تیوال نمایش برداشتن
S2 : 03:02:27
امکان خرید پایان یافته
  ۰۳ تا ۱۵ شهریور
  ۲۱:۰۰
  ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه
 بها: ۴۰,۰۰۰ تومان


: شهاب آگاهی، راهله تعبدی
: راهله تعبدی، آبان جهان دارپور

: امین محمدی
: امیرمحمد نباتی
: مجید زارع خورمیزی
: عرفان خلاقی
: ندا نصر
: مرتضی حقیقت بیان
: حامد حسینی، صادق حسین (استودیو پارکینگ)
: امیر مقتدا
: را استودیو
: فاطمه مقتدا
: فریده براتی، سیاوش نقشبندی
: کیارش مسیبی
: فریبرز دارایی

- این نمایش در ژانر رقص معاصر که گونه ای از رویکرد فیزیکال بوده که توجه خود را به فعالیت - حرکتهای روزمره معطوف می نماید و جریان روز پرداختن به حرکت می‌باشد.

- با نگاهی به نمایشنامه «سایکوسیس ۴:۴۸» نوشته سارا کین

» خریداران محترم می‌توانند با استفاده از کد ۳۰٪ تخفیف «psycho» نمایشنامه این برنامه را از سایت «طاقچه» خرید کنند.

در فرهنگ دهخدا فعل برداشتن به معنی بلند کردن، رفع کردن یا تحمل کردن است. این نمایش از مجموعه تصاویری تشکیل می شود که برداشته نشده اند. لحظه هایی که برداشته نشده اند و بودن را تحت تاثیر و فشار قرار داده اند. در این نمایش فعل برداشتن به گونه ای صرف می شود که سکون تحمل ناپذیر هستی، تحمل پذیر شود.

شبکه‌های اجتماعی تماشاخانه سپند: اینستاگرام
با خرید بلیت اجراهای این تماشاخانه و ارائه‌ بلیت همان شب، از ۱۰٪ تخفیف کافه رستوران «خانه فیروزه» در محوطه مجموعه بهره‌مند می‌شوید.

گزارش تصویری تیوال از نمایش برداشتن / عکاس:‌ رضا جاویدی

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» «تن از هیچ طرحی برای تک‌نگاری بر بَرداشتن»

» «برداشتن» فقط ۱۲ بار انجام می‌شود

» قصد دارم در "برداشتن" جسارت روبه‌رو شدن بیابیم

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

تهران، خیابان کریمخان، خیابان عضدی جنوبی (آبان)، خیابان سپند، پلاک ۶۹، تماشاخانه سپند
تلفن:  ۸۶۰۳۷۸۰۷


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
مگه نمی گفتی اگه شفق قطبی ببینی شیرین عقل می شی؟
من برات شفق قطبی می شم...
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مراسم تدفین رویاها

احساس می کنم عوض شدم...تبدیل شدم ... تبدیل شدم به تصاویر دوستم .... من شدم آدمی که رویایی نداره....
*
من آرزومه برم هند رنگ تو صورتم بپاشن.... من آرزومه بگم ،نه....من آرزومه که یک پنگوئن رو بغل کنم...
*
پیش به سوی استیفای حق نفسم....پیش به روی رهایی از قیود اجتماعی...پیش به سوی خودم... پیش به سوی تسلی یافتن... به سوی دوست داشته شدن... بخشیده شدن...
*
من آدم کارهای نیمه تمامم....مشکلم اینکه ترک کردن حالمو خوب می کنه... من خودمو ترک می کنم...تو رو ترک می کنم ...جهان رو ترک می کنم....
*
من از خواب پریدم با یک حفره بزرگ تو دلم....
*
دلم می خواد زندگیم شبیه یک عکس خانوادگی تو کلمبیا باشه
*
من ۲۸گاومیش ام که خودشونو از صخره ها پایین انداختند...
اردشیر جان
دیالوگی که انتخاب کردی امیدوار کننده ست!
۰۴ شهریور
سپاسگزارم ابرشیر گرانقدرم
بزرگوارید
پاینده باشید

۰۶ شهریور
@محمد مجللی گرانمایه از لطف و عنایت شما سپاسگذارم.
به نظرم این نمایش یک تراپی یا بازنمایی یک روند نمایشی روان کاوی برای اجراگران و احتمالا کارگردانانش بوده . امیدوارم نظر خواندنی تان را درباره ی نمایش بخوانم.

@خاله شکوه نازنین همیشه سلامت باشید
۰۶ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید