تیوال نیکا نصیری | دیوار
S3 : 19:21:46
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
فیلمی که ارزش دیدن داره و قطعا سبک مصطفی کیاییه ،یک فیلم سرگرم کننده ، مهیج که در عین حال حرفی برای گفتن داره. گرچه گاهی آدم احساس میکنه تکرار بازیگران فیلم بارکد میتونه تهدیدی برای این فیلمک باشه !
عاطفه گندم آبادی و میترا این را خواندند
ماهرو رستمی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نیکا نصیری
درباره نمایش نارنجیغ i
این تاتر رو دوست داشتم و از دیدنش لذت بردم،
یک مونولوگ خوب که به خوبی بین نقش های مختلف سوئیچ میشد و این نشان از تمرکز، دقت و توانمندی بازیگر خوبش ، آقای سجادیان داشت، دکوری ساده اما کارآمد و زمان 45 دقیقه ای که اصلا طولانی و زیاد نبود.
کراگردان جوانی که نوید آینده ای پرکار و توانمند و پر ماجرا رو در عرصه هنر میداد.
... ممکنه تاترهایی با این مضمون قبلا دیده باشید(اگر اهل مونولوگ دیدن باشید) ولی حتما از یک بازی هنرمندانه و خوب تنظیم شده لذت خواهید برد، همراه با کمی خوشی و کمی بغض و ناخوشی و...
پیشنهاد میکنم در روزهای باقیمانده اجرای این نمایش ؛ دیدنش رو از دست ندید.
به امید کارهای آینده از این گروه خوب.
پوستر این کار رو اصلا دوست ندارم، اصلا برای همین آمدم برگه اش رو ببینم و البته انقدر دوستش ندارم که ترغیب نشدم برم ببینم این نمایش رو.
من بخاطر پوستر این نمایش چندبار اومدم صفحع شو و خلاصه رو خوندم .. برای من جذاب بود ..
۱۲ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
معمولی رو به خوب، بهترین توصیفیه که میشه برای این نمایش داشتف بیشتر از این اجحاف در حق نمایش های خوبه!
اگر دو نفر باشید و برای ردیفهای بهتر 90هزار تومن هم پرداخت کرده باشید این معمولی بودن بیشتر هم به چشم خواهد آمد.
علی سرابی خوبه و همیشه هم خوب بوده و عملا بار نمایش یک تنه بر دوششه، از ریما رامین فر هم بازی های قوی تر و بهتری دیده بودم و به نظرم این خیلی شبیه نقشی که در سریال پایتخت داشتن بود!
اما شگفتی این نمایش پژمان جمشیدیه؛ دراین تاتر آدم متوجه میشه که چرا بازیگری یک علم و یک فنه و میشه یک نفر یدون بازیگری صرفا دیالوگ ها رو حفظ کنه و بیاد روی صحنه ! و عملا هیچ تلاشی در درآمدن نقش نداشته باشه! به نظرم واقعا ضعیف بود و دقیقا همون لحنی رو داشت که در مصاحبه ها و سریال پژمان و ...
سرتاسر زمان هم شوخی های اروتیکه که اگر دوست نداشته باشید احتمالا براتون ... دیدن ادامه » خسته کننده خواهد بود!
عمق موضع و محتوا هم به نظرم به اون عمقی که دوستان اینجا میگفتن نبود!
نکات مثبت تاتر هم خلاقیت در بلند گفتن گفتگوهای درونی هر فردی بود که جالب بود، همینطور به شوخی گرفتن محدودیت هایی مثل بغل کردن و دست دادن و ... که خیلی خلاقانه استفاده شده بود!
فارغ از کیفیت بازی جمشیدی،متاسفانه تعریفتون از بازیگری درست چندان نیست،بحث سلیقه و نظر شخصی نیست،صداها مثال وجود داره که بازیگری خیلی بیش از دانش و مطالعه به استعداد نیاز داره....دختر نوجوانی که چار سال پیش بخاطر دوازده سال بردگی اسکار گرفت رو یادتون ... دیدن ادامه » هست!؟تا قبل از انتخابش بعنوان بازیگر،حتی ده تا فیلم هم ندیده بوده چه برسه به این که در مورد بازیگری مطالعه کرده باشه یا آموزش دیده باشه، نقش اصلی سریال برکینگ بد،راننده کامیون بوده و ....اگر بخواین ده ها نمونه دیگه میتونم براتون مثال بزنم....بازیگری بیش از هر چیز به استعداد نیاز داره...خیلی از اسطوره های سینمای کلاسیک هم تحصیلات بازیگری نداشتند ولی از همون ابتدای کار درخشان بودن....البته طبعا تحصیلات آکادمیک و آموزش بسیار به بازیگرها کمک میکنه اما شرط اصلی نیست....اما یه سوال،اگر فرضتون بر این هست که بخاطر گیشه جمشیدی رو در تاتر بازی میدن(که در مورد این نمایش صدق نمیکنه،اسم سرابی و مارال و رامین فر و نیل سایمون و کمدی بودنش و شهرت فعلی شهرزاد ، بدون جمشیدی هم نمایش رو پرفروش میکردند) اما در سینما و فیلمی مث سوتفاهم که کمدی نیست و احتمالا هم نخواهد فروخت و کارگردانی مث احمدی چرا به سراغش رفتن؟ ....تذکر مهم که بدلیل لنگی بودنش و اصرار براین اشتباه جانکاه! علاقه شخصی بهش ندارم و این متن هم کلی هست به بهانه نقد یکی از کلیشه‌های ذهنی که بین ما سینما-تاتر دوستان ایرانی طرفداران زیادی داره
۱۱ بهمن ۱۳۹۶
ممنون از توجه شما ، راستش من با صحبت های شما موافقم!
اما من اصلا تعریفی از بازیگری ارائه ندادم ضمن اینکه سواد این کار رو هم ندارم؛ اما همچنان معنقدم که بازیگری یک علم و یم فن و همزمان یک هنره و اتفاقا این با حرف شما که میفرمایید استعداد هم بسیار مهم و حتی ... دیدن ادامه » مهمتر از بقیه است و امری ذاتی است موافقم ... کما اینکه همینکه از صدها بازیکن فورتبال و والیبال و ... یکی پژمان جمشیدید میشه و بقیه ای هم که کم و بیش خودشون رو محک زدن به این موفقیت نرسیدن و این رو در تایید صحبت شما میگم ، و نکته ای که صحبت های شما داشت و برای من هم جالب بود همه مثال های شما سینمایی بود و البته در ذهن من هم تعداد زیادی نمونه هست اما شادی عرصه تاتر تخصصی ترره ، شاید انتظار ما از تاتر بیشتره و....
و همچنان به نظرم به عنوان یک علاقه مند حداقل، فکر میکنم بازی زحمت کشیده و شسته رفته ای نداشتند. و ارتباط برقرار کردن با اون نقش یخت بود.
و من هم مثل شما فکر نمیکنم که حضور آقای جمشیدی برای فروش گیشه بوده باشه و حتما ایشون از نظر آقای سرابی توانایی هایی داشتن.
و من متوجه کلیشه ذهنی که شما فرمودید نشدم ... کما اینکه گفتم به نظرم که تاکید میکنم کاملا شخصی و غیر حرفه ایه بازی خانم رامین فر مثلا در نمایش مونولوگ «ایجا کجاست» رو بسیار بیشتر دوست داشتم.
و آیا شما نمایش آن سوی ایینه رو دیدید؟
۱۱ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
جایی میخوندم، رمان ها به جمعیت مردم دنیا اضافه میکنند،
این نمایش هم انقدر فیلمنامه قوی و بازی های فوق العاده ای داره که همه شخصیت ها به جمعیت آدمهای واقعی اضافه شدن. کما اینکه هر کدوم نماینده بیشتر از یک نفر در این جهان بودند.
در مجموع میشه گفت لذت تجربه یک تاتر خوب و دغدغه مند؛ فارغ از هیاهوی ظاهری و... انقدر که تلخی موضوع رو تعدیل میکنه.
تازه جمعیتی که رمان‌ها به مردم دنیا اضافه می‌کنن دیگه کم نمی‌شن. مثلا هولدن کالفیلد تولد داره ولی مرگ نداره.
۰۶ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اجرای قبلی این نمایش رو دیدم و بسیار دوست داشتمء پیشنهاد میکنم حتما ببینید.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اگر به دنبال تاتری بر مبنای محتوا هستید ،
دیالوگ ها و بازی ها برای شما مهمه
اگر میخواهید هنرپیشه محبوبتان رو ببینید یا توانایی بازی تاتر هنرپیشه ای سینمایی رو محک بزنید،
اگر حوصله ساعتها رقص و آواز رو ندارید،
اگر به نظر شما دو ساعت برای تاتر طولانیه
این تاتر برای شما مناسب نیست!

اگر بیش از دو ساعت وقت دارید و بیش از حد معمول برای تاتر و... بودجه دارید در حد صد هزار تومن،
اگر دکور شیک برای شما مهمه، اگر محتوای شعر برای شما مهم نیست،
اگر به امید دیدن سوپر استارها نمیرید،
این تاتر برای شما مناسبه!

میشه گفت این تاتر، فقط فرم بود و محتوای خاصی نداشت، حتی به اصل داستان هم به خوبی پرداخته نشده بود ... ، بازی مهناز افشار و سعید چنگیزیان و آتیلا پسیانی بسیار کوتاه بود (که اونم آقای چنگیزیان و پسیانی تپق زدند)
تنها نقطه قوت این تاتر، هوتن شکیبا و بازی ... دیدن ادامه » خوب بچه ایه بود که در نقش دوست الیور توئیست بود.
و اینکه کار پر زحمتی بود که به جزئیات صحنه پردازی هم دقت کرده بودند.
نیکا نصیری
درباره نمایش آتن مسکو i
یک نمایش خوب اما معمولی، اینکه یک تاتر زنانه بود و دختران متفاوتی رو نشون میداد دوست داشتم، اما ریتم کار به نظرم خیلی کند بود و به اندازه زمان یک ساعت و ربع، گره داستانی و موضوع برای روایت کردن نداشت! شاید با زمان 45 دقیقه، کار بهتری میشد. شخصا نیم ساعت آخر خسته شدم ! بازی ها خوب ودوست داشتنی و طراحی لباس و ... به نظرم فکر شده و مناسب. ...
و فکر میکنم بلیط سی هزار تومنی برای اون سالن(صرف نظر از اینکه چه تاتری در حال اجراست) واقعا زیاده!
پیچ کردن دسته صندلی یا تعمیر شکستگی اش، مرتب بودن و حتی تمیزی سرویس های بهداشتی و ... انتظار زیادی نیست، ناراحتی صندلی ها هم که بخشی از هویت و پیش فرض سالن باران شده !
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نیکا نصیری
درباره فیلم زرد i
میتونست یک فیلم معمولی باشه، اما انقدر کلیشه ها رو به زور بازیگران پر تعدادش میخواست به خورد مخاطب بده که از معمولی هم پایین تر بود! همراه با چند تا مثلا گره داستانی در دم دستی ترین حالت ممکن! ...
تاتری که حتما ارزش دیدن داره و تا مدتها در خاطره تاتری آدم باقی میمونه !
صرف نظر از تاتر میتوان در این نمایش، به دیدن یک بازی و بازیگری خوب نشست.
که البته حضور کارگردان با ابزاری که لابد طنازانه و آگاهانه ساده انتخاب شدند (کاسه روحی و سطل پر از آب و ...) باعث میشه تا توان هنرمندی هدایت هاشمی و متن نمایش بیشتر به چشم بیاد .
من هم مثل تیوال دیدنش رو پیشنهاد میکنم :)
سپاس از محبت شما دوست عزیز
۲۹ تیر ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یک تاتر رئال و البته با متن ایرانی،
سه اپیزود متفاوت که ماهرانه به هم مربوط میشد !
شروع و خاتمه خوبی داشت ... استفاده از ویدئو پروژکتور هم معقول بود و به نظرم به اندازه !
بازی بازیگر ها در همه اپیزود ها عالی بود و به نظرم انتخابشون برای نقشها خیلی خوب بود . من بازی شیدا خلیق رو خیلی دوست داشتم و خوشم آمد !
در مجموع به دیدنش میرزید و البته فضای دوست داشتنی مسعودیه هم به این رضایت می افزود.
من این کتاب رو خیلی سال پیش در دوره راهنمایی خوندم ، اون موقع تاثیر عجیبی در من داشت ، کتاب خوبیه که حتما با این ترجمه خواندنی تر هم هست ،
خود سفر به کنار ، به نظرم هدیه گرفتن و گپ زدن راجع به این کتاب خودش اتفاق مبارکیه :)
امین مهدوی این را خواند
سارا صادقیان این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نیکا نصیری
درباره نمایش جوادیه i
به نظرم کار خوب و دوست داشتنی بود،
نمایش راس ساعت شروع شد،
هر 4 اپیزود جالب بود و در عین مستقل بودن، شخصیت ها با هم در اتباط بودند و در نهایت کامل کننده هم.
بازی ها بسیار خوب و روان بود، بازی آقای عدل پرور و بنایی عالی بود.
زمان اختصاص داده شده به هر اپیزود هم مناسب بود و خسته کننده نبود.
شوخی ها و طنز جالبی در کار بود که دوست داشتم .
برخورد گروه اجرایی بسیار صمیمی و با احترام بود،
و در مجموع دیدنش رو به دوستان توصیه میکنم ، ممکنه در تالار محراب کمتر کاری دیده باشیم، اما دسترسی راحتی داره و به نظرم به دیدن یک تاتر خوب میرزه.
امیدوارم این کار تا زمان باقی مونده به خوبی دیده بشه.
از اقای تاراج و گروهشون هم تشکر مندم :)
ا
وحید هوبخت، نیلی و پرند محمدی این را خواندند
مجتبی مهدی زاده و ذوق زده این را دوست دارند

سپاس از همراهی و حضورتان

باتشکر
۰۳ آذر ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
۲۱ مرداد روز جهانی دریای خزر


نگرانی کشورهای ساحلی از وضعیت رو به تخریب محیط زیست این محدوده آبی باعث شد تا کشورهای ساحلی با به رسمیت شناختن قوانین و مقررات هر یک از دولت های متعهد و آگاهی از تخریب دریای خزر به لزوم حفظ و احیاء منابع زنده برای نسل های حاضر و آتی توجه کنند.

از این رو کشور های حاشیه دریای خزر در سال 1382 یک «کنوانسیون منطقه ای حفاظت از محیط زیست دریای خزر» موسوم به «کنوانسیون تهران» را امضاء کرده و در تاریخ 21 مردادماه 1385 لازم الاجرا شدن این معاهده نامه را بعنوان یک واقعه مهم زیست محیطی جشن گرفتند.

از سال 87 به بعد جشن روز جهانی دریای خزر در پنج کشور ساحلی برگزار می شود و ایران نیز همانند سایر کشورها هر ساله برنامه های ویژه ای را به مناسبت این روز اجرا می کند.به همین مناسبت امسال نیز برنامه های متنوعی برای آشنایی ساکنان بومی دریای ... دیدن ادامه » خزر با محیط زیست این دریا، فرهنگسازی و ایجاد حس مشارکت مردمی، استفاده درست از دریا و ارتقاء دانش جوامع محلی و مسئولان در سه استان ساحلی برگزار می شود.
جشنواره «هفته فرهنگی هند در ایران» پنجم تا نهم مردادماه در مجموعه فرهنگی تاریخی نیاوران برگزار می‌شود.

به گزارش ایسنا، جشنواره سینمای مستند تجربی هند، اجرای موسیقی قوالی، نمایشگاه‌های صنایع دستی، نشریات و عکس، غرفه‌های گردشگری، لباس‌های هندی، نقاشی با حنا و همچنین چای و غذا از بخش‌های مختلف جشنواره هفته فرهنگی هند در ایران است.

آیین افتتاح این جشنواره 5 مرداد ماه از ساعت 18 تا 21 برگزار و اجرای موسیقی قوالی و پخش فیلم از ساعت 17 تا 20 و سایر برنامه‌های اجرایی این جشنواره نیز از ساعت 9 تا 21 و از تاریخ 6 تا 9 مرداد ماه اجرا می‌شوند.

شرکت در این جشنواره برای تمامی علاقه‌مندان امکان پذیر است. علاقه‌مندان جهت شرکت در این جشنواره می‌توانند به مجموعه فرهنگی تاریخی نیاوران واقع در میدان شهید باهنر (نیاوران) مراجعه کنند.
یک فیلم معمولی اما لطیف، بی زمان و سیال، که در این روزگار غیر لطیف ، طبیعتا باید با اقبال مخاطب خودش مواجه بشه !
موسیقی فیلم هم خوب و حتی بالاتر از سطح خود فیلم .
نیکا
درباره فیلم ایران برگر i
زمان فیلم 100 دقیقه !!! خدایا ...... باور کنید وقتی توی سالن سینما نشستید ، احساس میکنید زمان فیلم 500 دقیقه است ، از بس که خسته کننده و سخیف و کشداره!!!
همراه با خنده های عجیب غریب تماشاچیان سالن که بیشتر آدم رو گیج و کلافه میکنه !
بحث راجع به موضوع و فیلمنامه و .... هم که بیشتر شبیه شوخیه .... یعنی در این حد!
تنها نکته مثبت فیلم، دیدن سلامتی و توانایی آقای علی نصیریان در 80 سالگیه که برای من خوشایند بود و امیدوارم همیشه سلامت باشند.
با نظرتون کاملا موافقم فیلم تا حد زیادی خسته کننده و کسالت باره و علاوه بر اینکه موضوع خیلی تکراریه متن طنز مناسبی هم نداره. من که با بهت زدگی و تاسف سینما رو ترک کردم.
۱۵ فروردین ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نیکا
درباره نمایش بلیط تیاتر i
یک تاتر دانشجویی نیمه حرفه ای، همراه با نقاط ضعف و قوت خاص خودش که به نظر میرسید همه تلاششون رو کردن که رضایت تماشاچی رو جلب کنند اما خب انگار که بعضا این همه تلاش کفایت نکرده بود.
همراه با نیمکت های ناراحت سالن ،
بازی هایی که بعضیا قویتر از بقیه بود ، مثل نقش پیتر در اپیزود آخر. همراه با یک موسیقی صمیمی و خودمونی...
تاخیر بیشتر از 20 دقیقه ای در شروع اجرا که معلوم نیست برای چی بود !
اولین تجربه دیدن تاتر با چندتا بچه کوچیک زیر ده سال ، که هر از گاهی نظراتشون رو بلند بلند اعلام میکردند و البته خندیدن از ته دل بچه ها که به مراتب از فضای طنز تاتر_که گاهی به تاترهای رو حوضی پهلو میزد_ مفرح تر بود.
همینطور تجربه دیدن تاتر با تماشاچی هایی که اصراری نداشتن سکوت رو رعایت کنند که حداقل تمرکز بازیگران حفظ بشه...
محمد حق جو این را خواند
مجتبی مهدی زاده این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نیکا
درباره نمایش نردبان i
نمایش دوست داشتنی بود که بدون اینکه خط داستانی خاصی داشته باشه ، حوصله آدم در طول نمایش سر نمیبره و ای بسا کلی هم بخنده.شخصا بعد از تموم شدن نمایش، با رضایت سالن رو ترک کردم ، اینکه صحنه این تاتر، اشل کوچکتری از همین دنیای دیوانه ایه که توش در حال زندگی هستیم، چیزیه که نمیشه ازش فرار کرد، در نهایت ترکیب خوب و فکر شده ی ویدئو ها ، موسیقی، فضای کلی نمایش و همینطور دعای پایانی در مجوع نشان میده که کارگردان حرفی برای گفتن داره و به موضوعی میپردازه که بهش مسلطه به دور از ژست های روشنفکری... فقط به نظرم دیالوگها میتونست مفصل تر باشه و...
بازی ها هم خوب و قابل قبول بود ...
در مجموع از کل گروه و اقای خامنه ای ممنونم و فقط حیف ..... به نظرم انقدر که باید استقبال نشده.
ممنون از نظرتون.
من و همینطور گروه از شما تشکر می کنیم که وقت عزیزتون رو به ما اختصاص دادید.

در مورد دیالوگ ها تلاش کردم با کنش و دینامیک صحنه هاهم گام باشد تا ریتم مورد نظر که به نوعی در طول نمایش جنون آمیز می نماید حاصل آید.

استقبال مخاطبین به نظر من یک انتخاب شخصی است و باید نیز چنتن باشد.
برای شخص من حضور هر فردو مخاطبینی چون شما به معنای استقبال از یک کار هنری است. اگر قرار بر ارج نهادن بر کمییت مخاطبین باشد به سوی نوعی فاشیزم هنری خواهیم رفت و فردیت را قربانی نگاه گله ای و گروهی خواهیم کرد.
البته من کاملا متوجه حسن نظر شما هستم و متشکرم.

جمله ... دیدن ادامه » ای از فرانسوا تروفوکه در سالهای پنجاه در مجله کایه دو سینما نوشته بود به خاطرم آمد که برایتان نقل می کنم:
"هنر فردا به نظر من حتی شخصی تر از رمان های بیوگرافی شخصی است. چیزی است شبیه به اعتراف و یا دفترچه خاطرات و لذت بخش است به دلیل اینکه حقیقتی در آن نهفته است. کارگردانان آینده مواجب بگیران اجتماعی نیستند بلکه برای آنها خلق آثار هنری سفری ماجراجویانه و شگفت انگیز است. هنر آینده آینه تمام نمای خالق اوست و تعداد مخاطبین آن برابر با تعداد دوستان خالق اثر است. هنر آینده، عشقبازی است."

پیروز باشید.
۲۶ دی ۱۳۹۳
ممنون از پاسختون.
اتفاقا جنونی که میگید از یه جایی به بعد کاملا القا میشد ، حدافل در یک سوم اول نمایش من به دوست همراهم که اتفاقا روانپزشک هم بود، گفتم انگار تیمارستانه :) و البته ریتم و حرکات نامتعارف، کاملا این حس رو منتقل میکرد :)
۲۷ دی ۱۳۹۳
مرسی از شما :-)
۲۷ دی ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نیکا
درباره فیلم آشنایی با لیلا i
یک فیلم تقریبا بدون فیلمنامه که معلوم نیست نقش آقای کیارستمی کجای نوشتنش بوده و البته دیدن اسم آقای یراقی همزمان در فیلمنامه ، تهیه کنندگی ، کارگردانی و بازیگری خودش گویای یکه تازی و متاسفانه عقده گشایی فیلمه، حتی همه اینها کمک نکرده تا شاهد یک فیلم شخصی ، با دیدگاهی خاص باشیم_مثلا مثل رد کارپت_..... در تمام طول فیلم هم ریتم کند، همراه با شوخی های بی مزه و دیالوگ های تکراری بر سخت تر گذشتنه زمان فیلم اضافه میکنه .
لیلا حاتمی هم بازی جدید و تازه ای نشان نداده و همان شخصیت تکراری _حداقل به زعم من_ که در فیلم سر به مهر داشته رو تکرار کرده ، دختری منفعل که اصلا معلوم نیست عاشق چه ویژگی بارزی در آقای سیگاری نقش اول شده ، اقای سیگاری که در تمام طول فیلم هم به جای ابراز علاقه، نقشی منفعل و خونسردانه از خودش نشون میده ، ضمن اینکه هر بازیگر دیگه ای هم جای آقای ... دیدن ادامه » یراقی بازی میکرد شاید تا حدودی فیلم بهتری میشد، در طول فیلم ،خیلی از تماشاچی ها سالن رو ترک کردن _من در سالن خانه هنرمندان دیدم_ و عده ای هم که مونده بودن میخواستن ببینن بالاخره چی میشه !و در نهایت تقریبا همه متعجب و گله کنان سالن رو ترک میکردن.
در مجموع اصلا فیلم رو دوست نداشت و به نظرم واقعا ارزش سینما رفتن نداره.