تیوال کنسرت-نمایش لیلا و چند مسافر
S2 : 07:57:49
  ۱۹ تیر تا ۰۹ مرداد ۱۳۹۷
  ۱۹:۳۰ و ۲۱:۳۰
 بها: ۴۵,۰۰۰، ۵۵,۰۰۰ و ۶۵,۰۰۰ تومان

: محمد رحمانیان
: علی عمرانی، فریبا متخصص، مهتاب نصیرپور، افشین هاشمی، سینا رازانی، احسان کرمی، سعید توکلی، سانیا سالاری، آلاله زارع طلب، محمد شاکری

: علیرضا افکاری
: نیما مسیحا
: حمیدرضا گلشن
: آزیتا موگویی
: محسن شاه ابراهیمی
: مریم ناظم رعایا
: محمدرضا صانعی برمکی
: پدیده جمالها، علیرضا فولادشکن، محمود زهره وند
: سودابه خسروی
: حلیمه قشقایی
: احسان برآبادی
: علی نیک رفتار
: احسان جابری
: سیاوش کردجان
: حمیدرضا گلشن
: اشکان آریا، رامین آریا
: محمد سلمانی، محمد سعید میرزایی، روزبه بمانی، سپیده ذهنی
: شهروز فرجی پیانو
پریسا کاشفی تار، کمانچه، عود، سه تار
اشکان آریا کیبورد
رامین آریا گیتار
محمدرضا بهره ور گیتارباس
کیارش سخایی کاخن
شهر:
تهران

مکان

خیابان طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، جنب خانه هنرمندان، تماشاخانه ایران‌شهر
تلفن:  ۸۸۸۱۴۱۱۵_۸۸۸۱۴۱۱۶


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
نمایش بسیار پخته و کاملی بود بازی ها روان و بجا بود تنها ایرادی که من بنظرم اومد درباره نحوه پرداخت به موضوع بود بخصوص در بخش چند مسافر که تنها به سطح موضوع پرداخته شده بود و درباره عمق مسئله زیارت و حضرت رضا (ع) خیلی صحبت نشده بود
عاطفه گندم آبادی این را خواند
علی مصلح این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یه سوال دارم :
ظاهرا این نمایش قبلا تحت عنوان " هفت مجلس در عزا و معجزه " اجرا شده.. گروه اجرایی بدون اطلاع رسانی ، اسم اون رو عوض کردند و دوباره اجرا کردند ، حالا
اینکه کسی قبلا این اثر رو دیده و دوباره هزینه کنه و بیاد کاری تکراری ببینه آیا شرعا" قانونا" اخلاقی و وجدانی ،درسته آیا؟؟؟
مهرداد کیا، امیر و علی مصلح این را خواندند
نیلوفر ثانی، نیلوفر، رضا تهوری، معصومه و آرزو این را دوست دارند
به نظر من قطعا خیر! البته ظاهرا یکی دو تا اپیزود تغییر کرده در مقایسه با نمایش قبلی اما باز هم به نظر بنده قطعا خیر!
نزدیک بود این مسئله برای من پیش بیاد که خدا رو شکر قبل از خرید بلیت متوجه این قضیه شدم. ولی اگر این اتفاق برای من می افتاد به هیچ عنوان هیچگونه ... دیدن ادامه » رضایتی چه از نظر اخلاق و چه از نظر شرعی در خصوص بهای بلیتی که میپرداختم نمیداشتم!
۳۱ تیر ۱۳۹۷
باعث تاسفه چندین باره داریم این مشکل رو از سوی گروه های اجرایی می بینیم ..که تاتری رو قبلا اجرا کردند و با تغییر نام و بدون اشاره به بازتولید بودنش مجدد اقدام به اجرا و بلیط فروشی می کنند .. اما دراین وادی چه کسی به وجدان و اخلاق حرفه ای اهمیت میده ...
۳۱ تیر ۱۳۹۷
چه خوب که شما اعلام کردید همون کاره با نام جدید.
من داشتم بلیط تهیه می کردم !
البته ظاهرا یک تفاوت با کار قبلی داره، هفت مجلس در عزا و معجزه با اجرای زنده رضا یزدانی عزیز بود.
۰۱ مرداد ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اگه تصور می کنید کاری به کیفیت کارهای قبلی آقای رحمانیان قراره ببینید سخت در اشتباهید!!!
این کنسرت نمایش بیشتر شبیه ویژه برنامه های مناسبتی شبکه یک صدا و سیما بود! بسیار کلیشه ای و شعاری!!
دقیقا..
۳۱ تیر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام من جمعه این نمایش رو دیدم به این بدی هم که دوستان نوشتند نبود ولی اگر زمان به عقب بر می گشت به تماشای نمایش نمی رفتم. نمایش داستان پنچ نفر بود که هر کدام به دلیلی به مشهد سفر می کنند. مثلا بخش اول لیلا ( فریبا متخصص) همسر یک جانباز شیمیای بود و لهجه اهوازی داشت احسان کرمی هم که عالی بود.
افشنی هاشمی هم واقعا قوی اجرا کرد. دیگه از نمایش چی می خواییم. شاید دوری از غم . به خاطر همین اکثرا خیلی راضی نبودیم، اما به معنی بدی نمایش نیست
با سلام و احترام
لیلا همسر یک جانباز شیمیایی بود و مسافرها با چند سال تفاوت زمانی روایت گر بودند
با شما موافقم احسان خان کرمی عالی بودند اما هیچکدام از نقشها متوسط نبودند همه فوقالعاده ظاهر شدند خانم متخصص خانم نصیر پور خانم سالاری عالی بودن خانم زارع ... دیدن ادامه » به بهترین شکل پارتنر سینا خان رازانی شدند . سینا خان هم که درخشیدنداستاد عمرانی و افشین خان هاشمی همه که غوغا بودند صدای ملکوتی نیما مسیحا و بند موزیک هم که.......
همه چیز عالی بود همه چیز
۳۰ تیر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
#محمد_رحمانیان را از سال ١٣٨٤ با نمایش دیدنى #فنز شناختم، بعدها آثارى چون #ترانه_هاى_قدیمى ، #ترانه_هاى_محلى و نمایش کم نظیر #آینه_هاى_روبرو را از او دیدم... و امشب #لیلاوچندمسافر
بخش اول-لیلا
داستان مرد شیمیایى و همسر همراه (و البته دانشجوى موسیقى) اگرچه تکرارى بود، اما تاثیرگذارى ش برقرار بود، و #فریبا_متخصص چه هنرمندانه در این بخش نقش آفرینى میکرد.

بخش دوم- چند مسافر
حکایت راننده ى تاکسى با چهار مسافر که عازم مشهد هستند، ٥ روایت، ٥زندگى و ٥ معجزه!
غالب داستان ها از آن جنس حکایاتى بود که بالاى منبر حضرات زیاد شنیده ایم، و چقدر این داستان ها اینجا دلنشین تر و باورپذیرتر مى نمود!
بازى ها روان و عالى و مخاطب را چنان همراه میکرد که با آن گریه کند، بخندد، اندوهگین شود و به بزرگى معجزه إیمان بیاورد!

محمد رحمانیان شاید بیش از هر چیز و بیش از دیگران ... دیدن ادامه » به #موسیقى_تئاتر هایش شهرت دارد! یادم مى آید در ترانه هاى قدیمى اولین بار بود که نام #على_زندوکیلى را مى شنیدم و در چه زمان اندکى زندوکیل به شهرت زیادى در دنیاى موسیقى دست یافت!
شاید عده اى رحمانیان را در این خصوص به تکرار متهم کنند، اما مى توان این سبک را از او پذیرفت و به عدم پیوستگى نمایش هایش خرده نگرفت و با چندین حکایت مجزا در غالب یک اثر همراه شد.
در لیلا و چند مسافر هم #نیما_مسیحا به خوبى بخش ترانه خوانى را عهده دار بود و تا حدى متن ترانه با داستان اجرا همراه می گشت!
کارهای آقای رحمانیان به تکرار رسیده. با توانایی ای که در خود آقای رحمانیان و تیم بازیگران کارهاشون هست، آرزو دارم هرچه سریعتر فاصله بگیرن ازین تکرار تا تماشاگرای وفادارشون (من هم یکی ازون ها) دچار سرخوردگی نشن.
از تکراری بودن کار که بگذریم،
آقای عمرانی همیشه برای من ستاره هستن و واقعا دلم میخواست بعد از تمام شدن مونولوگشون ایستاده تشویقشون کنم. آقای کرمی هم از انتظارم هم بالاتر بودن و حق مطلب رو ادا کردن در اجرای متنشون.
خانم نصیرپور و خانم متخصص هم که همیشه عالی هستن.
فقط ای کاش که اعلام میشد هرساعت چه روایت هایی قراره اجرا بشه که کار تکراری تماشا نکنیم.
روز دوشنبه 25 تیرماه به تماشای این اثر رفتیم. ما این اثر رو دوست داشتیم و فکر می کنم دوستانی که با سبک کاری آقای رحمانیان آشنایی دارن لذت خواهند برد. ناگفته نماند که نمایشنامه دردناکی هست. خانم متخصص و آقای عمرانی می درخشیدن. آقای کرمی هم عالی بودن. ولی چند تا نکته جانبی در طول اجرا بود که ما رو خیلی اذیت کرد.
یکی این که دو نفر از عوامل تناتر ردیف اول باکس B صندلی های 5 و 6 نشسته بودن. میشه بهترین صندلی های باکس B رو به خودشون اختصاص داده بودن. ما پشت سر این آقایون نشسته بودیم. متاسفانه این دو آقا از اول تا آخر تئاتر مشغول چک کردن گوشی، تلگرام و اینستاگرام و صحبت کردن با هم بودن. تمام مدت نور موبایلشون زیر چشم ما بود. وقتی عوامل تئاتر به اجرای تیم خودشون احترام نمی زارن واقعا نمیشه از تماشاچیان انتظار احترام و توقع خاموش کردن گوشی همراه رو داشت.
نکته بعدی ... دیدن ادامه » که خیلی تو ذوق ما خورد نوازنده کیبور بود که با وجود هنر بالایی که داشتن؛ قسمت هایی که گروه موسیقی اجرا نداشت با این که نور روی گروه نوازندگان بود و کاملا دیده می شدن مشغول خوردن میوه و چک کردن موبایل و صحبت کردن بودن. متاسفانه گوشی موبایل از دست نوازندگان کیبورد، کاخن و گیتارباس زمین گذاشته نمی شد که این رفتار به نوعی بی احترامی به اجرای تئاتر بود.
یه مورد دیگه هم این بود که زمانی که آقای مسیحا به روی صحنه می آمدن نظم تماشاچیان به هم می ریخت و بلند بلند شروع به صحبت و یا ترک کردن سالن می کردن. صحنه های جالبی نبود چون احساس می شد که بخش موسیقی و خوانندگی مهم نیست و فقط وقتی هنرپیشه ها روی صحنه می آمدند به نسبت نظم و سکوت رعایت می شد.
در کل بعد از اجرای آقای احسان کرمی به مرور نظم تماشاچی ها به هم ریخت و اکثرا با هم صحبت می کردن. شاید به خاطر این بود که به دلیل طولانی بودن تئاتر کمی خسته شده بودند ، البته این عذر و بهانه قابل قبولی نیست. با توجه به عدم احترام و توجه خود عوامل تئاتر به اجراشون دیگه نمی شد از تماشاچی ها انتظار داشت که به تئاتر احترام بزارن. مثلا تماشاچیانی که پشت سر ما نشسته بودن بلند بلند در مورد برنامه فردا بعد از ظهرشون صحبت می کردن و تصمیم میگرفتن.
امیدوارم دوستانی که کارهای آقای رحمانیان رو دوست دارن حتما به دیدن این تئاتر بروند و لذت ببرند. باکس B جایگاه مناسبی بود.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من یکی از طرفداران جناب آقای رحمانیان هستم اما بدون تعصب باید بگویم که کار بسیار ضعیف بود. متن شعاری و تکراری بود، اجراهای موسیقی بسیار ضعیف بود و نوازندگان با ایما و اشاره حین اجرا با هم صحبت می کردند که به نظر من اصلا جالب نبود. تنها نقطه مثبت نمایش اجرای زیبای آقای افشین هاشمی و خانم مهتاب نصیر پور بود.
اگر می دانستم آقای رحمانیان قدرت ارائه کار خوب را ندارد این مطلب را نمی نوشتم اما از کسی که ترانه های محلی و آینه های روبرو و ... را کارگردانی کرده است این کار ضعیف انتظار نمی رود.
جناب رحمانیان به نظر می رسید شما هم مانند شخصیت های نمایش خود نذری برای امام رضا داشتید که بسیار هم سریع و با عجله خواسته اید آن را ادا کنید و از ابن رو فرصت نداشته اید به کیفیت کار بپردازید.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دیشب اجرا رو دیدم انقدر نقد منفی نوشته شده بود که با این که بلیط تهیه کرده بودم میلی به تماشا نداشتم .... اگر دوستان اجراهای ساله های گذشته آقای رحمانیان رو دیده باشن می دونن سبک کار ایشون سکانس های مجزا از مسائل اجتماعی و معضلات جامعه، بعضا با چاشنی طنز بوده که دقیقا در این کار هم دیده می شد شاید تم اعتقادی به مذاق دوستان خوش نیومده بود ( که البته در کارنامه ایشون سابقه کارهای کاملا مذهبی مثل مجلس ضربت زدن هم بوده) و یا این که فضا دلگیر تر از اجراهای قبلی بوده اما در هر صورت این نقد های بسیار تند واقعا منصفانه نیست. به شخصه پارت بازی خانم نصیر پور و آقای کرمی و شاکری رو دوست داشتم شاید به قوت کارهای قبلی ایشون نباشه اما ارزش دیدن رو داره
اکثر دوستان به نقاط ضعف پرشمار این کار اشاره کردن.
من از طرفدارای آقای رحمانیان و کارهاشون هستم، ولی متاسفانه چند کار آخرشون دیگه اون جذابیتهای کارهای قبلی رو نداره! انگار انرژیشون کم شده و نمی خوان یا نمی تونن کارهایی مثل ترانه های محلی رو تکرار کنن.
در مورد این نمایش:
1- چند مسافر قبلا به صورت نمایشنامه خوانی و با نام "هفت مجلس در عزا و معجزه" اجرا شده بود ولی هیچ جایی به این نکته اشاره نشده بود، برای منی که قبلا این نمایشنامه خوانی رو دیده بودم، کار تکراری بود و خالی از جذابیت
اطلاعات اون نمایشنامه خوانی رو اینجا می تونین ببینین :
https://www.tiwall.com/theater/haftmajleseaza
2- گروه موسیقی بسیار ضعیف بود، در فواصل کار موبایلشون رو چک می کردن، صدای جابجا شدنهای متوالیشون روی صندلی حواس همه رو پرت می کرد و ...
3- پلن سالن بعد از بلیط فروشی عوض شده بود، منی که ... دیدن ادامه » باکس A رو خریداری کرده بودم موقع چاپ بلیط باکس B رو به من دادن، مسئولین سالن هم پاسخگو نبودن و می گفتن پلن سالن عوض شده
کلا ملغمه ای از بی نظمی و ناهماهنگی بود، تجربه بدی بود...
در انتها... اجرای خانم نصیرپور، آقای عمرانی و آقای هاشمی بی نظیر بود!
متاسفانه اجرای خانم سالاری رو دوست نداشتم، شاید چون در اجرای قبلی خانم سیما تیرانداز فوق العاده اجرا کرده بودن این نقش رو...
آقای کرمی هم در سانس ما اجرا نداشتن.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امیدوارم یکی از عوامل این متن بخونه و حتما به آقای رحمانیان انتقال بده
من حداقل از ۵ سال قبل رو که دقیق به یاد دارم نشده که اجرایی از ایشون باشه و نرفته باشم به عنوان یکی از طرفدارای این سبک کار(موسیقی نمایش) باید بگم جدیدا خیلی از اسم هایی که روزی به عنوان کارگردان میدیدم قطع به یقین و چشم بسته به دیدن اجراشون میرفتم نا امید شدم واقعا من نفهمیدم هدف ایشون از اجرا این کار ضعیف چی بوده نمایشنامه هایی که نمیخواستن توی کمد خاک بخوره یا هدف والا تری داشتن که قطعا همین طوره ولی اصلا قانع نشدم
اول از همه اصلا نمیتونم به این متن بگم نمایشنامه یکسری مونولوگ جدا جدا بود که به هم به زور چسبیده بودن دوم قصد ایشون از اجرا اپیزود لیلا رو که اصلا نفهمیدم یک متن ساخته شده از جمله های تکراری کلیشه ای که فقط به قصد در آوردن اشک مخاطب بود نه شروعی داشت و نه پایانی ... دیدن ادامه » نه حتی هدفی من معتقدم نوشتن از موضوع جنگ خیلی تاثیر گذاره اما خلاقیت و محتوا باید داشته باشه قرار نیست هر چیزی با برچسب جنگ تاثیر گذار باشه شاید اگر اپیزود چند مسافر اول بود انقدر نظرم نسبت به اون منفی نمیشد ولی بابا دیدن لیلا دیگه هیچ انگیزه ای به دیدن مسافران نداشتم
و در مورد چند مسافر من شب اول اجرا و اولین سانس اجرا بودم اول از همه هیچ بچه ای ندیدم به جز یه عکس در برشور بعد فهمیدم که اون تیکه توی اجرا ما نبوده و بعد از آن هم اصلامتن به هدفی که در برشور نوشته بودن حتی نزدیک هم نبود
میخواستید بگید مردم هنوز در این دوره معاصر به زیارت میرن چون به معجزه اعتقاد دارن و امامان رو وسیله ای برای وقوع معجزه میدونن یا شاید منظورتون این بود که مردم در اتفاقات بد زندگی با امامان همزاد پنداری میکنن در هر صورت اصلا تاثیر لازم رو نمیزاشت هم به خاطر متن ضعیف هم به خاطر مونولوگ بودن کار هم خیلی چیز های دیگه (شاید اشفتگی و عدم یکپارچگی ذهن نویسنده حتی)
و در نهایت حداقل باید در در هنگام بلیط فروشی در خلاصه داستان یا توضیحی اشاره و موضوع میکردید البته در مورد من فرقی نداشت من به اعتبار اسم محمد رحمانیان باز هم به دیدن اجرا می امدم اما نامید شدم شاید دیگر شب اول به اجرا بعدی شما نیایم شاید دیگر انتظار شاهکار از شما نداشته باشم ولی از حق نگذریم نمیتوان از بازی های زیبا بعضی بازیگران و صدا اقای مسیحا تعریف نکرد امیدوارم در کار های بعدی آقای رحمانیان خاطره این اجرا ضعیف فراموش شود
سلام خواستم علاوه بر موضوعاتی که شما اشاره کردید من هم طراحی صحنه ضعیف کارو بهش اشاره کنم که اگر اشتباه نکنم داستان چند مسافر به سال 78 بر میگشت ولی مدل تاکسی که در صحنه بود ربطی به اون سال نداشت شاید موضوع کوچیکی باشه اما همین جزئیات هست که یه کارو متمایز ... دیدن ادامه » میکنه از بقیه.ضمنا اطلاع رسانی بسیار ضعیف کار هم باید بهش اشاره کرد چون به شخصه برای دیدن آقای هاشمی رفته بودم که نبودن شبی که من به دیدن نمایش رفتم.موضوعات تکراری بیرون سالن های تئاتر و سر وصدای تماشاچیان هم که دیگه عادی شده.با تشکر
۲۶ تیر ۱۳۹۷
با نهایت احترام به آقای رحمانیان و گروه خوب بازیگرانشون. متأسفانه من برای اولین بار وسط نمایش بلند شدم، اصلا نتونستم با اینهمه مشغله فکری و نگرانی این روزها، موضوعات این چنینی که خیلی سطحی بهش پرداخته شده بودو تحمل کنم. صادقانه بگم از یک جایی به بعد اصلا ... دیدن ادامه » فکر کردم با ادامه تماشای این نمایش به شعور و اعتقادم بیشتر توهین میکنم.
۳۱ تیر ۱۳۹۷
من قبل تر از این هم کار های اجتماعی مذهبی از اقای رحمانیان دیده بودم ولی این کجا و آن کجا این یک بخشی از نمایش (پسر بچه)بعضی شب ها اجرا بشه و اینکه متن اصلا پیوستگی نداشته باشه اصلا در اخر نتونی ذهنت رو جمع کنی از چیزی که دیدی این اتفاق اصلا خوب نیست و به ... دیدن ادامه » قول شما یه جور توهینه منم واقعا از یه جایی به بعد فقط برای موسیقی نشسته بودم نه برای نمایش دوستانی که میگن این سبک اقای رحمانیانه من تقریبا هر اجرایی که توی چند سال اخیر داشتن رو رفتم منم سبک ایشون رو خوب میشناسم ولی تمام اون کارهایی که دیدم متمرکز و هدفدار بود اخرش جمع بندی میشد کلیشه ای نبود و واقعا از بستر اجتماع شکل گرفته بود اما این کار انقدر کلیشه ای ناپیوسته بود که آدم رو یاد سریال های ماه رمضان مینداخت من با این ژانر مشکلی ندارم حرف من خود اجراست
۰۱ مرداد ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
متاسفانه در دو نمایش اخیر آقای رحمانیان شاهد اجرایی ضعیف از جهت متن و مضمون و اندیشه و میزانسن بودم. در مورد این نمایش، اولا میبایست مضمون آن اطلاع رسانی میشد که نشده بود الا در بروشور چاپ شده آن که خب معمولا همزمان با دیدن نمایش آن را تحویل گرفته و میخوانیم. انتظار مونولوگ های بدون میزانسن و حرکت را نداشتم! از ویدئو پروجکشن در جهت تلاش برای تحریک احساسات تماشاگر استفاده شده بود؟ واقعا آیا هیچ لزومی داشت؟ مضمون نمایش و متن مونولوگ ها اغلب تکرار مکررات وقایع و بعضا ارائه آمار و ارقامی بود که سالهاست صدها بار تقریبا با همین جملات در رسانه های گوناگون و مدرسه و تریبون ها و غیره شنیده ایم.
از همۀ اینها گذشته نویسنده و کارگردان در متن بروشور مضمون را نقد و بررسی ایمان و انسان معاصر دانسته و نوشته است:
«آیا برای نگاه به این مضامین باید همچنان به کنکاش ... دیدن ادامه » در دل تاریخ پرداخت یا بهتر است نگاهی نیز به آدم های دور و بر خود بیندازیم و نقش ایمان و مذهب را در جوامع امروز شهری به داوری بنشینیم؟ زندگی پر مخاطره و غریبانۀ ایرانی خواه ترین امام معصوم شیعیان، در خود چه نکات آشکار و پنهانی به ما می آموزد که دوازده قرن است ملجأ ...؟ چگونه است که با گسترۀ روزافزون تمدن شهری و هجوم دیدگاه های انسان مدارانه ، همچنان بارگاه امام، پذیرای میلیون ها زائری است که عاشقانه و دردمند، قدم در راه می گذارند؟...... اما بزرگترین دستاورد ما از نمایش چند مسافر، طرح پرسش هایی درباره ایمان و اندیشه مذهبی در روزگار ماست»
واقعا آیا جز این بود که در این نمایش باور شیعیان ایرانی و احیانا در اپیزودهایی دفاع از میهن و هم میهن آن هم صرفا با مونولوگ و قطعات موسیقی آوازی به نمایش درآمد؟ کدام بررسی عمیق و کدام نگرش انتقادی به موضوع؟
آیا تاکنون پاسخ آن پرسش که «زندگی پرمخاطره و غریبانۀ... چه نکاتی به ما می آموزد؟» تاکنون داده نشده بود؟!
اگر به واقع یکی از دغدغه های نویسنده نگاهی به این موضوع بود که «چگونه است که با گسترۀ روزافزون تمدن شهری و هجوم دیدگاه های انسان مدارانه ، همچنان بارگاه امام، پذیرای میلیون ها زائری است که...» پس از این همه آثار و سخنرانی ها و کتاب های کلیشه ای که دیده و خوانده و شنیده ایم، آیا دست کم، از جناب رحمانیان انتظار نمی رود که نگاهی عمیق تر به موضوع داشته باشد یا از منظری متفاوت ؟
و چقدر برخی آثار این سالها تلخ و ملالت بار شده اند.از جمله در این نمایش و کلیشه های غمگین کننده از سنت جامعه.
آیا باب شدن استفاده از خواننده در برخی تئاترهای امروزی بیشتر برای گیشه نیست؟ البته عنوان اجرا را «موسیقی نمایش» اعلام کرده اند و از این بابت بر صاحبان نمایش حرجی نیست و البته که مخاطبان خود را هم دارد و خیلی جاها معمول است و من نیز از موسیقی و اجرای نیما مسیحا بدم نیامد البته به جز اجرای اولین قطعه. اما به نظر حقیر باید مراقب سطحی شدن بود!
در نهایت به پیشنهاد دوست گرامی جناب جباری در پست پیشین-> «فقط عزیزانی که علاقه به تئاترهایی با پس زمینه مذهبی هستند (و البته تلخ ) به دیدن این تئاتر برن.»
این کار بحدی ضعیف بود که تا مدتی تئاتر نخواهم رفت که خاطره تلخ این کار از ذهنم پاک بشه
۲۵ تیر ۱۳۹۷
جناب سجادی عالی نوشتید، درود بر شما
پریما خانم اتفاقن باید سریع یه کار دیگه رو برید تا اثر بد این رو بشوره ببره :)))
۲۵ تیر ۱۳۹۷
موقع نوشتن این نمایش ، یک لحظه با خودتون فکر نکردین ممکنه یه بیمار سرطانی توی تماشاچی ها باشه و با دیدن اون اپیزود پر از انرژی منفی مربوط به سرطان چه تاثیری رو خودش و خانواده ش میذارید؟ خواستین همدردی کنین یا امید رو ازشون بگیرین ؟؟
بازی مصنوعی یک بیمار ... دیدن ادامه » سرطانی که اعلام میکنه خودش پرستار بیماران سرطانیه و همشون میمیرن و هیچ امیدی نیست و هیچ جراحی و رادیوتراپی فایده نداره و داره میسوزه از اثر داروهای شیمی درمانی رو بدنش و حتما اخرش مرگه... نمیدونید دیشب به ما چه گذشت ... چه عذابی کشیدیم با این اپیزود لعنتی ...
مگه همه بیمارهای سرطانی وضعیتشون شبیه به همه که شما این دیالوگها رو نوشتی ؟ یکی مثل بیمار ما که یه هفته از جراحی سینه ش میگذره و دو روز دیگه شیمی درمانی داره اومده تئاتر شما رو ببینه چطوری باید این اپیزود مسخره رو تحمل کنه که توش فقط حرف از ناامیدی و مرگ بود ؟ کسانی که این نمایش رو دیدن میدونن منظور من چیه. کارگردان محترم خودتو جای ما بذار ، یا اون اپیزود رو حذف کنین یا دیالوگها رو تغییر بدین گرچه در کل نمایش بسیار ضعیفی بود.
در آخر بابت اجرای خانم نصیرپور ، اقای عمرانی و پسر نوجوان هنرمند ، صدای زیبای نیما مسیحا که دیدن این نمایش ضعیف رو برای خانواده ما قابل تحمل کردن که وسط نمایش از سالن بیرون نریم سپاسگزارم. .
۲۵ تیر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام
روز دوم نمایش به تماشای کار رفتیم.
نقدهای دوستان رو خوندم و موافق با بخشی از اونها بودم که نظراتم رو هم درج کردم در پایین صحبتهاشون.
بازیها، کم نقص بودند. جناب عمرانی، آقای رازانی، پسر بچه ی دوست داشتنی اینروزهای تاتر (محمد)، و خانم نصیرپور؛ اما محتوا و متن!؟ فرم!؟
من به عنوان یکی از تماشاچی های قدیمی آثار استاد و دوستدار بازی هنرمندانی که ازشون نام بردم، اگر نخوام مقایسه ای بین کارهای قبلی و این کار داشته باشم؛ تنها یک نقد وارد میکنم و انهم اینکه این اثر، بیشتر یک نمایشنامه خوانی بود تا تئاتر که موسیقی و صدای خوب آقای مسیحا، اون رو دلنشین تر کرده بود.
ولی، از اونجایی که سعی میکنم بدون تعصب روی نام کارگردان و هنرمندان پیشکسوت اون، قضاوتی کنم، حق خودم و باقی تماشاچیان میدونم که در مورد ژانر، موضوع و اپیزودیک بودن کار و اینکه سانسهای مختلف، ... دیدن ادامه » بازیگران متفاوتی خواهد داشت، از قبل در جریان قرار بگیرم.
یادمون نره که از ضعفهای کار، معرفی کار با یه سری هنرمند دوست داشتنی بود که وقتی رفتیم، حداقل ۲ یا ۳ تاشون نبودند. شب اجرای ما، آقای کرمی و هاشمی نبودند!
ای کاش، انقدر محترم شمرده بشیم که تهیه کننده محترم، لیستی از سانسهای حضور هر هنرمند رو، زمان خرید بلیط، اطلاع رسانی کنه.
دانستن ژانر یا یک خط در مورد موضوع نمایش، حق همه ی مخاطبین هست. چه حرفه ای و چه غیرحرفه ای! چه عاشق آثار استاد و چه کسی که بار اول قراره با کارهای ایشون آشنا بشه.
دانستن و اطلاع رسانی، حق و وظیفه ی همه ماست، آنهم در هر جایگاهی ولو، به هر قیمتی!
تماشای این اثر باعث نمیشه من به تماشای کارهای آینده جناب رحمانیان نرم ولی در روزهای آتی، خریدم رو به اجراهای میانی یا پایانی کار، موکول می کنم.
#حذف_بروشورکاغذی= حفظ جان درختانی بیشتر و احترام به نسل آینده و خودمان.
#رواج_بروشورهای_دیجیتالی
با عرض سلام و ادب به نکات خیلی خوبی اشاره کردید ، من تا الان داشتم فکر میکنم علت استفاده از عکس اون پسر بچه در بروشور چی بوده چون دیشب که بنده اجرا رو دیدم حضور نداشت در نمایش و طبق اطلاعاتی که شما ارائه کردید مثه اینکه هر سانس یه اپیزود اضافه تر یا کمتر ... دیدن ادامه » داره که اگه اینطور باشه جا داره به تهیه کننده کار تبریک بگم بابت این همه اطلاع رسانی !!
۲۳ تیر ۱۳۹۷
واقعا امیدوارم تیم اجرایی این کامنتها رو بخونند..عدم اعلام حضور نوبتی بازیگران در سانس های مختلف به نوعی توهین به شعور تماشاگر به حساب میاد.
۲۳ تیر ۱۳۹۷
متاسفانه تیوال نظرات و نقدهای منفی رو حذف میکنه
۲۵ تیر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کنسرت - نمایش در تیترش بود، خودش نبود

گروه ارکستر بود، تنها آمده بود

بازیگر داشت، نمایش نبود، تاتر نبود

روح نداشت، گریان، سرد و سنگین، تنها

سالن پر، چهره‌ها تلخ، مسموم
امشب این کارو دیدم .
بخاطرتاترپیکان جوانان طرفدارآقای رحمانیان شدم.نمایش لیلا و چندمسافربشدت ناامیدکننده بود و بخاطرفستیوال غذای بیرون تاترصدای موسیقی زیادی وارد سالن میشد...تعداد زیادی ازتماشاگران ازسالن درحین اجراخارج شدند واگرجای من مناسب بودبی درنگ اینکارومیکردم...مونولوگهای طولانی و بی سروته...
درپایان تعدادی ازتماشاگران هم باهم بحثشان شد....حیف
رضا سجادی و محمد لهاک این را خواندند
امـیـر و Nasim Sadeghi این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من هم کار های آقای رحمانیان را دوست دارم و بیشتر کارهای ایشان را در این چند سال دنبال کرده ام .. شاه کارهایی همچون ایینه های روبرو و یا روز های اخر اسفند ... ولی این نمایش در حد و اندازه های استاد رحمانیان نبود ، بنظرم بک جور کار سفارشی امد ، اتفاقا 2 تا مهمان هم داشتم که خیلی تئاتری نبودند و .... امیدوارم آقای رحمانیان کار جدید ارائه کنند و باز هم کار های خوبی از ایشان ببینیم .... در مورد بازی ها فقط بازی خانم نصیر پور و تا حدودی آقای افشین هاشمی ... و بقیه بازی ها در حد قابل قبول نبود ..... شاید اگر صدای نیما مسیحا نبود نمایش قابل تحمل نبود اگر بخواهم مجموعا نمره بدهم 12 از 20
به نام خدا 
متاسفانه دوستانی که انتقاد کردند. اتفاقا کارهای استاد رحمانیان را ندیده اند. یعنی قطعا پیگیر نمایشهای استاد نبوده اند و الا ابدا این اظهار نظر را نمی کردند. 
این کار استاد کار جدیدی نبود. 
این اثر قبلا دوبار اجرا شده بود . به نام " هفت مجلس در عزا و معجزه " 
موسیقی نمایش «هفت مجلس در عزا و معجزه» شامل قسمت‌هایی از نمایش «مسافران» و «مرکب‌خوانی» بود که هر دو در سال ۸۵ در تالار وحدت ، و در سال ۹۵ در تئاتر شهر روی صحنه رفتند.
«نمایش «مسافران» در سال ۸۵ برای ده شب و در سال ۹۵ برای پنج شب اجرا شد؛ در این نمایش چهار زائر به همراه یک راننده از جاده هراز به سمت مشهد می‌روند و هر کدام مونولوگی در مورد این سفر دارند که در واقع پاسخی به این سوال است که این میزان اقبال زوار نسبت به ایرانی‌خواه‌ترین امام شیعیان در چیست؟
به جز پنج قطعه‌‌ نمایش «مسافران» در «هفت مجلس در عزا و معجزه» ، دو قطعه از نمایش «مرکب‌خوانی» در آن مقاطع اجرا شد، که قطعات مدرن‌تری در باب عزا و سوگواری بودند که در این نمایش (نمایش امسال) جای خود را به نمایش «لیلا» داده بودند.
البته تغییراتی در ترکیب بازیگران به وجود آمده است در سال ۸۵ تنظیم و ساخت موسیقی بر عهده سعید ذهنی بود، در سال ۹۵ و این بار کار به سردار سرمست به عنوان پیانیست و تنظیم‌کننده سپرده شده بود . این موسیقی-نمایش در اصل یک نمایشنامه خوانی تلقی میشود که بیش از آن که به نمایشنامه‌خوانی شبیه باشد به اجرا نزدیک است و علاوه بر استفاده از دکور، تا حدودی طراحی لباس هم دارد.
لذا در کل من حضور همه عزیزان منتقد عارضم که شما بایستی حداقل ۲۰ سال کارهای استاد را تعقیب کرده باشید. شخص اول تئاتر ایران را با یک شب و یک اجرا نمیتوان شناخت. به جرات میتوان گفت رحمانیان از تمام قدما و کارگردانان و نمایشنامه نویسان امروز عرصه تئاتر، چند پله بالاتر قراردارد. بدون تردید. 
اتفاقا «هفت مجلس در عزا و معجزه» از بهترین آثار استاد رحمانیان تلقی میشود. اما این اجرا نسبت به اجراهای قبل ، سال ۸۵ و سال ۹۵ ، ضعیف تر بود . به این دلایل
۱- جایگزینی نمایش لیلا بجای مرکب خوانی .
در واقع هفت مجلس در عزا و معجزه شامل دو مجلس در عزا که مرکب خوانی بود میشد بعلاوه پنج مجلس در معجزه ، که همان مسافران بود. مرکب خوانی عمق نمایش استاد بود ، که متاسفانه حذف شده بود.
۲- اپیزود دوم مسافران (در نقش خانم دکتر ) را در اجرای سال ۸۵ و ۹۵، بانو سینما تیرانداز ، از اساتید عرضه بازیگری ، ایفای نقش کرده بودند . و به نوعی زیباترین اپیزود کل نمایش را رقم میزدند. در اجرای سال ۹۵ ، اجرای بسیار قوی ایشان ، بحدی مخاطبان را تحت تاثیر قرار داده بود، که پس از پایان نمایش ، تقریبا کل جمعیت ، در محوطه بیرون تئاتر شهر ، منتظر دوباره دیدن ایشان بودند. اما در اجرای کنونی ، متاسفانه خانم سانیا سالاری ، این اپیزود را به ضعیف ترین بخش از مجموعه نمایش تبدیل کردند. که واقعا علت این جایگزینی و گرفتن این نتیجه خراب مشخص نیست. 
۳- انتخاب نیما مسیحا ظاهرا بدلیل سلیقه شخصی استاد بوده در حالیکه در سال ۹۵ ، رضا یزدانی، هاله سیفی‌زاده و بهرخ شورورزی نیز در مقام خواننده اجرا را همراهی می‌کردند. که اولا جنس صدا و سبک کارهای یزدانی تطابق بیشتری با این نمایش دارد. و از این مهمتر در اجرای سال ۸۵ و ۹۵ تمام قطعات انتخاب شده ، همان قطعاتی بودند که در هر اپیزود به نوعی به آنها اشاره میشد. ولایت عشق ، یا مولا دلم تنگ اومده (محلی خراسانی) و کوچلر و ...و اجرای خانمها سیفی زاده و شورورزی هم جذابیت و تنوع مطلوب تری به اجرا داده بود. تا اجرای قطعات شخصی نیما مسیحا . 
۴- در اجرای سال ۸۵ نوازندگی و تنظیم قطعات بوسیله مدرس تئاتر و موسیقی جناب سعید ذهنی انجام شده بود . که از خلاقیت به مراتب بیشتری در تنظیم قطعات بهره مند بود تا اجراهای سال ۹۵ و ۹۷ (اجرای کنونی).
۵- ... دیدن ادامه » اپیزود آقای احسان کرمی ، در اجرای سال ۸۵ و ۹۵ توسط آقای حبیب رضایی، با متنی جذاب تر اجرا شده بود. هرچند این اپیزود در اجرای کنونی ماهیتا مشابه اجراهای سال ۸۵ و ۹۵ میباشد. 
۶- مقطع زمانی اجرای «هفت مجلس در عزا و معجزه» در سال ۸۵ و ۹۵ در ایام سوگواری حضرت ثامن الائمه (ع) بود ، و مخاطب کاملا با نام اثر و مقطع زمانی اجرا ، و موضوع نمایش ارتباط منطقی برقرار میکرد. در واقع این اثر جزئی از مجموعه آثار دارای تم و فحوای مذهبی از استاد رحمانیان تلقی میگردد، آثاری مانند مجلسِ ضربت زدن حضرت امیر و نمایشنامه‌خوانی روز واقعه هر دو نوشته بهرام بیضائی.

امیر، میترا، عاطفه گندم آبادی، ساناز ب، الیسا مظاهری و محمد لهاک این را خواندند
ندا ب این را دوست دارد
سینما تیر انداز نمایش یک دقیقه و سیزده ثانیه را روی صحنه داره، اجرایی که من دیشب رفتم احسان کرمی نبود، نمی دانم کدام اپیزود اجرا نشده در ان سانس؟
۲۲ تیر ۱۳۹۷
با سلام
آقای بهاور مقدسی ،شما با به نام خدا شروع کردید که به نظر میرسه فقط یه عادته،
کبریایی فقط مختص خداست،ولی به نظر میرسه شما خودتون رو جای خدا گذاشتیدید و مشخص میکنید کی تاتر میفهمه کی نمی فهمه؟
اینقدر بی طاقتی !!!!!!در مورد آقای رحمانیان ،که همه ی ... دیدن ادامه » ما نقد کنندگان از طرفداران ایشون هستیم که در روزهای اولیه به دیدن نمایش رفتیم.
من اجرای هفت مجلس رو دیدم ،در همان زمان سوگواری که مناسبت داشت.
یه کوچولو انصاف خوب چیزی هست،
شما کار رو برای جناب رحمانیان عزیز بدتر می کنید
!!!!!!
۲۳ تیر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گویا کامنت قبلیم پاک شده
حق طبیعی تماشاگر هست که بدونه این کار تک گویی و مونولوگه
و اما نظر من :
چند اجرای مونولوگ طور وآمار مانند و ارجاعاتی بارها استفاده شده س که میخواد ضعفش رو با تحریک احساسات تماشاگر بپوشونه

1 از 10( 1 برای صدای نیما مسیحا لحاظ شده)
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من بیشتر کارهای آقای رحمانیان رو دیدم ولی ... ولی
این کار اصلا در حد و اندازه ی کارهای قبل نبود... ظاهرا مونولوگ گویی بدون میزانسن داره رواج پیدا می کنه
البته مونولوگ جایگاه خودشو داره ولی در کنار یه سری موسیقی کم ربط ارزشش از دست می ره... متاسفانه در این شرایط بد اجتماعی هنرمندان به بدتر شدن نباید دامن بزنن و حال همه رو بدتر کنن ...
این نمایش اصلا جذابیت کارهای آقای رحمانیان رو نداشت شاید در اولین کارهای اینچنین خلاقیتی مشاهده می شد و تازه گی داشت ولی الان رو به تکرار رفته و حیف از ایشون...
تا به حال ندیده بودم تماشاگران وسط نمایشی از سالن برن که دیشب دیدم... و این یعنی ضعف یک نمایش و خسته کننده بودنش... ضمنا تم نمایش رو بنویسید جوانمرادنه ... تا تماشاگر حق انتخاب داشته باشه نه این که سورپرایز بشه با یه تم وحشتناک جنگی و بعدشم مذهبی...
به هرحال من دیگه ... دیدن ادامه » به دیدن کارهای شبیه به این از آقای رحمانیان نخواهم رفت تا مزه ی آثار زیبای قبلی ایشون برای همیشه زیر دندونم باشه و فراموش نشه
به نام خدا
متاسفانه شما و سایر دوستانی که انتقاد کردند. اتفاقا کارهای استاد رحمانیان را ندیده اند. یعنی قطعا پیگیر نمایشهای استاد نبوده اند و الا ابدا این اظهار نظر را نمی کردند.
این کار استاد کار جدیدی نبود.
این اثر قبلا دوبار اجرا شده بود . به نام " هفت مجلس در عزا و معجزه "
موسیقی نمایش «هفت مجلس در عزا و معجزه» شامل قسمت‌هایی از نمایش «مسافران» و «مرکب‌خوانی» بود که هر دو در سال ۸۵ در تالار وحدت ، و در سال ۹۵ در تئاتر شهر روی صحنه رفتند.
«نمایش «مسافران» در سال ۸۵ برای ده شب و در سال ۹۵ برای پنج شب اجرا شد؛ در این نمایش چهار زائر به همراه یک راننده از جاده هراز به سمت مشهد می‌روند و هر کدام مونولوگی در مورد این سفر دارند که در واقع پاسخی به این سوال است که این میزان اقبال زوار نسبت به ایرانی‌خواه‌ترین امام شیعیان در چیست؟
به جز پنج قطعه‌‌ نمایش «مسافران» در «هفت مجلس در عزا و معجزه» ، دو قطعه از نمایش «مرکب‌خوانی» در آن مقاطع اجرا شد، که قطعات مدرن‌تری در باب عزا و سوگواری بودند که در این نمایش (نمایش امسال) جای خود را به نمایش «لیلا» داده بودند.
البته تغییراتی در ترکیب بازیگران به وجود آمده است در سال ۸۵ تنظیم و ساخت موسیقی بر عهده سعید ذهنی بود، در سال ۹۵ و این بار کار به سردار سرمست به عنوان پیانیست و تنظیم‌کننده سپرده شده بود . این موسیقی-نمایش در اصل یک نمایشنامه خوانی تلقی میشود که بیش از آن که به نمایشنامه‌خوانی شبیه باشد به اجرا نزدیک است و علاوه بر استفاده از دکور، تا حدودی طراحی لباس هم دارد.
لذا در کل من حضور همه عزیزان منتقد عارضم که شما بایستی حداقل ۲۰ سال کارهای استاد را تعقیب کرده باشید. شخص اول تئاتر ایران را با یک شب و یک اجرا نمیتوان شناخت. به جرات میتوان گفت رحمانیان از تمام قدما و کارگردانان و نمایشنامه نویسان امروز چند پله بالاتر قراردارد. بدون تردید.
اتفاقا ... دیدن ادامه » «هفت مجلس در عزا و معجزه» از بهترین آثار استاد رحمانیان تلقی میشود. اما این اجرا نسبت به اجراهای قبل ، سال ۸۵ و سال ۹۵ ، ضعیف تر بود . به این دلایل
۱- جایگزینی نمایش لیلا بجای مرکب خوانی . در واقع هفت مجلس در عزا و معجزه شامل دو مجلس در عزا که مرکب خوانی بود میشد بعلاوه پنج مجلس در معجزه ، که همان مسافران بود. مرکب خوانی عمق نمایش استاد بود ، که متاسفانه حذف شده بود.
۲- اپیزود دوم مسافران (در نقش خانم دکتر ) را در اجرای سال ۸۵ و ۹۵ بانو سینما تیرانداز ، از اساتید عرضه بازیگری ، ایفای نقش کرده بودند . و به نوعی زیباترین اپیزود کل نمایش را رقم میزدند.در اجرای سال ۹۵ ، اجرای بسیار قوی ایشان ، بحدی مخاطبان را تحت تاثیر قرار داده بود، که پس از پایان نمایش ، تقریبا کل جمعیت ، در محوطه بیرون تئاتر شهر ، منتظر دوباره دیدن ایشان بودند. اما در اجرای کنونی ، متاسفانه خانم سانیا سالاری ، این اپیزود را به ضعیف ترین بخش از مجموعه نمایش تبدیل کردند. که واقعا علت این جایگزینی و گرفتن این نتیجه خراب مشخص نیست.
۳- انتخاب نیما مسیحا ظاهرا بدلیل سلیقه شخصی استاد بوده در حالیکه در سال ۹۵ ، رضا یزدانی، هاله سیفی‌زاده و بهرخ شورورزی نیز در مقام خواننده اجرا را همراهی می‌کردند. که اولا جنس صدا و سبک کارهای یزدانی تطابق بیشتری با این نمایش دارد. و از این مهمتر در اجرای سال ۸۵ و ۹۵ تمام قطعات انتخاب شده ، همان قطعاتی بودند که در هر اپیزود به نوعی به آنها اشاره میشد. ولایت عشق ، یا مولا دلم تنگ اومده (محلی خراسانی) و ...و اجرای خانمها سیفی زاده و شورورزی هم جذابیت و تنوع مطلوب تری به اجرا داده بود. تا اجرای قطعات شخصی مسیحا .
۴- در اجرای سال ۸۵ نوازندگی و تنظیم قطعات بوسیله مدرس تئاتر و موسیقی جناب سعید ذهنی انجام شده بود . که از خلاقیت به مراتب بیشتری در تنظیم قطعات بهره مند بود تا اجراهای سال ۹۵ و ۹۷ (اجرای کنونی).
۵- اپیزود آقای احسان کرمی ، در اجرای سال ۸۵ و ۹۵ توسط آقای حبیب رضایی، با متنی جذاب تر اجرا شده بود. هرچند این اپیزود در اجرای کنونی ماهیتا مشابه اجراهای سال ۸۵ و ۹۵ میباشد.
۶- مقطع زمانی اجرای «هفت مجلس در عزا و معجزه» در سال ۸۵ و ۹۵ در ایام سوگواری حضرت ثامن الائمه (ع) بود ، و مخاطب کاملا با نام اثر و مقطع زمانی اجرا ، و موضوع نمایش ارتباط منطقی برقرار میکرد. در واقع این اثر جزئی از مجموعه آثار دارای تم و فحوای مذهبی از استاد رحمانیان تلقی میگردد، آثاری مانند مجلسِ ضربت زدن حضرت امیر و نمایشنامه‌خوانی روز واقعه هر دو نوشته بهرام بیضائی.

و در نهایت حتما باید به این نکته توجه داشت. رفتن چند نفر از تماشاگران در حین اجرا ، گویای هیچ نکته بخصوصی نیست.
از یک نمایش دارای مضامین اجتماعی ، هرکسی به اندازه بضاعت خودش استفاده میکند و بهره میبرد، ممکن است چند نفری که وسط نمایش سالن را ترک کردند ، استفاده نمی کردند. این به بضاعت دانش آنها بستگی دارد ، نه به نمایش.
۲۲ تیر ۱۳۹۷
حق با شماست خانم مقدم، چشم
دیگه در این باره هیچ پاسخی نمیدم
۲۳ تیر ۱۳۹۷
دوست عزیز جناب بهاور مقدسی
من از جانب خودم می تونم بگم که 90 درصد کارهای آقای رحمانیان رو دیدم... سن شما رو نمی دونم راستش ولی من از سال 68 نمایشهای بسیاری رو دیدم و همیشه هم یکی از طرفداران ایشون بودم ...
تمجید کورکورانه ی یک اثر صرفا بخاطر یک نام درست نیست... ... دیدن ادامه » این کار بسیار ضعیف بود صرفتظر از بازیگرلنش که با صداهاشون خوب بازی می کردند... ولی آیا ما قراره نمایش ببینیم یا اومدیم رادیو گوش بدیم؟
شاهکار یعنی مجلس ضربت زدن که کار آقای رحمانیان بود اگرچه متن اثر استاد بیضایی ... ولی اجرا به دست کارگردانه که می تونه متن رو در نظر تماشاگر عالی تر جلوه بده یا کلا گتد بزنه در یه متن عالی... پس لطفا قبل از اینکه بدونید کی چه کارهایی رو دیده اظهار نظر قاطع نکنید...
من نظرم رو بعنوان یه مخاطب دائمی تئاتر گفتم... شما هم می تونید نظر خودتون رو داشته باشید
۲۳ تیر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بعد از پایان نمایش هم بسیار ناراحت بودم هم بسیار خوشحال.ناراحت بودم از انتخاب این نمایش و از یه جهت خوشحال که دوستانم مشکلی براشون پیش اومده بود و نشد که براشون بلیط بگیرم وگرنه بسیار شرمنده میشدم.متاسفانه از اون دست نمایش‌هایی که بزور می‌خوان مخاطب رو به گریه کردن وادار کنن در حالی که هیچ انسجام فکری و انتقادی نداره.مخصوصا با نشون دادن چهره های بیگناه قربانیان شیمیایی فقط جهت احساسی کردن مخاطب.طوری که فکر میکنید اون قربانیان هنوز قربانی سوژه های اینچنینی هستن جهت جذب مخاطب.آقای رحمانیان این برای یک نمایش بسیار زشته که تماشاگران وسط نمایش با عجله سالن رو ترک کنن!منم چند بار تصمیم گرفتم از سالن نمایش بیرون برم متاسفانه به علت دور بودن صندلیم از خروجی و پرت نکردنِ حواس بقیه مخاطبین و بازیگران مجبور شدم بشینم و همچنان از انتخابم افسوس بخورم.حداقل ... دیدن ادامه » کاش یه توضیح یه سطری درمورد نمایش جهت معرفی بهتر بنویسید.
نرگس و مهرداد کیا این را پاسخ داده‌اند
درود بر شما
من هم سالن رو ترک نکردم برای اینکه برای اولین بار تو زندگیم بعد اجرا فقط بشینم و بدون تشویق و ایستادن فقط تو اون دقایق به چشمای ایشون خیره بشم
۲۱ تیر ۱۳۹۷
خانم مظاهری سعه صدر، کلام محترمانه و دیدگاه منصفانه تون جای تحسین و تقدیر داره.
امروزه روز عادت کردیم با تعصب و گاهی بی احترامی ثابت کنیم فقط حرف ما درسته و نظرات و عقاید دیگر بی ارزشن.
کاش کمی با هم دوستانه تر رفتار کنیم.
۲۴ تیر ۱۳۹۷
دوست عزیز me
سلام
لطف شماست. ممنونم از حسن توجهتون.
۲۵ تیر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید