آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال نمایش ازدواج آقای می سی سی پی
S3 : 00:27:16 | com/org
امکان خرید پایان یافته
۱۴ دی تا ۱۸ بهمن ۱۳۹۷
۱۹:۰۰
۲ ساعت
بها: ۵۰,۰۰۰ و ۳۰,۰۰۰ تومان  |  جزییات
همکف: ۵۰،۰۰۰ تومان
بالکن: ۳۰،۰۰۰ تومان
می‌سی‌سی‌پی دادستان خودرأیی‌ست که خواستار استقرار عدالت مطلق و قانون موسی در جهان است. منش او حتی هیئت دولت را به ستوه آورده. می‌سی‌سی‌پی در آغاز نمایش به ملاقات آناستازیا بیوه‌ی صاحب کارخانه‌ی چغندر قند می‌رود تا او را وادار به ازدواج با خود کند.

گزارش تصویری تیوال از نمایش ازدواج آقای می سی سی پی (سری دوم) / عکاس: سید ضیا الدین صفویان

... دیدن همه عکس‌ها ››

گزارش تصویری تیوال از نمایش ازدواج آقای می سی سی پی (سری نخست) / عکاس: سید ضیا الدین صفویان

... دیدن همه عکس‌ها ››

آواها

مکان

تقاطع خیابان انقلاب و ولی‌عصر (عج)، مجموعه فرهنگی و هنری تئاترشهر
تلفن:  ۶۶۴۶۰۵۹۲-۴

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
((مالی سوئینی))، آخرین نمایشی بود که در سالن اصلی تئاتر شهر به تماشایش نشسته بودم. دلم برای اینجا تنگ شده بود اما هیچکدام از چند نمایشی که پس از مالی سوئینی در این سالن به روی سن رفتند موردِ پسندم نبود تا نوبت به ((ازدواج آقای می سی سی پی)) رسید؛ چون چند ماه پیش ((می سی سی پی نشسته می میرد)) را نیز تماشا کرده بودم و آگاه شدم که هر دو، اقتباسی از یک نمایشنامه هستند بی درنگ، تماشایش را در برنامه ام گذاشتم.
هنگامی که هفدهمِ دی ماه برای نخستین بار برای تماشایش پا به سالن اصلی گذاشتم و پرده کنار رفت و گروه موسیقی را در گوشه ی سمتِ چپِ سن دیدم با خود پنداشتم که باید نمایشِ خوبی باشد چون هرگز نمایشی ندیده بودم که موزیکِ زنده داشته باشد و خوب نباشد.
آری، درست پنداشته بودم. نمایش را از آغاز، ((- مامور ترور: [با فریاد و تاکید] سن کلود! تو به مرگ محکوم شدی، سن کلود...)) تا پایانِ قطعه ی ((دُن کیشوت من)) دوست داشتم؛ حتا بیشتر از ((می سی سی پی نشسته می میرد))! نمایشی با شکوه، رُک، جذاب، پر جوش و خروش، بدونِ تپق و خلاصه 100% شایسته ی سنِ سالن اصلی تئاتر شهر. ((ازدواج آقای می سی سی پی)) هر آنچه که می خواستم داشت؛ حنجره ی بازیگرانش میکروفن را به سخره می گرفت و بدنشان برنامه های تلویزیونی تناسب اندام را (البته منهای دیِگو). اگرچه لحنِ غالبِ نمایش کمیک بود اما در طول اجرا بارها به تراژیک و دراماتیک هم سوئیچ می شد. اتمسفرِ صحنه، هم از نظر واقعی و هم مجازی (در ذهن تماشاگر) مدام رنگ عوض می کرد و میزانسنِ بازیگوشِ نمایش، مدام در پس و پیش و بالا و پایینِ سن پرسه می زد و یک جا نمی ماند. موزیک و افکت های صوتی و نوری بجا و کاملن در خدمت نمایش و با اکت ها و موقعیت ها سینک بودند. بازیگرهای گروهِ بازی سازان هم بسیار تاثیرگذار بودند و در زمانِ مناسب، به گسترده تر شدن فضای نمایش، تجسمِ پیشامدها و باورپذیر تر شدنِ داستان، بسیار کمک رسان بودند. دکور، شکوهِ ((سیندرلا)) ی جلال تهرانی را در ذهنم تداعی می کرد (با آنکه هیچ شباهتی نداشت) و از همه ی اجزایش در نمایش استفاده شد. طراحی جامه ها دقیق، دارای جزئیات و زیبا بود. گریم ها با آنکه به باورِ برخی از دوستان، فرمی اگزجره داشت اما به نظر من کاملن با گونه ی نمایش هماهنگی داشت. ایده ی پرزنت شدن ((کُنت اوبلوهه)) در آنتراکت ... دیدن ادامه ›› بی نظیر بود و از دیرکردِ حضورِ تماشاگران در میانه ی نمایش جلوگیری کرد (به یاد دارم که آنتراکتِ 10 دقیقه ای میانه ی نمایشِ ((هفت شب با میهمانی ناخوانده در نیویورک)) که نزدیک 6 سالِ پیش در همینجا دیدم به خاطرِ بیرون رفتنِ تماشاگران از سالن به بیشتر از 20 دقیقه رسید).
سخن کوتاه کنم؛ به خاطرِ دلایلی که برشمردم و البته آنهایی، برای آنکه نوشته ام بیش از این به درازا نکشد از گفتنش پرهیز کردم، ((ازدواج آقای می سی سی پی)) نخستین نمایشی شد که سه بار به تماشایش نشستم و چند ماه دوری از سالن اصلی تئاتر شهر را این گونه تلافی کردم؛ و نکته ی جالب این بود که بارِ سوم بیشتر از دوبارِ دیگر خندیدم.
پی نوشت: ترجیح دادم در موردِ بازی های درخشانِ بازیگرانِ اصلی سخنی نگویم چون در بسیاری از کامنت ها به شایستگی و تفصیل، در موردشان گفته شده بود.
متاسفانه براساس کامنت های همینجا بلیط این نمایش رو خریدم و الان مشغول تماشا هستم
بازی ها ضعیف و شوخی های سخیف
و خنده و تشویق های بی مورد تعدادی از تماشاچیان که دلیلش رو درک نمیکنم
حدیث سیدی، مریم شریعتی، مسعود جعفریان و زهره مقدم این را خواندند
آذرنوش و فاطمه عربی این را دوست دارند
چه کارنادرستی وسط اجرای نمایش با گوشی پست ارسال کردن....
۱۳ بهمن ۱۳۹۷
هانی عزیز کاش بر اساس کامنت ها می دونستید که نور گوشیتون وسط اجرا چقدر آزار دهنده ست....!
۱۴ بهمن ۱۳۹۷
دوستان عزیز نگران نباشد من با قوانین سالن آشنا هستم و هیچوقت گوشیم رو حین تماشا استفاده نمیکنم و این اولین و آخرین بارم بود و حواسم به نور سالن که اون تایم زیاد بود هم بود.به هر حال ممنونم از یادآوری همه و خوشحالم کم کم همه با فرهنگ تماشای نمایش آشنا می شوند.
۱۵ بهمن ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
با سلام
دیشب به تماشای این تئاتر رفتم. بسیارررر لذت بردم. بازیها عاااالللییی بود بخصوص با دیالوگ های طولانی و پر محتوا، هیچ کدام از بازیگران اشتباهی در بیان دیالوگ ها نداشتند. فوق العاده کار تمیز که به شدت دیدنش رو توصیه میکنم.
تنها ایراد کوچکی که به کار میشه گرفت، گریم اغراق آمیز نقش می سی سی پی بود. که من شخصا دوست نداشتم.
واقعا 54 نفری که به این نمایش امتیاز 1 دادند، رو چه حسابی بوده؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!
علی نوروزی، زهره مقدم، زهره اباذری و سولماز 5 این را پاسخ داده‌اند
گریم و چهره پردازی خیلی ضعیف و سطح پایین بود.
۱۱ بهمن ۱۳۹۷
اینکه میفرمایید بازیگران در بیان دیالوگ مشکل نداشتن این بنظر شما هنره؟؟
۱۱ بهمن ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
تئاتر رو دوست دارم.چون قابلیت این رو داره که یکی دو ساعتی از دنیای یکنواخت دورت کنه و پرتت کنه توی دنیایی که هر کاری توش ممکنه.دنیایی پر از خلاقیت و رنگ!
خلاقیت توی کار و چگونگی وارد شدن آقای کنت به روی صحنه از نظر من بسیار شیرین بود و کاملا جسارت و اعتماد به نفس می خواست.
این نمایش نشانگر شخصیت های مختلف بود ،با طرز فکر کاملا مختلف!هر کدام نماد یک نوع طرز فکر.
آناستازیا در لحظه زندگی می کرد و به وضوح بیان شده بود که آنچنان هم که شما فکر می کنید در لحظه زندگی کردن عالی و فوق العاده نیست.
شخصیتی که بیشتر از همه من را به خودش مشغول کرد خود آقای می سی سی بود.شخصیتی که خودش را آدم مذهبی می دونه و اعتقاد داره باید قانون موسی را کامل اجرا کنه ولی در پشت شخصیتش نشون می ده کمبودهای دوران کودکیش بوده که تورات را جلوی پاش گذاشته و بهش آرامش داده و در آخر تصمیم می گیره تا خودش هم گناهکار باشه تا اینکه فقط نظاره گر گناه باشه!این شخصیت من رو یاد حرفی از دکتر شیری می اندازه ،زن ممکنه بیش از حد به معنا روی بیاره تا کمبودهای زندگی واقعی خودش رو نمی بینه.به راستی به چه دلیلی به مذهب روی می آوریم؟
از این تئاتر خوشم اومد چون من رو به فکر وا می داره.روی آوردن به مذهب هم ممکنه حجابی باشه برای پنهان کردن نقصمون!
با سلام
نمایش را که دیدم از ان لذت نبردم. به دلیل اینکه متن جذاب و گیرایی نداشت. و گاها خسته میشدم. نمایش سعی داشت همه چیز تو خودش داشته باشه اما به صورت سطحی.
مریم شریعتی این را خواند
سولماز 5 این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
اجرای یکشنبه 7 بهمن 97
[این نقد دیدگاه شخصی بنده می باشد]
* نه پشیمان ، نه رضایتمند*
پس از مدت ها که به دلیل مشغله های روزمره از فضای تئاتر دور بودم ، تصمیم به تماشای نمایش "ازدواج آقای می سی سی پی " گرفتم و البته با خواندن نظرات دوستان پیش از اتخاب این نمایش ، توقعم نسبت به این تئاتر بالا رفت اما آنچنان نبود که باید ....
از نقاط قوت نمایش :
- طراحی دکور صحنه قابل قبول و اجرای گروه موسیقی بسیار خوب بود. استفاده از میز نهارخوری در دکور نمایش به منظور پوشش گروه موسیقی کار هوشمندانه ای بود تا در هنگام اجرا مانع تمرکز تماشاگران نشوند. در مجموع میزانسن برای اجرای فضاهای مختلف نمایش ( خانه ، خیابان ، محل اعدام و ... ) از نظر بنده بسیار خوب بود.
- نکته قابل توجه بعدی گروه بازی سازانی بودند که بسیار پر تلاش و بخوبی در صحنه های مختلف سعی در القای حس نمایش به بینندگان دارند. هماهنگی خوب و اجرای تقریبا ... دیدن ادامه ›› بی نقص این گروه قابل تقدیر است.
- بدون شک نقطه قوت این نمایش گروه موسیقی آن است که با اجرای خوب مانع از کسالت بار شدن نمایش می شوند.
- اجرای بازیگران اصلی نمایش دلچسب بود علی الخصوص با در نظر گرفتن دیالوگهای زیادی که بین بازیگران رد و بدل می شود کم نقص بودن اجرا قابل تقدیر است.

اما از نقاط ضعف نمایش :
- جنبه های کمدی نمایش بسیار ضعیف و دور از انتظار بود. همواره در سالن های نمایش و در هنگام اجرا تماشاگرانی هستند که به کوچکترین صحنه ها و یا اداها میخندند که البته هم قابل احترام اند و هم موجب دلخوشی و مسرت عوامل اجرا. اما به جرات میتوان گفت در طول اجرا تماشاگر با دیالوگی که در عمق آن خنده ای نهفته باشد رو برو نخواهد شد. صرفا چند ادا (بطور مثال حرکات وزیر دادگستری) یا چند دیالوگ سرسری تکراری (بطور مثال دیالوگ های شخصیت بودو) گاها موجب تک خنده هایی می شود اما درواقع در طول دوساعت اجرا هرگز با یک کمدی قابل توجه مواجه نیستیم.
- کسالت بار شدن اجرا به لطف موسیقی زنده ای که مدام باعث هوشیاری مجدد تماشاگر میشود و تک اداهایی گاها موجب پوزخندهای حضار میگردد ، قابل تحمل می شود.
- اما به جرات باید گفت دیالوگ های زیاد و موضوع داستان آنچنان جذابیتی برای تماشای 2 ساعته ی یک نمایش نخواهند داشت. نه آنقدر طناز که بتوان با خنده تحمل نمود و نه آنقدر مرموز و جذاب که برای یافتن حقیقتی در پایان انتظار کشید.
- هرچند پراکنده بودن اتفاقات و پیش و پس کردن آن کار هوشمندانه نمایشنامه نویس است که می تواند نقطه امید بخشی برای خارج نمودن نمایش از یکنواختی داشته باشد اما این نیز خود با استفاده بیش از حد از روایتگر در نمایش ، جذابیت داستان را کم کرده و فرصت تحلیل و تفکر را از تماشاگر میگیرد.
- گویی در این نمایش بزرگترین دغدغه ی نمایشنامه نویس و کارگردان تفهیم تک تک صحنه ها و اتفاقات به تماشاگران با کمک کلمات است تا مبادا چیزی از قلم بی افتد در حالی که شاید بتوان در برخی صحنه ها تماشاگر را با اجرا تنها گذاشت تا کمی درگیر چیدمان پازل های نمایش شود.

در پایان همان جمله ی ابتدای متن را تکرار میکنم که نه پشیمانم از دیدن این نمایش که زحمت بسیاری پشت هر صحنه ی آن بوده و نه راضی از کلیت ماجرا. با اینحال یک خسته نباشید به تمام عوامل اجرایی این نمایش و آرزوی موفقیت برای شما.
سلام و احترام.دوست عزیز من یک موضوع را نفهمیدم و انتظار هم نداشتم ! چرا باید این نمایش ؛ یک نمایش کمدی باشه ! اسم نمایش , نمایش کمدی نیست و در هیچ جائی اعلام نشده که این نمایش کمدی است.مگه از نمایش شاه لیر انتظار خندیدن داریم که باید از این نمایش این انتظار رو داشته باشیم. متن اصلی هم بر پایه کمیک بودن نیست. من وقتی به دیدن این نمایش اومدم اصلا برای اینکه از خنده اشکم در بیاد نیامدم.!!!!!.
۱۰ بهمن ۱۳۹۷
به نظر من دلیلِ اصلی ناخرسندی شما از تماشای این نمایش، (به قولِ خودتان) دور بودن درازمدت از فضای تئاتر به دلیل مشغله های روزمره بوده است.
۱۲ بهمن ۱۳۹۷
جناب لئون ممنون از توجهتون، البته که تنها دلیل ناخرسندی بنده نمیتواند این باشد ، چون دیدگاهم رو به صراحت بیان کردم و آنچه نمیپسندیدم ذکر کردم ، و البته که اینها نظرات شخصی بنده ست و میتواند همسو با نظر دیگر دوستان نباشه.
۱۴ بهمن ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
با درود و احترام.
نقد کردن رو هیچ کس دوست نداره و همین دلیلی هستش که فکر نمیشه و بهتر هم نمیشه
نمایش بسیار خوبی بود و من در اون شب لذت بردم و فقط میخوام نظرم رو در مورد بهتر کردن نمایش بدم
1. بازی کنت بودو با اختلاف از همه بهتره
2. بازی خدمتکار و آناستازیا ضعیف هستش هنوز با نقششون راحت نیشتن
3. صدای موزیک در بعضی جاها زیاد هستش و صدای بازیگر با داد زدن جبران میشه
4. در صورتیکه کنت بودو وارد نمیشد نمایش خسته کننده میشه به دلیل انتقال یک داستان با مکالمه های طولانی

ممنون از همشون و خسته نباشید به همشون امیدوارم از فلاحت پیشه کارای بهتری ببینیم
درود جناب دهقانی
من فکر می کنم هر قدر هم که نمایش خوب باشد در صورت وجود تماشاگرانی که به اصطلاح فرهنگ تماشای تاتر نداشته باشند به دیدن نمایش برویم نمی توان از نمایش لذت برد و حتی با وجود تلاش و دقت فراوان باز تمرکزمان به هم می خورد و باعث عدم رضایت از نمایش می شود. اتفاقی که در حین تماشای نمایش برای من افتاد و تماشاگر صندلی کناری من در حین نمایش رفتارهایی از خود بروز داد که من مطمئن شدم ایشان فقط برای وقت گذراندن یا بهتر بگویم برای اتلاف وقت و آزاردادن بقیه به دیدن نمایش آمده است و هر قدر بیشتر به ایشان تذکر داده می شد رفتار عجیب تری از خود بروز می داد به نحوی که من از دیدن یک نمایش خوب کلا مأیوس شدم.پس از پایان نمایش طی صحبتی که با ایشان داشتم متوجه شدم که ایشان فوق العاده متوقع هستند و انتظار دارند شرایط کل سالن نمایش در جهت لذت بردن ایشان باشد و اصلا توجهی به حقوق دیگران ندارند و صرفا یک وقت گذرانی را مد نظر دارند و از این بابت هم راضی هستند. با وجود چنین تماشاگرانی به نظر من به تماشا نشستن نمایش و انتظار لذت بردن از نمایش امری دشوار است.
۰۲ بهمن ۱۳۹۷
چه جالب بر عکس بنظر من کنت خیلی بازیش تو ذوق میزد و اصلا مثل بقیه نبود و بیرون میزد . بیانشونم خوب نبود
۰۲ بهمن ۱۳۹۷
سلام شما واقعا بازی می سی سی پی و آناستازیا رو ندیدید؟!!! این دو نفر شاهکار بودن ..... به نظر گروه هشت نفرهء ما بازی فوق العادهء این دونفر برای کل نمایش کافی بود ، حالا چه برسه که همگی هم خوب بودن ، لطفا در نظر دادن سلیقه شخصی رو دخالت ندیم البته اگه بقیه کامنتها رو هم بخونید متوجه عرض بنده و همه خواهید شد ....
۰۳ بهمن ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
خسته نباشید میگم به تمام عوامل بیشتر از هرچیزی که به نمایش انرژی و ریتم میداد موسیقی و بازیسازان بودن که علاوه بر فرم بدنی صدا و آوای خوب و رسایی داشتند در کل کارهای کارگردان پیشین و این نمایش علاقه به صدا سازی و استفاده از سایه برای رسوندن یک المان یا مفهوم و یا استفاده جسورانه از سایه برای نشان دادن بعضی وقایع و روابط به چشم میخوره که بسیار کار خلاقانه و زیبایی هست که در اول نمایش سایه ها در کنار صحنه نمایش بر روی دیوار اطراف جلب توجه میکند نوعی سبک خوشونو دارند که تبریک میگم و در رابطه با صدا سازی ها که بسیار با تمرکز بالا و توانی صورت گرفته بود که بر روی یک گام و نت خاص این کار انجام میشد و هرگز خارج نبود ، فاصله گذاری ها به جا و تمپو درونی بسیار زیبا بود .. خسته نباشید
متن قدرتمند و بازیگوش و پر تخیل نوشتهٔ دورنمات، و اجرایی که فکر می‌کنم درست همین ویژگی‌ها را دارد. طنزی که به‌جاست، برخورنده و سنگین نیست، بازی‌هایی که بی‌اغراقند و خلاق، ریتم و تعویض صحنه‌ای که پس از یک ساعت به نظرم رسید باشکوه است، موسیقیِ عالی که در جان و تن کار نشسته، همراه با «دُن کیشوت»ِ زیبایی که به کار، بُعد شگفت‌انگیزی بخشیده است و ساحت معنایی آن را گسترش می‌دهد. حتماً و حتماً تماشای این نمایش را توصیه می‌کنم. و خواندن نمایشنامه را نیز، با ترجمهٔ استاد سمندریان.
معرفی تئاتر
تئاتر ازدواج آقای می سی سی پی

تئاتری زیبا از کارگردان جوان و خوش ذوق جناب فلاحت پیشه ی عزیز.
همه چیز سر جای خودش بود و افتخار میکنم بعد از چند سال انتظار برای دیدن تئاتری که از دستم رفته بود به دیدن اولین اجرای امسال نشستم.
بازی بازیگران حرف نداشت.طنازی ها،اجرای محکم و کوبنده،ارتباط با تماشاچی عالی بود.موسیقی زمینه و طراحی صحنه واقعا دلنشین بود.
غرق شدم تو نمایشنامه ی نویسنده ی محبوبم.شاید کشورهای خاورمیانه در این دوران بیشتر از همه ی کشورها با این نمایشنامه ارتباط برقرار کنند. چاره ی بیچارگی بشر در دست عده ای ابر قدرت.و قدرتی که دست به دست میشود و مردمی ناچار.انتهای این نمایشنامه چه وقتی میخوندمش چه وقتی به تماشایش نشستم برای من کورسوی امیدی بود.چرا که در این چرخه ی ظالم و مظلوم گاهی در روی پاشنه ی دیگری میچرخد.
گریمهای این تئاتر و شخصیت پردازی به حدی قوی بود که حتم دارم سالیان سال با آقای می سی سی پی،آناستازیا، جناب ... دیدن ادامه ›› کنت و همه ی افراد نمایش زندگی خواهم کرد.
بیخیال صندلی های نا مناسب سالن اصلی تئاتر شهر،این اجرا با این قیمت مناسب در مقابل اینهمه زحمت حیفه دیده نشه،نگذاریم صندلی خالی داشته باشه اجرای یک ماهه ی این نمایش.
قطعا دوباره به دیدنش مینشینم...