تیوال نمایش قطار سانست لیمیتد
S2 : 04:54:48
  ۱۲ آذر تا ۱۵ دی ۱۳۹۶
  ۱۹:۱۵
  ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه
 بها: ۳۰,۰۰۰ تومان

: کورمک مک کارتی
: فرانک حیدریان
: احمد ساعتچیان، مهدی بجستانی
: حامد رحیمی

: حامد رحیمی
: زهرا کارگر
: ترانه ولدیان
: گیتی جعفری
: فرزاد حیدریان
: نیما عاشوری
: میخ چوب

برگه اجرای پیشین این نمایش

پروفسوری میانسال قصد دارد خود را جلوی قطار سانست لیمیتد که قطاری‌ سریع السیر است بیندازد که مردی سیاه پوست و مذهبی سر بزنگاه او را نجات می دهد و به خانه‌اش می‌برد و...
سبک:
درام
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نمایش قطار سانست لیمیتد (سری دوم) / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس ها »

گزارش تصویری تیوال از نمایش قطار سانست لیمیتد (سری نخست) / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» قطار سانست لیمیتید به راه افتاد‎

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

حافظ، نوفل لوشاتو، بعد چهارراه رازی، نرسیده به خیابان ولیعصر، کوچه زیبا، پلاک ۱، عمارت نوفل‌لوشاتو
تلفن:  ۶۶۴۸۳۷۴۲


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
شب پایانی اجرا دوباره به دیدن این نمایش درخشان رفتم...تغییرات ظریفی در کار اعمال شده بود که خیلی به بهتر شدن اثر کمک کرده بود، بخصوص نورپردازی. این نمایش برای من مثل کتابی بود که خیلی دوستش داری و گاهی آن را ورق می زنی و بعضی از قسمت هایش را چند باره می خوانی...! مونولوگ پایانی شخصیت سفید با بازی زیبای احمد ساعتچیان در ذهنم همیشه ماندگار خواهد بود و همچنین دیالوگ های پایانی نمایش از زبان شخصیت سیاه بخصوص وقتی در تنهایی به خدا شکایت کرد که چرا کلمات خوب به من ندادی و در عوض کلمات خوب را به او ( شخصیت سفید) دادی. خسته نباشید دوباره به گروه بویژه خانم حیدریان که نمایشی موفق را به روی صحنه بردند. همگی عالی بودید،
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
درود
نمایش خوبی بود، ساده و بی ادعا. بازی های درخشان و متن قابل قبول ..... صحنه و نورپردازی ساده .... موسیقی توجه ام را جلب نکرد، فقط بود ، خیلی حسی در من برنی انگیخت ... گریم ساده ... صورت مرد سیاه با ذغال سیاه شده بود؟ نه یکدست ....
نمایش صادقانه حرفش را می زند و تماشاگر را اسیر بازی های پیچیده ی عجیب و غریب نمی کند. موضوع نمایش چالش برانگیز است اما مانند بیشتر بحث های وجود یا عدم وجود خدا ، هدف و غایت زندگی و ... فقط سوالات خوبی مطرح می شوند ...به جواب که می رسد هیچکدام قادر به قانع کردن دیگری (و شاید تماشاگر) نیستند ... و هر طرف بر موضع خود پا می فشارد ...
از بازی آقای بجستانی لذت بیشتری بردم ...طبیعی تر و باورپذیرتر بود...
...
وقتی نمایش های خوب ، فروش خوبی را تجربه نمی کنند، عوامل نمایش سوزنی هم به خود بزنند و به این فکر کنند چه چیزی اگر متفاوت بود استقبال بیشتری ... دیدن ادامه » داشتیم ....
با آرزوی موفقیت برای عزیزان زحمتکش این تئاتر.
این نمایش عالی بود
فاطیما م، رضا نوری، shakiba k و رضا گل محمدی این را پاسخ داده‌اند
واقعا باید دید . با دیدن این کار مشخص میشه مرز بین تئاتر حرفه ایی و بخصوص بازیگری حرفه ایی با نمایش های ضعیفی که در بعضی از سالنها اجرا می شود کجاست!؟ در تمام سالن ها بخاطر درآمد زایی به هر کاری اجرا می دهند و اصلا مخاطب را در نظر نمی گیرند و از آن مهمتر ... دیدن ادامه » هیچ نظارتی بر کیفیت نمایش ها نیست. سانست لیمیتد به حق اجرای درستی از یک تئاتر است که به مخاطب خود احترام می گذارد و در عین حال نمایشی عمیق از موضوعی قابل بحث را در مقابل تماشاگرانش به اجرا می گذارد.
۰۸ دی ۱۳۹۶
موافقم هم با جناب امیر واقفی همچنین خانم تبریزی. سانست لیمیتد تنها گفتگوی دو نفر درباره ی مسائلی از قبیل انسان خدا مسیح مذهب و.....می باشد. ولی چرا در عین سادگی جذاب است؟ متن عالی است. بازی ها با اجرای دو بازیگر با تجربه بسیار دیدنی است. در کارگردانی چیزی ... دیدن ادامه » را به رخ بیننده نمی کشد. صحنه ساده است...پس چرا اکثریت تماشاگر ها راضی از سالن بیرون می آیند؟ و نمی گویند که این دو که فقط حرف زدند..!!! به نظرم هر چقدر در تئاتر اصیل تر به کارمان فکر کنیم و به دنبال جاذبه های زودگذر نباشیم کارمان در ذهن مخاطب تاثیری میگذارد که تا سالها با او همراه خواهد بود و از آن یاد خواهد کرد. همین جناب ساعتچیان نمایش هایی بازی کرده است که به مانند قطار سانست لیمیتد هم بر پایه ی دیالوگ بود و هم ساده اما در یاد من خیلی مانده است. نمایش وانیک، سه جلسه تراپی، و بخصوص در نمایش ملاقات که نقش زیگموند فروید را بازی میکردند در کنار شهاب حسینی. ارتباطی که بین این اجراها در ذهن من مانده درگیر کردن من مخاطب با اثر بوده. هم لذت بردم هم به فکر وادارم کرده. هدفم از نوشتن این اظهار نظر این بود که تئاتر این روزهای ما یا صرفا سرگرمی است یا آنچنان میخواهد ایجاد تفکر کند که خود گروه اجرایی هم نمی داند چه چیزی به روی صحنه برده است. به قول یکی از کاربران که در این صفحه نظر خود را نوشته اند: سانست لیمیتد یک تئاتر کلاسیک به مفهموم درست.
۰۸ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پیشنهاد میکنم دیدن این نمایش رو از دست ندید.
کاری بسیار پر محتوا، بی‌پیرایه و صادقانه...
متنی قوی، بازی‌هایی بسیار خوب، موسیقی و نورپردازی خوب و به‌جا...
در کل مطمئنا لذت خواهید برد.

نمایشی که قطعا ارزش دیدن را دارد و مهمترین دلیل آن هم دیالوگ‌ها و متن بسیار قوی آن است طوری که سعی میکنی حتی یک جمله را از دست ندهی. دکور صحنه مناسب است، موسیقی ها بسیار عالی هستند اما شاید نه چندان مناسب فضا، بازی‌ها هم خوب هستند اما می‌توانستند بسیار بهتر باشند.
آنچه دیشب بیش از هر چیز ما را آزار داد خالی بودن 90 درصد صندلی های سالن نمایش بود. تعجب میکنم که چرا نمایشی با حضور مهدی بجستانی و احمد ساعتچیان باید انقدر کم مخاطب باشد.
پیشنهاد میکنم این نمایش را ببینید، دوستش خواهید داشت.
همراهی مهدی بجستانی در کنار ساعتچیان یکی از بهترین زوج های نمایشی را بر روی صحنه خلق کرده است و بده بستان های بسیار جالبی بین این دو اتفاق می افتد که در کمتر نمایشی این لحظات را شاهد هستیم. در مورد اثر باید بگویم که بسیار تاثیر گذار، جذاب تا حدی که بعد از نمایش همچنان شما را با خود در گیر می کند. بسیاری از سئوالات ما درباره هستی، مرگ، تولد،جنگ، انسان...در این نمایش مطرح می شود بدون این که در دام شعار زده گی و گزافه گویی بی افتد. فرانک حیدریان کارگردان این نمایش با بیان و اجرایی ساده به روی صحنه برده است که به نظرم رسیدن به این سادگی خود هنر است. مفاهیم عمیقی در نمایش مطرح می شود که این ساده گی در همه ی عناصر اجرا کمک به القا مفاهیم به تماشاکر کرده است.تنشی که بین این دو شخصیت در نمایش مطرح می شود گاه شما را به خنده وا می دارد و گاه فکر و گاهی احساس تاسف ... دیدن ادامه » از این بشر با خود در طول قرن ها چه آسیب هایی به خود و همنوعان خود آورده است.
یک تئاتر کلاسیک به مفهوم درست. از متن ، ترجمه و کارگردانی گرفته تا بازی های بسیار روان دو بازیگر درخشان کار مجموعه ایی را تشکیل داده که من بعنوان بیننده در ابتدا هم لذت ببرم و هم به تفکر وادارم کند. کشش متن بر پایه ی دیالوگ است که احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی هنرمندانه آن را اجرا می کنند. خیلی خیلی از بازیها لذت بردم. و تبریک میگم به زوج هنرمند و فهیم فرانک حیدریان و احمد ساعتچیان که نمایشی عمیق و بی ادعا را در شرایطی که تئاتر رنگ و بوی تجاری به خود گرفته به روی صحنه برده اند. قطار سانست لیمیتد را ببینید.
نکته ایی که در این اجرا بود احترامی بود که به مخاطب خود گذاشته بود. این روزها در بعضی از اجراها فخر فروشی گویا مد شده است.
۰۴ دی ۱۳۹۶
در بعضی از اجراها گویا گروه اجرایی هم نمی داند که چه چیزی را اجرا میکند. فقط عطش روی صحنه رفتن را دارند.
۰۴ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من حیث المجموع نمایش خوبی بود. هرچند تعریف بیش از حد دوستان انتظار من یکی را خیلی بالا برده‌بود ولی در کل پیرامون موضوعی که می‌خواست بیان کند کار خوب از آب درآمده بود. عالی نبود ولی بخش‌هایی از نمایش بود که مو را به بدن سیخ می‌کرد. نه از ترس، بلکه این پرسش را در آدم ایجاد می‌کرد که دید من به زندگی چگونه است.
استفاده از کاراکتر سیاه و سفید با تناقضاتی هم که داشتند جالب بود که البته ایده نویسنده اثر بوده‌است.
برای بار دوم دیدم.دست مریزاد و خسته نباشید!!!
امیرمسعود فدائی، مریم زارعی و رضا گل محمدی این را خواندند
حامد این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
وارد حیاط عمارت ارغنون میشوی از پله های سالن شماره ۲ بالا میروی و پا به سالن نمایش میگذاری. از لحظه ایی که نور صحنه می آید دو شخصیت سیاه و سفید شما را به دنیایی می برند که لحظه ایی نمی خواهی از ان جدا شوی...چون گفتگوی آن دو گفتگوی من بیننده نیز هست...حتی اگر در جغرافیایی دیگر بگذرد. به شدت با نمایش احساس همذات پنداری کردم. متن نمایش بسیار قوی است و اجرای آن توسط دو بازیگر درخشان به جذابیت اثر نمود بیشتری بخشیده است. کارگردانی ساده و روان اثر به گویا تر شدن مفهوم نمایش بسیار کمک کرده. با کمترین ابزار صحنه تاثیر گذار ترین لحظات را خلق می کنند. نمایش فکر عمیقی در پشت خود دارد و کارگردان ( خانم حیدریان که مترجم اثر نیز هستند) با درک درست و بدون پیچیدگی های اضافه مفهوم را انتقال داده. نمایش کاملا ظرفیت یک کار خسته کننده و پر دیالوگ را دارد اما با دیدن کار متوجه ... دیدن ادامه » می شویم فرق یک نمایش درست و حرفه ایی با نمایش هایی که با زرق و برق و ادا اصول بی ربط به اثر سعی در جذب مخاطب دارند، چیست. تبریک می گویم به گروه نمایش سانست لیمیتد. موفق باشید.
در بخشی از نمایش؛ شخصیت سیاه می گوید: فرض کن که فردا صبح از خواب پا شی و جلوی هیچ قطاری نپری! این کارو میکنی؟ و سفید در پاسخ می گوید: بستگی به این داره که تسلیم چی بشم! بنظرم شالوده متن سانست لیمیتد در این لحظه خلاصه می شود که انسان در برابر هر چیزی که تسلیم می شود نگرش زندگی او مشخص می شود. چرخش های متفاوتی که انسان در در ذهن خود ایجاد می کند، بازتابش آن چیزی است که در زندگی نصیبش می شود.
به قول مولانا:
ای برادر تو همان اندیشه ای* مابقی تو استخوان و ریشه ای
قطار سانست لیمیتد نمایشی است دیالوگ محور که بیننده را با سئوالاتی مواجه می کند که قطعا بسیاری از ما در طول روز ، ماه و یا سال به آن اندیشیده ایم. گاهی پاسخی گرفته ایم و گاهی نه. دیدن این نمایش خوش ریتم با بازی های بسیار عالی احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی را به علاقمندان تئاتر؛ فلسفه و تاریخ توصیه میکنم. ... دیدن ادامه » دست مریزاد به گروه اجرایی و کارگردان و مترجم اثر خانم حیدریان.
انتخاب این بیت از مولانا چقدر با اثر همخوانی داشت.
۲۵ آذر ۱۳۹۶
ممنون از متن خوبتون.
۲۵ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من این نمایش رو تو سالن استاد انتظامی دیدمش این نمایش خیره کنندس. بازیای بی نطیر دو تا از بازیگرای درجه یک تاتر یک ساعت و ده دقیقه آدم رو جادو میکنن و متن شگفت انگیز رو با کارگردانی یک بانوی فرهیخته و کار بلد کاری کرد من تا مدت ها دیالوگ های این نایش رو زمزمه می کردیم لذتش رو می بردیم.
به دوستانی که تاتر بین هستم به شدت پیشنهاد می کنم این نمایش فوق العاده رو از دست ندن
کاملا موافقم . دلت میخواست سراپا گوش باشی و چشم و کلمه ای رو از دست ندی..
۲۳ آذر ۱۳۹۶
دیالوگ ها خیلی تفکر برانگیزه.
۲۳ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این شب ها در تماشاخانه ارغنون نمایشی به روی صحنه است که بی تردید یکی از بهترین آثار نمایشی جهان به شمار می آید. قطار سانست لیمیتد متنی درخشان به همراه اجرایی حرفه ایی از دو بازیگر با تجربه. فرانک حیدریان با انتخاب صحیح در همه ی عناصر نمایش اثری را پیش روی مخاطب قرار می دهد که او را به تفکر وا می دارد، گاهی می خندیم، گاهی با شخصیت سیاه و گاهی با سفید احساس نزدیکی می کنیم و گاهی با خود می گوییم در دنیای عجیبی زندگی می کنیم. من این نمایش را بسیار دوست داشتم بخاطر صداقتی که در اجرای آن بود و هدفش فقط اجرای یک اثر بود نه کمتر و نه بیشتر.همه چیز به اندازه و صحیح بود و نکته ا یی که بسیار به چشم می خورد ریتم نمایش که باعث میشد شما لحظه ایی از نمایش را از دست ندهید. احمد ساعتچیان فوق العاده است، مهدی بجستانی در تمام لحظات بیننده را با خود همراه می کند، و در نهایت ... دیدن ادامه » با قرار گرفتن این دو کنار هم شاهد یکی از بهترین بازی های سالهای اخیر هستیم. سانست لیمیتد من را امیدوار کرد که هنوز می توان در انتظار نمایش های خوب اصیل ودارای تفکر بود. از خانم حیدریان و گروهشان کمال تشکر را دارم که نمایشی به این زیبایی را به روی صحنه بردند. منتظر کارهای آینده ایشان و گروهشان هستم.
موسیقی های انتخابی هم خیلی به فضای کار می خورد.
۲۳ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایشِ خیلی خوبی بود. متن بسیار خوب و اجرای عالی. بازی ها هم که درجه یک. یکی از بهترین نمایش هایی که توی این سال ها دیده بودم. نمایشی که ادعای زیادی نداره و فارغ از سر و صداها و نمایش های پر زرق و برقی که این روزها متاسفانه مد شده و از اصالت تئاتر فاصله گرفته، کار خودش رو به نحو احسن اجرا می کنه. به قول یکی از دوستان تماشای این نمایش در هیاهوی تئاترهایی که حرفی برای گفتن ندارن یک غنیمتِ.
پیشنهاد میکنم به هیچ عنوان از دستش ندید. خسته نباشید به هنرپیشه ها و عوامل موثر این اجرای خوب. به امید موفقیت های بیشتر برای تئاترمون.
به قول یکی از دوستان تماشای این نمایش در هیاهوی تئاترهایی که حرفی برای گفتن ندارن یک غنیمتِ. ( درود بر شما)
۲۱ آذر ۱۳۹۶
چه اشاره بجایی کردید به بی ریا بودن و بی ادعا بودن این تئاتر. بدون شک یکی از دلایل قدرت این اجرا سادگی و بی شیله بودن این گروه فوق العاده هست.
۲۳ آذر ۱۳۹۶
همینطوره. یک صمیمیتی در اجرا بود که در کمتر نمایشی شاهد آن هستیم. دو بازیگر خیلی با هم همراه بودن.
۲۳ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امشب نمایش رو دیدم. در یک کلام کار دیدنی و جذابیه که ضمن مطرح کردن یک موضوع جدی و تفکربرانگیز، بدون شوخی‌های سخیف خنده بر لب تماشاگر می‌آورد و بازیگراها هم کارشون عالیه!
نمایش بازنمایی تقابل و جنگ دو نوع نگاه به دنیا یا دو نوع تفکر است که در پایان ظاهرا هیچکدام برنده یا بازنده نمی‌شوند... ضمن اینکه این چالش درون ذهن فرد فرد آدمها هم می‌تواند رخ بدهد و آنها را در حالت تردید نگهدارد.

فقط خیلی تعجب کردم از دیدن صندلی‌های خالی سالن!!!!
دوستداران تئاتر ای نمایش رو از دست ندهند.
خیلی تعجب نداره...تیزرش رو دیدین؟مث اولین فیلم برادران لومیر هست...
۱۸ آذر ۱۳۹۶
بله دقیقا
۲۳ آذر ۱۳۹۶
خانم سعادت،کسانی مث من و شما یعنی کسانی که حرفه ای یا نیمه حرفه ای تاتر تماشا میکنن بهرحال به دیدن نمایش ها می‌رن ،قبل از اینترنت هم میرفتند ...اما همین حالا حتی من و شمایی که تیوال رو میخونیم در مورد اکثر نمایش ها نمی تونیم هیچ اطلاعات مفیدی بدست بیاریم،صفحه ... دیدن ادامه » خیلی نمایش ها حتی یه کامنت هم نداره یا توسط اعضای گروه و اکانت های یک روزه.....و نکته مهم تر این هست که تعداد کسانی که علاقه مند جدی تاترن تا ده سال پیش اونقدر بود که همه سالن های شهر همیشه پر بودند....تاتر دوست ها حداکثر دو برابر شده اند اما تعداد سالنها و اجراهای همزمان ده برابر شده...اگر قرار باشه فقط امثال ما تاتر برن اکثر سالن ها خالی یا نیمه خالی خواهند ماند....من بخاطر بزرگ شدن در کتابفروشی پدرم و علاقه به کتاب ،آدم‌ها و حلقه های کتابخوان زیادی رو میشناسم که تو ده سال گذشته یه تاتر هم ندیدن ...درحالیکه بینش و دانش فرهنگیشون خیلی زیاد هست، چون تصورشون از تاتر به ژانرهای خاصی محدود میشه که منطبق با سلیقشون نیست(مثلا تاتر فیزیکال یا تاترهای کلاسیک شکسپیری که بازیگرها مدام ضجه میزنن و با ادبیات ثقیلی صحبت میکنن) درحالیکه یه نمایش رئال مثل همین قطار....قطعا جذبشون خواهد کرد،چون غالبا از کسانی هستند که فیلم خوب میبینن و بعید میدونم کسی باشه که سینمای جدی رو دنبال کنه اما هیچ تاتری رو دوست نداشته باشه....خلاصه باید تیزر باشه تا قشرهای مختلف به دیدن تاتر برن و سالن های جدید باز شه و تاتر رونق بیش‌تری پیدا کنه
۲۴ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایشی از نویسنده ایی فوق العاده...متن نمایشنامه لحظه ایی مخاطب را به حال خود نمی گذارد و همراه می کند...در این میان با بازی دو بازیگر عالی نمایش بعضی از لحظات به شدت تاثیر گذار است. احمد ساعتچیان آنقدر بازی خوب از او دیده ایم که برای خودش صاحب سبک است. ولی بجستانی بازی درخشانی از خود در این نمایش ارائه می دهد. دوستانی که اهل فلسفه هستند حتما از این نمایش لذت خواهند برد.. نمایشی بر پایه دیالوگ بود اما اصلا خسته کننده نبود و خیلی روان اتفاقات به جلو می رفت. آرزوی موفقیت برای کارگردان جوان این نمایش خانم حیدریان دارم و امیدوارم نمایشنامه این اثر درخشان را به چاپ برسانند. در کل نمایش بسیار خوبی است.

پ.ن: از مدیریت جدید ارغنون نباید غافل شد. محیط خوبی را ایجاد کرده اند.
چه خوب که نمایش رو دوست داشتید. جزو معدود نمایش هایی است به خیلی از دوستان سفارش میکنم که به دیدن آن بروند. به نظرم باید نمایشهایی از این دست را حمایت کرد...حال می خواهد گروه حرفه ایی و با سابقه باشد خواه یک گروه نوپا. از نمایشی که تولید اندیشه میکند باید ... دیدن ادامه » حمایت کرد.
۱۶ آذر ۱۳۹۶
ناهید جان کمالی...به نظرم تیاتر ما بیش حد به جنبه های بصری تکیه کرده و از ادبیات و متن نمایشی خوب فاصله گرفته است. و این خطری است که گروه های نوپا را تهدید میکند. مخالفتی با سبک های مختلف ندارم ولی بیشتر نمایش ها گویا از روی دست هم کپی می کنند. سانست لیمیتد ... دیدن ادامه » بیشتر به دلیل ادعایی در کلیت نداشت با دو بازیگر تو رو مسحور خودش میکنه و متن اثر باعث میشه به خودت و هستی و خیلی چیزهای دیگر فکر کنی.
۱۶ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این نمایش عالی بود. بازی ها درجه یک .متن درجه یک. در عین سادگی در شیوه اجرا بسیار تاثیر گذار بود. با پایانی درخشان. از آن دست نمایش هایی است که تا مدتها ذهن بیننده را با خود درگیر می کند. من خیلی دوست داشتم . دیدن بازی جناب ساعتچیان و بجستانی جدای از تاثیر گذار بودن آن ، یک کلاس بازیگری نیز به حساب می آید. کارگردان نمایش خانم حیدریان نمایشی جذاب را به روی صحنه برده اند. خسته نیاشید به همه ی عوامل.
امشب به دیدن این نمایش رفتم. چه متنی...چه بازی هایی و در کل چه نمایش بی ادعا و پر مفهومی بود. خیلی خیلی لذت بردم. خانم حیدریان نمایش بسیار عمیقی از کورمک مک کارتی را به روی صحنه برده اند. حضور احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی غنیمتی است که بتوانیم شاهد بازی های خوب بر روی صحنه باشیم. خسته نباشید .
واقعا چه متنی. امیدوارم نمایشنامه اش چاپ بشه. ترجمه خانم حیدریان از این اثر خیلی خوبه.
۱۳ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اجرای دوباره این نمایش در شرایطی که نمایش خوب کم میبینیم و تیاتر شکلی بازاری به خود گرفته ، باعث خرسندی است. پیشنهاد می شود.
خیلی وقت بود نمایش خوب و تاثیر گذار ندیده بودم. جدای از بازاری بودن شیوه های اجرایی هم پر از ادا و اصول های بی معنا است.
۱۴ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اجرای قبلی این نمایش رو دیدم ، هنوز هم بعضی از دیالوگ آن را با خودم مرور میکنم. از اجرای دوباره آن بسیار خوشحال شدم و حتما به دیدن آن خواهم رفت. احمد ساعتچیان بازیگری است که به نظرم بر روی صحنه با تمام وجودش بازی می کند. عشق و اعتقاد او به حرفه اش در کارهایش دیده می شود. برای این گروه اجراهایی موفق آرزومندم.
ساعتچیان بی نظیره.
۱۰ آذر ۱۳۹۶
بله جناب فدائی،قطعا من هم چنین منظوری نداشتم.
۱۰ آذر ۱۳۹۶
هر دو عالی.
۱۴ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید