تیوال ناهید کمالی | دیوار
S2 : 11:59:30
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
ناهید کمالی
درباره نمایش تراس i
آستروک: ما اینجاییم تا از همدیگه جدا بشیم، با هم دعوا کنیم، یه آپارتمان خالی رو ببینیم،از تراس طبقه ی چهارم سقوط کنیم، ولی آینده مال خونه به دوش ها و آواره ها و بی خانمان هاست...فردا اینجوری میشه،شکی توش نیست!!!
دیشب این نمایش رو دیدم و دقیقا این دیالوگ رو خیلی دوست داشتم. مرسی از شما.
۲۵ خرداد
فردا اینجوری میشه،شکی توش نیست! ( عالی)
۲۵ خرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بسیار عالی. خسته نباشید جناب هاشمی، متن ...اجرا...بازی صحنه آرایی ساده و کاربردی ، در کل همه چی در خدمت کار بود.برای ادامه فعالیتتان آرزوی موفقیت می کنم
حمیدرضا مرادی، فرزاد جعفریان، azi rezaei، سیما و ندا این را خواندند
افسانه حلاجی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
از شیوه های مختلف نمایشی مونولوگ را خیلی دوست دارم، این اجرا از بهترین آنهاست. نمایشی تاثیر گذار با طراحی و بازی خوب خانم خالقی. خانم نیلوفر ثانی به بهترین وجه در مورد نمایش نوشتند
ناهید کمالی
درباره نمایش تراس i

نمایش تراس مثل یک آینه اس، آینه ی تمام نمایی از همگی ما، درونمایه ی اثر شامل مضامینی چون عشق،نفرت،خیانت،دروغ گویی،منفعت طلبی...و در نهایت به سرگشتگی انسان می پردازد.اتین و مادلن که رابطه ی شان مدتهاست رو به سردی است در حال جدا شدند و در نقطه ی مقابل خانم املاک همیشه در رویای ترک کردن یک مرد است، در حالی که کسی در زندگی او حضور ندارد. آستروک در واقع کارتن خوابی است به شکلی دیگر ،که بیان فیلسوفانه ایی نیز دارد، موریس آواره ایی دیگر که با دستاویزی بنام عشق زندگی را برای خود تحمل پذیر می کند و چقدر یادآور شخصیت های رمان های میلان کوندرا است. سرهنگ و همسرش گویی آینده ی سایر افرادی است که در نمایش مشاهده میکنیم.
و همگی در نهایت پلکانی را انتخاب می کنند که به تراس منتهی می شود، و این تراس می تواند معانی مختلفی را برای ما ایجاد کند که به نظرم زیبایی ای درام ... دیدن ادامه » در این ویژه گی نهفته است.
تراس نمایشی است قابل احترام و دیدنی . حضور بازیگر با سابقه ایی چون سر کار خانم فریده سپاه منصور با اجرای تحسین برانگیزشان از نکات مورد توجه اجرا است، سایر بازیگران و ارتباطشان با یکدیگر بر روی صحنه بسیار دیدنی است، به قول معروف بده بستان به خوبی اتفاق می افتد، طراحی صحنه نیز جلوه ی خاصی به اجرا بخشیده بود.به جناب مسعود کرامتی کارگردان نمایش بابت این اجرای دلنشین صمیمانه تبریک می گویم.
ناهید کمالی
درباره نمایش سیزده i
جناب کوشکی و گروهشون خسته نباشید، نو آوری که در سبک و سیاق نمایش شیطونی بود رو بیشتر می پسندیدم. این نمایش در پرداخت موضوع بیش از حد اسیر فرم نمایشی شده بود. منتظر نمایش های دیگرتان هستیم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یک خسته نباشید به کلیه ی عوامل این نمایش. ممنونم بخاطر حس و حال خوبی که این نمایش در خود دارد و همزمان به مخاطب هم انتقال داده می شود. نویسنده اثر به زیبایی مده آ را به زمانه ی حال می آورد و چقدر به زنان سرزمین ما نزدیک است. خانم عبدالرزاقی در غالب مده آی امروزی بسیار خوش درخشیدن ، دیدن توانایی های ایشان بر روی صحنه بسیار چشم نواز بود.اما جناب ساعتچیان بی نظیر بودن، لحطه ی بازی در نقش پدر و مادر آنی درخشان ترین صحنه ی بازی ایشان بود. مده آی سن مدار نمایشی است که از ابتدا به تماشاگر خود احترام می گذارد و او را تا انتها با خود همراه می کند. انتخاب موسیقی ها و طراحی لباس و صحنه نیز از نقاط قوت کار است. جناب بورژین عبدالرزاقی برایتان آرزوی موفقیت روز افزون دارم.
یک خسته نباشید جانانه به کل عوامل گروه.به نظرم این اقتباس از اثر شکسپیر توان مطرح شدن در سطح بین المللی را داراست. این همه استعداد در کار بسیار لذت بخش است. علی سینا رضانیا بعنوان آهنگساز با اجرای خود جادو می کند. بنظرم تئاتر مستقل اگر برای اجراهای خود یک نشست عمومی با تماشاگران برگزار کند. مورد استقبال قرار می گیرد.نوعی پرسش و پاسخ با تماشاگران. جدای از فضای تیوال و نوشتن نظرات مخاطبان اثر، حضوری هم این گفتگو ها شکل بگیرد به رشد تئاتر کمک فراوانی خواهد کرد. دغدغه ی تئاتر مستقل (که از نام مجموعه اش کاملا هویدا است) برای به روی صحنه بردن نمایش هایی پر زحمت، حساب شده، و در عین حال احترام به مخاطب واقعا ستودنی است. از زمانی که اجرای درخشان بر اساس دوشس ملفی کار محمد رضایی راد با بازی درخشان جناب بهبودی و ساعتچیان را در این مجموعه دیدم تا به امروز ... دیدن ادامه » همواره از آثار اجرا شده راضی بوده ام، حتی اگر مطابق سلیقه من نیز نبوده باشد.ولی آنچه که بسیار ستودنی است خود نفس عمل تئاتر است که در اینجا شاهد زحمت گروهایی هستیم که صرفا برای اینکه نمایشی به روی صحنه ببرند را شاهد نیستیم.
باز هم به جناب کوشکی و خانم حسینی و گروه پر تلاش رومولیت خسته نباشید می گویم و چراغ تئاترتان همواره پر نور باشد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایشی با خلاقیت و نو آوری های درست و بجا...۱ خسته نباشید به گروه اجرایی!
تو عشق به خداوند رو میخوای ولی من نمی خوام....شاید بخشایش بخوام...ولی کسی نیست که ازش در خواست بخشایش کنم.
اجرای قبلی این نمایش رو دیدم ، هنوز هم بعضی از دیالوگ آن را با خودم مرور میکنم. از اجرای دوباره آن بسیار خوشحال شدم و حتما به دیدن آن خواهم رفت. احمد ساعتچیان بازیگری است که به نظرم بر روی صحنه با تمام وجودش بازی می کند. عشق و اعتقاد او به حرفه اش در کارهایش دیده می شود. برای این گروه اجراهایی موفق آرزومندم.
ساعتچیان بی نظیره.
۱۰ آذر ۱۳۹۶
بله جناب فدائی،قطعا من هم چنین منظوری نداشتم.
۱۰ آذر ۱۳۹۶
هر دو عالی.
۱۴ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
متاسفانه بسیار اجرای ضعیف از متنی درخشان. هدف چنین تغیراتی در متن واقعا چه لزومی داشت.؟ حیف از وقت.
امیرمسعود فدائی، کامبیز امینی و منوچهر خسروی این را خواندند
نسیم زرینی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

این نمایش بسیار زیبا و جالب بود ، تشکر و سپاس و خسته نباشید به همگی
مریم زارعی و محمد رحمانی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سفید: .با این که خودمو به وجود دنیایی والا گول زده بودم، در صورتی که از اول می دونستم چنین دنیایی وجود نداره.
اجرای نمایش قطار سانست لیمیتد یک روایت دقیق و درست از یک نمایشنامه است. به نظرم هر نمایشی در ابتدا باید روایت درستی از کار خود داشته باشد، حال می خواهد در هر شیوه ایی اجرا شود.گفتگوی دو نفره ی شخصیت های نمایش لحظه ایی ما را از خود اثر دور نمی کند بدین خاطر اتفاق مهم رخ می دهد، من تماشاگر خودم را در اثر جستجو می کنم. و این از دید من تماشاگر لذت بخش است. بازی احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی بی تردید از بهترین بازی هایی بود که در تئاتر دیدم . ساعتچیان که با آن پیشینه ی قوی در نمایش همواره اجرایی در خور تحسین از خود بجای گذاشته است. و در این نمایش یکی از ماندگار ترین اجراهای خود را دارد. مهدی بجستانی شخصیت سیاه را دوست داشتنی بازی می کند و در تقابل با شخصیت مقابلش بسیار دیدنی است. ترجمه و کارگردانی فرانک حیدریان قابل ستایش است، قطعا شیوه و طراحی مناسب تری ... دیدن ادامه » امکان داشت که اتفاق بی افتد ولی با توجه به سالن اجرا بسیار خوب توانسته از عهده ی آن برآید. در کل متن و بازی ها عالی بود...تا جایی که اگر فرصت داشتم دوباره به دیدن این کار می رفتم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید