تیوال لاد لود | دیوار
S3 : 05:35:09
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
لاد لود
درباره نمایش روز پزشک i
با دیدن کار یکساعت خندیدم و واقعا حالم خوب شد . متن فرزام رنجبر هوشمندانه و بانمکه. مهناز ذبیحی مثل همیشه عالیه و امیر نوروزی خیلی مسلط و قوی . بهتون پیشنهاد میدم یکساعت از وقتتون رو آزاد کنید و تشریف ببرید این کار دوستداشتنی رو ببینید .
خیلیی ممنونم خانم نازی عزیز. خوشحالم که همراهمون بودید توی سالن
۲۸ مهر ۱۳۹۷
خوشبختانه همه آشنایان عوامل به ارایه نقطه نظرات مثبت و دعوت به خرید بلیط اهتمام دارند
۲۹ مهر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خنده‌ی تلخ من از گریه غم انگیزتر است کارم از گریه گذشته ست از آن می خندم .
من این "پارودی" میان "رودان" را بسیار دوست داشتم . اجرایی با ریتم و ضرب آهنگ مناسب و بازیهای گیرای بازیگرانی چون : آرش فلاحت پیشه , رامین سیار دشتی , داریوش موفق و ... باعث شد که به هیچ عنوان گذر دوساعت رومتوجه نشم . چیزی که توجه من رو در صفحه تیوال این نمایش به خودش جلب کرد نقد هایی بود که به کار وارد شده . من فکر میکنم گاهی اوقات تئاتر دیدن حتی از تئاتر بستن هم کار سخت تری میتونه باشه بخصوص که منتقد هم باشی !! (که البته من ادعایی در اون ندارم) . برای مخاطبانی که اعتقاد دارند تئاتر وسیله ایست برای بازنمایی مسائل روز شاید این شبهه وارد شود که"میان رودان" مناسب نیست !!! چرا که به قول برخی از دوستان نه چیزی از تهران سال 95 را نشانمان میدهد و نه بهمان اطلاعات سیاسی , اقتصادی ... دیدن ادامه » , تاریخی و یا جغرافیایی اضافه میکند . و اینجا سئوال من این است , آیا تئاتر میبینیمکه به اطلاعات عمومیان اضافه شود؟ پس در آن صورت جواب این است که میان رودان اجرای مناسبی نیست . امامخاطبی که به دنبال دیدن ایده های کارگردانی , کشف لحظات ناب یک نمایش که توسط تمام عناصر هر لحظه اتفاق میفتد , آشنایی با متن و زبان جدید و دیدن یک اجرای پست مدرن هستند میان رودان به شدت توصیه میشود .
بین النحرین (که البته میتوانست هر مکان مقدس و محترم دیگر هم باشد ) در یک صحنه گرد جادویی و در عرض دو ساعت به باد تمسخر گرفته میشود . تمام تاریخ نویسان , راویان شکر شکن و سنگ تراشان همه و همه در عرض دوساعت زیر سئوال میروند و انکار میشوند . آیا غیر از این است که تلنگر وارد میشود به تو, ذهنیات و اعتقاداتت که به شدت برایت محترم و درست است ؟؟ چرا جور دیگرنگاه نکنیم به زندگی ؟ مثلا مثل کسی چون شاگال که در اثارش هیچ چیزش سر جایش نیست اما مجموعه مجموعه منظمی است . بین انحرین یا هر جای دیگر که خیلی چیزها از آن به وجود آمده میتواند آنچنانکه مافکرمیکنیم و بهمان یاد دادند نباشند . علی شمس شوخی خود را حتی تا مسخره کردن کهن الگوهای ما نیز پیش میبرد و این نگاه حجو الود پسا مدرن باعث میشود که خیلی از مفاهیم عمیق ومحترم ما به سطحی ترین و بیمایه ترین شکل در روی صحنه ظاهر شوند .
میتونیم جوردیگر هم نگاه کنیم , حتی به آنچه که حتی جراتش را نمیکنیم .
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
لاد لود
درباره نمایش کله پوک ها i
به قول ژان دووینیــو : " اثری که مخاطبانش را یافت دیگر به پــدیدآورنده اش تعلق ندارد و تا بی نهایت از او دور می افتد و چون به نمایش درآمد وجودی در میان موجودات دیگر و واقعیتی زنده و عینی میشود " ... .
کلــه پوکــــ های نیل سایمون چند شبیه که دیگه به نیل سایمون تعلق نداره , کله پوکــ ها حالا جون گرفتن و تو کالبد های مختلف بازیگران به روی صحنه میرن . حالا دیگه لئون , لئون نیل سایمون نیست لئون , لئون امیـر غفارمنشه , لئونی که قراره با مواجهه با هر کاراکتر از اهلیه روستای کلینچیکف عکس العمل خودش رو به رخ تماشاگر بکشه . الحق که امیر غفارمنش به بهترین شیوه این کار رو انجام میده و خیلی از اوقات با عکس العمل های به جا به کنش بازیگر مقابل رنگ میده و خیلی از جاها با بالا بردن و حتی پایین بردن ریتم کار , خلاقیت های نمایشی رو افزون میکنه . کله پوکــ ها که بازیگران آن ... دیدن ادامه » نسل جدید تئاتر هستند با هوش و خلاقیت خود در مقابل وی حاضر میشن . همانطور که آنتونن آرتو تاکید میکنه : " صحنه تئاتر خواستگاه هر خلاقیتیه " و این بزرگترین اِلـــِمانیه که هر مخاطبی در هنگام دیدن این نمایش با آن روبرو خواهد شد . خلاقیت و شور و شیفتگی بینظیری که این گروه جوان با ظرافت تمام به رخ میکشن و موجب همراه کردن مخاطب با خود میشوند . این همونجاییه که هر کدام از بازیگران پا فرا تر از چارچوب ادبی میگذارن و شخصیت نمایشنامه نیل سایمون را از آن خود میکنند و زیبایی شناسی رو به عمل اجتماعی بدل میکنند. یکی دیگر از عناصری که موجب جذب و همراهیه حیرت انگیز مخاطب میشود غیر قابل پیش بینی بودن صحنه هاست , مخاطب هر لحظه غافلگیر میشود و بازیگر به نوعی به وی یک رَکــَب ِ منطقی و در عین حال شیرین میزند گویی مخاطبــ از این رکب خوردن لذت میبرد . در نهایت به جرات میتونم بگم که با دیدن این نمایش به غیر از درک مفاهیم عمیق و ارزشمند نیل سلیمونی به یک لذتــ درونی نائل میشوید لذتی که زمان را از یادتان خواهد برد .
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید