تیوال غزال غزنوی | دیوار
S3 : 10:37:15
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
امروز که روز پایانی اجرا بود موفق به دیدار آن شدم . ارتباط پستچی و پابلو بسیار دلنشین بود و قطعا در یاد و خاطر آدم باقی میمونه ، بازیها در کل خوب بود ، ریتم اوایل کار که قبل از ازدواج بود خیلی خوب بود ولی بعد از ازدواج یکباره ریتم عوض شد و شتاب گرفت و حتی تاثیرگذاری پایان نمایش رو هم تحت الشعاع قرار داد که متوجه علت تغییر ریتم و شتاب نشدم و سوالی که برام بوجود اومد این بود که با توجه به شخصیت پستجی در اوایل کار که در لحظاتی خجالتی بودنش کاملا حس میشد چرا در ادامه رفتارهای کاراکتر به سمت هیجانی شدن پیش رفت ؟ انگار ازدواج کردن این آدمو زیرو روش کرد.منظورم به بازی آقای خطیبی نیست چون ایشون در اجرای نقششون سنگ تموم گذاشتن منظورم خود متن نوشته شده و شخصیت پردازی برای نقش هستش و همچنین شخصیت پردازی پابلو میتونست عمیق تر و تاثیرگذارتر باشه .در کل به همه ... دیدن ادامه » عوامل خسته نباشید میگم
امیر مسعود و پریسا جالینوس این را خواندند
سحررر و محسن جوانی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
موضوع مورد بررسی فیلم جذاب بود . بطور کلی این مستند ساخته شده را میتوان به دو بخش تقسیم کرد. بخش اول مربوط به قبل از دستگیری قاتل که ترکیبی از فیلم بازسازی شده از اتفاق و صحبتهای بازپرسها هست و بخش دوم مربوط به بعد از دستگیری و استفاده از فیلمهای واقعی و آرشیوی از صحبتهای قاتل و نقل داستان از زبان خود اوست . ایفای نقش و انتخاب بازیگر برای بخش اول و تدوین و نحوه روایت این قسمت خوب نبود و همین مسئله باعث شده بود که جذابیت بخش دوم به وضوح بیشتر باشد . با توجه به موضوع ، فیلم میتوانست بسیار جذابتر باشد .البته ابهاماتی در خصوص برخی روابط قاتل با افراد مشخص فیلم وجود داشت که به وضوح به آنها پرداخته نشده بود و فقط قضیه قتلها بررسی شده بود . ولی درکل ارزش دیدن دارد .
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نکته پر رنگ این کار بازی توانمند فرزین محدث بود . متاسفانه متن پختگی و عمق نداشت . با توجه به اینکه کار در مورد به آخر خط رسیدن کسی بود که در حال غرق شدن در تنهایی خودش است بهتر بود به حس تنهایی که امروزه گریبانگیر تعداد بیشماری است جامع تر نگاه بشه . هرکسی که این حس رو تجربه کرده باشه موقع اجرا میتونه خودشو جای بازیگر بذاره ولی به شرط اینکه از همه زاویه ها به موضوع پرداخته بشه نه فقط کودکی ( ناکامی در دریافت محبت بخصوص مادر ) و ناکامی در عشق ( که به نوعی جایگزین همون محبت مادر است ) .نقش جامعه چی ؟ آیا اجتماع نقشی نداره ؟ محل کار ؟ دوستان ؟ وضعیت اقتصادی ؟ و ... در این کار فقط بیشتر به نقطه شکل گیری این حس پرداخته شده بود. ولی میشه گفت تنهایی مثل یک درخت میمونه که متشکل از بدنه اصلی و تعدادی شاخه و برگ هست .نکته دیگه اینکه کاش دندانهای بازیگر کمی گریم شده ... دیدن ادامه » بود . فرم یکدستی و ردیف و مرتب بودن دندانها با توجه به خاطراتی که بیان میشه ( کودکی که همیشه نادیده گرفته میشد ) و کسی که سعی ای در خصوص گرفتن تایید از جامعه نکرده تا حدی غیرواقعی و در حس مخاطب تاثیرگذار است .
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
غزال
درباره نمایش لانچر ۵ i
نمایش یک واقعیت تلخ در قالب جنایی و معمایی در یک فضای مفرح که هجو نیست .
کار خوبی بود ، با اینکه زمان اجرا کوتاه نیست ( حدود ۲ ساعت ) ولی بازیها ، ریتم و قصه گویی خوب باعث حفظ کنجکاوی و توجه مخاطب تا انتهای کار میشود. فقط متاسفانه فضا و امکانات سالن سایه بسیار بد و گرما واقعا آزار دهنده بود ، امیدوارم برای تمدید اجرا سالن بهتری را انتخاب کنند.
بازیها خوب بود ولی پرداخت به موضوع خیلی خوب نبود. متن به نوعی درد دل و نقطه نظر نویسنده در مورد موضوع بود که لحظاتی فرم بیانیه به خود می گرفت ، در حالی که می توانست با فرم قصه گویی جذابتر همه این حرفها را بازگو و مخاطب را بیشتر درگیر کند.
پریس.گلشن، سپیده و حمیدرضا مرادی این را خواندند
پیام تفضلی و حسین امینی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید