‌تر دانشگاه هنر است. او عضو هیات علمی دانشکده سینما و تئا‌تر دانشگاه هنر است و چندین کتاب را در حوزه ادبیات نمایشی به فارسی برگردانده.
مه‌لقا باقری فارغ‌التحصیل رشته کارشناسی کارگردانی تئاتر از دانشگاه سوره و فوق‌لیسانس کارگردانی تئاتر از دانشگاه تربیت مدرس است. او به عنوان بازیگر در تئاتر، سینما و تلویزیون فعالیت دارد. کارگردانی چند اثر نمایشی نیز در کارنامه کاری او دیده می‌شود.
مجید امرایی، دراماتراپیست، کارگردان تئاتر، روزنامه‌نگار و استاد دانشگاه است. او دانش‌آموخته کارشناسی رشته تئاتر در گرایش نمایشنامه‌نویسی دانشگاه آزاد اراک و کارشناسی ارشد دانشکده هنر و معماری  است. امرایی دارای مدرک دکترای دراماتراپی از انستیتو بین‌المللی هنر درمانی کشور فرانسه است. چند کتاب تالیفی نیز دارد.
سیدمجید صالحی دارای مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشکده هنر و معماری تهران است. او به عنوان بازیگر، کارگردان، نویسنده، تهیه‌کننده و ترانه‌سرا شناخته می‌شود.
امیرحسین شفیعی که سابقه‌ برگزاری جشنواره‌ها و همایش‌های متعددی را در کارنامه‌ فعالیت‌های اجرایی خود دارد، مدیر دفتر تئاتر خیابانی مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری است. او کارگردانی و نویسندگی چندین اثر نمایش را به عهده داشته و پیش از این هم با چند اثر نمایشی، در جشنواره تئاتر خیابانی مریوان حضور داشته است.

 پنج نمایش دیگر در راه مریوان
در خبر دیگری از این جشنواره آمده است که پنج نمایش به عنوان آثار برگزیده جشنواره‌های کشوری خیابانی به چهاردهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی مریوان، راه یافتند.
اسامی نمایش‌های راه یافته به این بخش به شرح زیر است:
 "لاره فرهاد" به کارگردانی سروش پیمبری از جشنواره ارس
- "کتاب قدیمی پدر بزرگ" به کارگردانی نرگس خاک کار از جشنواره کودک همدان
- "بیل ۲۱۴" به کارگردانی مصطفی کولیوندی از جشنواره شرهانی
- "این کجا و آن کجا" به کارگردانی پژمان شاهوردی از جشنواره هرسین
- "دست کاری" به کارگردانی هادی ضیائیان پور از جشنواره لاهیجان

چهاردهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی مریوان با محوریت گردشگری و با دبیری فاتح بادپروا یکم تا پنجم شهریور ماه برگزار می‌شود.

 

 

 

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اگر میخواهید درک خوبی از این نمایش داشته باشید می باید همه ذهنتان و قلبتان را به این تیاتر بدهید و دمی حواستان پرت نشود.
برشی از زمان میان دو فرد ... رابطه ای که تمام شده اما تشده
علاقه ای که نیست دیگر ولی هست... یک خط با کمترین فراز و فرود.. هر رابطه ای می تواند به چنین فرجامی بینجامد...
سفارش میشود پیش از دیدن این تیاتر لا موزیکا و لاموزیکای دوم را نخوانید لاموزیکای سوم نمایش دیگریست.
بازی های روان در خدمت نمایشنامه به همراه نورپردازی و دکور مختصر و سودمند در خدمت فهم نمایشنامه مخاطب را وا می دارد که اعتراف کند در این تیاتر بازار امروزه تیاتر متفاوتی را دیده است
و شاید به مانند من بخواهد این تیاتر را یکبار دیگر ببیند.
موافقم
لاموزیکای اول و دوم و چهارم و شصت و چهارم را چیزی به کسی نمی گوید..
ولی به نظرم بدانید قبل رفتن با دوراس روبرو هستید...
فضای سرد و بی حوصله و پر از حرفهای نگفته.. از یک انسان مدرنیته و دغدغه هایش
چیزی که تو کشور ما همچنان نیست... یا شاید خیلی کم هست...
تازه ... دیدن ادامه » در کشور ما تعریفی از ازدواج سپید راه افتاده... مونده هنوز تا لاموزیکا بشود..
همین
۱ ساعت پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ویدیو
درباره نمایش لاموزیکا سوم i
«لاموزیکا سوم» به کارگردانی جلال تهرانی در مکتب تهران به روی صحنه می رود
» ویدئویی از نمایش «لاموزیکا سوم»
۴ ساعت پیش
مینا این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
برای بار دوم دیدم این اجرا رو. (قابل توجه نیلوفرجان و جناب جعفریان گرامی ؛) )
هنوز به اندازه بار اول عجیب بود برام. :) اما باز هم دوست داشتمش.
خوشحال شدم که همهمه ای که در شب های اول اجرا مانع شنیدن دیالوگ ها میشد، کمتر بود و هماهنگی در اجرا بیشتر.
باز هم به نظرم جا داره که اجرا پخته تر و منسجم تر باشه.
ولی به خاطر ریسک گروه در انتخاب این متن و این شیوه برای اجرا، بهشون آفرین میگم.
فرزاد جعفریان، نیلوفر و مرتضی سوری این را دوست دارند
مخلصیم :)))
۵ ساعت پیش
ای وااااااااای من..چقدددد جالب بوده..
الهیییی قربوووووونت برم عزیزم ❤❤❤❤
۳ ساعت پیش
خیلی عجیب بود برام ! :))))))
سلامت باشی نیلوفرجان :)
۲ ساعت پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
احسان زیورعالم - منتقد تیاتر

این روزها بدون‌شک برای تولید یک اثر نمایشی فرصت زیاد است و با اینکه هزینه تولید یک اثر هنری می‌تواند سرسام‌آور باشد؛اما شرایط برای تولیدات ارزان‌قیمت نیز مهیاست. کافی است کمی همدلی گروهی در کار باشد. کارگردان و نویسنده و بازیگر را یکی کرد و تا جای ممکن از داشتن دکور پرهیز کرد. همه چیز به نقش‌آفرینی خلاصه می‌شود و البته اندیشه‌ای اولیه که می‌خواهد بدل به داستان شود.




هر چند نمی‌شود منکر جذابیت‌های ساختارشکنی شد؛ اما واقعیت آن است از هر 100 نمایش در تهران به سختی یک نمایش می‌تواند ساختارشکن باشد و با مخالفت‌هایش مبنی بر اشکال رسمی و مرسوم تئاتر، شکل تازه‌ای بیافریند. اساساً نمایش‌ها ایده‌هایی هستند که در مرحله ایده متوقف می‌شوند و در بهترین حالت می‌توانند بیانه‌هایی برای آنچه اندیشده‌اند شود؛ اما در نهایت نمایش پا نمی‌گیرد. این شکل نگرفتن نمایش را باید در یک مسأله جستجو کرد و آن هم ندانستن ریشه‌های اولیه نمایش برای برساختن اثر شخصی بر آن است. به عبارت ساده‌تر، اگر برشت موفق می‌شود ساختار تازه‌ای برپا کند، او از ساختارهای پیشین خود، آگاه بوده است.

در روزهای گذشته موفق به تماشای دو نمایشی شدم که به شدت در ساختار شبیه به یکدیگر بودند، هر چند از منظر محتوا هیچ نسبتی با یکدیگر نداشتند. یکی به شدت متأثر از تجربیات شخصی خالقش بود و ابعاد اجتماعی و حتی جهانی داشت و دیگری اثری به غایت سوبژکتیو است که احتمالاً برآمده از نگاه شخصی سازنده اثر نسبت به عشق است.

«در میان آبها» ساخته سامره رضایی داستان دختری افغان‌تبار اما زاده ایران است که برادرش تصمیم می‌گیرد به اروپا مهاجرت کند و در گیرودار عبور از دریا جانش را به دریا می‌بخشد. سامره رضایی در اثرش مجموعه‌ای از دردهای افغانستانی‌های ساکن ایران را جلوه می‌دهد که شرایط سختی زیستی آنان را مجاب به ترک ایران و عزیمت به اروپا می‌کند. نمایش دیگر «سلول خاکستری» از وحید رشیدی روایتی به شدت ذهنی از تقابل شخص کارگردان - البته در قالب مردی شکسته خورده - با تمام زنان زندگیش، زنانی که هر یک به دلایلی آنان را از دست داده است.

آنچه برایم جذاب بود ساختار یکسان هر دو نمایش در روایت است. هر دو نمایش مونولوگ‌هایی هستند که از زبان کارگردان/نویسنده روایت می‌شود و او تلاش می‌کند بدنش را به مثابه عنصر روایتی به کار گیرد. هر دو شکنجه روانی ناشی از مشکلات - اولی ابژکتیو و دومی سوبژکتیو- را در کش‌وقوس‌های فیزیکی و بدن در هم‌ریخته نشان می‌دهند. هر از گاهی ساختار روایی خود را می‌شکنند و لب به دیالوگ می‌گشایند و در نهایت برای بیانگری هنریشان به یک مدیوم دیگر پناه می‌برند. اولی از ویدئوآرت استفاده می‌کند و دومی از رقص.

کنجکاوی ... دیدن ادامه » زمانی برانگیخته می‌شود که چگونه دو موضوع کاملاً متفاوت از هم می‌توانند در یک ساختار تجمیع شوند. البته نمی‌توان منکر آن شد که چنین توانایی وجود ندارد؛ اما مسلم است ساختار شکل گرفته محصول یک اندیشه انقلابی بسان نگاه برشت علیه ارسطو نیست. چرا که برشت ارسطو را به خوبی می‌شناخت و برای هر عبارت و اصطلاح او واژ‌ه‌ای آفرید. اگر کمی در کلاس‌های آموزش تئاتر دقیق شویم به خوبی درمی‌یابیم در امور آموزشی نه خبری از خوانش پوئتیک ارسطو است و نه ارغنون کوچک برشت. در واقع هنرجویان بدون دانستن اندیشه گذشتگانی که تئاتر را رقم زدند و به صرف دانستن آنکه کدام نمایشنامه‌نویس در کدام دوره تاریخی کدامین متن را نگاشته، نمایشنامه‌نویس می‌شوند و از همان نقطه آغازین ساختارشکن. البته شاید بخش مهمی از بدنه پیشکسوت تئاتر ایران هم شناختی از اندیشه‌های ارسطو و برشت نداشته باشند؛ اما همه می‌خواهند بسان برشتی در برابر ارسطوهای زمانه‌اشان باشند.



آنچه بیش از هر چیزی در فُرم شکل گرفته برایم جالب بود فقدان تناسب میان اجزای نمایش بود. اینکه روال منطقی میان مونولوگ بودن و دیالوگ شدن در نمایش وجود نداشت. اینکه هیچ نسبتی میان مونولوگ و دیالوگ وجود ندارد. به عبارتی نمی توان هر چیزی را در کنار هم قرار داد و آن را بدون منطقی در ساختار درام پذیرفت. این فقدان تناسب البته در بیشتر آثار ایرانی امروزی یافت می‌شود. همه چیز هم به یک سرچشمه نامرئی ربط پیدا می‌کند که به هنرمند و درونیاتش بازمی‌گردد؛ اما فقدان تناسب ایجاد مانعی میان مخاطب و اثر می‌کند. درباره تناسب هیچ کس به اندازه ارسطو آسان و سهل سخن نگفته است. او به عنوان اولین نویسنده بوطیقای هنر، چه در پوئتیک و چه در ریتوریک درباره تناسب سخن گفته است.

ارسطو در بحث ماهیت معتقد است ساختار بر ماده ارجحیت دارد. اگر بخواهم آن را درباره نمایش‌های این روزها مثال بزنم، از دید ارسطو آنچه به عنوان روایت یا درام روی صحنه رخ می‌دهد ارجح بر ایده‌ای است که هنرمند دست‌مایه اثر می‌کند. ارسطو در پوئتیک با اشاره به نمایش آمفیارائوس اثر کارکنیوس گزارش می‌دهد نمایش به سبب عدم‌تناسب مورد استقبال مخاطبان قرار نمی‌گیرد. او برای رسیدن به تناسب به سراغ علت می‌رود. او می‌گوید هر چیزی که ساخته می‌شود با چهار علت را دربرگیرد. اول آنکه آن چیز از چه چیزی ساخته شده است و آن را علت مادی می‌نامد. درباره نمایش‌های مورد نظر این مسأله روشن است. یکی از وضعیت بد مهاجران افغانستانی در ایران است و دومی از شرایط روحی هنرمند. سپس می‌گوید با چه چیزی ساخته شده است و آن را علت فاعلی می‌نامد. هر دو نمایش با درام ساخته شده‌اند. سومین علت، با پرسش به چه شکلی ساخته می‌شود مطرح می‌شود: علت صوری. در اینجا باید ایستاد و پرسید علت صوری این دو نمایش چیست. یعنی همین مسأله که چطور مونولوگ و دیالوگ این‌چنین درهم‌تنیده می‌شود و بدون معیاری مشخص میانشان دالان‌های نامرئی کشیده می‌شود.

آنچه به عنوان صورت اثر دیده می‌شود موجب این پرسش می‌شود که چرا باید این صورت تئاتریکالیته باشد؟ چرا در شکل یک سخنرانی انجام نمی‌گیرد؟ چرا رمان نشده است؟ چرا چنین حراف است؟ چرا بدن در آن چنین برجسته است؟ این چرایی‌ها در علت آخر باید پاسخ داده شود: علت غایی. علت غایی پاسخ به این است که هر چیزی به چه دلیل ساخته شده است. شاید به شکل ساده بگوییم اثر هنری ساخته می‌شود تا حرف هنرمند بیان شود؛ اما با اتکا به سه دلیل قبل می‌پرسیم علت غایی تئاتریکالیته بودنشان چیست؛ با اغماض این مسأله که ما همه آثار را تئاتر بدانیم.



یکی از دلایل مونولوگی کردن نمایش‌ها ضعف در روایت است. در پوئتیک ارسطو از واژه‌ای به نام «Anagnorisis» یاد می‌کند. واژه‌ای یونانی که در ترجمه‌های متعدد کتاب ارسطو شناسایی ترجمه شده است؛ اما معادل واژگان انگلیسی «recognition» و «identification» است. مفهومی که در آن ما با دیدن درام درمی‌یابیم اوضاع بر چه منوالی است، قصه چیست و شخصیت‌ها چه می‌کنند و چه رابطه‌ای با هم دارند. همان چیزی است که به ما کمک می‌کنند زنجیره‌های دلالتی درون‌داستانی را کشف کنیم. ارسطو می‌گوید بهترین نوع شناسایی آن است که از وقایع داستان حاصل شود و شگفتی بر اثر وقایع محتمل پدید آید. شناسایی بدون تصنع و علامت و گردن‌بند باشد؛ بلکه از راه تعقل و اندیشه باشد.

آنچه مشخص است مونولوگ روش ساده‌ای برای شناسایی است؛ اما نه در مسیر تعقل کردن، بلکه در مسیر شیرفهم کردن. هنرمند چون توانایی روایت‌گری ندارد و نمی‌تواند زنجیره‌ علت‌ها را بچیند، به سراغ مونولوگ می‌رود و قطره‌چکانی آنچه در ذهن دارد را بیان می‌کند. نتیجه کار نوعی نقالی است با اندکی چاشنی هیجان و ما می‌مانیم که در این بی‌تناسبی علت غایی چه بوده است. بگذارید یک نکته دیگر نیز به این وضعیت اضافه کنم. جایی ارسطو ذیل مفهوم وحدت می‌گوید وحدت داستان در آن نیست که فقط یک شخص را موضوع تقلید قرار دهند؛ زیرا بر آن شخص وقایع حوادث بی‌شماری روی می‌دهد که بسیاری از آنها هرگز وحدت نمی‌پذیرد و همچنین از یک شخص اعمال بسیاری سرمی‌زند که هیچگاه به صورت یک عمل واحد درنمی‌آید.

این همان جایی است که دیالوگ و مونولوگ در هم ادغام می‌شود؛ چون موضوع نمایش‌ها اساساً شخص است نه کنش شخص. پس هنرمند هر آنچه در شخص وجود دارد را عیان می‌کند و ساختار رواییش مدام می‌شکند و نمی‌تواند آن را کنترل کند؛ در حالی که می‌تواند با انتخاب کنش شخصیت و تمرکز روی آن با حفظ ساختار روایی، داستانی منسجم‌تر و دقیق‌تر و متناسب‌تر بیان کند که علت غاییش نیز مشخص است.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مایکلفسکی نمایشی که بسیار بسیار دیر شروع می‌شود و باید برای رسیدن به گره‌ی داستان خیلی صبور باشید. نمایش قصه‌ی جنگ است و فقر؛ و همان‌طور که در جمله‌ی ذکر شده معلوم نیست تاکید من بر کدام است در این نمایش هم همین‌طور است، هم جنگ و همان اندازه هم فقر که شاید همین دوگانگی تم در یک متن واحد، گاها متن را به سمت نوعی شعارزدگی می‌برد تا بتواند در زمان کمتر هر دو مفهوم را باهم پیش ببرد؛ اما قطعا این اجرا پایش را فراتر از تم‌ها می‌گذارد. جدا از بعضی بازی‌های اگزجره و گل‌درشت که بعضا هم خوشایند نیستند، و هم‌چنین چشم‌پوشی کردن از تپق‌های بازیگران، این نمایش شاید بتواند شما را تا پایان در سالن نگه دارد البته به شرطی که طبق آنچه پیش‌تر گفته‌ام تا گره‌ی اول دوام بیاورید و سالن را ترک نکنید. بعد از آن کشش دراماتیک ایجاد خواهد شد. فضای اجرایی بسیار مینیمال ... دیدن ادامه » کار، در ابتدا به‌نظر نمی‌رسد که توان نگه داشتن مخاطب را تا پایان اجرا داشته باشد؛ اما ایده‌ی اصلی جذاب است و استفاده به موقع از نور هم کمک‌کننده است، با اینکه موسیقی انتخابی درست برعکس نور عمل می‌کند و ما را از فضای اجرا دور می‌کند. شاید بتوان گفت بهترین لحظه‌ی کل اجرا و اوج نمایش، زمانی است که پدر تصمیم مهمی برای خودش می‌گیرد که آن تصمیم می‌تواند زندگی پسرش را تغییر دهد و شیوه‌ی اجرای آن لحظات به شکل موازی، قطعا بهترین بخش کل این نمایش است.
محسن جوانی این را خواند
درود
احیاناً چیزی رو افشا نکردین؟
۱ ساعت پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش پاتریک کلایورت i
نمایش «پاتریک کلایورت» در فرهنگسرای نیاوران | عکس
» نمایش «پاتریک کلایورت» در فرهنگسرای نیاوران
... دیدن متن »

نمایش «پاتریک کلایورت» به نویسندگی مشترک احسان ناجی و علیرضا قاسمی، همچنین کارگردانی سحر پرتوی کیان از ۱ شهریور  در فرهنگسرای نیاوران به روی صحنه خواهد رفت.

به گزارش تیوال به نقل از روابط عمومی بنیاد آفرینش‎های هنری نیاوران، این نمایش روایت دو دزد است که برای دزدیدن مجسمه‌ای ارزشمند راهی کلیسای نوتردام می‌شوند و در آنجا با پاتریک روبه‌رو می‌شوند که قصد دارد خود را به تمرینات تیم فوتبال آژاکس آمستردام برساند ولی گیر افتاده است.

بازیگران این نمایش را مریم جعفری، حامد شریفی، امین عیدمحمدی و پوریا عبدی تشکیل می‌دهند. دیگر عوامل این نمایش؛ مجری طرح موسسه هنرهای نمایشی رویداد، مدیرتولید و مشاور کارگردان احسان ناجی، طراح صحنه و لباس احسان ناجی و سحر پرتوی کیان، طراح گرافیست پوریاعبدی، انتخاب موسیقی احسان ناجی هستند.

نمایش «پاتریک کلایورت» از ۱ شهریور تا ۸ مهر هرشب به جز سه‌شنبه‌ها ساعت ۲۰ در سالن گوشه فرهنگسرای نیاوران روی صحنه می‌رود. علاقمندان می‎توانند جهت تهیه بلیت به سایت تیوال و یا گیشه فرهنگسرا مراجعه کنند.
   
   
   

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اول ممنونم از گروه اجرایی و تیوال برای دعوت تیوالی ها به عنوان مهمان.
(کمی با تاخیر نظر مینویسم. متاسفانه زودتر فرصت نشد.)

سبک اجرایی این نمایش برای من جالب بود. بازی های گروهی، هماهنگی در اجرا، همه نشون دهنده تمرین و زحماتیه که برای این نمایش کشیده شده.
سوژه و موضوع کلی اثر میتونست خیلی جذاب تر باشه، اما متاسفانه داستان (در واقع سبک بازنویسی و امروزی شدن داستان) توی ذوق میزد برای من. طراحی صحنه هم تا حدی همینطور بود.
موسیقی و قدرت نوازندگی جناب رضانیا عالی بود.
بابتِ انرژی و توان اجرایی بازیگر نقش "کوریولانوس" بهشون خسته نباشید میگم. واقعاً کنترل بازی و دیالوگ گفتن با این میزان راه رفتن و دویدن کار سختیه.
بازیگر نقش "مادر کوریولانوس" هم حس خوبی داشتن برای این نقش.
مرتضی سوری، حسین رحمانی، محسن جوانی و مصطفا کوشکی این را خواندند
فرزاد جعفریان این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نکات بازیگری که خوب است رعایت شوند:
1- وقتی که بر روی صحنه میروید اولین سوالی که باید از خود بکنید این است که:«من کجا هستم.» قدم زدن بر روی صحنه و تعین محل وسائل در تخیل باعث میشود که در محیط احساس راحتی کنید. این کار همچنین تنش را در هنگام اجرا از بین میبرد. داشتن اعصاب آرام در بازی محصول پذیرش حقیقی بودن شرایط محیطی است. بر روی صحنه شما هرگز در شرایط واقعی زندگی نیستید اما باید مانند زندگی واقعی آن را بپذیرید. (درک شرایط محیطی)
2- خوب گوش کردن
3- درک نیاز هر کاراکتر در نمایش
4- داشتن هدف
5- پاسخ به محرک ها
6- تغییر
7- پالایش نقش
8- موجه بودن هر عمل و دیالوگ
9- بکارگیری مناسب تعلیق
10- داشتن زیر متن (بازی نکردن زیر متن)
.
.
.
.
.
..
n ... دیدن ادامه » - طبیعت (عالم پیرامون) غنی ترین منبع مطالعه است.

والسلام نقد ما تمام./

محسن جوانی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش من تاجی ام i
رونمایی از پوستر نمایش‏‎«من تاجی ام» | عکس
» رونمایی از پوستر نمایش‏‎«من تاجی ام»
... دیدن متن »

نمایش ‏‎«من تاجی ام» از دوم شهریور ۱۳۹۸ در سالن شماره ۲ تماشاخانه نوفل لوشاتو ساعت۲۰:۰۰ روی صحنه می رود.

طرح متن «من تاجی ام» از رمان بلند نیمه تمامی از محمد زعفرانی به نام “تاجی”  برداشت شده و بصورت کارگاهی همراه با محمد شبدار و راضیه بهرامی دراماتورژی شده است ،ایشان از شهریورماه۱۳۹۷ مشغول کار بر روی این متن و طراحی های مربوط به اجرا هستن و در مدت یکسال به مرحله اجرا رسیده است.این نمایش مونولوگی است در سه پرده و یک پرده موخره که زندگی دختر خزانه دار ناصرالدین شاه را از زبان ندیمه،گربه و صندوقچه ی جواهرش بازگو می کند.

در این نمایش از آثار موسیقی استاد فقید محمد بهارلو و آثار نقاشی وحید چمانی در دکور ،پوستر و بروشور استفاده شده است.عوامل این نمایش بدین قرار هستند:
طراح و کارگردان:‎محمد زعفرانی، تهیه کنندگان: کافه خونه، گروه هنری روژمان، محمدشبدار (بازیگردان)‎، محمدجوادرضازاده (دستیار اول و برنامه ریز)، سالار رئیسیان و امیرمحمد ملکی دستیاران کارگردان)
‏‎بازیگران: راضیه بهرامی، مهسا دامرودی،‎ ستاره الله دادی،‎ اطفه ظفری
‏‎طراح گریم: بهنام معیریان، ساخت ماسک:مریم ابراهیمی،مسعود جباری، علیرضا زارعی (دکوراتور)‎سپیده منصوری (طراح لباس)پدیده منصوری (دستیار طراح لباس)، ‎آیدا شهیر (دوخت لباس)، محمد شبدار (طراح نور)‎، میلاد کاردان (گرافیست)‎، علیرضا صفایی (عکس و تیزر)، مریم افتخاری (آهنگساز، تنظیم قطعات و نوازنده قانون)، محمد زعفرانی (نوازنده ویلن)، امیر حسین غفور (سازهای کوبه ای)، مهسا دامرودی (خواننده)، بابک گلزاریان (خواننده)

علاقمندان به تهیه بلیت این نمایش می توانند به سایت تیوال مراجعه کنند.

ابرشیر این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت این نمایش کودک و نوجوان، به نویسندگی داوود فتحعلی بیگی، کارگردانی سمیه آباده و با بازی حنانه وثاقتی، امیرحسین صدرایی، آیلارسادات محمدپور و ... آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید