تیوال نمایش مده‌آی سن مدار
S2 : 07:20:07
  ۱۱ بهمن تا ۲۴ اسفند - هر پنجشنبه و جمعه

: آنکا ویسده
: مهدی بجستانی، احمد ساعتچیان
: بورژین عبدالرزاقی
: الیکا عبدالرزاقی، احمد ساعتچیان، مهدی بجستانی
: امین زندگانی

: حسن عسگری
: امیرحسین توانا، سیاوش قربانی
: شقایق بهزادمهر
: محمد رجبیان، مهدی یوسفیان
: مانلی عبدالرزاقی، حامد بیجارچی
: امیر آقاجان
: ایمان بیات فر
: علی جدیدی
: نازنین محب علی
: وفا ملک زاده
: فرانک حیدریان
: مهتاب چلاجور، زهرا طائب
آنی لومرسیه به همراه همسرش دومینیک در شهر کوچک سن مدار زندگی آرامی را می گذرانند، تا اینکه با ورود شخصیتی به نام فلیکس از پنجره ی خانه، زندگی آن ها دچار تحولات عجیبی می شود.


» فروش اینترنتی بلیت در دیگر سایت‌های محترم انجام می‌شود

سبک:
کمدی
شهر:
تهران

مکان

خیابان نوفل‌لوشاتو، تقاطع خیابان رازی
تلفن:  ۶۶۷۶۰۵۳۰-۶۶۷۵۱۰۴۶-۶۶۷۶۳۵۶۹


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
یک مده‌آ که سرخوشانه انتقام می‌گیرد
نوشته محمدحسن خدایی
بار دیگر همکاری مهدی بجستانی و احمد ساعتچیان به اجرائی مفرح و شاداب منتهی شده. قبل‌‌تر این دو در «قطار سانست لیمیتد» به نویسندگی «کورک مک‌کارتی» که مضمونی هستی‌شناسانه داشت این امکان را یافته بودند که سرگذشت پرفسوری ملول و میانسال را روایت کنند که قصد خودکشی دارد و ناگهان با مردی عجیب روبرو می‌شود که تلاش دارد بر سویه‌های مغفول مانده زندگی پرفسور، نوری بتاباند تا بار دیگر شخصیت درمانده و روشنفکری چون او در باب مرگ و زندگی، به تاملی تازه بنشیند. این روزها در نمایش «مده‌آی سن مدار»، بجستانی و ساعتچیان به‌همراه الیکا عبدالرزاقی بر صحنه ظاهر شده‌اند تا سرگذشت «آنی لومرسیه» را روایت کنند که به نوعی مده‌آی امروزی است. آنی لومرسیه زنی با میل‌ سرکوب شده، دوست دارد در تئاتر ایفای نقش ... دیدن ادامه » کند. آن‌هم در شهرستانی کوچک به‌نام «سن مدار» که بازی کردن در تئاتر برای زنان، ناممکن است. آنی سال‌ها پیش به اصرار پدر ثروتمندش مجبور به ازدواج با «دومینیک لومرسیه» شده که این روزها مشغول خیانت در هتلی است که از پدر به آنی ارث رسیده. آنی در مواجهه با وضعیت پیش‌آمده، به تخیل تئاتری پناه برده تا شاید زندگی‌اش را نجات بخشد. آنکا ویسده در مقام نویسنده، با لحنی شاداب و کمیک این رنج زنانه را بازنمایی می‌کند و با خشونت‌زدایی از مناسبات خانوادگی، سرنوشتی به غیر از آن چیزی که اورپید و آنوی در قبال معشوق بی‌وفای مده‌آ تدارک دیده‌اند، اعمال می‌کند. آیا پناه بردن به تخیل، امکان رهایی خواهد بخشید؟ اصولا زیستن در شهرستانی کوچک می‌تواند تخیل را فقیر کند و ملال بگستراند. جایی که نقش‌آفرینی در تئاتر هم ناممکن شده و فرزندآوری و فرزندپروری، وظیفه ذاتی زنان محسوب می‌شود. آنی لومرسیه با یادآوری گذشته و ملاقات با مردی بنام «فلیکس»، بار دیگر به جهان پر تخیل تئاتر متصل می‌شود. فلیکس شخصیت خیالی ذهنیت آنی است که همچون معشوق و مراقب عمل کرده و خیانت دومینیک را افشا می‌کند. فلیکس به مانند «دیگری» وارد زندگی آنی شده و فضای تجربه‌ورزی و تخیل را به میانجی عشق و تئاتر مهیا می‌کند. بی‌جهت نیست که ورود این مرد غریبه، حتی دومینیک را هم وادار می‌کند که از رخوت و کرختیِ در خانه ماندن، تلویزیون تماشا کردن و جدول سودکو حل کردن، دست کشیده و در پی کشف حقیقت در رابطه با خصلت‌های تازه آنی بر‌آید.
نمایش «مده‌آی سن مدار» خوانشی است امروزی از تراژدی اورپید و آنوی. اما روایت آنکا ویسده و شیوه اجرائی بورژین عبدالرزاقی، بر این نکته اشاره دارد که گویا زمانه آن نوع خشونت‌ورزی یونان باستانی، دیرزمانی است که بسرآمده و حال بهتر آن است که نقش‌ها و کنش‌های مخاطره‌آمیز را از زندگی کسالت‌بار روزمره انتقال دهیم به تخیل تئاتری و جهان بازنمایانه نمایش. رویکردی که یادآور تراپی است و می‌تواند به جای انتقام گرفتن به تادیب مسالمت‌آمیز شخصیت‌های خطاکارمنتهی شود و سوژه‌های درگیر خیانت و بی‌وفایی را تذکار اخلاقی دهد. لحن سرخوش و تخیل‌ورز نمایش، وفادار است به منطق اعتدال‌گرایانه زمانه نئولیبرال. شخصیت‌هایی که به زمانه‌ای متعلق‌اند که سعی دارد فاجعه را با مدیریت عواطف کنترل کرده و در نهایت از مخاطرات کشف حقیقت به سلامت عبور کرده و از چشم دوختن در مغاک، پرهیز کند. از این منظر، بورژین عبدالرزاقی به زمانه نئولیبرال وفادارتر است و بازنمایی‌اش از مناسبات بورژوازی یک شهرستان دور از مرکز این روزهای فرانسه، با آن رنگ‌آمیزی، طراحی لباس و صحنه، تلاشی است برای رضایتمندی ذائقه طبقه متوسط ایرانی که خسته است از انبوه آثار ملال‌انگیزی که این روزها در باب بحران اخلاقی این طبقه بر صحنه می‌رود.
فانتزی و تخیل همچون امکانی برای مواجهه و تاب‌آوری است، چه برای آنی لومرسیه خیانت دیده و چه برای طبقه متوسط مستاصل این روزهای ایرانی. بازی‌ طنازانه احمد ساعتچیان، نقش‌آفرینی رخوتناک مهدی بجستانی و اجرای پر انرژی الیکا عبدالرزاقی در نهایت تلاشی است برای خلق یک کمدی اجتماعی که قرار است در آن شخصیت‌ها به شکل کنترل شده، تادیب شوند و تخیل بورزند و زندگی را ادامه دهند. این روح زمانه ماست، روح اعتدال‌گرایی معطوف به عادی‌سازی فاجعه.
«مده‌آی سن مدار» نمایشی است خوش‌ساخت که به مخاطب این روزها خسته خود احترام می‌گذارد و تلاش دارد با لحنی مفرح، بازخوانی روزآمدی از مده‌آیی باشد وفادار به منطق نئولیبرال زمانه. رویکردی قابل مطالعه در فهم مناسبات مادی تولید تئاتر برای طبقات متوسط جامعه. همچنان‌که مرور اسامی مترجم، کارگردان، تهیه کننده، بازیگران و مدیر روابط عمومی نمایش، نشان از همدلی گروه به میانجی آشنایی و حتی نسبت‌های سببی و نسبی است که می‌تواند در کاهش هزینه‌ها نقش ایفا کند و در این زمانه تفوق منطق سرمایه، امکانی برای دوستی، تنفس و تولید باشد.
شاید مناسبات آیرونیک نمایش پیشنهادی هم باشد برای علاقه‌مندانی که این روزها به سراغ بازخوانی متون کلاسیک می‌روند و اجراهایی عبوس و بیش از حد مکانیکی بر صحنه می‌آورند. خوانش آنکا ویسده و شیوه اجرائی بورژین عبدالرزاقی، نشان از آن دارد که تن دادن به روح زمانه، گاه می‌تواند موجب ملاحت و جذابیت شود و مستوجب رضایت مخاطب خسته از ملال زمانه. روایت مده‌آیی که به‌جای قتل فرزندان و انتقام خونین از همسر بی‌وفا، به تئاتر و تخیل پناه برده و در تمنای هملت و آنتیگونه است.
علی جباری این را خواند
رضا بهکام، آقای سوبژه (محمد لهاک) و امیر این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بنده بسیار خوشحالم که موفق شدم این نمایش رو ببینم چون خیلی اتفاقی قرار شد با یکی از دوستانم به دیدن این نمایش بریم.
بازی همه بازیگرا متناسب با نقش بود و خانم الیکا عبدالرزاقی فوق العاده پر انرژی و خلاقانه نقش رو بازی کرد و نشون داد که بسیار بازیگر توانمندی هست.
اما نمایش در دو نقطه آغازی و پایانی دچار مشکل بود
نمایش شروع بدی داشت و چند دقیقه طول کشید تا تماشاگر بازی ها رو جدی بگیره. شاید حدود 5 دقیقه.
خوشبختانه نمایش به استثنای این چند دقیقه خوب شد و ما شاهد نمایش خیلی خوبی از بازیگرا بودیم تا اینکه در انتهای کار روند بازی از حالت کمدی به حالت کاملا جدی و تراژیک تغییر کرد و این انفصال نتونست به درستی خورد تماشاگر داده بشه و در چند دقیقه آخر، نمایش توجه تماشاگرا رو از دست داد. رورانس بد هم این ایراد رو تکمیل کرد و تماشاگرا رو کاملا معلق کرد
پوستر ... دیدن ادامه » طراحی شده هم متاسفانه خیلی بد بود و من به شخصه فکر کردم احتمالا با یک بازی کمدی لوده طرف هستم. حتی ژست بازیگرا تو این پوستر هم به کار کمدی لوده میخوره
از سری ایراد های دیگه: صدای بلند موسیقی در برخی از قسمتهای صحنه آزار دهنده بود و علاوه بر این ما تا نیم ساعت بعد از بازی همچنان میدیدم که تماشاگر جدید وارد صحنه میشه

اما به شخصه دیدن بازی خوب بازیگرای این نمایش رو به همه توصیه می کنم
موفق باشید
امیر، Mindfulness و حمیدرضا مرادی این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یک مده‌آ که سرخوشانه انتقام می‌گیرد
نوشته محمدحسن خدایی
بار دیگر همکاری مهدی بجستانی و احمد ساعتچیان به اجرائی مفرح و شاداب منتهی شده. قبل‌‌تر این دو در «قطار سانست لیمیتد» به نویسندگی «کورک مک‌کارتی» که مضمونی هستی‌شناسانه داشت این امکان را یافته بودند که سرگذشت پرفسوری ملول و میانسال را روایت کنند که قصد خودکشی دارد و ناگهان با مردی عجیب روبرو می‌شود که تلاش دارد بر سویه‌های مغفول مانده زندگی پرفسور، نوری بتاباند تا بار دیگر شخصیت درمانده و روشنفکری چون او در باب مرگ و زندگی، به تاملی تازه بنشیند. این روزها در نمایش «مده‌آی سن مدار»، بجستانی و ساعتچیان به‌همراه الیکا عبدالرزاقی بر صحنه ظاهر شده‌اند تا سرگذشت «آنی لومرسیه» را روایت کنند که به نوعی مده‌آی امروزی است. آنی لومرسیه زنی با میل‌ سرکوب شده، دوست دارد در تئاتر ایفای نقشرکند. ... دیدن ادامه » آن‌هم در شهرستانی کوچک به‌نام «سن مدار» که بازی کردن در تئاتر برای زنان، ناممکن است. آنی سال‌ها پیش به اصرار پدر ثروتمندش مجبور به ازدواج با «دومینیک لومرسیه» شده که این روزها مشغول خیانت در هتلی است که از پدر به آنی ارث رسیده. آنی در مواجهه با وضعیت پیش‌آمده، به تخیل تئاتری پناه برده تا شاید زندگی‌اش را نجات بخشد. آنکا ویسده در مقام نویسنده، با لحنی شاداب و کمیک این رنج زنانه را بازنمایی می‌کند و با خشونت‌زدایی از مناسبات خانوادگی، سرنوشتی به غیر از آن چیزی که اورپید و آنوی در قبال معشوق بی‌وفای مده‌آ تدارک دیده‌اند، اعمال می‌کند. آیا پناه بردن به تخیل، امکان رهایی خواهد بخشید؟ اصولا زیستن در شهرستانی کوچک می‌تواند تخیل را فقیر کند و ملال بگستراند. جایی که نقش‌آفرینی در تئاتر هم ناممکن شده و فرزندآوری و فرزندپروری، وظیفه ذاتی زنان محسوب می‌شود. آنی لومرسیه با یادآوری گذشته و ملاقات با مردی بنام «فلیکس»، بار دیگر به جهان پر تخیل تئاتر متصل می‌شود. فلیکس شخصیت خیالی ذهنیت آنی است که همچون معشوق و مراقب عمل کرده و خیانت دومینیک را افشا می‌کند. فلیکس به مانند «دیگری» وارد زندگی آنی شده و فضای تجربه‌ورزی و تخیل را به میانجی عشق و تئاتر مهیا می‌کند. بی‌جهت نیست که ورود این مرد غریبه، حتی دومینیک را هم وادار می‌کند که از رخوت و کرختیِ در خانه ماندن، تلویزیون تماشا کردن و جدول سودکو حل کردن، دست کشیده و در پی کشف حقیقت در رابطه با خصلت‌های تازه آنی بر‌آید.
نمایش «مده‌آی سن مدار» خوانشی است امروزی از تراژدی اورپید و آنوی. اما روایت آنکا ویسده و شیوه اجرائی بورژین عبدالرزاقی، بر این نکته اشاره دارد که گویا زمانه آن نوع خشونت‌ورزی یونان باستانی، دیرزمانی است که بسرآمده و حال بهتر آن است که نقش‌ها و کنش‌های مخاطره‌آمیز را از زندگی کسالت‌بار روزمره انتقال دهیم به تخیل تئاتری و جهان بازنمایانه نمایش. رویکردی که یادآور تراپی است و می‌تواند به جای انتقام گرفتن به تادیب مسالمت‌آمیز شخصیت‌های خطاکارمنتهی شود و سوژه‌های درگیر خیانت و بی‌وفایی را تذکار اخلاقی دهد. لحن سرخوش و تخیل‌ورز نمایش، وفادار است به منطق اعتدال‌گرایانه زمانه نئولیبرال. شخصیت‌هایی که به زمانه‌ای متعلق‌اند که سعی دارد فاجعه را با مدیریت عواطف کنترل کرده و در نهایت از مخاطرات کشف حقیقت به سلامت عبور کرده و از چشم دوختن در مغاک، پرهیز کند. از این منظر، بورژین عبدالرزاقی به زمانه نئولیبرال وفادارتر است و بازنمایی‌اش از مناسبات بورژوازی یک شهرستان دور از مرکز این روزهای فرانسه، با آن رنگ‌آمیزی، طراحی لباس و صحنه، تلاشی است برای رضایتمندی ذائقه طبقه متوسط ایرانی که خسته است از انبوه آثار ملال‌انگیزی که این روزها در باب بحران اخلاقی این طبقه بر صحنه می‌رود.
فانتزی و تخیل همچون امکانی برای مواجهه و تاب‌آوری است، چه برای آنی لومرسیه خیانت دیده و چه برای طبقه متوسط مستاصل این روزهای ایرانی. بازی‌ طنازانه احمد ساعتچیان، نقش‌آفرینی رخوتناک مهدی بجستانی و اجرای پر انرژی الیکا عبدالرزاقی در نهایت تلاشی است برای خلق یک کمدی اجتماعی که قرار است در آن شخصیت‌ها به شکل کنترل شده، تادیب شوند و تخیل بورزند و زندگی را ادامه دهند. این روح زمانه ماست، روح اعتدال‌گرایی معطوف به عادی‌سازی فاجعه.
«مده‌آی سن مدار» نمایشی است خوش‌ساخت که به مخاطب این روزها خسته خود احترام می‌گذارد و تلاش دارد با لحنی مفرح، بازخوانی روزآمدی از مده‌آیی باشد وفادار به منطق نئولیبرال زمانه. رویکردی قابل مطالعه در فهم مناسبات مادی تولید تئاتر برای طبقات متوسط جامعه. همچنان‌که مرور اسامی مترجم، کارگردان، تهیه کننده، بازیگران و مدیر روابط عمومی نمایش، نشان از همدلی گروه به میانجی آشنایی و حتی نسبت‌های سببی و نسبی است که می‌تواند در کاهش هزینه‌ها نقش ایفا کند و در این زمانه تفوق منطق سرمایه، امکانی برای دوستی، تنفس و تولید باشد.
شاید مناسبات آیرونیک نمایش پیشنهادی هم باشد برای علاقه‌مندانی که این روزها به سراغ بازخوانی متون کلاسیک می‌روند و اجراهایی عبوس و بیش از حد مکانیکی بر صحنه می‌آورند. خوانش آنکا ویسده و شیوه اجرائی بورژین عبدالرزاقی، نشان از آن دارد که تن دادن به روح زمانه، گاه می‌تواند موجب ملاحت و جذابیت شود و مستوجب رضایت مخاطب خسته از ملال زمانه. روایت مده‌آیی که به‌جای قتل فرزندان و انتقام خونین از همسر بی‌وفا، به تئاتر و تخیل پناه برده و در تمنای هملت و آنتیگونه است.
آقای سوبژه (محمد لهاک) این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در کمال ساده گی، یک نمایش خوش ریتم با بازی های درخشان و متنی تاثیر گذار.

( همچنان تئاتر شهرزاد نامنظم با برخوردهای غیر حرفه ایی با تماشاگران)
ستاره دهقانی و M... این را خواندند
امیر، رضا غیوری و حمیدرضا حاجی بهرامی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
متن خوب. اجرا بسیار خوش ریتم. بازی ها غافلگیر کننده به ویژه جناب ساعتچیان. در مجموع یک نمایش بسیار خوب با مفاهیم درگیر کننده و طرح مسائل و مشکلاتی که می تواند برای هرکس پیش آمده باشد. ممنون از تیم اجرا کننده که شب بسیار خوبی را برای ما ساختند.
امیر این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
از صدای خیلی بلند موسیقی در ابتدای کار که بگذریم خوب بود. خوشحالم که انتخابش کردم و دیدم.
فرزاد جعفریان این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایشی با رویکرد فانتزی به داستان مده آ و کمی چاشنی کمدی که انصافا به اندازه و به جا بود. شخصیت آنی با بازی خوب خانم عبدالرزاقی یاد آور زنان بسیاری است که مورد بی مهری از سوی خانواده و همسر قرار گرفته اند و با پذیرش شرایط نا مطلوب زندگی در جهنمی قرار گرفته اند که راه گریز از آن غیر ممکن به نظر می رسد. اما شخصیت آنی در این نمایش پس از تلاش بسیار به آنچه که رویایش را در سر داشت می رسد و نویسنده چقدر هوشمندانه نگاه مده آی اساطیری را به زمانه ی حال آورده و نتیجه گیری که می کند کاملا منطبق بر انسان امروزی است. جامعه ایی که آنی در آن زندگی می کند بسیار شبیه جامعه ماست، جامعه ایی که دائما همه چیز را برایت دیکته می کند، که باید اینگونه رفتار کنی ، فکر کنی تا مورد پسند اطرافیان قرار بگیری. اما در نهایت به مانند نورا در خانه عروسک همه چیز به یک فروپاشی منتهی ... دیدن ادامه » می شود.
به گروه نمایش باید تبریک گفت بابت اجرای بسیار لذت بخش ،دلنشین ،خوش ریتم به همراه بازی های درخشان .
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خسته نباشید به کلیه ی عوامل این نمایش پر محتوا. انتخاب من برای دیدن این نمایش حضور احمد ساعتچیان بود و بسیار از انتخاب خود راضی ام .نه تنها ایشان بلکه الیکا عبدالرزاقی و مهدی بجستانی بازی های بسیار درخشانی از خود ارائه می کنند.اما احمد ساعتچیان بسیار من را سر ذوق آؤرد و تا کنون چنین اجرایی از ایشان ندیده بودم. حضورشان غنیمتی است بر صحنه تئاتر. نمایش بر گرفته از نمایشنامه ی مشهور مده آ است که در این متن در شهری بنام سن مدار زندگی می کند و زندگی ملال آوری را در کنار همسر خود سپری می کند. نگاه نویسنده کاملا امروزی و کمدی ست اما در دل اثر مفاهیم و دیگاههای خود را به زیبایی گنجانده و تغییر نگاه تاریخی به شخصیت مده آ بارزترین نکته ی این نمایشنامه است. اگر کسی علاقمند به دنیای نمایش باشد و یا در این حرفه فعالیت می کند قطعا از این نمایش لذت خواهد برد،
سرکار خانم اسدی
امیدوارم این نمایش همینطور که گفتید باشد.
بیشتر از قبل راغب به دیدن این نمایش شدم.
تشکر
۱۳ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
متن خوب. بازی ها درخشان، به ویژه احمد ساعتچیان. چقدر حال و هوای نمایش با اجتماع ما همخوانی داشت.
یک خسته نباشید به کلیه ی عوامل این نمایش. ممنونم بخاطر حس و حال خوبی که این نمایش در خود دارد و همزمان به مخاطب هم انتقال داده می شود. نویسنده اثر به زیبایی مده آ را به زمانه ی حال می آورد و چقدر به زنان سرزمین ما نزدیک است. خانم عبدالرزاقی در غالب مده آی امروزی بسیار خوش درخشیدن ، دیدن توانایی های ایشان بر روی صحنه بسیار چشم نواز بود.اما جناب ساعتچیان بی نظیر بودن، لحطه ی بازی در نقش پدر و مادر آنی درخشان ترین صحنه ی بازی ایشان بود. مده آی سن مدار نمایشی است که از ابتدا به تماشاگر خود احترام می گذارد و او را تا انتها با خود همراه می کند. انتخاب موسیقی ها و طراحی لباس و صحنه نیز از نقاط قوت کار است. جناب بورژین عبدالرزاقی برایتان آرزوی موفقیت روز افزون دارم.
نمایشی بسیار خوش ریتم با بازی های خیلی خوب و تبریک به جناب ساعتچیان بابت اجرای متفاوتی که داشتند. بخش های شخصیت های آنی و فلیکس خیلی جذاب بود .
در کل به نظرم این نمایش مثل یک پازل بود که باید با دقت دید و در پایان وقتی پازل ها کامل می شوند حس کشف خوبی را به مخاطب انتقال می دهد. طراحی صحنه نمایش در کمال سادگی بسیار کاربردی بود و به نظرم یکی از نقاط قوت نمایش بود.
مده آی سن مدار ***رویای محالی که به واقعیت پیوست***

این نمایش از آمال و آرزوهای انسان برای رسیدن به رویاهای خود در زندگی می پردازد. در مسیر پر فراز و نشیب زندگی این ما هستیم که چگونه مبارزه کردن را یاد می گیریم. شخصیت زن نمایش در تقابل با استاد تئاترش، والدین و در نهایت همسرش می آموزد که نباید به هر شرایطی در زندگی تن داد و عادت کرد و نویسنده اثر در پرداخت دیگاههای خود از هملت،آنتیگونه، مده آ و حتی خانه عروسک ایبسن وام میگیرد.شاید در ابتدا این تصور در بیننده به وجود بیاید که با اثری فمینیستی روبرو است اما در نهایت با نمایشی جهانشمول مواجه می شود. این اجرا در روایت نمایش موفق است بخصوص اگر مخاطبش با ادبیات نمایشی جهان آشنا باشد بیشتر ارتباط می گیرد. به طور مثال شیوه ی اجرای مونولوگ بودن یا نبودن هملت شکسپیر. مده آی سن مدار نمایشی است که ما را میخنداند ... دیدن ادامه » و به همچنین به فکر وا می دارد و به واسطه حضور بازیگرانی با تجربه کاملا موفق است. تبریک به تیم اجرایی و خسته نباشید.
مده آی سن مدار نمایشی در ستایش دنیای هنرهای نمایشی است. استفاده از نمادهای مختلف نمایشی ما را به درون رویای هر کدام از شخصیت ها می برد. کسانی که در این حرفه ( تئاتر) هستند با شخصیت آنی با بازی خانم عبدالرزاقی احساس همزاد پنداری خواهند کرد. هر سه بازیگر پر انرژی بر روی صحنه حضور دارند و لذت دیدن نمایش را دو چندان کرده است.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بهترین اقتباسی بود که از مده آ دیدم. یک سری نمایش ها سعی دارن به تماشاگر زورکی بگن ما رو جدی بگیر ما داریم کار مهمی انجام میدیم . یک سری هم در کمال ساده گی حرف خودشون رو میزنن . مده ای سن مدار شخصیت های مده آی ژان آنوی و اورپید را به دنیای امروزی آورده و با روایتی درست به آن پرداخته. من پسندیدم. بخصوص بخش های حضور احمد ساعتچیان رو. خسته نباشید.
تاخیر بسیار زیاد
محتوای بسیار پایین
بسیار پشیمون شدم که برای دیدن این نمایش رفتم.
در کل اصلاتوصیه نمیکنم