تیوال نسترن عاملی | دیوار
S3 : 13:30:12
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
روز مامان ها بر مامانای گلتون و بر شما مامانای تیوالی از جمله خودم مبارک .
بعد از نیم ساعت تاخیر عذاب آور و ناراحت کننده ی امشب . شاهد یک تئاتر دبستانی بودیم . با متنی بی مایه و بازی هایی به شدت ناهماهنگ.
واقعا از مسئولین عاجزانه خواهشمند هستم بجای اینکه به کلاه گیس و چهارتا دیالوگ گیر بدن و جلوی تئاترها رو بگیرن. جلوی تیاترهایی رو بگیرن که به سختی میشه حتی نام تئاتر بر اونها گذاشت .کارگردان محترم گویی تابحالحتی یک تیاتر هم در زندگی خودش ندیده. میزانسن ها ها بشدت شلخته. تعویض صحنه ها شلم شولبا . نور میرن و یک عده میریختن توی صحنه و دکور جابجا میکردن آنهم به ابتدایی ترین شکل ممکن. همه چیز در ابتدایی ترین شکل ممکن بود . شلخته. بد سلیقه.
چرا زمین چارخونه سفید بود ؟ زمینی که قرار بود هم کف زمین جنگ باشه. هم کف زندان. هم کف دفتر عکاس . چرا اینقدر کثیف بود.
بازیگری که پیپ دستش بود چرا اینقدر بازی خوری میکرد و تکون میخورد ... دیدن ادامه » ؟
چرا اینقدر صحنه ها کش دار بود ؟؟
اینهمه دیالوگ برای چی بود ؟
تو این نمایش رمزی وجود نداشت که بخواد رمز گشایی بشه .
خلاصه که یک ساعت و نیم عذاب
یکی از بهترین تئاترهای زندگیم رو بهمن 94 یعنی دقیقا 3 سال پیش همچین روزی در سالن وحدت دیدم و دیشب نسخه کپی و چینی درجه سه همان تئاتر یعنی "هملت" اوستر مایر و یکی از بدترین تئاترهای زندگیم .
پ. ن. دوستانی که اون تئاتر رو در جشنواره دیدن حتما با من موافقن
اون تئاتری که در سال ٩٤ دیدید چی بود ؟
۱۲ بهمن ۱۳۹۷
سلام. عرض کردم هملت اوسترمایر
۱۲ بهمن ۱۳۹۷
سلام از بنده ست
بله کم دقتی از طرف من بود
متشکرم
۱۲ بهمن ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با اینکه غالب نقد ها منفی بودن با یه عده از دوستان به تماشای کار نشستیم. خود بنده هم پیشنهاد دیدن کار رو دادم . علتش هم این بود که اعتقاد داشتم علی شمس آنقدر خوب مینویسه که حتی خودش هم از پس کارگردانی متنش بر نمیاد .پس شاید برای همین خیلی راضی کننده نبوده . حداقل مطمئن بودم هسته اصلی تئاتر علی شمس یعنی متن بسیار پخته و قوی هست . ولی باید بگم متاسفانه نه تنها متن قوی نبود بلکه همان متن نیم بند یا بهتر بگم همان ایده ابتر مانده بود. مطمئنا از علی شمس توقع زیادی داریم اما این نمایش حتی ابتدایی ترین توقعاتمون هم برآورده نکرد.
وقتی شمس با درگاهی کار کند آنگاه است که خروس غلط میخواند
ایرج تدین و رضا غیوری این را خواندند
Ali، سپهر و ستاره دهقانی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یه بازیگر معرکه داشت این کار که متاسفانه اسمشون رو نمیدونستم و الان متوجه شدم . خانم سوده شرحی !!!!
میترا، نیلوفر ابراهیمی، سپیده و الیسا مظاهری این را خواندند
زهره مقدم این را دوست دارد
موافقم
خانم حبیبى و اون خانم که چاقو میکشید هم عالى بودند
۲۳ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
رسول کاهانی از اون دست کارگردان های خوش ذوقی هستش که ایده های خوب و خلاقانه ای داره ولی متاسفانه ابتر میمونن این ایده ها
یه نظری هم هست که بعضی ها مخصوصن تلاش به کمتر فهمیده شدن کارشون دارند حالا با کلاسی یه کار مفهومی یه هرچی که هست خودشون بهتر میدونن ..
۱۸ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دوستان اگر این کار رو دیدین نظرتون رو بفرمایین
رضا غیوری این را خواند
من قرار بود فردا برم و کار رو ببینم.
ولی جشنواره حقیقت باعث شد کنسلش کنم متاسفانه
۱۸ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دوستان اگر کسی دیده نظر بدید
من دیشب این نمایش رو دیدم. به نظرم نمایش خوبی بود از یه گروه جوان. و مهم تر از همه موضوع نمایش بود که به یه شکل دیگه و در واقع سبک جدیدی اعتیاد رو به چالش کشیده بود
۱۴ آذر ۱۳۹۷
من امشب دیدم . کار جمع و جوری بود . بعد از دیدن نمایش جمالزاده جزو طرفدارهای لادن نازی شدم . . دوست داشتم بازی ایشون رو ببینم واقعا خوب بودن
۱۵ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کمپین #دموتئاتریک

من نسترن عاملی به عنوان مخاطب تئاتر به روند غیرشفاف و فردمحور ارائه‌ی مجوز برای اجرای تئاتر و سیاست‌های غیرشفاف مدیریتیِ مسئولان تئاتری در کشورم اعتراض دارم و در کمپین #دموتئاتریک شرکت می‌کنم.

من معتقدم اِعمال‌ قدرت‌های مدیران سالن‌های دولتی، عمومی و خصوصی (که خود نیز پیرو نظرات هر مدیر به شکل سلیقه‌ای اجرا می‌شود)، عدم حمایت و تامین امنیت شغلی گروه‌های تئاتری به شکل قانونمند و عادلانه و نبود شورای حل اختلافی عادل که پاسخگوی اختلافات اعضای بازبین و گروه‌های تئاتری باشد، همه به عدم شفافیت و فضای غیرمسئولانه و سلیقه‌ای دامن زده‌اند. اینجاست که هر تعاملی میان مسئولان و هنرمندان فرصتی برای تسویه‌حساب‌های شخصی می‌شود و چشم‌انداز این حرفه را در جامعه تیره و تار می‌کند.
من معتقدم که هنر تئاتر در این فضا دیگر مجال نفس ... دیدن ادامه » کشیدن ندارد و از آنجا که به اعتلای فرهنگ و هنر کشورم اهمیت می‌دهم، از معاونت امور هنری و اداره‌ی کل امور هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان مسئولان مستقیم این حوزه تقاضا دارم در برابر این وضعیت ناامیدکننده و در مقابل مدیران اقتدارگرا و مداخله‌جویی که مسیر را برای گروه‌های نمایشی و مخاطبان این هنر هر روز تنگ‌تر و ناهموارتر می‌کنند، پاسخ‌گو باشند.

تلاش برای شفافیت فضا و تصویب قوانین بازدارنده جهت محدود کردن سلایق شخصی بدون شک در مسیر اعتلای فرهنگی کشور است و تئاتر را از یک تفریح خودخواهانه و محدود به اقشاری خاص، به ذات خودش برمی‌گرداند: یعنی تئاتر به عنوان ضرورتی در تمام #جامعه و برای تمام اقشار و در اختیار تمام #مردم.

دموتئاتریک یک کمپین اعتراضی در برابر وضعیت و سیاست‌های کلان و خرد #تئاتر امروز است که شما هم می‌توانید به آن بپیوندید و متن آن را با نام و نحوه‌ی ارتباطتان با تئاتر منتشر کنید
البته به نظرم این نوشته اینجا توی تیوال یه کم کارایی نداره ها . چون 90 درصد مثل هم فکر میکنن و فضای بسته ای هم هست .
بهتره این متن در فضاهای عمومی تر مثل اینستا و فیسبوک نشر پیدا کنه که هم تآتریها و هم دیگرانی که مستقیم یا غیر مستقیم با این موضوع مرتبط هستن ... دیدن ادامه » ببینن . قطعن ثمربخش تر خواهد بود
۰۹ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دستمریزاد. دستمریزاد خانم صامتی. دستمریزاد خانم تبریزی و دوباره خانم تبریزی :)
به به رفتیم و دوباره کیف کردیم . بر خلاف سیزیف که اصلا دوست نداشتم. چقدر زندگی در تئاتر و میر سعید مولویان درخشان بود
ترو خدا بلند نشین، من فقط از این کنار رد میشم :)))
(شوخی)
۰۷ آذر ۱۳۹۷
:))))))))))))
۰۸ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نا همجنس ترین بازی های عمرم رو دیدم. یکم هدایت میکردید کارگردان جان
چه عجیب . بازیگریها از نظر من خیلی خوب بودن
۲۰ آبان ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نه به اجرای سهیل ساعی جوان که اینقدر لذت‌بخش بود و مارو در جهان کلمات بیضایی غرق کرد نه به اجرای هادی مرزبان پیشکسوت که توقع میرود هیچکس چون او رادی را نشناسد اما افسوس.
سالن محترم سنگلج لطفا تو دیگه قاطی این بلبشوی سلبریتی پروری تئاتر نشو
درسته که اکثرا این کار رو دوست نداشتیم اما یک نکته خیلی دور از انصاف که گفته نشه. این گروه حتی یک کامنت تعریف و تمجید از خودش نگذاشته متوجه منظورم هستید که . با توجه به گاردی که چند روز اخیر راجع به کامنتهای منفی من باب نمایش های در حال اجرا توی صفحات تیوال میگیرن از این جهت واقعا این گروه حرفه ای و با اخلاقن
من به عنوان یک تماشاگر عام و فقط علاقمند، به غیر از طرح جالب اجرا و کمی تلفیق موسیقیایی اثر چیز دیگری جذبم نکرد.
۱۵ آبان ۱۳۹۷
من به اشتباه مخاطب رو برداشت کردم.بازم عذر این حقیر رو بپذیرید من شخصا مطالب شمارو دنبال میکنم حتی اگه بعضیاشو دوست نداشته باشم یا در حد فهمم نباشه .
بازم ممنون
۱۵ آبان ۱۳۹۷
شاید جمله بندی من کمی پر طمطراق بوده
در هر صورت بنده نوازی میفرمایید
۱۵ آبان ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نسترن عاملی
درباره نمایش پدرآن i
خیلییییی خوشحالم که روز آخر این نمایش رو دیدم. چقدر زیبا و با احساس و لطیف بود.چقدر خلاقانه شروع شد. چقدر صمیمانه روی صحنه رفت. ممنون آقای سپهر .
صدف اسمعیل پور، فرزاد جعفریان، رامین غفرانی، میترا و حسین این را خواندند
امیر این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سیزیف، مزا مزا ،آهسته با گل سرخ و نامبرده چهار اجرایی بودند که اصلا از دیدنشان راضی نیستم . من هیچوقت تنها تئاتر نمیرم. این نظر همراهان عزیز و محترم بنده هم در این سه شب بوده (سیزیف و نامبرده را در یک شب دیدیم ) . شاید یکی از دلایل ناراحتی من این باشد که بسیار عاشق تئاتر هستم و بهیچوجه برای تفریح و وقت گذراندنی به دیدن نمایشی نمیرم. در ثانی برای دیدن نمایش ها پول میدهم. در هر حال خوشحالم که این چهار نمایش به مذاق شما خوش آمده. بخصوص نمایش مزا مزا که رکورد تماشاچی در ایرانشهر را شکسته. :)
درود بر شما خانم عاملی
نقد کوتاه و سریعی بر سیزیف و ضعف های اساسی اون نوشتم ، متاسفانه من هم فریب ( فریب کامنت های رنگارنگی که غیر طبیعی برای جذب تماشاچی نوشته شده بود) خوردم.
از آنجایی که تیوال نازنین هیچ سرنخ یا تریلری از نمایش رو در صفحه ی خودش نمیگذاره ... دیدن ادامه » زین پس باید به دنبال راه بهتری بود برای حرام نشدن زمان و پولی که پرداخت می کنیم.

۱۳ آبان ۱۳۹۷
سلام دوست عزیز ممنون . راستش من به اندازه کافی بازیهای خوب دیدم. متاسفانه اصلا اینکار رو دوست نداشتم . کارهای محبوبی که امسال دیدم پسران تاریخ، شاهکار جمالزاده و افرا بودن
۱۵ آبان ۱۳۹۷
با سلام مجدد ممنون از نظرتون اما فقط راجب به این جمله که به اندازه کافی بازی خوب دیده اید شکی نیست اما اگر بازیگرها هم به این جمله اعتقاد داشتن بعد از جک نیکلسون شاهکار در نقش جوکر هیچ وقت هیث لجر شاهکارتر به وجود نمیومد. بازیهای خوب تمام نشدنی هستند هیچ ... دیدن ادامه » وقت اندازه ندارند . این نظر شخصیه منه با اینکه من نظراتتون رو دنبال میکنم و از خیلیاش بسیار لذت میبرم این نظر رو اصلاا قیول ندارم که یک نفر بگه به اندازه کافی فیلم خوب دیدم فاییده نداره دیگه ببینم . البته مثال بود .
۱۸ آبان ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نسترن عاملی
درباره نمایش سیزیف i
یکی از بدترین نمایش هایی که دیدم.
پ.ن هم نظرم با آقای سلیمان زاده.
۱۹ نفر این را خواندند
Bardia و 4faslesal این را دوست دارند
خیلی خیلی موافقم واقعا فاجعه بود تنها نکته مثبت کار انرژی بازیگر مرد بود همینو بس تازه پیشنهاد جدی برای عوامل کار هست که حتما ایشان بیمه باشند و با نوع بازی که از این شخص گرفته می شود خسارتهای جبران ناپذیری برای هیچ و پوچ به وی وارد می سازند .
۱۳ آبان ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

نکته جالب توجه استفاده از تمام عناصر و المان‌های نمایش‌های موسوم به «تئاتر آزاد» یا «تئاتر لاله‌زاری» در نمایش «مُزامُزا» سیروس همتی است. سالن ایرانشهر جایی است که گروه تئاتر «لیو» به سرپرستی محمد‌حسن معجونی در اولین روزهای آن روی صحنه می‌رفت. سالن ایرانشهر جایی است که گروه‌های تئاتری با هزار و یک بدبختی در صف گرفتن اجرا در آن می‌مانند و در بیشتر مواقع دست خالی می‌روند. ما طرفدار نمایش‌های کمدی برای مردم هستیم. ژانری که می‌توان به راحتی در آن از سیاست و مسائل ریز و درشت اجتماعی صحبت کرد. سبک تئاترهای آزاد را نمی‌پسندیم. چند دلیل مشخص هم دارد.

تئاتر آزاد، مردمی‌ترین و بی‌کیفیت‌ترین آثار نمایشی
«هویت» و «اعتماد» دو عنصر جدایی‌ناپذیر برای بِرَند یک سالن نمایشی است که با اجرای نمایش‌های عجیب و غریب به آن لطمه وارد می‌شود. لطماتی ... دیدن ادامه » که شاید سال‌ها طول بکشد تا بشود آن را جبران کرد. راستش را بخواهید هنوز هم سردرگم هستیم که سالن ایرانشهر دولتی، نیمه‌دولتی یا چیز دیگری است. بنابراین مدیریت هم حساسیتی از خودش به خرج نمی‌دهد و مجوز انواع و اقسام نمایش‌ها را در این سالن صادر می‌کند. وقتی قوانین مشخص نباشد و نظارت‌ها هم کارساز نباشد با رانت و سلیقه‌محوری و هرج‌ومرج مواجه می‌شویم که سالن‌های نمایشی در این روزها با این پدیده دست‌به گریبان هستند. جالب است بدانید که تئاترهای ایرانی در این روزها به چند دسته تقسیم می‌شوند. به طور کلی آنها را در دو دسته «تئاتر» و «تئاترآزاد» مشخص کرده‌اند که اصلا دسته‌بندی درستی نیست. در واقع، نخست با تئاترهای دولتی و رانتی و مناسبتی مواجه هستیم. آثاری که بنا به زمان و بر اساس دستور و یا پول دولتی روی صحنه می‌روند که اغلب هم تماشاگر ندارند. در این میان کارگردان‌هایی بوده‌اند که با اتوبوس، تماشاگرهایی را با هماهنگی ارگان‌های مختلف به تئاتر شهر آورده‌اند؛ نمایش خود را هم پر تماشاگر کرده‌اند. باید به زرنگی این افراد تبریک گفت. حداقل چند نفر را که تا حالا تئاتر ندیده‌اند به زور پای تئاتری نشانده‌اند. دوم، تئاترهای دانشگاهی و جشنواره‌ای هستند. آنها آثاری هستند که معمولا در تالار مولوی و برخی تماشاخانه‌های دیگر روی صحنه می‌روند و دغدغه هنری و تجربی دارند. سوم، تئاترهای تجاری و سلبریتی‌محور هستند. اغلب کارگردان‌های قدیمی و صاحب‌نام تئاتر ایران در این زمینه کار می‌کنند. یک دلیلش این است که خودشان بازیگر تلویزیون و سینما شده‌اند و طرفدارانی هم برای خودشان دست و پا کرده‌اند. به عنوان نمونه می‌توان به آتیلا پسیانی اشاره کرد. هدف این نوع از تئاتر سرگرمی و در درجه بعدی منکوب کردن تماشاگر و پز روشنفکری است. دسته چهارم، مربوط به تئاترهای موسوم به «تئاتر آزاد» یا «تئاتر لاله‌زاری» است. نمایش‌هایی که هدف‌شان تنها سرگرم‌ کردن مردم از هر طریق ممکن است و استقبال خوب و پر باری هم از آنها می‌شود. گردش مالی این تئاتر هم به شدت سالم است و از رانت‌های دولتی و سفارش‌های ارگانی به دور است. رحمت امینی، سرپرست سابق شورای ارزشیابی و نظارت اداره کل هنرهای نمایشی در ادامه با تقسیم بندی تئاتر دولتی و نیمه دولتی، تئاتر خصوصی و «تئاتر آزاد» به مهر می‌گوید: «بیشترین گردش مالی تئاتر در حال حاضر در تئاتر کمدی [آزاد] است و تئاتر خصوصی در رتبه دوم و در آخر تئاتر دولتی و نیمه دولتی قرار دارند. متاسفانه تئاتر کمدی رها شده است و بیشتر تئاترهای کمدی که در حال حاضر اجرا می‌شود، مسائل و شوخی های سخیفی را طرح می‌کنند و مخاطبانی هم به تماشای چنین کارهایی رضایت داده‌اند.» بنابراین هرگاه تئاتر دولتی و تئاتر آزاد تداخل پیدا می‌کنند، شاید باید دنبال کاسه‌ای زیر نیم کاسه باشیم.

تئاتر ایران نیازمند منتقد و دراماتورژ است
حلقه مفقوده این روزهای تئاتر ما منتقدان و دراماتورژهای مقیم در سالن نمایشی هستند. حالا این افراد چه کسانی هستند؟
قطب‌الدین صادقی، نویسنده و کارگردان تئاتر ابراز داشته است که دراماتورژ به موارد زیر توجه می‌کند: «۱- فضا، ۲- زمان، ۳- خلق چارچوب، ۴- اعمال فیزیکی، ۵- شخصیت‌ها، ۶- شکل صدایی زبان، ۷- واقع‌گرایی یا عدم واقگرایی، ۸- فاصله تاریخی، ۹- معنا.» یا در جای دیگر می‌گوید: «دراماتورژی مخصوص کشورهایی است که ویژگی‌های زیر در فرهنگ‌شان وجود دارد: «۱- نمایش یک کار گروهی است، ۲- به کار منتقد اعتقاد دارند، ۳- اعتقاد به آوردن نگاهی نو.» «مری لاکرست» در کتاب «دراماتورژی» به نقش دراماتورژ در انگلستان می‌پردازد. کتاب او شرح تاریخی گسترده‌ای را از قرن نوزدهم تا سال‌های اخیر از تغییرات نقش دراماتورژی در تئاتر انگلستان به دست می‌دهد. او در ابتدا به نقش «لسینگ» و دراماتورژی آلمانی می‌پردازد. سپس «ویلیام آرچر» و «گرانویل بارکر» را مهمترین بانیان شکل‌گیری این حرفه می‌داند. همچنین او با معرفی «کنت تینان» به عنوان اولین الگوی یک دراماتورژ کار خود را پیش می‌برد و می‌گوید: «نقش کنت تینان در تئاتر ملی الگوی عینی بسیار خوبی برای دهه ۱۹۶۰ ارائه کرد و از این زمان به بعد هم بر تعداد دراماتورژ‌های برجسته که اغلب معروف به مدیران ادبی هستند افزوده شد.» دراماتورژ کسی است که نمایش‌ها را انتخاب و در پیش تولید، تولید و پس‌از تولید نمایش‌ها حاضر است و بار کیفی و هنری و هویتی سالن نمایش را بر دوش می‌کشد
بی شباهت به تاترهای کلاسی نبود. با این تفاوت که این گروه چند ستاره ی تیاتری و سینمایی داشت
صدف اسمعیل پور، میترا، نیلوفر و جهان این را خواندند
عباس الهی و محمد لهاک این را دوست دارند
کاملا موافقم
۰۲ آبان ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید