تیوال محمد رضا آلما | دیوار
S2 : 07:34:21
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
نمایش پدر یک نقطه قوت داشت که میشه امتیاز بالایی بهش داد و اونم بازی جناب کرامتی بود. چقدر خوبن ایشون واقعا. ایشون نشون دادن که بازیگری حرفه ای و توانا هستن. نگاه های عمیق و تاثیرگذاری که میشد با همه ی وجود رنج درونی یک انسان فراموشکار رو فهمید. صدای ایشون. حتی در آرومترین دیالوگها مطمینم انتهای سالن هم صدای ایشون رو واضح میشنیدن که نشان از حرفه ای بودن ایشونه ولی بقیه بازیگرا گاهی اونقدر آروم صحبت میکردن که به سختی میشد شنید.
بنظرم اگر آقای کرامتی در این نمایش نبودن این نمایش نمیتونست نمره ی قابل قبولی بگیره.
بنظرم همزمان بودن با اجرای سیزیف باعث شده طراحی صحنه ی جذابی در کار نباشه که این مورد میتونه به نمایش ضربه بزنه. کارهای اینچنینی که سکون درشون زیاد هست باید دکورهای حرفه ای تری طراحی کنن. بعضی صحنه ها بیشتر به نمایشنامه خوانی شبیه میشد.

نمیدونم ... دیدن ادامه » چرا... این نمایش اوطور که باید راضیم نکرد...
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نور که نمیتونه جلوی نورو بگیره!

یه نمایش خوب. بازیهای عالی. عالی عالی عالی. بازیها اونقدر خوبه که بشدت نگران خانم بازیگر هستم. گمونم این بازیها که فوق العاده در احساس و بدنش نشسته برای مدتها در ناخودآگاهش میمونه و یه جاهایی به سراغش میره.

بنظرم این نمایش رو باید دوبار دید. بار اول جذابیت اکت ها باعث میشن یه جاهایی از دیالوگها عقب بمونی. بار دوم اما میشه بهتر بشنوی.

طراحی صحنه فوق العاده بود. بی هیچ کم و کسری ای. تبریک میگم به عوامل کار.

آقای کارگردان قصد ارایه یک کار شریف داشتن که به هدفشون هم رسیدن و باید تبریک گفت. از چهارشنبه دایم در فکر این نمایشم.

اما موضوعی که نمیتونم از کنارش رد شم اینه که این نمایش بدون این اکت ها میتونه همین جذابیت رو داشته باشه یا نه!!!

راستی
حرومزاده خیلی خوب بودی...!
دقیقا همینیه که نوشتید ... من هم برای خانم بازیگر نگران هستم چون فکر میکنم دیگه نتونه از نقشی که روی صحنه داشت زندگی میکرد، خارج بشه! نمایش عاااااالی بود
۲۵ خرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سالها پیش نقدی برای فیلم عامه پسند تارانتینو میخوندم که منتقد نوشته بود باید در مورد این فیلم چی گفت؟ چی نوشت؟ وقتی همه چی خوبه و سر جاش اصلا میشه در مورد این اثر خوب حرفی زد؟ حالا برای این نمایش کاملا بر عکسه. این نمایش به حدی بد و زننده ست که نمیشه بگی چی بد بود. فقط کافیه بگی افتضاح بود.
هر چی به پایان نمایش نزدیکتر می شدیم بیشتر به این موضوع فکر می کردم که هشت ماه تمرین برای همین نمایش بوده یا کلا نمایش رو اشتباه اومدم. جناب کوشکی بزرگوار هشت ماه تمرین کرده که همچین بازی بی نظیری ارایه بده؟ هشت ماه تمرین و این طراحی صحنه؟ بنظرم به جز خانم حاتمی که نقششو عمیقتر بازی کرد بقیه در حد یه نمایش نامه خوانی ظاهر شدن. از خانم کارگردان خواهش میکنم بیشتر تامل بفرمایند برای روی صحنه آوردن آثار بی نظیرشون!!!!!!!
امیدوارم آقای پاکدل خودشو از این گروه جدا کنه ... دیدن ادامه » و به سمت بهتری بره.
مصطفا کوشکی این را خواند
سیدمهدی و آقای سوبژه (محمد لهاک) این را دوست دارند
درسته تاریخش گذشته، ولی تقریبا مطمئنم این نوشته هاید شده بوده که هییچ بازخوردی نداشته تو این همه مدت که از نوشتنش میگذره.
۳۰ خرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش ملاقات پر بود از نقاط ضعف و قوت. بنظرم بازیها اونطور که باید خوب نبود. اکثر مخاطبین با این نمایشنامه آشنا هستن. مثل نمایشنامه های هملت یا مکبث. اما اونچه که علاقه مند به نمایش را به سالن میکشونه نوع اجرا این نمایشهاست. بازی ها باید در لحظاتی حساس از این نمایش بر بیننده تاثیر بذارن. بازی خانم پناهی ها خوب نبود. بازی آقای بهبودی خوب اما در کنار بازی های دیگه ضربه خورد. جاهایی از نمایش تپق زده میشد که از همچین نمایشی بعیده. کسانی که قصد خلق آثار کلاسیک دارن باید حساسیت بیشتری به خرج بدن. مخصوصا آقای پیروزفر که بعد از سنگها در جیبهایش و ماتریوشکا این توقع رو برای ما علاقه مندان بوجود آوردن.
خداقوت به همه ی عزیزانی که در این نمایش زحمت کشیدن.
بازی خانم پناهی ها خوب نبود؟!!!!!!!!
۲۳ فروردین
من بازی ایشونو دوست نداشتم.
۲۷ فروردین
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
می بویم گیسوانت را
تا فرشته ها حسودی کنند
شانه می زنم موهایت را
تا حوری ها سرک بکشند از بهشت برای تماشا
شعر می گویم برای تو
تا کلمات کیف کنند
مست شوند
بمیرند

مصطفی مستور
تبریک و خدا قوت به همه ی عزیزانی که در نمایش دولوروسا زحمت کشیدن و به قول آقای پرواس کاری شریف ارایه دادن.
در کل نمایشو دوست داشتم. با توجه به بازیگران که تعدادیشون کار اولی بودن باید بگم خوب اجرا کردن و بشدت قابل تحسین هستن.
اما در مورد کارگردانی باید بگم بنظرم کار به پختگی لازم نرسیده بود. تعجیلی برای روی صحنه بردن در کار دیده میشد. این نمایش بشدت جا برای کار داشت.
انتخاب موزیکها خیلی خوب بود و بنظرم هرکدوم با هوشمندی سر جای خودشون قرار داشتن.
به هر حال کارهای مفهومی اینچنینی زمان بیشتری برای روی صحنه بردن میطلبه.
این نمایش تا آخر هفته بیشتر اجرا نداره و پیشنهاد میکنم حتما به دیدنش برید.
عالی عالی عالی
محمد لهاک و میترا این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آلما
درباره نمایشنامه‌خوانی نوای اسرار آمیز i
مگه بهتر از این هم میشه؟ نشستن و دیدن و شنیدن همچین نمایشنامه ی مهمی که توسط بزرگان هنر اجرا میشه خودش کلاس درسی مهمیست و فراموش نشدنی.
اجرا و بازی استاد راد و صدای مسحور کننده ی استاد ممدوح اصلا اجازه نداد متوجه گذر 75 دقیقه از عمرمون باشیم.
هیچ حرفی برای گفتن نیست و فقط امیدوارم از این دست نمایشنامه خوانی ها خیلی بیشتر اجرا بشه. آقای اخوان دم شما گرم با کاری که ارایه دادید.
و میمونه تاسفی که باید در موردش بگم.
اینروزها رفتن به سالن های نمایش هم خودش شده کلاس و عکس انداختن و نشر دادن در اینستاگرام. این نگاه ضعیف و بشدت اشتباه باعث شده کارهای دیگه که در سالنهای معمولی تر اجرا میشه به چشم نیان. مگه هرچی سالن شیکتر و ظاهر پر زرق و برق تر باشه شاهد کار با کیفیت تری هستیم؟ واقعا اینطور نیست. امیدوارم این نگاه و عمل اشتباه هر چه سریعتر به نگاه و درک بهتری ... دیدن ادامه » از دیدن نمایش تبدیل شه که نهادینه شدنش فقط باعث عدم رشد و پیشرفت کیفی و درک درست از دیدن نمایشه.

و البته دیدن از نزدیک جناب آقای استاد منوچهر اسماعیلی چقدر لذت بخش بود. سایشون مستدام.
گالنا این را خواند
فرزاد جعفریان، محمد لهاک، Aida Aghilzadeh، بابک، رضا بولو و sedreh این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آلما
درباره نمایش خروج ممنوع i
نمایش بسیار دیدنی ای بود. بازی بازیگران خیلی خوب بود مخصوصا خانم سهیلی.
نور نمایش با توجه به فضای داستان به رنگ قرمز درومد که خیلی جالب بود.
بازی آقای خلیل زاده رو دوست داشتم اما چیزی که بنظرم ایشون باید در خودشون تقویت کنن فریادهاشونه. عملا به سختی میتونستم موقع فریادهای ایشون دیالوگها رو بشنوم.
و چیزی که برام عجیب بود و یک امتیاز منفی به حساب میومد آهنگ پایان کار بود. برای همچین نمایشی روانشناسانه و فلسفی. چرا باید از این آهنگ استفاده میشد؟ مخصوصا وقتی این نمایشنامه ایرانی نیست. بنظرم بهتر بود از موسیقی بی کلام استفاده میشد که ذهن مخاطب وقتی داره اون آهنگ رمزآلودو میشنوه یه دوره ی کوتاهی در نمایش داشته باشه. در کل بنظرم این نمایش بسیار جذاب بود و بسیار جای حرف داره. مخصوصا اگر نمایشنامه ای از آقای سارتر باشه.
دیدن نمایش: 27 آبان 1397