تیوال مرجان رخشانی فر | دیوار
S2 : 23:31:09
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
( پیمان معادی و حبیب رضایی)

با وجود این دو هنرمند باید این فیلم رو دید....
باید دیدنی باشه... .
با اینکه من کلاً هیچوقت با آثار انیمیشنِ سه بعدی ارتباط حسی خوبی رو نتونستم دریافت کنم ولی نمیدونم چرا آثار آقای عظیمی رو دوست دارم :|... و فکر میکنم تنها انیماتوری که تو ایران و یا حتی شاید بین کلّ کشورهای دیگه به حفظِ اصالتِ برنامه ... دیدن ادامه » زیرخاکیه "تری دی مکس" تا این حد همچنان پایبند و متعهد مونده جناب آقای بهرام خانِ عظیمی باشه بدون شک.... . مخصوصاً که الان دیگه تقریباً انیماتورهای آپ تو دِیتِ تری دی کار با برنامه ی غول هزار شاخ و دمی به نام "مایا" کار میکنن. (و البته بعضیهاشون هم خودشونو خدای مایا میدونن).
با اینحال آوریـن و صد آوریـن به آقای عظیمی که نهضتش رو راسِخانه، قاطعانه، هدفمندانه، هنرمندانه و بی ادّعانه درپیش گرفته و خداقوّتانه راهشو ادامه میده تا ناکجاآباد. :)
ایتس ریلی گُد جاب.
۰۶ فروردین ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

عکاسی جنگی
به راستی تصور مردم دنیا را از پدیده جنگ تغییر داد
In fact..War Photography and Combat Photograph
عکاسان در جنگ رسالت بزرگی را به گردن خود دارند. آنها در جنگ به مردم کمک می‌کند تا عمق یک فاجعه جنگی را که از طرق نوشتار قابل انتقال نیست، درک کنند. سیاهی های جامعه بشری را نمایان می کنند، در حالی که خود قربانیان کارزارند. پدیده عکاسی پیشرفته همزمان بود با آغاز جنگ های داخلی آمریکا و نقطه شروع عکاسی جنگ را رغم زذ. در این عکس‌ها چهره خشن و بی‌پرده‌ای از زشتی‌های این جنگ داخلی برای مردم فاش شد.
هدف اصلی عکاسی جنگ به تصویر کشیدن چهره انسانی است که به هر شکل درگیر این نزاع و درگیری است؛ خواه یک سرباز خسته؛ خواه یک کودک غمگین.
جیمز نچوی یکی از بزرگترین عکاسان جنگی معاصر درباره اهمیت عکاسی جنگ می‌گوید "من شاهدی بودم و تصاویر من شهادت من است. وقایعی را که ثبت کردم ... دیدن ادامه » هرگز نباید نه فراموش شوند و نه تکرار."
مجموعه تصاویر نچوی از دل دردناک‌ترین و هولناک‌ترین فجایع انسانی دوران ما ،روایتی تصویری و بی‌واسطه از تاریخ بشری‌ست.

به امید جهانی بدون جنگ
بازیگر خانوم این فیلم(امانوئل ریوا ) فوق العاده بود....
آریو راقب کیانی، نیلوفر ثانی و بیتا نجاتی این را خواندند
رعنا جمالی، علی د، مینارساء و MaTin این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

حضور عکاسان ایرانی در بین برندگان مسابقه عکس مطبوعاتی جهان ۲۰۱۳



اسامی ابراهیم نوروزی و مجید سعیدی در بین برندگان مسابقه عکس مطبوعاتی جهان ۲۰۱۳ (World Press Photo) برگ دیگری به افتخارات عکاسی خبری ایران در این مسابقه معتبر افزود.

ابراهیم نوروزی با مجموعه عکس‌هایی با عنوان «قربانی عشق اجباری» به مقام اول بخش پرتره محیطی رسید. همچنین او در مجموعه عکسی با عنوان «عزادار» به مقام دوم بخش «staged portrait» دست یافت.وی دومین عکاس ایرانی پس از رضا دقتی است که توانسته است سه بار این جایزه را بدست بیاورد.

ابراهیم نوروزی در سال ۲۰۱۲ نیز با مجموعه عکس‌هایی از اعدام قاتل سریالی زنان در قزوین و اعدام چهار نفر از عاملین حادثه تجاوز گروهی در خمینی‌شهر به عنوان برگزیده دوم بخش «موضوعات معاصر» ورلدپرس انتخاب شده بود.



مجید سعیدی عکاس ایرانی آژانس عکس گتی ایمیجز نیز در بخش مسائل معاصر با مجموعه عکس «زندگی در جنگ» به مقام دوم دست یافت.


همچنین ... دیدن ادامه » علی لطفی در بخش طبیعت، با تک‌عکس «میمون» از اندونزی به مقام دوم رسید. گفته می‌شود او ملیت ایرانی دارد.

اما اصلی‌ترین جایزه‌‌ی ورلد پرس فتو یعنی «عکس سال» نیز به اثری از پل هانسن، عکاس خبری سوئدی اهدا شد.



پیش از این جهانگیر زمانیان (۱۹۶۵)، جهانگیر رزمی (۱۹۷۹)، منوچهر دقتی (۱۹۸۳)، رضا دقتی (۱۹۸۳)، آلفرد یعقوب زاده (۱۹۸۵)، منوچهر دقتی (۱۹۸۵)، رضا دقتی (۱۹۸۶)، محمد فرنود (۱۹۹۰)، سیف الله صمدیان (۱۹۹۰)، رضا دقتی (۱۹۹۵)، عطا طاهر کناره (۲۰۰۳) و ابراهیم نوروزی (۲۰۱۲) موفق به دریافت این جایزه شده بودند. ضمن اینکه نام یک عکاس ناشناس با عکسی از ایران در سال ۱۹۸۲ نیز در میان برگزیدگان ورلدپرس فوتو به چشم می خورد.

همچنین در میان داوران این مسابقه بین المللی نیز نام آلفرد یعقوب زاده (۱۹۹۲ و ۲۰۰۴)، رضا دقتی (۱۹۹۷ و ۲۰۰۳) و منوچهر دقتی (۲۰۱۲) به چشم می خورد.
به امید موفقیت تمام عزیزان ایرانی در عرصه بین المللی
۲۸ فروردین ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
همــــــــــــــه دعوتند :

نمایشگاه گروهی یک ترم عکاسی دانشجویان رشته صنایع دستی

افتتاحیه: چهارشنبه 16 اسفند1391
ساعت:16 الی 19
اختتامیه: چهارشنبه 23 اسفند 1391
آدرس: پیچ شمیران.خیابان نورمحمدی.جنب هنرستان هنرهای زیبا.نگارخانه داریوش شریف آبادی
((پنجشنبه و جمعه تعطیل است))



کمی به من برس...
من از رسیدن تو...
حالم خوب می شود...!!!!


از: ....
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فراخوان هشتمین جشنواره عکس اردیبهشت




انجمن سینمای جوانان ایران - دفتر بندرعباس با هدف ثبت بخشی از فرهنگ ایران زمین که امروزه کمتر مورد توجه است و کنکاش پیرامون جایگاه و موقعیت انسان در ابتدای هزاره سوم، همچنین ارتقاء عکاسی در استان هرمزگان هشتمین جشنواره عکس اردیبهشت را برگزار می‌کند.

بخش‌های جشنواره
ملی: ۱- انسان و جامعه شهری (مجموعه عکس) ۲- جشن‌های ایرانی (تک عکس)
استانی: (ویژه عکاسان استان هرمزگان): موضوع آزاد (تک عکس)

مقررات جشنواره
۱- عکس‌ها می‌توانند رنگی، تک رنگ، ثبت آنالوگ یا دیجیتال باشند.
۲- عکاسان باید آثار خود را بصورت دیجیتال با رزولوشن ۳۰۰دی پی آی و فرمت jpg با کیفیت مناسب برای چاپ نهایی، بصورت ایمیل یا مرسوله پستی به دبیرخانه جشنواره ارسال نمایند.
۳- هر مجموعه عکس باید حداقل شامل ۳ و حداکثر ۷ قطعه عکس باشد.
۴- ... دیدن ادامه » هر عکاس مجاز است حداکثر ۱۰ قطعه تک عکس و یک مجموعه عکس ارسال نماید.
۵- در بخش انسان و جامعه شهری ارائه بیانیه به همراه مجموعه عکس ارسالی الزامی است، بیانیه باید بصورت فایل word و pdf حداقل ۵۰ و حداکثر ۳۰۰ کلمه باشد و در پوشهٔ مجموعه عکس (Essay) ذخیره گردد.
۶- در بخش تک عکس، عکس‌های نهایی در اندازهٔ پنجاه در هفتاد سانتی‌متر چاپ خواهند شد، طبیعی‌ست چنانچه نسبت اضلاع عکس‌ها متفاوت باشد، عکاس باید آن‌ها را در پاسپارتوی دیجیتال با نسبت اضلاع پنجاه در هفتاد سانتی‌متر بچیند.
۷- در بخش مجموعه عکس، هر مجموعه در یک فریم پنجاه در هفتاد سانتیمتری چاپ خواهد شد، لذا عکاس باید عکس‌های خود را در یک کادر ۵۰×۷۰ سانتیمتری قرار دهد.
۸- پوشه اصلی در لوح فشرده یا ایمیل باید با نام‌خانوادگی شرکت کننده نام‌گذاری شود. مثلا آقای علیرضا حسینی بنویسد: Hosseini
۹- در پوشهٔ اصلی، پوشه‌های Photos برای تک عکس، Essay برای مجموعه عکس و Hormozgan برای تک عکس با موضوع آزاد برای عکاسان هرمزگانی ساخته شود.
۱۰- در پوشهٔ Photos برای تک‌عکس‌ با موضوع جشن‌های ایرانی و در پوشهٔ Hormozgan برای تک‌ عکس با موضوع آزاد برای عکاسان هرمزگانی، فایل‌ها با نام‌خانوادگی عکاس از 01 تا نهایتاً 10 شماره گذاری شود. مثلاً hosseini01
۱۱- در پوشهٔ Essay و برای مجموعه عکس، فایل‌ها با رعایت ترتیب ارائه با نام مجموعه و شماره ارائه شوند. برای مثال اگر نام مجموعه‌ای «تهران» است. به این ترتیب شماره گذاری شود: Tehran01 تا Tehran07
۱۲- در بخش جشن‌های ایرانی لازم است نام جشن، مکان و تاریخ برگزاری آن در فرم شرکت قید شود.
۱۳- فرم شرکت در جشنواره نسخه PDf - نسخه world به دقت تکمیل و ترتیب عکس‌ها در آن با نام فایل در ایمیل یا لوح فشرده هماهنگ باشد.
۱۴- ارسال عکس پرسنلی از عکاس بصورت دیجیتال الزامی است.
۱۵- اطلاعات فرم شرکت برای تهیه مطالب انتشاراتی و نمایشگاهی مورد استفاده قرار خواهد گرفت لذا مسئولیت صحت اطلاعات ارسالی بر عهده شرکت کننده است.
۱۶- دبیرخانه جشنواره ارسال کننده را صاحب اثر می‌شناسد اما در صورتی که خلاف ان ثابت شود تمامی امتیازات متعلقه باطل و اثر مذکور از نمایشگاه و امور انتشاراتی حذف خواهد شد.
۱۷- به عکاسانی که عکس‌هایشان برای نمایشگاه پذیرفته شود گواهی حضور اعطا خواهد شد.
۱۸- برگزار کننده حق استفاده از عکس‌های پذیرفته شده برای چاپ در امور نمایشگاهی، اطلاع رسانی و بانک اطلاعاتی با ذکر نام عکاس را برای خود محفوظ دانسته و چنانچه کسب درآمدی از آثار مذکور حاصل شود سهم عکاس بر اساس تعرفه برگزار کننده پرداخت خواهد شد.
۱۹- عکاسانی حق حضور در بخش استانی را دارند که متولد استان هرمزگان بوده و یا حداقل سابقه ۲ سال سکونت در این استان را داشته باشند.
۲۰- ارسال اثر به منزله قبول مقررات جشنواره است و تصمیم گیری در مورد نکات پیش بینی نشده به عهده دبیرخانه جشنواره است.

جوایز در هر بخش:
نفر اول: تندیس جشنواره، لوح تقدیر و مبلغ ده میلیون ریال
نفر دوم: تندیس جشنواره، لوح تقدیر و مبلغ هشت میلیون ریال
نفر سوم: تندیس جشنواره، لوح تقدیر و مبلغ شش میلیون ریال
جایزه ویژه: به بهترین عکس جشنواره از سوی هیات داوران جایزه ویژه‌ای با نام کوروش گرمساری (عکاس و فیلمساز فقید هرمزگانی) شامل تندیس جشنواره، لوح تقدیر و مبلغ دوازده میلیون ریال اهدا می‌شود.

مدیر جشنواره: مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی هرمزگان
دبیر جشنواره: محمود عسکری
مدیر اجرایی جشنواره: رهبر امامدادی
هیات داوران جشنواره بر عهده چند تن از عکاسان نامی و اساتید برجسته دانشگاههای هنر کشور خواهد بود.
آخرین مهلت ارسال آثار: سی‌ام بهمن۱۳۹۱ (تا ۱۵ اسفند تمدید شد.)
زمان برگزاری جشنواره: اردیبهشت ۱۳۹۲

دبیرخانه جشنواره:
نشانی پستی: بندرعباس - صندوق پستی: ۱۸۹۹-۷۹۱۴۵
ایمیل: iycs_b@yahoo.com
تلفکس: ۰۷۶۱۳۳۴۷۶۰۵
سایت اینترنتی

خبر تکمیلی: پنجشنبه ۲۶ بهمن ۹۱

اسامی هیات داوران جشنواره اردیبهشت اعلام شد
دبیرخانه هشتمین جشنواره عکس اردیبهشت هرمزگان، محسن راستانی، شادی قدیریان و حسام الدین رضایی را به عنوان هیات داوران این دوره معرفی کرد.
این هیات، داوری آثار رسیده در دو بخش ملی و استانی جشنواره را بر عهده خواهند داشت.
همچنین در این اطلاعیه مهلت ارسال آثار تا ۱۵ اسفند ۱۳۹۱ تمدید شده است. علاقمندان می‌توانند آثار خود را به دو صورت ارسال با پست و یا بصورت ایمیل به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند.
من جمعه شب در حالی که اصلا حال مساعدی نداشتم به اجبار خانواده این نمایش رو دیدم...میتونم بگم حالم خوب شد اصلا فکر نمیکردم اینقدر خوب باشه من این کارو دوست داشتم و به همه ی عوامل خسته نباشید میگم!!!

نمایشگاه سروش میلانی‌زاده در گالری محسن

جمعه ۲۷ بهمن ۹۱، نمایشگاه سروش میلانی‌زاده با عنوان «رنسانس، بیرون از قاب» در گالری محسن افتتاح می‌شود.
میلانی‌زاده در این نمایشگاه‌ها عکس‌های صحنه آرایی شده (stage photography) به نمایش می‌گذارد. او در ثبت آثار خود، ندا نصر، طراح لباس و یاسمن محب اهری و اشکان وثوقی، طراحان چهره‌پرداز را به همراه داشته است. موسیقی نمایشگاه را نیز کریستف رضایی، بر اساس عکس‌های میلانی‌زاده و با تلفیقی از موسیقی اروپایی دوره رنسانس و سازهای شرقی، طراحی کرده است.عکس‌ها بدون دستکاری رایانه‌ای، طراحی، اجرا و ارایه شده است.
سروش میلانی‌زاده متولد ۱۳۵۷ و دانش آموخته عکاسی از دانشگاه هنر و معماری است. او در طول بیش از یک دهه حضور فعال و حرفه‌ای در در حوزه عکاسی، کوشیده دغدغه‌های اجتماعی خود به ویژه موقعیت‌های زنان امروز ... دیدن ادامه » را از زوایای گوناگون مورد کنکاش قرار دهد.
دوشنبه ۷ اسفند از ساعت ۱۹ تا ۲۱ نشست نقد و بررسی آثار در محل گالری برگزار می‌شود.
نمایشگاه تا ۹ اسفند از ساعت ۱۶ تا ۲۱ ادامه دارد. گالری پنج شنبه‌ها تعطیل است.
خیابان ظفر شرقی، کوچه ناجی، خیابان فرزان، خیابان نوربخش، بلوار مینای شرقی، پلاک۴۲

سبک های عکاسی :

-----------------
عکاسی منظره یا Landscape

یکی از پرطرفدار ترین سبک های عکاسی که در اون عکاس زیبایی های طبیعت رو به تصویر میکشه و با حداقل تجهیزات ممکن هم میشه این کار رو انجام داد.
البته کیفیت تجهیزات بی تاثیر نیست ولی مهم تر از اون بودن در زمان مناسب در مکان مناسب می باشد.
در این سبک از عکاسی وجود عناصر طبیعی مثل کوه و دریا و ... در کنار عناصر انسانی٬ حیوانات و یا ساختمان ها و معابر هیچ گونه محدودیتی ندارد و اگر وجود هر یک از این عناصر به زیباتر شدن کار کمک کند٬ می توانند در کادر عکاس قرار بگیرند.به شرط آنکه سهم بیشتر کادر به همان سوژه اصلی یعنی مناظر طبیعی تعلق داشته باشد.
این سبک از عکاسی نیاز به شناخت کامل منطقه مورد نظر دارد.مواردی مثل شرایط جوی٬ ساعت طلوع و غروب٬ جزر و مد و ...
----
عکاسی نجومی یا Astrophotography

شاید منطقی این بود که اولین سبکی که معرفی میشه عکاسی نجومی باشه ولی بهتر دونستم با سبکی شروع کنم که تقریبا هرکسی که حداقل یک بار دوربین به دست گرفته باشه٬ باهاش درگیر بوده ( منظره ) و در دومین قسمت بریم سراغ عکاسی نجومی که تقریبا پرطرفدارترین سبک در این فروم هستش.

... دیدن ادامه » عکاسی نجومی به عکاسی از مناظر و سوژه های آسمانی در شب یا روز ( مثل عکاسی از خورشید ) اطلاق می شود.

این سبک شامل موارد زیر می شود:

عکاسی از طبیعت آسمان شب
عکاسی توسط لنزهای واید و نوردهی نسبتا طولانی مدت ( معمولا بیشتر از چند ثانیه و کمتر از ۳۰ ثانیه ) برای ثبت شکل کلی صورت های فلکی٬ راه شیری٬ شفق٬ فلق و ...و بطور کلی زیبایی های آسمان شب.
در این سبک ترکیب مناظر زمینی همچون بناهای تاریخی و یا عوارض طبیعی مثل کوه و دریا و ...و یا گاهی سوژه انسانی با سوژه اصلی زیبایی عکس را دوچندان می کند.

عکاسی از عمق آسمان
که معمولا توسط لنزهای تله بلند و یا تلسکوپ انجام می شود و هدف ثبت اجرام عمقی آسمان همچون سحابی ها٬ سیارات و ...می باشد.در این شاخه از عکاسی نجومی معمولا نوردهی طولانی تر از نوع اول می باشد ( از یک دقیقه به بالا با توجه به میزان روشنایی جرم مورد نظر ) و چون نوردهی افزایش پیدا می کند طبعا مقدار نویز نیز افزایش پیدا می کند و برای بهبود کیفیت عکس معمولا چند فریم تهیه می شود و سپس در نرم افزار از ترکیب فریم ها و پردازش آنها عکس نهایی حاصل می شود.
از ملزومات این نوع عکاسی پایه های موتور دار یا Goto می باشد زیرا با توجه به استفاده از لنز تله و یا تلسکوپ و در نتیجه کاهش میدان دید و افزایش بزرگنمایی٬ جرم مورد نظر به سرعت از کادر عکاسی خارج می شود ( به علت حرکت وضعی زمین ) و چون نوردهی معمولا در حد چند دقیقه است بنابراین می بایست با استفاده از پایه های موتور دار٬ این حرکت زمین را خنثی نموده و در تمام طول مدت نوردهی جرم مورد نظر را تعقیب کرد.

عکاسی از رد ستاره ها
معمولا توسط لنز واید و باز هم ترکیب با مناظر زمینی و ...
تفاوت این نوع عکاسی با عکاسی از طبیعت اسمان شب در مدت زمان نوردهی است.در این سبک معمولا میزان نوردهی بیش از یک ساعت است و هدف از این کار ثبت رد ستاره ها در اسمان است که به علت همان حرکت وضعی زمین که ذکر شد٬ ایجاد می شود.در این روش در صورت استفاده از دوربین آنالوگ کل مدت نوردهی٬ شاتر باز بوده و فیلم نوردهی می شود و عکس بر روی یک فریم ثبت می شود ولی در صورت استفاده از دوربین دیجیتال مدت زمان نوردهی به قطعه های کوچکتر در حد چند دقیقه تقسیم می شود تا هم از اسیب دیدن سنسور جلوگیری شود و هم مقدار نویز قابل کنترل باشد.پس از ثبت تمام فریم ها به صورت پشت سرهم٬ آنها را در نرم افزار با یکدیگر ترکیب می کنند و عکس نهایی حاصل می شود.
اگر در این روش کادر عکاسی طوری بسته شود که ستاره قطبی در میدان دید قرار داشته باشد و مسیر دایره وار بقیه ستاره ها به دور آن ثبت شود٬ به نتیجه کار دور قطبی گفته می شود.

عکاسی از ماه
عکاسی از ماه با استفاده از تلسکوپ و یا لنز های تله صورت می گیرد و معمولا نوردهی بسیار کوتاه تر از شاخه های دیگر عکاسی نجومی می باشد ( به علت نور نسبتا زیاد سطح ماه ).مگر در شرایط خسوف و یا هلال بسیار باریک ماه که میزان نوردهی کمی افزایش پیدا می کند.

عکاسی از خورشید
با استفاده از لنزهای تله و یا تلسکوپ و فیلترهای مخصوص

عکاسی از اختفاها
که شاید بشه جزو عکاسی از عمق آسمان به حساب بیان ولی تفاوت عمده ای که در این نوع عکاسی وجود داره زمان سنجی دقیق می باشد.

--------------------------------------------------------
ویژگی بارز عکاسی نجومی نسبت به دیگر سبک های عکاسی٬ پردازش نهایی عکس در نرم افزار می باشد.همانطور که ذکر شد در بیشتر موارد نوردهی طولانی مدت و تعداد فریم ها نیز بیش از یک عدد می باشد بنابراین عکاس می بایست برای بدست آوردن عکس نهایی به ویرایش و ترکیب فریم ها مسلط باشد در غیر این صورت نتیجه مطلوب حاصل نخواهد شد.

تقریبا از تمام عکس های نجومی هم داده های علمی استخراج می شود و هم جنبه زیبایی و هنری دارند. البته هستند عکس هایی که صرفا جنبه هنری داشته و یا عکسهایی که فقط برای استخراج اطلاعات علمی بوده و هیچ ارزش هنری برای یک بیننده عادی ندارند.
----------------
عکاسی از طبیعت یا Nature Photography

هدف از این سبک ثبت مناظر و عوارض طبیعی است به منظور نشان دادن زیبایی های آنها.سوژه این سبک می تواند درخت٬ دریا٬ کوه٬ کویر و ... باشد.
در عکس های این سبک نباید هیچ گونه اثری از انسان و یا ساخته های بشری باشد.به عنوان مثال اگر عکسی از کویر ثبت شود که رد پای انسانی بر روی شن ها باشد نمی شود آن را در این سبک قرار داد و می بایست در دسته بندی منظره قرار بگیرد.و یا عکسی از کوهستان با گله ای گوسفند در حال چرا که همین شرایط را دارد.
ولی عکسی از جنگل با حیوانات غیر اهلی جزو طبیعت به شمار می آید.
مزارع و یا باغاتی که توسط انسانها درست می شوند نیز نمی توانند در این دسته بندی قرار گیرند.
-----------------
عکاسی پرتره یا Portrait

پرتره سبکی است که همه ما با آن درگیر بوده و هستیم.از بدو تولد تا لحظه مرگ و حتی بعد از مرگ نیز پرتره ما زینت بخش مراسم یادبودمان خواهد بود!

در این سبک سوژه اصلی٬ انسان ( و یا حیوان! ) می باشد.
پرتره می تواند دست جمعی نیز باشد.
از نظر کادر بندی؛ پرتره چهره٬ پرتره نیم تنه و پرتره تمام قد جزو انواع پرتره می باشند.
از نظر نوع؛ پرسنلی٬ خانوادگی٬ هنری٬ سیاسی٬ تبلیغاتی٬ ...

عکاسی پرتره می تواند در فضای بسته و با نورپردازی مصنوعی انجام شود و یا در فضای باز و استفاده از نور طبیعی.نورپردازی در این سبک از عکاسی و یا استفاده صحیح از نور یکی از موثرترین عوامل در کیفیت عکس می باشد.

عکاس پرتره باید بتواند با استفاده از تجربه و مهارت خود٬ چهره واقعی سوژه را به تصویر بکشد ( و یا در مورد پرتره های تبلیغاتی و ... چهره ای که مد نظر خودش می باشد ) بنابراین بهتر است قبل از عکاسی کمی با سوژه در مورد زندگی شخصی و ... صحبت کند تا با روحیات وی آشنا شود.
معروف است یوسف کارش سرشناس ترین عکاس پرتره کلاسیک در جهان تنها عکس اخم کرده وینستون چرچیل نخست وزیر خنده روی انگلستان را بدین صورت گرفته که هنگام عکاسی انقدر با او صحبت کرد تا حوصله نخست وزیر خونسرد را سر برد.در این هنگام دست برد و سیگار برگ معروف او را از لبش برداشت این حرکت انقدر ناگهانی انجام داد که چرچیل نتوانست عکس العملی از خود نشان دهد و در یک لحظه که اخم بر چهره ی خنده روی او نقش بسته بود عکسش را گرفت.کارش معتقد بود که لبخند چرچیل ماسک ظاهری اوست و او سیاست مداری خشن است.
--------------------------------------------
عکاسی هنری یا Fine Art

در مورد این سبک اختلاف نظرهای بسیاری وجود دارد و ممکن است عکسی که از نظر یک نفر در این سبک قرار داشته باشد از نظر فرد دیگر نتواند Fine Art به حساب بیاید.

در این سبک هدف اصلی عکاس نشان دادن احساس و برداشت خود از یک سوژه مشخص می باشد و بنابراین Fine Art می تواند عکسی از یک منظره و یا ... باشد با این تفاوت که در این سبک عکاس با استفاده از مهارت خود در ثبت عکس و ویرایش٬ آن را طوری به بیننده نشان می دهد که گویای احساس خودش نسبت به آن است.
به عبارت دیگر می توان گفت رسالتی که یک عکاس در عکس خبری و مستند بر عهده دارد در مورد انتقال سوژه به همان شکل موجود٬ در این جا وجود ندارد و اگر عکاس با دیدن یک کوه به یاد یک حیوان بیفتد می تواند از زاویه ای از اون کوه عکس بگیرد و چنان ویرایش کند که بیننده به راحتی آن حیوان را ببیند!

بنابراین همان طور که از نام سبک مشخص است فقط جنبه هنری دارد و به هیچ وجه جنبه مستند ندارد.

از دیگر نکات حائز اهمیت در این سبک کیفیت پردازش نهایی عکس می باشد که در نتیجه بسیار اهمیت دارد.

---------------
عکاسی انتزاعی یا Abstract ( آبستره )

انتزاعی به مفهمومی ذهنی اطلاق می شود. آنچه به ذهن مرتبط است و از جهان ملموس به دور.خلق معنایی از امور عینی به کمک تصورات ذهنی که می تواند حاصل تجارب شخصی و یا علایق فردی باشد.
( لغت نامه دهخدا )

در عکاسی به سبکی گفته می شود که عکاس در آن جنبه خاصی از چیزی را به بیننده نشان می دهد که در عالم واقعیت امکان دیدنش غیرممکن و یا سخت می باشد.بوسیله حذف و یا کمرنگ کردن بعضی جنبه های اون سوژه و یا بزرگنمایی جنبه ای دیگر.
ساده ترین نوع عکس های انتزاعی٬ عکس سیاه و سفید برای نشان دادن جنبه ای خاص از یک سوژه است.
البته هر عکس سیاه و سفیدی آبستره به حساب نمی آید و هنر عکاس در خلق آبستره بسیار اهمیت دارد.
خلوت کردن کادر برای نشان دادن بخشی خاص از سوژه به بیننده.
استفاده لنز لنزهای بسیار واید و یا تله برای بر هم زدن پرسپکتیو و یا نشان دادن سوژه از زاویه ای که بیننده در حالت عادی امکان دیدنش را ندارد.
-----------
عکاسی مفهومی یا Conceptual photography

در این سبک٬ عکاس به دنبال خلق یک مفهوم توسط اثر خود است.عکس مفهومی بیننده را به تفکر وا می دارد.
استفاده اغراق آمیز از علائم و نشانه ها جهت رساندن مفهمومی خاص.
تقریبا عکس های همه سبک ها می توانند در صورت رساندن مفهومی خاص در این دسته جای بگیرند.
در بیشتر موارد ممکن است مفهوم های متعددی از یک عکس برداشت شود و این نقصی برای عکاسی مفهومی به حساب نمی آید.حتی گاهی برخی عکاس های این سبک به عمد اثری خلق می کنند تا برداشت های متفاوتی از آن شود.
در این میان هستند عکاسانی که برای اثر خود نام انتخاب نمی کنند تا بیننده اثر را بیشتر به تفکر وادارند.
-------------------
عکاسی مستند اجتماعی یا Social Documentary Photography

همانطور که از نام این سبک مشخص است٬ هدف عکاس به تصویر کشیدن موضوعی مستند که در جامعه اتفاق می افتد می باشد.در این سبک معمولا عکاس دخالتی در رویداد مورد ثبت ندارد و بدون صحنه آرایی انجام می شود.
بیشتر عکس های این سبک از عکاسان بنام معمولا محرومیت های اجتماعی و زندگی روزمره مردم محروم جامعه را نشان می دهد و بیشتر جنبه انتقادی دارد.
در این سبک می بایست عکاس بی طرف بوده و واقعیت را همانطور که هست به تصویر بکشد و از اغراق یا سیاه نمایی پرهیز نماید.
-----------------
عکاسی خبری یا Photojournalism

هدف اصلی از این سبک عکاسی خبر رسانی و یا به عبارتی به تصویر کشیدن خبر می باشد.
هر نوع خبری می تواند سوژه این سبک باشد٬ هنری٬ ورزشی٬ سیاسی٬ علمی و ...
در این سبک عنوان نقش مهمی دارد و می بایست طوری انتخاب شود تا به بیننده کمک کند داستان عکس را کشف کند و نباید عنوان طوری کنایه گونه بیان شود که ذهن بیننده را از واقعیت خبر دور کند.
گاهی در این سبک یک مجموعه عکس٬ یک خبر را به تصویر می کشند و یا به عبارتی یک داستان را لحظه به لحظه روایت می کنند.
بسیار عالی، فقط تو چند قسمت نوشته بشه، بهتره به نظر من
۱۷ بهمن ۱۳۹۱
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

مهارت ترکیب بندی

مهمترین عاملی که عکس شما را از یک عکس معمولی به یک عکس هنری تبدیل می‌کند، کادربندی است .
امروزه، دوربین‌های دیجیتال و نرم افزارهای ویرایشی ، کنترلهای پیشرفته‌ای روی نور و رنگ دارند . اما اگر موضوعات عکس با هم هماهنگ نباشد عکس های شما هیچگاه موفق نمی شوند . در این مقاله به شما نشان می‌دهیم که چگونه می‌توانید این کار را انجام دهید :
● عکستان را وادار به آواز خواندن کنید :
درست مانند یک موزیک‌دان که قطعات موسیقی را کنار یکدیگر می‌چیند و تصمیم می‌گیرد که کدام قطعات موسیقی باید با هم کار کنند، یک عکاس نیز باید با ضربات محکم و در جهت های گوناگون عکس های قوی بگیرد. زیرا دیدن یک صحنه از دید یک عکاس ، بسیار متفاوت از یک دید معمولی است.
این نوشته به شما کمک می‌کند تا دید خود را اصلاح کنید و یک ترکیب بندی قوی بیاموزید. شما با به کاربردن فنون بصری این نوشته، می‌توانید در یک فریم پیام خود را برسانید .
ما به شما استفاده از الگوها، حرکات، نقاط کانونی و عمق میدان را می آموزیم و همچنین چند مثال خوب از کارهای عکاسان بزرگ به شما ارائه می‌دهیم تا قوانین و تکنیک هایی را نشان دهیم که عکس هایتان را متمایز می‌سازد. جالب اینجاست که این نوشته علاوه بر این که قوانین کادربندی را به شما آموزش میدهد ، اعتماد به نفس شکستن این قوانین را برای ایجاد یک عکس زیباتر نیز به شما میدهد.
"عکس های مربع شکل تحرک کمتری نسبت به مستطیل شکل دارند. و به درد مناظر آرام می‌خورند .
رنگهای نرم، خطوط افقی متعدد و نقطه کانونی کوچک یک عکس آرام و ساده به وجود آورده اند"
▪ خطوط و اشکال
شما باید به چشمانتان دیدن خطوط و اشکال درون یک صفحه را بیاموزید . این ها قالب های بنیادی عکس شما هستند و هرکدام توانایی این را دارند که عکس شما را زیبا ساخته و پیام شما را برسانند .
مثلا خطوط افقی ، دقیقا مانند شخصی که در دوردست دراز کشیده است ، به عکس حس آرامش می دهند.
و خطوط عمودی ، مانند درختان و آسمان خراش ها، حس تحرک بیشتری به عکس می‌دهند. مخصوصا وقتی که عکس جهت تاکید در ارتفاع، با کادر پرتره گرفته شود.
... دیدن ادامه » از همه مهمتر، خط قطری است . این همان خطی است که نگاه بیننده را قطع می‌کند و آن را به سمت عکس می‌کشد. این خط می‌تواند عمق حرکت نگاه را بسازد و به یک صفحه مسطح زندگی بخشد .
▪ خطوط افقی
این خطوط، آرام ترین خطوط تصویر هستند و به عکس آرامش می‌دهند .
اگر خط افق را در مرکز و آسمان و زمین را به مقدار مساوی در کادر قرار دهید، عکس بی روح و خسته کننده‌ای به وجود می آید. اما این تمرین خوبی است که مهمترین عنصر عکس را بیابیم و خط افق را به گونه‌ای قرار دهیم تا بیشترین تاکید را روی آن عنصر داشته باشد . مثلا برای عکس گرفتن از یک غروب زیبا ، که پر از نورها و ابرهای خیره‌کننده است ، کافیست یک سوژه جالب را به صورت ضد نور در پایین کادر جا داده ، آنگاه خطوط افقی ( مانند خط یک موج شکن ) را به گونه ای قرار دهیم تا به عکس ریتم دهد. همین خطوط افقی می‌توانند سوژه یک عکس دیگر نیز باشند.
▪ خطوط عمودی
این خطوط، خطوطی قوی و پر تحرک هستند که با ترکیب آنها با خطوط افقی می‌توانیم به نتایج جالبی برسیم. وقتی که به خطوط عمودی فکر می‌کنیم ، ناخودآگاه به یاد درختان ، ساختمان ها و مردم می افتیم . اگر بخواهیم روی ارتفاع و عظمت آنها تاکید کنیم ، بهتر است که از کادر عمودی استفاده کرده و یا با انتخاب یک کادر افقی ، قسمت بالا و پایین خطوط عمودی را از کادر خارج کنیم .
▪ خطوط قطری
این خطوط جالب ترین و مهیج ترین خطوط کادر هستند و می توانند نگاه را به سرعت به محل سوژه درعکس حرکت دهند تا بیننده توجه زیادی به سوژه داشته باشد.
از دونیم کردن تصویر ، با عبور یک خط قطری از میان آن بپرهیزید، چون عکس تحرک خود را از دست میدهد . بهتر است بدون محدود کردن کادر عکس، یک خط قطری داشته باشیم که از کنار یک گوشه رد شود و به کنار گوشه دیگر عکس برسد.
"خطوط قائم ستون ها با منحنی بالای آن برخورد کرده و یک عکس قوی به وجود آورده است. دقت کنید که خط منحنی ، دقیقا از گوشه های عکس آغاز نشده و عکس را به دو نیمه تقسیم نکرده است"
▪ اشکال
برای سرزنده بودن بیشتر اشکال، از خطوط قطری استفاده کنید. یک مثلث، میتواند قالب جالبی برای عکس شما باشد. همچنین سه ضلع مثلث، یک عدد فرد به واژگان عکس شما اضافه می کند. [در این رابطه بعدا صحبت خواهیم کرد.]
به جای استفاده از اشکال مثلث شکل، می‌توانید با ترکیب کردن خطوط، یک مثلث بسازید. چهاروجهی ها مانند مربع و مستطیل، چون چهار گوشه کادر را عینا تکرار می‌کنند و هیچ تضادی وجود ندارد، کادر جالبی بوجود نمی‌آورند، هرچند که می‌توان با ترکیب آنها با خطوط قطری و یا مثلث ها، تصاویر جالبی به دست آورد .
همچنین با ترکیب کردن دوایر یا خطوط منحنی با خطوط صاف، می‌توان قدرت زیادی به عکس داد .
"در اینجا خط قطری، ما را از نقطه کانونی ( نزدیکترین آسیاب بادی ) به داخل عکس هدایت میکند تا دیگرآسیاب ها را نیز ببینیم"
● قانون یک سوم ها :
با اینکه گاهی اوقات نیاز است که سوژه در مرکز کادر قرار گیرد ، اما می‌توان با قرار ندادن سوژه در مرکز، چشم بیننده را اطراف عکس چرخاند و عکسی با تعادل بیشتر و قدرت بیشتر ایجاد کرد.
وقتی سوژه‌ای را در مرکز تصویر قرار می‌دهیم، چشم در مرکز تصویر نگه داشته می شود و عکس به نظر تخت می‌رسد. این کار دقیقا همان تکنیکی است که باید به کار برید تا یک تصویر انتزاعی بسازید و یا یک صحنه واقعی را معرفی کنید. اما می توانید به کادر بندی خود با انتقال زیرکانه نقطه کانونی، قدرت ببخشید .
یکی از پرکاربرد ترین قوانین برای جهت دادن به نگاه بیننده، قانون یک سوم هاست که قرن ها پیش توسط نقاش‌ها ابداع شده است و شما مطمئنا راجع به این قانون چیزهایی شنیده‌اید. فرض کنید عکس شما توسط دو خط عمودی و دو خط افقی به ۹ قطعه مساوی تقسیم شده است، با قرار دادن سوژه یا نقطه کلیدی عکس در نزدیکی نقاط برخورد این خطوط ( نقاط طلایی)، نگاه بیننده به سمت عکس هدایت شده و تصویر متعادل تری ایجاد می‌شود و شما تعجب می‌کنید که چگونه موضوع های کوچک در صحنه های بزرگ غالب خواهند بود .
"قرار دادن تپه ای که در حال آفتاب گرفتن است روی یکی از نقاط طلایی به این عکس نظم داده است.
ما دقیقا میدانیم که کجا را باید نگاه کنیم زیرا تمام عناصر عکس ما را به آنجا هدایت میکنند ."
▪ قوانین را بشکنید :
هر عکسی نباید از قانون یک سوم ها تبعیت کند، زیرا درین صورت شما خلاقیت خود را از دست داده‌اید.
گاهی لازم است که سوژه را در مرکز تصویر قرار ندهید تا نگاه در اطراف کادر حرکت کند. اما گاهی نیز، احتیاج است که سوژه را در مرکز کادر نگه دارید تا چشم بیننده در مرکز تصویر نگه داشته شود.
فرض کنید که شما به سفری سیاحتی رفته‌اید و ناگهان یک شیر به سمت شما می‌آید، با قرار دادن شیر در مرکز تصویر ( به دلیل اینکه از نقطه فکوس مرکزی استفاده کرده اید ) تمام تحرک عکس را گرفته اید. اما اگر شیر مستقیما به سمت شما نگاه می کند، قرار دادن شیر در مرکز تصویر میتواند زیبا باشد.
"اگر چه در این تصویر سنگهای پیش زمینه حکمفرمایی میکنند، اما قرار دادن هوشمندانه و دقیق ساختمان در نقطه طلایی و صبر کردن برای ایجاد نور مناسب در محیط ، یک عکس زیبا و عالی به وجود آورده است."
"اگرچه سوژه در مرکز این تصویر قرار دارد، اما حالت سوژه به یک سمت فریم متمایل شده است. اشکال و خطوط جالب روی لباس چشم را به سمت کادر حرکت میدهد."
▪ کلوز آپ ها :
قانون یک سوم ها برای هر موضوعی می تواند صادق باشد و محدود به مناظر طبیعی نیست و میتوان از آنها برای گلها ، چهره ها و تصاویر ماکرو نیز استفاده کرد .
"باوجودی که عکس گل ، قانون یک سوم ها را رعایت نکرده است، اما با قرار دادن سوژه در مرکز عکس، یک تصویر متعادل به وجود آمده است . نشانه های قرمز رنگ، چشم را به سمت نقطه کانونی هدایت میکنند."
▪ ازخطوط استفاده کنید :
خطوط ، نورها و الگو ها ابزاری هستند که چشم بیننده را به جایی که عکاس می‌خواهد هدایت میکنند پس استفاده از آنها را برای افزایش قدرت عکس بیاموزید .
خطوط قطری در این گونه موارد بیشتر کمک می‌کنند، مخصوصا وقتی که یک خط کوتاه در یک تصویر با یک خط بلند در جهت دیگر تصویر برخورد نماید. به علاوه اینکه خطوطی که نگاه را به سمت سوژه اصلی عکس می‌کشاند ، عکس را نیز از حالت سکون خارج می سازند .
به هنگام غروب ویا صبح زود میتوانید ببینید که مناظر طبیعی چگونه استعدادهای خود را به عنوان یک سوژه بروز می‌دهند. یک تپه در نور گرم و روشن که در خارج مرکز تصویر در برابر یک پس زمینه سرد و پر سایه قرار دارد، نگاه را شیفته خود میکند.
"عکاس با قرار ندادن تابلوی راهنمایی در مرکز تصویر و استفاده از خطوط قطری پله ها جهت هدایت کردن نگاه به سمت نقطه کانونی، تاکید ویژه ای روی محل تونل کرده است."
1
سپاس
۰۶ بهمن ۱۳۹۱
ممنون از اطلاعات خوبی که دادین
۰۵ خرداد ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
باور کن فـرق زیادیسـت بین کـم آوردن با کـوتاه آمـدن!!!

از: ناشناس
شبیه بادبادکی که به قصدِ خودکشی بال هایش را چیده و باد لعنتی

رهایش نمی کند میانِ درگیری آسمان و زمین کم آورده اَم..!


کم آورده ام...
۲۲ دی ۱۳۹۱
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
چطور از یک بنا عکاسی کنیم؟:

در عکاسی از بنا می‌توانید با فاصله گرفتن از سوژه از لنز تله استفاده کنید تا پرسپکتیو را به صورت فشرده‌تر نشان دهید.

فرمول ثابتی نمی‌توان برای عکاسی از بنا در فصول مختلف داد و یا این که گفت فلان فصل بهتر از دیگر فصول است اما در عکاسی از بنا به آب و هوا هم توجه کنید. بعضی از ساختمان‌ها در بعضی فصول زیباترند



در ساختمان‌هایی که با یک مجسمه تزئین شده‌اند ثبت دقیق سایه‌ها مهم تر است.

مسیر حرکت چشم در عکاسی از بنا اهمیت ویژه‌ای دارد. کادرتان از جایی قطع نشود که چشم به دنبال ادامه مسیر می‌گردد.



کادر در کارد اصلاحی است در عکاسی که در آن سوژه مورد نظر کمی دورتر در کادری دیگر قرار می گیرد. این روش در عکاسی معمولا برای اینکه بتوان بُعد و حجم بنا را در تصویر نشان داد و ترکیب‌بندی‌های جالبتری ایجاد کرد استفاده می‌شود ولی از آنجایی که به کررات مورد استفاده قرار گرفته است در حال حاضر کمی از مد افتاده است.برای به کارگیری این تکنیک احتیاج به عمق میدان بیشتری دارید بنابراین زمانی که نور کمی در محیط وجود دارد وجود سه پایه کمی ضروری است.

... دیدن ادامه »

برای عکاسی از فضاهای عمومی مانند میدان‌ها توجه داشته باشید انتقال حسی که در محیط وجود دارد نیز به اندازه کادربندی صحیح اهمیت دارد. سعی کنید زاویه‌ای را انتخاب کنید که کاربری آن فضا را نیز نشان دهد.



علاوه بر نمای کلی، جزییات قابل توجه بنا از قبیل نقش و نگارها، کاشی‌کاری‌ها و تزیینات روی دیوارها موضوع‌های خوبی برای عکاسی معماری تلقی می‌شود. استفاده از نور مایل به ویژه برای عکسبرداری از نقوش برجسته و کنده‌کاری شده و همچنین درهای حجاری‌شده برای تأکید بر برجستگی‌ها و نقوش آنها ایده‌آل است
سپاس از اطلاعاتی که در اختیار میذاری دوست عزیز
۲۴ دی ۱۳۹۱
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
3 نکته مهم در مورد عکاسی از برف

عکس برداری از برف کار بسیار جذاب و هیجان انگیزی است. روزهای برفی فرصت های محدود و کم تکراری هستند که باید به خوبی از آن ها استفاده کرد. عکاسی در این روزها نیاز به مهارت خاصی دارد، مثلا توانایی کنترل بازتاب های تابش خورشید که از برف به سوی دوربین تابیده می شود و یا تنظیم سرعت شاتر. با خواندن این مقاله می توانید مطالب جدیدی در مورد نحوه عکس برداری در روزهای برفی یاد بگیرید.

1. فاصله کانونی مناسب

فاصله کانونی که برای لنز بکار می برید تاثیر خود را در نتیجه نهایی کار نشان می دهد. هر چه این فاصله بیشتر باشد، صحنه را بیشتر متراکم می کند و افکت های پرسپکتیو را کاهش می دهد. این در هنگام عکس برداری از پولک های برف کارایی خوبی دارد و در تصویر شما حس لایه لایه ایجاد می کند. اگر شدت بارش برف خیلی زیاد نیست و می خواهید این حس را در عکس ایجاد کنید که شدت بارش زیاد است، یک فاصله کانونی زیاد می تواند پولک های برفی را نمایش دهد که 50 یا 100 فوت دورتر به زمین می ریزند. البته این به توانایی و قدرت دستگاه دوربین شما بستگی دارد. فاصله کانونی بیشتر، باعث ایجاد لایه های برف بیشتر می شود. به یاد داشته باشید که وقتی از فاصله کانونی زیاد استفاده می کنید باید depth of field یا عمق میدان را کاهش دهید. به عبارت دیگر شما لایه ای از پولک های برف را در فوکوس تند و شدید، با لایه هایی که در جلو و پشت به طور متناوب و خارج از فوکوس یا وضوح می بارند را بدست می آورید، که این گاهی باعث ایجاد افکت bokeh می شود. از سوی دیگر، یک زاویه فراج باعث اغراق آمیز شدن فواصل می شود، اما در همین زمان میزان depth of field یا عمق میدان را افزایش می دهد. اگر برای عکس برداری از پولک های برف از یک زاویه فراخ و و کاملا باز استفاده کنید و سرعت شاتر نیز کم باشد، شما می توانید یک لایه زیبا از پولک های برف را در عمق بدست آورید. در نهایت این تمرین است که باعث افزایش کنترل شما در هنگام عکس برداری می شود. به همین دلیل پیشنهاد می کنیم به تنظیمات و نحوه کار با دوربین توجه بیشتری داشته باشید تا ببینید چطور می توانید از آن به نحو احسن استاده کنید.



2. دریچه دیافراگم مناسب

هنگام عکس برداری از برف مثل عکس برداری از هر سوژه دیگر، تنظیمات دریچه دیافراگم نقش مهمی بازی می کند. هر چه دریچه دیافراگم بزرگتر باشد در نتیجه عمق میدان کم عمق تر و سطحی تر است. به عبارت دیگر، اگر دوست دارید عکسی با افکت bokeh داشته باشید دریچه دیافراگم را بزرگ کنید. برعکس، اگر می خواهید عمق میدان بیشتر باشد از دریچه دیافراگم کوچک مثل f/11 استفاده کنید. همان طور که در بالا گفته شد یک لنز پهن به آن اضافه کنید.



دریچه ... دیدن ادامه » دیافراگم کوچک برای وضعیت های خاص مثل یک کولاک کارایی خوبی دارد. به هر حال باید این نکته را به یاد بسپارید که استفاده از دریچه دیافراگم کوچک می تواند به این معنی باشد که شما به یک سرعت شاتر کم و یا ISO بالا برای نور دهی مناسب نیازمندید.

3. سرعت شاتر مناسب

هنگام عکس برداری از ریزش برف سرعت شاتر تاثیر بسزایی روی تصویر شما خواهد داشت. سرعت کم شاتر باعث می شود پولک های برف مات تر به نظر برسند. شما می توانید با استفاده از یک نوردهی طولانی و دریچه دیافراگم کوچک برای ایجاد رگه هایی در پولک های برف، این افکت را عمدا ایجاد کنید. از سوی دیگر اگر بخواهید دانه های برف واضح و شفاف دیده شوند سرعت شاتر را زیاد کنید.



http://persiangfx.com
خیلی خوبه که مطالب ارزشمند عکاسی قرار می دهید، ممنون مرجان خانم
۱۴ دی ۱۳۹۱
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
عکاسی در خارج از محیط بسته:

اولین تکنیک نورپردازی در خارج از محیط بسته، کارکردن اطراف خورشید است. به این معنی که در هنگام عکاسی، سوژه مورد نظر نباید در مقابل نور خورشید قرار گرفته باشد بلکه وضعیت مکانی عکاس و دوربین باید به گونه ای باشد که خورشید در پشت سر عکاس قرار گیرد. وجود خورشید در پشت سر عکاس موجب می شود که نقش نور اصلی را در عکاسی بازی کند. اگر شرایط محیط به نحوی باشد که نتوان به این شکل عمل کرد در نتیجه بهتر است به منظور جلوگیری از ایجاد سایه از فلاش اجباری استفاده شود. به افراد مبتدی و تازه کار توصیه می شود که در وسط روز در خارج از محیط بسته به هیچ وجه عکس نگیرند. وسط روز درست زمانی است که خورشید در بالاترین نقطه قرار می گیرد و این امر موجب تولید سایه ای شدید روی سوژه خواهد شد. در شرایطی که مجبور به عکس گرفتن در این زمان هستید، توصیه می شود ... دیدن ادامه » برای تاباندن نور روی سوژه از منعکس کننده یا برای کم کردن شدت نور از یک چتر استفاده کنید. در روزهای آفتابی به نور پشت، نیازی نیست و به منظور ایجاد نور فرعی در محیط از یک منعکس کننده استفاده می شود. در روزهای ابری روشن یک نور تلطیف شده بدون سایه وجود خواهد داشت، این شرایط بهترین شرایط برای گرفتن عکس خواهد بود و عکس زیبایی را ارایه خواهد داد. یک ساعت بعد از طلوع آفتاب و یک ساعت قبل از غروب آفتاب در نظر عکاسان حرفه ای به "ساعت طلایی" مشهور است. غروب و طلوع خورشید هر کدام به نوعی متفاوت، نور طبیعی را به عکس می تابانند. عکاسی در این دو زمان به عکاس اطمینان می دهد که نور مناسب به سوژه تابیده شده است و نگرانی در خصوص نتیجه نهایی وجود نخواهد داشت. در این دو زمان به دلیل طول موج های بلند خورشید که لطیف و گرم هستند پوست افراد، روشن تر و زیباتر به نظر می رسد بنابراین جلوه ای زیبا در عکاسی خواهند داشت. برای بهتر شدن عکس تنها باید به این نکته توجه داشت که سوژه در مقابل نور خورشید قرار نگرفته باشد.در عکاسی همیشه باید به نکاتی که در خصوص کنتراست وجود دارد توجه داشت و در شرایط مختلف آن را در نظر گرفت. در برخی شرایط این امکان وجود دارد که نور مناسب برای سوژه یا محیط وجود نداشته باشد، در چنین شرایطی برای جبران چنین نقصی بهتر است که از سه پایه و شاتر با سرعت پایین استفاده شود. سه پایه باعث ثابت ماندن دوربین و مانع تار شدن تصویرها می شود. اگرچه سرعت پایین شاتر تا حدودی کمبود نور محیط را جبران می کند و عکس باکیفیتی را ارایه می دهد اما برای شرایط کاملا تاریک به طور حتم کارایی نخواهد داشت. به منظور بهتر شدن کیفیت عکس می توان از مود سایه که در برخی دوربین ها وجود دارد برای ایجاد یک عکس هنری و با کیفیت استفاده کرد.

*
با سلام و خسته نباشید خدمت شما خانم رخشانی فر میخواستم بدونم این نوشته ها را از کدام سایت جمع اوری کرده اید؟
۰۲ دی ۱۳۹۱
فکر میکنم با گذاشتن حداقل یک نمونه عکس برای هرکدام از این نوشته ها که مربوط به "عکس" میباشد، منظور شیواتر بیان میشد! وحتی احتیاجی ب توضیح اضافی نبود.
باتشکو
۰۴ دی ۱۳۹۱
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کمپوزیسیون یا همچینی در عکاسی به چه معناست?

آنچه از پنجره دوربین می بینیم عکس نهایی ما را تشکیل می دهد. آیا اجزای عکس ما با دقت کنار هم چیده شده اند؟ کمپوزیسیون یا همچینی در عکس را می توانیم به دستور زبان تشبیه کنیم. اگر کلمات ما با نظم در کنار هم قرار بگیرند، بیان ما روشن و مفهوم خواهد بود.

رابطه بین اجزای عکس، کمپوزیسیون عکس را می سازد. این رابطه باید چنان باشد که منظور ما را از گرفتن عکس به روشنی بیان کند. مرکز عکس همیشه بهترین محل برای قرار دادن موضوع نیست. با حرکت دادن دوربین می توانیم بهترین کمپوزیسیون را کشف کنیم
امیرهوشنگ فیروزابادی این را خواند
محمّـدمهـدی ندّاف، Ali Ir و رعنا جمالی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نور، مهم ترین عامل در عکاسی:

کلمه فتوگرافی در زبان انگلیسی یعنی "نگاشتن با نور". نور مناسب می تواند به عکس ما جان ببخشد و بالعکس...با این وجود، نور مستقیم سایه روشن های تند و ناخوشایندی در عکس ایجاد می کند. برای گرفتن عکس، نور غیرمستقیم بهترین است و رنگ ها را نیز زنده تر می کند.روزهایی که ابر نازکی تندی نور خورشید را در آسمان می گیرد، صبح های زود و عصرها بهترین اوقات برای عکاسی هستند. یادمان باشد که نور باید بر سوژه عکس ما بتابد و نه بر دوربین
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
معرفی مکتب های عکاسی

انواع مکتب های عکاسی:

در مورد سبک‌ها و دوره‌های هنری و تاریخی زیانبارترین فرضیه این است که گمان کنیم مجموعه قوانین ثابتی وجود دارد که به کمک آن بتوان هنر را از غیر هنر تشخیص داد و بر اساس همان قوانین ارزش و منزلت هر اثر هنری را به دقت درجه بندی کرد.



خواص مطلق هنر بر آدمی پوشیده مانده است و هیچ کس نمی‌تواند مستقل از تاثیر زمان و محیط درباره آثار هنری داوری کند. تعریف هنر به همان اندازه دشوار است که تعریف وجود آدمی.اثری را که صرفا با کمال مهارت و کوشش و تکنیک ساخته شده است نمی‌توان هنر دانست، مگر آنکه جهشی از تخیل در آفرینش آن به کار رفته باشد.میکل آنژ درباره روش کار خود می‌گوید:" آزاد ساختن هیکل آدمی از مرمری که آن را در خود زندانی کرده است".هرکس می‌تواند خود را بالقوه هنرمندی تصور کند. آنچه هنرمندان واقعی را از یکدیگر متمایز می‌سازد آرزوی " جست‌وجو کردن " نیست، بلکه استعدادی اسرار آمیز به " یافتن" است. اصالت همان چیزی است که هنر را از صنعت متمایز می‌سازد. اصالت همیشه نسبی است و اثر هنری کاملا اصیل وجود ندارد. در حقیقت به هیچ هنرمندی نمی‌توان روش آفرینندگی را آموخت، بلکه فقط می‌توان به وی تعلیم داد که چگونه در میان هیجانات و تجربیات آفرینندگی، راه خود را پیدا کند.در عصر امروز که همه ارزش‌ها مورد تردید قرار گرفته اند، پژوهنده خود را با نوع تازه‌ای از پیوستگی مواجه می‌یابد، یعنی جریانی مداوم از نهضت‌ها و ضد نهضت‌ها. این "گرایش‌ها" که در زبان‌های اروپایی با واژه‌هایی ختم شده به پسوند "ایسم" (ism ) قالب معنی می‌پذیرند، مرزهای ملی و نژادی و ترتیب تاریخی را در می‌نوردند و به جای آنکه هر یک مدتی دراز در مکانی معین حکومت کنند، با انگاره‌هایی سخت متغیر بر ضد یکدیگر به رقابت بر می‌خیزند و یا در هم جذب و مستهلک می‌شوند. بنابراین، آوردن سبک‌ها بیش‌تر بر اساس نهضت‌ها خواهد بود تا کشورها . تنها از این راه می‌توانیم اثبات کنیم که در پژوهش خود این واقعیت را به رسمیت شمرده‌ایم که "هنر نوین" با وجود تمامی ‌اختلافاتش به اندازه "علم نوین" جنبه بین‌المللی دارد. در این گزارش به بررسی سبک‌ها و شیوه‌های عکاسی خواهیم پرداخت.



● عکاسی کوبیستی



کوبیسم ... دیدن ادامه » با همزمان کردن نقاط دید مختلف، یکپارچگی قیافه اشیا را به هم می‌زند و به جای آن شکل تجریدی (آبستره) را ارایه می‌کند؛ بدین معنا که عکاس کوبیست اشیا را در آن واحد از زوایای مختلفی می‌بیند، اما تمامی تصویری را که دیده است به ما نشان نمی‌دهد، بلکه فقط عناصر و اجزایی از آنها را انتخاب و روی سطح دو بعدی تصویر می‌نمایاند. از این روست که یک اثر کوبیستی، مغشوش، درهم و غیر طبیعی جلوه می‌کند. بنابراین عکاس کوبیست که دیگر در بند یک نقطه دید واحد(مانند عکاسی رئال) نیست، می‌تواند هر شیئی را نه به عنوان یک قیافه ثابت بلکه به صورت مجموعه‌ای از خطوط، سطوح و رنگ‌ها ببیند و با ترکیب این ابعاد عکس کوبیستی ارایه کند.



● سمبولیسم در عکاسی





عکاس سمبولیست قواعد و ساختار طبیعی درون کادری را به هم می‌ریزد تا معنایی را با استفاده از نماد به مخاطب القا کند؛ مثلا نشان دادن ساعت در گوشه‌ای از یک کادر در معنای گذر عمر و زمان، یا به کارگیری نمادهای شناخته شده‌ای مانند صلیب، برگ زیتون و یا حتی استفاده از بناهای خاص معماری شناخته شده برای بیان یک مکان خاص(میدان آزادی به عنوان نماد شهر تهران یا برج ایفل نماد پاریس. عکاس سمبولیست قوانین را در هم می‌شکند.



● ناتورالیسم





طبیعت گرایی که زمزمه‌های آن در نیمه دوم قرن نوزدهم به گوش می‌رسید، اصطلاحی در تاریخ هنر و نقد هنری برای توصیف سنخی از هنر است که در آن، طبیعت بدان گونه که به نظر می‌آید، بازنمایی می‌شود. در این تعریف که بیش‌تر از جنبه صوری اعتبار دارد، طبیعت گرایی مفهومی متضاد با چکیده نگاری است. اگر هنر کلاسیک یونان را جلوه کامل طبیعت گرایی تلقی می‌کنند و هنر رنسانس ایتالیایی را تجدید حیات آن می‌دانند، بر اساس چنین استدلالی است که در هنرهای نامبرده، اثر هنری همانند آیینه‌ای زیبایی طبیعی را بازمی‌تابد. در این معنا، طبیعت گرایی با آرمان گرایی تناقضی ندارد، حال آنکه مفهوم ناتورالیسم به لحاظ فلسفی و چون یک "روش هنری" خلاف این است. اصطلاح زیبایی شناسی طبیعت‌گرایانه، به نظریه‌ای فلسفی مربوط می‌شود که از اثبات‌گرایی سده نوزدهم ناشی شده و در نظریه ادبی "امیل زولا"( نویسنده فرانسوی) به اوج رسیده است. در این نوع زیبایی شناسی، روش‌های علمی مشاهده واقعیت به کار گرفته شد. ناتورالیست‌های نیمه دوم سده نوزدهم بر طبق برنامه ای مشخص و با نوعی بی طرفی و فاصله گزینی، رونگاشتی از جهان و زندگی پیرامون خود ارایه می‌کردند و غالبا از پرورش دنیای خیال، از باور به آنچه که ملموس و محسوس نیست، از کاویدن معنای نهفته در چیزها، از تقلیل جنبه‌های ناخوشایند و پیش پا افتاده و پس رونده و خشن زندگی امتناع می‌جستند. این نگرشی متضاد با آرمانگرایی و واکنشی در برابر رمانتیسم بود.اصطلاح ناتورالیسم به مثابه مکتبی خاص در نقاشی، نخستین بار درباره پیروان "کارواجو" به کار برده شد.





بنا به نظر طبیعت گرایان، وراثت و محیط، تعیین کننده اصلی تقدیر انسان هستند. فرق این مکتب با رئالیسم در این است که در آثار رئالیستی انسان همیشه از محیط پیرامونش مهم‌تر بود، اما درناتورالیسم اهمیت انسان از اهمیت اشیا بیش‌تر نیست.



● امپرسیونیسم در عکاسی





عکاسان در این سبک، معتقد به نوعی مبانی زیبایی شناسی تصویری در هنر عکاسی بودند. به طورکلی، امپرسیونیست‌ها اعتقاد داشتند که ریتم فیلم و عکس دارای قدرتی است که می‌تواند برانگیزاننده رویا باشد و این رویاگونگی در عکس‌هایی به این شیوه با دخل و تصرف عکاس نمود عینی پیدا کرد.در دوران رواج این سبک در عکاسی، مشخصات ظاهری خاصی بروز کرد، از جمله ریتم تصویری نرم و نگرش ایجازی به اشیا. هدف اصلی در این سبک، به وجود آوردن نظم نبود، بلکه هدف رسیدن به افکار و احساسات موجود، ولی نادیدنی بود.



● عکاسی رمانتیسم



این سبک در عکاسی با تمامی ویژگی‌های ذکر شده در ادبیات و نقاشی نمود پیدا کرد، البته هیچگاه مانند ادبیات یا موسیقی یا مانند امپرسیونیسم، به صورت سبک جداگانه‌ای تجلی نیافت. فیلم‌هایی با مضمون "عشق و احساس و تخیلات احساسی" همه در دسته رمانتیک‌ها جای می‌گیرند. نمود این سبک در عکاسی که به تمامی ویژگی‌های سبک رمانتیک وفادار مانده، ثبت لحظات عاشقانه، احساسی و لطافت گرایی با نورپردازی‌های طبیعی و ملایم، به طوری که القا حس درونی و عاشقانه برای مخاطب باشد، در فریم‌های عکاسان رمانتیک تجلی یافت. حتی ثبت لحظات عاطفی برگرفته از طبیعت (عکس‌هایی از غروب خورشید و ماه، امواج دریا و...) جزو عکس‌های رمانتیک طبقه بندی می‌شوند
امیرهوشنگ فیروزابادی این را خواند
محمّـدمهـدی ندّاف و رعنا جمالی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
عکس در ادبیات فارسی:

زنده یاد هانری ماسه از ایران‌شناسان نسل گذشته تنها کسی است که افزون بر آشنایی کامل با ادب فارسی به خلقیات و هنرهای عامیانه ی ایرانیان نیز توجه بسیار داشت. کتاب «اعتقاد و عادات ایرانیان»Croyances et coutumes Persanes,Paris 1938 حاصل نخستین آشنایی نزدیک و دلبستگی او به مردم این سرزمین بود. پس از آن در طی نیم‌ سده کوشش و با انتشار « تمدن ایرانی » و « منتخبات نظم و نثر فارسی » و ده‌ها مقاله ی کوتاه جهانیان را بیش از پیش با شگفتی‌های تمدن و ادب ایران آشنا کرد، ولی هرگز از مردم بازار و روستاها نیز غافل نشد و یکی از آخرین کارهای او در این زمینه مقاله‌ای به عنوان: Imagerie popoulaire de I'Iran است که در مجله ی آر آزیاتیک جلد پنجم – بخش ۳ - سال ۱۹٦۰ به چاپ رسیده است و ما برای معرفی بیش تر این زبان دان و ایران‌شناس بزرگ برگردان فارسی آن را در پایین می آوریم.

در سده ی نوزدهم میلادی در ایران برای انتشار چند روزنامه چاپ خانه‌ای تأسیس کردند که در واقع دستگاه چاپ سنگی (لیتوگرافی) بود. تا آخرین سال های این سده این روش برای چاپ روزنامه، نشریات عامیانه و متن‌های ادبی و علمی به کار می‌رفت . برخی از این کتاب ها که به دقت لیتوگرافی شده با هنرهای عامیانه ایران بستگی دارد، چه گروهی از سازندگان تصویرهای آن ها به ویژه میرزاحسین از خلقیات معاصران خود الهام می‌گرفتند. برای مثال، من چاپ زیبای هزار‌و‌یکشب (۱۲۷۳) مجموعه ضرب‌المثل‌ها (۱۲۷۳) و اسکندرنامه منظوم (۱۲۷۴) (۱) را نام می‌برم .

مشاهده واقع‌جویی و ظرافت خطوط چهره‌های شاگردان و معلم و نظم مجلس که صفحه ی مقدمه ی کتاب «تعلیم نوآموزان» مصور کرده است، مجالس مینیاتورهای قدیمی و صحنه ی شاه زاده و در‌باریان را به خاطر می‌آورد. (نمونه - پوپ - بررسی هنر ایران نقشه ۸۷۰ و ۹۹۷ و مینیاتورهای کتاب خانه ی سلطنتی ایران - یونسکو – یرگ های ۲۴ و ۲۷ - ساکیسیان - مینیاتورهای ایرانی تصویر ۴۵ ). تصویرهای هزارویکشب واقع‌جویی و تفنن را با هم در بردارد، صحنه ی زفاف آن، جامه و اثاثه زنان را به دقت نشان می‌دهد. در صحنه ی جنگ سواران که یک داستان قدیمی را مصور می‌کند، سلاح های جنگ جویان مسلمان ( تیر و گرز و خود ) روح مینیاتورها را زنده می‌کند و جامه ی فرنگیان که احتمالن نقاش از دیدن تابلو یا گراور (و یا ملاقات نمایندگان سیاسی) خارجی الهام گرفته است، در برابر آن قرار دارد. اما در‌باره ی اسب سحرآمیز که در بالای سر لشکریان پرواز می‌کند به مینیاتوری که حضرت محمد را سوار بر براق در حال معراج نشان می‌دهد می‌اندیشم ( پوپ - نقش ۸۹۷ ) - و کوه ها و ابرها نیز بی‌شباهت به آن چه که در مینیاتورهای قدیمی آمده است نیست.

اکنون تنها نسخه‌های خطی کتاب های تجملی هستند که در کتاب خانه‌ها نگه داری می‌شود ولی کتاب های کوچک عامیانه که کم‌و‌بیش به چاپ سنگی شده و با تصویرهایی مصور است و دوره‌گردان به عابران عرضه می‌کردند بسیار کم به کتاب خانه‌ها راه یافته‌اند.

شمایل‌های مذهبی نیز در کتاب خانه‌ها بسیار کمیاب است. این نقاشی‌ها را نخست لیتوگرافی و سپس رنگ می‌کردند و هنگام سالگرد مرگ فرزندان پیامبر در برابر دید سوگواران قرار می‌دادند - می‌دانیم که پس از مرگ بانی اسلام مساله ی خلافت وی جامعه ی مسلمانان را تجزیه کرد. گروهی خلیفه ی انتخابی می‌خواستند و برخی دیگر هوادار خلیفه‌ای از فرزندان (محمد) بودند یعنی این سمت را نخست از آن شخص داماد وی و سپس یکی از پسران او می‌دانستند که همگی پایان غم‌انگیزی داشتند. ولی شیعیان هوادار آنان در برابر اسلام سنتی، شریعت و امتی ساختند که تأثیر به سزایی در سرنوشت جهان اسلام داشت. تا سده ی شانزدهم میلادی که شیعه‌گری مذهب رسمی ایران شد، بدین‌طریق بود که نقاشان نقاشی مجالس شهدا را می‌ساختند (که متأسفانه نمونه ی کار آنان به‌کلی از میان رفته است) و هنگام عاشورا در برابر جمعیت قرار می‌دادند. پس از آن چاپ سنگی شمایل سنتی علی و فرزندان او را (به ویژه حسین و غیره) در دسترس مردم قرار داد. گرچه عقاید مذهبی بر اساس متن‌های قابل بحث، تصویر‌سازی را لعن شده کرده است.

ولی در‌باره نقش‌سازی غیرمذهبی مدارکی در مجموعه ی کتاب های کوچکی که آن ها را بر حسب موضوع می‌توان به چند گروه تقسیم کرد، دیده می‌شود: ماجراهای قهرمانی خیالی ( زریر و خزای ۱۲٦٦ ) - ( خسرو دیوزاد ۱۲۷۳ ) - ( داستان های رستم چاپ ۱۲۷۳ ) – داستان های اخلاقی ( زاهد ‌و ‌لوطی چاپ ۱۲۷۵ ) – داستان های فکاهی (جولاء و نجار چاپ ۱۲۷۵ ) - ( خاله سوسکه سلیم جواهری و چهار درویش بی‌تاریخ چاپ) – داستان های عاشقانه (ورقا و گلشاه - ۱۲۸۲و غیره ) – داستان حیوانات (موش و گربه - ۱۲۹۸ ) - حکایت روباه (۱۳۰۱) - ( گرگ و روباه بدون تاریخ ) بر این گروه نوعی ادبیات که در اروپای قرون وسطا مرسوم بوده و در ایران همیشه رواج داشته است نیز باید افزود مناظره که در طی آن دو حیوان یا دو چیز ( پرچم و پرده – کمان و چوب چوگان و غیره ) در حال رقابت در آمده و هر یک به زبان کم‌و‌بیش شاعرانه امتیازهای خود را می‌شمارد – جزوه ی کوچکی به نام کاسه و قلیان (چاپ ۱۳۰۰ ) از این گروه است - در این جزوه تصویرهای فراوانی از این دو چیز است .

با بررسی چند نمونه ی مشخص از این جزوه‌ها به حسب تاریخ، باید چند نقشی از آن ها را به خاطر سپرد – قدیم ترین این کتاب ها زریر و خزای و یک تصویر آن سواران را نشان می‌دهد که خود به سر دارند و به گرز و شمشیر مسلحند و در طرف دیگر شمایل (محمد) سوار بر یراق است که به سوی آسمان می‌رود - پیغمبر نیز بنابر قراردادهای هنرمندان شیعه نقاب بر چهره دارد. جزوه ی جالبی است چه در آن تقلید ناشیانه ( و احتمالن همراه با نفوذ اروپایی در طراحی) مینیاتورهای قدیم دیده می‌شود و این تقلید در نقش‌های عامیانه کم‌کم از میان می‌رود. جزوه ی رستم‌نامه – شرح ماجراهای قهرمانی ایران نیز در دست است که ربع سده پس از جزوه ی بالا می‌آید ۱۲۹۲ – که دارای تصویرهایی مشابه ولی از نظر فنی و ابداع ضعیف تر از جزوه ی پیشین است.

درباره ... دیدن ادامه » ی نقش دیو به نظر می‌رسد که ایرانیان از زمان های خیلی قدیم یعنی از آن هنگام که مذهب باستانی آنان، جهان سفلا را محل شیطان و ارواح خبیثه می‌دانست، هر‌ گونه تفننی را برای ابداع نقش این موجودات کم‌و‌بیش دیومانند، آزاد دانسته‌اند: برخی به شکل حیوان های خیالی (برای مثال جنگ میان انسان و دیوان - هزارو‌‌یکشب ) پاره‌ای دیگر به هییت ملایک (در تصویرهای سلیم جواهری به شکل موجود غول‌آسای نیم‌حیوان و نیمه‌انسان است) و یک نوع پولی فم (۲) که انسان او را کور کرده است. گاهگاهی نیز به صورت ابلیس شاخ دار ابلق است (مقایسه کنید با گروه دیو و حیوان های خیالی که شوستر در کتاب مینیاتورهای ایرانی اسلامی - جلد ۲ - نقشه‌های ۹۲ - ۱۷۲ و ۱۹۷ آورده است).

گروه دیگر دیوهایی که بر دیوار حمام‌ها نقش می‌کردند تا ارواح خبیثه‌ای را که در این جاهای گرم و تاریک رفت‌و‌آمد می‌کردند بهراسانند - ( هانری ماسه اعتقاد و عادات ایرانیان برگ ۳۵۲) ولی می‌توان اژدهای بالداری که کتاب چهار درویش را زینت کرده است، تقلید ناشیانه ی یک مجلس نقاشی شاهنامه فردوسی دانست که زد‌‌و‌خورد انسان و غول را نشان می‌دهد – و سرانجام گروه دیوهایی که هییت انسان را دارند، در جزوه ی اسکندرنامه دیده می‌شود - مؤلف این داستان منظوم ناشناس است و در واقع افسانه تغییر مکان داده ی "پرسه" (۳) است و به هییت یک جنگ جوی عرب در آمده است (مانند تصویر هزارو‌یکشب ) و یک "آنرومد" (۴) که جامه ی رقاصان ایرانی را در سده ی نوزدهم در بر دارد آزاد می‌کند – شیوه ی ساختن قطعه سنگ‌ها ‌بی‌شباهت به برخی از مینیاتورها نیست ( نمونه ی – پوپ – نقشه ۸۵۷ ب –۸٦۹– ۸۹۷– و ساکیسیان تصویر ۱۲۷ و چوکین نقاشی های ایرانی – بورژ ۱۹۳٦ –برگ ۱۰۷ – شماره یک و نقشه D III .) . به این گروه نقش زنان زیبای بالدار «پریان» را نیز باید افزود و در ایران نیز همان نقش فرشته‌های غربی را به عهده دارند – ( هانری ماسه اعتقاد و عادات ایرانیان – برگ ۳۵۴ ) یک نسخه ی داستان خسرو و دیوزاد (۱۲۷۴) تصویرهای متعدد ماهرانه و بکری دارد.

در سر لوح آن که رقم علی دیده می‌شود نقش شتری که بدن او را چهار زن می‌سازد و به‌ طرز شگفتی یکدیگر را در بر گرفته‌اند – یکی از آن ها که بالدار است مانند پریان تاج بر سر داشته و گرز معروف رستم با سر گاو را نیز بر دوش دارد. در برگ آخر کتاب، تصویر یک نسناس است که با تیرو کمان دم خودش را که سر اژدهای بالدار است نشان می‌گیرد. این سرلوح مانند سایر نقش‌های مشابه ظاهرن از بازگشت به شیوه‌های هند و ایرانی و یا نمونه‌های ایرانی مقدم آن حاصل شده‌ است: برای این که به این ترکیب‌های بدن زنانه به تر پی ببریم ( طرح تزیینی دو قلو خاتمه اسکندرنامه ) به مقاله ی ژانین اوبوایه ( آرآسیاتیک جلد ۲ – بخش ۴ سال ۱۹۵۵ متن و به ویژه تصویرهای برگ های ۲٦۰ – ۲٦۵و همچنین نقش فیل در کتاب «بلوشه» ، ‌تذهیب نسخه‌های خطی کتاب خانه ی ملی پاریس چاپ پاریس ۱۹۲٦ – ص ۱۱۴) باید نگاه کنیم - اما نقش نسناس که سر زن و بدن پلنگ دارد (تصویر ۱۱ ) بی‌شک از یک مینیاتور صور افلاک اقتباس شده است. نگاه کنید به نقش کماندار که دم او با سر روباه است ( کونل – مینیاتورسازی در شرق مسلمان . نقشه ی ‌۳۴) و مخلوق دیگری که دم او به شکل سر‌ غول است ( پوپ نقشه ی ۸۵۳ ) نقش پلنگ که بالا‌تنه ی انسان دارد بر روی ظرف‌های سفالین مینایی ( رنه گروسه - تمدن‌های خاور زمین برگ های ۳۱۵ – ۳۱۴) و همچنین مینیاتورها ( پوپ - نقشه‌های ٦۵۷ –٦۵۸–٦٦۰) قبلن نیز آمده است.

نقش زن که در طرح تزیینی دوقلو ( تصویر ۱۲ ) آمده است مساله ی برهنه‌سازی را پیش می‌آورد. به تحقیق در مینیاتورهای ایران برهنه ی کامل به ندرت نمایان شده است برای مثال : آدم‌و‌حوا ( پوپ – نقشه ی ۳۲۳ ) – شناگران ( نقشه ی ۸۱۵ ) - آب‌تنی ساکیسیان تصویر ۸۹) و همچنین آب‌تنی چینیان ( در کتاب عجایب‌المخلوقات – چاپ پاریس ۱۹۴۴ – نقشه‌های ۱۴ و ۱۵ ) را ذکر می‌کنیم – به طور کلی مردان دست کم یک لنگ در بر دارند حتا مجنون در بیابان ( مینیاتورهای کتاب خانه سلطنتی – یونسکو برگ های ۲۴ –۲۷– ساکیسیان تصویر ۷۹ ) و یا صحنه حمام ( نمونه‌های متعددی در دست است).

خسرو نیز هنگامی که شیرین را در حال آب‌تنی غافلگیر می‌کند، بدن شیرین نیمه‌پوشیده است و مبهم نشان داده شده ( پوپ – نقشه ی ۸۹۹ ). فقط در یک نقاشی سده ی هجدهم شیوه ی رضا‌عباسی است که بدن زن به خوبی نشان داده شده، ران و ساق های او را یک روپوش رها شده ی بسیار شفاف پوشانده است ( کونا – نقشه ی ۸۸ ) . در شباهت این مینیاتور با یک تصویر هزارو‌یکشب جای بحث نیست - در این تصویر زبیده به جای شیرین است و در برابر چشمان خلیفه به طهارت مشغول است. فقط در چاپ سنگی روپوش را حذف کرده‌اند. در یک نسخه ی مصور کلثوم ننه نیز صحنه ی سه زن در حمام آمده‌ است. تنها مزیت این لیتوگرافی حقیقت‌جویی آن است و این دو تصویر تقریبن در میان نقش‌های زنان سده ی نوزدهم استثنایی است - حتا رقاصان و بند‌اندازان این زنان نیز بدنشان در جامه‌های چین‌دار منظمی محسوس است. یک تصویر لیتوگرافی هزارو‌یکشب شاهد این مدعا است - تنها مزیت این تصویر ارزش مستند آن است. صحنه از داخل خانه (‌تصویر ۱٦) که در کتاب کلثوم ننه آمده است نیز از نظر رئالیسم و تاریخ لباس گران بها است.

ارزش مستند تنها برتری جزوه‌های کوچک عامیانه‌ای است که جدیدترند و ارزش هنری کم تری دارند. در این جزوه‌ها جامه‌ها (شهری و دهاتی) به درستی نشان داده شده در حدی که در آثار جدی و فشرده‌تر نیز نمی‌توان یافت. از آن جمله داستان عشقی ورقا و گلشاه است (۱۲۸۲) که تصویرهای بسیار دارد. در یک مجلس آن، شاه بر تخت نشسته و سه وزیر او را که قباهای ترمه ی ویژه ی دربار آن زمان را در بردارند نشان می‌دهد. در این جزوه نقش جوانی نیز هست که قبایی بلند که جلوی آن روی هم آمده د‌ر بر دارد و با کمر‌بند پهنی نگاه داشته می‌شود و کلاه بلندی را که ته آن سه گوش است بر سر دارد. تصویر زنان که لباس کوچه در بر دارند و شانه‌های خود را در شال بلندی پوشانده‌اند و شلوارهای چین‌دار به پا دارند نیز دیده می‌شود که شبیه آن در جزوه ی نصایح اطفال چاپ ۱۳۰۰ دیده می‌شود و در این جا یکی از زنان دوک‌ریسی می‌کند.

در داستان، چهار درویش نیز خود را در قبای رقه و زنان را بسته در لباس هایشان می‌بینیم که در این جا به جای شال چادر سیاهی روی سرشان انداخته‌اند. در جزوه ی خاله سوسکه که به خط و چاپ به تری است، چند صحنه ی اخلاقی را با ظرافت دید ویژه ای طرح کرده‌اند. قهرمان داستان که همان شلوار پرچین را در ‌بر دارد، خود را در چادر سیاهی پوشانده است و بر چهره‌اش روبنده ی بلندی دارد که تا زانو می‌رسد و تنها دو سوراخ در مقابل چشمانش است. او وارد دکان قصابی می‌شود که در آن جا گوسفندانی با دنبه‌های ضخیم آویخته‌اند. پس از آن نزد نانوا می‌رود که توتک‌های مختلفی پخته و روی پیشخان گسترده است - در تاریخ حیدر‌بیگ تنوع نقش‌ها جبران عدم مهارت در طراحی و چاپ آن را می‌کند:‌ زنان زیبا در جامه ی ‌خانه که عبارت است از شلوارهای پرچین و پیراهن کوتاه بی‌حجاب سر‌گرم بزک هستند. زنان جزوه ی توبه نصوح (۱۲۹۹) نیم‌برهنه در حال حمام کردن هستند - ارزش جزوه ی دزد و قاضی (۱۲۹۸) در آن است که صحنه‌هایی از زندگی دهقانان را نشان می‌دهد. برخی از آنان قبا و شلوار کوتاه و بند جوراب در بر دارند و برخی دیگر سرداری و شلوار بند و ملاها نیز با قبای بلند و عمامه ی بزرگ نشان داده شده‌اند- نظیر این صحنه‌های روستایی در مجموعه ی داستانی به‌نام هفت‌کتاب نیز آمده است. در این جا وضع دهقانی به دنبال گوسفندانش ، آهنگر در کارگاهش ، به دقت دیده شده، دو صحنه ی زیبای مراسم مذهبی که در نهایت سادگی بسیار گویا است و سبب شگرفی ویژه ی این جزوه است. یکی از آن ها عیسا را در حال تفکر بر روی یک جمجمه و در برابر تابوت باز نشان می‌دهد و دیگری ملائکه‌ای است که دست ابراهیم را می‌گیرد تا پسرش را قربانی نکند و بره را به او نشان می‌دهد (‌تصویر ۱۸).

در جزوه ای به نام «سر گیاهان معطر» جنبه ی دیگری از تصویر‌سازی ارایه شده است - این جزوه شرح منظوم گل ها است (۱۳۰۰) . طرح های زیبای گل ها نفوذ اروپا را نشان می‌دهد و شاید مجموع آن از کارهای غربی اقتباس شده باشد.

در این نقش‌سازی ها، حیوان ها سهم محدودی دارند - اگر اهمیت داستان های حیوان ها را در ایران را در نظر آوریم، افزون بر این که طراحان ایرانی استعداد شگرفی در ساختن صورت اشخاص نشان داده‌اند، در مورد حیوان ها کار آنان بچگانه بوده است. سه جزوه ی کوچک این مدعا را ثابت می‌کند: در دو نسخه ی (۱۲۹۷و ۱۳۰۰) در شعرهای موش و گربه عبید‌زاکانی بزرگ ترین شاعر هجو‌گوی سده ی پانزدهم میلادی ایران، موش به دربار می‌نشیند و سپس بر اسب خود سوار شده و به جنگ می‌رود - موشان شیپور می‌نوازند و آذوقه‌ای را که روی سرشان حمل می‌کنند به گربه نشان می‌دهند - در نسخه ی چاپ ۱۳۰۰ شعرهای مکتبی، مجنون را در حالی که ددان در بیابان به دور او گرد آمده‌اند نشان می‌دهد. عدم مهارت در تصویر‌سازی در جزوه ی «داستان‌ روباه » بیش تر به چشم می‌آید.

تمام این جزوه‌ها از نیمه ی دوم سده ی نوزدهم و در زمان ناصرالدین شاه است. و همه در کارگاه های تهران چاپ سنگی شده است. از بررسی آن ها نتیجه می‌شود که گرچه این تصویر‌سازی با انتشارات مهمی آغاز شده که تنها به طور غیرمستقیم هنر عامیانه را نشان می‌دهد ، ولی هرگز موفق به ایجاد یک شیوه ی مشخص نشده و به زودی راه انحطاط در پیش گرفته است که در اواخر سده ی نوزدهم دوران آن به کلی به سر رسید ، مگر آن که چند تصویری را که در چند سال نامه و روزنامه‌های فکاهی منتشر شده می توان به آن ها پیوست داد. ( نگاه کنید – ساکیسیان – کاریکاتور در هنر گرافیک ایران– بورلیگتن ماگازین – ژوییه و اوت ۱۹۳٦ و سال نامه ی پاریس ) و یا تصویرهای کتاب های درسی. مثلن نخستین دوره ی فراید‌الادب که در آن چند تصویر اروپایی را که از میان آن ها یک نقش Bertill که سابقن در کتاب های مادام سگور Segur منتشر شده است، گنجانده‌اند.

این نقش‌سازی های مختصر را چاپ خانه ( سیاه و سفید و رنگی ) که در ربع آخر سده اقدام به تأسیس آن کردند، نجات داد.

بدین ترتیب، نقش‌سازی، دوباره به صورت شمایل‌های رنگی بزرگ ظاهر شد. تک تصویر‌های خاندان محمد، امام‌های شیعه با چهره‌های نجیب و خصوصیات سامی، گرچه با فن غربی تهیه شده است، ولی بی‌شباهت به سنت‌های تأیید شده ی مینیاتورهای سده ی هشتم به بعد نیست ( نمونه پوپ- نقشه ی ۳۲۵) - گروه دیگری از آن ها معجزه ها و مصیبت های امامان را نشان می‌دهد - گروه دیگر کمپوزیسون وسیع‌تری داشته و مثلن جنگ کربلا را مجسم می‌سازد که در آن جان کندن زخمیان و زنان غمگین مجموعه ی متأثرکننده‌ای را تشکیل می‌دهد ، یا با سبکی که به هنر عامیانه نزدیک تراست مانند تابلو رنج های کشتن حسین – پس از رویدادهای کربلا –. این دو تصویر بسیار توصیفی است. تابلو اول بسیار شبیه نقاشی های دیواری امام زاده زید اصفهان است (سده ی نهم هجری). سلاح های جنگ جویان و خود نوک‌تیز و زره آنان شبیه تصویر ۳ از هزارویکشب است. در مجلس دوم نیز همین سلاح ها و وسایل به چشم می‌خورد و افزون بر آن یادآورد رنج های جهنمی که نویسنده ی کتاب ارتک ویراژ ، در حکایت در‌باره ی سفر به ماوراء آورده است- این دو تصویر از جمله هزاران شاهدی است که نشان می‌دهد نبوغ و استعداد ایرانی، مضمون و الهام های خود را پیوسته تجدید و متنوع‌تر کرده است
ممنون از این مطالب مفیدت اما کمی طولانیه،کاش به طور خلاصه میگذاشتی،این بخش بیشتر مربوط به هنرهای تجسمی میشد هرچند به عکس هم مرتبط بود(به نوعی صفحه آرایی و تصویر سازی بود) باز هم ممنون واقعا
۲۶ آذر ۱۳۹۱
الهام جان ممنون که مطالب رو هرچند طولانی خوندی ممنون....
۲۶ آذر ۱۳۹۱
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
عکاسی ضد نور (سیلوئت) :

شاید تاکنون به عکسهای ضد نور یا سیلوئت برخورد کرده باشید. همانطور که از نام آنها مشخص است این نوع عکسها ضد نور هستند و سوژه در آنها به شدت تیره است به طوری که بسیاری از جزئیات آن قابل مشاهده نیست و تنها نمایی کلی از آن در عکس نمایان میشود. در این نوع عکاسی میتوان از سوژههای مختلفی همچون انسان، درخت، حیوان یا برخی اشیا استفاده کرد. در این شماره به نکاتی در خصوص عکاسی سیلوئت یا ضد نور اشاه میشود.



● ضد نور

عکاسی ضد نور یکی از روشهای انتقال اندوه، احساس و حالتهای عاطفی به بیننده است. ممکن است بیننده با دیدن این نوع عکسها به درک درست و واضحی از سوژه نرسد، اما بخش تیره و سیاه تصویر باعث شکلگیری قدرت تخیل بیننده میشود.

مهمترین نکته در عکاسی ضد نور قرار دادن سوژه در مقابل یک منبع نور عظیم و تنظیم میزان نوردهی دوربین بر اساس روشنترین بخش تصویر (پسزمینه) است. توجه داشته باشید که میزان نوردهی (Exposure) دوربین باید بر اساس روشنترین بخش پسزمینه و نه سوژه تنظیم شده باشد. با رعایت این اصل اولیه، سوژه موردنظر به دلیل نبود نور کافی حتی اگر به طور کامل سیاه نشود بسیار تیره یا به اصطلاح آندر اکسپوزد (under exposed) –حداقل نوردهی- خواهد شد.



انتخاب سوژه
اگرچه ... دیدن ادامه » از سوژههای بسیاری برای عکاسی ضد نور میتوان استفاده کرد، اما برخی سوژهها از شرایط بهتری برخوردارند. از آنجا که در عکاسی ضد نور مواردی مانند رنگ، بافت یا حالت سوژه تاثیری در زیبایی عکس ندارد بنابراین بهتر است توجه خود را روی ویژگیهای دیگری متمرکز کنید. برای مثال، ویژگیهایی مانند بزرگی، اندازه، درشت و قوی بودن و به طور کلی اندازههای ابعادی سوژه تاثیر زیادی در بهتر شدن عکس خواهند داشت.







● خاموش کردن فلاش

عکاسی ضد نور نیازی به استفاده از فلاش دوربین ندارد، بنابراین باید از خاموش بودن آن اطمینان داشته باشید. در صورتی که دوربین روی مود اتوماتیک تنظیم شده باشد این امکان وجود دارد که فلاش آن به صورت اتوماتیک فعال (با توجه به شرایط نور محیط) و مانع به وجود آمدن عکس ضد نور شود. سوژه در عکاسی ضد نور به حداقل نور ممکن نیاز دارد.



تنظیم نور
تنظیم نور و به طورکلی نورپردازی در عکاسی ضد نور با سایر زمینههای عکاسی تفاوت زیادی دارد و نکات گفته شده در خصوص رعایت برخی موارد نورپردازی در این نوع عکاسی به هیچ عنوان صدق نمیکند. برخلاف اینکه در بسیاری از زمینههای مختلف عکاسی، روشن بودن جلو زمینه توصیه شده است، در عکاسی ضد نور روشن بودن پس زمینه بسیار تاکید میشود. این مسئله به گونهای است که هرچه منبع نوری پس زمینه قویتر و بزرگتر باشد شدت تیرگی و سیاه شدن سوژه بیشتر خواهد بود. بهترین منبع نوری برای عکاسی ضد نور، خورشید است بنابراین برای خلق یک اثر ضد نور میتوانید از سوژه بخواهید که در مقابل طلوع یا غروب آفتاب بایستد.



● انتخاب پسزمینه

خورشید در حال طلوع یا غروب نه تنها به وجود آورنده بهترین منبع نوری برای عکاسی از ضد نور به شمار میرود بلکه از آن به عنوان یک پسزمینه (back ground) خوب نیز میتوان استفاده کرد. توجه داشته باشید که در این حالت هر چه آسمان صاف و بدون ابر باشد نتیجه نهایی عکس بهتر خواهد شد. میتوان بخشی از خورشید را در تصویر منعکس یا اینکه آن را با انتخاب یک سوژه بزرگ، به طورکلی پنهان کرد.

● مشخص بودن سوژه

به دلیل تیرگی کامل سوژه در عکاسی ضد نور، گاهی اوقات تشخیص درست سوژه مشکلساز میشود. از این رو هنگامی که قرار است به جای یک سوژه همزمان از چند سوژه عکس گرفته شود سعی کنید سوژهها به گونهای تفکیک شده باشند تا ابهامی در هنگام مشاهده آنها به وجود نیاید. برای مثال، اگر قرار است از یک شخص و یک درخت عکس گرفته شود، بهتر است بین دو سوژه اندکی فاصله وجود داشته باشد تا تصویر مشخص و واضح باشد. ایستادن شخص در مقابل درخت یا تکیه کردن به آن باعث مبهم و نامشخص شدن سوژه در تصویر خواهد شد. در صورتی که تمایل داشته باشید از چهره اشخاص عکس ضد نور تهیه کنید بهتر است از آنها بخواهید به صورت نیمرخ بایستند زیرا این کار باعث میشود تا اجزای بیشتری از صورتشان مثل بینی، دهان و چشمها در تصویر ( البته به صورت خطوط) منعکس شود.



مود اتوماتیک

در بیشتر دوربینهای دیجیتال امروزی ویژگی "اندازهگیری فاصله به صورت اتوماتیک" دیده میشود. این ویژگی مشخص میکند تا چه حد باید به سوژه نزدیک شد تا همه چیز به خوبی در معرض نور قرار بگیرد و روشن شود. زمانی که نور محیط مناسب نباشد، دوربین با کمک ویژگی گفته شده و برای جلوگیری از آندراکسپوز شدن سوژه، فلاش دوربین را به طور اتوماتیک روشن و کمبود نور محیط را جبران میکند. در صورتی که نور محیط با فلاش دوربین روشن شده باشد، عکس ضد نور به وجود نخواهد آمد. در بیشتر دوربینها نیز همزمان با عمل فوکوس و نگه داشتن دکمه شاتر به حالت نیمه فشرده عمل محاسبه میزان نوردهی به طور اتوماتیک اجرا میشود، بنابراین به منظور جلوگیری از مشکل ذکر شده (جلوگیری از عکس ضد نور) میتوان به این صورت عمل کرد: دوربین را به سمت روشنترین نقطه پس زمینه تنظیم کنید و دکمه شاتر را به حالت نیمه فشرده نگه دارید و اجازه ندهید که دکمه رها شود. سپس دوربین را به سمت سوژه مورد نظر تنظیم و دکمه شاتر را رها کنید. به این ترتیب شما به دوربین هوشمند خود کلک میزنید و به راحتی میتوانید عکس ضد نور بگیرید! برخی از دوربینهای دیجیتال نیز به مودهای اندازهگیری "نقطهای" (Spot) یا "متمرکز شده" ((Centered مجهزند. با کمک این مودها و ترفند گفته شده میتوانید عکسهای ضد نور زیبایی بگیرید



● مود دستی

مزیت دوربینهای دیجیتالی این است که میتوانید بدون پرداخت هزینه برای چاپ عکسها نتیجه نهایی را سریع مشاهده کنید و در صورت مطلوب نبودن یک عکس دیگر بگیرید. بنابراین اگر ترفند و راهکار گفته شده در خصوص مود اتوماتیک و دکمه شاتر نیمه فشرده به خوبی عمل نکرد و باعث رضایت خاطر شما نشد میتوانید از مود دستی دوربین استفاده کنید. برای اینکه یک راهنمای خوب در خصوص استفاده از مود دستی در عکاسی ضد نور داشته باشید، توصیه میشود که به سرعت شاتر و اندازه دیافراگم پیشنهاد شده در مود اتوماتیک دوربین توجه و از آنجا شروع کنید. برای مثال، اگر دوربین در حالت اتوماتیک شرایط را به گونهای تنظیم کند که نور زیادی تابیده و محیط روشن شود، بنابراین باید سعی کنید تا آنجا که امکان دارد به صورت دستی دوربین را طوری تنظیم کنید که نور کمتری به محیط تابیده شود. استفاده از تکنیک برکتینگ (bracketing) - که در مقالههای گذشته توضیح داده شد- نیز راهکار خوبی است.

● فوکوس کردن

با انتخاب بیشترین حالت عمق میدان که حاصل انتخاب دیافراگم کوچکتر (عدد بزرگتر) است میتوانید ابعاد وسیعی از سوژه یا لوکیشن خود را در تصویر منعکس کنید.

● آخرین نکته

اگرچه شدت تیرهتر بودن سوژه، زیبایی بیشتری به عکس میبخشد، اما در صورتی که بتوانید هنرمندانه و خلاقانه برخی ناحیههای سوژه را روشن باقی بگذارید زیبایی عکس را دو چندان کردهاید. گاهی اوقات روشن بودن بخشی از سوژه باعث سه بعدی شدن آن میشود. اینکه چه سوژهای و تا چه حد تیره یا روشن شود بستگی به دید خلاقانه شما دارد
واقعا ممنونم که اینقدر خوب توضیح دادید !
۱۵ دی ۱۳۹۱
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید