آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال نمایش و همیشه پاییز
S3 : 04:32:16 | com/org
امکان خرید پایان یافته
۰۶ تا ۲۷ تیر
۱۸:۰۰
۱ ساعت
بها: ۳۰,۰۰۰ تومان  |  جزییات
۳۰,۰۰۰ تومان
بیست و پنج نوامبر ۲۰۱۹ خواب می بینم، دارم خواب می بینم که جلوی لپ تاپمم، سر کلاس نشستم. همه حرف میزنن و من نمیفهمم. کلمات رو میشناسم اما وقتی کنار هم می شینن، نمیتونم یه جمله کامل از توش دربیارم. بیست و پنج نوامبره و من نگرانم، کلاس شروع میشه موضوع پایان نامم رو تو ذهنم مرور میکنم هویت شیئ در عکس. من باید موضوع پایان نامم رو بگم مکث میکنم کلمات رو تو ذهنم مرور میکنم میچسبونمشون بهم، نوبت من میشه ازم به فارسی میپرسن موضوع پایان نامت چیه؟ مکث میکنم همه ساکت میشن خواب می بینم فارسی یادم رفته.

توجه مهم: با توجه به اینکه محیط باز روبروی سالن بخشی از محیط دانشگاه تهران است، کشیدن سیگار در این محیط ممنوع است.

سبک
درام

ویدیوها

مکان

خیابان انقلاب، ابتدای خیابان شانزده آذر، شماره شانزده، جنب کلینیک دانشگاه تهران، مرکز تئاتر مولوی
تلفن:  ۶۶۴۱۹۸۵۰

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
در ابتدا اینکه بنده نه به عنوان منتقد که به عنوان بیننده مطالب زیر را می نویسم و از همه ی عزیزانی که مخاطب این نوشته هستند صمیمانه درخواست دارم که تئاتر را فراموش نکنند، چرا که تئاتر در ایران هنری فقیر (از نظر مالی) و شکننده است و ظهور کرونا می‌تواند به آن آسیب جدی وارد کند و حتی باعث ایجاد اختلال بین نسلی در این هنر اصیل و شگفت انگیز گردد.
اولین نکته ای که در نمایش "و همیشه پاییز"، توجه بنده را جلب کرد لایه مفهومی آن بود. در زمانه ای که مهاجرت کعبه ی همه ی در جهان سوم گرفتار شدگان است دغدغه‌ی هویت داشتن قابل ستایش است، مطرح کردن اینکه فالوس مهاجرت هم مانند همه‌ی نداشته های این قبیله ی سرگردانی پوچ و سراب است شجاعتی می‌خواهد که از نظر من قابل ستایش است. دوپاره کردن زمان و صحنه نیز برای مطرح کردن موضوع هویت و گمشدگی بسیار دلچسب و بجا انجام شده بود.
از نظر تکنیکی، طراحی صحنه و نور بسیار خوب انجام شده بود، بخصوص استفاده از پرده به عنوان المان صحنه و هم زمان پرده‌ی نمایش ایده‌ی بسیار خوب و بجایی بود، تو گویی گذشته ای در حال محو شدن است و از در و دیوار آن تنها پرده ای شفاف با تصاویری مبهم می ماند و بس. به نظر اینجانب صدای صحنه دچار مشکل بود، پیشنهاد میکنم صدا را از حالت مونو و پخش از پشت صحنه‌ی اجرا خارج کنید.
با توجه به طولانی بودن برخی دیالوگ ها پیشنهاد میکنم بازیگران محترم بیشتر از بازی صدا و چهره استفاده کنند، به شخصه در برخی پلان ها خستگی را در حرکات تماشاگران مشاهده می کردم.
در کل این نمایش خوب را پیشنهاد میکنم، عزیزان سالن های تئاتر را خالی نگذارید، اینها آخرین محل های تنفس فرهنگ در برهوت ابتذال است.
جعفر میراحمدی، امید رستگار و NetHunter این را خواندند
Mjavadiha، محمد محقق منتظری و nahid jamshidi این را دوست دارند
ممنون از نظراتتون🍀
Mjavadiha  
ممنون از نظراتتون🍀
ارادت دارم
روزی که من دیدم متاسفانه بازی ها خیلی ضعیف و تصنعی بود.
البته پنهان خانه شست برد پایین.
من چیزی از کارگردانی تئاتر نمیدونم ولی عجیبه که یک کار با داشتن دو یا سه بازیگر اینقدر بازیهای ضعیفی ارائه میده و یک کار دیگه با داشتن ده پانزده بازیگر آن هم آماتور اونقدر بازیهای درخشانی به نمایش میذاره
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
کار جالب و پیچیده بود اما دوست داشتم.
کار خیلیی خوبی بود
خسته نباشید
Shahin moradi، نیلوفر ثانی، پویا فلاح و NetHunter این را خواندند
Mjavadiha و محمد محقق منتظری این را دوست دارند
ممنون که به نمایش من نشستید🧤
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید

نگاهی به نمایش همیشه پاییز / مهیار جوادیها

"ریشه‌های جامانده "

با شروع دور جدید اجراهای سالن مولوی پس از وقفه چندماهه به دلیل بیماری اپیدمی، دو اجرا در سالن اصلی به صحنه می‌رود، اجرای اول نمایشی‌ست با دو کاراکتر،که به موضوع مهاجرت و ریشه‌های زادگاه می‌پردازد؛ داستان دو زن که در هویت مکانی مشترک، باهم تلاقی می‌کنند و در طی این تلاقی، به مسیرهای مشابهی از یکدیگر می‌رسند که یکی آینده‌ی دیگری و آن یکی گذشته‌ای‌ست که پشت سرگذاشته است.
همیشه پاییز، با درامی رئال، با «زمان» به چالش می‌رود، چنانکه موقعیت پیش روی مخاطب، نقطه اکنونی‌ست که پیش و پس از یک اتفاق، یعنی مهاجرت را به صحنه می‌کشاند.
و ... دیدن ادامه ›› از عنصر زمان بعنوانِ نقطه ثقل داستان بهره می‌برد و آئینه‌ایست از گذشته تا آینده، در مواجهه‌ی انسانی با مقوله مهاجرت و عواطف درگیر فرد مهاجر با موطن خود و ارتباط با ریشه‌هایی که در خانه‌ی پدری و شهر مادری باقی‌می‌گذارد‌
زنی که سالها پیش، پس از ضایعه فقدانِ مادرش به کشور دیگری مهاجرت می‌کند، دختری را بعنوان مستاجر می‌پذیرد که بتواند از خانه‌اش در ایران و گلدان‌هایش مراقبت کند به شرط آنکه هیچ کدام از وسایل خانه را جابجا نکند. دختری که او هم مادرش را سال گذشته از دست‌داده و تلاش می‌کند به کشور پسری که دوستش دارد و با او در ارتباط ست، مهاجرت کند.
در طی مکالماتی مشخص می‌شود که دختر جوان، قرارست به همان شهری که زن ساکن‌ست، برود. از یک سی‌دی آموزش زبان استفاده می‌کنند و ترس‌ها و عواطف کودکیِ مشابهی دارند. چنانکه در پرده‌ی آخر هردو کاراکتر تلفیق‌شده و در آینده زمانی باهم منطبق می‌شوند، گویی روح یکسانی آن دو را به یکدیگر متصل کرده‌است.
صحنه از داربست‌های فلزی با تفکیک نشیمن دو خانه، که تنها لوکیشن‌های متن هستند، تشکیل‌شده و چیدمانی ساده دارد. دیالوگ‌ها، مکالمات تلفنی کاراکترها با هم و با دیگران‌ست.
مهاجرت به ویژه در سال‌های اخیر به دلیل مشکلات اجتماعی و محدودیت‌های ادامه تحصیل و شغل، برای جوانان همواره به عنوان دغدغه‌ای مهم و قابل توجه، مورد نظر بوده‌است. اجراهای زیادی نیز با این موضوع بر صحنه آمده‌اند. اینبار، مهیار جوادیها، با نگاهی به این سوژه و درگیری‌های عاطفی و دلبستگی‌های جاگذاشته‌شده، که در هیچ چمدانی نمی‌شود با خود برد، حتی نسبت به اشیاء و وسایل، با بازی زمان و قرینه‌سازی تقدیرهایی که گویی بیش از حد تصور مشابهت دارند، متن و اجرایش را پرداخته و به صحنه آورده است
با این حال، به نظر می‌رسد، برای نمایشی با این سبک و سیاق، لایه‌ها و پرداخت روانکاوانه‌ی قوی‌تری مورد نیازست تا از یک اجرای سطح به عمق بیشتری نفوذ کند. و حتی گستره موضوع مهاجرت را با کنکاش و وجوه متکثرتر و بکرتری از تلاقی و تشابه تقدیر دو فرد، در نظر داشته باشد.
بهمین دلیل نمایشِ همیشه پاییز، در مرزی خنثی می‌ماند و از آن جلوتر نمی‌رود، مرزی که برای لذت و درگیری مخاطب با وقایع نیازمند عبور و پیشروی‌ست. نه چندان بی‌معنا و محتواست، و نه قادرست اتفاق شگفت‌آوری را با وجود ظرفیتِ بسیار غنی تئاتر، رقم بزند. بازی یکتا طیبی به ویژه در مکالمه با دوستش که گاهی صدای آن طرف خط پخش می‌شود و چندین بار دیگر، نه! بیش از اندازه تصنعی، پرشتاب و کم‌رمق‌ست. حتی‌مکث‌هایی که برای شنیدن کلام مقابل در یک تماس تلفنی باید صرف شود، لحاظ نمی‌شود. به نظر می‌رسد در بحث بازی‌ها، فضاسازی همسانی وجود ندارد و نیازمند بازنگری‌ست هرچند آبان عسگرآبادی، قابلیت بیشتری را نشان می‌دهد. نورپردازی می‌توانست با قدرت تاثیرگذارتری بکاربرده شود و بخش زیادی از عواطفِ مورد نظر را منتقل کند.
با این وجود " همیشه پاییز" برای درگیر شدن لحظاتی با پدیده‌ای انسانی، و جاماندگیِ بخشی از هویتِ هر فرد مهاجر در زادگاه خود می تواند تجربه‌ی خوبی پس از چندماه توقف اجراهای تئاتری، برای مخاطب رقم بزند.

نیلوفرثانی
گروه نقد هنرنت

منتشر در سایت هنرنت 15تیر 99


https://www.honarnet.com/%d8%b1%db%8c%d8%b4%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%ac%d8%a7%d9%85%d8%a7%d9%86%d8%af%d9%87-%d9%86%da%af%d8%a7%d9%87%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4-%d9%87%d9%85%db%8c%d8%b4/
نمایش پیچیده ای بود از این نظر که مخاطب را به فکر کردن و تحلیل اِلِمان های مشابه وا میداشت. موسیقی زمینه دلنشین بود. باتشکر از گروه کامل و همیشه پاییز
پویا فلاح و جعفر میراحمدی این را خواندند
محمد محقق منتظری و Mjavadiha این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
فریال نعیم
درباره نمایش و همیشه پاییز (برگه وابسته) i
از اینکه وقتم رو گذاشتم واقعا متاسفم بازی های آبکی و همه چیز خیلی بی نظم و غیر منطقی
امیرمسعود فدائی، امیر مسعود و علی ذاکری این را خواندند
حدیث سیدی این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
مکبث
درباره نمایش و همیشه پاییز (برگه وابسته) i

بازی بازیگران خانم خیلی خوب بوددکور و چینش نیز هم، من امروز این نمایش رو دیدم. خیلی خوشم اومد.
پیشنهاد می کنم دیدن این نمایش رو از دست ندید اگه حتی یک ساعت در یک روز رو وقت دارید از همه افراد گروه تشکر می کنم.
امیر مسعود و رویا این را خواندند
raha massih، بابک بیگوند و محمد محقق منتظری این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
بابک بیگوند
درباره نمایش و همیشه پاییز (برگه وابسته) i
پاییز فصل عبور است .. فصل گذر .. فصل رفتن .. گاهی میشود که در پاییز گرفتار شد .. گیر شد .. مثل نگاتیوی که با گیره عکس در اتاق تاریک ذهن به بند کشیده باشندت .‌..
روایت همیشه پاییز روایت رفتن نیست روایت ماندن و گیر کردن در گذشته و حال و آینده ایست که مثل پاییز از خوشی تهی و پر ز تنهاییست .. قصه دلتنگیست . .
دلتنگی گذشته ای که دیگر نیست ولی همیشه هست .. درک ما از این ماجرا به اندازه دریافتمان از حس و حال بودن در مکانی ست که به آنجا تعلق نداریم .. یک ادراک شخصی کم و بیش.. شاید من کمتر و شما بیشتر .. تجربه کردن حس غربت و دلتنگی خاطره ایست تلخ و شاید برای گریختن از آن دست به گریبان ذهنمان شویم .. حس غریبی ست که باشی و نباشی ‌‌ ..
مثل بازیگری که روی صحنه نیست ولی دلش آنجاست..
مثل عکاسی که توی قاب نیست اما روحش آنجاست ..
مثل کسی که در خانه اش نیست اما ذهنش آنجاست...
صحنه پر از احساس است .‌. احساس دلتنگی .. ... دیدن ادامه ›› احساس غربت ..
احساس درد بودن ولی نبودن .‌ .
کارگردانی نکته سنج و دقیق و فضا سازی فوقالعاده ای که بر این متن انجام گرفته بود ..
همچنین استفاده درست از دکور و صحنه و طراحی خوب ..
موسیقی هم رنگ فضا
حس و حال نمایش و کاراکتر ها را به خوبی به مخاطب القا میکرد..
البته نکاتی باقیست که هر چند کوچک اما اگر در نظر گرفته شود تاثیر بهتری در درک و حس مخاطب از محتوا و فضای نمایش ایجاد میکند :
۱. استفاده از ویدیو پروژکتور به صورت ملموس تر و واضح تر انجام پذیرد . زیرا تصاویر تهیه شده بسیار خوب و در فهم محتوا مثمر بودند ‌.
۲. صدای بازیگران در لحضاتی پایین بود . به خصوص در صحنه خواب .. که اگر واضح تر انجام شود . بسیار تاثیر گذار است .
۳. گره گشایی و نقطه عطف نمایش باید با تاکید بیشتری انجام پذیرد .
۴. (به عنوان نظر شخصی) انتظار میرفت که گره گشایی همراه با یک کتارسیس و شاید یک رستاخیز در درون شخصیت انجام پذیرد . . شاید عملی یا کنشی مثبت و روشن از سمت کاراکتر .. برای گذر از پاییز ..
در نهایت از تمامی عوامل و ایم اجرایی تشکر میکنم و شما را به دیدن این نمایش دیدینی با فضایی متفاوت دعوت میکنم .
حدیث سیدی
درباره نمایش و همیشه پاییز (برگه وابسته) i
مملو از لحظات بی دلیل و بی مفهوم..
raha massih
درباره نمایش و همیشه پاییز (برگه وابسته) i
روند متفاوت روایت داستان که تا پرده آخر بیننده را کنجکاو دریافتن رابطه اشخاص و موضوع میکرد و بیانی متفاوت از فرایند مهاجرت بود.
ایده و روایتگری داستان بسیار جذاب بود!
مرتی اکبری
درباره نمایش و همیشه پاییز (برگه وابسته) i
کارگردانی کار بشدت ضعیف بود ایده دم دستی و تکراری بود.
NetHunter
درباره نمایش و همیشه پاییز (برگه وابسته) i
موضوع تکراری مهاجرت...
صدای کم بازیگران...
طراحی صحنه ی نسبتا خوب...
تسلط کافی بازیگران...
موسیقی؟! حس نکردم!

دو ستاره کافیست...
علی ذاکری
درباره نمایش و همیشه پاییز (برگه وابسته) i
ترکیب خیلی بد تاخیر و عدم هماهنگی اتاق فرمان و بازیگران و وجود شخصی که با جابجایی خیلی زیاد بین تماشاچیا حین اجرا که گاها صحنه رو با فلاش گوشی روشن میکرد و ... امیدوارم فقط به دلیل این بوده باشه که اجرای اول بود
و البته قطع ناشیانه موسیقی که خیلی به چشم اومد
سپهر، NetHunter، امیر مسعود، امیرمسعود فدائی و neda bahram این را خواندند
پارسا یزدی و حدیث سیدی این را دوست دارند
درود
بسیار سپاسگزاریم از اینکه به گروه ما اعتماد کردید و در شب نخست اجرا به تماشای نمایش ما نشستید. بابت ناهماهنگی های موجود به دلایل متعدد درونی و بیرونی که شرایط و مجال تشریح کامل آن در این بستر فراهم نیست که موجب آزردگی شما مخاطب محترم گردید بی نهایت پوزش می طلبیم.
گروه اجرایی نمایش ... و همیشه پاییز از شما دوست عزیز به اتفاق یک همراه با افتخار دعوت به عمل می آورد در ادامه اجراها میهمان گروه باشید.
شما میتوانید تنها با بیان نامتان به اینجانب (روابط عمومی گروه) بلیط خود را دریافت نمایید.
سپاس
۲۴ بهمن ۱۳۹۸
با سپاس فراوان از توجه شما
نقد بنده صرفا جهت ارتقا سطح نمایش بود ولاغیر
امید است نظم برگزاری نمایش های تالار مولوی که همواره همراه با تاخیر در شروع اجرا هستند اندکی بهتر شود
۲۴ بهمن ۱۳۹۸
خیلی ممنون از حسن توجه شما هنردوست عزیز، مشتاق دیدار دوباره شما هستیم.
۲۵ بهمن ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید