تیوال نمایش میدان نبرد، پیکر زن
S3 : 21:14:33
امکان خرید پایان یافته
  ۰۸ تا ۳۱ خرداد
  ۱۹:۴۵
  ۱ ساعت
 بها: ۳۵,۰۰۰ تومان

: الهام یوسفی
: سهیلا صالحی، آوا علوی

: ثمین مهاجرانی
: آرام خادم
: علی‌یار راستی
: امین مانیان
: ایده ابوطالبی
: سارا اعظم‌پناه
: علی محمودیان، سعید هنرمند
: علیرضا عسکری‌فر
: علی‌یار راستی، حامد معصومی
: استودیو اینکا
: مرضیه نوروزی

- بر اساس نمایشنامه «پیکر زن همچون میدان نبرد» نوشته ماتیی ویسنی یک

گزارش تصویری تیوال از نمایش میدان نبرد، پیکر زن / عکاس:‌ رضا جاویدی

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» نمایش «میدان نبرد، پیکر زن» روی صحنه می‌رود

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

حافظ، نوفل لوشاتو، بعد چهارراه رازی، نرسیده به خیابان ولیعصر، کوچه زیبا، پلاک ۱، عمارت نوفل‌لوشاتو
تلفن:  ۶۶۴۸۳۷۴۲


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
این اجرا از دید من متوسط رو به خوب بود.
بازیگران و بازیشون رو دوست داشتم. فقط بازیگر نقش "دورا" به نظرم نسبت به شخصیت کمی کم سن به نظر میومد. البته بازی مسلطی داشتن، ولی با توجه به داستان و حس و حال شخصیت دورا، فکر کنم باید کمی بزرگتر از سن شخصیت دیده می‌شد.
قسمت‌هایی که مکالمات دورا و کیت بود به نظرم خیلی خوب بود. ولی در مورد قسمت‌هایی که تیپ‌سازی داشت به نظرم همه شبیه هم بودن و می‌شد بیشتر روی این بخش‎ها کار بشه. در کل، برای این اجرا که تغییر صحنه و پرشِ داستان زیاد داره، بهتر بود زمان بیشتری برای اجرا در نظر گرفته بشه. شاید در حد یک ربع تا بیست دقیقه، که هم تماشاگر فرصت داشته باشه یک صحنه رو درک کنه و بعد به صحنه بعدی بره و هم عجله در بازی بازیگران دیده نشه.
ویدویی هم در بالای صحنه پخش می‌شد که هم تاثیر زیادی در اجرا نداشت و هم محل قرارگیریش ... دیدن ادامه » طوری بود که از دید من خارج بود و فقط گاهی چشمم بهش میفتاد. (من ردیف دو بودم، شاید برای ردیف‌های عقب بیشتر در دیدشون بود.)
یک شکایت تکراری هم از عکاسان عزیز با صدای شاتر بلند. عکاس عزیزی که در دو قدمی بازیگر نشستی و داری عکاسی می‌کنی، آیا فکر می‌کنی که اون صدای شاتر که ثانیه به ثانیه تکرار میشه و اون صدای "قِرقِر" موقع تغییر تنظیمات دوربین، چقدر ممکنه تمرکز بازیگر رو از بین ببره؟؟؟ (منِ تماشاگر هیچی اصلاً!!!)
شما از عذاب وجدان اون عکاس چه می‌دونی صبا جان؟ اون صدای قرقر مال دوربین نیست؛ ضجه وجدان ترک‌خورده‌شونه! صدای شاتر کجا بود؟ چک‌های آبداری هست که دم به دم نفس لوامه بیخ گوش نفس اماره می‌خوابونه.
تازه این مکافاتیه که حین کار تو سالن دارند، از رنج و المی ... دیدن ادامه » که تو خونه می‌کشند نگم برات که دلت کباب می‌شه مخصوصا وقتی می‌رن تو رختخواب، مگه خواب جرات می‌کنه نزدیک بشه به اون جهنم افقی...
۲۹ خرداد
در مورد سایلنت کردن شاتر و تکنیک های صحیح عکسبرداری در تئاتر مقاله مختصر و مفدیدی با توضیحات کامل به قلم رضا جاویدی در دیوار خانم ثانی موجود هست به تاریخ سال گذشته. سایلنت کردن دوربین کاملا شدنیه و فقط نیازمند یادگیری هست!
اصولا کاری که نیاز به عکسبرداری ... دیدن ادامه » در عرض ثانیه داشته باشه اونقدرجنب و جوش داره که نهایتا صدای تیک تیک دوربین آزادهنده نمیشه و در پس زمینه محو میشه.
برای نمایش های آرام و متمرکز هم شما (عکاس نامحترم) بیجا میکنی زرت و زرت پشت هم عکس میگیری..
من کار مونولوگ دیدم فکر کنین! مونولووگ روی صندلی! با عکاسی مسلسل وار، بعد حالبه بهشون تذکر میدیم خدا نکنه سالن خلوت باشه... پا میشن در کمال خونسردی جاشون رو عوض میکینن که دستمون بهشون نرسه!
من به چشم خودم دیدیم اون اجراگر نمایشی که عرض میکنم بارها به توپوق افتاد بخاطر صدای دوربین این عکاس..
اخه این درسته؟؟
۳۰ خرداد
دقیقاً، کاری که خیلی حرکت داشته باشه رو سریع عکاسی میکنن، که از چند تا عکس یکی شاید خوب در بیاد که به قول شما اصلاً عکاس به چشم نمیاد.
ولی این اجرا در بعضی قسمت ها بی حرکت یا کم حرکت بود، و شاید در چند دقیقه یک فریم هم کفایت میکرد.
کاش اون آقای عکاس خودش ... دیدن ادامه » بیاد بگه چند فریم از این اجرا عکس گرفت. چون شمارش از دست من در رفت ؛) :))

۳۰ خرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به امید روزی که جنگی نباشه...
پیش‌فروش بلیت‌های روز یکشنبه (۱۲ خرداد ماه) که آخرین اجرا قبل از چند روز تعطیلی نمایش است، از فردا (سه‌شنبه) ساعت ۱۲ ظهر در تیوال آغاز می‌شود. «میدان نبرد، پیکر زن» اجراهای خود را پس از تعطیلات چهاردهم و پانزدهم خرداد ماه از سر می‌گیرد.
الهام یوسفی این را خواند
رویا کاظمی و آقای سوبژه (محمد لهاک) این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت الهام یوسفی (کارگردان نمایش «میدان نبرد، پیکر زن»):
*

- آگاهی -
سال‌هاست که دغدغه‌ی جنگ رهایم نمی‌کند. دغدغه‌ی آدم‌ها در میانِ جنگ‌ها. این کار بخش کوچکی از همین درگیری‌ست. در این نمایش ما حرف می‌زنیم. از آن چه گویی تمامی ندارد. از جنگ در هر مختصات. با هر شکل. با هر عنوان. با هر جنس. از تنِ زن. از وطن. خانه. حسرت. فقدان. مرگ و تولد.
دوست یگانه‌ام نغمه ثمینی در کتاب «جنگ‌ها و بدن‌ها» به خوبی بخشی از این دغدغه را بیان کرده است :
« جنگ‌ها سخت‌ترین انتقام خود را از بدن‌ها گرفته‌اند. خانه‌ها خراب شده‌اند، شهرها ویران شده‌اند، اما خانه و شهر و آجر و سنگ و چوب، به نحوی عینی و «غیرشاعرانه»، رنج نمی‌کشند. در پوست و استخوان و عضله‌ی شهر دردی نمی‌خزد. این بدن‌ها هستند که در جنگ‌ها رنج و درد را لمس می‌کنند. بدن‌ها بازسازی‌ناپذیرند، نه معماری ... دیدن ادامه » و بناها و شهرها. تصاویر بدن‌هایِ تکه‌پاره شده، دست‌ها و پاهایِ‌ قطع‌شده، چشمانِ از جای درآمده و بیمارستان‌هایِ شلوغ و پرزخم و عفونت نمود عینی رنج بدن‌ها در طوفان جنگ‌هاست. بدن‌ها بازتاب‌دهنده‌ی حقیقی تجربه‌ی جنگ‌اند...».
دانشجویان، یکشنبه، دوشنبه و سه‌شنبه هر هفته، می‌تواننر با مراجعه حضوری به گیشه عمارت نوفل‌لوشاتو و ارائه کارت دانشجویی خود، از ۲۰٪ تخفیف دانشجویی استفاده کنند.
عرفان و الهام یوسفی این را خواندند
فرزاد جعفریان این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید