تیوال | محمد لهاک ( آقای سوبژه ) درباره نمایش این یک اعتراف است: این یک اعتراف است همیشه فکر میکردم مونولوگ برای رضایت
S2 : 03:09:53
این یک اعتراف است
همیشه فکر میکردم مونولوگ برای رضایت هنگام خروج از سالن قابلیت کاملی نداشته و یا متن جلوتر از از اجرا و گاهی هم بازیگر روح بخش متن است.
در بسیاری از اجراهایی که دیدم این اتفاق قالب بود
گرچه مونولوگ ها بخاطر بازی و بعضاً متن بسیار جذاب بودند.
مونولوگ به ذات بسیار دشوار و پر خطر ست
چراکه بعد از گذشت زمانی کوتاه همه چیز به ورطه تکرار می افتد و ناخواسته مخاطب دچار خستگی و سرخوردگی می‌ شود دیگر ایجاد کشش متن میماند توان بازیگر نور میماند و موسیقی و ساوند افکت دکور میماند پویایی در اکت
.
خانم اسدپور کارگردان محترم این اثر در مقطع کارشناسی روانشناسی عمومی، کارشناسی نمایش عروسکی و کارشناسی ارشد کارگردانی تحصیل کرده و بنابر دغدغه‌های شخصی همیشه سعی کرده جهان و انسان را از زاویه‌ای متفاوت مورد بررسی قرار دهد

«حاجی باباخان»، «فاستوس 2016»، «در بارگاه دیو دو شاخ»، «آمیز قلمدون»، «روایت‌هایی ساده از زندگی روزمره» و «درباره ال ای» این نویسنده بعنوان بازیگر حضور داشته است. نمایش‌های «یک تنبیه با شکوه»، «بیدار خوابی»، «سه شب با مادوکس»، «گردنبند پریدخت»، « در داد»، «خانه نم زده» و «این یک اعتراف است» جزو آثاری هستند که خانم اسدپور آنها را در مقام کارگردان روی صحنه برده است.
دغدغه تنهایی انسان معاصر که حاصل جامعه شتابزده امروز و خصایص رذیل و فضیل انسانی است در نگاه استعاره او به شعر وارهای متن شده و اثر اگر چه کم دیالوگ و به ظاهر تک بازیگر است اما با بهره جستن از صدا و میزانسن هایی معناگرا به اشیاء در صحنه جان داده و کاراکترشان معرفی میکند
این اجرا برای محدث نوشته شده و با توجه به توانایی های مهیج و بی نظیرش و شناخت درست کارگردان از پتانسیل بالقوه محدث میزانسن ها نگاشته و طراحی شده است فلذا بجز خود محدث هیچکس در عالم با این قدرت نمی‌تواند این نقش را ایفا کند .
خانم اسد پور با توجه به تحصیل در رشته روانشناسی و تکمیل آن در رشته نمایش عروسکی قابی از نمایشی عروسکی را از محدث پر توان به نمایش میگذارد که محدث از جای جای صحنه اش استفاده میکند و هوش بازیگر و قدرت کارگردان در هیچ کجا بند های این عروسک را نه از بازیگر و نه از کارگردان جدا نمیکند
در باب اجرا برای اسپویل نشدن هیچ نمی‌گویم تنها به این نکته بسنده میکنم که ایفای چندین نقش سوییچ های پیاپی استفاده از تمام بدن قدرت بیان پویایی حدود شصت دقیقه پرتوان لمس و درک جای جای صحنه از قدرت های جادویی محدث است که در این اجرا به رخمان میکشد اما به دوستانی که در تعقیب فلسفه تنهایی در وجود انسان و ماهیت انسان معاصر فارغ از سن و جنسیت هستند دیدن اجرا و نگاه درست کارگردانِ نویسنده ، بازی پر از شکوفایی فرزین خان محدث را توصیه میکنم



من ... دیدن ادامه » از درون خودم متولد میشوم
مادر میشوم
پدر میشوم
عاشق میشوم
پیر میشوم
تنها میشوم
و خودم را بالا می آورم