تیوال مصطفی بیگ محمدی | دیوار
S3 : 09:08:04
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
جنایت و مکافات یا جنایت و مجازات؟!

نوشته: دکتر احسان پشت‌مشهدی (فارغ التحصیل فلسفه غرب از دانشگاه تهران)

وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعینَ، نگهبانان هر جا که باشند بدان‌ها دست می‌یابند و آنان را به جزای خود می‌رسانند. در خانه‌های امن، در عمارات بلند، در مغاک خاک، اگر به هوا روند یا در گور شوند، زاغه‌نشین باشند یا کاخ‌نشین، زن و مرد و کودک، همه را در جهنم گرد آوریم تا به کیفر خود رسند. در پی آن‌ها می‌افتند، از رد سایه ایشان تا حقیقت ایشان؛ و در نهایت حقشان را کف دستشان می‌گذارند، حق ایشان متری شش‌ونیم.

پرده اول: سایه در تعقیب
روایت اثر به شکل تفصیل روایت مجمل اولیه است. مأمور به سراغ یک مجرم می‌رود و سایه‌اش را نشان می‌کند و در پی‌اش می‌افتد. مجرم به گریز می‌رود و در گودی می‌افتد و گم می‌شود و می‌میرد. در تفصیل روایت مجرم اصلی با نام و نشانی دیگر از گور برمی‌خیزد. در فشار گریز همیشگی خواب به چشمش نمی‌آید و در تنهایی خود به لب گور می‌رود. مأمور نیز در تعقیب نشان او قدم به قدم پیش می‌رود تا بر پیکر نیمه جانش دست می‌یابد. این‌بار مأمور مجرم را زنده می‌کند و به جزای عمل، دست آخر او را به چوبه دار می‌سپارد.

روایت هم در خود دور می‌زند و هم در مقیاس‌های مختلف برای شخصیت‌های فرعی تکرار می‌شود. همه مجرمین مسیر یکسان و محتومی را تا گور طی می‌کنند، به نوعی به شکل سایه‌وار روایت می‌شوند، با کفن از روایت بیرون می‌روند و همگی عبرتی می‌شوند بر اینکه کار بد عاقبت ندارد. گفت‌وگوی بازپرس با ناصر خاکزاد به خوبی مسیر روایت دایره‌ای یکسان خلافکاران مواد مخدر را نشان می‌دهد: "شما نگران نباش دونه دونه می‌آیند همین جایی که نشستی". مسیر خلاف همان مسیر گریز، مسیر سایه شدن، گم و گور شدن، بی‌نام و نشان شدن، قطع ارتباط با دیگران و در یک کلام مرگ قبل از مردن و زودتر در گور شدن است. خلافکار جزء در خاک گور شده، خرده‌فروش، حسن گاوی، ناصر خاکزاد و رضا ژاپنی تنها نام و نشان و سراغ یک شخصیت‌اند که تکثیر شده‌اند و همگی یک روایت را پیش می‌برند. روایت ناگزیری عاقبت جهنم.

روایت در مسیر خود کنایه‌های گریز از ناگزیری خود را نیز جای داده است. کنایه‌هایی که هر یک می‌توانند مسیر مجرم را در روایت به تاخیر اندازند، ولی نمی‌توانند او را از کلیت چرخه روایت بیرون برند. برخورد مجرم با مأمور در بازداشتگاه و پیشنهاد رشوه به او تعمداً به شکلی طراحی شده است تا کنایه‌ای باشد بر امکان قبول رشوه توسط مأمور و رهایی مجرم؛ یا هنگامی که بازپرس در پی مجرم فرستاده است و امکان گفت‌وگوی تنها با او به صورت لحظه‌ای بر مخاطب پدیدار می‌شود چرا که پنجره‌ها بسته می‌شود و ناظر کارآموز می‌رود که به بیرون فرستاده شود. این کنایه‌ها همگی از عمد در روایت گنجانده شده است تا امکان گریز از عاقبت کار را در مراحل مختلف نشان دهد. امکانی که در دل خود روایت هضم می‌شود چرا که در صورت گریز نیز دوباره عاقبت به همین جا ختم می‌شود. هنگامی که می‌فهمیم مجرم پیش از این نیز یک‌بار گرفتار شده است و امکان گریز یافته است و دوباره به همینجا بازگشته است، تصدیق می‌کنیم که عاقبت جهنم ناگزیر است و گریز از آن نه رهایی که تنها یک مهلت است.

شخصیت اصلی در بستر تعقیب و گریز سایه پا به روایت می‌گذارد و با رد زدن گام به گام او از معتادان تا فروشندگان و توزیع‌کنندگان رخ می‌نمایاند. ناصر خاکزاد نام جعلی تولیدکننده عمده‌ای است که از صفر آغاز کرده است و خود را بالا کشیده است. به نوعی او در طی مسیر مهلت یافته است، ولی خود او در طی مهلت زود به آخر خط رسیده است و از جهنم بویی برده است، هر چند که به ژرفای آن پی نبرده است. او دوباره از لب گور برمی‌گردد تا ژرفای جهنم را دریابد. او همواره در هراس گریز است و خواب به چشمش نمی‌آید. مدام در حال گم کردن خویش است. دور از دیگران است و دیگران نیز خود را از او دور می‌کنند. در برج عاجش تنهانشین است. خود و خانواده‌اش را از ریشه‌شان جدا می‌کند. بچه‌های خواهر را به خارج می‌فرستد و خانواده را به خانه‌ای دیگر تا هیچ یک به جایی که او بود برنگردند و مثل او نشوند. او از مثل خودش گریزان است. می‌خواهد کس دیگری شود، ولی نمی‌تواند. نامزد نزدیک به او درمی‌یابد که او خودش نیست و در گریز از خویش است. گریزی که نمی‌تواند و خودش، چون سایه‌اش است:"هر چه زور می‌زد آدم حسابی باشه نمی‌شد؛ دست خودش نبود بهش نمی‌آمد؛ معلوم می‌شد ادا در می‌آورد. " آخرین تلاش برای گریز از خود کشتن خود است، او" فکر مرگ و قبر را کرده است و ترس او نیز ریخته است. " اینجا سایه بدو می‌رسد تا گریز از خود باز هم برای او ناکام بماند و جهنم در ژرفای خود بر او نمودار شود. هنگام مواجهه با خود است. نام و نشان او مشخص می‌شود، گذشته‌اش رو می‌شود و همگان علیه او اعتراف می‌کنند.

به ... دیدن ادامه » تبع تعقیب و گریز سایه‌ها و رد زدن‌ها، شخصیت خیر روایت شکل می‌گیرد. مأموری که وجه تعقیب روایت را پیش می‌برد. شخصیتی به اسم صمد که علی‌رغم نیاز معیشتی و تنهایی، شخصیتی مستغنی دارد و خود را در نهایت علی‌رغم کنایه‌ها و تهمت‌ها به چیزی نمی‌فروشد و سایه‌اش را دست آخر بر سر مجرم می‌اندازد؛ نموداری از قهر و سلطه نظام جزا بر محکومین.

شخصیت مأمور نه یک فرد که یک نظام را نمایندگی می‌کند و در تقابل با طرف محکومین که طرف شر روایت است، نظام جزا را بر پا می‌دارند. مأموران نیز هر یک به نوعی تنهایند؛ یکی زنش طلاق گرفته است و دیگری فرزندش را در مقابله با خلافکاران از دست داده است. دست آخر نیز پایان روایت تنهایی مأمور است و زندگی جهنمی او نموداری است از مثل قدیمی نگهبان جهنم خود نیز در جهنم است یا زندانبان خود نیز زندانی است. آن‌ها نیز در مسیر نظام جزا خود در ترس از جزایند و متهم وگرفتار می‌شوند. به نوعی قانون دست‌وپای آنان را نیز بسته است و آنان را می‌پاید. آنان قصور می‌ورزند و خطا می‌کنند، برای هم گزارش می‌دهند، دروغ می‌گویند، وسوسه می‌شوند، با هم رقابت می‌کنند تا نشان داده شود که اینان نیز انسان‌اند و در معرض خطای انسانی. مشکلات مشابه مأمورین و محکومین خود به خود مهم‌ترین نقض توجیه وضعیتی و معیشتی خلافکاران برای عمل خلاف است.

گفت‌وگوی سوم مأمور و مجرم را در کنار توجیه مجرم برای بازپرس بخوانید تا دریابید که در وضعیتی یکسان مأمور راه خیر را برگزیده است و مجرم راه شر را. اینجا است که مجازات توجیه خود را بر مبنای مسئولیت اختیاری خود می‌یابد و حرف بازپرس توجیه می‌یابد که "هر که مصیبتی داشته باشد باید برود شیشه تولید کند؟! " و توجیه مجرم برای عمل خود "توجیهی بچه‌گانه" می‌شود. اوج این نکته در آنجاست که مجرم در مواجهه با پرسش اینکه چرا دوباره سمت خلاف رفتی در حالی که دیگر این مشکلات را نداشتی پاسخ می‌دهد "دیگه چشمم سیر نمی‌شد". بدین‌سان جرم دقیقا به اختیار مجرم و طمع او مستند می‌شود تا مجازات را استحقاق او نماید. عبرت فردی روایت در همین‌جا نهفته است که وضعیت بد زندگانی توجیه کار خلاف نمی‌شود و دوای آن نیز نیست.

پرده دوم: عاقبت جهنم
با پایان بخش تعقیب و گریز روایت و دستگیری مجرم، بخش دوم یا همان عاقبت کار با مواجهه مأمور و مجرم آغاز می‌شود. مأمور و مجرم هر یک، یک تمامیت و به نوعی نظام را نمایندگی می‌کنند و در برخورد‌های متوالی با یکدیگر عاقبت را شکل می‌دهند. عاقبتی که دیگر می‌دانیم از همان ابتدا در حال جوانه زدن بوده است و اکنون نمودار می‌شود: جهنم.

از همان ابتدا خود حقیقی مجرم از طریق اثر انگشت رو می‌شود و پرونده اعمال گذشته‌اش در برابر دیده می‌آید. مواجهه مجرم با خود حقیقی‌اش در گفت وگوی با مأمور به اوج می‌رسد. جایی که مأمور این‌بار او را متوجه نتیجه عملش می‌کند و با اشاره به معتاد خمار از ریخت افتاده او را کار دست مجرم می‌داند. جالب آنکه گفت وگوی دوم در مورد "خود" است. مجرم در حالتی تحدی‌وار خود را برای مأمور توصیف می‌کند که اگر بیرون بود هیچ یک از ایشان و تمام کسانی که در حبسند وجود این را نداشتند که در چشمان او نگاه کنند و مأمور او را در نهایت گفت‌وگو متوجه حاصل عمل خود می‌کند. جزای مجرم اینجا مواجه با خود است که عمری در پی گریز از آن بود و اکنون روبه‌روی آن ایستاده است. مواجهه آدمی با خود و اعمال خود و نتیجه عمل خود مبنای اصولی جزای الهی است که در جهنم رخ می‌دهد. محبس برای مجرم نه زندان که جایی برای مواجه با خود و کار دست خود و امثال خود و حاصل اعمال خود می‌شود. فشار این مواجهه چنان است که مجرم از مأمور طلب انفرادی می‌کند تا محبس خود را به زندان تبدیل کند. تا این‌بار نیز بدین شکل از مواجهه با خود بگریزد. مأمور فوج فوج بر این محبس می‌افزاید و محبس همه را در خود جای می‌دهد. یادآور هل من مزید خواهی جهنم.

گرمای محبس و آب چرکینی که خود در آن‌جا تازه غنیمتی است نشانه اصلی جهنم است که که "نار" لقب گرفته است. نبود یار و یاور از دیگر نشانه‌های جهنم است. جایی که نه کسی انسان را یاری می‌کند و نه او توان یاری کسی را دارد. همه شخصیت‌های مجرم در محبس همدیگر را لو می‌دهند و به همان آن از یکدیگر طلب بی‌حاصل یاری دارند تا تعبیری باشد بر توصیف"لکم من ناصرین" جهنمیان. صحنه‌ای که پدر نیز پسر را گرفتار گناه خود می‌کند شاید پیچیده‌ترین تعبیر در بین تعابیر روایت از این بیان باشد.

تحقیر از دیگر ارکان عذاب الهی جهنم است چرا که جهنم مأوای طغیان‌گران است. در پاسخ این طغیان در جهنم ندا می-آید که "ذق انک انت العزیز الکریم". در جریان جزای مجرم، تحقیر به صورت نظام‌مند توسط مأمور بر او وارد می‌شود و مأمور از او می‌خواهد که با دست بسته روی پا بایستد و مجرم را در حالتی خمیده وادار به گفت‌وگوی اول با خود می‌کند. در گفت‌وگوی سوم نیز مأمور شرف خود را عامل رد رشوه از مجرم عنوان می‌کند تا دوگانه شریف و حقیر در جریان گفت‌وگو‌های سه‌گانه مامور و مجرم شکل گیرد.

گفت‌وگو‌ها نیز یکی از دیگر نشانه‌های محبس-جهنم روایت است. در توصیفات جهنم در قرآن به گفت‌وگوی جهنمیان با بهشتیان اشاره شده است. گفت‌وگوی مأمور و مجرم در راستای خودشناسی مجرم به واسطه مأمور عمل می‌کند و به خودشناسی متقابل نمی‌رسد. از همین‌رو گفت‌وگو‌ها نه دوئل که گویی نوعی سناریو طراحی شده از سوی مأمور برای مواجهه مجرم با خود با چاشنی تحقیر و سرکار گذاشتن است. در گفت و گوی اول مجرم به مأمور پیشنهاد رشوه می‌دهد و مامور آن را رد نمی‌کند، ولی قدم قدم مجرم را به سمت مجازات پیش می‌برد و مجرم را در تعلیق نگاه می‌دارد تا در گفت‌وگوی پایانی دست خود را رو می‌کند که "جلز و ولز کردن از صدتا زدن برای او بدتر است". بازهم تعبیری دیگر از عذاب الهی جهنم. ازهمین رو دست مجرم را باز می‌کند تا فرار کند و تازه این‌جاست که مجرم به عبث بودن دست و پا زدن خود برای گریز، آن هم در هنگام گریز خود، پی می‌برد. حس عبث و ناامیدی او را از فرار باز می‌دارد و دیگر به باور می‌رسد که گریزی نیست و از همان ابتدا امید عبث در دل خود کاشته است که می‌تواند این‌بار نیز بگریزد و دیگر در چنگ مالک جهنم است. اینجا دیگر مجرم به مأمور تمکین می‌کند و با طلب از مأمور می‌خواهد که با او این‌کار را نکند. مجرم تسلیم مامور می‌شود.

گفت‌وگوی اول با کنش‌گری مجرم و پیشنهاد مجرم آغاز می‌شود و به نوعی دست بالا را مجرم دارد هرچند که در مقابل مامور تا زانو خمیده است. گفت‌وگوی دوم در محبس حالت تحدی و در برابر دارد و مامور نیز بدو می‌گوید که در جلو این‌ها لات است. گفت‌وگوی سوم روشنگر پایانی دست بالای مامور از همان ابتدا است و با خنده مامور گریه مجرم پیش می‌رود. دیگر مجرم خود پی برده است که راه فراری از قدرت مامور نیست و او در کنترل مامور است. امری ورای مجازات عمل رخ داده است. مامور مجرم را کنترل نموده است، تحقیر کرده است و سرکار گذارده است. این‌جاست که تسلیم مجرم به مامور رخ می‌دهد و مجرم دیگر می‌خواهد که خود حقیقی‌اش را به مامور بشناساند. او که در پی شناخته نشدن بود اکنون خواستار شناسایی است تا نگویند بچه‌کش بوده است. تسلیم به همین معنیاست. التماس برای شناخته شدن توسط دیگری. التماس برای ابژه شدن. مجرم از استغنای سوژگی خود به تسلیم ابژگی می‌رسد.

موضوع روایت متری‌شش‌ونیم روایت وجود مجرمانه از اوج تا تسلیم است. وجودی که از سایه‌بودگی می‌آغازد. وجود سایه وجودی است که ناظر بر سر همه است همه اعمال از اوست، ولی از همه پنهان. نقطه اوج وجود سوبژکتیو مجرمانه. وجودی که گستره‌اش بر همه است. همه عمال اویند و حمال او پس او به نوعی ناصر خاکزاد ایشان است که همواره باید پنهان بماند. با پرتو انداختن بر این سایه او از اوج وجودی‌اش به پایین کشیده می‌شود و به کسی مثل همه و در کنار همه تبدیل می‌شود.

ازدحام محبس حکایتی است از فرود نقطه اوج وجود به وجودی مثل همه. در مسیر گفت‌وگو‌ها ناصر از تعبیر "وجودش را ندارید." خطاب به مامور و همگان استفاده می‌کند. او شکست وجودی‌اش را در همین بین همگان بودن و یا همه بودن می‌بیند. نقطه پایان گفت‌وگو‌ها تسلیم ابژکتیو مجرم در برابر مامور است. جایی که سایه به التماس شناساندن حقیقت خود به مامور می‌افتد. دیگر تنها نشان سوژگی مجرم یا فعل انسانى او کارهایى است که براى عزیزانش کرده است. ترس از دست دادن این تنها نشان سوژگى تنها ترس باقى‌مانده مجرم است. امرى که مى‌ماند براى براى بخش قضاوت روایت. مجرم با از دست دادن سوژگى خود شریکش را لو مى‌دهد؛ همان کارى که پیش از این در ذات او نبود، پس از تسلیم ابژتیکو در وجودش مى‌گنجد. حتى به راحتى جنس در خانه خود را نیز گرد نمى‌گیرد و حکم خود را غیر قابل تجدید نظر مى‌کند. با فرو ریختن وجودی و از دست دادن سوژگى دیگر چه تقلایی به زندگی او خود را از دست داده است و دیگر ترس از جان خود و تقلا براى حفظ خود معنا ندارد.

وجود سایه ناظر بر همه در محبس با همه برابر مى‌شود و تحقیر مى‌شود و اکنون مى‌رود تا دیگر از یاد برود. او که هیچ کس را یاراى وجودش نبود نگاهش کند اکنون نیز کسى نگاهش نمى‌کند. حتى بدتر تنها هنگامى که بخواهند نگاهش کنند و سراغى از او گیرند مى‌تواند کسى را نگاه کند. دیگر تنها زمانى به روایت مى‌آید که بازپرس بخواهد. زمان در تعلیق مى‌رود و معلوم نیست روز‌ها چقدر مى‌روند و مى‌آیند و او فقط زمانى روایت مى‌شود که بخواهند حکمی بر او بخوانند. "و قیل الیوم نساکم." در تعلیق زمان از وجود آدمى روز‌ها با روز برابر است.

پرده سوم: قضاوت
همانگونه که زندان روایت جهنم است، قضاوت روایت نیز قضاوت الهى است. قضاوتى بر مبناى اصل "علیها ما اکتسبت" آنچه کرده بر عهده خودش. نکته این است که قضاوت در زمینه بازپرسی روایت می‌شود و نه دادگاه و مجرم در پیش بازپرس نشانده می‌شود، نه قاضی. در جایی بازپرس به اشاره می‌گوید که "حکم را من نمی‌دهم، حکم را قاضی که بالا نشسته است می‌دهد." تا به خوبی به منشاء مافوق حکم اشاره کند، از همین‌رو بستر قضاوت در نبود قاضی روایت می‌شود. حکم مجرم، الهی است نه بشری. افراد تنها وسیله‌اند. بار‌ها در روایت به جنبه ابزاری و وسیله‌ای نظام جزای روایت اشاره می‌شود. حکم از نظر راوی از مصدر الهی صادر شده است و تنها اثبات و اجرای حکم بر عهده مامورین نظام جزا است. از همین‌رو "دست آن‌ها باز نیست". بیان‌هایی که هم در مورد قضاوت کودک و پدر و هم در مورد قضاوت مجرم و اتهام مأمور تکرار می‌شود.

نظام جزایی در روایت متری شش‌ونیم بیشتر مامور اجرای احکام است و در زمینه خود حکم دخالتی ندارد. از همین‌رو حالتی سختگیرانه، ولی موجه از آن به تصویر در می‌آید که قانون قانون است و در نهایت مجرمان را به سزای عمل خود می‌رساند. سزای عملی که نتیجه چیزی جز خود عمل نیست. بازگرداندن عمل به عامل است. اکنون دیگر همه چیز باز می‌گردد و وجود مجرمانه چرخ و فلکی می‌شود که اوج گرفت و دوباره بازگشت.

نتیجه
روایت متری شش‌ونیم روایت وجود مجرمانه است موجودی با عاقبت "ان جهنم موعدهم اجمعین". روایتی از اوج سایگی وجود مجرمانه تا مردگی در کفن متری شش‌ونیم. روایتی که شأن وجودی مجرم را از اوج سوژگی تا تسلیم ابژکتیو در عذاب جهنمی دنبال می‌کند.

البته نظام قضای دنیوی به هیچ وجه قابل مقایسه با نظام جزای الهی نیست. قیاس‌ناپذیری این دو نه تنها در شدت که از جنس متفاوت آن‌ها است. همین بس که نظام جزای الهی دوسویه پاداش و عقاب دارد و "ما کسبت علیها ما کسبت" است و هیچ نظام قضای دنیوی نمی‌تواند دو سویه باشد و به خوبان پاداش دهد. نظام قضای دنیوی تنها وجه مجازاتی دارد و از همین‌رو نمی‌تواند برای توجیه خود به بخش "علیها ما کسبت" صرف تکیه کند. حکم نظام قضا حتما همچون نظام جزا عادلانه می‌شود. در حالی که نظام جزای الهی اساسا نه امری بیرون از عمل که تجسم باطن خود عمل و نه باز گرداندن عمل به عامل که تقاصی در حد اعلی است که خود عمل بر عامل رو می‌شود.

معیار توجیهی اثر در دو مورد توجیه دستگیری دختر خرده‌فروش و مجازات پسر پدر خرده‌فروش معلول که به نوعی هر دو هم در خارج خط اصلی قصه اثرند چنان بالا می‌گیرد که گرد هر گونه نقد در اثر می‌زداید. از همین‌رو بیان این دو برخورد با کودکان هر چند در خط اصلی قصه نیستند برای روایت الزامی است.

اگر متری شش‌ونیم برای روایت وجود مجرمانه از اوج تا فرود زمینه‌ای غیرقضایی انتخاب می‌کرد و جزای الهی مجرم را در زمینه مکافات (وجه کیفری نظام جزای الهی در دنیا) روایت می‌کرد آن‌گاه اثری خوش‌ساخت و اندیشیدنی از کار در می‌آمد. حیف که متری شش‌ونیم موضوع جزای مجرم را در زمینه مجازات قضایی دنیوی روایت می‌کند تا اثری خوش‌ساخت ولی غلط از کار درآید. متری شش‌ونیم می‌بایست جنایت و مکافات را روایت می‌کرد نه جنایت و مجازات را.

منبع: فرارو
علی جباری، امیر و امیر مسعود این را خواندند
حسین کوهی، سارا ثقفی و محمدرضا دانش این را دوست دارند
آقا مصطفی میفرمودین یه گاوی,گوسفندی چیزی قربونی میکردیم براتون :)
چرا اینقدر بی خبر تشریف آوردی :)
۰۸ آبان
مصطفی عزیزم قطعا مبالغه میکنی برادر :)
منم خیلی خوشحال شدم دیدمت اینجا و برات آرزوی خوشبختی دارم با همسر نازنین.
۰۸ آبان
سلام سرکارخانم آذرنوش. به شاهین عزیز سلامی گرم از طرف من برسانید.
۱۱ آبان
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دعوت به جلسه اکران و نقد فیلم "ام (M)" شاهکار فریتز لانگ

منتقدان: مصطفی بیگ محمدی - محسن شریفى

تاریخ اکران: پنجشنبه 26 شهریور ماه
نمایش فیلم: ساعت 14 تا 16
نقد و بررسى: ساعت 16 تا 18

مکان: میدان ونک - خ ملاصدرا، خ شیخ بهایى شمالى، خ صایب تبریزى غربى، کوچه بی بی شهربانویی، پلاک 9 ، موسسه پارسان
بهای بلیط: 5000 تومان
منتظر تشریف فرماییتان هستیم عزیزان...
لطفا در صورت تمایل به حضور قطعى در جلسه همراهى خود را در پایین همین پست اعلام نمایید.
آقا مصطفی چه بی خبر
اگه مشکلی پیش نیاد مزاحم میشم
۲۵ شهریور ۱۳۹۴
امیدوارم که گرفتارى خوبى باشه. چوبکارى مى کنى على جون. امیدوارم ح ف مفید براى گفتن داشته باشم.
۲۵ شهریور ۱۳۹۴
گزارش رو زدم، شاید همیاری پررنگ کنه :)
۲۶ شهریور ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
****دعوت به جلسه نمایش و نقد فیلم*****

سلام به دوستان فرهیخته و گرامى تیوالى

دعوت به جلسه اکران و نقد فیلم "فیلم کوتاهى درباره عشق" ساخته کریستوف کیشلوفسکى

با حضور "مصطفى مستور*"مترجم کتاب "سرشت و سرنوشت: سینماى کیشلوفسکى"

تاریخ اکران: پنجشنبه 8 مرداد ماه
نمایش فیلم: ساعت 14 تا 16
نقد و بررسى: ساعت 16 تا 18
لینک پوسترهاى جلسه:
1)http://s3.picofile.com/file/8202303984/A_short_film_about_love_1.jpg
2)http://s6.picofile.com/file/8202304050/A_short_film_about_love_2.jpg

مکان: ... دیدن ادامه » میدان ونک - خ ملاصدرا، خ شیخ بهایى شمالى، خ صایب تبریزى غربى، کوچه بی بی شهربانویی، پلاک 9 ، موسسه پارسان
بهای بلیط: 5000 تومان

*نویسنده، پژوهشگر و مترجم سرشناس

لطفا در صورت تمایل حتما حضور خود را در پایین این پست اعلام کنید.

با سپاس
مصطفی جان همین چند دقیقه پیش تو آخرین پستت نوشتم دلتنگ قلمت در تیوال هستم رفیق عزیز...
اگر بتوانم حتما شرکت می کنم ..مرسی از اطلاع رسانی ات
۰۴ مرداد ۱۳۹۴
سلام
من هم میام، چون تاکید داشتید اعلام کنیم عارض شدم.
۰۷ مرداد ۱۳۹۴
سلام جناب بایگان عزیز. قدمتان روى چشم.
۰۷ مرداد ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ورود به دنیای سینما

سال 1936 فهمیدم که باید روی پای خودم بایستم. تصادفا چشمم افتاد به آگهی روزنامه ای از شرکت فیلمسازی PCL که برای شرکت در امتحان شغل دستیار کارگردانی، عده ای داوطلب می خواست. آن موقع، با اینکه از فیلم اصلا بدم نمی آمد و زیاد سینما می رفتم، هنوز اشتیاقی نداشتم که نامم را در فیلمها ببینم. چیزی که حس می کردم این بود که دیگر نمی توانم به پدر و مادرم متکی باشم. مجبور بودم روی پای خودم بایستم و این آگهی راهی پیشنهاد می کرد. آگهی می گفت که باید مقاله ای بنویسم درباره معایب اساسی سینمای ژاپن و اینکه این معایب چگونه می توند برطرف شود. به خودم گفتم اگر عیب، اساسی باشد که نمی شود برطرفش کرد؟ ولی چیزی نوشتم و فرستادم.
مطلب کامل را در لینک زیر بخوانید:
http://iran-critique.blogsky.com/1394/03/06/post-134/kurosawa-3
مصطفی جان کجایی؟ خیلی دلم برای نوشته های خوبت تنگ شده
۰۴ مرداد ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دوران کودکی و نوجوانی کوروساوا

کوروساوا در "همچون یک زندگینامه" می نویسد:"مادرم نمونه زنان عصر میجی بود، زنانی که از آنان انتظار می رفت براساس سنت خود را تمام و کمال قربانی کنند تا پدر، همسر، برادران و پسرانشان پیش روند. همچنین او زن یک نظامی بود. و فرزند بی آنکه چیزی بگوید، همیشه ظرفیت او در تحمل دردها را تحسین می کند." پدر برای بهبود سلامتی شکننده آخرین فرزند خود برنامه روزانه فشرده و سختی را سازمان می دهد. کوروساوا در زندگینامه خود می نویسد:"من یک بچه ی نق نقو بودم با چهره ای زنانه، شمشیربازی ماهر، در ورزش کِندو. اما از نظر جسمانی تقریبا بدردنخور." او پیش از سپیده دم باید از خواب بیدار می شد. سپس به تنهایی یک ساعت و بیست دقیقه پیاده روی می کرد تا برای فراگیری درس روزانه کِندو به ورزشگاه آقای اوشیایی برسد(تنها ورزشی که پسر جوان ... دیدن ادامه » اعتراف می کند بدان علاقه شدیدی دارد) درسها با تمرکز حواس شروع می شد.
مطلب کامل را در لینک زیر بخوانید:
http://iran-critique.blogsky.com/1394/03/02/post-131/kurosawa-2
مصطفی جان ممنون بابت نوشته های خوبت .....وادارم می کنی بشینم دوباره فیلمهای مهم شو ببینم
صحبت کوروساوا که میشه گاه یاد استاد بهرام هم می افتم چون بیضایی هم خیلی ارادتمندش بود از اون بامزه تر یاد توشیرو میفونه هم می افتم آخه می خوندم دکتر کاووسی مرحوم ... دیدن ادامه » می گفت تسلیمی یه توشیرو میفونه زنه برای بیضایی!!
ولی من میگم تسلیمی ، تسلیمیه یک دونه اس ، قلی نداره :))
۰۷ خرداد ۱۳۹۴
جناب بیگ محمدی عزیز با سپاس بیکران از اطلاعات خوب و ارزشمندی که در اختیارمان می گذارید .
و از بابت گذاشتن لینک ها هم خیلی ممنون . بسیار عالیست .
برقرار باشید
۰۸ خرداد ۱۳۹۴
@اردشیرجان: امیدوارم که بتونم مداوم و پایدار ادامه بدم.

@بانو حدادی بزرگوار: سپاس از لطف و مهربانی شما
۰۸ خرداد ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تولد یک اسطوره

آکیراکوروساوا در سال 1910 در توکیو متولد شد. "سه خواهر و سه برادر بزرگتر داشتم. در نتیجه میان هفت بچه خانواده، آخری بودم. هم بچه ننه بودم، و هم شیطان. در عین حال کودن هم بودم. درست بعد از جنگ، فیلم بچه های فراموش شده هیروشی ایناگاکی{ساخته 1945 درباره بچه ای عقب افتاده} را دیدم و در آن، بچه های زیادی بودند که مرا به یاد خودم می انداختند. نه به این دلیل که واقعا کودن بودم. شاید چون به شکل غیرعادی آرام و مطیع بودم. ما ایدوکو بودیم(نسل سوم توکیویی ها یعنی توکیویی اصیل)، مادرم زن بسیار مهربانی بود. ولی پدرم واقعا سختگیر بود. او فارغ التحصیل رتبه اول مدرسه تویاما(مدرسه ای مخصوص آموزش افسران ارتش) بود و پس از فراغت از تحصیل هم به خدمت نظام رفت. بعد از خدمت، به تربیت بدنی علاقه مند شد و در انجمن تربیت بدنی ژاپن عضو شد. او برای ساختن اولین استخر ... دیدن ادامه » شنای ژاپن تلاش زیادی کرد.
مطلب کامل را در لینک زیر بخوانید:
http://iran-critique.blogsky.com/1394/02/16/post-93/kurosawa-1
فیلم راشومون این چندوقت مورد بحث ما در محفل دوستانه بود. هنوز هم فیلم زنده ایه
۰۲ خرداد ۱۳۹۴
من اینو ترجمه نکردم شاهین جان وگرنه می نوشتم. بازم سپاس از لطفت
۰۸ خرداد ۱۳۹۴
آخ ببخشید. پس فقط ممنون بابت اشتراکت
۰۸ خرداد ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
****پیشنهاد می کنم این بخش از مقاله رو تونستید حتما بخونید****

بخش چهارم(پایانی) مقاله "هنر قتل: بررسی نمایش قتل در فیلمهای هیچکاک"

نوشته: یان موریسون
ترجمه: مصطفی بیگ محمدی

قتل بی نقص

در فیلم روانی بعد از 40 دقیقه ماریون(جنت لی) به قتل می رسد. تا پیش از این حادثه تمام حواس و توجه ما جلب این کاراکتر شده است. ما درگیر داستانش شده ایم و چندین بار از نمای نقطه نظرش(Point Of View) جهان داستان را نگریسته ایم. صدای افکار درون ذهنش را شنیده ایم. چگونه می تواند اتفاقی(ناخوشایند) برایش بیافتد؟
وقتی ماریون در متل بیتس زیر دوش می رود و آب سرازیر می شود، ما شاهدیم چه لذتی از استحمام می برد.ماریون تصمیم گرفته تا پولی را که اخیرا بالا کشیده، به صاحبش برگرداند. اکنون احساس می کند از گناه رهایی یافته است. پس همه چیز به شرایط عادی برگشته. ناگهان در حمام باز می شود ... دیدن ادامه » و تصویری سایه وار به پرده نزدیک می شود.
مطلب کامل را در لینک زیر بخوانید:
http://iran-critique.blogsky.com/1394/02/21/post-110/Art-of-Murder-4
"هیچکاک خشونت را با به کارگیری تکنیکهای پیچیده و سنگین تدوین پنهان می کند"

"عرضه ی تجسدِ(object=ابژه، شیء) ترس بر نگاه خیره ی ما شاید خنثی کننده ی هراسش باشد"


نکات درخشانی بود...
مرسی مصطفی جان
۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۴
اردشیرجانِ عزیز و مهربان ممنونم از حسن توجه شما. واقعا باعث دلگرمی و افتخار بنده ست که این مطلب رو دنبال کردید.
۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بخش سوم مقاله "هنر قتل: بررسی نمایش قتل در فیلمهای هیچکاک"
نوشته: یان موریسون
ترجمه: مصطفی بیگ محمدی

زمانبندی یک قتل

در ام را به نشانه مرگ بگیر قتل توسط تونی(ری میلاند) برنامه ریزی شده، کسی که خبر دارد همسرش مارگوت(گریس کلی) احتمالا هنوز سر و سری با مارک(رابرت کامینگز) مردی که در خارج از شهر با وی ملاقات می کند، دارد. تونی به سراغ آشنای قدیمی خود و خلافکار سابق سوآن(آنتونی داوسون) می رود با این نیت که وی را راضی به قتل مارگوت کند.
در دومین سکانس عمده فیلم، تونی سوآن را به بهانه ای واهی به آپارتمانش دعوت می کند. سپس نقشه قتل را بر وی فاش می کند و در ازای قتل پول هنگفتی را به وی پیشنهاد می دهد. سوآن می پذیرد و نقشه قتل مارگوت را در زمانی طرح می ریزد که مارک و تونی در ماموریت بسر می برند و در نتیجه مارگوت در خانه تنهاست. نقشه از این قرار است: سوآن ... دیدن ادامه » چند دقیقه پیش از ساعت 11 وارد خانه شده و در پشت پرده منتظر خواهد شد تا تونی به مارگوت زنگ بزند. از این طریق مارگوت از رختخواب بیرون جسته و در دستان سوآن خواهد بود.
مطلب کامل را در لینک زیر بخوانید:
http://iran-critique.blogsky.com/1394/02/11/post-83/Art-of-Murder-3
مصطفی جان ممنون..
۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۴
سپاسگزارم اردشیرجان
۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بخش دوم مقاله "هنر قتل: بررسی نمایش قتل در فیلمهای هیچکاک"

نوشته: یان موریسون
ترجمه: مصطفی بیگ محمدی

شوک و عواقب

در فیلم "حق السکوت" هنرمندی به اسم کرو در استودیویش در حال حمله به زنی بنام آلیس توسط وی کشته می شود. این سکانس با ملاقات آلیس و کرو در رستوران آغاز می شود. بعد از اندکی تامل آلیس می پذیرد که به همراه کرو به اتاق زیرشیروانی اش در طبقه بالا برود. اولین چیزی که در بدو ورود به اتاق توجه آلیس را جلب می کند، نقاشی یک دلقک پیر است که با اشاره به ما و البته آلیس می خندد. {ما نقاشی را از"نمای نقطه نظر"(P.O.V=point of view) آلیس مشاهده می کنیم}
آشنایی دقیق ما نسبت به شخصیت آلیس از همین نقطه آغاز می شود. در حالیکه کرو به دفعات قاب دوربین را ترک می کند، تمرکز تصاویر بر روی آلیس باقی می ماند. کرو به آلیس برای پوشیدن جامه باله اصرار می کند. وی می ... دیدن ادامه » پذیرد. آلیس لباسش را در پشت صحنه عوض می کند. همزمان کرو در حال نواختن آهنگی عاشقانه با پیانوست. دوربین محجوب نیست و آلیس را در حین تعویض لباس نشان می دهد.
مطلب کامل را در لینک زیر بخوانید:
http://iran-critique.blogsky.com/1394/02/09/post-77/Art-of-Murder-2
مرسی مصطفی جان
۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۴
مرسی از لطف و توجه تو اردشیرجان
۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فیلمهای هیچکاک و به تعبیری "سینمای هیچکاک" همیشه محل تفسیرهای گوناگون و انواع و اقسام مطالعات با متدها و رویکردهای مختلف بوده و هست. یکی از بهترین مقالاتی که در سالهای اخیر درباره ی فیلمهای هیچکاک خوانده ام مقاله "یان موریسون" با نام Art of Murder(هنر قتل) می باشد. موریسون در این نوشته به تفصیل درباره تکنیکهایی صحبت می کند که هیچکاک به واسطه ی آنها تاثیر ناشی از صحنه های قتل در فیلمهایش را چندچندان می کند. بخش اول مقاله را در ادامه خواهید خواند و به مرور تا پایان هفته بخشهای بعدی مقاله نیز تقدیم حضورتان می شود:

هنر قتل: بررسی نمایش قتل در فیلمهای هیچکاک(بخش اول)

نوشته: یان موریسون
ترجمه: مصطفی بیگ محمدی
پیش از صحنه معروف دوش در فیلم روانی تنها سه سکانس قتل "حاوی قاتل" در آثار آلفرد هیچکاک وجود داشت. در اکثریت فیلمهای هیچکاک قتلها یا ... دیدن ادامه » خارج از قاب (off-screen) صورت می گیرد و یا کوتاه و برق آسا همزمان با لمحه ی شلیک گلوله از تفنگ رخ می دهد. این 3 سکانس مقدم عبارتند از: صحنه چاقو زدن "کرو" در فیلم حق السکوت، صحنه چاقو زدن "سوآن" در فیلم ام را به نشانه مرگ بگیر و نیز صحنه ی گلو فشردن "مریام" در فیلم بیگانگان در قطار که به لحاظ موضوعی دو دسته می شوند: 1) در دو فیلم حق السکوت و ام را به نشانه مرگ بگیر دو زن با شخصیتهایی خاکستری(به لحاظ اخلاقی نه چندان گناهکار) نمایش داده می شوند که ضاربانشان را می کشند. 2) و در دو فیلم بیگانگان در قطار و روانی دو زن خلافکار توسط مردانی که انحرافات جنسی دارند و روابط غریب و نامتعارفی با مادرانشان دارند به قتل می رسند. چون هیچکاک سر آن دارد که در این فیلمها قتلهای گسترده ای رخ دهد، به سوالات و مناقشات روانشناختی متعددی در مورد تصویر این زنان، گناهانشان و محتوم بودن مجازاتشان دامن می زند.
مطلب کامل را در لینک زیر بخوانید:
http://iran-critique.blogsky.com/1394/02/04/post-54/Art-of-Murder-1
مصطفی جان به به...پیشنهادهای تو همیشه عالی بوده حالا هم که مقاله به قلم ترجمه خود عزیزت.......مرسی.. منتظر بعدی ها هم می مانم
چه خوب که بعد از غیبت طولانی دوباره اینجایی دوست خوبم
۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۴
<<دوشنبه 4 خرداد>> یک روز بزرگ و به یادموندنی برای من خواهد بود!
سعی می کنم نیم ساعت زودتر سینما چارسو باشم تا بتونم حسابی بینمت و باهات گپ بزنم ابرشیر عزیز.
شماره ام رو که داری، هر وقت رسیدی باهام تماس بگیر.
۰۲ خرداد ۱۳۹۴
قطعا برای من هم همینطوره ...رفیق قدیمی خوبم.. کاش زودتر دوشنبه برسه..

۰۲ خرداد ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشتی کوتاه بر نمایش "نارنجیغ"

سیر داستانی ماجرا مخلوطی از پر رنگترین مولف های سینمای هند و فیلمفارسی بود(تیپ سازی به جای شخصیت پردازی، جایگزینی شانس و اقبال به جای علیت و انگیزه، تکرار برخی سوژه هاو موتیفهای کلیشه ای همچون پیدا شدن یکباره خواهر یا برادری گمشده و انتقامهای ناموسی و خانوادگی و ....) به طوریکه اغلب ماجراها به سادگی قابل حدس بود. شخصیتها عمقی نداشتند و کنش هایشان دفعتی و باور ناپذیر بود. تماشاگر حتی در رئالیستی ترین آثار هم (که البته این اثر فاقد اکثر سویه های رئالیسم بود) به دنبال هوش و ذکاوت در خلال پرسوناژها و سیر داستانی ماجرا می گردد که متاسفانه در این اثر دست خالی خواهد ماند.
مطلب کامل را در لینک زیر بخوانید:
http://iran-critique.blogsky.com/1394/02/24/post-116/Narenjigh
مصطفی عزیز
ممنون از اینکه نظرت رو نوشتی
حدس درسته البته :)
۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۴
سلام جناب بیگ محمدى،تا جایی که یادمه شما هم مثل من فایل صوتى نمایشها رو بعضا داشتین، باییز رو قبل از توقیفش ضبط نکردین!؟من دو تا ازش دارم که هر دو مال بعد توقیفش هست، ولپن چطور؟ شرمنده که مزاحم شدم
۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۴
سلام محمدرضاجان خواهش می کنم مراحمید. والا متاسفانه این دو کار رو ندیدم. ولی در عوض کار جناب بهبودی نازنین رو دارم علی الحساب خواستید بگید میل کنم براتون.
۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
****** پیشنهاد ویژه ******

با سلام به همه دوستان گرامی و فرهیخته ی تیوالی

همین امشب ایمیلی از سایت "کتابسرای اشجع" (به نشانی: www.ashja.com) دریافت کردم مبنی بر تخفیف گسترده خرید کتاب تا "پایان اسفند" و با مشاهده ی لیست پر و پیمان کتابهای موجود در سایت(و چک کردن قیمتهای پشت جلد کتابها با سایر سایتهای معتبر جهت اطمینان خاطر) برانگیخته شدم تا به شما عزیزان این حراج با ارزش فرهنگی رو اطلاع بدم.
به عنوان مثال "نشر نیلوفر" که از سابقه دار ترین و معتبرترین نشرها در حوزه ادبیات است و در نمایشگاه کتاب "هیچگاه" بیش از 15 الی 20 درصد تخفیف نمی دهد، می توانید در این سایت کتابهایش را با 30 درصد تخفیف بگیرید(لازم به ذکر است کتابهای تمامی انتشاراتهای معتبر و نه تنها نیلوفر با 30 درصد تخفیف به فروش می رسند)
اردشیر عزیز در پاسخ این همه لطف و تمجید که خودم رو لایقشون نمی دونم، فقط می تونم تشکر کنم از وجود نازنینت و بگم که کمترین شرط دوستی رو ادا کردم.
۲۵ اسفند ۱۳۹۳
عزیزی
۲۵ اسفند ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نه در سنگین ترین خوابها، نه در هذیان، و نه در مرگ و درون گور هم، همه ى هوش از میان نمى رود. وگرنه، براى انسان جاودانگى نبود.

ادگار آلن پو/سردابه و پاندول
یاد دیالوگی از "خرمگس" افتادم که می گفت: "دلمون به مرگ خوش بود که اونم اینجوری شد." :)
۲۹ بهمن ۱۳۹۳
:)))) این دیالوگ معرکه بود. مرسى نازى نازنین از لطف و حسن توجهت
۲۹ بهمن ۱۳۹۳
درون گور هم
۰۶ اسفند ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ای تماشاچی امان از تشنگی/ای تماشاچی امان از گشنگی
پسر مستوفی در را بست و رفت/آب قطع، تلفن قطع، برق هم در حال رفت
دخترم لیلا کجا رفتی بابا/کاشکی می موندی همینجا پیش ما
بهر آکتوری برفته کانادا/تا بگیره درجه ی دکترا
اگه برگرده تو کارش استاده/امروز برمی گرده، به دلم افتاده
هرجا هستش باشه در یاد خدا/ای خدا در همه جا حفظش نما
حرفمان گفتیم و رفتیم زین جهان/اجر (؟) این متن هم بماند در نهان
مصطفی این تاتر خیلی خوب بود!
خیلی دوستش داشتم. ژاله صامتی و همسرش توی این کار بازی بسیار دلنشین و قوی و رئالی داشتند!
۱۲ بهمن ۱۳۹۳
پرسیدم گفتند اگر سالن خوب بهشون بدن اجرای جدید میرن
یعنی میشه؟ ^_^
من 2 بار تا الان دیدم!!!
۱۳ بهمن ۱۳۹۳
ایشالا بازم میریم محمد جان. دورهمی خیلی بیتر حال میده :)))
۱۴ بهمن ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

دامنم پاک است چون صبح از غبار آرزو ...... می‌دهد خورشید تابان بوسه بر پیشانیم

می‌کند بی‌برگی از آفت سپرداری مرا ...... وحشت شمشیر دارد رهزن از عریانیم



از: آقامون صائب تبریزی
بیت دوم و تصویرسازی و مفهوم پردازیش شاهکار به تمام معناست.
۱۰ بهمن ۱۳۹۳
دامنم پاک است چون صبح از غبار آرزو
۱۱ بهمن ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
"با خودم می‌گویم که یک روز برمی‌گردم ـ یک روز خوب خوشبخت ـ خانه‌ای، باغکی، یا باغچه‌ای، رو به کوه و آفتاب می‌خرم. انار ننه خانم را می‌کارم و میوه‌هایش را برای مردم اطراف می‌فرستم. آن‌ها که از انار محبت چشیده‌اند می‌دانند که با هم خواهر و برادرند و هر بار که نگاهشان به هم می‌افتد، حسی خوب در دلشان می‌دود و روح آشفته‌شان برای آنی آرام می‌گیرد و همه‌ی این‌ها به یمن انار بانوی صد ساله‌ای‌ست که زیر درخت انارش خوابیده و خوابش آن چنان شیرین است که هیچ کس دل بیدار کردن او را ندارد. پسر کوچیکه آهنگی دلنشین برای مادرش ساخته که اناری‌های عاشق آن را زمزمه می‌کنند. پسر بزرگه صاحب دو دختر چشم سیاه تپل مپل، شبیه به ننه اناری شده و فکر انتقام از یادش رفته است. عروس فرنگی خوشبخت است. شب‌ها پیش از خواب کلمه‌ی آش را، مثل دعای معجزه، توی دلش تکرار می‌کند ... دیدن ادامه » و راحت می‌خوابد.
سوئد کدام جهنم دره‌ای‌ست؟ سهیلا خانم گفت که آب توی دهان یخ می‌زند. اشک توی چشم مثل خرده شیشه می‌شود. آدم را درجا کور می‌کند. گفتم ای خدا، نکند بچه‌هام کور شده باشند؟ خدا می‌داند این مدت چی خورده‌اند. شوهرم گفت این‌ها گوشت خوک می‌خورند. واسه همین است که شکل زن‌ها شده اند. پسر بزرگم گردن کلفت است. زیر ابرو برنداشته، اما از بس اخم کرده و خواسته از این و آن انتقام بگیرد، چشم‌هایش به هم نزدیک شده.
تا از راه برسیم پسر کوچیکه را بغل می‌کنم. فشارش می‌دهم روی سینه‌ام . شب می‌خوابم پای تشک‌اش و سرم را می‌گذارم روی پاهایش. بچه که بود پابرهنه راه می‌رفت. پاهایش بوی علف می‌داد. همیشه هم گزنه تمام جانش را گزیده بود. حالا، دست و پایش را با صابون فرنگی می‌شوید. بوی غریبه‌ها را می‌دهد. پسر بزرگم، دنیا که آمد، بوی آدم‌های بالغ را می‌داد. بوی عرق تن آدم گنده‌ها را. شوهرم گفت این پسر شر است. از بویش پیداست.
گفتم حکمت خداست. همه که نباید بوی خوب بدهند. هر کس بوی خودش را دارد. سگ و گربه‌ها بوی بد می‌دهند، اما دلشان پاک است. مرغ‌ها بوی گند می‌دهند، اما زبان بسته و معصوم‌اند. شوهرم گفت که این پسر مغزش گندیده است. این بو از کله‌اش می‌آید. مال پاهایش نیست. چه بگویم. به دماغ من بوی گلاب بود. خب، من عاشقم. دست خودم نیست. به مجنون گفتند لیلی شکل شغال است. گفت الهی قربان شکل مثل شغالش بروم. عاشق این جوری‌ست. پسر کوچیکه خوش اخلاق است. برایم ساز فرنگی می‌زند و من برایش می‌رقصم. چه قری بدهم. بیا و ببین. نوشته ننه، دست پخت تو عالی‌ست. یک رستوران ایرانی راه می‌اندازیم. پولدار می‌شویم. اسمش را می‌گذاریم رستوران انار بانو و پسرهاش."

گوشه هایی از داستان کوتاه "انار بانو و پسرهایش" به قلم بانو گلی ترقی
هیچ وقت...

برای نگه داشتن کسی که فرق تو،

با بقیه رو نمی فهمه تلاش نکن!

جای دیگر _ گلی ترقی

درود برشما.چه انتخاب فوق العاده ای ازاین بزرگ بانوی ادبیات معاصرایران!
۰۲ بهمن ۱۳۹۳
عرض ادب آقای بیگ محمدی...
ساعت حضورشون در کتابفروشی رو که دیدم حالم گرفته شد.جلسه ای داشتم که نمیشدبیام.ولی تمام حواسم اونجابود!
خوش به حال شما که مطمئنم رفتید!
من شاگرد مکتب قلمم...مانده تا بزرگی نام نویسنده!
۰۲ بهمن ۱۳۹۳
بانو رویا سپاس از توجهتون

بانو عبدی گرامی واقعا جای شما و همه ی دوستان گرانقدر تیوال یک به یک خالی بود. بیان و کلام این بزرگ بانوی نویسنده مهربان و دوست داشتنی، جادویی و شگفت انگیز بود. از ذره ذره کلامشون قصه و داستان تراوش می کنه. خوشبختانه فیلم تمامی ... دیدن ادامه » این نشستها تهیه میشه و فیلم جلسه این هفته نیز به طور قطع هفته آینده برای فروش در همان مکان عرضه میشه. حتما ابتیاعش کنید. با سپاس
۰۲ بهمن ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مصطفی بیگ محمدی
درباره نمایش کاسپار i
***پیش از هرچیز لازم است(همانند چند تن دیگر از دوستان تیوالی) خاطر نشان کنم که این نمایش قابل توصیه نیست و به شدت به انتظارات تماشاگر از مدیوم "نمایش" وابسته است***
**** لو رفتن محتوی نمایش در پی خواندن این متن محتمل است ****

ابتدای نمایش دو شخصیت رو به تماشاگر به ایراد تک گویی شان می پردازند و سومی در میانشان بر صندلیش نشسته و با حرکتی آونگ گون پای خود را متناوبا بالا و پایین می برد. هرسه لباس کار بر تن دارند با این تفاوت که سمت راستی توری سفیدی نیز بر روی لباس پوشیده. سمت "چپی" از کار و کار و کار و لزوم حفظ نظم می گوید و از نردبانی بالا می رود و سمت راستی مرتب دستور می دهد، قانون صادر می کند، فرمولهای تبعیت از جامعه را به خورد تماشاگر می دهد و همه چیز را با متر چوبی اش اندازه می گیرد.
در ادامه کارگردان با تمهیدِ (شاید بشود گفت کلیشه ای) قرار دادن ... دیدن ادامه » دو کتاب سترگ "سرمایه" معروفترین اثر "کارل مارکس" و "جامعه باز و دشمنان آن" شاهکار "کارل پوپر" در معرض دید تماشاگر از این شخصیت ها رمزگشایی می کند. با توجه به سال انتشار اثر(1967) که فضای جهان به دو قطب "چپ" و "راست" تقسیم شده بود، سخنان این دو شخصیت رنگ و بوی سیاسی بیشتری به خود می گیرد. شخصیت میانی نیز که در پایان این بخش از صندلیش به پا می خیزد با حرکات متناوب دست و پایش نشان دهنده "میلیتاریسم" غالب آن روزهاست.
و اما موضوع اصلی نمایش در بخش دوم بیشتر باز می شود. جایی که شخصیت "کاسپر"( پردیس افکاری) در میان صندلی های به دقت چیده شده(به زعم من نمادی از "نظم مستقر") به روایت تحمیل سیستماتیک رفتارها و هنجارهای اجتماعی از طریق ساختارهای تربیتی-زبانی می پردازد: "یاد می گیرم هروقت ندونم راهی که دارم میرم به کجا می رسه، بترسم. ترس رو یاد می گیرم. یاد می گیرم هر وقت که بالا پایین می پرم یعنی خوشحالم. هروقت لککککنننتتت پیدا می کنم یعنی خوشبختم."
در بخش بعد داستان شخصیت اصلی(کاسپر) و میزان در هم تنیدگی قرائت رسمی جامعه از هویت شهروندی با "زبان" بیان می شود.
یکی از زیباترین صحنه های نمایش در نظرم تک گویی زنی نشسته بر زمین است:
"...صندلی کوتاه است ولی راحت نیز است. چاردیواری کوچک است ولی مال من است. انسان افلیج غم آور است ولی هنوز انسان است..."
"پتر هانتکه" در این فراز به بهترین وجهی "عدم کفایت زبان" در قبال "وجود" را می نمایاند. شاید "کوتاه بودن"، "کوچک بودن" و "غم آور" بودن آشکارترین "صفت"(نمود و سمبل زبانی یک شی یا موجود) "صندلی"، "چاردیواری" و "انسان افلیج" باشد، شاید اینها(به واسطه بازی ها و کلیشه های زبان) اولین تصویر و ایماژ معادل این "وجود"ها در ذهن ما باشند ولی به هیچ وجه نمی توانند جای "وجود" این "موجودات" را بگیرند که حاوی صفات دیگری(راحت بودن، تعلق به من و هنوز انسان بودن) نیز هستند.
همین "نابسندگی زبان" (که به نوعی ایده ی محوری و مضمون اصلی اثر است) بیش از هر چیز باعث می شود که نتوان انبوه مفاهیم و ایماژهای منبعث از این اثر ثقیل را به انسان دیگری انتقال داد و این پیش از هرچیز ناشی از قدرتهای مدیوم "نمایش" است.
در جای دیگر از نمایش نریشنی از بلندگو پخش می شود که در آن گوینده به دفعات با کلماتِ چندین جمله بازی می کند. یکی از جملات(نه دقیقا ولی تلویحا) این بود: "در دو طرف دارد همانطور که حقیقت دو سوی" گوینده ی مرد به کرات با لحنها و سرعتهای متفاوت این جمله را بیان می کند. جای تاکیدها را عوض می کند. حتی جای کلمات را عوض می کند و در نهایت با "سایش" و "سوهان" لبه ی کلمات و جویدن چند واج به کلی مفهوم جمله را دستخوش تغییر می کند. چنان این تغییر مفاهیم و سیالیت زبان(و ناپایداری و نداشتن هویت و وابستگی اش به "وجود"ی خارجی) در خلال خوانش این چند جمله به منِ تماشاگر متبادر شد که از این نمایشِ چندگونگی و عدم اصالت زبان حیرت کردم.
در نهایت "کاسپر" در نریشن پایانی به زبان می آید و فصیح و بلیغ سخن می گوید و نیز اذعان می کند که با آموختن زبان به مرحله ی جدیدی از "وجود" گام گذاشته ولی در نهایت ترجیح می دهد "سکوت" را انتخاب کند.

سپاس از جناب معینی بابت انتخاب این متن سترگ و بازیهای خوب بانوان بازیگر
نمایشی که با دوستان خوب
دیدم
و
لذت بردم
۲۷ دی ۱۳۹۳
سلام جناب بیک محمدی عزیز.
عرضی داشتم خدمتتون ! اماکنش هست ایمیلتون رو داشته باشم؟
و یا در صورت امکان بهم ایمیل بزنید
sadegh.g195@gmail.com
۳۰ دی ۱۳۹۳
سلام جناب قویم گرامی
این ایمیل بنده ست: mostafa.b.m@gmail.com
در خدمتتون هستم
۳۰ دی ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

نتیجه آشنا زدایی ای که از ملودی های فولکلور آذری (به واسطه نوازششان با سازهای بادی) شده بود، بسیار زیبا و دلنشین بود. هرکجای کنسرت که این دو صدای شگفت انگیز(جناب عالیم و دخترشان فرقانه) با ارکستر هم آوا می شد، اوجِ شور و نشاط بود و حظ.

هرچند لحظات تکخوانی (بدون همراهی ارکستر) که تنها با نوازش تار(زکی ولی اُف) همراه بود نیز پر شمار و طولانی بود. در این لحظات کنسرت به سطح صدها کنسرت آذری مشابه می لغزید. این جدایش مصنوعی و مکانیکی که در لحظاتی تنها ارکستر بنوازد و در لحظاتی تنها تار، یادآور تجربه هایی ست که سالها پیش در برنامه هایی نظیر گلها انجام می شد و در کمتر آهنگی آواز و نوای ارکستر یک کل یکپارچه و همگن را تشکیل می دادند. ایکاش جناب قاسم اُف کمی تجربه گراتر بودند و کمی بیشتر از وادی های امتحان شده و امنِ "اجراهای سنتیِ آهنگهای فولکلور" پا ... دیدن ادامه » فراتر می نهادند.
از زیبایی صدای جناب عالیم سخنهای بسیار رفته است ولی مطمئنم که اگر دخترشان راه رفته پدر را برود دور نیست روزی که نامی همسنگ ایشان در موسیقی مقامی آذربایجان شود. لذت ناشی از درهم آمیزی و امتزاج این دو صدای سحرانگیز غیر قابل وصف است.
هرچه بود شبی پرشور و خاطره انگیز در حافظه همه نیوشندگان ثبت و ضبط شد.
با سپاس فراوان از "جاوید مجلسی" نازنین که چنین ارکستر جوان و متبحری را گردآوری و رهبری می کند. بی قرارانه به انتظار اجرای بعدی "ارکستر سازهای بادی تهران" خواهم نشست.
نتیجه همه تحقیقات میدانی شد کنسرت عالیم قاسم اف.
کنسرت خوبی رفتی مصطفی,عالیم قاسم اف هم ردیف و مقام موسیقی آذری رو خوب میشناسه هم صدای بی نظیری داره.
همیشه شاد باشی مصطفی جان :)
۲۳ دی ۱۳۹۳
مصطفی جان من از کتابخونه گرفتم... ترجمه ی حسین جده دوست ،ناشر انتشارات نمایش و سفارت آلمان سال1378...البته یکی دوتا ترجمه ی دیگر هم هست که من هم دسترسی بهشان نداشتم
۲۷ دی ۱۳۹۳
آقا دمت گرم و خوش. این هم بعیده دست ما بهش برسه. سپاس
۲۷ دی ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

اون یه سگ بول داگ کوچولو هم داشت که وقتی می دیدیش، فکر می کردی حتا یه شاهی هم نمی ارزه، فقط به این درد می خورد که ولش کنی همون دور و بر واسه ی خودش بپلکه و با غضب نگاهت کنه و هی دراز بکشه و تو کمین باشه تا چیزی کش بره. اما همچی که سرش شرط بندی می کرد، سگه از این رو به اون رو می شد، فک پایینش کم کم جلو می اومد و عین عرشه کشتی بخار می زد بیرون و یواش یواش دندونهاش که عین آتش تون حموم برق می زدن از اون زیر پیدا می شدن. کافی بود یک سگ به این بولی کوچولو حمله کنه تا بولی گازش بگیره و دو سه دفعه بندازدش اینور و اونور کولش. اسم سگه اندرو جکسون بود. اندور جکسون دست بردار نبود الا زمانی که اوضاع به کامش می شد و دیگه نفس کشی دور و برش نمی دید، و واسه همین هم شرط بندی رو می برد. حریفهاش همیشه دو برابر و چهاربرابر می شد، تا جاییکه رقم شرط بندی به بالاترین مبلغ می رسید، ... دیدن ادامه » اونوقت اندرو جکسون بی هوا می پرید به سگ حریف و پای چپ سگه رو از نزدیک مفصل گاز می گرفت. البته ملتفتی که، سگه رو لت و پار نمی کرد، اما حتی اگه یک سال هم می گذشت، همونطوری نگهش می داشت و فقط وقتی ولش می کرد که اسفنج خیس رو به نشونه شکست سگه بندازن توی گود. اسمایلی{صاحب سگ} همیشه با اون سگ برنده از میدون خارج می شد، تا اینکه یکبار سگی به تورش خورد که اصلا پای چپ نداشت، چون پای چپش با کمان اره قطع شده بود، و این شد که وقتی همه چی مهیای شروع مسابقه شد و پولهای شرط بندی رو جمع کردن، سگه اومدتوی گود تا لنگ حریفش رو بقاپه، اما فوری دستگیرش شد که قافیه رو باخته و حریف داره از میدون به درش می کنه. میشه گفت از وجناتش پیدا بود که خیلی جا خورده و زهره ش طوری آب شده که دیگه امیدی به جنگیدن و برنده شدنش نیست، انگاری می خواست بهش بفهمونه که دلش شکسته و تقصیر اونه که همچین وضعی پیش اومده و سگی رو به جنگش آورده که پای چپی نداره تا بشه گازش گرفت، یعنی اصلی ترین چیزی که نتیجه مبارزه ش رو تعیین می کرد، این شد که بعد از مسابقه چند قدمی لنگون لنگون رفت و یه مرتبه افتاد زمین و مرد. خوب سگی بود اندرو جکسون و اگه زنده می موند واسه خودش اسم و رسمی به هم می زد، چون هم جوهرش رو داشت و هم نبوغش رو-من این رو خوب می فهمم، چون هیچ وقت حریفی نداشت که جلوش حرفی واسه گفتن داشته باشه، و وقتی که یک سگ طوری می جنگه که حریفهاش هیچ کاری ازشون بر نمی آد، معناش اینه که حتما سگ باهوش و استعدادیه. هروقت یاد شب آخر زندگی اون سگ و وضع مردنش می افتم، غصه م می گیره.

بخشی از داستان کوتاه شاهکار "قورباغه جهنده ی بدنامِ "کالاوراس کانتی"

از: شانس(جلد اول از مجموعه داستان کوتاههای مارک تواین کبیر)/ترجمه روان علی مسعود نیا/نشر زاوش

پ.ن: این مجموعه داستان کوتاه پر است از این دست حکایتهای مطایبه آمیزِ مضحک و فوق العاده خواندنی.
فوق العاده اس این کتاب!
ممنون از مصطفی بیگ محمدی نازنین.
۲۲ دی ۱۳۹۳
بعدا بخوانم . اولش خوب بود :)
۲۲ دی ۱۳۹۳
محمود جان خیلی خوشحالم که با دوست خوش ذوق و نازنینی چون شما در زمینه علاقه به آثار مارک تواین کبیر هم داستانم :))
غزاله عزیز حتما کتاب رو تهیه کن و بخون که اصل جنسه :))
۲۳ دی ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

از بس در آغوشت نگرفتم، زخم بستر گرفتم!

**********************************
سلاحِ گرم، دست زهرا بود نه این کلت!
مصطفی جان چه دیالوگهای بامزه و چندپهلویی ......
۰۸ دی ۱۳۹۳
جای شما خالی. تجربه جالبی بود هرچند بی شباهت به "مثل شلوار جین آبی" هم نبود.
۰۹ دی ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید