تیوال امین سالاری | دیوار
S3 : 08:55:29
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
اجرایی قابل تامل از متن تام استوپارد و کارگردانی خوب جناب سلیمانی. به نظرم نمایش یا فیلمی اثر گذار است که پس از پایان آن در ذهن بیننده شروعی دوباره داشته باشد.این نمایش چنین تاثیری برایم داشت..
خسته نباشید به گروه اجرایی.
کاملا موافقم ... اثری که در ذهن مخاطب حیات اش ادامه پیدا کند سازندگانش را پرواز می دهد از خوشحالی ... پاینده باشید و ممنون از نظرتان ...
۲۹ آبان
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ابتدا خسته نباشید به کلیه ی عوامل. چه خوب که مدتی است کارهای خوب در تئاترشهر می بینیم، و ستاره شناس یکی از آن بهترین کارهایی است که این اواخر اجرا شده است، نمایش از متن بسیار خوبی برخوردار است و نیز ترجمه ی خوب. با توجه به اینکه جناب نوری خودشان مترجم و کارگردان نمایش بودند مشخصا تسلط کاملی برمتن و اجرا خودشان دارند، و این شناخت دقیق از متن در طراحی صحنه، لباس و بازیها کاملا پیدا بود.نمایش شما را سرگرم می کند اما لحظاتی نیز یقه ی شما را می گیرد و نکاتی را گوشزد می کند که در واقع ما در زندگی روزمره از کنار آنها به آسانی عبور می کنیم، از نکات بارز کار ریتم نمایش در صحنه های مختلف است که به درستی اجرا می شود،به ویژه سکوت های بجا. نورپردازی و طراحی صحنه کاملا در خدمت اثر بودند، و استفاده از موسیقی ژو دسن به جذاب بودن کار کمک شایانی کرده بود. نمایش از بازی ... دیدن ادامه » های خوبی برخوردار است، به خصوص احمد ساعتچیان که با ورود او به صحنه نمایش جلوه ایی دیگر به خود گرفت، و من بعنوان مخاطب در انتظار این بودم که صحنه ی بعد چه غافلگیری در بازی او خواهیم دید.ساعتچیان با ظرافت خاصی نکات مهمی از نقشش را به گونه ایی بازی می کند که بیننده به خاطر بسپرد، و وقتی به پایان کار می رسیم متوجه می شویم که دلیل آن چه بوده، اصغر نوری در جایگاه کارگردان نمایش بسیار قابل قبولی را به روی صحنه برده که به قول دوستان تیوالی ارزش دوباره دیدن را دارد.
خیلی ممنون جناب سالاری عزیز
۰۴ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در ابتدا خسته نباشید به کل گروه. نمایش بعضا بازی های خوبی داشت ولی نوعی عدم هماهنگی در شیوه ی بازی ها وجود داشت. و به همین علت به نظرم نمایش رفته رفته از ریتم ابتدایی خود خارج می شد و در بعضی لحظات کسل کننده. شاید بتوان گفت عدم ارتباط صحیح در روایت بین اپیزود ها به کلیت اثر لطمه وارد کرده بود. طراحی صحنه نه تنها هیچ تاثیر دراماتیکی نداشت حتی می توان بسیار لحظات جز مزاحمت چیزی نداشت. تلاش گروه را نمی شود نادیده گرفت...امیدوارم در ادامه فعالیت هایشان منسجم تر عمل کنند.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امین سالاری
درباره نمایش تراس i
برای بار دوم به تماشای این نمایش خوب نشستم. خیلی از لحظات تازه ایی اتفاق افتاده بود که بسیار کار را دیدنی تر کرده بود. احمد ساعتچیان فوق العاده است، چقدر این بازیگر حضور درست ، دقیق و به اندازه ایی داره. همگی خسته نباشید که چنین نمایش گیرایی را به روی صحنه بردید.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امین سالاری
درباره نمایش تراس i
در ابتدا یک خسته نباشید به کل گروه نمایش تراس. دست مریزاد واقعا کار خوب ،خوش ریتم، با بازی ها بسیار خوب،. جزو معدود کارهایی بود که همه ی بازی ها یک دست و به اندازه. ممنون از جناب کرامتی بخاطر انتخاب متن و کارگردانی خوب ایشان. از آن دست کارهایی است که تصمیم دارم یک هفته ی دیگر دوباره به تماشایش بنشینم. همه ی چی عالی بود . طراحی صحنه بسیار چشم نواز بود.
امین سالاری
درباره نمایش تراس i
ممنون از تخفیف سه روز اول. موفق باشید.
زهره مقدم و لیلا زاهدی این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بهترین اقتباسی بود که از مده آ دیدم. یک سری نمایش ها سعی دارن به تماشاگر زورکی بگن ما رو جدی بگیر ما داریم کار مهمی انجام میدیم . یک سری هم در کمال ساده گی حرف خودشون رو میزنن . مده ای سن مدار شخصیت های مده آی ژان آنوی و اورپید را به دنیای امروزی آورده و با روایتی درست به آن پرداخته. من پسندیدم. بخصوص بخش های حضور احمد ساعتچیان رو. خسته نباشید.
این نمایش به یک چیز اصلا توجهی نکرده بود. تماشاگر.. کاربران به اندازه در این مورد نظر داده اند. در مورد نمایش متن کشدار و از خود رمان در سطحی ترین وجه تاثیر گرفته بود.
محمد لهاک، آوا فیاض و ایمان جعفرزاده این را خواندند
زهره مقدم و محبوبه این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سبک: تئاتر آزاد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دست مریزاد به این اجرا و گروه درجه یک نمایش. خسته نباشید.بسیار لذت بردیم
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ممنون جناب از نادری و گروه نمایش بابت اجرای بسیار خوبشان.. خسته نباشید.
فرزاد و عاطفه گندم آبادی این را خواندند
مریم زارعی و سیدمحمدصادق سیادت این را دوست دارند
باسپاس از لطف و محبت شما
۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بدترین کاری بود که دیدم. از همه نظر. متن از همه فاجعه تر.
حتی از نظر بازی ها؟
۱۴ دی ۱۳۹۶
مشکل از بازیگرها نیست. بازیگرها کارشان را انجام می دهند. هدایتشان غلط است چون متن خوب نیست . اجرا در ارائه مفهوم و کارگردانی پا در هواس، بازی بازیگرها به مانند این است که گویا می خواهند کشتی در حال غرق شدن را نجات دهند. با کلمات بازی می کنند.به نظرم تئاتر ... دیدن ادامه » ( البته شرایط فعلی رو در نمایش کشور دائمی نمی بینم) در سالن های خصوصی بین ادای روشنفکری و خالتور سرگردان است.
۱۴ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در بخشی از نمایش؛ شخصیت سیاه می گوید: فرض کن که فردا صبح از خواب پا شی و جلوی هیچ قطاری نپری! این کارو میکنی؟ و سفید در پاسخ می گوید: بستگی به این داره که تسلیم چی بشم! بنظرم شالوده متن سانست لیمیتد در این لحظه خلاصه می شود که انسان در برابر هر چیزی که تسلیم می شود نگرش زندگی او مشخص می شود. چرخش های متفاوتی که انسان در در ذهن خود ایجاد می کند، بازتابش آن چیزی است که در زندگی نصیبش می شود.
به قول مولانا:
ای برادر تو همان اندیشه ای* مابقی تو استخوان و ریشه ای
قطار سانست لیمیتد نمایشی است دیالوگ محور که بیننده را با سئوالاتی مواجه می کند که قطعا بسیاری از ما در طول روز ، ماه و یا سال به آن اندیشیده ایم. گاهی پاسخی گرفته ایم و گاهی نه. دیدن این نمایش خوش ریتم با بازی های بسیار عالی احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی را به علاقمندان تئاتر؛ فلسفه و تاریخ توصیه میکنم. ... دیدن ادامه » دست مریزاد به گروه اجرایی و کارگردان و مترجم اثر خانم حیدریان.
انتخاب این بیت از مولانا چقدر با اثر همخوانی داشت.
۲۵ آذر ۱۳۹۶
ممنون از متن خوبتون.
۲۵ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اجرای دوباره این نمایش در شرایطی که نمایش خوب کم میبینیم و تیاتر شکلی بازاری به خود گرفته ، باعث خرسندی است. پیشنهاد می شود.
خیلی وقت بود نمایش خوب و تاثیر گذار ندیده بودم. جدای از بازاری بودن شیوه های اجرایی هم پر از ادا و اصول های بی معنا است.
۱۴ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کار خلاقانه ایی بود. دوست داشتم. ممنون جناب کوشکی و گروه محترمشان.
مریم زارعی این را خواند
Leon S. Kennedy و پویا اندیشه این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تنها بازی خانم ولدیان به چشم می خورد. آرزوی موفقیت برای ایشان در ادامه ی فعالیتشان.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
* جهانی بنام سانست لیمیتد*
سرنوشت، زندگی و مرگ محوریت اصلی این نمایش است. کورمک مک کارتی که در ایران با فیلم جایی برای پیرمردها نیست...no country for oldman بیشتر آشناست در این اثر دو شخصیت جذاب را رو در روی هم قرار داده و جهانی که در آن زندگی می کنیم را به چالش می کشد.. یک محکوم به سابق و یک پروفسور. در ابتدا احساس میکنیم با یک متن سنگین روبرو هستیم ولی در ادامه نمایش با اجرای بسیار خوب بازیگران تمامی مفاهیم چنان برایمان ملموس می شود که بعد با خود به این نتیجه می رسیم که چقدر در طول روز...هفته...ماه به این مسائل ( که در نمایش مطرح می شود) فکر میکنیم. گاهی به سادگی از کنار این چالش عبور میکنیم. اما قطار سانست لیمیتد شما را لحظاتی به خود می آورد که در این هیاهوی بسیار برای هیچ ما چه هدفی برای خود در زندگی داریم و اساسا مفهوم این زندگی در چه چیزهایی خلاصه می شود. آیا ... دیدن ادامه » فقط در خدا ..زندگی ..مرگ...خانواده...پدر...مادر...ازدواج...بچه...می توان آن را جستجو کرد؟ به قول شخصیت سفید در جایی از نمایش این مسئله را مطرح می کند که به خیلی چیزها از جمله مسائل فرهنگی باور بسیار داشته و برایش ارزش فراوانی داشته است و آنها را پایه و اساس تمدن می دانسته ولی وقتی با بی توجهی مردم نسبت به این مسائل مواجه می شود او نیز رفته رفته ارزشی برای آنها قائل نشده است...مسائل فرهنگی از دید او بسیار ظریف و شکننده هستند تا جایی که به سمت نابودی نیز می روند.
در نقطه مقابل شخصیت سیاه امیدوارانه به زندگی نگاه می کند و سعی دارد شعف زندگی کردن را در شخصیت سفید زنده کند. او به هر چیزی متوسل می شود تا سفید را نزد خود نگه دارد، وقتی او را به صرف قهوه دعوت می کند یکی از بهترین لحظات شکل می گیرد...بحث این دو در آن لحظه شکل دوستانه ایی به خود می گیرد و به نظر من مخاطب با خود می گوید هر دو درست می گویند...پس مشکل کجاست؟ این همان مسئله ایی است که نمایشنامه نویس عمیقا در این اثر به آن پرداخته است.
قطار سانست لیمیتد نمایشی جذاب با کارگردانی خانم حیدیان با اجرای بسیار خوب احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی در سالن انتظامی خانه هنرمندان به روی صحنه است. دست مریزاد میگویم به گروه اجرایی که اثری چنین اندیشمندانه را به روی صحنه برده اند.
متن گاهی ما را در دو راهی میگذارد. که کدام یک از دیدگاهها درست است. ولی زیبایی اثر در این است که قضاوت نمی کند.
۱۹ مهر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید