تیوال | علی اژدری درباره نمایش تک گویی برای یک تماشاگر: [این را برای همه آن روزهایی می‌نویسم که اینجا بودن
S3 : 16:03:15
[این را برای همه آن روزهایی می‌نویسم که اینجا بودن خوب بود...]

آقای رحمانیان سلام؛

هنوز یک سال نمی‌شود که نامه قبلی را برای‌تان نوشتم. توی این یک سال خیلی اتفاق‌ها افتاد و نیافتاد؛ خیلی دل‌ها شکست و نشکست؛ خیلی آغوش‌ها گسست و نگسست؛ خیلی ترانه‌ها خوانده و ناخوانده ماند. میان اینهمه بودن و خواندن و شکستن اما یک چیزهایی خیلی قایم عوض شدند: ما و شما و آن‌ها. ما عوض شدیم: طاقت کم آوردیم، بهم ریختیم؛ برآشفتیم، معترض شدیم، داد کشیدیم. شما عوض شدید: قلم‌تان روان شد و دور و برتان شلوغ، کاغذها آمدند و نوشتید، اجازه‌ها دادند و گرفتید. آن‌ها عوض شدند: آن‌هایی که بودن‌شان کنارتان سعادت می‌خواست و جنبه؛ که اولی را گویا داشتند و دومی را نه. این وسط اما یک چیزهای دیگری هم بود که گویا حضرت از سفر برگشته‌تان خیلی در جریانش نبود یا نخواست که باشد؛ در جریان ... دیدن ادامه » ناملایماتی که روزگار مدام توی صورت بی‌دفاعمان پرتاب می‌کرد و ما اخم می‌کردیم، در جریان رقم‌هایی که بی‌خیال و سنگین از قامت نحیف‌مان هی بالا و بالاتر رفتند و ما خم ‌شدیم، در جریان چروک‌هایی که در کشاکشِ نان و نام به پیشانی‌هامان افتاد و زیر آوارِ مهیب‌شان مخرج مشترک‌ «نا» شد و خانه‌‌مان را خراب کرد...

سال پیش تازه از سفر آمده بودید و نوجامه. با یک بغل ترانه و خاطره. ذوق داشتید، مرگ داشتیم. آمدیم، دیدیم، اشک ریختیم، نوشتیم. توی همین تیوال. با همین دست و دهان آب‌نکشیده و کثیف‌مان. چقدر حال‌مان خوب نبود آن‌وقت. یک مشت اراذل و اوباش بودیم آن زمان که حالمان را خوب کرده بودید با آمدن‌تان. به جانِ گُلی قسم‌تان دادیم که بمانید. آن وقت‌ها هنوز دهان‌مان خیلی هرزه نبود و جامه رذالت هم کَمکی برای‌مان گشاد می‌زد. نوچه‌های گوش‌به‌فرمان و دهان‌دریده‌ای بودیم که تنها هنر را نوچگی می‌کردیم و دهان‌مان هم فقط به روی واژه‌های "استاد" و "اشک" دریده بود. اجامر و وحشی، یاوه‌گو و رذل. عوض شدیم گویا. یا ما یا واژه‌ها. چون شما که بزرگ‌اید و لابد زبان به دشنام و قلم به ناروا نمی‌گردانید. می‌بینید جناب رحمانیان؟ می‌بینید چقدر عوض شدیم توی این یک سال؟ حالا باز بگویند انسان تغییر نمی‌کند.

شما هم البته بی‌تغییر نماندید. قبل‌ترها عاداتان جز این‌ها بود که توی این یک سال دیدیم. پیش‌ترها دست‌تان به نامه نوشتن و جوابیه دادن انقدر روان نبود. واژه‌ها را-هر چند تند و تیز-از زبان کاراکترهای نمایش‌هاتان می‌شنیدیم و خواندن نام‌تان در رسانه‌ها هم محدود به خبر اجرایتان در تئاتر شهر بود (و خدا شاهد است که ما چقدر شاد می‌شدیم از دیدن اسم‌تان). حالا اما نام محمد رحمانیان مترادف شده با تلخیِ بیانیه و چرکیِ اتهام. قبل‌ترها انقدر عصبیت و نفرت و انزجار در کلام‌تان نبود. هر چه بود شیرینی تسلسل واژه‌ها بود که روی صحنه و صفحه اسیرمان می‌کرد و چشمان‌مان را تر. عادات خارجه است قربان؟ چون شنیده بودیم‌ که آن‌طرف آب مردم انقدرها کم‌طاقت و زودجوش نیستند. دروغ بود؟ حضرت نیچه زمانی گفته بود هنر را نفرت می‌میراند. حالا جناب رحمانیان شما هم دارید قربانی این پیشگویی نامیمون نیچه‌ای می‌شوید. کلام‌ که بوی نفرت گرفت می‌گندد، هنر درش می‌میرد و آن‌چه می‌ماند مُشتی واژه کژ و کول است که چرک می‌کند صفحه را. جوابیه دادن و نامه سرگشاده نوشتن و افترا زدن کار سیاسیون است قربان. و به خدا ما خسته‌ایم از اینهمه سیاست‌زدگی که گند کشیده به سرتاپای‌مان و از اینهمه نفرت که سیاهمان می‌‎کند روز و شب.

اسم گروه‌تان را «پرچین» گذاشته‌اید. و چه نام برازنده‌ای: دیوارچه‌ای از گل و شاخه درخت و بوته. پرچین دیوار نیست که آجر باشد و فاصله. سیم و میله نیست که سرد باشد و درد باشد و فاجعه. گِل است و گُل است و درخت. پرچین‌تان دارد دیوار می‌شود قربان: آهک و آهن و آه. و شما هم دارید تویش زندانی می‌شوید. دارید فاصله می‌شوید پشت حصار اینهمه نفرت و انزجار. نرسد روزی که دیوارها قد بکشند و وسعت دیدگان‌تان آجر باشد و سیم و حصار. آقای رحمانیان هنرتان دارد زیر آوارِ آجرها و دشنام‌ها جان می‌دهد قربان.

سال پیش نامه‌ام را با «دلم می‌خواهد نروید» تمام کرده بودم جناب رحمانیان. حالا؟ حالا نمی‌دانم...
"پرچین‌تان دارد دیوار می‌شود"
خیلی تشبیه درست و به جا و مناسبی بود!
عالی نوشتید آقای اژدری!
ممنون که از خانواده تیوال دفاع میکنید :)
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
" هنر را نفرت می‌میراند "
خیلی خوب بود.
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
همه ی روزهایی که اینجا بودن خوب بود .....

مرسی آقای اژدری
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
دلم برای خودت و قلمت تنگ شده بود علی جان
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
قلم شیوا نعمتیست جناب اژدری...چه خوب که قدرش رو می دونید
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
با قلمت جناب اژدری دلتنگیمان را سیراب کردی.چه بیرحمانه تاختند و چه متواضعانه با کلامت دلجویی کردی از دوستانتان خواسته یا ناخواسته.
این بار جمله آخرتان را من میگویم.
ای کاش طعم تلخ اشتباه را همراهشان مدتی به خلوتشان ببرند تا دوباره در دلها جایی برایشان ... دیدن ادامه » باشد که برگردند.
تلخترین حرفی که زده خواهد شد.آن کس که حامیشان بوده تا کنون در تمام شرایط بگوید : دیگر نمیخواهیمتان.
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
چقدر زیبا حرف دلمان رازدید جناب اژدری ..درود بر حس و نگاه فهیمتان ..
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
از این ورا اژدری؟؟؟؟ :دی
اینم از عشقت دیدی آخر چه شد؟
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
مونا خانوم سلام. مگه شما دوستش نداشتین؟!
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
من الان خیلی وقته کسی رو دوس ندارم جناب عبدالرحیم سلام از ماست
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
پس چطوری هستش که توی دو نمایشنامه خوانی آخر محمد رحمانیان بنده شما رو زیارت کردم؟!
به احتمال زیاد "ترانه های محلی" رو هم باید دیده باشین!
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
ربطشو که نفهمیدم ولی علت تماشای نمایشهاشونم همینقدر که برای دوست داشتن یا نداشتن خوب خاطر جمع میشم اول
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
ربطش اینه که در مورد من حداقل اینطوریه که از کارگردانی که دوست نداشته باشم تأتری نمی بینم. شاید انگیزه ی شما برای دیدن تآتر چیز دیگه ای باشه.
ضمنا اینکه گفتی "برای دوست داشتن یا نداشتن خوب خاطر جمع می شم اول" رو نفهمیدم! فکر کنم منظورت برای دیدن یا ... دیدن ادامه » ندیدن تأتر باشه ، نه دوست داشتن یا نداشتنش!!!
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
@ محیای عزیز: ممنونم بانو، اما دفاع از خانواده تشکر نمی‌خواهد:)

@ جناب عبدالرحیم و تینا عزیز: بزرگوارید و مهربان، سپاسگزارم.

@ حسامِِ جان: دل من هم برای تو حسام جان. برقرار باشی رفیق.

@ ملیحه بانو: مهربانی می‌کنید بانو، خوانش قشنگ شماست که این خط‌خطی‌ها را زیبا می‌کند.

@ شکیبای جان: حیف از هنر و قلم که بر طریقی جز هنر و آفرینش زیبایی بچرخد. غمگین می‌کند اگر... متحیرم هنوز

@ ... دیدن ادامه » بانو قانی مهربان: مشق واژه می‌کنیم در محضر پرمهرتان بانو

@ مونای جان: چه بگویم، سخنی نیست...
۱۷ شهریور ۱۳۹۳
بانو ثانی عزیز، من الان متوجه شدم که نام زیبای‌تان را اشتباه نوشتم. صمیمانه پوزش‌خواهم:)

مونا: "دست جناب رحمانیان درد نکنه"؟ مطمئن نیستم که بخوام در این آرزو شریک باشم...
۱۸ شهریور ۱۳۹۳
بزرگوارید جناب اژدری عزیز ...پاینده باشید
۱۸ شهریور ۱۳۹۳
ببخشید اینجا می نویسم؛ خواهش می کنم به پیشنهاد دوستانتان، پیشنهاد بنده را در مورد تیوال با هدف تعامل بیشتر کاربران، مطالعه بفرمایید.
۲۶ شهریور ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید