تیوال مهراد هدایت | دیوار
S3 : 17:37:28
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
درباره کتاب ‌‫گفت‌وگو با فدریکو فلینی
«برت کاردولو»

به راحتی می‌توان متوجه شد که چرا شورلت سیاه‌رنگ فدریکو فلینی به یک نیمه افسانه تبدیل شده است. در کتابی که این اواخر درباره‌ی شب‌های کابیریا منتشر شده است، یادداشتی بلند به قلم پی‌یر پائولو پازولینی وجود دارد که این اتومبیل پیل پیکر را توصیف می‌کند. از طرف دیگر اگر تجربه‌ی نشستن در کنار فلینی در هنگام رانندگی را داشته باشید مطمئنا متوجه خواهید شد که چرا دوستان او هرگز این ماشین را از یاد نمی‌برند. در نگاه اول، رانندگی فلینی بسیار آشفته و ناخوشایند است. از میان سایر ماشین‌ها مارپیچ می‌راند، از چند سانتی‌متری کنار جدول‌های پیاده‌رو رد می‌شود و چراغ چشمک‌زن زرد را آنچنان حریصانه رد می‌کند تو گویی در مسابقه‌ی رالی کوهستان شرکت کرده است. اما پس از گذشت تنها ده دقیقه اطمینان شما به ... دیدن ادامه » او و رانندگی او به دو دلیل، بیشتر می‌شود. نخست آن‌که، فلینی هیچ مقصد مشخصی در ذهن ندارد. او عاشق رانندگی است. او سرخوشانه در لحظه‌ی حال به سر می‌برد. می‌دانم که او به یک نوشگاه خواهد رفت به کسی تلفن خواهد کرد و بعد به سراغ یکی از دوستانش خواهد رفت و او را نیز بر این ارابه‌ی سرکش سوار خواهد کرد. واضح است که رانندگی سرگرمی و عامل اصلی او برای دور شدن از زندگی عادی است.
مهراد هدایت، sara و نیلوفر ثانی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بریده ای از یک سخنرانی
شما نخواهید که هنرمند، پشت سر گروه و قافله بیاید. او احتمالا قرار است که جلوتر باشد. او قرار است نیازهایی را بگوید که جمع نمی داند احتیاج دارد. کافی نیست که نویسنده چیزی بگوید که ما می خواستیم، او باید چیزی بیشتر از آنچه بگوید که ما می خواستیم. او باید چیزهایی را بگوید که ما نمی دانیم و می خواهیم. در کنار هر جهاد، یک جهاد فکری و فرهنگی هم لازم است و من خیال می کنم روزگاری که در آن، دستگاه دولتی از طرفی، و جماعت با فرهنگ از طرف دیگر، به یکسان سازنده را محدود می کنند، بد روزگاری است. من خیال می کنم اگر این خانه تکانی باید رخ بدهد، مقداری از آن هم باید از این طرف و در ما اتفاق بیفتد. باید توجه کنیم که کلمه ها، معیارها، و دایره لغاتی که به کار می بریم، بسیار فرسوده و تهی شده اند، از بس هر کسی با مصرف آنها، صرفه خود را برده. کلمه هایی ... دیدن ادامه » که از دستگاه های دولتی تا روشنفکر معاصر، یکسان به کار می برند. به من حق بدهید که نسبت به این کلمه ها مشکوک باشم. اگر قرار باشد دستگاه دولتی از «مسئولیت» بگوید و ما هم بگوییم، من به این «مسئولیت» مشکوکم. اگر قرار است او درباره «آزادی» بگوید و ما هم، من به این «آزادی» مشکوکم!

بریده ای از سخنرانی بهرام بیضایی در شب سوم از ده شب، «شب های شاعران و نویسندگان» در انجمن فرهنگی ایران، آلمان/ ۱۸ مهر ۱۳۵۶
.
...
ساز دهنی این را دوست دارد
..
....
..
....
۱۴ بهمن
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید