آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال نمایش قطار سانست لیمیتد
S3 : 01:31:00 | com/org
امکان خرید پایان یافته
۱۲ مهر تا ۰۳ آبان ۱۳۹۶
۲۱:۰۰
۱ ساعت و ۱۰ دقیقه
بها: ۲۰,۰۰۰ تومان
پروفسوری میانسال قصد دارد خود را جلوی قطار سانست لیمیتد که قطاری‌ سریع السیر است بیندازد که مردی سیاه پوست و مذهبی سر بزنگاه او را نجات می دهد و به خانه‌اش می‌برد و...

اثری از نویسنده رمان‌های: جاده، نصف النهار خون و جایی برای پیرمردها نیست!



سبک
درام

گزارش تصویری تیوال از نمایش قطار سانست لیمیتد / عکاس:‌ رضا جاویدی

... دیدن همه عکس‌ها ››

ویدیوها

آواها

مکان

خیابان طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، ضلع جنوبی باغ هنر، بام خانه هنرمندان
تلفن:  ۸۸۳۱۰۴۵۷، ۸۸۳۱۰۴۵۸

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
یک اجرای فوق العاده دیالوگ محور دیگر در کنار نوای اسرار آمیز, روال عادی و ...
بسیار عالی . موفق تر باشید.
واقعا دست مریزاد به این اجرا. جمعه شب برای دومین بار دیدم. عالی بود.
الناز زالی این را دوست دارد
معمولا گیر نمیدن!
من که تا حالا ندیدم چک کنند
۳۰ مهر ۱۳۹۶
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
نمایشی پر مفهوم...با اجرایی درخشان. سانست لیمیتد رو خیلی دوست داشتم.
دیشب این نمایش رو دیدم از دیدنش خوشحالم البته نقطه قوت اصلی نمایش انتخاب متنش بود و باید بگم که لحظه خروج فقط به این داشتم فکر می کردم که ای کاش کتاب این نمایشنامه موجود بود تا چند بار متنهاش رو با دقت مرور کنم. به نظر من بازیگری نمایش به خاطر دیالوگهای زیاد و سنگینش سخت بود و باید بگم خصوصا بازیگر سیاه اینقدر خوب بازی کرد که من کاملا اون آدم رو جلوی خودم دیدم. خسته نباشید میگم و باید بگم به نظرم این نمایش خیلی بهتر از خیلی نمایشهایی بود که تو سالنهای بهتر و با بازیگران معروف تر دیدم ولی متاسفانه حتی همون صندلیهای محدود سالن هم پر نشدند.
احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی از با سابقه ترین بازیگران تئاتر هستند. صحنه ی تئاتر لایق چنین کسانی است.
۲۲ مهر ۱۳۹۶
جزو تئاتر هایی است که بعد از پایان نمایش در ذهن مخاطب شروع می شود.
۲۲ مهر ۱۳۹۶
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
سانست لیمیتد رو دیدم
میتونم بگم بعد از نمایش کاملا فکرمو با مفهومش درگیر کرده و برام سواله هنوز که سفید درست بود یا سیاه؟!
نمایش خیلی خوبی بود و واقعا باید به بازیگرها خسته نباشید بگم
تنها نکته منفی که داشت تهویه و‌گرمای سالن بود که اصلن مناسب نبود
اولین بار بود که سالن استاد انتظامی میرفتم و توقعم ازین سالن خیلی بالاتر بود
در حال حاضر سالن های تیاتر خانگی و امثالش هم سطح بالاتری از لحاظ کیفیت صندلی ها و ... دارن و این مساله برای خانه هنرمندان و سالن های اینچنینینی جای بسی تاسفه!
من هم به همراه دوستم رفتم و همچنان در فکر این هستیم که کدام یک سفید یا سیاه؟؟؟؟
۲۲ مهر ۱۳۹۶
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
یه نمایشِ حد اقلی هم به لحاظ دکور و اتفاقات داراماتیک هم به لحاظ إقناع مخاطب،تقریبا تمام کار دیالوگ دو بازیگر بر سر وجود یا انکار خداوند است،عمیقا بر این باورم اگر مدیوم تاتر را استفاده کردید برای بیان و طرح نظر میبایست از ظرفیت آن نیز کمال بهره را ببیرید که این نمایشِ نبرده است،یکی از بازیها مافوق اشتباه است بقول استانیسلاوسکی بازی ضعیف و قوی نداریم اما بازی اشتباه و درست چرا،در کل اگر بطور حرفه ای بیننده تاتر هستید به تماشای این اثر بروید وگرنه گزینه های بهتری برای دیدن وجود دارند.
شکوه حدادی و الناز زالی این را خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
کورمک مک کارتی برای من یه نویسنده ی دوست داشتنی است چون پایان نامه ام رو درباره ی دو تا از رمان های او (جاده و فرزند خدا) نوشته ام. این اولین نمایشی بود که از او می دیدم و برای من که با رمان های او و سبک نوشتن اش آشنا هستم خیلی جالب بود. نمایشی درباره ی "معنای زندگی" با بازی های خوب :))
اجرای نمایش قطار سانست لیمیتد یک روایت دقیق و درست از یک نمایشنامه است. به نظرم هر نمایشی در ابتدا باید روایت درستی از کار خود داشته باشد، حال می خواهد در هر شیوه ایی اجرا شود.گفتگوی دو نفره ی شخصیت های نمایش لحظه ایی ما را از خود اثر دور نمی کند بدین خاطر اتفاق مهم رخ می دهد، من تماشاگر خودم را در اثر جستجو می کنم. و این از دید من تماشاگر لذت بخش است. بازی احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی بی تردید از بهترین بازی هایی بود که در تئاتر دیدم . ساعتچیان که با آن پیشینه ی قوی در نمایش همواره اجرایی در خور تحسین از خود بجای گذاشته است. و در این نمایش یکی از ماندگار ترین اجراهای خود را دارد. مهدی بجستانی شخصیت سیاه را دوست داشتنی بازی می کند و در تقابل با شخصیت مقابلش بسیار دیدنی است. ترجمه و کارگردانی فرانک حیدریان قابل ستایش است، قطعا شیوه و طراحی مناسب تری امکان داشت که اتفاق بی افتد ولی با توجه به سالن اجرا بسیار خوب توانسته از عهده ی آن برآید. در کل متن و بازی ها عالی بود...تا جایی که اگر فرصت داشتم دوباره به دیدن این کار می رفتم.
* جهانی بنام سانست لیمیتد*
سرنوشت، زندگی و مرگ محوریت اصلی این نمایش است. کورمک مک کارتی که در ایران با فیلم جایی برای پیرمردها نیست...no country for oldman بیشتر آشناست در این اثر دو شخصیت جذاب را رو در روی هم قرار داده و جهانی که در آن زندگی می کنیم را به چالش می کشد.. یک محکوم به سابق و یک پروفسور. در ابتدا احساس میکنیم با یک متن سنگین روبرو هستیم ولی در ادامه نمایش با اجرای بسیار خوب بازیگران تمامی مفاهیم چنان برایمان ملموس می شود که بعد با خود به این نتیجه می رسیم که چقدر در طول روز...هفته...ماه به این مسائل ( که در نمایش مطرح می شود) فکر میکنیم. گاهی به سادگی از کنار این چالش عبور میکنیم. اما قطار سانست لیمیتد شما را لحظاتی به خود می آورد که در این هیاهوی بسیار برای هیچ ما چه هدفی برای خود در زندگی داریم و اساسا مفهوم این زندگی در چه چیزهایی خلاصه می شود. آیا فقط در خدا ..زندگی ..مرگ...خانواده...پدر...مادر...ازدواج...بچه...می توان آن را جستجو کرد؟ به قول شخصیت سفید در جایی از نمایش این مسئله را مطرح می کند که به خیلی چیزها از جمله مسائل فرهنگی باور بسیار داشته و برایش ارزش فراوانی داشته است و آنها را پایه و اساس تمدن می دانسته ولی وقتی با بی توجهی مردم نسبت به این مسائل مواجه می شود او نیز رفته رفته ارزشی برای آنها قائل نشده است...مسائل فرهنگی از دید او بسیار ظریف و شکننده هستند تا جایی که به سمت نابودی نیز می روند.
در نقطه مقابل شخصیت سیاه امیدوارانه به زندگی نگاه می کند و سعی دارد شعف زندگی کردن را در شخصیت سفید زنده کند. او به هر چیزی متوسل می شود تا سفید را نزد خود نگه دارد، وقتی او را به صرف قهوه دعوت می کند یکی از بهترین لحظات شکل می گیرد...بحث این دو در آن لحظه شکل دوستانه ایی به خود می گیرد و به نظر من مخاطب با خود می گوید هر دو درست می گویند...پس مشکل کجاست؟ این همان مسئله ایی است که نمایشنامه نویس عمیقا در این اثر به آن پرداخته ... دیدن ادامه ›› است.
قطار سانست لیمیتد نمایشی جذاب با کارگردانی خانم حیدیان با اجرای بسیار خوب احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی در سالن انتظامی خانه هنرمندان به روی صحنه است. دست مریزاد میگویم به گروه اجرایی که اثری چنین اندیشمندانه را به روی صحنه برده اند.
متن گاهی ما را در دو راهی میگذارد. که کدام یک از دیدگاهها درست است. ولی زیبایی اثر در این است که قضاوت نمی کند.
۱۹ مهر ۱۳۹۶
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
پس از سالها از نمایش افسونگر " بازی استریندبرگ " دیدن بازی درخشان احمد ساعتچیان و بده بستان زیبا با " مهدی بجستانی" ارزش زیادی داشت. بازی ها روان و دو بازیگر در مدت زمان مناسب به دور حاشیه معنای نمایش را به خوبی منتقل کردند. بعد از مدت ها یک تاتر اصیل واقعی دیدم.
واقعا در عین سادگی تئاتر اصیلی بود.
۱۷ مهر ۱۳۹۶
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
بعد از مدتها یک نمایشی دیدم که کلی بهم چسبید. از نوشته های دوستان بسیار استفاده کردم. سانست لیمیتد نمایشی است که خیلی می شود درباره اش حرف زد و نوشت. مقوله انسان و تقابل او با هستی و باورهایش. سانست لیمیتد آینه ی تمام نمای همه ماست . گاهی خودمان را گول می زنیم و از واقعیت های هستی فرار می کنیم...به نظرم پذیرش آنچه که در جهان است باعث می شود خودمان را گول نزنیم. احمد ساعتچیان به مانند همیشه عالی است. اودر کنار مهدی بجستانی دو شخصیت این اثر را ( سفید و سیاه) درخشان بازی می کنند.در مورد ساعتچیان نکته ایی را متوجه شدم که او بازیگری تحلیل گراست.این را از این جهت گفتم که همیشه در کارهایش درک درستی از نقشش دارد.فرانک حیدریان در مقام کارگردان انتخاب درست و بجایی از متن داشته و در ارائه آن موفق عمل کرده است. در کل قطار سانست لیمیتد یک تئاتر گیرا با متنی بسیار جذاب و بازی هایی تاثیر گذار. از عوامل کار بابت زحمتی که برای روی صحنه بردن این نمایش کشیدند سپاسگذارم و منتظر کارهای بعدی شما هستیم.











از ویژه گی های بسیار خوب این نمایش بازی های درخشان احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی است. این دو مفاهیم عمیق این اثر را با بازی روان، و حساب شده ایی ارائه می دهند.کارگردانی نمایش توسط خانم حیدریان نشان از درک صحیح ایشان از متن است و با توجه به ترجمه بسیار خوب ایشان جای تبریک فراوان دارد. ریتم نمایش، و کاربرد بجا از موسیقی و افکت از نکات مورد توجه این نمایش است. به نظرم می رسد این نمایش می تواند برای علاقمندان بازیگری نمونه ی درستی از یک اجرای حرفه ایی باشد.من بسیار لذت بردم و خسته نباشید میگویم به گروه این نمایش.
جناب عبدی سلام. به نظرم آنچه که در نمایش هایی که دیده ام کمبودش احساس می شود همین درک صحیح از متن است که شما اشاره کرده اید. گروه اجرایی این نمایش درک درستی از کاری به روی صحنه برده اند داشته اند و همین به من مخاطب نیز انتقال داده می شود.
۱۵ مهر ۱۳۹۶
جناب خانلری ممنونم از توجه شما به یادداشت من. بله نکته ایی هم که شما اشاره کرده اید در این اجرا کاملا مشهود بود.
۱۵ مهر ۱۳۹۶
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
نمایشی از جنس تئاتر اندیشه-برآمده از تقابل دو نوع نگاه به زندگی وهستی-دارای بن مایه های فلسفی-ارزش دیدن دارد.