تیوال محمدرضا ایمانیان | دیوار
S2 : 08:43:03
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
متاسفانه باید بگم کارگردان نمایش مدرسه پینوکیو آقای آرش سنجابی طی یک تماس تلفنی، من را به خاطر انجام رسالت رسانه ای خود در رادیو، به شدت مورد حمله قرار داده و زشت ترین و رکیک ترین توهین های ناموسی را نثار من کردند.

من بر خلاف میلم مجبور هستم در دادسرای ویژه فرهنگ و رسانه شکایت رسمی خودم را از ایشان به دلیل هتک حرمت، فحاشی، توهین به نوامیس ثبت و پیگیری کنم.

واقعا متاسف هستم فردی این چنین هتاک و بی شرم در فضای تئاتر ما در حال فعالیت است و من قطعا تا حصول نتیجه نهایی پیگیری های حقوقی قانونی خودم را انجام خواهم داد.

البته در هنگام این فحاشی رکیک تلفنی از سوی ایشان شاهدان دیگری هم در حال گوش دادن به اهانت های ناموسی ایشان بودند که همان لحظه طی یک استشهاد قانونی همگی هتک حرمت ها و بی عفتی های ایشان را تایید و گواهی کرده که ضمیمه شکوایه خواهد شد.
.
در برنامه رادیویی گیومه که از رادیو نمایش پخش می شود کارگردان اثر می گوید 5 ماه تمرین این کار طول کشیده است. پس چطور ممکن است 4 بازیگر اثر در کمتر از 24 ساعت عوض شود و نمایش دوباره روی صحنه برود ؟؟

پس اگر 24 ساعته می توان بازیگر روی صحنه برد چرا 5 ماه تمرین شده ؟؟
اگر 5 ماه تمرین لازم است چرا با وجود تغییر یک سوم بازیگران نمایش را اجرا می برید و ادامه می دهید ؟؟

در این میان شعور و شخصیت مخاطب برای شما چه اهمیتی دارد ؟؟
یعنی فقط به دنبال فروش بلیت خود هستید یا برای شخصیت مخاطبین و وقتشان نیز ارزش قائل هستید ؟؟

این رفتار متاسفانه از جانب گروه نمایشی یک توهین مستقیم و زشت محسوب می شود که حاضر است به هر قیمتی فقط دریافت پول داشته باشد. حال اگر تغییر بازیگران به دلیل مسائل ناگهانی و حوادث پیشبینی نشده بود می شد توجیح قابل قبول برای آن داشت ولی اینکه چهار ... دیدن ادامه » بازیگر به دلایل غیر فنی و به خاطر عدم تعهدات گروه تولید از ادامه اجرا انصراف دهند این دیگه واقعا نوبرانه است که طعم تلخش در کام مخاطب می ماند.

باید به حال تئاتر تاسف خود که این قبیل عوام فریبی ها و بی اخلاقی ها در آن رواج پیدا کرده است
کارگردان محترم این اثر مصاحبه کرده و گفته اند چهره های مشهور اینستاگرامی را سریع قضاوت نکنیم و از متانت و فروتنی شاخ اینستاگرامی حاضر در نمایش خود داد سخن سر داده اند.

برادر من کسی با شخص ایشان مشکل ندارد و اصلا ایشان را قضاوت نکردیم بلکه کیفیت و چگونگی و دلیل حضور ایشان را به قضاوت گذاشتیم.
اگر دیدگاه شما به عنوان کارگردان برای انتخاب فردی در مقام بازیگر کاملا فنی است خب قطعا بودند بازیگران جوان و کاربلدی که می توانستند در نمایش شما ایفای نقش کنند و کیفیت بالایی را هم ارائه دهند.
اگر شما نیم نگاهی هم به گیشه داشتید باز هم هستند بازیگران تئاتری که هم کیفیت فنی مناسب دارند و هم تاثیر گذاری برای جذب مخاطب.

اما اگر دیدگاه شما کاملا معطوف به گیشه بوده و حاضر بودید هرکسی باشد فقط گیشه داشته باشد که خب ظاهرا می رسیم به همین انتخابی که هم اکنون صورت ... دیدن ادامه » گرفته چون با هیچ منطق فنی نمی شود حضور دوست عزیزمان را توجیح کرد. که البته به گواه همین سایت فروش بلیت هم در جذب مخاطب اصلا موفق عمل نمی کنید. مگر اینکه بلیت شما و صندلی های شما هرشب از طریق روش های دیگر به فروش رفته و پر شود.

مشکل این نیست که این افراد چرا وارد حوزه بازیگری تئاتر می شوند مشکل این است این افراد از سوی گروه به چه نیت و هدفی انتخاب می شوند. لطفا در شیپور از سر گشاد آن ندمیده و مسائله به حسادت و خاله زنکی شخصی تقلیل ندهید.
من هم خیلی با این داستان مشکل دارم.
ممنون از این که نوشتید و مطرح کردید.
۱۸ مهر
شماهم سخت نگیر آقای ایمانیان
چه اشکال داره که از ظرفیتهای شاخها استفاده شود
مثلا فکر کن همین تتلو و ساسی چقدر در مناسبات اجتماعی حضور داشته اند
چه عکسها که گرفته اند
خدا رو چه دیدی شاید فردا از وجود گرانقدر بانو تهرانی هم بهره بردیم
دلمان هم شاد می ... دیدن ادامه » شود


--------------------------------------------------------------------------------------------------
پی نوشت: شهناز
۲۰ مهر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش آپارتمان هم تمام شد و به صندوق خاطره ها پیوست و شاید دیگر هرگز در این صندوق باز نشود.
خاطره حضور در قالب نقشی چندوجهی ولی در ظاهر ساده
کاراکتری که در درون و در محیط اطراف خود تناقض و تفاوت های بسیاری را شاهد بود اما در روایت داستان بسیار ساده و روان به آن پرداخته می شد و قصد هم بیش از این نبود. قرار نبود با اثری بسیار عمیق و چند لایه و پیچیده روبرو باشیم. هدف بیان عمقی کم از شکافی عمیق بود بین نسل های مختلف و تفکرات مختلف و البته با چاشنی سودجویی و عوام فریبی.

حالا نمایش آپارتمان بعد از دو دوره اجرا و تقریبا یک سال و چند ماه همراهی با آن تمام شد و برای من انبوهی خاطرات باقی گذاشت. باید از همه شما مخاطبین گرامی که محبت کرده و برای دیدن ما تشریف آوردید تشکر و قدردانی ویژه داشته باشم که چراغ تئاتر به حضور شما عزیزان فروزان است.

دم همگی گرم و امیدوارم ... دیدن ادامه » در اجراهای دیگر نیز امانت دار خوبی برای وقت، هزینه و چشمان زیبای شما باشم
فقط 2 اجرا تا پایان
یکشنبه و دوشنبه و برای همیشه با "آپ آرت مان" خداحافظی خواهیم کرد. چون به هیچ عنوان امکان تمدید نداریم و اهالی این خانه برای همیشه می روند پی سرنوشت خیالی خود. پس اگر هنوز فرصت نکردید و البته مایل هستید دیداری با اهالی این منزل داشته باشید سری به عمارت نوفل لوشاتو بزنید. احتمالا پشیمان نخواهید شد.
منتظر شما هستیم
آقا چقدر لذت بخش بود و جذاب دیدن شما و واحد های دیگه ساختمان ⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩
امیدوارم رفقا از دست ندند شهدین نمایش آپارتمان رو
۰۲ تیر
رویا بانووووووووو ...
کی پیدایین عزیز جان :)
۰۲ تیر
محمد جواد عزیز
۰۲ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
شنبه ۱۸ خرداد ساعت ۲۰ اجرای ویژه هنرمندان و اصحاب رسانه
عموم مخاطبین نیز می توانند با مراجعه حضوری به گیشه عمارت نوفل لوشاتو اقدام به تهیه بلیت کنند.
ببخشید منظورتون از اصحاب رسانه عکاسها نیز میباشد؟
و اگر چنین است عکاسان آزاد هم اجازه عکاسی دارند برای روز شنبه؟
۱۸ خرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
شب اول اجرا با حصور شما مخاطبین گرامی سپری شد و ما تمام سعی خود را کردیم تا امانت دار خوبی برای وقت، هزینه و چشمان زیبای شما مخاطبین گرامی باشیم. متاسفانه به واسطه اجرای سه اجرای مختلف در یک سالن و اینکه هر سه نمایش شب اول اجرا را سپری می کردند اندکی با تاخیر مواجه بودیم، اما گروه اجرایی ضمن عذرخواهی از مخاطبین شب اول اجرا قول می دهد تمام سعی و تلاش خود را داشته باشد تا در اجراهای آینده با هیچ گونه تاخیری مواجه نشویم.

در این وانفسای اقتصاد کشور و هجوم نگاه بازاری و گیشه محوری به تئاتر، گروه های نمایشی جوان با کمترین بضاعت تنها در حال تلاش برای زنده ماندن و نفس کشیدن هستند و هیچ امیدی ندارند جز حمایت و حضور مخاطبین فهیم تئاتر. تمام سعی خود را کردیم تا اثری شریف و با کیفیت برای شما تهیه کنیم و حالا اینکه چقدر موفق بودیم بستگی به حضور شما و قضاوت شما ... دیدن ادامه » عزیزان دارد.

چشم انتظار همه شما هستیم. زیاد چشم انتظار نگذارید. تشریف بیارد و از یک کمدی اجتماعی خودمانی دیدن کنید. حتما/لطفا
جناب ایمانیان امکانش هست اجرای ویژه در عصر هم داشته باشید آیا؟تایم اجرای الان خیلی دیر وقته دوست دارم اجراتون رو ببینم لطفا در صورت امکان اطلاع رسانی کنید ما صبر میکنیم.سپاس.
۰۹ خرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
30% تخفیف ویژه عموم مخاطبین برای سه روز ابتدایی و دانشجویان تمامی رشته‌های دانشگاهی و همچنین آموزشگاه های هنری نیز می توانند با خرید اینترنتی یا مراجعه حضوری به گیشه عمارت نوفل لوشاتو از ۵۰% تخفیف ویژه جهت تهیه بلیت بهرمند شوند.
موفق باشید آقای ایمانیان :)
۰۷ خرداد
قربوووون شما آقای رزمجوی عزیزم..کم‌سعادتم، عذررر
شما نیسید دیگه منم رفتم کنج عزلت گزیدم :)
۰۸ خرداد
آقا ما مخلصیم :))))
چقدر خوب که دوباره فعال شدین :)
۰۸ خرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
و باز دوباره اجرای تئاتر و چالشی جذاب. درست است که این نمایش چند ماه پیش و در سال 97 در سالن استاد انتظامی اجرا و مورد استقبال نیز قرار گرفت اما حضور دوباره در قالب کاراکتری متفاوت برای من به عنوان بازیگر چالشی جدید خواهد بود.

امیدواریم شما مخاطبین گرامی هم با وجود همه مشکلات اقتصادی موجود ما را در این چالش جدید همراهی کنید.
منتظر دیدار تک تک شما عزیزان هستیم
" غلامرضا لبخندی " را روز سه شنبه بیستم فروردین دیدم

کارگردانی استاندارد
بازی های قابل احترام
سوژه جسورانه

اثری با سوژه ای واقعی و جسورانه که در تئاتر و فضای هنری کمتر به آن پرداخته شده است اما بدون تلاش های اضافه جهت واقع نمایی و مستند نگاری، بلکه با نگاهی دراماتیک. به هیچ عنوان سعی نمی شود مخاطب را عمدا وارد فضای احساسی و گریه کند که نشان می دهد با کارگردانی سنجیده ای مواجه هستیم.
ریتم و ضرب آهنگ اثر مناسب و به اندازه کافی مخاطب را با خود همراه می کند.
بازی بازیگران تقریبا همگی استاندارد و با شناخت کافی کاراکترها ارائه می شود که نشان دهنده کیفیت مناسب بازی ها و هدایت مناسب کارگردان است.
طراحی صحنه در عین سادگی اما کاربردی و خلاقانه باعث می شود مخاطب بخوبی در حال فضای اثر قرار بگیرد و موقعیت نمایش را تصور کند.
نور پردازی مناسب و فضای سازی استاندارد و درست بدون آنکه انرژی صحنه را هدر دهد، سرما و یخی لازم را منتقل می کند.

در نهایت با اثری فارغ از شامورتی بازی های مرسوم و با دغدغه اجتماعی درست مواجه هستیم که مخاطب را تا ساعاتی پس از تمام شدن نیز در فضای خود نگاه می دارد و باعث می شود حتی دوباره سرکی بکشیم به دنیای اخبار و مرور کنیم وقایع بهار سال 1376 در تهران را که چه گذشت. و این خود بهانه ای می شود برای مروری سیر تحولات اجتماعی و البته سیاسی کشورمان در طول این تقریبا بیست و چند سال.

در پایان باید از بازی تمامی بازیگران نمایش تقدیر و تشکر کنم که بدون خودنمایی و با درک درست شخصیت ها، کاراکترهایی درست و منطقی ارائه داده اند. بخصوص باید از کیفیت بازی بهروز پناهنده، الهام شعبانی، رضا بهرامی، حمید ملاحسینی، نجلا نظریان تعریف و تمجید کنم که ریتم بازی و انرژی استانداردی را در بازی خود به مخاطب انتقال می دهند و البته باید به صورت ویژه تر از کیفیت بازی لبخند بدیعی تقدیر کنم که با وجود داشتن دیالوگ های کمتر نسبت به سایر شخصیت ها، اما با بازی در سکوت درست و مناسب، بدون اینکه بخواهد بصورت عمدی چشم مخاطب را بدزدد، کاراکتری باور پذیر ارائه می دهد.

در ... دیدن ادامه » کل با اثری خوش انرژی مواجه هستیم که دیدن آن را به مخاطبین توصیه می کنم.
خسته نباشید به همه عوامل اجرایی، کارگردان و بازیگران این نمایش
❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️
۲۵ فروردین
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
روز جمعه 23 آذرماه این نمایش را برای اولین بار دیدم

پیش از این اثر را در سالن شهرزاد ندیده بودم و مطمئن هستم با چیزی که روی صحنه مشاهده کردم اجرا برای سالن مستقل تهران بسیار مناسب تر بوده و کیفیت بالاتری را می شود مشاهده کرد.
اما برای اولین بار می خواهم در کمال خود پسندی اندکی فخر فروشی کنم. دیگر مخاطبین نسبت به کیفیت عالی این اجرا، از بازی بازیگران تا برداشت و اجرای درست کارگردان و سایر اجزای نمایش مطلب بسیار گفتند و بیان دوباره آنها، تکراری خواهد شد.
اما می خوام فخر بفروشم برای اینکه درست است که مخاطب از دیدن این نمایش و سطح انرژی فوق العاده بازیگران و کیفیت مثال زدنی اثر حسابی کیفور می شود اما اگر خودتان اهل روی صحنه تئاتر باشید و فضای تولید نمایش یا پروسه بازیگری روی صحنه را طی کرده باشید با موضوع این اثر ارتباطی نزدیک و ارگانیک تر برقرار ... دیدن ادامه » می کنید و این لذت من را از دیدن این نمایش دوچندان کرد.

نمایش زندگی در تئاتر به نظر من بی نهایت اثری خوش ریتم، با ضرب آهنگ عالی و کیفیت بازی های بسیار بالا و کارگردانی بی نهایت هوشمند و دقیق که همه اینها را یک متن نمایشی درجه یک پشتیبانی می کند و در نهایت مخاطب را با حاصل کاری جاودانی در خاطره تئاتری خود از سالن بدرقه می کند. جا داره تبریک بسیار بگویم به همه عوامل تولید این اثر بخصوص محمد برهمنی کارگردان و میرسعید مولویان، ایمان صیادبرهانی، بازیگران این نمایش که واقعا مثال زدنی کار کردند.

درست است که ظرفیت فروش اینترنتی این نمایش تکمیل شده و حتی بلیت خارج از ظرفیتی هم موجود نیست، ولی به همه علاقمندان دیدن یک اثر درجه یک پیشنهاد می کنم در این اجراهای باقی مانده به هر نحوی که شده دیدن این نمایش را از دست ندهند که دیدنش به شدت توصیه می شود.
با توجه به شرایط موجودی بلیط که میفرمایید صفر میباشد تنها راه موجود برای به تماشا نشستن این شاهکار توسل به زور است که البته برای زندگی در تئاتر ارزش دارد !
۲۴ آذر ۱۳۹۷
بانو نوری
برخی حسادت ها شیرین است. دست بکار شوید تا دیگران نیز به شما حسودی کنند
۲۵ آذر ۱۳۹۷
⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩
۲۵ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش را روز یکشنبه 18 آذرماه دیدم

خلاصه:

موضوع متن - خوب
پرداخت شخصیت ها و درام پردازی نمایشنامه - اندکی خام
کارگردانی - اندکی خام
بازی بازیگران - با وجود تلاش بسیار اندکی خام
طراحی صحنه و لباس - خوب

توضیحات:

نمایش خروس لاری اثری است که موضوع مناسبی را جهت روایت داستان خود انتخاب کرده. فضا و بستر مناسبی را برگزیده و سعی شده از طبقه اجتماعی حرف بزند که به خودی خود زمینه بسیار مناسبی برای خلق شخصیت ها و روایت داستان های تاثیر گذار دارد. از این منظر و زاویه نمایشنامه نویس اثر، دست روی موضعی مناسب گذاشته اما مشکل از جایی آغاز می شود که همه این بستر پر ملات، درست در کوره پز خانه درام نمایشنامه پخت و پز نشده و خام به مخاطب ارائه می شود.
شخصیت های نمایش بیشتر به واسطه دیالوگ، عقبه خود را بیان می کنند و نه فضاسازی و موقعیت های دراماتیک و تازه روایت شناسنامه کاراکترها نه از زبان خود بلکه از طرف فقط یکی از شخصیت ها بیان می شود و او دانای کل داستان است.
شاید به همین دلیل است که بیشترین شخصیتی که با آن می توان ارتباط برقرار کرد کاراکتر "خانم آقا" است چرا که بیش از دیگر شخصیت ها، ما در رفتار و شناسنامه او پرسه میزنیم و بازی بازیگر نیز ما را در درک بهتر کاراکتر همراهی می کند. اما دیگر شخصیت های نمایش بیشتر جلدی از کاراکتر هستند و هنوز عمق لازم را پیدا نکرده اند.

کارگردانی ... دیدن ادامه » نمایش نیز در کم کردن خامی نمایشنامه تلاش خود را کرده اما ظاهرا این تلاش چندان موثر واقع نشده و همچنان صحنه های مختلف نمایش فاقد گرما، انرژی و خون لازم است. ما قرار است با فضایی تلخ مواجه باشیم که بانمکی برخی شخصیت ها اندکی از این تلخی را کم کند اما در نمایش بیشتر با فضایی یخ زده مواجه هستیم که این سرما نه اینکه بخواهد فضای تلخ زندگی شخصیت ها را به نمایش بگذارد بلکه از بی روح بودن کیفیت ارائه صحنه ها سرچشمه می گیرد و شاید می شد با سطح انرژی و فضاسازی هایی پخته تر و پرخون تر مواجه باشیم تا تاثیر گذاری بیشتری را مشاهده کنیم.

بازی بازیگران نیز به دو جنبه تقسیم می شود. برخی بازیگران به واسطه چهره های بیشتر شناخته شده طبیعتا بیشتر مورد توجه مخاطب قرار گرفته و کیفیت بازی آنها زیر ذره بین می رود و در این بزنگاه شرایط برای سایر بازیگران، هم بهتر می شود هم بدتر.

بهتر می شود چرا که همین عدم فوکوس می تواند زمینه را برای ساخت و ساز بهتر شخصیت ها توسط بازیگر فراهم کند و ایفا کننده نقش بتواند با فراق بال بیشتر در خلوت کاراکتر خود جستجو کرده و با سطح انرژی خوب خود مخاطب را شگفت زده کند و باعث شود ما چشم بچرخانیم و با خود بگوییم " این کیه اینقدر خوب بازی می کنه " و از بازی او کیفور شویم.
اما از سوی دیگر همین عدم فوکوس تماشاگر بر روی این بازیگران در صورتی که درک درستی از آن توسط گروه وجود نداشته باشد شاید باعث شود مخاطب در انتها به واسطه همین کم توجهی غیرعمدی ظرایف شخصیت های آنها را کمتر در حافظه نگاه دارد و گمان کند بازی آنچنانی هم شاهد نبوده.

این مقدمه طولانی درباره بازیگران نمایش را عرض کردم تا بگویم در این اثر به واسطه اصلی که بیان کردم بازی نازنین بیاتی، الناز حبیبی و امیرحسین رستمی به واسطه چهره تر بودن بیشتر زیر ذره بین می رود و در این میان این هنرمندان سعی کرده اند از قالب مرسوم بازی های خود که در مورد خانم ها چهره های معصوم و در مورد تنها مرد داستان فضای بازی کمدی است، بیرون زده و وجه دیگری از بازیگری خود را به نمایش بگذارند.

در این میان نازنین بیاتی شاید از دیگران بیشتر سعی کرده و توانسته با ساخت جلد بیرونی شخصیت و انجام تیک های رفتاری خاص و البته طنز ظریفی که از نمایشنامه می آید اندکی خود را از این جمع سه نفره جدا کند اما باز مشکل عمق کاراکتر برای او نیز به وضح مشاهده می شود. گرچه به نظر من همین تغییر رویکرد در بازیگری اون جای تشویق دارد.

الناز حبیبی در بازی خود بیشتر وجه بیرونی کاراکتر را ارائه می کند و بیش از اندازه به شکستن قالب فیزیکال خود توجه نشان داده و همین باعث شده ما به جای ورود به عمق شخصیت با وجه برون ریز کاراکتر مواجه شویم و بعد از مدتی نوع بیان دیالوگ ها و اکت های رفتاری برای مخاطب تکراری می شود. اینجاست که هم بازیگر و هم کاراکتر نمایشنامه برگ برنده دیگری را برای غافل گیری مخاطب ندارد و به همین دلیل اندکی به ورطه تیپ سازی وارد می شود.

امیرحسین رستمی کاراکتری کم ملات و کم خون دارد و به همین دلیل چندان جایی برای ساخت و ساز کاراکتر نداشته و مخاطب با بازی خاص یا تاثیر گذاری روبرو نمی شود.

سوگل خلیق، سوده شرحی، مهسا ایرج پور، یاسمن ادیبی، سیمین کرامتی از این فرصت تا جایی که درام نیمه خام نمایشنامه اجازه داده سعی کردند درست استفاده کنند اما باز کمبود متریال لازم و موقعیت سازی لازم در متن نمایش، باعث شده با کاراکترهایی تک بعدی مواجه شویم که تا پیش از برملا شدن داستان های پشت سرشان آن هم از زبان شخصیت "خانم آقا" چیز چندانی از آنها دریافت نکنیم.

اما عاطفه رضوی با تجربه ترین بازیگر این جمع و همچنین بهترین کاراکتر متن نمایش است که به واسطه توجه بیشتر متن به عقبه این شخصیت و کیفیت بازی خود بازیگر احتمالا ماندگار ترین کاراکتر در ذهن مخاطب خواهد بود و خب بازی گرم و پر انرژی رضوی بدون شک در ماندگارتر شدن آن تاثیر بسیار داشته و جای لذت دارد.

در کل باید گفت نمایش " خروس لاری " فارغ از طراحی صحنه و لباس مناسب، موضوع نمایشنامه و همچنین بازی خوب عاطفه رضوی در کنار تلاش های نازنین بیاتی جهت ارائه بازی متفاوت در دیگر بخش های خود با مشکل خام بودن مواجه است و انگار نمایشنامه نیازمند درام پردازی و پرداخت بهتر شخصیت ها و کارگردانی نیز نیازمند مشاوره گرفتن دقیق تر از اهل فن بوده و بازیگران نیز نیازمند مدت زمان بیشتری جهت تمرین برای پخته تر کردن بازی ها هستند.

شاید بتوانم با نگاهی خوش بینانه تر دیگر دوستان را به دیدن نمایش دعوت کنم به این امید که در شب های دیگر اجرا، ریتم مناسب تر بازیگران و ضرب آهنگ اجرا اندکی از کمبود های اثر را جبران کند.
عذرخواهی می کنم اگر این نقد و نظر به درازا کشید
متنی که نوشته آید به شدت خواندنی و فضای نقد را ملموس کرده است.
۱۹ آذر ۱۳۹۷
عالی. راجب کارهایی که میبینید باز هم بنویسید
۲۰ آذر ۱۳۹۷
سلام خدمت همگی
@جناب تهوری
از وقتی که با سانسور نوشته هام در نمایش کوروش از جانب تیوال مواجه شدم، شوق و انگیزه ی نوشتن در من، به شدت کاهش پیدا کرد.
اعتماد، بزرگترین سرمایه اجتماعی جوامع بشری ست که بنده از ابتدا به صفحه ی تیوال داشتم!!
ولی متاسفم که دست ... دیدن ادامه » اندرکاران، به راحتی، این سرمایه رو از خودشون و دیگران، دریغ کردند.
۲۴ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دوشنبه 12 آذرماه نمایش روز مرگی را در تماشاخانه مهرگان دیدم

خلاصه نظر:

بازی بازیگران - عالی
کارگردانی - خوب
طراحی صحنه، لباس و نور - جای حرف دارد
نمایشنامه - پر از درد و واقعیت اما جای حرف دارد

توضیحات:

لیلی عاج را به عنوان یک هنرمند دارای حرف و نظر در تئاتر می شناسم. وقتی از نزدیک با او هم کلام می شوید شاید در کلام و چهره او نیز این دغدغه مندی و درد داشتن را به وضح ببینید. آثار او معمولا جمع و جور و البته بدور از هیاهوی مرسوم تئاتر است. تا جایی که من دنبال کردم همیشه از دردهای طبقه ضعیف جامعه صحبت می کند و دردهایی که بیان می شود در نگاه مسموم ما به ویروس روزمرگی و تکرار، نادیده گرفته شده است. از اثار گذشته او مانند نمایش موفق " قند خون " هم می توان این مورد را به وضح مشاهده کرد و حالا در اثر جدید نیز همان خط را امتداد داده است.

بازی بازیگران این اثر با وجود جوان بودن بسیار پخته و خوب ارائه می شود و به خوبی نبض مخاطب را در دست داشته و با خود همراه می کنند. اگر بخواهم نهایت لذت خود را از نمایش بگویم می توان به بازی غزل میرزایی در نقش دختر شلنگی (اصطلاحی که در نمایش استفاده می شود) اشاره کنم که با فیزیک، میمیک و بازی به اندازه توانسته کاراکتری باور پذیر برای مخاطب خلق کند و در عین لبخندهایی که بر لب مخاطب می نشاند بخوبی بار احساسی کاراکتر را هم همراه دارد.

قسمت ... دیدن ادامه » دومی که بسیار از آن لذت بردم و به بازیگر این اپیزود جا دارد تبریک بسیار گفت اپیزود دختر کرد با بازی آلاله زارع طلب است که به واقع نقش را با وجود اینکه مطلع شدم اصلا کرد زبان نیست بینهایت خوب و با انرژی بسیار عالی ارائه می دهد. زارع طلب بدون اضافه کاری یا بغض و و خنده بیش از اندازه و با آمیزش چهره معصوم خود با ته لهجه شیرین کردی کرمانشاهی توانست کارکتری به واقع جذاب و دلنشین را به مخاطب نشان داده و بازی بسیار عالی با چشمان خود دارد که به واسطه نزدیکی مخاطبین به صحنه بوضوح می توان برق چشمان و احساس کاراکتر را در چشم های او مشاهده کرد. مطمئن هستم بعد از این از بازی های درخشان او بیشتر خواهیم شنید.

درباره طراحی صحنه، لباس، و نور می توان گفت در عین سادگی در خدمت اثر بوده و قرار نیست با فضای عجیب و غریبی مواجه شویم و لازمه نمایش نیز همین سادگی بوده است. گرچه مطمئن هستم شرایط سالن به واسطه اینکه سه اجرای پشت سرهم در آن برقرار است عملا برای گروه های نمایش جایی برای طراحی صحنه و نور باقی نمی گذارد و متاسفانه این آفتی است که سالها گریبان تئاتر را گرفته و مثل اینکه رها شدنی هم در کار نخواهد بود.

اما کارگردانی و نمایشنامه. کارگردانی و متن اثر توسط لیلی عاج را باید در عین جدا کردن و جداگانه نظر دادن درهم تنیده و در یک مسیر دید. لیلی عاج بخوبی توانسته ضرب آهنگ اثر را حفظ کند و مخاطب از دیدن نمایش خسته نمی شود. اپیزودها به درستی تقسیم شده و نقطه اوج و فرود مناسب طراحی شده است. متن نمایشی هم در بخش روایت هر کاراکتر بخوبی توانسته ملات لازم را جهت ساخت شخصیت ها فراهم کند. اما در اینجا بین اثر قبلی ایشان یعنی نمایش " قند خون " و نمایش "روزمرگی " یک تفاوت واضح وجود دارد. در قند خون درام و داستان شکل می گرفت، اما در روزمرگی ما با روایت داستان مواجه هستیم. درست است که سعی شده بین کاراکترها با استفاده از چند جمله ارتباطی حداقلی ایجاد شود اما در روزمرگی ما شاهد ایجاد درام و به اصطلاح چلنجی میان کاراکترها نیستیم و با اثری روایت گر مواجه خواهیم بود.

در اینجا بحث سلیقه و علاقه مخاطب به میان می آید. مثلا تماشاگرانی که با آثار ساناز بیان مانند "عامدانه، عاشقانه، قاتلانه" یا " آبی مایل به صورتی" و یا نمایش " هم هوایی " اثر افسانه ماهیان ارتباط برقرار می کنند به احتمال زیاد از این اثر هم لذت خواهند برد گرچه کارگردان هم سعی نکرده عدم درهم تنیدگی روایت کارکترها را نیز با ترفند های کارگردانی بهم وصل کند. مثلا قرار نیست ما بصورت تکه تکه به شیوه نمایش " هم هوایی " در طول مدت اجرا از هر اپیزود بخش هایی را ببینیم و بعد تماشاگر وظیفه چیدن این پازل را کنار هم داشته باشد. البته از نظر من این کار نقطه قوت اثر و کارگردانی محسوب می شود اما در عین حال این سادگی در روایت شاید با نگاهی سخت گیرانه باعث شده نمایش اندکی تک بعدی شود. اما باز تکرار می کنم بیشتر این نگاه سلیقه ای است و هر کس می تواند از زاویه علاقه خود به این شیوه روایت کردن تعلق خاطر پیدا کند.

در پایان جا دارد از همه عوامل نمایش تشکر کنم و به همه مخاطبین تئاتر پیشنهاد کنم حتما دیدن نمایش "روزمرگی" را از دست ندید چون مطمئن هستم با وجود دردمندی و تلخ بودن نمایش، لذتی بسیار از بازی بازیگران و نگاه نکته سنج کارگردان خواهید برد.

سپاس آقای ایمانیان عزیز
ممنون از درج یادداشت تون
۱۳ آذر ۱۳۹۷
جناب ایمانیان من هم اینگونه روایت مستقل اپیزودها رو دوست دارم و به سبک روایت هم هوایی ترجیح میدهم و همونطور که فرمودید نقطه قوت کار شده
۱۳ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فقط می توان بگویم اثر با کیفیتی نبود

کارگردانی نتوانسته روح نمایشنامه را بروی صحنه باز آفرینی کند. بازی اغلب بازیگران بخصوص بازیگران اصلی کار ضعیف و حضور کاراکتر اسکیپر عملا کارکرد دراماتیکی که مدنظر کارگردان بود را ندارد. نه به واسطه عدم تسلط وحید آقاپور بازیگر شخصیت اسکیپر، بلکه به واسطه نبود ملات لازم برای خلق کاراکتر و مگر بازیگر از چه طریق شخصیت را می سازد جز ملاتی که نمایشنامه در اختیارش قرار می دهد.
نگاه کلی کارگردانی فارغ از غافلگیری و ایجاد ریتم مناسب است و تقریبا در 20 دقیقه اول همه داستان برای مخاطب برملا می شود و برای همین ادامه ای کشدار و ملال آور دارد.
طراحی صحنه ای که بازهم در روند اجرا تاثیر گذار نیست و بیشتر انگار به دلیل متفاوت بودن طراحی شده تا کاربردی بودن. باز این نمایش هم شاید ارزش یک بار دیدن را داشته باشد اما من شخصا ... دیدن ادامه » به کسی توصیه نمی کنم و انتخاب را برعهده خود دوستان می گذارم

کاملا باهاتون موافقم و در نظری که قبلل نوشتم همین مطالب رو عنوان کردم
۱۰ آذر ۱۳۹۷
با سلام
جناب ایمانیان و جناب کارامد
ممنون از اینکه همراه و مخاطب ما بودید و سپاس از ارائه نظراتتون.
حتما منتقل خواهد شد.
با آرزوی شادکامی و سلامتی
(روابط عمومی نمایش شیروانی داغ)
۱۲ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش شاه لیر را روز جمعه 9 آذرماه در سالن اصلی تئاترشهر دیدم و خلاصه نظر درباره کیفیت اجرا این است

کارگردانی بد
طراحی صحنه، نور، لباس ضعیف
بازیگران مهمدی سلطانی (لیرشاه) عالی، ناصر عاشوری (دلقک) عالی، الهمام پاوه نژاد (ریگان) خوب، رحیم نوروزی (ادموند) خوب
بهاره رهنما (گانریل) فاجعه
سایر بازیگران ضعیف

توضیحات تشریحی:

رویکرد کارگردان در برخورد با نمایشنامه شکسپیر مشخص نبود. جایی دیالوگ های کلاسیک و بازی های آرکاییک می شد و گاهی محاوره ای و امروزی. کارکرد موسیقی در نمایش و گروه کلی ها مشخص نبود. اگر برای رفع خستگی و ایجاد تنوع در فضای بصری نمایش استفاده می شدند که ابدا این کارکرد اتفاق نمی افتاد و اگر برای جلو بردن داستان و بیان قسمت هایی از اثر که قرار نیست ببینیم کارکرد داشتن که بازهم کاربردی نبودند.
کارگردانی ضعیف اثر باعث شده بود انرژی عظیم و باور نکردنی مهدی سلطانی که بسیار قوی ظاهر شد تبدیل شود به موتور محرکی که فقط سینه خیز اثر را به خط پایاین برساند.
الهام پاوه نژاد حضوری به اندازه و اجرایی با کیفیت داشت بدون خودنمایی که نشان از هوش این بازیگر کارکشته تئاتر دارد اما در قالب کلی اثر به مانند سلطانی تنها نجات بخش اثر بود تا به پایان برسد و به دلیل کیفیت پایین نمایش، حیف شده است.
ناصر عاشوری در نقش دلقک نیز تمام تلاش خود را کرده تا بهلولی جذاب روی صحنه خلق کند و تا حدود بسیاری نیز موفق عمل کرده است اما از قسمت دوم نمایش عملا کارکرد خود را از دست داده و ساخت و سازی که در قسمت اول اجرا می رفت که در نیمه دوم جواب دهد به یکباره به حاشیه رفته و در انتها به شکل نامشخصی حذف می شود.

بهاره ... دیدن ادامه » رهنما در مقیاس وسیعی بازی بد و کاراکتری نامتوازن روی صحنه ارائه می دهد و به هیچ عنوان نتوانسته از قالب اجراهای گذشته خود خارج شود و به هیچ عنوان ادبیات آرکاییک نمایشنامه در بیان او نمی گنجد و بازی نامتوازنی را ارائه می دهد که یکی از اصلی ترین نقاط ضعف بازی ها است.

طراحی صحنه و لباس و همچنین نور کدر و بی روح که از جذابیت های بصری اثر بسیار کاسته و نمی تواند مخاطب را تا انتها مجذوب خود نگاه دارد.

در کل این اجرا با ارائه ورژنی بی روح از اثر جاودان شکسپیر بیشتر برای حیف و میل کردن تلاش برخی بازیگران کارکرد داشت و تلاش برای همسان سازی برخی دیالوگ ها با شرایط روز جامعه ایران در دل آن، نه تنها جواب نداده بلکه به واسطه کارگردانی ضعیف اثر نتیجه معکوس داشته است
ارزش یک بار دیدن را دارد اما قطعا ارزش پیشنهاد و معرفی کردن به دوستان را خیر
به نظرم میزانسن هایش خوب بود...
راستی یادم رفته بود بگویم...
برخلاف شما نظری بد در مورد ادمند دارم
و نظری بسیار درخشان در مورد محمدرضا علی اکبری
بازی خوب، صدای خوب، بیان قوی
۱۷ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
وقتی وارد سالنی میشوم و قرار است نمایشی را ببینم سعی می کنم فارغ از همه چیز اثر را با خود اثر و پتانسیل گروه سنجش کنم و در مرحله اول کاری نداشته باشم که نمایشنامه قبلا اجرا شده و یا قبلا با اجرای چه گروه دیگری این متن را دیده ام.

این اجرا از نظر کیفیت بازی بازیگران و ریتم و ضرب آهنگ، اثری قابل توجه است و فراموش نکنیم در تالار مولوی مرکز تئاتر دانشگاهی ایران بیننده نمایش هستیم و نباید مداوم در هنگام دیدن نمایش آن را در ذهن با اثر مشابه دیگری قیاس کنیم.
شاید در هدایت و تغییر کاراکترها می شد اندکی با پختگی بیشتر عمل کرد که مطمئن هستم این مورد هرچه از اجرا می گذرد جا افتاده تر خواهد شد و تماشاگر با اثر قوام یافته تری مواجه میشود.

بازیگران که باید در یک بازه زمانی مشخص چندین کاراکتر مختلف را با نوع گویش و رفتار فیزیکال منحصر به خود اجرا کنند و همچنین ... دیدن ادامه » در این تغییر کاراکترها باید همچنان تماشاگر را همراه داستان نگاه دارند درخور توجه است و جای تبریک دارد.

در کل اگر این نمایش را بدون قیاس با آثار و اجراهای مشابه این متن بدون پیش داوری و قضاوت ببینیم گمان می کنم هم از داستان متن لذت ببریم و هم از کیفیت اجرا اما در مقام مقایسه قطعا میتوان اندکی کم تجربگی را یافت که به نظر من نه تنها برای این اثر نقطه ضعف محسوب نمی شود بلکه نشان دهنده پویایی گروه جوان نمایش برای ارائه کیفیت بیشتر برای هر شب اجرا خواهد بود و موتور محرکی می شود برای آثار آینده.

دیدن این اثر را توصیه می کنم و امید که در کنار این بازیگران بتوانم روزی امکان و فرصت تجربه های ناب داشته باشم
پیشنهاد می کنم دیدن این نمایش تا تمام نشده از دست ندید چون تجربه جالب و منحصر بفردی خواهد بود. بازی های خوب از بازیگران جوان بدون ادعاهای های دهن پر کن و شامورتی بازی های مرسوم.

نمایشی که که تلنگر خوبی برای جامعه است
رضا غیوری این را خواند
رضا تهوری و محمد لهاک این را دوست دارند
⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩
۰۷ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش «سنگ ها برای آنتیگون» به کارگردانی علی پازکی و تهیه کنندگی ناهید طیموری و با همکاری شهاب حسینی از ١ مهر هر شب ساعت 21:45 در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه می رود.

شرکت فرهنگی «ندای هفت شهاب آسمان» با مدیریت شهاب حسینی، مجری طرح این نمایش است و وی در مقام مشاور پروژه نیز با این نمایش همکاری دارد.

شهاب حسینی پیشتر در یادداشتی عنوان کرده بود که شرکت «ندای هفت شهاب آسمان» به کشف آثار و استعداد های جوان در حیطه های مختلف نمایشی می پردازد.

نمایش «سنگ ها برای آنتیگون» اقتباسی مدرن از نمایشنامه «آنتیگون» است که توسط علی پازکی و ساسان فقیه به نگارش درآمده است. گیلدا حمیدی، میثاق زارع، محمد صدیقی مهر و سمانه اسماعیلی بازیگران این نمایش هستند.

عوامل نمایش «سنگ ها برای آنتیگون» عبارتند از مجری طرح: ندای هفت شهاب آسمان، کارگردان: علی پازکی، مشاور ... دیدن ادامه » پروژه: شهاب حسینی، تهیه کننده: ناهید طیموری، مدیر تولید: محمود اکبر شاهی، طراح صحنه و لباس: مجید لیلاجی، طراح گریم: منعم کثیرلو، دستیار کارگردان و برنامه ریز: فاطمه عرب کرمانی، مشاور رسانه ای: مهسا همتی، مدیریت تبلیغات: محمدرضا ایمانیان.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آسیب شناسی نقش تبلیغات در تئاتر-۲
راهِ گرفتن تبلیغات شهری تئاتر از رابطه می‌گذرد/ پدیده اینستاگرام

یک مدیر تولید و مجری طرح تئاتر با اشاره به اینکه تئاتر ایران در مرحله گذار قرار دارد، عنوان کرد تبلیغات تئاتری نیازمند ورود افراد متخصص است.

روح الله زندی فرد مجری طرح و مدیر تولید تئاتر درباره نقش تبلیغات در تئاتر و باب شدن تبلیغات مجازی در سال های اخیر به خبرنگار مهر گفت: آنالیز درستی از وضعیت تبلیغات نمایش های روی صحنه و میزان جذب مخاطب وجود ندارد مثلا یک متخصص نداریم که اتفاقات را به درستی رصد کند تا ببینیم به عنوان نمونه وقتی پستی در فضای مجازی گذاشته می شود تا چه اندازه در ترغیب مخاطبان موثر است و آنها را به خرید بلیت سوق می دهد. باید این موضوع بررسی شود که مثلا از هر ۱۰۰ نفر مخاطبی که تبلیغ یک نمایش را دیده اند چند نفر به سامانه فروش مراجعه کرده و بلیت خریده اند.

وی ادامه داد: معتقدم که فضای تبلیغات در تئاتر ما خیلی تجربی و غریزی جلو می رود و فیلترینگ تلگرام هم باعث شد حجم سنگینی از تبلیغات روی دوش اینستاگرام قرار بگیرد زیرا در چند سال گذشته نیز با آمدن اینترنت گوشی های همراه از تاثیر روزنامه ها و خبرگزاری ها کمتر شده است. از طرفی حجم زیاد پیامک های تبلیغاتی با وجودی که در دوره ای این پیامک ها تاثیر زیادی داشت، باعث شده خیلی از کاربران پیامک های تبلیغاتی گوشی هایشان را ببندند و به همین دلیل در حال حاضر اینستاگرام صفر تا صد تبلیغات مجازی تئاتر را در بر گرفته است.

زندی فرد درباره تاثیر تبلغات محیطی و کم رنگ شدن این نوع از تبلیغ بیان کرد: تبلیغات محیطی در تئاتر منحصر به پوستر و تراکت می شود که به نظرم تاثیرگذاری خودش را از دست داده است مگر اینکه خلاقیت ویژه ای برایش در نظر گرفته شود چون به عنوان مثال همان پوستری را که قرار است مخاطبان در یک کافه به صورت تصادفی با آن برخورد کنند و جذبش شوند قبل از آن در فضای اینستاگرام دیده است.

این مدیر تولید تئاتر اضافه کرد: اما قضیه تبلیغات شهری متفاوت است چون سازمان زیباسازی شهرداری تهران وظیفه اختصاص بنر به تئاتر را برعهده دارد اما این روزها این تبلیغات بسیار اندک شده و اصولا برای گرفتن تبلیغات شهری همه چیز مبتنی بر روابط است و اگر کسی دوست و آشنایی در این سازمان داشته باشد یا بتواند تعدادی از بلیت های کارش را در اختیار آنها قرار دهد، می‌تواند تعدادی بنر هم دریافت کند.

وی درباره لزوم شناسایی فضاهایی که از لحاظ فرهنگی پذیرای تئاتر هستند، گفت: مساله دیگر این است که مثلا شهرداری ۱۰ استرابورد شهری هم در اختیار یک نمایش قرار داد حالا باید دید این بنرها قرار است در چه مکان هایی نصب شوند و مردم منطقه ای که قرار است این بنرها در آنجا قرار بگیرد تا چه اندازه نگرش فرهنگی دارند و تئاتر چقدر برایشان مهم است. اگر قرار است شهرداری در این حوزه کمک کند باید فضاهای فرهنگی را رصد کند و بر این اساس استرابوردها را نصب کند نه اینکه در مکانی مثل خیابان شهریار که محل رفت و آمد اهالی و علاقه مندان تئاتر است این کار را انجام دهد.

اصولا ... دیدن ادامه » برای گرفتن تبلیغات شهری همه چیز مبتنی بر روابط است و اگر کسی دوست و آشنایی در این سازمان داشته باشد یا بتواند تعدادی از بلیت های کارش را در اختیار آنها قرار دهد، می‌تواند تعدادی بنر هم دریافت کند
زندی فرد یادآور شد: معتقدم تبلیغات تئاتر نیاز به ورود افراد متخصص دارد؛ کسانی که ارتباطشان منحصرا به چند خبرگزاری و دو سه پیج اینستاگرام نباشد. ما در فضای مجازی خلاقیتی در ارایه و ساخت تبلیغات نمی بینیم البته درست است که تبلیغ خلاقانه نیازمند هزینه است اما با درایت می توان راه کار مناسبی برای متفاوت بودن پیدا کرد.

وی درباره تاثیر تبلیغات مجازی نسبت به تبلیغات قدیمی گفت: تبلیغات مجازی کم هزینه تر از تبلیغات شهری است و خروجی بهتری هم می دهد چون زمانی که تبلیغات شهری را مورد استفاده قرار می دهیم، نمی توانیم از آن خروجی بگیریم و معلوم هم نیست که چقدر تاثیر می گذارد اما فکر می کنم مهمترین مساله ای که هنوز در تبلیغات تئاتر تاثیر دارد و تغییر نکرده است تبلیغات دهان به دهان توسط خود تماشاگران است که این موضوع به کیفیت یک تئاتر بازمی گردد بنابراین شاید در تبلیغات تئاتر ضعف داشته باشیم اما در صورت با کیفیت بودن یک نمایش حتی بدون تبلیغاتی ویژه، یک اثر نمایشی می تواند مخاطب خودش را پیدا کند.

وی متذکر شد: با افزایش سالن های تئاتر و تماشاخانه های خصوصی، اجراهای تئاتر هم بیشتر شده و این به آن معنی است که آدم های بیشتری می توانند فارغ از کیفیتِ کارشان، راحت تر کار کنند و این مساله باعث شده که در ازای بالا رفتن تعداد اجراهای تئاتر، مخاطبان با نمایش های مختلفی مواجه شوند که از آنها رضایت ندارند اما در عین حال آثاری را که دوست دارند به دوستان و اطرافیانشان معرفی می کنند.

این مجری طرح تئاتر در پایان صحبت هایش بیان کرد: معتقدم ما در دوران گذار به سر می بریم و اتفاقات خوبی دارد در حوزه سالن داری، تولید تئاتر و بلوغ تماشاگران شکل می گیرد و به تبع تبلیغات تئاتر نمی تواند راکد بماند و باید در کنار آنها حرکت کند. تماشاگر تئاتر دارد روز به روز فهیم تر می شود و می بینیم که در چندسال گذشته با تعدد تماشاخانه های خصوصی و حضور چهره های شناخته شده، سالن دارها می توانستند با یک استفاده از چهره ها به راحتی سالن هایشان را پر کنند، اما در حال حاضر این اتفاق نمی افتد و می بینیم خیلی هم از نمایش های اینچنینی استقبال نمی شود و تماشاگر کیفیت برایش مهم است و انتخاب می کند که چه مدل کاری را در چه سالنی ببیند.
---------------------------------------------------------------------------------------------------
پی نوشت: باب گفتگو در این زمینه همچنان باز است
البته امان از دست ابن اینستاگرام که کاربر اتش که اینجانب مجری طرح ظاهرا خب نداشتند که کاربر ان این شبکه درواقع عدهای تماشاگر نماها بی نهایت مزاحم هستند که فقط کارش عکس گرفتن، است اهنمبه زور که اصلا مجالش دراینجا نیست وفقط حسابی از دست شان عصبانی هستم ... دیدن ادامه » برای برخورد کردم.همین.جای کالای فر هنگی طرح تاتر درجاهای مانند تیوال نه اینستاگرام باان کروستکش.
۲۳ شهریور ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آسیب‌شناسی وضعیت تبلیغات در تئاتر-۱
روش‌های تبلیغ از روی دست هم کپی می‌شوند/ تئاتر را دست کم می‌گیرند

محمدرضا ایمانیان بازیگر تئاتر و همچنین از فعالان روابط عمومی و تبلیغات تئاتر در گفتگو با خبرگزاری مهر درباره تغییر شکل تبلیغ برای نمایش هایی که روی صحنه می روند و جایگزین شدن تبلیغات مجازی به جای تبلیغات شهری و کاغذی در چند سال اخیر گفت: طبیعی است که با تغییر مناسبات رسانه ها، مکانیزم تبلیغات و اطلاع رسانی در تئاتر نیز عوض شود و شبکه های اجتماعی و فضای سایبری و اینترنتی وارد حوزه شوند.

وی درباره عوامل موثر در جذب مخاطب تئاتر و نقش تبلیغات در این زمینه بیان کرد: این مساله که یک نمایش باید حتما اثری باکیفیت باشد تا بتواند مخاطب را به خود جذب کند جزو بدیهیات است، اما در زمینه تبلیغات تئاتر و نقش آن در فروش و جذب تماشاگران تئاتر جزییاتی وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد. در گذشته ما ۴ - ۵ سالن تئاتر دولتی داشتیم و تماشاگران هم در همین سالن های تقسیم می شدند و گروه های نمایشی هم یارانه دولتی دریافت می کردند به همین دلیل جذب مخاطب خیلی دغدغه اصلی شان نبود اما از بزنگاهی به بعد مساله جذب مخاطب تبدیل به اولویت اصلی گروه های نمایشی شد.

ایمانیان ادامه داد: در سال های اخیر با افزایش سالن های تئاتر به ویژه در بخش خصوصی و فعال شدن گروه های نمایشی مختلف، به همان اندازه تماشاگران این حوزه افزایش پیدا نکردند و همین مساله باعث شد یک رقابت ناخواسته بین گروه ها شکل بگیرد و حوزه تبلیغات به سمت شبکه های اجتماعی و پیام رسان های مختلف کشیده شویم. قبل از فیلتر شدن تلگرام بیشترین فشار تبلیغاتی روی دوش این پیام‌رسان بود و البته هنوز هم تلگرام و اینستاگرام بیشترین حجم تبلیغات تئاتر را برعهده دارند اما نکته ای که وجود دارد این است که در این فضای رقابتی خلاقیت و نوآوری مغفول واقع شده است.

وی متذکر شد: اگر پای صحبت اکثر فعالان حوزه تبلیغات تئاتر به غیر از معدود کسانی که درست و حرفه ای این کار را انجام می دهند بنشینید، متوجه می شوید که بسته های تبلیغاتی واحدی برای تبلیغات یک اثر نمایشی پیشنهاد می کنند مثلا تبلیغات یک نمایش شامل تبلیغات مجازی و محیطی به صورت پخش تیزر و تراکت و تخفیف های مختلف روی سایت فروش بلیت می‌شود و تنها تفاوتی که در نحوه عرضه شان وجود دارد نوع گرافیک اقلام تبلیغاتی چه در تیزر و چه تراکت و تعداد آنها با توجه به نوع سالنی است که هر نمایش در آن اجرا می شود.
مشکل تبلیغات تئاتر این است که از بسترهایی که در اختیارش قرار دارد استفاده نمی کند و انقدر از یک رویکرد تبلیغاتی استفاده می کند که مخاطب از دیدن آن اشباع شود

این بازیگر تئاتر درباره تبلیغات روتینی که برای نمایش ها در شبکه های اجتماعی می شود، توضیح داد: به عنوان نمونه مدتی این مدل تبلیغات باب شده بود که فلان هنرمند قرار است به دیدن یک نمایش بنشیند و بعد از دیدن نمایش، نظرش را درباره اجرا منتشر می کردند و یا جشن امضای پوستر می گرفتند.

وی اضافه کرد: مشکل تبلیغات تئاتر این است که از بسترهایی که در اختیارش قرار دارد استفاده نمی کند و انقدر از یک رویکرد تبلیغاتی استفاده می کند که مخاطب از دیدن آن اشباع شود. چند صفحه تبلیغاتی برای تبلیغ نمایش ها وجود دارند که مخاطبان فضای مجازی بعد از مدتی متوجه رویکردشان می شوند و اگر خلاقیتی در ارایه تیزرها و تبلیغ نمایش ها وجود نداشته باشد، مخاطبان از دیدن این همه تبلیغ تکراری و یک‌شکل اشباع می شوند؛ مگر اینکه گروهی نوآوارنه از این فرصتی که در اختیار دارد، استفاده کند مانند اتفاقی که برای نمایش «یرماغ» رخ داد و تیزر خلاقانه نمایش به دفعات زیاد وایرال شد و هنرمندان زیادی آن را به اختیار در صفحاتشان تبلیغ کردند.

ایمانیان ... دیدن ادامه » اضافه کرد: یکی از فاکتورهای جذب مخاطب تمکن مالی گروه نمایشی است و اینکه بتوانند انواع و اقسام تبلیغات مجازی و محیطی را برای کارشان داشته باشند مخاطب را کنجکاو می کند که به دیدن نمایش بنشیند. فاکتور دیگر حضور چهره شناخته شده در یک نمایش است اما معتقدم مهمترین عامل برای جذب مخاطب، برنامه ریزی مشخص و درست در عرضه تبلیغات نمایش است چون جذب مخاطب از همان مرحله انتخاب متن برای اجرا آغاز می شود و گروه تبلیغات یک نمایش در اولین گام باید در تبلیغات اثر، هدفمندی داشته و جامعه هدف نمایش را بشناسد.

این فعال تئاتری تصریح کرد: چندین ماه برنامه ریزی برای نحوه عرضه یک اثر نمایشی شاید مفیدتر از حضور چهره و یا صرف هزینه های گزاف باشد. وقتی می خواهیم نمایشی را به صحنه ببریم باید بتوانیم به چند سوال پاسخ دهیم؛ اینکه نمایش کی، کجا، با چه چیدمان بازیگری و در چه بازه زمانی و همزمان با چه نمایش های دیگری قرار است به صحنه برود. وظیفه فردی که کار تبلیغات تئاتر می کند این است که بسته فرهنگی را به بهترین نحو ممکن به بالفعل ترین جامعه مخاطبش عرضه کند.

ایمانیان درباره میزان موفقیت این نوع از تبلیغات نسبت به تبلیغات کلاسیک چندسال قبل عنوان کرد: تبلیغات در حوزه تئاتر یکی از فاکتورهایی است که می توان برای جذب مخاطب روی آن حساب کرد و با توجه به شرایط امروز و همکاری نکردن نهادهای فرهنگی، تبلیغات مجازی نقش پررنگ تری در جذب مخاطب دارند.

این مدیر تبلیغات درباره نقش نهادها و ارگان های فرهنگی در تبلیغات تئاتر گفت: در حال حاضر هر بنر شهری ۵۰۰ هزار تومان است در حالی که در دوره شهردار قبلی ما با یک میلیون تومان می توانستیم ۵۰ بنر بگیریم. کدام گروه تئاتری می تواند چند ده میلیون تومان هزینه تبلیغات شهری کند پس عملا این نوع تبلیغات شهری دارد به فراموشی سپرده می شود. شهرداری تهران مدت هاست که هیچ کمکی به گروه های تئاتری نمی کند، در زمان آقای قالیباف تقسیم وظایفی در این زمینه وجود داشت و بخشی از هزینه هایی که برای امور فرهنگی می شد در اختیار سازمان زیباسازی، بخشی در اختیار سازمان فرهنگی هنری شهرداری و ... قرار داشت اما در حال حاضر این بودجه ها همگی در اختیار سازمان زیباسازی شهرداری تهران قرار دارد و این سازمان هم هزینه ای برای تئاتر نمی کند.

بازیگر نمایش موفق «خنکای ختم خاطره» که چندی پیش در تالار حافظ اجرا شده و با استقبال مخاطبین نیز روبرو شد در پایان گفت: مساله دیگر این است که تئاتر هیچ وقت اولویت تلویزیون نبوده است و اهالی تئاتر هم پیگیر این قضیه نمی شوند و مثلا زمانی که ۲ برنامه تئاتری از تلویزیون حذف می شود هیچ کس پیگیرش نمی شود در حالی که برنامه «هفت» همچنان بر صدر اخبار قرار دارد. متاسفانه اهالی تئاتر هیچگاه برنامه تبلیغاتی قدرتمندی نداشتند و خودشان را هم دست کم می گیرند بنابراین مسئولان هم تئاتر را دست کم می گیرند. نکته دیگر اینکه هنرمندان ما از یکدیگر حمایت نمی کنند. چه ایرادی دارد هنرمندان ما در رِوِرانس نمایش هایشان چند ثانیه تبلیغ کار یکی از همکارانشان را بکنند در حالی که هزینه ای هم برایشان ندارد.
----------------------------------------------------------------

امید که در این زمینه بیشتر باهم تبادل نظر داشته باشیم
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید