تیوال لیلا زاهدی | دیوار
S3 : 07:05:21
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
دو زن در مواجهه با یکدیگر شروع به گفتگو درباره ی گذشته، آمال و آرزوها و روابط خود می کنند، در حالی که این برون ریزی بخشی از یک تراپی از پیش تعیین شده است که توسط پزشک معالجشان طرح ریزی شده است. آنها در این گفتگو به نکات مشترکی با یکدیگر می رسند و دوستی بینشان شکل می گیرد. در این فاصله ما شاهد لحظاتی از گذشته ی این دو هستیم به همراه مردی که در زنگیشان پدیدار می شود. دیدیه ون کلارت با همین خط داستانی بسیار ساده و روان، نمایشنامه ایی را عرضه می کند که به مانند یک نسخه پزشک برای بیمارش تاثیر روان درمانی بر روی مخاطب نمایش می گذارد. کارگردانی ساده اما سرشار از جزئیات اصغر نوری به این دیدگاه بسیار کمک کرده است، و نیز طراحی صحنه. فضاسازی ساده و روان و تناسب اجرا با نمایشنامه و موضوع ریتم، ضرباهنگ درستی به اجرا می دهد و کلیت اجرا هماهنگ با نمایشنامه، داستان ... دیدن ادامه » و موضوع آن لحن و آهنگ درستی پیدا می کند. نمایش عواطف و احساسات این دو زن را به زیبایی و خیلی انسانی روایت می کند، خبری از گفتگوهای عمیق و به ظاهر مهم نیست گویا در ایستگاه اتوبوس نشسته ایی و گفتگویی ساده اما تاثیر گذار با یک غربیه داشته ایی ( بخش هایی از کار من را یاد شخصیت فارست گامپ می انداخت). بازی های قابل قبول نمایش به دیدنی تر شدن نمایش جلوه ایی خاص بخشیده، احمد ساعتچیان در تقابل با هر یک از این دو شخصیت زن شیوه ایی خاص از برخورد را استفاده می کند، رابطه ایی شیرین با آنیس برقرا می کند، اما در مقابل با مور کمی جدی تر است و این تضاد گاهی با موقعیت طنز گره می خورد که از لحظات جذاب نمایش است. سهیلا صالحی بسیار دلنشین شخصیت آنیس را خلق کرده، و غزاله رشیدی بیتابی شخصیت مور در زندگی اش را بخوبی ارائه می دهد. ستاره شناس را بسیار دوست داشتم و به دوستانی که به روانشناسی علاقمند هستند پیشنهاد می کنم.
خیلی ممنون خانم زاهدی عزیز
۰۶ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امشب با دوستان به دیدن نمایش ستاره شناس رفتیم و کلی لذت بردیم از نمایشی به این زیبایی با بازی های درخشان. متن نمایش را نخوانده بودم و پس از اجرا بسیار ترغیب شدم که حتما بخوانم، و سپس مفصل درباره ی آن بنویسم. به جناب نوری بابت اجرای بسیار گیرا و خوبشان تبریک می گویم و همچنین ترجمه ی دقیقشان. و نیز بازیگران نمایش به ویژه احمد ساعتچیان که این بار با اجرایی نفس گیر بر روی صحنه می درخشد، صحبت مفصل در مورد نمایش به زمانی دیگر موکول میکنم، ستاره شناس نمایشی است که ارزش دوباره دیدن را دارد.
سلام دوست عزیز.
با تشکر از حضور گرمتون.
۰۱ شهریور
سلام خانم افکاری. ممنون از شما که از چنین نمایش ارزشمندی حمایت کردید،
۰۲ شهریور
خیلی ممنون خانم زاهدی عزیز
۰۳ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یکی از ضعیف ترین نمایش های آقای کوشک جلالی بود، سطحی پرداختن به شخصیت نرودا از نکات ضعف متن و اجرا به شمار می رود.بازیگران خوبی در نمایش حضور دارند ولی متن ضعیف به اجرای آنها لطمه زده است.
میترا، اشکان خطیبی، محسن جوانی، پونه ٢٥ و reza heidari این را خواندند
کاربر، یاسمن و سحررر این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
لیلا زاهدی
درباره نمایش تراس i

تراس تنها قصه‌ی جدایی یک زوج فرانسوی نیست. مضمون نمایش جهان شمول و معاصر است.نویسنده اثر عدم تفاهم بین شخصیت ها را به خوبی پرداخت کرده،هیچ کدام از آنها نمی دانند به دنبال چه هستند ودر حال فرار از وضعیتی هستند که در آن گرفتار شده اند.آنها به دنبال ایجاد شرایط بهتری اند اما در یک دایره تکرار گرفتار شده اند. وقتی شرایط زمانی این نمایش را با روابط دنیای مجازی امروز مقایسه می کنم در می یابم که با وجود گسترده گی ارتباطات، انسان چقدر تنها تر شده است .شاید روابط زوج نمایش و سایر شخصیت ها با فرهنگ ما همخوانی نداشته باشد اما درک صحیح از کلیت متن و ارائه آن توسط تیم اجرا کننده به ما به درک شرایط شخصیت ها کمک می کند.
جناب کرامتی نمایشی دیدنی با بازی های جذاب را به روی صحنه برده است. این بار وجه دیگری از احمد ساعتچیان را شاهد هستیم، با کمترین میزان دیالوگ و ... دیدن ادامه » کنش نمایشی حضور بسیار قدرتمند و تاثیر گذاری دارد. سایر بازیگران نیز هر یک در تقابل با یکدیگر بازی روان و در خور تحسینی از خود ارائه می دهند. نکته قابل توجه دیگر طراحی نور و صحنه است بسیار با حال و هوای نمایش همخوانی دارد.
خسته نباشید به کل گروه و جناب کرامتی عزیز.
لیلا زاهدی
درباره نمایش اکلیل i
در طول اجرا خیلی سعی کردم با نمایش ارتباط بر قرار کنم، ولی به نظرم ضعیف ترین کاری بود که از مهدی کوشکی دیدم. مشکل اصلی متن اثر بود.
سلام به نظرم هرچه قدرم که آقای کوشکی بازیگر خوبی باشند (که به حق هستند) اما با این حجم از کار آلپاچینو هم باشه کم میاره
۲۵ اردیبهشت
درود بر شما عزیز
مهدى کوشکى عزیز بازیگر عالى که با تمام وجود تلاششو میکنه تا درخشان باشه و انرژى که ایشون در کار میزاره واقعا تاثیرگذاره...
باز ممنونم از وقتى که گذاشتین و به تماشاى نمایش اکلیل گذاشتید...
۲۶ اردیبهشت
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایشی با رویکرد فانتزی به داستان مده آ و کمی چاشنی کمدی که انصافا به اندازه و به جا بود. شخصیت آنی با بازی خوب خانم عبدالرزاقی یاد آور زنان بسیاری است که مورد بی مهری از سوی خانواده و همسر قرار گرفته اند و با پذیرش شرایط نا مطلوب زندگی در جهنمی قرار گرفته اند که راه گریز از آن غیر ممکن به نظر می رسد. اما شخصیت آنی در این نمایش پس از تلاش بسیار به آنچه که رویایش را در سر داشت می رسد و نویسنده چقدر هوشمندانه نگاه مده آی اساطیری را به زمانه ی حال آورده و نتیجه گیری که می کند کاملا منطبق بر انسان امروزی است. جامعه ایی که آنی در آن زندگی می کند بسیار شبیه جامعه ماست، جامعه ایی که دائما همه چیز را برایت دیکته می کند، که باید اینگونه رفتار کنی ، فکر کنی تا مورد پسند اطرافیان قرار بگیری. اما در نهایت به مانند نورا در خانه عروسک همه چیز به یک فروپاشی منتهی ... دیدن ادامه » می شود.
به گروه نمایش باید تبریک گفت بابت اجرای بسیار لذت بخش ،دلنشین ،خوش ریتم به همراه بازی های درخشان .
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کاش جناب مرزبان یک رویکردی امروزی به اثر داشت . به نظرم نمایش از بسیاری جهات متاسفانه ضعیف بود.
تبریک به جناب کوشکی و گروهشان بخاطر فعالیت مستمر در عرصه تئاتر. تنها نکته ایی که به نظرم آمد این است که نمایش در انتقال مفهوم به تماشاگر موفق است ولی این حجم از خشونت در اجرا لازم نیست. شما در بستری که متن فراهم کرده در اجرا توانسته اید به نتیجه ایی که میخواهید برسید. آرزوی موفقیت در ادامه ی راهتان دارم.
لیلا زاهدی
درباره کنسرت-نمایش یرما i
روایت اثر به نظرم ضعیف پرداخت شده بود. ناهماهنگی در گروه بازیگر و موسیقی به اجرا لطمه زده است. امیدوارم در روزهای آتی این اشکالات بر طرف شود.
مریم زارعی، زهره مقدم و بابک این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
وارد حیاط عمارت ارغنون میشوی از پله های سالن شماره ۲ بالا میروی و پا به سالن نمایش میگذاری. از لحظه ایی که نور صحنه می آید دو شخصیت سیاه و سفید شما را به دنیایی می برند که لحظه ایی نمی خواهی از ان جدا شوی...چون گفتگوی آن دو گفتگوی من بیننده نیز هست...حتی اگر در جغرافیایی دیگر بگذرد. به شدت با نمایش احساس همذات پنداری کردم. متن نمایش بسیار قوی است و اجرای آن توسط دو بازیگر درخشان به جذابیت اثر نمود بیشتری بخشیده است. کارگردانی ساده و روان اثر به گویا تر شدن مفهوم نمایش بسیار کمک کرده. با کمترین ابزار صحنه تاثیر گذار ترین لحظات را خلق می کنند. نمایش فکر عمیقی در پشت خود دارد و کارگردان ( خانم حیدریان که مترجم اثر نیز هستند) با درک درست و بدون پیچیدگی های اضافه مفهوم را انتقال داده. نمایش کاملا ظرفیت یک کار خسته کننده و پر دیالوگ را دارد اما با دیدن کار متوجه ... دیدن ادامه » می شویم فرق یک نمایش درست و حرفه ایی با نمایش هایی که با زرق و برق و ادا اصول بی ربط به اثر سعی در جذب مخاطب دارند، چیست. تبریک می گویم به گروه نمایش سانست لیمیتد. موفق باشید.