۱. تعطیلی همه برنامه‌های هنری (تياتر، کنسرت و سینما) یک هفته دیگر تا پایان آدینه ۱۶ اسفند تمدید شد. اطلاعات بیشتر
۲. همینک تیم پشتیبانی تیوال از طریق ایمیل و روش‌های اینترنتی در خدمت شماست و موقتا پاسخگویی تلفنی متوقف شده‌است. اطلاعات بیشتر
تیوال فرزین زمان خان | دیوار
S2 : 17:38:12
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
کارگردانی کار قوی نبود و خیلی از میزانسن ها بی دلیل و تکراری بود، بارها چرخش دور صحنه، بارها گذاشتن کلاه و کلفت صحبت کردن، بارها ایستادن در وسط صحنه که بر هیچ چیزی دلالت نمی کرد و از ارزش بقیه عنصرها به شدت کاست.
صحنه و لباس واقعا جذاب بود. همچنین موسیقی های خوب و مناسبی انتخاب شده بود.
بازیگران به نظرم شرایط را خودشان ۱۰۰٪ باور نکرده بودند ولی با این حال خوب بازی کردند و خسته نباشید میگم بهشون و لذت بردم از کارشون علی الخصوص خانم مدیر.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در این کار همه چیز به درستی غلط بود.
واقعا جا داره به همه عواملش خسته نباشید بگم چون به عنوان یک عنصر تنها خوب بودند ولی مجموعه متاسفانه بی هدف و خسته کننده بود.
به معنای واقعی کلمه، ضعیف بود.
بیان بازیگران اینقدر گوشخراش بود که در جاهایی گلوی من جای ان ها درد گرفت. صدایی که هوا مخلوطش شود برای القای حس واقعا افتضاح است.
بازی ها اصلا باورپذیر نبود.
واقعا به دلیل ضعف های اساسی، نقاط قوتی به چشم نمیومد که قطعا وجود دارند.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اینده روشنی در انتظار این گروه هست و باعث افتخارند.
امیرمسعود فدائی و امیر مسعود این را خواندند
عقیل بهرامی این را دوست دارد
فرزین عزیز ممنون که به تماشا آمدی و خدا رو شکر که خاطره خوبی از نمایش
۲۱ بهمن
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دریم لند برای من که نهمین بار بود میدیدمش، با تاکید میگم نهمین بار، هنوز حرف تازه ای برای گفتن داشت. همچنین که تغییرات بسیار زیادی به نسبت قبل هم داشت و برای هر بیننده ای سابقی میتونه نو و تازه باشه.
حقیقتا من دریم لند رو از صمیم قلبم دوست دارم، از این کاراکترها انگیزه میگیرم و ازشون ممنونم.
امیدوارم ایراداتش را حذف کرده باشد..
و با یک کار خوب روبرو باشیم...
۱۶ بهمن
متن خودمون رو رد کردند، من باهاشون قهرم
۱۶ بهمن
فرزین خان..
از اون قهر قهر تا روز قیامت ها..
کارهای خوبی اومده..
دو تا کاری که اجرا رفته از سطح بعضی از تئاترها که در
سال اجرا میره بهتره...
۱۶ بهمن
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تنها توجیه ای قانع کننده این است که همان قدر که تئوری در یادگیری مهم است، عمل نیز مهم است و گروه ها حق دارند اموخته های خود را در عمل محک بزنند و بیشتر بیاموزند و بهتر شوند.
داستان یک خانواده متوسط با امال و ارزوها و مشکلاتشان که به بهترین نحو ممکن توسط بازیگران نشان داده میشود، قطعا نقطه قوت کار بازیگران ان است که عالی هنرنمایی می کنند و متنی که خیلی راحت میتوان با کلیت ان ارتباط گرفت ولی سرشار از جزییات پیچیده است که دیدن کار را جذاب و جذاب تر می کند.
این کار لایق دیده شدن است و لایق نمره بسیار بالاتری در تیوال است و تنها به دلیل یک صحنه بسیار دلخراش و به نظر من اضافه در حال حاضر با سالن پر اجرا نمیرود
گذشت کنیم و به تماشای کار بنشینیم، زیرا که جزو بهترین کارهای در حال اجرا میباشد.
بزرگانی همچون استریندبرگ و چخوف گفته اند تئاتر نباید، سرگرمی تلقی شود و ما عمدا خواهان بریده شدن پای افرادی هستیم که به زبان امروزی صدای نچ نچ هایشان به اسمان میرسد و یا در انتها دم از اینکه که چه مقدارش را خواب بوده اند میزنند، و در سدد جذب افرادی بوده اند که بیاندیشند.
امروز خب مرزها بسیار گسترده تر شده و برای هر سلیقه ای کار روی صحنه میرود.
شاید بهتر است ذکر شود که نسخه ویراستار مغز را به بازی میگیرد و اصلا به دیدگاه من نصویری از درون مغز و ساز و کارش را به نمایش میگذارد، حالا ممکن هست مغز یک نمایش نامه نویس در حال تقلا باشد اما برای هر انسانی که در حال کشمکش با مسئله ای میباشد قابل لمس میباشد.
احتمالا همگی خستگی و کلافگی ناشی از فکر کردن زیاد به امری یا تمرین برای انجام کاری را حس کرده ایم که به شدت اعصاب خرد کن میباشد ولی در عین حال اعتیاداور ... دیدن ادامه » و در برخی مواقع نتیجه بخش، برای من این حالت تداعی شد و به فکر فرو رفتم که دست اورد کمی نمیتواند باشد.
یعنی کسی که از دیدن این نمایش خسته شده و خوابش گرفته باید پاش از سالن‌های تئاتر بریده بشه؟!؟ یا تفکر کردن بلد نیست؟!؟ یا چی دقیقاً؟!؟
۲۶ دی
من اصلا و ابدا در جایگاهی نیستم که این حرف رو بزنم و اصلا و ابدا این حرف رو نزدم، امروز دیگه به ازای هر گروه سلیقه نمایش وجود داره و بهتره اطلاع رسانی ها بهتر باشه و در عین حال تحقیقات در مورد نمایشی که قرار هست دیده بشه، که این مسائل به مینیمم خودش برسه.
همه ... دیدن ادامه » انسان ها لذت بردن، سرگرم شدن و تفکر رو بلدند ولی خودشان انتخاب می کنند کجا استفاده کنند.

۲۶ دی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کار طوری هست که انگار کالبد ان شکافته شده و کاملا حرکت مغز و قلب کار که کارگردان هستش رو میتونید ببینید و بیش از اینکه از بازی های فوق العاده خوب بازیگران لذت ببرید و یا درگیر عناصر دیگر کار شوید که همه در سطح فوق عالی قرار دارند، با خط فکری سید محمد مساوات همراه میشوید و به فکر فرو میروید.
سپهر امیدوار و فصیح این را خواندند
شاهین، رضا اسبقی و فرزاد جعفریان این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
از اون کارهاست که اول از همه باید به بازیگرها خسته نباشید گفت، انچه را که باید انجام میدادند به بهترین حالت انجام داده بودند و یجورایی یک کار تر و تمیز و بی اشکال که نشون میداد واقعا اموزش خوبی دیده اند رو تحویل تماشاگر دادند و قطعا اجرا به اجرا پخته تر میشه کارشون،جا داره بگم برخی نگاه های بازیگر خانم وقت هایی که بقیه دیالوگ میگفتن واقعا عالی بود.
صحنه و نور و لباس و موسیقی هم بدون ایراد و مناسب انتخاب شده بودند.
خط داستان جذابه و دنبال کردنش راحت و سرگرم کنندست، اما در برخی بخش ها کمی مونوتن میشد که میتونست بهتر باشه.
کمبودی که احساس میشد خلاقیت کارگردان بود، به نظرم ایشون مو به مو مطالبی رو که یاد گرفته بودند بدون نقص به اجرا دراورده بودند ولی هیچ فکر اضافه ای پشتش نبود و این سبب میشه که فقط سرگرم بشید و اصلا به فکر فرو نرید.
به هنرجویان مبتدی ... دیدن ادامه » بازیگری و کارگردانی تئاتر بیش از همه پیشنهاد می کنم دیدن کار رو.
به دید من جزو دسته "حتما ببینید ها قرار میگیره".
کارگردانی خوب باعث میشه کار به صورت یک مجموعه خوب جلوه کنه پس واقعا باید به کارگردان کار خسته نباشید گفت چون که مجموعه درخشان بود.
موضوع کار جالب بود، یجورایی اتاق ورونیکای خیلی خیلی جذاب تری بود.
بازیگرا به معنای واقعی کلمه فوق العاده بازی کردند، کاملا باورپذیر بودند، نقش تعمیرکار ولی به نظرم میتونست بیشتر احساس کنه شرایطی رو که توش بود.
طراحی صحنه، لباس و نور واقعا عالی بود و کاملا به کار میخورد.
استفاده از صدا و موسیقی برای نشان دادن شرایط و حس صحنه خوب بود ولی یک مقداری زیاده روی شده بود، حقیقتا مخاطب متوجه حس میشد از بس که بازیگرا خوب بازی می کردند،
کمی کمی هم ریتم کار کند بود.
از دست ندید!!
.فائزه یوسفی که به گفته خودش فقط یک بازیگر تئاتره بدون کمک گرفتن از صحنه و لباس و نور و ... هر بار که سلام می کنه یک شخصیت رو با جزئیاتش اونقدر واقعی تداعی می کنه که یک لحظه حتی عمق دردهاش رو هم حس می کنی و با تعلیق های بجا و مناسب بدون اینکه حتی دستش رو از جیبش دربیاره فضا رو تغییر میده.
اصغر نوری یک بار میگفت اگر برید در موزه لوور جلوی تابلوی مونالیزا بایستید و اتفاقی برای شما نیفته در اون لحظه مونالیزا هنر نیست، با این تعریف فائزه یوسفی یک اثر هنریه و فائزه یوسفی یک هنرمند.
به شدت پیشنهاد می کنم دیدن این کار رو علی الخصوص به تازه واردین به تئاتر.

پینوشت: اون تماشاگری که در کاری با این شرایط سالن و مدل اجرا، ٤٥ دقیقه تو سالن نتونست بنشینه بخدا که تاسف بار بود حرکتش نه معترضانه!!
کیف کردم
نمایش مخلوطی از ایده های نو (نو همراه به معنای خوب نیست، نیکمت ذخیره ایده جالبی بود اما به عنوان مثال صداهای ضبط شده ابدا) و همچنین ایده های قدیمی پرطرفدار دیده شده در نمایش های دیگر بود که جداگانه اگر به بلوغ میرسیدند، نتیجه بی نظیر میشد اما متاسفانه مجموعه ای شلخته و خام به وجود امده بود. با این حال به فعالان حوزه تئاتر پیشنهاد می کنم حتما کار را ببینند و استفاده کنند.
کاملا مشخص بود که توانایی فردی برخی بازیگران بسیار بالا است و کاملا بر حرکات بدن خود مسلط هستند مخصوصا بازیگر نقش مادر که بی نظیر بازی می کرد.
موسیقی های پخش شده در کار جذاب بودند.
به طور کلی عناصر کار مانند نور، لباس و ... به تنهایی خوب بودند، اما استفاده بهینه توسط کارگردان از انها برده نشده بود.
در مجموع کارگردانی کار بسیار ضعیف بود.
به عنوان کسی که روی صحنه مورد تشویق قرار گرفته ... دیدن ادامه » شده به نظرم بهترین بخش اجرا و نیروی محرکه و انگیزه برای اجراهای بعدی بخش رورانسه، چرا از خودتون دریغش می کنید؟؟ به چه قیمتی؟
با شما موافقم... در مورد تشویق..
چند دقیقه ای خام بود، چند دقیقه ای خیلی خلاق..
اما منسجم بود...
و البته روح پدر سنخیتی نه از نظر بازی، نه کلام
نه جنس کار.. خراب کرده بود..
۱۱ دی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من همواره سعی می کنم نکات مورد علاقه ام راجع به کارها رو بنویسم، چیزی برای گفتن ندارم متاسفانه جز اینکه اسم به شدت هوشمندانه انتخاب شده بود، اما خبری از رقص و موسیقی نیست.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به دو صورت میشه یک تئاتر رو بررسی کرد، یک، به صورت یک مجموعه. دو، به صورت جز جز که قطعا و قطعا به صورت یک مجموعه کار مفهموم پیدا می کنه و حقیقتا مجموعه برای من دوست داشتنی نبود.
اما اجزایی داشت که به صورت جداگانه حتی فوق العاده بودند.
طراحی صحنه بسیار جذاب و خلاقانه بود. جزو بهترین صحنه هایی بود که دیده بودم البته منهای برخی اکسسوار صحنه.
توانایی های فردی بازیگران در برخی صحنه ها خیلی خوب بود.
با اینکه کار کند جلو میرفت و تعلیق داشت ولی ریتم مناسب بود.
کدام توانایی‌های فردی آقای زمان خان؟
۲۱ آذر
من خودم به شخصه هنرجوی بازیگری هستم، هنوز اونچنان روی دیافراگم مسلط نشدم بعد از گذشت یک سال و اندی، اگر یک بار مثل بازیگرها فریاد بزنم صدام احتمالا میگیره و نمیتونم تکرارش کنم ٣٠ شب.
۲۱ آذر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
معمولا وقتی زمینه سازی مثبت برای مسئله ای زیاده کمتر از حد توقع ادم ظاهر میشه و ناامید کننده خواهد بود.
من بالاخره دیدم این کار رو، نه تنها ناامید نشدم به نظرم تعاریف کم بود و کار در سطح بی نظیر قرار میگیره.
در ابتدا اعلام کنم که از نظر من جزو حتما ببینیدهاست.
تمامی عناصر کار نمره بالایی از من میگیرند.
ایده اصلی کار واقعا جذاب بود به طوری که کاملا با کار همراه میشید و لحظه ای براتون عادی نمیشه و در انتها همه چیز به زیبایی روشن میشود و سوال اساسی برایتان باقی نمی ماند.
بازی بازیگران مخصوصا مردان واقعا باور پذیر و تاثیرگذار بود.
طراحی صحنه خلاقانه که همراه با تعویض نور های به موقع و موسیقی فضای انتزاعی را به وجود اورده بودند.
چندین ایده نو در کار وجود داشت که حداقل من تابحال ندیده بودم و همه به کیفیت کار کمک می کردند. مخصوصا استفاده از رنگ.
عنصر تکرار در جذاب ترین حالت خود در این کار پادشاهی می کرد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بازی مهدی ملک در نقش مسئول زندان حقیقتا فراتر از سطح کار بود و هر بار که روی صحنه می امد تماشای کار لذت بخش میشد، به نظرم از همه لحاظ کاملا در نقش خودش فرو رفته بود و هنرنماییش ارزش تحسین و دیدن دارد.
طراحی نور کار هم در برخی صحنه ها خوب بود.
موسیقی های استفاده شده جذاب و هیجان انگیز بود اما در بعضی صحنه ها تمام مسئولیت کار بر دوش نور و موسیقی بود و این کمی از ارزش کار کاست.
در بازی بقیه بازیگران عنصر تخیل که مهم ترین اصل بازیگری می باشد به چشم نمیخورد و کاملا واضح بود که شرایطی که در ان هستند را خودشان هم باور ندارند و در نتیجه حس ها درست شکل نمی گرفت و انتقال داده نمیشد و به شدت نادرست بود.
به قول خودشون، تئاتر باید حرفی برای گفتن داشته باشه، من متوجهش نشدم متاسفانه ولی سرگرم کننده بود.