تیوال فرامرز فخری | دیوار
S2 : 18:54:22
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
خوب بود. بازیها خوب بود. نمایشنامه ابزرد و بلک کمدی و فوق العاده پیچیده و رمزآلود هست. میزانسن خیلی می تونست بهتر باشه. بعد از اجرا برای فهم این نمایش، ابتدا سعی کردم درکی از سبک نمایشنامه های ابزرد در مقابل سبک کلاسیک پیدا کنم تا این کار متفاوت رو درک کنم. نقدهای نمایشنامه رو خوندم و با نظر خودم مقایسه کردم. به نظر من، هر کدوم از نقش ها معرف گروهی از نوع بشره که می تونه سردرگمی و تکرار و تکرار عادات زندگی رو نشون بده. آدمی که شاید می دونه در یک لوپ نامتناهی قرار داره ولی کاری برای خروج از این حلقه نمی کنه یا شاید هم نمی تونه. آدمی که به خودکشی فکر میکنه ولی انتظار کمک و تغییر شرایط بهش امید زندگی میده. آدمی که دانش داره ولی غلامه و حاضر نیست که از Comfort Zone خودش خارج شه چون می ترسه از تغییر و سرنوشت نامعلوم. حتی کسی که به ظاهر اربابه هم نمی تونه غلامش رو ... دیدن ادامه » بفروشه با اینکه میدونه به دردش نمی خوره. میشه ارباب و غلام رو کشور یا انسان استعمارگر و مستعمره هم در نظر گرفت. در مورد گودو هم نظرها متفاوته و بعضی اون رو خدا می دونن و انتخاب نام Godot رو به عنوان سرنخی برای اشاره به God می دونن. خود سامویل بکت گفته: من خودم نمی دونم گودو کی یا چی هست.نمایشنامه نویس پایان نمایش رو باز می گذاره تا ادامه ی نمایش رو مخاطب بسازه تا هر کسی از ظن خود یارش بشه. آیا گودو می آد؟ اصلن گودو وجود داره؟ در پایان از همه ی عوامل اجرا تشکر می کنم.
از دقت و توجه شما متشکریم
۳۱ فروردین
اشاره به گودو جالب بود اما بنظر نمیاد نقش خداگونگی یا برترِغایب یا دیگریِ بزرگ بشه برای گودو قایل شد کسی که نجات دهنده باشه یا نقطه ی سکون واطمینان باشه و قطعیت داشته باشه گودو بیشتر شبیه که هیچِ کوچک در نمایشه که هیچِ بزرگ انسان معاصر حول اون داره شکل ... دیدن ادامه » میگیره و اساس وحدت بخش انسان تکرار زده و تهی امروزه .گودو یه نوع کیف و سرخوشی و سرابه که هست تا ما پشت اون هیچ بودن خودومونو مهر تایید بهش بزنیم.در نمایش خیلی به چشم نمیاد و گودو دغدغده ی تاتر نیست حضور وبروز درخت خشک حتا از گودو بیشتره و یک فریب ساده ی کوچک یه خابزدگی شخصیت دی دیِ انگار(کما اینکه فقط دی دی انگار منتظرشه و گوگو رو متقاعد کرده که گودو هست و پوزو و لاکی اصلن گودو رو نمیشناسن و چن بار پوزو با لحن تمسخر آمیز خاصی اسم گودو رو میگه).گودو نه ایمانه نه قطعیت. نه موجوده نه وجود داره.فقط بنظر میاد دلخوشی ابلهانه ایه که ته تکرارهای ماست مثلن تکرار ما در به سر کار رفتن برای اینه که پول جمع کنیم بعد خونه و ماشین بخریم بعد به خشبختی برسیم در اینجا خشبختی گودوی کارکردن هرروزه ی ماست بخصوص اگه به اون کار علاقه نداشته باشیم همیشه انگار قراره یه روز باخشبختی ملاقات کنیم برای همین حقارت کار اجباری رو به دوش میکشیم.پرومته وار....هرروز و هرروز و هرروز
۰۱ اردیبهشت
برداشت خیلی خوبیه و از شما متشکرم که متن من رو خواندید.
۰۱ اردیبهشت
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فرامرز فخری
درباره نمایش سقراط i
اواخر نمایش ، سقراط چند تا جمله میگه با این مضمون که: ( باید به قانون احترام گذاشت حتی اگه درست و عادلانه نباشه و من دادگاه خودم رو محترم میشمرم و ...).
جدیدن نقل قولی از گاندی معروف شده که میگه: ( قانون از آسمان نیامده است. ما انسان‌ها قانون را وضع می‌کنیم تا راحت‌تر زندگی کنیم ) که به نظرم دیدگاه بهتریه.
از این که بگذرم خود نمایش بسیار عالی و پرمحتوا بود میزانسن، نورپردازی، بازیها، رقص ها. نمایش اواخر عمر سقراط رو در قالب یه کمدی سیاه به تصویر میکشه و حتی گریزی میزنه به کتاب The Republic افلاطون در مورد دیالکتیک های سقراط و نگاه درون نگری سقراط به فلسفه. چه عالی بود این شاهکار هنری.
خودت رو بشناس.
قانون از آسمان نیامده است. ما انسان‌ها قانون را وضع می‌کنیم تا راحت‌تر زندگی کنیم..... چه جمله ی فوق العاده ای
۱۳ اسفند ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
محــشـــر و حرفــــــه ای.
کارگردانی، اجراها، میزانسن، نور و موسیقی، عالی و دارای هارمونی با نمایشنامه.
روایت غیر خطی و رازآلود داستان، فیلم ساختار شکن Memento رو برام تداعی می کنه.
سپاسگزارم.

آن: چه‌جوری بگم؟ باید رازش رو با خودش می‌برد. باید آدم همیشه رازش رو با خودش ببره. شاید اصلاً یه قدیس همین باشه، کسی که قبل از مردن حواسش هست که نیمه‌ی تاریکش رو پاک کنه و بعد بره.
بعد از چند تجربه ی ناخوشایند، دوباره رایحه ی خاص و دل انگیز سن یه تیاتر خوب، حالم رو خوب کرد. با اینکه نسبت به نمایشنامه های ایرانی خیلی بدبینم ولی این نمایش یکی از معدود تیاترهایی هست که از دید من، متن خوبی داشت. بازیها بسیار بسیار عالی بود. میزانسن و طراحی لباس ها هم خیلی خوب بود. تم کار به نمایش مورد علاقه م، مفیستو شباهت هایی داشت. خوشحالم که این کار رو دیدم. از همه ی عوامل این نمایش تشکر می کنم و امیدوارم باز هم تیاتر فاخر اجرا کنند.
بازیها خوب بود، خندیدم ولی نمایش حرفی برای گفتن نداشت.
۱۴ نفر این را خواندند
hassan این را دوست دارد
چقدر حیف. امید زیادی بسته بودم به این نمایش با توجه به مجموعه ی عوامل
۱۴ بهمن ۱۳۹۶
این هفته میبینم
۱۴ بهمن ۱۳۹۶
امیدوارم که شما دوستان لذت ببرید و با من هم عقیده نباشید.
۱۴ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من اجرای پیشین این نمایش شگفت انگیز رو دیدم. برای بار دوم می رم که ببینمش. بهترین نمایشی هست که تا حالا دیدم. خیلی خوشحالم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کامبیز امینی خیلی عالی بازی کرد. معلوم بود که برای نمایش خیلی وقت گذاشته شده که جای تشکر و خسته نباشید گفتن داره. ولی به نظرم این نمایش برای گروه سنی نوجوان مناسب بود و مورد علاقه من نبود.
آقای فخری به نظرم نمایش حتی در جذب و همدلی‌برانگیزی گروه سنی نوجوان هم ناکام باشه، مخصوصا نوجوان‌های این دوره و زمونه.
۱۹ دی ۱۳۹۶
بله احتمالن
۱۹ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش خیلی خوبی بود که سالها و بارها به روی صحنه رفته در ژانر اجتماعی انتقادی. بازیها خیلی خوب ، روان و پرحرارت اجرا شد. نمایشنامه ی خوبی داشت که حرف برای گفتن داشت مخصوصن بخش سوم، چیزی که به سختی میشه در نمایشنامه های ایرانی پیدا کرد. نقطه ی ضعف این اجرا میزانسن ، نورپردازی و طراحی لباس اونه. چیزی به نام طراحی صحنه در این نمایش وجود نداره. اگه برای دکور و نورپردازی فکر، ذوق و وقت صرف می کردند و البته هزینه می کردند کار بی نقصی می شد. برای نمونه، نورپردازی در نماهایی که بازیگران در التهاب فرا رسیدن صبح بودن، نمایش رو جذابتر می کرد.از بازیگران هنرمند این نمایش و تمامی عوامل در پایان تشکر می کنم ، چون تئاتر خوب برای من یعنی حال خوب.
آقا فرامرز ممنون از نظراتتون. تشکر.
۲۲ دی ۱۳۹۶
سلامت باشید.
۲۳ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
چند تا ایراد فیلم نامه ش داشت:
1- من این فیلم رو با دوست روانشناسم دیدم. اختلال دیس تایمی که در فیلم بعنوان یه بیماری خطرناک معرفی شد به هیچ عنوان یه بیماری حاد نیست، که نشون می ده مشاور روانشناس خوبی نداشتن.
2- خونه ی به اون قدیمی، آیفون تصویریش اون هم به اون جدیدی! فقط بحث آیفون نبود، کارگردان می خواست شاکردوست حتمن بفهمه که نوید پشت دره و به نظرم از روی ضعف نمایشنامه مجبور شد آیفون تصویری، در خونه ای که قراره به زودی خراب بشه رو استفاده کنه.
3- دختره اگه می خواست فرار کنه بره خارج، کیفش رو بر می داشت از خونه فرار می کرد، دیگه دیوونه بازی و تیمارستان نمی خواست. بهانه ش این بود که توی خونه زندانی شده، دو تا راه برای فرار دختره وجود داشت،یکی چهارشنبه شب ها که نوید مهمونی داشت، دوم اینکه اگه کلید هم نداشت از همون سرایدار خانمی که خونه ش سبلان بود و به ... دیدن ادامه » الناز کلید رو داد می تونست بگیره، البته به مورد 3 خیلی نمی شه خورده گرفت چون بالاخره فیلمه و باید ساخته شه.
4- محمدزاده از کجا می دونست شاکردوست گوشیش رو توی خونه جا گذاشت و توی آسانسور نمی تونه به پلیس یا دوستش برای کمک زنگ بزنه؟ درسته که گوشی خاموش بود ولی نوید قبل از این که زنگ بزنه رفت پشت بوم و نمی دونست گوشی شاکردوست خاموشه و از قبل این نقشه رو کشیده بود چون توی ماشین گفت من بالا نمی آم زنگ می زنم تو بیا پایین.
در مورد میزانسن فیلم، کارگردان یه جورایی می خواست نشون بده که فیلم در ناکجا آباد اتفاق می افته و کانترست های موجود مانند موبایل جدید و اتومبیل و خونه های قدیمی برای همین منظور استفاده شده بود و می خواست سبک آلفرد هیچکاکی به فیلم بده.
برای من که خیلی کم سینما میرم، در مجموع یه فیلم خوب و متفاوت بود. شاکردوست خیلی خوب بازی کرد و اثری از بازیهای درخشان محمدزاده در تئاترهایی که ازش دیدم نبود که البته می تونست به خاطر تعداد دیالوگ های کم و ضعف کارگردان در بکارگیری بازیگر باشه.
نمایشنامه این اثر مشابه نمایشنامه پپرونی برای دیکتاتوره که سال قبل دیده بودم، ولی با فاصله ی زیاد کار خیلی بهتری از آب در اومده بود. بازی بازیگران به جز یک نفر خوب بود. 25 دقیقه ی اول خیلی جذاب نبود و می شد کوتاهترش کرد. میزانسن نمایش هم جالب بود ولی سالن نمایش برای من دوست داشتنی نیست انگار که رفتی سینما. در کل تئاتر خوبی بود و از همگی عوامل تشکر می کنم.
پس به نظرتون این اجرا بهتر از پپرونی بود؟
۲۴ آبان ۱۳۹۶
اسم لیلی رشیدی روهم دیدید؟من اسم رو از پپرونی بیشتر دوس داشتم.میخام بدونم ازونم بهتر بود؟
۲۸ آبان ۱۳۹۶
خیر متاسفانه ندیدم.
۲۸ آبان ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تشکر از کارگردان و همسر محترمشون.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش خیلی خوبی بود. بازیگران چند باری دچار اشتباه شدند که به نظرم تمرین بیشتری نیاز دارند، اگرچه اجرای این نمایش کار سختی بود.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فرامرز فخری
درباره نمایش بکت i
نمایشنامه ی متوسطی داشت و میزانسن متفاوت و جالبی داشت، البته اگه فنس های فلزی طوری طراحی می شد که محیط هر مربع در بزرگترین حالت خود ساخته می شد ( در مقایسه با قطر توپ بسکتبال ) دید تماشاگر بازتر و بهتر می شد. در کل نمایش خوبی بود و از همه ی عوامل تشکر می کنم.
امیرمسعود فدائی و صدف اسمعیل پور این را خواندند
محمد رحمانی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
همونطور که از قبل توی ذهن داشتم با نمایشی مانند "مارکس و کوکاکولا" روبرو شدم (از نظر میزانسن، ژانر و حتی نوع مخاطب). در چند دقیقه ی اول جذب نمایش نشدم ولی به مرور باهاش ارتباط برقرار کردم و در پایان کاملا راضی بودم. نمایشنامه ی خیلی خوبی بود و حرف برای گفتن داشت. خود نمایش هم خوب اجرا شد و بازیگران بازی خوبی داشتند . کارگردان خودش در سالن حضور داشت و بعد از صحبتی کوتاه، شخصیت جنتلمن و اشتیاقش به خلق اثر فاخر من رو تحت تاثیر قرار داد. حتمن کارهای بعدیش رو دنبال می کنم.
ممنونم از حضور و همراهى تماشاگران قدرشناسى چون شما و خوشحالم که رضایت را در هنگام خروج از سالن در چهره ى بیشتر شما تماشاگران مى بینم ...دوست عزیز جناب فخرى و دوستان ارجمند بیننده ى تئاتر؛ تئاتر ما علاوه بر نمایش خوب به تماشاگر خوب هم نیاز دارد و تماشاگر ... دیدن ادامه » امروز با نوع انتخاب اش و حمایت اش از مهمترین عناصر تعیین کننده ى کیفیت و جهت دهى به تئاتر ماست. .... پاینده باشید ...
۰۳ شهریور ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
عالی بود. با این که بلیط گیر نیاوردم و مجبور شدیم روی زمین بنشینیم واقعا لذت بردم. تماشاچی ها بر خلاف نمایش هایی که قبلا دیدم و در اونها عده ی کمی باعث آزار بودند کاملا با فرهنگ بودند و همه جذب نمایش شده بودند. به نظرم نمایش هایی که نمایشنامه های خارجی دارند در بیشتر موارد خروجی بهتری دارند. انتخاب رمان مفیستو بعنوان نمایشنامه، حسن سلیقه ی کارگردان رو نشون می ده و اجرای عالی بازیگران و موزیک زیبا باعث می شه که احساس کنم بهترین تئاتری بود که تا حالا دیدم. نهایت تشکر را از تمامی عوامل دارم و آرزوی موفقیت برای همگی آنها.
celine این را خواند
بیتا نجاتی و رضا بولو این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فرامرز فخری
درباره نمایش مافیا i
ضمن عرض خسته نباشید به تمامی عوامل این اجرا، به نظر من قصه ی این نمایش، روتین، تکراری و عاری از حرف نو بود. تمام داستان در چند دقیقه ی اول خلاصه می شد و رویداد خاصی در داستان اتفاق نیفتاد بطوریکه انتظار برای غافلگیر شدن بیننده، به خصوص در مورد زندگی منیر و شهرام تا پایان اجرا حاصل نشد. نحوه ی اجرا ی نمایش و بازی بازیگران هم قابل قیاس با برخی از کارهای حرفه ای که سال قبل دیدم نبود.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یکی از تئاتر های خیلی خوبی بود که امسال دیدم. طراحی صحنه ی منحصر بفرد و بازی عالی بازیگران، یک نمایش زیبا رو خلق کرده بود. به امید روزی که در هنگام اجرا، موبایلهامون رو خاموش کنیم و صحبت نکنیم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش خوبی بود. بازیگران همگی خوب بودند. به نظرم در ابتدای نمایش ها، علاوه بر خاموش کردن موبایل، عدم صحبت در حین نمایش رو هم باید یادآور شد. تشکر از عوامل این نمایش.
"کلاه آهنی‌ها به صحنه باز می‌گردند"
سلام:
بی‌شک شما دوست فرهیخته آگاهید که در روزگار مدرن امروز، هیچ محصول و اندیشه‌ای بدون پشتوانه‌ی مردمی، نمی‌تواند به بقای خود ادامه دهد. تئاتر نیز از این قاعده مستثنا نیست؛ برای مخاطبش آفریده می‌شود و تئاتر ... دیدن ادامه » بی‌مخاطب هرگز وجود نداشته است. به عبارت دیگر، تماشاگر تئاتر فقط مصرف کننده نیست؛ بى تردید یکى از ارکان اصلى آن است.
گروه نمایش "برای کلاه آهنی‌ها" به خود می‌بالد که موفق شده در اجراهای پیشین نمایش خود، بهترین، مهربان‌ترین و دلسوز‌ترین تماشاگران را پذیرا باشد. باور این مهم را، شما و دیگر عزیزان دوستدار تئاتر با یادداشت‌های پرمهر و حمایت‌های بی‌دریغ‌تان به ما ارزانی داشته‌اید.
حال، ما سرخوش و دل‌گرم به حضور شما و دوستان‌تان، دوباره از روز ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷ (برای آخرین بار) و فقط به مدت ۱۵ شب به صحنه بازخواهیم گشت، تا دیگربار لذت وصف‌ناپذیر هم‌نفسی با تماشاگران‌مان را تکرار کنیم.
به امید آن‌که بار دیگر ما را لایق حمایت مهربانانه‌ی خود بدانید.
کوچک شما
پژمان عبدی
۰۹ اردیبهشت ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش خیلی خوبی بود. متن خوبی داشت و بازیگران هم خوب بودند. به عنوان یک علاقمند به تئاتر، به نظرم یکی از انیمیشن ها که تقابل دو مرد رو نشون می داد اعصاب خرد کن بود و برای تماشاچیان آزاردهنده بود. اگه تبلیغات بیشتری برای این نمایش صورت می گرفت تماشاچیان بیشتری به سالن می آمدند. متشکر از کارگردان و تمامی عوامل.
بنیامین بهادران و مریم شریعتی این را خواندند
آریو راقب کیانی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با سلام. نمایش بسیار عالی بود. آقای پیروزفر، یک هنرمند واقعی و یک جنتلمن به تمام معنا می باشند.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید