تیوال mehdi pahlevani | دیوار
S2 : 20:24:37
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
mehdi pahlevani
درباره نمایش خدای کشتار i
تئاتر جای سخنرانی و ارائه مانی فست نیست...
وقتی درد انقدر عمیق هست نیاز به فریاد بلند تر نیست وقتی به اندازه کافی عمیق باشه وقتی فریاد هم نزنی حتی سکوت هم کنی اون عمق در پوست هر شخصی نفوذ خواهد کرد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
mehdi pahlevani
درباره نمایش دیر راهبان i
عرض ادب... من انتظار داشتم که ترس و وحشت و شکاکیت را در بیش از طراحی صحنه ببینم درگاهی اوقات صرفا حرف زدن و گفتن دیالوگ های خوب موثر نیست بلکه سکوت های سنگین مخصوصا در این نمایش میتونه خیلی کمک به سزایی به ساخت اتمسفر بکنه. بیشتر درگیری، در فرم اجرایی بوده و این مسئله بدی نیست ولی قدری بازیگران شاید اگر در بعضی از نقاط جنس بازی دیگری ارائه میدادند و شاید گفتند جملات بسیار زیبا رو عادی تر جلوه میدادند نه مثل یک سخنران، مطئمنا زیبایی اثر دوچندان میشد
باید به تمام تیم اجرایی خداقوت گفت بابت این اثر. سربلند باشید...
سپاس از حضور و بیان نظرتون
۲۸ خرداد ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
mehdi pahlevani
درباره نمایش زهرماری i
خسته نباشید خدمت تمام عوامل
با تمام زحماتی که کشیده شده بود جهان اثر مستقل خلق نشده بود و دائما باید از مدلول بیرونی وام گرفته میشد. اثر حرکتی در سطح و طول قابل قبولی دارد و بخاطر همین شاید اکثرا مخاطبین در مواجه با آن به مشکلی بر نخوردند و با آن ارتباط برقرار کنند ولی در نهایت اثر پس از پایان یافتن در همان سالن پایان می یابد و هیچ کنشی در ذهن مخاطب ادامه پیدا نمی کند. در برخی از صحنه ها نیز برخی بازیگران ارائه بازی های بیرونی کلیشه ای ار خود ارائه میدادند در صورتی که شاید نیاز بود برخی عواطف توسط بازیگر به مرز رسانده میشد و توسط مخاطب ادامه پیدا میکرد.
بسیار ممنون و سپاس گزارم
در مورد بازی بیرونی بازیگران شدیدا باهاتون موافقم وقتی که نظر شما رو خوندم به این پی بردم که واقعا همینطور که شما گفتید بوده، اما اونجا که گفتید نمایش تو همون سالن تموم شد رو ضمن احترام قبول ندارم.یونس و میلاد و حلیمه و اسد یکطرف و ابراهیم طرف دیگ یجورایی ... دیدن ادامه » تو روزمره زندگی ما ممکنه نظراتی داشته باشن که به احتساب شخصیت های انسانیشون میشه فهمید کدومشون به درد بخور تر حرف میزنه. این رو منفی کنید با اونجاییکه یونس میگفت نگاه کنید پشت میکروفون داره دروغ میگ،یا میلاد مسخرش میکرد که این دروغگکی پشت میکروفون گریه میکنه یا دیالوگ حلیمه یا ماریا که گفت تو بخاطر موقعیت خودت که جای حسینیان رو بگیری با فروش زهرماریا مخالفی،کاملا معلومه که این دیالوگ ها در جهت تخریب کاراکتر ابراهیم استفاده میشد.به هر حال فکر کردن به افکار یونس یا تفکرات ابراهیم خودش میتونه تا مدتی ذهن مخاطب رو به نمایش مشغول کنه حتی بیرون سالن.
۲۱ خرداد ۱۳۹۷
بسیار ممنون و سپاس گزارم از اینکه نظر بنده رو مطالعه فرمودید
من براتون مثال میزنم یک نمایشنامه چون فکر میکنم منظورمو نرسوندم
نمایشنامه آگوست اوسیج کانتی نوشته تریسی لتس ما درگیر یک خانواده آمریکایی هستیم و تمام اثر شاهد این هستیم که اون لوپ و چرخه ... دیدن ادامه » تکراری که محتوم به شکست هست را به مخاطب القا میکنه در عمق اثر .
اینه که وقتی شما حتی سالن رو ترک کنید اثر شما رو ترک نخواهد کرد چون در کنش اثر دیده میشه هر لحظه مفروض نمایشنامه است مثل سلول های یک بدن
اینکه شما فرمودید بیشتر شاید نزدیک به یک خوانش شخصی باشه و این ایراد هم به نمایشنامه برمیگرده بیشتر چون ظرفیت پیرنگ و شخصیت ها بستر عمق مناسبی را برای این امر فراهم نمیکنه
البته با احترام فراوان به نظر شما
۲۳ خرداد ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید