تیوال محمد شمالی | دیوار
S2 : 07:18:39
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
محمد شمالی
درباره نمایش سیزیف i
از فیلم Hitch :"زندگی تعداد نفس هایی که می کشی نیست، زندگی لحظه هاییه که نفس، تو سینه ت حبس می شه!" بازم زندگی کردیم تو تئاترتون، دست مریزاد نقطه
من ده-دوازده بار اون گزینه دوست‌دارم رو فشردم ولی متاسفانه فقط یکی می‌ندازه.
۱۴ آبان ۱۳۹۷
زندگی در تئاتر
۱۴ آبان ۱۳۹۷
بی نظیر
۱۵ آبان ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
محمد شمالی
درباره نمایش حریق i
من واقعا ناراحت میشم وقتی می بینم نمایشی پتانسیل و ارزش دیده شدن داره ولی اونطور که باید مورد استقبال قرار نمی گیره، البته که برای این مورد خاص، شاید اجرا تو سالن ناظرزاده بعد از باران و سایه قدم نسبتاً بزرگی بود و بهتر بود اگر تو قیمت گذاری بلیط تامل بیشتری میشد. من هنوز نمایش حریق ندیدم ولی با توجه به دو کار قبلی که از کارگردان محترم سرکار خانم فروزند و گروه خوبشون دیدم، می تونم به همگی دوستان تضمین بدم اگر خیلی سخت پسند نیستید و علاقه مند به موضوعات اجتماعی ناراضی از سالن خارج نمی شید. یه پیشنهاد دوستانه هم به گروه محترم اجرایی دارم که اگر از من می شنوید و براتون مقدوره تخفیفات گروهی و وفاداری به صورت حداکثر انتخاب ممکن (نه فقط به شکل فعلی برای چند نمایش مشخص شده و به تعداد محدود) برای تمام کاربران فعال کنید قول میدم اتفاق خوبی بیوفته :)
طی صحبتی که با تعدادی از کاربران داشتم فکر میکنم تخفیفات گروهی و وفاداری دیگه دوستان رو راضی نمیکنه و اکثرا خواهان تخفیفات کلی در قیمت بلیط هستند که معمولا خارج از توان گروه محترم اجرایی است.
۱۳ آبان ۱۳۹۷
@ماهرو روستمی: و جالب اینجاست که یه نمایشی مثل شیروانی داغ هنوز اجراهاش شروع نشده برای شنبه یک اجرای ویژه ساعت 18:30 میذاره! و به عبارتی ما هیچ ما نگاه!
۱۳ آبان ۱۳۹۷
زمان نمایش نامناسبه ....
۱۴ آبان ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
از دیوار که بری پایین فقط از اسم نمایش ها میشه یه باغ وحش کامل درآورد ! :)
#شوخی
چه جالب
دل سگ ،. شکار گرگ ، موش + گربه ، گوریل ...
۱۱ مهر ۱۳۹۷
مهدی جان , کلا این ها هم جا افتادن از لیست .. "دلفین ها " .. " فیل " در تاریکی .. مرگ و " پنگوئن" و . ! :))
۱۱ مهر ۱۳۹۷
درود بر شما marillion
کاملا حق با شماست دوست عزیز
ارادتمندم
۱۱ مهر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
محمد شمالی
درباره نمایش ماراساد i
ما پادشاه را کشتیم؛
سعی کردیم دنیا را تغییر بدهیم
حالا تنها چیزی که گیرمان آمده،
یک پادشاه جدید بدتر است
آن زمان برای آزادی میجنگیدیم،
ولی الان برای نان !

#ویکتور_هوگو
این جملات برای نمایش. ماراساد هست؟؟
۲۶ اسفند ۱۳۹۶
خیر شعری است از ویکتور هوگو
۲۸ اسفند ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
هرچقدر بلیط فروشی سال گذشته جشنواره فیلم فجر اسفناک، مایوس کننده، عذاب آور و فاجعه بود امسال به تمیز ترین شکل ممکن توسط سایت سینماتیکت انجام شد اول تبریک میگم به گردانندگان این سایت محترم، دوم به مسئولین تصمیم گیرنده جشنواره که با این انتخاب به شعور مخاطبین جشنواره که همون مردم باشند نهایت احترام گذاشتند.
سایت سر وقت باز شد تمام مراحل انتخاب سینما، سری فیلم ها، پرداخت و نهایتا انتخاب صندلی در کسری از دقیقه انجام شد. تنها مشکلی که برای شخص من پیش امد انتخاب صندلی بود که یکی از صندلی های انتخابیم بعد از انتخاب من فروخته شده نشون داده میشد (بدلیل انتخاب همزمان افراد ممکنه پیش بیاد) و مجبور به انتخاب دو صندلی تکی در دو جای متفاوت شدم که پس از مدتی همون صندلی انتخاب شده اول مجددا خالی نمایش داده شد که اونم با دوبار تماس گرفتن محترمانه برام اصلاح ... دیدن ادامه » کردند. بعض تیوال نباشه واقعا کارشونو به نحو احسنت انجام دادند، لذت بردم.
فقط ای کاش ستاد جشنواره مثل سالیان پیش همون یکی دو ردیف آخر رو از گردونه فروش اینترنتی خارج می‌کرد. امسال اکثر سالن‌ها "نیمه" عقب‌ترشون قابلیت انتخاب صندلی "برای عموم" نداشت. به عنوان تماشاگر چندین ساله جشنواره از دو هفته قبل بلیت می‌گیری ... دیدن ادامه » و می‌ری ردیف‌های جلو می‌شینی در حالیکه تماشاگر گذری پفیلا به دست یه ربع قبل از شروع سانس می‌ره و بلیت صندلی وسط مثلا ردیف سوم رو می‌گیره!
ولی جای شکرش باقیه که از کابوس پارسال سینوگرام جستیم.
۳۰ دی ۱۳۹۶
دانش جان گراند سینما سن مرتفعی نداره ولی با این حال فشار رو گردن هست تا آخر سانس
۳۰ دی ۱۳۹۶
حق با شماست...اما درکنارش لذت غرق شدن در تصویر رو هم داره
۰۱ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اسامی فیلم‌های بخش مسابقه سودای سیمرغ سی و ششمین جشنواره فیلم فجر انتخاب شد.
انتخاب شما کدام یک از این فیلم هاست ؟!
» تا ۱۰ پاسخ























مگر ندیده می شود انتخاب کرد؟
۱۰ دی ۱۳۹۶
سلام ، هنوز موجود هستند ؟
۰۹ بهمن ۱۳۹۶
دوستانی که بلیت تهیه کردند و قصد فروش دارند من این بلیت ها رو خریدار هستم
09128881018
مغز های کوچک زنگ زده
بمب
امیر
۱۰ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
هی مرد ... تو هیچوقت خط نمیخوری ...

Walk on, walk on
With hope in your heart
And you’ll never walk alone

Walk , Against The Wind , .. Somehow , Lean Against The Wind :)

۰۴ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اینکه روز واقعی پایان بعضی اجراها هیچ وقت مشخص نیست و سه روز سه روز به تاریخ پایان نمایش اضافه میشه فقط و فقط رفتار کاسبکارانه و ارزش قائل نبودن برای مخاطب رو نشون میده .. وقتی نمیدونی فرصت اینو داری که تو روز موردنظر بلیط بگیری یا نه و مجبور میشی تو روزی که دلخواهت نیست بلیط بخری بعد ببینی علیرغم چیزی که عنوان شده روزهای بعدی باز شدن ..
خبر آمد خبری در راه است ... :)
خوش خبر باشید! خبر رو هم بفرمائید تا بیشتر شاد شویم
۲۳ مهر ۱۳۹۶
ممنون صادق جان، گویا قراره از اول آبان در شهرزاد باز اجرا بشه به تهیه کنندگی نوید محمدزاده !
۲۴ مهر ۱۳۹۶
طیب اله انفاسکم
۲۴ مهر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
80 هزار تووومن ؟!! چی شد که اینطوری شد ؟؟
این جوری که هی قیمت بلیت ها رفت بالا ، ما نشستیم و هیچی نگفتیم یا گفتیم و گفتند خب دوس نداری نخر ، و گروهی رفتند و خریدند و سالن ها سولد اوت شد !
۱۸ مهر ۱۳۹۶
دوستان واقعن به قیمتش میارزه شک نکنید خیلی هزینه شده براش تعداد بازیگرا دکور همه چی . تاتر متفاوتیه
۱۹ مهر ۱۳۹۶
پروژه ی جدید تالار وحدت و ایران نمایش تئاتر موزیکال الیور توئیست هستش، ۱آذر اجرا میشه از الان سولد اوت شده چون نوید محمدزاده ومهناز افشار بازی میکنند. تمام سطح شهر مخصوصا شمال شهرم پر شده از پوستراش. تعجبی نداره که چرا اینطوری شد!
۱۳ آبان ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با توجه به اینکه گروه سنی کودک و نوجوان هم مخاطب فیلم هستند و پیشتر شاهد تجربه های ناخوشایندی از تاثیر گذاری فیلم و سریال بر این قشر در کشور بوده ایم، بنظرم میتونست بدون اینکه لطمه ای به داستان بخوره پایان بندی کم خطر تری داشته باشه ..
مریم نساجی این را خواند
کیان، علی ابراهیم و علی خلجی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
باد با خود خواهد برد
شکوفه های گیلاس را
تا سپیدی ابرها.


به یاد عباس کیارستمی در اولین سالگرد درگذشتش ..
"یک روی پنجره به سمت من است
روی دیگر به سمت عابری که می گذرد"

عباس کیارستمی
یادش گرامی
۱۴ تیر ۱۳۹۶
" کار هنر قضاوت کردن نیست . کار هنر به فکر واداشتن است . "

عباس کیارستمی
روحش شاد
۱۵ تیر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
انتخاب من نیست ولی خوشحالم برای سنگلج که پس از مدت ها گروهی توش اجرا میره و سالنش خالی نمیمونه ..
میترا این را خواند
Nita این را دوست دارد
محمد جان سنگلج تو این دو سالی که من تئاتر بین شدم،علی الدوام اجرا داشته.
۱۱ تیر ۱۳۹۶
عده ای نسبت به مانایی این هویت دغدغه دارند!!!! دغدغه ش
شخصی آنهاست و می توانند نداشته باشد!!!
ولی اینکه مهم است:
که در فضای مجازی و در یک شبکه اجتماعی به راحتی جمله ای نگوییم که معنای آن جمله این هویت را نادیده می گیرد...
در صورتی که به خدا خیلی ساده است در ... دیدن ادامه » ارتباط با آمار اجراها و فروش یک تماشاخانه سرچ ساده ای کنیم...
جناب شاهین وقتی این کار را بکنیم هم باز به راحتی نمی گوییم: " منظور جناب شمالی این بوده که بعد از مدتی تئاتر مردم پسندی به این تماشاخانه اومده که سالن هاش کاملا پر شده"...
همان سرچ ساده به ما می گوید که درست قبل از اجرای "بنگاه تئاترال" نمایش "سرآشپز پیشنهاد می کند" در این تماشاخانه به روی صحنه بوده که هم مردم پسند بوده و هم حداقل دو سوم شب ها سالن کاملن پر بوده و در دوره ی اجرایی خود از ۱۰ نمایشی که در دو مکان پر رفت و آمد تئاتری (تئاترشهر و ایرانشهر) از لحاظ فروش در رتبه سوم (با رقم ۷۵ میلیون) قرار داشته است!...
پس دوست عزیزم؛ پس از مدتها اصلت معنایی ندارد. مس دوست عزیزم راحت قضاوت نکنیم، مس دوست عزیزم راحت حکم ندیم و هرجا که امکان ارائه نظر بود فکر نکنیم حتمن باید نظری داشت!!!!
البته باز هم از تندیِ جبری کلمات عذرخواهی میکنم!!!!!
۱۳ تیر ۱۳۹۶
دوست عزیز جناب حسن زاده، من کاملا با شما موافقم و به همین دلیل هم هست که کامنت افای شمالی رو برداشت دیگه ای کردم..چون نظرم اینه که تماشاخانه ی سنگلج با اون قدمت مسلما توش کار زیاد اجرا میشه و باعث رونق هر چه بیشتر تئاتر میشه و این موضوع بر کسی پوشیده نیست ... دیدن ادامه » حتی جناب اقای شمالی..بر این اساس و نظر، من فکر میکنم نظر اقای شمالی همان برداشت من بوده و شاید کلمات را اشتباه انتخاب کرده اند مثل من که واژه ی مردم پسند را بد انتخاب کردم..! مقصود من این بود در سال جدید تئاتری که صندلی هایش از هفته ها قبل کاملا پر بشه توش اجرا نداشته..نظر من این نبوده مطلقا این نمایشخانه اجرا های سطح پایین ( از نظر فروش)داشته و یا اینکه نمایش خوب توش اجرا نرفته و یا اینکه این نمایش خانه جای مناسبی نیست..
جناب شمالی هم اول کامنتشون عنوان کردند که این تماشاخانه انتخابشون نیست..ولی باز من دلیل این عدم انتخاب رو به مرکزیت نبودن و جنوبی و شمالی و... یه تماشاخانه نمیتونم نسبت بدم..
خود من سینما فلسطین رو به سینما فرهنگ،کورش و سینما های مدرن و شمالیِ شهر ترجیح میدم..ولی این به جهت خاطرات منه و محیط سینما و نه به دلیل جنوبی و شمالی و فیلم هایی که توش پخش میشه..!
و باز هم نظر من اینه که این طبقه بندی های ی جغرافیایی و مرکزیت دادن به هنر اصلا درخور مقام والای هنر نیست..و اینکه جسارت منو در مخالفت ببخشید و من نظر شخصی ام رو گفتم..پیروز باشید.
در ضمن غیرت شما برای تماشاخانه ی محبوبتان هم ستودنیست. با سپاس
۱۳ تیر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مدتها بود که فیلم تئاتر "گلن گری گلن راس" به کارگردانی پارسا پیروزفر رو خریده بودم ولی به دلایل مختلف فرصت تماشای اون پیش نیومده بود تا بالاخره تماشای نمایش ماجرای مترانپاژ به کارگردانی محمد حسن معجونی و کیفور شدن از بازی بی بدیل رضا بهبودی عزیز بهانه ی خوبی شد برای تماشای این نمایش و لذت مضاعف از یکه تازی استاد این بار در نقش شلی لِوان فروشنده سابقاً موفق املاک ..
نگاه منتقدانه دیوید ممت به نظام سرمایه داری دهه هشتاد امریکا و آسیب های اون به روابط انسانی و همینطور بازتاب تاثیر عمیق فضای ملتهب و کمونیستی حاکم بر جامعه روسیه در نمایشنامه الکساندر وامپیلوف (که همچون ممت نقشی انقلابی در تاریخ ادبیات کشور خودش داره)، هر دو تصویرگر تأثیر و نقش جامعه در شکل گیری و تغییر شخصیت افراد هستند، مبحثی کلیدی که تاریخ مصرف نداره و پرداختن به اون در هر ... دیدن ادامه » زمان و مکان میتونه بسیار مغتنم و راه گشا باشه.
تماشای هر دو نمایش رو به دوستانی که هنوز موفق به این کار نشده اند، اکیداً پیشنهاد می کنم.
محمدرضا دانش این را خواند
این فیلم تئاتر ها برای امثال من که بسیاری اجراهای خوب گذشته رو ندیده اند یا دوست دارند بعضی اجراها رو مجدد ببینند اتفاق بسیار خوبیست .
به نظرم تئاتر امروز ما در کنار لیست چند ده نفره ی بازیگران خوب ، دو چهره ویژه و بزرگ در بازیگری دارد که هر موقع روی صحنه ... دیدن ادامه » می روند ، صحنه را مال خود می کنند و تماشاگر را حیرت زده ؛ یکی همین آقای بهبودی عزیز و دیگری پیام دهکردی نازنین که صد حیف و افسوس که بیشتر از دو سال است که کاری از ایشان چه در مقام کارگردان و چه بازیگر ندیده ایم .
۰۷ تیر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
جوابیه تئاتر باران به یادداشت محمد یعقوبی

مدیرمسئول محترم روزنامه «شرق» در پاسخ به مطلب سراسر توهین و افترای جناب آقای محمد یعقوبی تحت عنوان «بزرگ‌ترین اشتباهم در سال ٩٥» مندرج در صفحه ١٤ روزنامه شماره ٢٨٨٥ مورخ ٢٢/٠٣/١٣٩٦ مقتضی است، طبق ماده ٢٣ قانون مطبوعات، جوابیه زیر جهت تنویر افکار عمومی در همان صفحه و ستون شماره آینده روزنامه درج گردد. بدیهی است درج این جوابیه نافی حقوق این تماشاخانه در شکایت علیه نامبرده و روزنامه «شرق» نخواهد بود.
پیرو یادداشت سراسر توهین و افترای «بزرگ‌ترین اشتباهم در سال ٩٥» جناب آقای محمد یعقوبی، تئاتر باران به‌منظور روشن‌شدن اذهان عمومی و صیانت از بخش خصوصی تئاتر کشور و همه هنرمندان عزیزی که شأن تئاتر و به‌ویژه تئاتر خصوصی برایشان مهم بوده و هست چند سطری در پاسخ به این یادداشت تقدیم می‌شود.
جناب آقای یعقوبی‌ ای کاش این‌گونه نمی‌شد.‌ ای کاش اجازه می‌دادید اختلاف بین ما، بین ما بماند. همه انسان‌ها ممکن است در برخی امور با کارفرمایشان به اختلاف برخورد کنند. ولی راه‌های مدنی و به دور از طرح اتهامات بی‌اساس، وجود دارد برای حل این اختلافات. برای چند‌ هزار دلار عایدی لازم نبود این مسیر را تا به اینجا پیش بیایید.
تئاتر باران خوشبختانه در بازی شما نیفتاد و علی‌رغم همه اقداماتی که کرده‌اید تاکنون خویشتن‌داری از خود نشان داده است. ما به هیچ عنوان فکر نمی‌کردیم شما و دیگر عوامل نمایش آیس‌لند در تصمیم‌تان برای اجرای اثری که تئاتر باران تهیه‌کننده و تولید‌کننده آن بوده است در کشور کانادا ثابت‌قدم باشید.
آری! درست است مردم شریف و دوستدار تئاتر؛ جناب آقای یعقوبی، همه این اتهامات و توهین‌ها را منتشر کردند چون ماه‌هاست بین ما اختلاف است در اینکه آیا ایشان اجازه دارند اثری که متعلق به تئاتر باران است را بدون کسب رضایت ما در کشور کانادا اجرا کنند یا خیر؟ ما رضایتی نداشتیم، اما سکوت کردیم و سعی کردیم با مذاکره و اعلام عدم رضایت‌مان به شما جلوی این اقدام شما را بگیریم؛ ولی با پیش‌دستی شما درگیر این بازی رسانه‌ای سخیف و به دور از انصاف شدیم. در روزهای گذشته خبرنگاران بسیاری تماس می‌گرفتند و می‌پرسیدند چه شده است ولی تئاتر باران باز هم با خویشتن‌داری و سکوت کرد. سکوت کردیم تا ببینیم آیا عوامل نمایش آیس‌لند به‌راستی در کشور کانادا به روی صحنه می‌روند یا خیر؟
بگذریم... . اجازه دهید پاسخ شخصی را بدهیم که قطعا از وی شکایت خواهیم کرد و تا دریافت کامل خسارت‌های مادی و معنوی که به تئاتر خصوصی باران زده است، عقب نخواهیم نشست.
جناب آقای یعقوبی اجازه دهید با تک‌تک جملات و واژگان خودتان پاسخ‌تان را بدهیم «تئاتر باران یک دام است» دام چند ده‌ میلیونی، دام بدی نیست. اگر دام بود، چرا چهار اجرای مختلف و دو ورک‌شاپ در این دام به صحنه بردید و برگزار کردید؟ چرا بعد از اجرای اول و دوم و به قول خودتان با آن همه ظلمی که رفت و با آن همه درایت و ذکاوت و هوشیاری که مدعی‌اش هستید، پایتان را از این دام بر نکشیدید؟ چرا از بدو ورودتان به ایران تا لحظه خروج‌تان لحظه‌ای آن را رها نکردید. چرا وقتی حدود چهار ماه در دام بودید آه از نهادتان برنخاست؟ چرا وقتی قراردادهای آن‌چنانی و چندین برابر حقوق و دستمزد واقعی خودتان و همسرتان را امضا می‌کردید آه از نهادتان برنخاست؟
ما هم اعتراف می‌کنیم که بزرگ‌ترین اشتباه‌مان در سال گذشته تهیه و تولید دو نمایش ماه در آب و آیس‌لند و حمایت و بهادادن به این دو اثر بوده است. به این حرفتان هم صحه می‌گذاریم که ما نالایقیم که اگر نبودیم چنان قراردادهایی (که بعید می‌دانم در تمام طول این سال‌هایی که خودتان و همسرتان تئاتر کار می‌کنید حتی رنگ چنین ارقامی را دیده باشید)، با شما نمی‌بستیم.
شنیده‌اید که قرار است فیلم ماه در آب و آیس‌لند منتشر شود. اول) از کجا شنیده‌اید؟ دوم) درست شنیده‌اید اما کجای این کار ناشایست است؟ سوم) از نمایش «ماه در آب» فیلمی که قابل انتشار باشد وجود ندارد و خودتان خوب می‌دانید که موضوع اختلاف ما نمایش آیس‌لند است. پس فرافکنی نکنید. چهارم) چه کسی حق را مشخص می‌کند؟؟
شما در استخدام تئاتر باران بوده‌اید برای کارگردانی و نویسندگی در نمایش «ماه در آب» و در سمت دراماتورژ در نمایش «آیس‌لند» چه خوب و چه بد کارتان را انجام داده‌اید و پول‌تان را گرفته‌اید و بعید می‌دانم حقی مبنی بر مداخله در امور تهیه‌کننده و صاحب مادی اثر داشته باشید.
اتفاقا ما در روزهای فیلم‌برداری و تا همین چند وقت پیش هیچ قصدی مبنی بر انتشار فیلم نداشتیم. هنوز هم اقدامی نکرده‌ایم اما این به معنی آن نیست که افرادی که در استخدام تئاتر باران برای تولید یک تئاتر بوده‌اند و دستمزد خود را هم گرفته‌اند اجازه تعیین‌تکلیف برای حقوق مادی و معنوی ما داشته باشند. به فرض که ادعای شما درست و مقرون به صحت باشد، از شما به‌عنوان یک حقوق‌دان بعید است قبل از آنکه به‌زعم خودتان جرمی اتفاق بیفتد افترا بزنید و بخواهید به‌عنوان کسی که فقط استخدام بوده برای انجام کاری، اجازه بدهید یا ندهید.
نکته بعدی درمورد نامه به نویسنده آیس‌لند: اگر خاطرتان باشد قراردادی که جناب‌عالی با تئاتر باران درخصوص نمایش‌نامه منعقد نموده‌اید تحت عنوان «نماینده نویسنده و مترجم» است و تئاتر باران دراین‌خصوص شما را تنها به‌عنوان یک نماینده می‌شناسد ولاغیر و هر زمان که بخواهد و صلاح بداند با اصیل (نویسنده و مترجم) هرگونه مکاتبه‌ای یا مذاکره‌ای که در جهت احقاق حق خود و آنها لازم بداند، انجام دهد. جناب‌عالی موظف بوده‌اید در قبال پولی که به‌عنوان نماینده نویسنده و مترجم دریافت نموده‌اید سند معتبر ارائه کنید که این مهم تاکنون صورت نگرفته است.
از هرچه بگذریم از اتهام سرقت ادبی به تئاتر باران نمی‌گذریم، گفته‌اید «کسی که یک در میان نمایش بدون اجازه نویسنده و مترجم در سالنش اجرا می‌رود». نمی‌دانم چقدر این چند سال نبودن‌تان، باعث عدم آگاهی‌تان از شرایط اجرای نمایش در ایران است. مدت‌هاست یعنی بیش از عمر تئاتر باران که هیچ نمایشی بدون اجازه کتبی نویسنده و مترجم و رضایت برای اجرای متنش پروانه نمایش نمی‌گیرد!! بر فرض محال که تئاتر باران بخواهد نمایش‌نامه‌ای را بدون اجازه نویسنده و مترجمش به روی صحنه ببرد. سازوکار مرکز هنرهای نمایشی چنین اجازه‌ای نمی‌دهد. متأسفانه آن‌قدر از تئاتر ایران دور افتاده‌اید که حتی از این اتفاقات ارزنده هم بی‌اطلاعید و بی‌اطلاعی‌تان باعث ایراد تهمت به ما شد.
فکر ... دیدن ادامه » نمی‌کنم زبان انگلیسی‌ندانستن زشت‌تر و مشمئزکننده‌تر از استفاده از اثری باشد که تئاتر باران بالغ بر صد‌ میلیون تومان برایش هزینه کرده و شما و همسرتان که در استخدام تئاتر باران بوده‌اید به‌راحتی و بدون آنکه حقوق مادی و معنوی صاحب اثر را در نظر بگیرید، اقدام به اجرای آن در کانادا کرده‌اید.
بارها از کلمه بی‌کفایت استفاده کرده‌اید. سؤال اینجاست که آیا شما میزان و مقیاس سنجش کفایت و لیاقت هستید؟
از کفایت مدیران این تئاتر همان بس که با شجاعت و تهور قدم در راهی گذاشته‌اند که شما سال‌ها جرئت نزدیک‌شدن به آن را هم نداشتید و آرزوی دست‌نیافتنی‌تان بوده است.
تئاتر باران مالک ابدی نمایش آیس‌لند نیست. اما مالک دست‌مزد بالایی است که باز هم از روی حسن‌نیت به کارگردانش پرداخت کرده است. مالک تیزرهایی است که مبلغ زیادی برایشان هزینه کرده و شما بدون اجازه از آنها استفاده کرده‌اید. مالک تمام هزینه‌های انجام‌شده برای تمرین و آماده‌سازی نمایشی است که شما حاضر و آماده و با نگاهی حق‌به‌جانب در کانادا به صحنه برده‌اید. مالک لوگو تایپی است که گرافیست محترم برای نمایش اجراشده در تئاتر باران طراحی کرده و دستمزد دریافت کرده است که همه اینها منحصرا متعلق به تئاتر باران است.
مدام از گروه‌تان صحبت می‌کنید. تئاتر باران با هیچ گروهی برای نمایش‌هایی که شما هم در آن نقشی داشته‌اید قراردادی ندارد. تئاتر باران افرادی را برای نقش‌های هنری مختلفی استخدام کرده و دستمزدشان را تمام‌وکمال پرداخت کرده است. البته این افراد هم به‌زودی باید پاسخ‌گوی اقدامات خود که موجب لطمه به حقوق مادی و معنوی تئاتر باران شده‌اند، باشند.
جناب آقای یعقوبی
شما واقعا هوادار تئاتر خصوصی هستید؟؟ چرا؟ چون به دنبال انتفاع از آن هستید. و خودتان بهتر می‌دانید که پس از توافق برای اجرا در تئاتر باران با شما همین مدیران بی‌کفایت و نالایق ساعت‌ها وقت گذاشتند، جلسه گذاشتند که مجوز اجراهایتان را بگیرند. اما شما متوجه هیچ‌کدام از اقدامات ما نشدید و انصافا این حجم ناسپاسی گمانمان نبود.
در بخش دیگری گفته‌اید «ماه در آب» پرفروش را در بوق و کرنا کرده‌اند. «ماه در آب» یکی از ده‌ها نمایش پرفروش تئاتر باران بوده که آن هم با زحمت‌های فراوان تئاتر باران توانسته پرفروش شود و به رسم پایان هر سال گزارشی خبری و آماری از طریق روابط‌عمومی مجموعه منتشر شده است. جناب آقای یعقوبی‌، ای ‌‌کاش به‌جای این همه نیش‌وکنایه و توهین، از بخش خصوصی و مدیران آن تشکر می‌کردید که چگونه متن شما را انتخاب کرد، نمایش را تهیه و‌ میلیون‌ها تومان هزینه کرد و کمپین تبلیغاتی خوبی را سازمان داد تا تئاتر شما بتواند پرفروش شود. هنر تهیه‌کننده تئاتر همین است که بتواند تئاتر پرفروش تولید کند.
جناب آقای یعقوبی، فرموده‌اید ناگزیر شدید از ٢٠ درصد قراردادتان بگذرید!!! ما مظلوم‌نمایی کرده‌ایم!!! منتی نیست. خودتان قبول کردید دستمزد کمتری بگیرید و پیشنهاد کردید به خاطر زیان‌ده‌بودن پروژه ماه در آب، که قبل از آمدنتان آن‌قدر به خودتان و آن متن مطمئن بودید که ادعا می‌کردید ١٥هزار تماشاگر خواهید داشت و منتظر آمدنتان هستند و برای دیدن نمایشتان صف کشیده‌اند، دستمزد کمتری بگیرید. گرچه وقتی بارها به دلیل عدم استقبال مخاطب از نمایشتان سانس‌های ویژه آن را کنسل می‌کردیم اصرار داشتید حتی با وجود تعداد بسیار اندک تماشاگر هم کار اجرا شود!!!!
در پایان ما هم به هم‌صنفان خودمان، کسانی که با عشق و علاقه به تئاتر، سرمایه، وقت و امکاناتشان را وقف کرده‌اند، توصیه می‌کنیم مواظب باشید با سرمایه شما اثری تولید نشود که تمام زحمتش را شما بکشید و وقتی اثر به نتیجه و پختگی رسید با این بهانه که مدت قرارداد با شما تمام شده است، جای دیگری و به‌خصوص در خارج از کشور و فروش بلیت به دلار اجرا شود. تازه بدون احتساب مبالغ دریافتی از اسپانسرها... .
سایت خبری تئاتر - محمد یعقوبی: سالن تئاتر باران یک دام است

نمایش «آیسلند» به کارگردانی آیدا کیخایی و با نمایشنامه‌ای از نیکلاس بیلون، که در تئاتر باران به روی صحنه رفته بود درگیر حاشیه شد.
پایگاه خبری تئاتر- دوات: این نمایش در اوایل زمستان سال گذشته در تئاتر باران به روی صحنه رفت و بیش از یک ماه به اجرای خود ادامه داد. حال بعد از گذشت چند ماه آه از نهاد عوامل این اثر هنری درآمده و لب به شکوه گشوده‌اند.
در همین راستا، محمد یعقوبی، کارگردان نام آشنای تئاتر و دراماتورژ که عضو پیوسته کانون نمایش‌نامه‌نویسان و کانون کارگردانان خانه تئاتر ایران هم هست در نامه‌ای به اقدامات اخیر مدیریت تئاتر باران واکنش نشان داده تا از خسارت مادی و معنوی که ممکن است به این اثر وارد شود جلوگیری کند.
جدا از اختلافاتی که در طول اجرایی نمایش وجود داشته است، حال احتمال آن می رود که ویدیوهای ضبط شده از اجرای آیسلند بدون رضایت عوامل آن به فروش برسد.
از طرفی به گفته یعقوبی شیطنت‌هایی هم برای ایجاد کدورت میان نویسنده اثر و گروه انجام شده، نامه‌ای به زبان انگلیسی البته از نوع دست و پا شکسته که از طرف مدیر خانه باران برای نیکلاس بیلون ارسال شده است تا احتمالا عمر همکاری این نویسنده با گروه مذکور را کوتاه کند.
یعقوبی در یادداشت خود آورده است:

من محمد یعقوبی اعتراف می‌کنم بزرگ‌ترین اشتباه سال گذشته‌ام این بود که در سالن تئاتر باران نمایش‌‌ ماه در آب را به روی صحنه بردم. و بعد اجرای آیس‌لند به کارگردانی آیدا کیخایی اشتباه دیگر گروه ما بود. حقیقت این است که گمان نمی‌کردیم با مدیرانی تا این اندازه نالایق، بی‌کفایت و بدحساب در این سالن روبه‌رو خواهیم بود. چرا حالا پس از گذشت چند ماه صدایم درآمده؟ چون گمان می‌کردم درک‌شان باید کرد. تئاتر خصوصی نیازمند حمایت است و چه. ولی دیگر رفتارهای ناشایست مدیران این سالن از حد و اندازه گذشته است. باخبرشده‌ام که درصددند فیلم اجرای ماه در آب و آیس‌لند را به فروش برسانند که البته طبق قراداد چنین حقی ندارند. در هیچ جای قراداد ما با آنان اشاره‌ای به حق فیلم‌برداری و فروش این نمایش‌ها نشده و این‌که در زمان اجرا پذیرفتیم از هر دو کار فیلم‌برداری شود دلیل‌ش این بود که به ما گفتند برای آرشیو سالن همه‌ی نمایش‌ها را فیلم‌برداری می‌کنند. حالا می‌دانم که دیگر حتا نباید اجازه بدهم برای آرشیو هم از کارهایمان فیلم‌برداری کنند. این یاداشت هشداری است مانند دوربینی که به اصطلاح نصب می‌کنند تا یادآور شوند که این مکان مجهز به دوربین است . پس امیدوارم این یادداشت باعث پیش‌گیری از جرم توسط مدیران سالن تئاتر باران شود وگرنه ‌چنان‌چه باخبر شویم دو تئاتر نام‌برده به صورت فیلم یا هر شکل دیگر پخش و به فروش می‌رسد از مدیران سالن تئاتر باران و پخش‌کنندگان فیلم‌ها شکایت خواهیم کرد.
خبر دیگر این‌که یکی از مدیران سالن تئاتر باران هفته‌ی گذشته در نامه‌ای به نیکولاس بیلون نویسنده‌ی آیس‌لند مدعی شده که بابت اجرای این نمایش سه هزار و نه‌صد دلار امریکا به عنوان دست‌مزد نویسنده پرداخته است و با این اظهار کذب ناشیانه به خیالش خواسته رابطه‌ نویسنده و گروه ما را پرتنش کند و مانع اجرای آیس‌لند در تورنتو شود. و من روزهایی را به یاد می‌آورم که هر بار پی‌گیرانه از این مدیر می‌پرسیدم چرا قرارداد برای حق و حقوق نویسنده و مترجم را آماده نمی‌کند تا امضا کنم و او هر بار بهانه‌ای می‌آورد و به روزی دیگر موکول می‌کرد. فهماندمش که اجرای هر تئاتر بیش از هر چه مدیون نویسنده‌ای است که متن آن نمایش را نوشته است و ما باید به نویسنده‌ اثر و البته مترجم نمایش آیس‌لند حق‌شان را بپردازیم. گروه تئاتر این‌روزها در این سال‌ها کوشیده برخلاف رسم رایج در ایران مطابق قانون جهانی کپی‌رایت حقوق مادی نویسنده را بپردازد. قرار بر پرداخت پانزده میلیون تومان بود ولی سرانجام به پرداخت سیزده میلیون تومان رضایت داد و توانستم قرارداد را به هر زبانی بود امضا‌شده از او بگیرم که طرف دیگر آن من به عنوان مدیر گروه تئاتر این روزها بودم به نمایندگی از نویسنده و مترجم. حالا کسی که در سالن تئاترش یک در میان نمایش‌هایی بدون اجازه نویسنده یا مترجم بدون رعایت حقوق مادی و معنوی نویسنده و مترجم به روی صحنه می‌رود دایه‌ مهربان‌تر از مادر شده و به نویسنده‌ آیس‌لند نامه‌ای نادرست نوشته است سراپا غلط و من در عجبم از این همه اهمال و کوته‌فکری کسی که حتی به فکرش نمی‌رسد یک فرهنگ لغت انگلیسی را بازکند و بفهمد واژه‌ نمایش‌نامه‌نویس به زبان انگلیسی چه می‌‌شود و به دانش اندک خود اکتفا نکند. نامه‌ این مدیر که مثال بارز تراژدی‌کمدی است از این قرار است:
Hello
Dear Mr.Nicolas Bilon
Im Khayyam
Director of Baran Theater
Regarding ... دیدن ادامه » the Iceland Play
Narrated by you
Directed by Aida Keykhaee
Took to the stage in December/ 2016
Location :Baran Theater
Question
Did you receive 3900 Us$
as for your Narration ?

Your prompt reply will be appreciated
Best Regards
ایشان گرچه دانش اندکی در نگارش به زبان انگلیسی دارد که هیچ عیب نیست ولی استعداد فراوانش در دروغ‌گفتن با کم‌ترین کلمات عیبی نابخشودنی است. در همین نامه‌ کوتاه دو حرف کذب گفته است. یک این‌که به خلاف ادعا کرده سه هزار و نهصد دلار امریکا بابت حق نویسنده به ما پرداخته است ولی مبلغی که ما از او دریافت کردیم سیزده میلیون تومان بوده و سه هزارو نهصد دلار امریکا ادعاشده در هیچ زمانی در یک سال گذشته برابر با سیزده میلیون تومان نبوده و همواره نزدیک به پانزده میلیون تومان بوده است. صحبت کذب دیگرش این است که القا کرده مبلغ کذب مذکور فقط متعلق به نویسنده بوده. مدیر سالن تئاتر باران به خوبی می‌‌دانست که قرارداد ما با او بابت نویسنده و مترجم بوده است پس چرا ادعا می‌کند فلان مبلغ را بابت نویسندگی پرداخته است؟ ایشان با این امید که شاید ما به رسم خودش حق نویسنده را نپرداخته باشیم به نویسنده نامه نوشته ولی با این فرض که شاید هم به او پرداخته باشیم عددی دروغین به عنوان رقم پرداختی اعلام می‌کند که احتمال برهم‌زدن رابطه‌ کاری گروه ما با نویسنده را بیش‌تر کند.
ما البته مطابق قرادادمان مبلغ مندرج در قراداد را به نویسنده و مترجم پرداخته بودیم ولی این رفتار غیرحرفه‌ای و غیراخلاقی وادارمان کرد در نامه‌ای دقیق به نویسنده‌ نمایش‌نامه‌ آیس‌لند توضیح بدهیم که ما هرگز پولی به دلار دریافت نکرده‌ایم و مقداری هم که بنا به قراداد دریافت کرده‌ایم با سه هزار و نهصد دلار امریکا برابری نمی‌کرده است. ناگزیر شدیم این مطلب بدیهی را به نویسنده‌ نمایش‌نامه‌ یادآور شویم که واحد پول ایران ریال است و در ایران مرسوم نیست مردم به هم دلار ردوبدل کنند. تلاش مدیر بی‌کفایت سالن تئاتر باران برای به‌هم‌زدن رابطه‌ ما با نویسنده البته به جایی نرسید. دلیل این بدرفتاری‌های مدیران سالن باران این است که مدعی هستند مالک ابدی نمایش آیس‌لند هستند و اجرای آن در هر جای جهان بدون اجازه‌ آنان ناممکن است. ولی البته قراداد گروه ما با آنان برای همان تعداد اجرا با مبلغ مشخص بوده که متاسفانه همان مبلغ مندرج در قراداد آیس‌لند را هم تمام و کمال به هیچ‌یک از دست‌اندرکاران نمایش آیس‌لند نپرداختند.
من همواره گفته‌ام که هوادار وجود و روند رو به ‌رشد سالن‌های خصوصی تئاتر ایران هستم و هنوز هم ترجیحم این است که در سالن‌های خصوصی تئاتر کار کنم ولی این نهال نازک تئاتر خصوصی با وجود چنین افراد نالایق و بی‌اخلاقی بدون شک نخواهد بالید. پس این یادداشت فرصتی است تا همکارانم در تئاتر را باخبرکنم که سالن تئاتر باران یک دام است و هشدارشان بدهم که بدون شک با اجرا در این سالن به مشکل برخواهند خورد. با مدیران بدحساب و حتی بی‌مسئولیتی سروکار خواهند داشت. فقط برای روشن‌شدن بیش‌تر ناگزیرم مطرح کنم که پس از اجرای نمایش ماه در آب که همین سالن به عنوان پرفروش‌ترین نمایش سال گذشته در این سالن نامش را در بوق و کرنا کرده است من ناگزیر شدم از بیست ‌درصد دست‌مزدم چشم بپوشم. از آن‌جا که مبلغ مندرج در قراداد من با آنان فیکس بود و هیچ تبصر‌ه‌ای در آن نبود که به تهیه‌کننده اختیار کاستن از مبلغ به بهانه‌ فروش کم بدهد از یاد نمی‌برم چه مظلوم‌‌نمایانه از من خواهش کرد رعایت حال‌شان را بکنم و من دل‌سوزانه پذیرفتم. از دل‌سوزی و بخشش به او پشیمان نیستم ولی با مقایسه‌ مظلوم‌نمایی آن روزش و رفتار این روزهایش نتیجه می‌گیرم ذره‌ای خلوص در آن خواهش نبود فقط فریب بود و دروغ. برای آنان که همین روزها نمایش‌‌شان در سالن تئاتر باران به روی صحنه است احساس هم‌دردی می‌کنم و بردباری برای‌شان آرزومندم. و به آنان که هنوز با این سالن وارد مرحله‌ قرارداد نشده‌اند هشدار می‌دهم از این دام بپرهیزند و بدانند که مسئولان تئاتر باران به قرارداد خود هم پای‌بند نیستند.

محمد شمالی
درباره نمایش بهمن کوچیک i
خیلی هم خووب .. منتظریم :))
سلام دوستان. من برای دوشنبه 12 تیر، 5 تا بلیط برای ردیف 8 دارم. اگر کسی مایل به خرید این بلیط ها هست با شماره 09171721890 تماس بگیره.
۰۹ تیر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تماشاخانه «موج نو» به طور موقت تعطیل شد.


پایگاه خبری تئاتر از ایسنا: این تماشاخانه بیش از دو سال قبل فعالیت خود را با اجرای نمایش «باغ وحش شیشه‌ای» به کارگردانی مهرداد صفوی آغاز کرد و در این مدت با نمایش‌ها و رویدادهایی که به اجرا رساند توانست مخاطبانی برای خود دست‌وپا کند، اما فعلا برای مدتی نمایشی روی صحنه نخواهد داشت و در یک تعطیلی موقت به سر می‌برد.

مهدی کوهیان ـ مدیرعامل موسسه موج نو و مدیر تماشاخانه ـ در این‌باره گفت: فعلا هیچ نمایشی را برای اجرا نمی‌پذیریم و فعالیت دوباره تماشاخانه در محل فعلی ( خیابان میرداماد) در دست بررسی است.

او در پاسخ به اینکه آیا قرار است سالن «موج نو» به محل دیگری انتقال یابد و اینکه آیا نوع فعالیت در این سالن تغییر می‌کند؟ بیان کرد: مشکلات مالی و عدم پاسخگویی اقتصادی از جلمه مسائلی است که باعث شده به این فکر کنیم تا نحوه کار تغییر کند، حال ممکن است این تغییر در مکان تماشاخانه باشد یا اینکه نوع اجراهایی که در اینجا پذیرای مخاطبان می‌شود، چون شاید برگزاری رویداد بهتر از اجرای عمومی نمایش باشد ولی با این حال هنوز تصمیم جدی برای اینکه فعالیت تماشاخانه به چه شکلی باشد نگرفته‌ایم.

همچنین میلاد شجره ـ مدیر اجرایی تماشاخانه ـ نیز اظهار کرد: راه‌اندازی و دو سال فعالیت در سالن موج نو یک اتفاق فوق‌العاده بود که باعث شد یک تجربه متفاوت از تئاتر در مقابل تئاتر بدنه ایجاد شود. این برای ما اندوخته‌ای شده تا اگر بخواهیم مکان سالن را تغییر دهیم حتما آن را حفظ کنیم.

او افزود: پس از دو سال فعالیت در محل فعلی سالن موج نو به نظر می‌رسد که اینجا محل خوبی برای اجرای تئاتر نباشد و بهتر است به مرکز شهر بیاییم، اما نکته مهم درباره این سالن این است که تعطیلی آن فعلا موقت است و ترجیح می‌دهیم، فقط مکان را جابه جا کنیم چون به هرحال «موج نو» و رویکردی که تا کنون داشته به کار خود ادامه می‌دهد.

تعطیلی موقت این تماشاخانه در حالی اتفاق افتاده که ‌مدت‌هاست هیچ خبری از موسسه فرهنگی اکو که در آن نمایش‌های پرمخاطبی هم اجرا می‌شد نیست و این مجموعه که در محلی دور از تمرکز سالن‌های تئاتری قرار داشت (اقدسیه)، دیگر فعالیت مشخصی در حوزه تئاتر ندارد.

این ... دیدن ادامه » در شرایطی است که برخی مدیران فرهنگی به دنبال راه‌اندازی سالن‌های تئاتری در نقاط مختلف شهر هستند تا گستره مخاطبان این هنر را وسیع‌تر کنند، اما به نظر می‌رسد با عدم استقبال از اکثر نمایش‌هایی که در سالن‌های پراکنده شهر اجرا شده یا می‌شوند، باید فکر جدی‌تری برای راه دادن تئاتر به سبد فرهنگی مردم و حفظ کردن تماشاگران ثابت کرد.
حیفه..به خدا حیفه..
متأسفانه درون‌مایه و زمینه‌ی تئاترهائی که در این تماشاخانه به صحنه می‌رفت خیلی برای تماشاچی عام جذّاب نبود ولی باز هم تعطیلی یک سالن تئاتر خیلی آزاردهنده است.
پردیس تئاتر تهران هم با کمبود شدید مخاطب رو به روست،کار یاسر خاسب قرار ... دیدن ادامه » بود دو هفته اونجا اجرا بره ولی به خاطر عدم استقبال لغو شد...یک پردیس فوق‌العاده با امکانات عالی ولی دور از تمرکز تماشاخانه‌ها...
۲۶ فروردین ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تئاتر چگونه دَخلِ یک جریان مسموم شد؟

مخاطب تئاتر را گمراه کرده‌اند و با برخی چهره‌های درآمدزای سینمایی که اخیرا پرکارتر هم شده‌اند، مشغول درآمدزایی‌اند. آنجا که کالایی دست دوم در یک بسته‌بندی تازه به مخاطب عرضه می‌شود.

به گزارش تئاتر آنلاین؛ “نمایش‌های بازتولید شده” این موضوعی‌ست که طی سال‌های اخیر بارها به محل چالش تبدیل شده است. آنجا که برخی از کارگردان‌های تئاتر ازجمله محمد یعقوبی معتقدند بازتولید یک نمایش نه تنها کار غلطی نیست بلکه می‌تواند به پخته‌تر شدن و به‌روز شدن اجزای مختلف نمایش کمک کند و به عنوان مثال قصه را تغییر دهد، کارگردانی متفاوتی را باعث شود یا حتی با طراحی تازه‌تری در بخش‌های صحنه و نور به مخاطب تئاتر عرضه شود. این تغییرات البته در نمایش‌های محمد یعقوبی دیده می‌شود اما برخی از تهیه‌کنندگان و کارگردان‌های ... دیدن ادامه » تئاتر قاعده بازی را به هم زده‌اند. آنها نمایش‌هایی را دوباره روی صحنه می‌برند که هیچ تغییری در آنها دیده نمی‌شود بنابراین این سوال مطرح می‌شود که بازتولید برخی نمایش‌ها چه ضرورتی پیدا کرده است؟ پاسخ روشن است. جریانی که بخصوص طی سال‌های اخیر سعی کرده تئاتر را به جایی برای کاسبی تبدیل کند حالا با تکیه بر ستاره‌ها قصد دارد اسفند را نیز با درآمدی هنگفت به پایان برساند و این زمستان هنری است که متاسفانه سایه انفعال مرکز هنرهای نمایشی را نیز بالای سر خود می‌بیند.

بیایید داستان را دوباره مرور کنیم…. تئاتر باید چگونه جایی باشد؟ مگر نه اینکه بسیاری از اساتید و صاحبنظران عرصه تئاتر معتقدند تئاتر عرصه‌ای مقدس است که می‌بایست به رشد و شکوفایی فرهنگی بینجامد. جایی که قرار است استعدادهای جوان و خوش‌آتیه کشف و به عرصه‌های حرفه‌ای معرفی شود و صد البته در کنار قرارهای درست و به‌جایی که در تئاتر به یاد داریم درآمدزایی و نفع بازیگران و گروه‌های مختلف تئاتر ازجمله آماتور و حرفه‌ای نیز می‌بایست در دستور کار قرار بگیرد اما شرایط این روزهای تئاتر را دقیق‌تر نگاه کنید. گروه‌های جوان چگونه درحال بلعیده شدن هستند؟ ببینید چقدر دیده نمی‌شوند وقتی جریان مسمومی که متشکل از برخی تهیه‌کنندگان و کارگردان‌های تئاتر است با بهره‌برداری از برخی نام‌ها و چهره‌ها در حال تغییر دادن ذایقه مخاطبان تئاتر می‌شوند. این جریان که همواره در برخی از سالن‌ها و مراکز مهم تئاتر تهران از رانت قابل توجهی برخوردار است چقدر به ساحت حقیقی تئاتر فکر می‌کند؟ این سوال بیشتر شبیه یک شوخی است چون اساسا در چنین شرایطی فکر کردن به ساحت حقیقی تئاتر و اینکه در قبال کالای فرهنگی که به مخاطب مان عرضه می‌کنیم باید احساس تعهد کنیم، چیزی شبیه یک رویا یا شوخی بی‌مزه است.

اتفاقی که این روزها در تئاتر رخ داده تاسف‌بار است. چه مخاطب تئاتر را گمراه کرده‌اند و با برخی چهره‌های درآمدزای سینمایی که اخیرا پرکارتر هم شده‌اند، مشغول درآمدزایی‌اند. آنجا که کالایی دست دوم در یک بسته‌بندی تازه به مخاطب عرضه می‌شود. بنابراین در چنین آشفته‌بازاری گروه‌هایی که ماه‌ها زحمت می‌کشند تا به حق‌شان برسند و دیده شوند چه راهی پیش رو دارند؟ باید خود را به مافیای تئاتر وصل کنند؟ باید سبک کاری‌شان را تغییر دهند و بروند دنبال چهره‌ها و ستاره‌هایی که برایشان سالن‌های پرمخاطب را تضمین می‌کند؟ یا باید بمانند و درجا بزنند و بیش از پیش خسته شوند؟ چه باید کرد؟ مرکز هنرهای نمایشی چرا یک بار برای همیشه تکلیف خود را با جریان مسمومی که سعی دارد صحنه تیاتر را به دخلی پررونق و دایمی تبدیل کند، مشخص نمی‌کند؟ اساسا برخی تهیه‌کنندگان با چه رویکرد یا معیاری در تئاتر این عنوان را یدک می‌کشند؟ مگر نه اینکه در سینما که همه عنوان‌هایش صاحب تعریف حرفه‌ای شده است، به سختی یک فرد عنوان تهیه‌کننده را به دست می‌آورد. چرا در تئاتر این تعریف اساسا درنظر گرفته نمی‌شود؟ اینها سوالاتی است که احتمالا مدیران فرهنگی پاسخ‌هایش را می‌دانند اما ….

تئاتر حالا پر شده از نمایش‌های بازتولید. بازتولیدهایی که بوی کاسبی می‌دهد. کاسبی آنهم در زمستان قرارهایی که بارها تکرارش کردیم اما به وعده‌مان عمل نکردیم.

منبع: ایلنا
انگار زدن هشتگ بازتولید :)
۰۸ اسفند ۱۳۹۵
این انتقادات به جای خودشون قابل بحثند امّا:

اولاً بازتولید یک تئاتر برای پخته‌تر شدنش و بیشتر دیده شدنش توسط آنان‌که قبلاً دیده‌اند و لذت برده‌اند یا آنان‌که ندیده‌اند و آوازه‌اش را شنیده‌اند و می‌خواهند ببینند چه ایرادی دارد؟!

ثانیاً حضور ... دیدن ادامه » بازیگران محبوب سینما در تئاتر اگر به عنوان بازیگر تئاتر کارشون رو خوب و درست و باورپذیر ارائه بدهند و باعث بازگشت سرمایه‌ی تهیه‌کنندگان تئاتر بشوند چه اشکالی دارد؟!

ملتفت اصل حرف شما مبنی بر حمایت از جوانان تئاتر هستم البته.
۰۸ اسفند ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نگاهی به رابطه تئاتر و فیلم فجر ۳۵

حمله مزرعه تئاتر به ملخ‌های سینمایی
احسان زیور عالمی: سینمای ایران جان ندارد با آنکه برخلاف نق‌ها و نوق‌های سینماگران پول دارد و در مقابل تئاتری که قاب سینما را قبضه کرده است، بدون پول به کار خود ادامه می‌دهد.

به گزارش ایران تئاتر به نقل ازباشگاه خبرنگاران تسنیم «پویا»، جشنواره 35 تئاتر فجر در حالی به روزهای آخر خود نزدیک می‌شود که می‌توان با پوست و خون حس کرد سینمای ایران در ضعف عجیبی به سر می‌برد. ضعفی که جان و روان سینمای ایران را تسخیر کرده است. دیدن فیلم‌هایی که همه شبیه هم هستند و هیچ خلاقیت بصری در آنها دیده نمی‌شود. فیلم‌هایی که فارغ از خطاهای بسیاری ژانریشان، کپی‌های بد از روی دست یکدیگر است و حتی شاید همچون شخصیت دختر دبیرستانی «اسرافیل» چیزی برای نوشتن هم ندارند. این ضعف در وهله نخست در تولید ... دیدن ادامه » محتوا و یافتن ایده‌هاست و در وهله بعد در معرفی چهره‌هایی است که قرار است واژگان فیلمنامه‌ها را در قاب تصویر، دیداری کند. ضعف سینمای ایران در بخش مدیریتی نیز مشهود است، جایی که چندان ردپایی از مردمان سینما در آن دیده نمی‌شود.
با نگاهی به ارکان مختلف دستگاه سینمایی کشور می‌توان دریافت فاصله تئاتر تا سینمای ایران به چه حد است. در رکن مدیریتی نقش شخصیت‌هایی چون حسین مسافرآستانه یا حسین پارسایی که هر دو از کارگردان و مدیران شناخته شده تئاتر هستند و کماکان در تئاتر حضور فعالی دارند، غیرقابل انکار است. در بخش جشنواره نیز حضور محمد حیدری برآمده از بدنه تئاتر که امور جاری جشنواره را به امثال بهروز غریب‌پور، یکی از چهره‌های شاخص تئاتر کشور، دلیلی مدقنی بر ضعف جسمی خانواده سینماست. سینمایی که توانایی تولید شخصیت‌های مدیر در بدنه خود را ندارد. این را با بدنه تئاتر ایران مقایسه کنید که مدیریتش برخلاف سینما در اختیار یک تئاتری است و کمتر کسی خارج از این چارچوب توانایی ورود به این حیطه را دارد. کما اینکه حسین طاهری، مدیر سابق مرکز هنرهای نمایشی که تهیه‌کننده بازنشسته صدا و سیما بود با فشار هنرمندان تئاتر صندلیش را با نامه‌ای تند ترک کرد.
قسمت دردناک ماجرا در سینما زمانی درک می‌شود که در جشنواره 35 حضور بازیگران تئاتری در آثار سینمایی پررنگ‌تر می‌شود. در فهرست پرکارترین بازیگران جشنواره نام سیامک صفری و حمیدرضا آذرنگ در صد قرار می‌گیرد. حتی در جشنواره بازیگر کودک از میان بازیگران تئاتر برگزیده شده است. در فیلمی کارگردان از 20 بازیگر تئاتری بهره برده است. در مهمترین فیلم جشنواره در فضای رسانه‌ای، به جز یک بازیگر، همگی از دل تئاتری‌ها برگزیده شده‌اند تا Cast یکدستی برای فیلم فراهم شود. حتی روایت فیلم نیز با دلایل منطقی در انقیاد «تئاتر مستند» پیسکاتور و پیتر وایس است تا سینمای مستند ریچارد گریسون.
این پررنگی البته از دو منظر خطرناک و دردناک است. نکته اول را باید در این صحبت مهدویان جستجو کرد که می‌گوید «بازیگران تئاتر به نظر من مسئله بازیگری برایشان جدی‌تر است. تمرینهای مداومی روی خود انجام می‌دهند که لازمه حرفه بازیگری است» و آنان را قابل‌اعتمادتر می‌نامد. کافی است به نقش‌هایی که بازیگران تئاتری فیلم‌های مختلف نگاهی بیاندازید که فارغ از جایگاه شخصیت و تأثیرگذاریشان در روند درام، چه میزان انرژی از خود خرج می‌کنند. برای مثال به بازی سیامک صفری در فیلم‌های «انزوا»، «کارگر ساده نیازمندیم» یا «پشت دیوار سکوت» نظر اندازید که در اندک فرصتی که برایش قاب سینمایی در نظر گرفته است، کار خود را انجام می‌دهد. با این وجود زمانی که به مرحله فرش قرمز یا مصاحبه و نشست می‌رسیم این بازیگران قربانی نگاه رسانه‌ای می‌شوند. اینان چشمان رنگی یا دماغ خوش‌تراش ستارگان سینمایی را ندارند، بازیگرانی که برخلاف همتایان تئاتری خود اصولاً به واسطه تمرین و فضای آکادمیک وارد عرصه بازیگری نشده‌اند. پس آرام آرام بازیگر تئاتر تبدیل به ابزاری بر پر کردن خلاهای فیلم‌های مملو از ایراد ایرانی می‌شوند و حتی خلا حضورش در تئاتر، خانه اولش را نیز ویران می‌کند.
اما خطر دوم به مراتب بدتر و دردناک‌تر است. بازیگر تئاتر ارزان‌تر است. دستمزدها در تئاتر اندک است و فقر مالی تئاتر ایران شرایط را مهیا می‌کند تا بازیگر تئاتر برای دست و پنچه نرم کردن با دخل و خرج زندگی دست به هر انتخابی بزند. به راحتی هر نقشی را بپذیرد تا همچون اورسن ولز، برای اندوخته‌ای سرمایه من باب تولید تئاتر خود، هر فرصت مالی را به طرفه العینی بپذیرد. این در حالی است که بازیگران سینمایی برای قرار گرفتن نامشان روی پوستر یا عنوان‌بندی فیلم قدرت‌نمایی می‌کنند.
با این حال حضور جامعه تئاتری در سینما، با وجود دو خطر مذکور بیشتر برای سینما خطرناک است. تاریخ ثابت کرده است بازیگران تئاتر در نهایت به خانه اول خود بازمی‌گردند. کسی در جشنواره نپرسید چرا فیلمی با حضور رضا کیانیان وجود ندارد؛ در حالی که کیانیان از روز یکشنبه نمایش خود را روی صحنه برده است و در جشنواره تئاتر فجر از هنرمندان فعالان بود. در برابر نابرابری‌ها در همایش علمی جشنواره سخنرانی کرد - توجه کنید که جشنواره فیلم فجر همایش علمی ندارد و اصولاً حوزه سینما هیچ چیز علمی ندارد - و داوری بخش عکس را به عهده داشت، در رثای دکتر رفیعی سخنرانی کرد. این مسئله برای پرکار سینمای 35 هم صادق است. در حالی که آذرنگ بیش از هر کسی در برج میلاد روی پرده دیده شد، او فارغ از هیاهوهای جشنواره، در تئاتر شهر نمایش «ترن» را با بازیگرانی محصول تئاتر روی صحنه برده است. البته او تنها بازیگری بود که در نشست خبری برخلاف تمجید از سختی نقش خود، گفتاری انتقادی داشت. او ساختار واژگانی عنوان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را مورد نقد قرار داد؛ به جای آنکه داوران را برای برگزیدنش تحریک کند. این وضعیت برای بازیگران فیلم «ترومای سرخ» نیز صادق بود که صادقانه از دردهای تئاتری خود سخن گفتند و نشست سینمایی را فرصتی برای تمام نادیده گرفتن‌های رسانه‌ها یافتند.
در جشنواره‌ای که مجموع فیلم‌ها جز یک حرف، چیز دیگری نداشتند و در صورت ژانر دانستن سینمای اجتماعی، با پدال گاز تک ژانر پیش می‌روند، در تئاتر گونه‌های مختلف کماکان به حیات خود ادامه می‌دهند. موضوعات و دستمایه‌های آثار متفاوت است. در جشنواره تئاتر فجر کمتر دو اثری شباهت موضوعی و فرمی با یکدیگر داشته و برخلاف سینما که از کمدی تهی است، دو بازیگر مرد برنده تندیس در نقش‌های کمدی درخشیدند.
در نشست خبری فیلم‌ها می‌شد تبختر و ادا و اطوارهای نویسندگان را پشت میکروفون‌های باریک‌اندام را دید که سعی می‌کردند با استدلال‌های مغاطله‌ای، در ظاهر و پوسته ساختگی، بگویند متن بزرگ و شگرفی نوشته‌اند. در مقابل در اختتامیه جشنواره تئاتر فجر زمانی که پیام لاریان برای دریافت دومین جایزه نمایشنامه‌نویسی خود در یک جشنواره روی سن می‌رفت، خبری از ظاهری آن‌چنانی نبود. او با همان هیبتی جایزه‌اش را گرفت و با سکوت پله‌های سن وحدت را پیمود که همواره از او می‌بینیم. جایی هم از خودش تعریف نکرد و خود را از خدایگان نویسندگی ایران ندانست.
حتی کافی است پای صحبت کارگردانان دو هنر نشست تا عمق حرف‌ها را سنجید. در حالی که کارگردانان سینما از فروش و توهمات توطئه سخن می‌گویند، کارگردانان تئاتر از مخاطب و فلسفه حرف می‌زنند، از تأثیرپذیریشان می‌گویند و برخلاف همتایان سینماییشان از اقتباس هراسی ندارند. حتی خود فیلم را اقتباس می‌کنند و آن را یک تجربه می‌خوانند.
حال با چنین وضعیتی بعید نیست در آینده نه چندان دور پای کارگردانان و نویسندگان تئاتری به سینما باز شود. افرادی که تجربه کردن ژانرهای مختلف را تجربه می‌کنند و خود را در یک چارچوب مد شده اسیر نمی‌کنند. آثارشان برخلاف فیلم‌ها قصه‌گوست و حتی می‌توان آن قهرمان گمشده سینما را نیز در آثارشان دید. این زنگ خطری است برای سینما، سینمایی که در باتلاق خود ساخته‌اش دست و پا می‌زند.
کیان این را دوست دارد
درود
در این اثنا تئاتر عزیزمان می تواند با کمی دقت در احوالات طیف وسیع مخاطبان هدف و با یک برنامه ریزی خوب انتظارات بسیاری از سینمادوستان را پاسخگو باشد و شیفته و جذب خود نماید.
۰۲ اسفند ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید